‫هالی و جیک کارگرهای آشپزخونه ‫و فرشته‌های نجاتمونن.
‫سلام، خوبی؟
‫کی میای سمت ما؟ ‫دیگه بیرون از اینجا نمی‌بینمت.
‫به نظرم باید با کارلی حرف بزنی.
‫برای چی باید باهاش حرف بزنم؟
‫شماها قبلاً برای من کار می‌کردین. ‫دیدم که مثل خانواده‌های خوشبخت بودین.
‫به نظر اونا ‫ما ارزش سرمایه‌گذاریشون رو نداریم،
‫گفتن اگه خیلی شانس بیاریم ‫تا ۶ ماه دیگه هستیم.
‫یه سرآشپز دوم دیگه برای خودتون پیدا کنید.
‫الان یه مدته کار سرآشپز دوم رو ‫انجام میدم و با خودم گفتم...
‫به جای این که یکی دیگه رو بیاری ‫خودم این کارو بکنم.
‫مهارت‌های اصلیش یه کم کار می‌خواد
‫میشه امشب به جای من حواست بهش باشه؟
‫می‌خوای دستشو بگیرم و کمکش کنم؟
‫اسم من امیلیه و معتادم.
‫- حامی من میشی؟ ‫- با کمال میل.
‫ظاهرشون قشنگه، بی‌نقصن،
‫ولی باید سرعتت رو ببری بالا.
‫- واقعاً اوضاع خرابه امیلی! ‫- آروم باش!
‫- داره رگشو می‌زنه، باید بری تو. ‫- رگشو می‌زنه؟
‫- یعنی چی که رگشو می‌زنه؟! ‫- درو بشکن، جانی!
‫اون جیمی منه!
‫امشب...
‫شیفت خیلی سختی بود.
‫بیدار شو جیکی جون.
‫- آهای. ‫- هوم؟
‫ رسیدیم.
‫- اوضاعت خرابه، بذار برسونمت خونه.
‫- نه خوبم، ردیفه. حله. ‫- بذار ببرمت خونه.
‫نه، حله.
‫نمی‌تونم. به پولش احتیاج دارم.
‫این شغل دوم تو رو به کشتن میده.
‫- سلام؟ ‫- صبح بخیر!
‫[محرمانه]
‫[هشدار نهایی]
‫دیر میشه، نه؟
‫نه، شارلوت منو می‌رسونه.
‫ئه، رانندگی می‌کنه؟
‫نه، شارلوت مامانِ مله.
‫آهان آره آره.
‫امروز صبح نتونستم دوش بگیرم
‫آخه آب داغ نبود.
‫ولی دوش آب سرد هم برات خوبه!
‫- من دوش آب سرد نمی‌گیرم. ‫- دیرت میشه.
‫- دیرم نمی‌شه. دارم میرم. ‫- چرا دیرت میشه.
‫- دیرت میشه! ‫- نه، دیرم نمی‌شه.
‫- دیرت میشه! ‫- نه. ولم کن! خداحافظ!
‫- خداحافظ! خداحافظ! ‫- می‌بینمت.
‫خداحافظ!
‫گریس!
‫گریس. گریسی.
‫سلام! خوبی؟
‫- جا مونده بودها! روز خوبی داشته باشی. ‫- مرسی.
‫- صبح بخیر، جیک. ‫- صبح بخیر.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- اوضاع چطوره، خوبی؟
‫- آره خوبم. ‫- صبر کن.
‫گریس، رضایتامه‌ی اردوی دوکِ ادینبورگ ‫رو دادی امضا کنه؟
‫- ئه میای؟ ‫- نه بهش نگفتم...
‫آخه دیگه نمی‌خواستم برم.
‫چرا؟ جزو جوایزه!
‫- نمی‌دونم. ‫- فرصت فوق‌العاده‌ایه.
‫- آره آره. ‫- مل که میره.
‫- باقی دوستاتون هم میرن. ‫- آره.
‫به نظر میاد خیلی جالب باشه.
‫خانواده‌ی سلطنتی؟ دوک؟ وای!
‫مطمئن نیستم...
‫آخر این هفته فامیلامون قراره بیان.
‫آره، خونه‌شون ۴ ساعت با ما فاصله داره.
‫واسه همین زیاد همدیگه رو نمی‌بینیم.
‫- رسم و رسومات خانوادگیه دیگه. ‫- باشه پس دفعه‌ی بعد.
‫- آره دفعه‌ی بعد حتما میام. ‫- دفعه‌ی بعد حتماً میاد. البته.
‫خب دخترها. دیگه بریم.
‫کمربندتون رو ببندین.
‫- می‌بینمت، جیک. ‫- می‌بینمت.
‫- می‌بینمت! همچینن! ‫- روز خوش!
‫بوم!
‫تموم شد!
‫برو بریم.
‫کمیل.
‫- بفرما عزیزم. ‫- خیلی ممنون.
قابلتو نداشت.
‫یکی هم برای بولتون گنده‌بک.
‫- من سیرم، پسر. نمی‌خواد. ‫- مطمئنی؟
‫آره، ولی ظاهرش قشنگه.
‫ظاهرش خوبه؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫مرسی، دوستش داشتی؟
‫بد نبود.
‫دو سال به خاطر کار توی پاریس زندگی کردم.
‫کجا؟
‫خب.. همه جا.
‫- همین منوی الانمون رو یه کم عوض کنیم. ‫- لیام!
‫نمی‌خوام پیچیده باشه، کارلی.
‫- پیچیده هست. نه. ‫- پول زیادی هم توشه، مگه نه؟
‫اینش عالیه، عالیه لیام آره.
‫- می‌دونم قصدت چیه. ‫- مرسی.
‫ولی می‌خوام اینو درک کنی ‫که هر روز رستورانمون بازه.
‫- می‌دونم کارلی. ‫- می‌خوای برای یه شب کل منو رو عوض کنم؟
‫می‌دونم، ولی دوست داداشمه ‫و دستشو گذاشتن تو پوست گردو.
‫تالار عروسیشون خیلی شلوغه. ‫کمکشون می‌کنه.
‫کلی آدم مهم قراره اونجا باشن...
‫برای همینم باید درست انجامش بدیم
‫چون پای اسم «بسوی شمال» وسطه.
‫این یه فرصته که خیلی‌‌ها رو ‫تحت تاثیر قرار بدیم
‫که همین کارو هم می‌کنیم. با غذات.
‫الانشم تحت فشاریم.
‫یه سرآشپز قنادمون از دست رفته.
‫راستی حالش چطوره؟ جیمی رو میگم.
‫آره آره اون...
‫امیلی میگه حالش خوبه.
‫امیلی مشکلی با دست‌تنها بودن نداره؟
‫چیه؟
‫من جیمی رو اخراج نمی‌کنم.
‫توافق کردیم که وقتی سرآشپز دومت رو ‫آوردی، یه نفر بره.
‫وقتی نیروها رو کم کنی ‫توی آشپزخونه مشکل پیش میاد.
‫روی همه چی تاثیر می‌ذاره.
‫این...
‫فقط بذار به عهده‌ی خودم، باشه؟ من...
‫می‌فهمم چی میگی. جدی میگم.
‫- سلام! رئیس! ‫- اوضاع چطوره؟
‫- خوش‌وقتم. ‫- همچنین. سرآشپز دوممون راضیه؟
‫آره عالی‌ام. برات یه غذای ویژه دارم.
‫- یه غذای خانواده برای همه. ‫- چی هست؟
‫سلام!
‫- غذای ویژه‌ی خودته. ‫- خوشمزه به نظر میاد.
‫- بفرما. ‫- بذار یه کم از مال تو امتحان کنم.
‫خوشمزه‌ست.
‫سرآشپز، تبریک میگم. ‫واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫باید بذاریمش تو منو.
‫- مرسی. ‫- کاملاً شمالیه!
‫خب... ترکیبات شمالی توش داره.
‫خب، فردا می‌بینمتون.
‫برای زوج خوشبخت لبخند بزنید، لطفاً.
‫منظورش از زوج خوشبخت چیه؟
‫ولش کن. می‌خواد یه کاری کنه ‫برای یه عروسی غذا بپزیم.
‫چه خوب. پس کیترینگ می‌کنیم؟
‫برامون پیشرفت حساب میشه، نه؟
‫- نه. این کارو نمی‌کنیم. ‫- نه؟ باشه پس.
‫صبر کن. نه نه. گوش کن.
‫من قبلاً برای عروسی‌ها آشپزی کردم.
‫چند سال پیش بود. ‫پول خوبی توشه. پول یهویی.
‫آره، مسئله این نیست. ‫برای یکی از دوستاشه که...
‫که تالارشون کنسل شده. ‫یه ماه دیگه‌ست.
‫عجیب و غریبه.
‫یه ماه دیگه؟ با این تیم از پسش برمیایم.
‫ببین، چطوره آخر این هفته ‫چند تا منوی نمونه جور کنم، هان؟
‫هفته‌ی آینده بهت میدمشون.
‫اون‌وقت تصمیم بگیر. ‫ببین می‌خوای انجامش بدی یا نه.
‫- جدی؟ ‫- آره. باور کن یه ماه خیلیه.
‫- باشه یه نگاه میندازم. ببینم چی میشه. ‫- فقط ببین. خب؟
‫بولتون، میشه لطفاً این قسمت رو تمیز کنی؟
‫- هالی، کمکم می‌کنی بارو تحویل بگیرم لطفا؟ ‫- می‌خوای اینو...
‫- برات گرم نگه دارم، سرآشپز؟ ‫- یه لحظه برم الان میام.
‫هالی، اشکال نداره من انجام میدم رفیق. ‫نگران نباش.
‫دختر نازیه، نه؟
‫آره، علاقه‌ای به کسی نداره.
‫اوه چه بد.
‫اینم از این. چطوره؟
‫نه نه نه... دو تاش رو ببر و برگرد.
‫چرا؟ می‌تونم ببرم، سرآشپز. ببین.
‫- نه، نمیشه. خنده‌دار شدی. ‫- ولی...
‫چرا باهام بحث می‌کنی؟ بذار رو میز. ‫دو تا رو ببر، برگرد.
‫ببین اون بره رو چی کار کردی.
‫- من درستش می‌کنم. ‫- ببخشید. ببخشید سرآشپز.
‫شستت رو بردار. شستت رو بردار.
‫چشم.
‫خنده‌داره.
‫باور رایجیه، نه؟
‫درسته. درسته.
‫برای اولین جوجه‌کبوترت ذوق داری؟
‫- آره راستش. خب جذاب شده. ‫- جدی؟
‫جذاب شده آره. ‫حس مادریو دارم که به بچه‌ش افتخار می‌کنه.
‫خیلی خب، بذارش استراحت کنه. آره.
‫ببرش برای شست و شو، باشه؟
‫بذار باشه، من دارمش. تو برو پسر.
‫خوبی، سرآشپز؟
‫آره آره آره.
‫آره.
‫یه بوی خوبی میاد.
‫امشب سوت و کوره.
‫به دین گفتم سیستم رزرو رو ‫ برای فردا باز کنه...
‫آره.
‫اوضاع امروزت چطوره؟
‫خوبه، مرسی.
‫جدی؟
‫اندی چطوره؟
‫خدای من کارلی، چرا خودت بهش زنگ نمی‌زنی؟
‫همه‌ش از من سراغشو می‌گیری.
‫خودت بهش زنگ بزن بپرس دیگه.
‫- جیک میشه یه نگاه به این بندازی؟ ‫- آره آره.
‫- این هفته سومین باره. ‫- آره، درستش می‌کنم.
‫- درست شد؟ ‫- آره. مرسی سلطان.
‫غذای میز ۱۲ رو ببرید. ‫اولین غذای جانی واقعاً ترکوند.
‫صبر کن! فقط...
‫اینو هم بریزم.
‫خیلی خب، آماده‌ست.
‫غذای میز ۱۲ رو سرو کنید.
‫همه چی ردیفه. واقعاً گل کاشتی پسر، خب؟
‫مرسی داداش.
‫وای، ببین سرآشپزها چه کردن!
‫مرسی!
‫بفرمایید.
‫جوجه کبوتر برای شما، جناب. ‫اینم از بره.
‫کلم‌پیچ هم آماده‌ست، میرم بیارمش.
‫- ببخشید. ‫- جان؟
‫من اینو سفارش نداده بودم.
‫- ای وای! ‫- من دو تا بره سفارش داده بودم.
‫واقعاً متاسفم.
‫اجازه بدید برش گردونم آشپزخونه. ‫یه بشقاب دیگه براتون میارم.
‫یعنی خانومم باید تنها غذا بخوره؟
‫- جک اشکال نداره. ‫- نه، اشکال نداره.
‫کاری نداره، میگم یکی دیگه براتون آماده کنن.
‫نگران نباشید. میشه بپرسم ‫کی سفارشتون رو گرفت؟
‫ایشون.
‫سرآشپز، سفارش میز ۱۲ اشتباه بود.
‫دو تا بره‌ی دیگه می‌خوام. متاسفم.
‫بیخیال. شوخیت گرفته؟
‫نه کارلی، متاسفم.
‫ازت می‌خوام حواست به تیمت باشه.
‫موسی که جوری بشقاب‌ها رو ‫چندتایی می‌بره انگار تو سیرکه،
‫رابین هم که پیداش نیست
‫و توی یه شب خلوت سفارش اشتباهی می‌بریم.
‫- می‌دونم می‌دونم... ‫- کار کی بود؟
‫بهت نمیگم، کارلی. ‫با من، ردیفش می‌کنم.
‫بولتون، فوری دو تا بره می‌خوایم.
‫چشم سرآشپز. برای کی؟
‫- ۵ دقیقه دیگه. ‫- ۵؟ باشه.
‫با بیشترین سرعت ممکن حاضر می‌کنم.
‫غذاتون یه کم دیگه میاد.
‫موس؟ آهای؟
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- جانم، چطوری؟ چی؟
‫کارلی داره به خاطر گندهای جنابعالی ‫منو توبیخ می‌کنه.
‫مثل باقی پیشخدمت‌های این سیاره‌ی کوفتی ‫سفارشات رو بنویس.
‫باشه. می‌نویسم.
‫اون قسمت رو تمیز کن ‫بعدش فوراً از اون میز عذرخواهی کن.
‫ایول.
‫حبیبی، خوبی؟
‫میشه حواست به اونا باشه؟
‫- خوبی اِم؟ ‫- آره خوبم، مرسی بولتون.
‫- نظرت درمورد نیروی جدید چیه؟ ‫- عالیه.
‫یه ۴۵ ساله‌ی شیک و پیک ‫با موهای بلوند پلاتینی
‫که میگه «وای من فرانسوی بلدم، ‫منو ببینید چه قدر بافرهنگم.»
‫راستش من ازش خوشم میاد، بولتون. ‫به نظرم خوبه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫کار دیگه‌ای نداری؟
‫فقط... آره...
‫- جیمی چطوره؟ ‫- خوبه مرسی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫بهش میگی سراغشو می‌گرفتم؟
‫آره میگم. واقعاً باید به کارم برسم بولتون.
‫به آرامش نیاز دارم. لطفاً.
‫باشه، اگه کمک خواستی...
‫- صدامون کن باشه؟ خیلی خب. ‫- باشه، صدا می‌کنم.
‫امیلی؟
‫وای خدا...
‫گند زدم، کارلی...
‫گند زدم.
‫۱۳ سال رو حروم کردم.
‫چی...
‫دوباره مصرف کردم، کارلی.
‫خیلی خب...
‫- مصرف کردم. ‫- اشکال نداره.
‫اشکال داره.
‫خراب کردم.
‫با یه نوشیدنی گند زدم به همه چی.
‫خیلی خب. چی‌ می‌خوای؟ ‫چی کار باید بکنی؟
‫- باید به حامیم زنگ بزنم. ‫- خب.
‫و باید برم جلسه.
‫باید ۹۰ روز ۹۰ جلسه برم.
‫باشه. می‌تونیم همین کارو بکنیم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫برام یه نفس عمیق بکش.
‫- واقعاً متاسفم. ‫- نه، اینجوری نگو.
‫- متاسفم... ‫- نگو... امیلی این حرف رو نزن.
‫خیلی احساس سردرگمی می‌کنم. ‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫احساس سردرگمی می‌کنم.
‫میشه یه دقیقه بغلم کنی لطفاً؟
‫لطفاً...
‫مرسی.
‫- نیک، اینو می‌چشی؟ ‫- حتماً.
‫آره عالیه.
‫آفرین.
‫- کمیل؟ ‫- بله؟
‫گفتی اهل پاریسی؟
‫نه. اهل سنت جانس کپلم. نزدیک لیله.
‫ولی توی پاریس هم زندگی کردم.
‫آهان.
‫می‌دونی بیشتر دلم برای چی تنگ شده؟
‫برای چی؟
‫ساندویج ژامبون و کره.
‫بله خب.
‫تو مرکز شهر، سر میدون «پلس دترنس»...
‫یه جایی هست که بدک نیست.
‫اگه خواستی می‌تونیم یه روزی بریم...
‫نخواستی هم که هیچی.
‫بشقاب‌های خوبی شدن.
‫مرسی سرآشپز.
‫قربانت.
‫سفارش داریم.
‫سفارش برای دو نفر، یه خوش‌گوشت، ‫یه قزل‌آلا، یه گوشت،
‫و یه نیوکی برای میز هفت.
‫- بله سرآشپز. ‫- بله سرآشپز.
‫نمی‌خوام این کارو بکنم...
‫ولی خیلی تحت فشارم ‫که هزینه‌‌ها رو بیارم پایین.
‫واسه همین متاسفانه ‫باید ساعت کاریتونو کم کنم.
‫نمی‌خوام هیچکدومتونو از دست بدم.
‫می‌‌خوام جفتتونو نگه دارم، واسه همین...
‫پیشنهادم اینه که...
‫شیفتی بیاید سر کار.
‫اینجوری برای هر شیفت یه کارگر داریم.
‫مثلاً هالی فردا تو میای، جیک تو نمیای.
‫- بعدش همینجوری جابه‌جا میشین. ‫- ببخشید کارلی.
‫اگه به خاطر اینه که غذا می‌خورم می‌تونم...
‫نه نه نه.
‫هرچند می‌دونی...
‫واقعاً متاسفم. ‫امیدوارم این روند موقتی باشه.
‫وقتی اوضاع بهتر شه...
‫ولی یه سرآشپز دوم جدید گرفتی؟
‫آره، بهش نیاز داشتیم.
‫از وقتی فریمن رفته، نیرو کم داریم.
‫- اون‌وقت کارگر لازم ندارین؟ ‫- جیک.
‫نه، لازم دارم ولی نمی‌تونم توی هر شیفت ‫جفتتون رو داشته باشم.
‫خب ساعت کاری اونا رو کم کن.
‫متاسفم.
‫چرا منو اخراج نمی‌کنی؟
‫منو اخراج کن. ساعت کاری منو بده به اون.
‫اون بیشتر از من بهش نیاز داره.
‫اون نمی‌تونه هفت روز در هفته کار کنه...
‫منم نمی‌تونم فقط روی یه نفر ‫ سرمایه‌گذاری کنم.
‫این... می‌خوام عادلانه باشه.
‫و این عادلانه‌ست.
‫امیدوارم زیاد اینجوری نمونه.
‫ازم متنفر میشه.
‫راستش فقط به خاطر اون اینجام.
‫اون نذاشت برای عمو چارلیم کار کنم.
‫درک می‌کنه، هالی.
‫باشه.
‫راستی جیک،
‫یادته یه کم پیش داشتم می‌گفتم ‫که پیشبینی من اینه...
‫جیک؟
‫داداش؟ جیک؟
‫ولش کن. ولش کن.
‫وای!
‫چه خبر شده؟
‫جیک!
‫جیک؟!
‫جیک...
‫از هفته‌ی پیش دو تا دیگه برات اومده.
‫این دیگه میره دادگاه! جیک!
‫هیچی رو پرداخت نکردی؟ ‫بهشون زنگ نزدی؟
‫- هالی من... ‫- اگه کل ساعت کاری این ماهم رو...
‫بدم بهت بازم نمی‌تونی پولشو بدی.
‫می‌دونم.
‫گریس هم هفته‌ی دیگه اردو داره
‫ولی نمی‌تونم پولش رو بهش بدم.
‫خب می‌خوای... می‌خوای چی کار کنی؟
‫می‌دونی... منم قبلاً جای اون بچه بودم.
‫نمی‌تونی این کارو باهاش بکنی. ‫من این کارو باهاش نمی‌کنم.
‫آره.
‫هی.
‫فقط به حرفام گوش کن، خب؟
‫چطوره که...
‫یکی از اون کارها رو برای عمو چارلیم ‫انجام بدم. فقط یکیشو.
‫چند هزار پوند پول گیرم میاد. ‫یه چیزو برمی‌دارم...
‫یه چیزو تحویل میدم، ‫یه مسیر رانندگیه و تمام.
‫- نه. ‫- آره.
‫نه. دیگه درگیر اون کارهای مزخرف نشو، هالی.
‫گفتی اون سبک زندگی رو گذاشتی کنار.
‫پس چه جوری می‌خوای ردیفش کنی؟
‫نمی‌دونم. نیازمند که نیستم.
‫نمی‌ذارم بری از جایی پول دربیاری...
‫- و بدی به من. ‫- من که نگفتم نیازمندی.
‫چه جوری می‌خوای ردیفش کنی؟
‫خیلی خب، اگه...
‫اگه منم باهات بیام چی؟
‫- باشه؟ باهم میریم کارو انجام میدیم. گوش کن. ‫- نه. نه!
‫باهم کارو انجام میدیم و ‫پولشو نصف می‌کنیم، خب؟
‫نه نه!
‫- یه کم هم به گریس میدم... ‫- نیازی ندارم تو باشی، جیک.
‫مثلا می‌خوای چی کار کنی؟ مراقبم باشی؟
‫قبلاً که برات مهم نبود.
‫فکرشو بکن. خب تو اونجا باشی ‫ماشینمونو نگه می‌دارن.
‫بهش فکر کن.
‫تو داری پول درمیاری تا بدی به خواهر من.
‫هالی، یا منم باهات میام ‫یا هیچکدوممون نمیریم.
‫فقط امشب نتونستم.
‫اشکال نداره.
‫امروز دارن رو توی کلیسا دیدم.
‫خب.
‫مرد خیلی خوبیه.
‫الان وکیل شده.
‫سراغتو هم می‌گرفت.
‫اینم شماره‌ش.
‫نه مامان.
‫- چیه؟ بگیرش. ‫- نمی‌خوام...
‫ببین، این هفته یه روز مرخصی داری. ‫چطوره بهش زنگ بزنی؟
‫ببین، بگیرش.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫روز خوبی داشتی؟
‫اوهوم.
‫چی کار کردی؟
‫کار خاصی نکردم. ریاضی داشتم.
‫از ریاضی متنفرم.
‫منم.
‫راستش رو بخوای گیج شدم.
‫بهترین چیزِ پاک شدن اینه ‫که احساساتت برمی‌گردن.
‫بدترین چیز پاک شدن هم اینه ‫که احساساتت برمی‌گردن.
‫طبیعی بودن آسون نیست، نه؟
‫یاد می‌گیری که حالت طبیعی جدید رو ‫هدایت کنی، اندی. همین.
‫حس می‌کنم نمی‌شناسمش.
‫نمی‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫زمان می‌بره دیگه.
‫فقط باید خودت باشی.
‫حالت خوبه؟
‫آره من خوبم.
‫- جیمی چطوره؟ ‫- اونم خوبه.
‫داره مشاوره میشه...
‫تا روی یه چیزهایی کار کنه...
‫حالش خوب میشه.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره.
‫آره؟
‫آره خوبم.
‫الو؟
‫آره خوبم.
‫باشه آره حتماً.
‫خیلی خب. پس می‌بینمت.
‫باشه.
‫بث بود.
‫از «جونز و پسران»؟
‫چی می‌خواد؟
‫نمی‌دونم. می‌خواد منو ببینه حرف بزنیم.
‫برای چی؟
‫نمی‌‌دونم.
‫به نظرت می‌خواد برگردم سر کار؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرت آمادگیشو دارم؟
‫به نظر من تو آمادگیشو داری؟
‫نمی‌تونم جواب بدم، اندی.
‫درگیر مسائل زیادی هستی، عزیزم.
‫بابا! توپ رو پاس بده.
‫اینجا!
‫ایول!
‫کارلی، متوجه نیستی، برام مهم نیست.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- ببخشید، ببخشید.
‫متاسفم، کارلی.
‫خب، میرم سر اصل مطلب.
‫می‌خوام این برگه‌ها رو...
‫امضا کنی.
‫این چیه؟
‫ما می‌دونیم که برای اینجا ‫از آلاستر اسکای پول قرض کردی
‫و بابام به جات بدهی رو داده.
‫منظورت چیه؟
‫بدهیت رو داده.
‫به آلاستر.
‫ولی بابات حق نداره توی کار من دخالت کنه.
‫اندی، کار تو نیست.
‫تو بخشی از کار بودی و اینجا نیستی.
‫بابام فقط بدهیات رو داده.
‫اینا مدارک قانونی اینه...
‫که سهامت رو به من انتقال بدی.
‫پس فقط باید اینجا رو امضا کنی...
‫و اینجا رو...
‫بعدش تموم می‌کنیم میره پی کارش.
‫جدیداً کارلی رو ندیدی؟
‫نه.
‫شنیدم اوضاعش زیاد خوب نیست.
‫گمونم قاپیدن همه‌ی نیروهامون ‫براش کفایت نکرده.
‫اینجور وقتاست که آدم...
‫طرفشو می‌شناسه.
‫عالی شد.
‫خب، امشب دوباره ظرفیت رزرو رستوران پر شد،
‫پس بهتره دیگه برم.
‫ولی خوشتیپ شدی.
‫هروقت دوست داشتی بیا، خوشحال میشیم.
‫خب، ده دقیقه‌ی دیگه جلسه‌ی اطلاع‌رسانیه.
‫خوبی رفیق؟
‫اندی.
‫شرمنده.
‫نه داداش، من شرمنده‌م.
‫تو سرآشپز خوبی هستی.
‫یه سرآشپز معرکه.
‫خوشا به سعادتش که تو رو داره.
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم همینطور، داداش.
‫محکم‌تر، یه کم بیشتر فشارش بده.
‫- باشه. ‫- آفرین. همینه.
‫- خب حالا اینو بردار، خب؟ ‫- اوهوم.
‫وسطش یه قاشق پر بریز و دوباره.
‫- حالا پخشش کن. آفرین خوبه. ‫- باشه.
‫- فکر کن داری تو مدرسه چیزی رنگ می‌کنی. ‫- باشه.
‫- رنگ‌آمیزیم زیاد خوب نیست. ‫- بعدی چیه؟
‫- پنیر. ‫- باریکلا پسر.
‫خب. می‌تونی پنیر موزارلا رو ‫ از یخچال دربیاری؟
‫وقتی میگم موزارلا رو ‫ از یخچال دربیار، تو میگی...
‫- بله سرآشپز. ‫- باریکلا پسر.
‫برو.
‫- اوه. ‫-اون ماشین ظرفشوییه، پسرم.
‫- همونه. ‫- اوناهاش.
‫خب. تو مال خودت رو درست کن ‫پنیر موزارلا رو بردار...
‫خب.
‫از هم بازش کن. محکم.
‫- آهان باشه. ‫- نمی‌خواد قشنگ بشه،
‫- فقط روی کل پیتزا پخشش کن. ‫- اون چیه؟
‫- ریحون. ‫- ریحون. باشه.
‫یا به قول بعضی‌ها ریحان.
‫چیز دیگه‌ای هم روش می‌ریزیم؟
‫اگه می‌خوای می‌تونی روش یه کم ژامبون بذاری.
‫آناناس چی؟
‫نه. نه آناناس نه.
‫نه، این توهین به ساحت پیتزاست.
‫تو آشپزخونه‌ی من نه. به هیچ وجه.
‫باشه.
‫- ادامه بده، همینه. کارت واقعاً عالیه. ‫- مرسی.
‫برای چی ریختی؟
‫- الان جوابتو میدم! ‫- منم همینطور!
‫بگیر که اومد.
‫- کلش دست منه! ‫- نکن! قبول نیست! قبول نیست!
‫- من مسلحم! مسلح! ‫- وایستا وایستا نکن!
‫تسلیم. تسلیمم. تسلیم.
‫تسلیم میشم. تسلیم.
‫ببین چی کار کردی!
‫مامان منو می‌کشه!
‫اشکال نداره بابا. بیا بغلم.
‫- برو... ‫- باید خودمو بشورم.
‫برو صورتت رو بشور.
‫به مامانت بگو بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫خیلی خب، دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫یه دقیقه‌‌ای برگشتم، باشه؟
‫خوبی؟
‫- همونه؟ ‫- اون کیه؟
‫از دوستامه.
‫اون نباید اینجا باشه هالی. ‫خودت هم می‌دونی.
‫نگران نباش. قابل‌اعتماده.
‫وای به حالت اگه نباشه.
‫نذار به اون ساک نزدیک شه.
‫خیلی خب.
‫بریم.
‫توی ساک چیه، هالی؟
‫- هال؟ ‫- لطفاً فکرتو درگیرش نکن.
‫مواده؟
‫نه نه.
‫جیک، بهم اعتماد داری یا نه؟
‫آره. نداشتم که اینجا نبودم، بودم؟
‫خیلی خب پس آروم باش.
‫آرامشت رو حفظ کن. چیزی نمی‌شه.
‫کارلیه؟ ‫[کارلی]
‫ولش کن بابا، جواب نمیدم.
‫ولی دلم براش می‌سوزه.
‫امشب بدبختش کردیم.
‫بدبختش کردی؟ اون منو بدبخت کرد، ‫مار رو بدبخت کرد.
‫- سرو کنید! ‫- بازم بشقاب بدین لطفاً!
‫- بشقاب لازم دارم! ‫- نه، اونجا بشقاب نیست!
‫- جانی، برای دو تا جوجه کبوتر کمک می‌خوام. ‫- نمی‌تونم داداش.
‫- اوضاع اینجا رو ببین. ‫- جانی، جانی،
‫تو ادامه بده خب؟ ‫بولتون، تنها باید آماده کنی.
‫- عزمت رو جزم کن و ردیفش کن. ‫- کل شب؟
‫- آره. ‫- هالی گفته مریضه، خب؟
‫باشه. چشم سرآشپز.
‫احیاناً به جیک زنگ نزدی؟
‫امروز نوبتش نیست.
‫بهش زنگ زدم ولی گوشیشو جواب نمیده.
‫واسه همین می‌خوام به کارت ادامه بدی.
‫سفارش داریم، دو تا قارچ، یه ترین،
‫با بره، جوجه کبوتر و یه ماهی کاد!
‫- بله سرآشپز! ‫- غذای میز ۳ رو سرو کنید!
‫بیخیال! واقعاً مسخره‌ست.
‫چه شده؟
‫آخه بببین، این همه کار دارم
‫- بعد می‌خوام اینم انجام بدم... ‫- جانی، جانی، یالا بیا.
‫بیا. باید اینجا رو تمیز کنی. ‫زود باش رفیق.
‫- لطفاً همه‌ش رو. ‫- می‌خوام کلش تمیز شه لطفاً.
‫- تا جایی که می‌تونی سریع باش. ‫- سرو کنید!
‫- جانی میز تحویل باید تمیز شه. ‫- اومدم.
‫- سرآشپز، این برای کدوم میزه؟ ‫- میز ۳، موسی.
‫- زود باش! یالا، یالا. ‫- میز ۳، چشم سرآشپز. متاسفم.
‫بجنب جانی! میز تحویل رو تمیز کن، ‫بشقاب لازم دارم!
‫اومدم. چشم سرآشپز!
‫ریچل، تخم بلدرچین کی حاضره؟
‫۳۰ ثانیه دیگه، سرآشپز.
‫جانی جان. امیدوارم واسه این کارت ‫دو برابر پول بگیری.
‫جانی، بازم ماهیتابه لازم دارم پسر. زود باش.
‫دو تا سوپ.
‫- تقریباً آماده‌ست. ‫- در واقع ۳۰ ثانیه دیگه.
‫- آره. ‫- می‌تونی توی این پیش‌غذاها کمک بدی؟
‫چون داریم کم میاریم.
‫حتماً.
‫لیام پیش تازه‌عروس دوماده.
‫انقدر عاشق همن که مُردم براشون.
‫خیلی خب! تازه عروس دوماد بیرونن! ‫بیاید بترکونیم!
‫- چشم سرآشپز! ‫- چشم سرآشپز!
‫کمیل، برای میز تحویل تزئینات می‌خوام لطفا.
‫چشم سرآشپز.
‫زود باش، سرد شدها.
‫چشم سرآشپز.
‫آخرین جوجه کبوترو می‌خوام، بولتون.
‫بولتون؟ صدامو می‌شنوی؟ ‫آخرین جوجه کبوترو می‌خوام.
‫بله سرآشپز!
‫دیگه بشقاب نداریم. ‫جانی، بشقاب لازم دارم!
‫بشقاب لازم دارم، یه بشقاب برام بیار!
‫از اون فرصتای کمیابه!
‫برای هر کسی پیش نمیاد.
‫واقعاً باید خودتو خوش‌شانس بدونی.
‫- جیک. ‫- چیه؟
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫خوبیش اینه حداقل سر کار نیستیم.
‫تا درگیر اون همه کار مزخرف بشیم.
‫آره، ولی اونجا نگران این نیستیم...
‫که موقع کار دستگیر بشیم.
‫دستگیر نمی‌شیم بابا.
‫چیزی نمیشه.
‫دو نفری داریم دور دور می‌کنیم دیگه.
‫هالی، یه نفر پشتمونه.
‫داره بهم فلاش می‌زنه؟
‫چرا هنوز پشت سرمونه وقتی بهش راه دادم؟
‫پسر، بهم استرس میدی ها.
‫یه کاری می‌کنی فکر کنم ‫همه‌ی ماشین‌ها پلیسن.
‫نوش جونتون. اگه چیز دیگه‌ای ‫لازم داشتین خبرم کنین.
‫صبر کن. صبر کن.
‫یه لحظه.
‫ببخشید. همه چی مرتبه؟
‫بله بله. میشه اینو برام تست کنید؟
‫ببخشید؟
‫سوپم رو میگم.
‫می‌خوام تستش کنید.
‫- نه... ‫- حرف گیج‌کننده‌ای زدم؟
‫نه. اگه غذا مشکلی داره می‌تونم...
‫واقعاً درخواست پیچیده‌ای نیست.
‫فقط می‌خوام سوپم رو تست کنید.
‫خب...
‫باشه حتماً.
‫قاشق کجاست؟
‫دقیقاً.
‫واقعاً شرمنده‌م. الان...
‫میرم براتون میارم.
‫ممنون.
‫جانی، وسایل میز تحویل رو لازم دارم.
‫چشم. یه دقیقه سرآشپز. ‫اینجا خیلی درب و داغونه.
‫جانی، یه قاشق بده لطفاً.
‫باشه، یه لحظه صبر می‌کنی؟
‫یه قاشق کوفتی می‌خوام دیگه! خدایا!
‫- جانی؟ قابلمه. ‫- دو ثانیه، سرآشپز.
‫امروز میدی دیگه، جانی؟
‫دارم میارم، سرآشپز.
‫مرسی.
‫سفارش میز ۱۳ کی حاضره؟
‫چند دقیقه دیگه، سرآشپز.
‫سالمون.
‫عالیه، کمیل.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نیک، داری کند پیش میری.
‫باشه، فقط می‌خوام بی‌نقص باشه سرآشپز.
‫کارلی، یه کم کمک لازم دارم عزیزم.
‫باشه. اومدم.
‫خیلی خب، حله. چی لازم داری؟
‫میز ۱۳، شنگ.
‫کمیل، این چیه؟
‫- دوباره درست کن. ‫- چی؟ مشکلش چیه؟
‫برای میز ۱۳ ‫چند دقیقه دیگه تاخیر داریم سرآشپز.
‫- منتظر شنگِ کمیلیم. ‫- چی؟
‫کمیل؟
‫ببخشید سرآشپز.
‫خیلی خب...
‫این دیگه چیه، جانی؟
‫هر چی که شسته شده کثیفه.
‫- نمی‌فهمم مشکلش چیه. ‫- بذار ببینم.
‫سرآشپز، نمی‌دونم اینا رو چی کارشون کنم.
‫- معمولاً جیک اینا رو ردیف می‌کنه. ‫- میشه بهش زنگ بزنی؟
‫- آخه دو بار بهش زنگ زدم جواب نمیده. ‫- سرآشپز...
‫اشکال نداره. با دست بشور. ‫الان بهش زنگ می‌‌زنم.
‫اه، گم شو دیگه. ‫[کارلی]
‫شرط می‌بندم ظرفشویی گیر کرده.
‫کارلیه؟ ‫[ناشناس]
‫نه، شماره‌ی اونو دارم.
‫- الو؟ ‫- برنامه تغییر کرده.
‫- چی؟ چه تغییری؟ چه تغییری؟ ‫- چی؟
‫منظورت چیه که برنامه تغییر کرده؟
‫- باید بری پارکینگ سیرک «پارادایس». ‫- بنویس.
‫ام۲۴ ۶اچ...
‫[پایان تماس]
‫صبر کن... چی گفت؟
‫ام۲۴، سیرک پارادایس....
‫- منچستر؟! ‫- چی؟
‫هالی، جریان چیه؟ ‫چرا برنامه عوض شده؟
‫نمی‌دونم. چه بدونم؟ ‫منم همونی که تو شنیدی رو شنیدم.
‫لعنتی... منچستر! ‫هالی، من باید خونه باشم.
‫- خیلی خب، باید بنزین بزنیم. ‫- چی؟
‫- نه، بنزین نمی‌زنیم! ‫- باید بزنیم!
‫با نصف باک بنزین ‫که نمی‌تونیم بریم منچستر، جیک!
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم. ‫همه جا دوربین هست!
‫باید از شر این کوفتی خلاص شیم. ‫باید از شر این کوفتی خلاص شیم.
‫- آره، فکر کردی خودم نمی‌خوام؟ ‫- بنزین رو ولش!
‫فکر کردی دوست دارم تو صندوق نگهش دارم؟
‫آره، عالی میشه حالا که اون تو صندوقه
‫کلی راه بکوبیم تا منچستر بریم!
‫خب تا جایی که من می‌دونستم...
‫قرار بود بریم چند تا خیابون اونورتر،
‫نه منچسترِ لعنتی!
‫سلام آقا. حالتون خوبه؟
‫به «بسوی شمال» خوش اومدین.
‫خوبین؟
‫آقا؟
‫آقا، امشب جا رزرو کردین؟
‫نه، هیچی، رفیق.
‫- هیچی. ‫- باشه.
‫میز ۱۰ میگه خیلی وقته...
‫که منتظر پیش‌غذاشه. راست میگه؟
‫خیلی وقته؟ گمون نکنم.
‫چطوره بهشون یادآوری کنی ‫که اینجا رستوران فست‌فود نیست؟
‫یا هم می‌تونی بگی دو دقیقه دیگه حاضره. خب؟
‫می‌خوان میونه‌مونو خراب کنن، نیک. ‫من تحملشو ندارم!
‫کارلی، تازه عروس دوماد واقعاً ‫کیف کردن. عاشق غذائن.
‫سرآشپز، اینجا یه کمک لازم دارم. ‫هر کی بود بیاد.
‫- کسی وقت نداره؟ ‫- باشه بولتون، چی لازم داری؟
‫بازم جوجه کبوتر می‌خوام و چندتا...
‫تابه‌ی تمیز، سرآشپز. مرسی.
‫کمیل؟
‫کمیل!
‫می‌دونی که کل آشپزخونه رو معطل کردی دیگه؟
‫دارم با نهایت سرعت پیش میرم.
‫مشکلی داره؟
‫خیلی خب.
‫ببینم، واقعاً نیاز بود؟
‫- ببخشید؟ ‫- گفتم واقعاً نیاز بود؟
‫اگه نمی‌تونه از پسش بربیاد ‫نباید توی آشپزخونه باشه.
‫آره، امشب کلا اذیتش می‌کنی.
‫اگه بلد نیستی، نباید تو آشپزخونه باشی، خب؟
‫- برگرد سر کارت. ‫- بولتون!
‫سرآشپز ارشد داره برات کار می‌کنه. بریم.
‫- آهای، برگرد مقر خودت لطفاً. خب؟ ‫- باشه.
‫- به کارت ادامه بده. ‫- چی شده؟
‫- همه چی حله؟ ‫- حله، سرآشپز. همه چی حله.
‫خیلی خب، آماده‌ست.
‫غذای میز ۲۱ رو سرو کنید.
‫- باید گریس رو ببینم. ‫- آره می‌دونم.
‫ای کاش نیومده بودی. ای کاش...
‫کاش با من نیومده بودی! همین!
‫چون الان واقعاً حس عجیبی دارم.
‫انگار همه چی به هم ریخته، می‌دونی؟
‫فکر کردی برای من عجیب نیست، هالی؟
‫- بهت گفتم نیا! ‫- نه، ولی فکر نمی‌کنی...
‫- بهت گفتم با من نیا! ‫- هالی، تقصیر من نیست.
‫من ازت نخواستم بیای اینجا!
‫چه غلطی...
‫- شوخیت گرفته، داداش؟ ‫- برای چی؟
‫داشتی سینی رو می‌زدی تو صورتم!
‫- وای! ‫- چی داری میگی؟
‫- داشتی سینی داغ رو می‌زدی تو صورتم. ‫- نصف اوقات...
‫حرفات رو متوجه نمی‌شم. ببخشید.
‫متوجه نمیشی؟ فرانسوی بگم؟
‫آقای شیک و پیک؟
‫- بچه‌ها! ‫- فرانسوی نمی‌خواد، انگلیسی بگو.
‫می‌خوای سرآشپز باشی...
‫یا با اون ظرف بشوری؟
‫- به خودت بستگی داره. نخند. ‫- چی شده؟
‫- بچه‌ها! ‫- وقتی باهات حرف می‌زنم نخند.
‫- به من نخند. ‫- شما دو تا! تمومش کنید!
‫نکن! بسه!
‫برگرد کارتو بکن!
‫هوی! چه غلطی می‌کنید؟!
‫از اینجا به سالن غذاخوری پنجره داره،
‫گوش کن!
‫ببخشید لیام. ولی سرآشپز، ‫ظرفشویی هنوز خرابه
‫و نمی‌تونم همه‌شو خودم بشورم.
‫کسی می‌دونه غذای میز ۱۱ چی شده؟
‫ خیلی خب، خیلی خب، همگی... ‫نه! ساکت!
‫فقط یه لحظه بهم گوش کنید، خب؟ ‫باید کارهای تلنبار شده رو جمع کنیم.
‫نیک، می‌تونی چندتا پیش‌غذا حاضر کنی؟
‫موسی، با جانی برو سر ظرفشویی لطفاً.
‫حالا بقیه‌ی بچه‌ها، ازتون می‌خوام ‫تا وقتی که کارمون جمع شه
‫خودتون ظرفاتون رو بشورین.
‫لیام، یه دقیقه دیگه میام باهات حرف می‌زنم.
‫شما دیگه امشب تمومش کنید.
‫- بله سرآشپز. ‫- بله سرآشپز، ببخشید.
‫ببخشید، منظورم از این که...
‫می‌خوام تو آشپزخونه کار کنم، کار آشپزی بود.
‫برگرد کارتو بکن!
‫کجاست؟
‫دیر کردیم.
‫- می‌دونستم... ‫- جیک!
‫اومد.
‫- مسیر چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫ببخشید محلش تغییر کرد.
‫- نه اشکال نداره. اشکال نداره. ‫- ساک کجاست؟
‫هالی، توی ساک چیه؟
‫- هالی، توی ساک چیه؟ ‫- ساکت شو!
‫تا بعد.
‫[بسوی شمال]
‫خوبی رفیق؟
‫آره فکر کنم.
‫امروز کارت عالی بود. نگران نباش.
‫نه، عالی نبود پسر.
‫این ظرفشویی باعث شد عین احمقا به نظر برسم
‫نمی‌خوام بقیه فکر کنن کارم اینجوریه.
‫چی میگی پسر؟ هیچکس فکر نمی‌کنه...
‫که کارت بده. امروز واقعاً گل کاشتی.
‫تو... تو ظرفشویی رو خراب کردی؟
‫- نه ولی... ‫- پس حله دیگه.
‫انگار کارلی یه کمی عصبانی بود.
‫کارلی همیشه بدجوری عصبانیه. ‫نگرانی نداره.
‫باریکلا، آقایون.
‫- یه لحظه اینو نگه می‌داری؟ ‫- حتماً.
‫- نیک، یه دقیقه وقت داری؟ ‫- چی؟
‫- ببخشید، یه دقیقه وقت داری؟ ‫- آره آره.
‫می‌خواستم بابت یه کم پیش ‫ازت عذرخواهی کنم...
‫واقعاً کارم زشت بود و نباید ‫اونجوری رفتار می‌کردم.
‫گفتم عذرخواهی کنم.
‫- مرسی که اونجا کمک کردی. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- پس آتش‌بس؟
‫- حتما! آره آره. ‫- حله؟
‫- دمت گرم رفیق. ‫- خیلی خب.
‫- همه چی حله؟ ‫- بله، همه چی حل شد سرآشپز.
‫بله سرآشپز.
‫- آره؟ ‫- همه چی حله، مگه نه؟
‫آره.
‫- دیگه نباید تکرار شه. ‫- متوجه شدم، سرآشپز.
‫آره.
‫میرم به سفارشات انبار مواد غذایی خشک برسم.
‫- دمت گرم رفیق. ‫- فدات.
‫شب خوش.
‫- اوخ! ‫- وای!
‫- ببخشید! برو. ‫- نه...
‫ببخشید. برو.
‫- نه نه، اول شما. ‫- نه خواهش می‌کنم.
‫امشب کارت عالی بود.
‫بابت شنگ و اینا ممنون. ‫ببخشید.
‫رفتی مغازه برای منم نوشیدنی می‌گیری؟
‫از کدوم؟
‫فقط یه چیز خنک.
‫- یه دقیقه دیگه می‌بینمت. ‫- باشه.
‫نگرانتم.
‫تو به درد این کار رستوران لوکس نمی‌خوری.
‫می‌دونم میگی عاشقشی.
‫ولی چطور می‌تونی عاشق چیزی باشی ‫که انقدر اذیتت می‌کنه؟
‫می‌شه توی کارت پول بریزم؟
‫سلام عزیزم. ‫امیدوارم دیشب شب خوبی بوده باشه.
‫ببخشید با نبودنم تو دردسر انداختمت ولی...
‫می‌دونم از پسش براومدی ‫چون زورت خیلی زیاده.
‫میشه لطفاً بریم اون نوشیدنی...
‫که قولشو داده بودیم رو بخوریم؟
‫یه کم خوش بگذرونیم، می‌دونی چی میگم؟
‫هوم؟
‫خیلی خب، به هر حال مشتاقم که بعداً ببینمت.
‫اگه خواستی بعداً می‌تونی کتکم بزنی.
‫می‌بینمت.
‫- منو می‌بینی؟ ‫- می‌بینمت! می‌بینمت!
‫- حل شد. حل شد. ‫- آخی، چطوری عزیزکم؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم.
‫مامان، فقط میان‌ترمه. جای نگرانی نیست.
‫هنوز از وکیل‌ها خبری نشده؟
‫نه، قراره با اون مرده ‫توی وزارت کشور حرف بزنه.
‫گفت به زودی انجام میشه. ‫نگران نباش، خب؟
‫ای وای!
‫گریس.
‫گریسی.
چیه؟ یه چیز کوچولو موچولو -
‫- سلام! حدس بزنید چی شد؟ ‫- چی شد؟
‫- منم میام اردو! ‫- خدای من! ایول گریس!
‫- می‌دونم! خیلی ذوق دارم... ‫- چه عالی!
‫- پس اون چی میشه... ‫- جیک، چه خبر خوبی.
‫- آره. ‫- دخترها خیلی ذوق دارن.
‫- دقیقاً. آره. ‫- عالیه. خیلی خوشحال شد.
‫می‌دونی امشب شام خونه‌ی مائن، خب؟
‫- عالیه. عالیه. ‫- باشه، می‌بینمت.
‫- می‌بینمت. ‫- می‌بینمت. مرسی جیک.
‫مدرسه خوش بگذره.
‫- باشه. مراقب خودت باش. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫می‌بینمت.