‫« ماده‌ی تاریک » ‫« قسمت سوم: محفظه »
‫« لیتون ونس »
‫پیداش کردین؟
‫حالش خوبه؟
‫چی؟ چی شده مگه؟
خدا به دادمون برسه، لیتون
‫همه‌ی این جریانات تقصیر من
‫می‌شنوی، جیسون؟ ‫هرچی شد و نشد گردنِ من
تو ‫تونستی برگردی اما ما آمادگی نداشتیم
‫ما فکرشم نمی‌کردیم که تو...
اینجوری به‌هم‌ریخته برگردی
دلم نمی‌خواد زندونیت کنم
‫اما تا زمانی که تهدیدی ‫برای خودت و بقیه به حساب بیای،
‫همین آشـه و همین کاسـه
‫تو...
‫تو اون زن رو فرستادی آپارتمان دنیلا؟
من فقط سعی دارم یادت بیارم چه مرد بزرگی هستی و
چه چیز حیرت‌انگیزی خلق کردی
‫ممنونم
ممنونم
داستان چیه؟
نوشیدنیه دیگه
‫- یه بطری دیگه‌ گرفتم... ‫- خیلی‌خب
‫...چون خیلی خوب بود
‫آره خب، عالی بود
‫ولی صد دلار هم پولش بود
‫چیه؟
‫انگار می‌خوای دوباره باهام ازدواج کنی
‫شک نکن که قصدم همینه
‫- نه بابا؟ ‫- بله
‫خیلی‌خب، اما این جریانِ
‫خیلی وقت بود ندیدم از این کارها بکنی
‫اشتباه برداشت نکنی ها، محشره
‫همینطوری ادامه بده، اما...
« آزمایشگاه ولاسیتی »
‫الان می‌رسن خدمت‌تون
‫اینجا دفتر پدربزرگم بود
‫دست به هیچ چیزش نزدم
‫کارآگاه میسون‌ام
‫لیتون ونس. خوشبختم
‫خونواده‌تون توی کار هوانوردی بودن؟
‫پدربزرگم ۵۲ سال پیش ولاسیتی رو راه انداخت
‫موتور جت تولید می‌کرد
‫شما و پدربزرگ‌تونید؟
‫وقتی بچه بودم، ‫پدر و مادرم رو از دست دادم
‫پیش پدربزرگم بزرگ شدم
‫بفرمایید، از این طرف
خب، ‫جیسون دسن چند سال اینجا کار می‌کرده؟
‫هشت سال
‫آخرین باری که دیدیدشون، کِی بود؟
‫یک سال رو رد کرده
‫خب، یه روز دیدیم نیومد سرِکار و ‫از همون موقع هم دیگه ندیدمش
‫تا جایی که من خبر دارم، هیچ کسی ندیدتش
‫راستش، همون موقعی که جیسون غیبش زد، ‫من خودم با پلیس صحبت کردم
‫کارتون چیه اینجا؟
‫تحقیق و توسعه
‫نه، اینو که می‌دونم
‫چی می‌سازید؟
‫کیوبیت‌های سیلیکونی ترانزیستوری ‫برای پردازنده‌های کوانتومی و شفابخش
‫چه قلمبه سُلمبه
‫ببینید،
‫یه خانم دیگه‌ای هم بود، به اسم بلر کپلن
ایشون هم ‫کارمند همینجا بود، درسته؟
‫بله، بلر
‫آره، ایشون هم یهو غیبش زد
‫- هجده ماه پیش؟ ‫- درسته...
‫باعث شد بچه‌ها روحیه‌شون رو ببازن
‫جیسون و بلر توی یه گروه بودن؟
‫خیر، بلر توی بخش بهبود فرایندی بود
‫چرا این سؤال‌ها رو می‌پرسید؟
‫سه شب پیش، جیسون دسن ‫به بیمارستان جان‌آوگاد مراجعه کرده بود
‫چی؟
‫خبر نداشتید؟
‫خیر، چیزی نمی‌دونستم
‫حالش خوبه؟
‫خبر نداریم
‫قبل از اینکه برسم، از بیمارستان رفته بود
‫ولی ظاهراً همون شب، ‫توی یه گالری نقاشی دیده شده
‫فکر می‌کردم شاید باهاتون تماس گرفته باشه
‫با من؟ نه
‫ای کاش می‌گرفت
‫خب، ما سعی داریم پیداش کنیم
‫عجب
‫طبق یادداشت‌های مسئول قبلی این پرونده،
‫جیسون قبل از اینکه ناپدید بشه، ‫با یکی از کارمند‌های اینجا در ارتباط بوده
‫بله
‫دکتر آماندا لوکاس
‫دکتر لوکاس تشریف دارن امروز؟
‫چطور پیش رفت؟
‫منظورت دروغ گفتن به پلیسه؟
‫عالی. بهتر از این نمی‌شد
‫دان گفت دختره می‌خواسته زنگ بزنه پلیس
‫بخاطر همین بهش شلیک کرد؟
‫صدات رو بیار پایین
‫لیتون
‫من بهش گفتم هردوشون رو بیاره، خب؟ ‫نمی‌دونستم که می‌گیره...
‫بخاطر اینه که شدیداً آدم بی‌ثباتیـه...
‫- آماندا ‫- ...راضی نمیشه بخاطر اختلال پس از سانحه‌ش درمان بشه
‫- آماندا ‫- گفته بودم اینو استخدام نکن
‫بس کن! کافیـه
‫حرفی از بلر زد؟ کارآگاهه رو میگم
‫معلومه که آره
‫آماندا، چیزی نمونده که ‫پلیس شیکاگو به اصل قضایای جیسون،
‫بلر و همه‌چیز پی ببره
‫می‌دونی که تهِ این جریانات به کجا ختم میشه
‫تموم هست و نیست‌مون به باد میره. ‫خودمون هم میفتیم هلفدونی
‫یک سال و نیمه که محفظه رو راه انداختیم
‫- یه میلیارد پول حروم‌ این آشغال کردم ‫- پولت مهم نیست
پولم مهم نیست؟ اوه پولم مهم نیست
‫چهار نفر گم شدن و ‫حالا هم دنیلا وارگاس رو دست‌مون مونده
‫جدای از این، جیسون یه راهی ‫برای برگشتن پیدا کرده
‫چطوری؟ آخه چطوری تونسته برگرده؟
‫می‌خوام بدونم چه مرگش شده؟
‫شاید برهم‌نهی برای مغز آسیب‌زاست
‫یعنی میگی حافظه‌ش رو از دست داده؟ ‫هویتش رو فراموش کرده؟
‫نمی‌دونم
‫بخاطر همین گفتم آزمایشات بیشتری انجام بدیم. ‫اطلاعات‌مون در این زمینـه خیلی کمه. باید...
آهای
‫قبوله
‫کمکم کنید حافظه‌م برگرده
‫سلام، رفیق
‫برات لباس آوردم
‫ممنونم
‫میگم...
‫کنجکاو شدم بدونم...
‫چرا فرار کردی؟
‫ترسیده بودم
‫واسه همین رفتی آپارتمان دنیلا؟
از... رفقای قدیمیم بود
‫فقط دنبال یه آشنا بودم، حالا هرکسی
‫فقط همین
‫درمورد اینجا، ‫به دنیلا یا کسِ دیگه‌ای چیزی گفتی؟
‫اصلاً نمی‌دونم اینجا کجاست
‫گفتی من و تو، با همدیگه صمیمی‌ایم
‫اینجا دقیقاً داریم از چی محافظت می‌کنیم
‫که کشتن یه آدم رو توجیه می‌کنه؟
‫یعنی... منظورم برای همه‌مونه
توجیهی نداره
‫گوش بده، هرکسی که اینجا می‌بینی ‫زندگیش رو وقفِ مطالعات تو کرده. همه‌چیزشون رو
تک‌تک‌مون حاضریم با جون‌مون ‫ازش محافظت کنیم
‫حتی خودت
‫علی‌الخصوص خودت
‫جدی؟
‫یادت نمیاد چی ساختیم
‫نشونم بده پس
‫- نام خود را وارد کنید ‫- لیتون ونس
‫لطفاً رمز عبور را وارد کنید
‫دسترسی اعطا شد
‫خیلی وقت پیش، ‫سعی داشتم یه مکعب ۲.۵ سانتی بسازم
‫که بتونه یه دیسک آلومینیوم نیتریدی ‫رو توی حالت برهم‌نهی قرار بده
‫که درواقع چیزی که شرودینگر ‫برای گربه‌ش می‌خواست رو...
‫- خلق کنم ‫- درسته
‫پس دستاوردت رو یادت میاد
‫یادته می‌خواستی مقیاسش رو بزرگ‌تر کنی؟
‫نه، یادمه اصلاً به نتیجه نرسیدم
‫نتونستم راهی پیدا کنم تا به طور کامل ‫از محفظه در مقابل محیط اطرافش محافظت کنم،
‫و این برهم‌نهی هم هِی متلاشی می‌شد
‫خیلی‌خب، پس تا قبل از بُردن ‫جایزه‌ی پاویا رو یادت میاد
‫الان این یه جور آلیاژه؟ ‫آخه بعیده جواب بده
‫درسته
‫جیسون، دستاوردهات فراتر از این‌هاست
‫ببین، زیر این آلیاژ...
‫یه محافظ فعال و تطبیقی هست ‫که ساخته‌ی دست خودته
‫- تطبیقی؟ ‫- آره
‫آره، تطبیقی. خودشه
‫پُر از مواد هوشمندیه که ‫یه سری میدان‌هایی رو ایجاد می‌کنن و
‫این میدان‌ها هر تشعشع یا صدایی که ‫بخواد به داخل نفوذ کنه رو خنثی می‌کنن
‫انگار پیشرفته‌ترین هدفونِ نویزگیر دنیاست
‫نه فقط همین، بلکه سدِّ راهِ هرگونه پارازیتی ‫از این بیرون میشه
‫در اِزای این ترفند هم، ‫یه میدان مغناطیسی قوی ساطع می‌کنه
‫داخلش چیه؟
‫تا به امروز، تنها کسی که داخلش ‫رفته و تونسته برگرده تو بودی
‫بقیه هم رفتن یعنی؟ ‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫فقط خدا می‌دونه. ‫داخلش دستگاه‌های ضبط صدا از کار میفتن
‫چند نفر بودن؟
‫سه نفر
‫چطوری غیب شدنِ سه نفر رو لاپوشونی کردین؟
‫اولی‌شون یکی از کارمندهامون بود
‫وقتی دیدی خبری از بلر نشد،
تصمیم گرفتی خودت نفر بعدی بری
‫ما سعی کردیم منصرفت کنیم، ‫ولی عذاب وجدان داشتی
‫گفتی خودت محفظه رو ساختی،
‫خودت هم باید بفهمی عملکردش چطوریه و حرفت رو هم به کُرسی نشوندی
‫بعد از اینکه ناپدید شدم، چی شد؟
‫به صورت ناشناس، ‫فراخوان دادیم هرکی داوطلبه بیاد
‫اصلاً می‌دونستن برای چی ثبت‌نام می‌کنن؟
‫تهش آره
‫بفرما بشین
آب شدی رفتی توی زمین
‫تا سه روز پیش
هرکدوم رو که می‌خوام، بردارم پس؟
این گوی و این میدون، بچه‌جون
پیش‌پیش کادوی تولدت
‫ایول
‫خیلی‌خب
‫- همین یکی؟ ‫- آره، آره
‫یکمی گرونه ها. اشکالی نداره؟
‫- فدای سرت ‫- باشه
‫دیگه چی می‌خوای؟
‫راحت باش، برو
‫فرداشب شام پیش‌مون می‌مونی؟
‫عمراً
‫یعنی نمی‌خوای باربارا و مایک رو ببینی؟
‫کی؟
‫- جی‌جی و مارکوس هم قراره بیان ‫- آها، آره
‫آره، قایق جدیده‌شون خیلی باحاله، نه؟
‫« بلر... »
‫چارلی، فامیلی بلر چی بود؟ ‫هرچی فکر می‌کنم یادم نمیاد
‫- چی شد؟ ‫- فامیلیِ بلر...
‫می‌خوام به همه ایمیل بزنم
‫فکر کنم کپلن بود، ممنون
‫کپلن
‫اجازه هست؟
‫بله
مطالعاتت رو مرور می‌کنی؟
‫انگار هرچی بودم و نبودم رو فراموش کردم و
‫حالا نشستم زندگینامه‌ام رو می‌خونم
‫پس گمونم واقعاً من رو هم یادت نمیاد
‫پس باید از نو شروع کنم
‫آماندا لوکاس
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫روانپزشک‌ام
‫فقط همین آزمایشگاه؟
‫داوطلب‌های محفظه رو آموزش میدم
‫آموزش؟ چجور آموزشی؟
‫آماده‌سازی روانی برای محیط‌های سخت
‫تنظیم هیجان و تمرکز بیش از اندازه
‫ناظر آزمایشات «لاوندر فِری»،
‫دارویی که رایان ساخته، بودم
‫گفته بودی با همدیگه زندگی می‌کنیم
‫یک سالی می‌شه
‫بگیر نگیر داشت
‫ببین، روزی که من غیبم زد...
‫اون روز چی اتفاقی افتاد؟
‫ما...
‫ما صبح بیدار شدیم،
‫متوجه بودم که یه چیزی توی دلت سنگینی می‌کنه
‫شب قبلش، یکی از ‫دوست‌های سابقت رو دیده بودی
‫گفتی چیزیت نیست، ‫من هم گفتم که داری دروغ میگی
‫می‌دونستم که می‌خوای یه حرکتی بزنی ها ‫اما چه حرکتی؟ اینو نمی‌دونستم
‫رفتم دوش بگیرم...
‫اومدم دیدم نیستی
‫حتماً عقلم تاب برداشته بود
‫آخه واقعاً این کارم ‫چه توجیهی می‌تونسته داشته باشه؟
‫گاهاً ممکنه موقعیت‌های پُرفشار ‫به فراموشی تجزیه‌ای منجر بشه
یعنی ‫عملکرد غیرطبیعی حافظه ‫بدون هیچ‌گونه آسیب ساختاریِ مغزی
‫اگه آدمی نباشم که فکر می‌کنم هستم، چی؟
‫که همه‌ی تصوراتم نشأت گرفته ‫از... همین حرف‌هاییه که زدی
‫عوارض جانبیِ یه ضربه یا
‫آسیب مغزی که از فعالیتم یا ‫داخل محفظه بودنم ایجاد شده
‫این تصوراتم و پرونده‌ها، ‫همه‌شون... خودمم
‫همه... این لباس‌ها، حتی این عینک
‫هیچ‌کدوم‌شون مال من نیستن، ‫اما احتمال داره که من اشتباه کنم
‫پس،
‫اگه...
‫من خودم نباشم، چی؟ اگه آدمی باشم که ‫بقیه فکر می‌کنن هستم، چی؟
‫« بلر: دوست دنیلا، وکیله. صمیمی‌ان؟ » ‫« مارکوس و جی‌جی: گربه‌ی ماده و قایق دارن. تازه رفتن فیجی » ‫« مایک و باربارا: پسرشون کانره. نمی‌دونم شغل‌شون چیه »
‫تو پیش مهمون‌ها باش ‫تا من برم لباس‌هام رو عوض کنم
‫در رو وا کن
‫- باشه ‫- دو دقیقه‌ای میام
‫جی‌جی و مارکوس. باربارا و مایک.
زندگی بر وفق مُراده؟
‫شکایتی نیست
‫ولی حتماً عاشق وکالتی...
‫آره. آره، عاشق وکالتم
‫- منظورت... خب، شغل خوبیـه ‫- آره
‫خوشحالم می‌بینمت
‫منم همین‌طور
‫- آره، عالی به‌نظر میای ‫- ممنون
‫- میرم به بقیه یه سری بزنم، آره ‫- البته، برو، برو
‫بعداً می‌بینمت
‫همیشه دلم می‌خواست فیجی برم
‫- خدای من ‫- همیشه
‫غواصیش زندگیم رو ‫از این‌رو به اون‌رو کرد
‫دوست دارم یه‌بارِ دیگه برم، تو چی؟
‫چی بگم، ‫من که دلم می‌خواد اونجا زندگی کنم
‫حالا شد
‫- سلام ‫- سلام
‫دنیلا دعوتم کرد...
‫آره، آره، آره
‫- نوشیدنی بیارم؟ ‫- من فعلاً میل ندارم، ولی ممنون
‫خیلی‌خب، تو هم احتمالاً ‫یه نوشابه رژیمی می‌خوای
‫من واسه نوشابه رژیمی آدم می‌کشم. ‫می‌شه برام بیاری؟ نوشابه رژیمی داری؟
‫نه، فراموشش کن
‫مشکلی بین‌مون نیست؟
‫نه، نه نیست
‫چیه؟
‫خوشتیپ شدی
‫شنیدم پرونده قدیمی رو مرور می‌کنی
‫چیزی رو یادت نیاورد؟
‫نه؟
‫بد شد
‫می‌دونی من چه فکری می‌کنم؟
‫من فکر می‌کنم به این خاطر ‫هیچ چیزی از زندگیت رو یادت نمیاد...
‫چون این اصلاً زندگی تو نیست
‫کارِ نیمه‌تموم شبِ برگشتت رو قراره تموم کنیم
‫چندتا سؤال ازت می‌پرسم
‫و این دفعه بهم حقیقت رو می‌گی
‫- دارم حقیقت رو می‌گم ‫- نه
‫به دنیلا وارگاس حقیقت رو گفتی
‫به رایان هولدر حقیقت رو گفتی
‫بگو چی به رایان گفتی
‫بگو چی به این زنی ‫که فکر کردی همسرته گفتی
‫تو یه دورویی!
‫یه نسخه‌ی دیگه از جیسونی که دوستش داریم
‫از کجا اومدی؟
‫جیسونِ ما کجاست؟
‫چطور تونستی با محفظه به این دنیا برگردی؟
‫- خب، حالا... ‫- آره، آپارتمان جدیدت...
‫باید منتظر بمونم تا ببینم ‫آپارتمان رو بهم میدن یا نه
‫- من که عاشق محله‌ی باک‌تاونم ‫- منم همین‌طور
‫تازه ۲۵ دقیقه رفت‌وآمدم هم کمتر می‌شه
‫جیسونِ ما کجاست؟
‫دان!
‫هر کاری که کردم ‫به این خاطر بود چون مجبور بودم
‫می‌دونم اشتباهاتی کردم، ولی...
‫هرگز نمی‌خواستم کسی چیزیش بشه
‫هرگز نمی‌خواستم ‫هیچ کدوم از این اتفاقات بیفته
‫کلید محفظه توی دستمه،
‫ولی نمی‌دونم چطور ازش استفاده کنم
‫داره دیوونم می‌کنـه
‫خب، کمکی از من برنمیاد
‫نمی‌دونم
‫برادر، باید بیشتر از این‌ها ‫به مغزت فشار بیاری
‫هر کسی که وارد محفظه می‌شه ‫غیبش می‌زنـه
‫هرگز خبری ازش نمی‌شـه
‫من نمی‌دونم چه اتفاقی توی اون محفظه میفتـه
‫ممکنه تجربه‌ای ماورای تصوراتم باشه، ‫ممکنه یه کابوس باشه
‫حتی اگه تو محفظه رو نساخته باشی، ‫نسخه‌ی بهترِ تو این کار رو کرده
‫که یعنی تو هم ذاتاً ‫می‌دونی چطور کار می‌کنـه
‫خواهش می‌کنم، جیسون
‫این نه فقط واسه من، ‫واسه همه‌مون مهمـه
‫- چرا؟ آره ‫- چرا؟
‫اگه دنیایی وجود داشت که توش ‫سرطان رو درمان کرده بودن چی؟
‫یا تغییرات اقلیمی و فقر
‫گفتمان‌های اجتماعی، گرسنگی
‫اگه بتونیم اون دانش‌ها رو به ‫جهان مصیبت‌بار خودمون بیاریم چی؟
‫ولی اینجا همه‌چی داره به نابودی کشیده می‌شه
‫پس فقط یه‌بار دیگه ازت می‌پرسم، جیسون
‫محفظه چطور کار می‌کنه؟
‫میری داخل
‫در رو می‌بندی
‫بعدش خدا خدا می‌کنی که کار کنه
‫من از کجا بدونم!
‫خدایا
‫نه،
‫هی، نه! بیشرف!
‫- رایان! کمکم کن! ‫- هی.
‫بیا اینجا، رفیق. خدای من
‫بیا اینجا، خدای من. ‫چی شده، مرد؟
‫متأسفم، فکر کنم تقصیر منه
‫لیتون با من تماس گرفت،
‫منم بعد از گالری دنیلا بهش زنگ زدم
‫پس اینجوری...
‫- اینجوری پیدام کردن. ‫- متأسفم، نمی‌دونستم
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم چه‌خبر شده
‫- رایان ‫- هی
‫- رایان ‫- چی شده؟
‫دنیلا رو کشتن
‫چی؟
‫اومدن آپارتمانش
‫و جلوی من بهش شلیک کردن
‫دنیلا فوت کرده، اون...
‫به‌خاطر تماس من بود
‫- تقصیر منه، این... ‫- نه. نه، نه
‫- تقصیر منه، من مقصرم ‫- گوش بده بهم
‫تو مقصر نیستی، خب؟ ‫تقصیر منه
‫تقصیر منه، من...
‫نباید اونجا می‌رفتم
‫برادر، باید راستش رو بهم بگی
‫توی ولاسیتی روی چی کار می‌کردی؟
‫تو قطعه‌ی گمشده‌ای، رایان
‫- فقط می‌خوام بهم بگی چی بود... ‫- تو
‫تو ازم خواستی دارویی بسازم...
‫تا ماهیت و ساختار ‫قشر پیش‌پیشانی مغز رو تغییر بده
‫- تغییر بده؟ ‫- آره
‫- چطور؟ ‫- قسمتی از...
‫قسمتی از نواحی قشر پیش‌پیشانی ‫رو برای یک ساعت به خواب فرو ببره
‫چرا؟ طرز استفاده‌ش چطور بود؟
‫تو بهم نمی‌گفتی!
‫جیسون، من بدون اینکه از چیزی ‫باخبر باشم داروها رو می‌ساختم
‫و اگه نتیجه‌ی خوبی داشت ‫تو فقط بهم اطلاع می‌دادی
‫من اونی که تو فکر می‌کنی نیستم
‫اون‌ها می‌خواستن یه انسان رو ‫توی حالت برهم‌نهی کوانتومی قرار بدن
‫روی کاغذ غیرممکنـه، خب؟
‫چون ضمیر خودآگاه انسان این اجازه رو نمیده
‫رایان، در اون صورت مشاهداتی داشتیم
‫که باعث ایجاد ناهمدوسی کوانتومی می‌شد
‫ولی اگه...
‫توی مغز انسان مکانیزمی ‫برای این کار وجود داشت
‫- اونوقت «اثر مشاهده‌گر»... ‫- اثر مشاهده‌گر!
‫خودشـه! داروی من ‫جلوی ناهمدوسی مغز رو می‌گیره
‫خودشـه
ولی اگه کسی ما رو ببینـه، دارو نمی‌تونه جلوی تأثیر اون‌ها روی ناهمدوسی ما رو بگیره
‫اونوقتـه که پای محفظه به داستان باز می‌شه
‫محفظه؟ کدوم محفظه؟ ‫راجع‌به چی حرف می‌زنی؟
‫محفظه!
پشت این در یه آشیانه‌ست
‫- اون‌ها یه محفظه دارن که همون دروازه‌ست! ‫- تو...
‫رایان
‫می‌شه لطفاً همراه ما بیای؟
‫وقتی از نوشیدنی‌فروشی رفتم، ‫ذهنم درگیر جای دیگه‌ای بود
‫داشتم به پیشنهاد شغلی رایان فکر می‌کردم
‫حالم گرفته بود و بدون اینکه ‫چراغ رو ببینم از خیابون رد شدم
‫و چیزی نمونده بود یه تاکسی منو زیر بگیره
‫و نمی‌دونم به‌خاطر اینه که زندگیم ‫از جلوی چشمام گذشت یا نه،
‫ولی از اون لحظه به بعد خیلی سرحالم
‫انگار بالاخره با قدرت و به وضوح ‫دارم می‌بینم زندگیم چه شکلیـه
‫و تمام چیزهای دیگه‌ای ‫که به‌خاطرش باید قدردان باشم
‫تو. بخصوص تو!
‫فهمیدم که چقدر می‌ترسیدم ‫جوری که دلم می‌خواست زندگی کنم
‫و دیگه قرار نیست این کار رو کنم
‫باید همین الان باهام بیای. ‫می‌خوام از اینجا ببرمت
‫چی؟ دوربین‌ها چی؟
‫دوربین‌ها رو قطع کردم، بیا
‫هی، رایان چی؟
‫متأسفم
‫باید بریم
‫چرا داری کمکم می‌کنی؟
‫نمی‌دونم راه برگشتی واسه پروژه‌ای ‫که جزئی ازش بودم هست یا نه،
‫ولی دوست دارم سعیم رو بکنم
‫همین‌جا بمون
‫بیا
‫حالا چی؟
‫فقط کافیه نگهبان رو رد کنیم
‫این آسانسور تنها راه خروجـه، ‫بیا بریم
‫دان!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫دارم فکر می‌کنم.
‫می‌تونیم بیرون بریم؟
‫محفظه
‫چی؟ محفظه؟
‫- نام خود را وارد کنید ‫- آماندا لوکاس
‫لطفاً رمز عبور را وارد کنید
‫عدم دسترسی
‫- نام خود را وارد کنید ‫- آماندا لوکاس
‫عدم دسترسی
‫دسترسی منو باطل کردن
‫هی، وایسا
‫نام خود را وارد کنید
‫- جیسون دِسن ‫- لطفاً رمز عبور را وارد کنید
‫باز شو!
‫دسترسی اعطا شد
‫جیسون، وایسا!
‫برو داخل محفظه
‫آماندا، نه!
‫برو!
‫یالا
‫کسی می‌تونه داخل بیاد؟
‫فکر نکنم. ‫باید تا سه دقیقه بسته بمونـه
‫وقت بگیر
‫بعدش چی؟
‫بهتره بعدش اینجا نباشیم
‫نباشیم؟
‫تو نمی‌تونی با من بیای
‫اون‌ها بهمون شلیک کردن!
‫بهشون بگو برات راهی نذاشتم. ‫بگو مجبورت کردم که...
‫فرقی نمی‌کنـه، لیتون بخشش تو کارش نیست
‫- خدایا... ‫- باید یکی از این‌ها رو...
‫به خودمون تزریق کنیم
‫آستینت رو بده بالا، اینو ببند
‫خیلی‌خب، عالی
‫باید سیاهرگ سَری رو بزنم، خب؟
‫وقتی بالای رگ بیارمش سبز می‌شه
‫- باشه ‫- خب؟
‫چی هست؟
‫ببخشید، خوبی؟
‫نمی‌دونم چطور محفظه... کار می‌کنـه
‫منم همین‌طور
‫باید برگردم پیش خانواده‌ام
‫نه...
‫- این کارو می‌کنم! ‫- نه، نه داری زیرِ نقشت می‌زنی
‫- آره ‫- ولی اون نقش نیستی!
‫من یه کارآگاه درجه‌یکم...
‫- و این کارو می‌کنم ‫- نه، نمی‌کنـه
‫بگم یا نه؟ آره، می‌گم. خب...
‫- خانم اسکارلت... ‫- نه
‫- توی اتاق مطالعه، مشخصاً... ‫- نه
‫با چاقو. باور نمی‌کنین؟
‫حالا که تولدته، فقط بخون و اشک بریز،
‫بخون و اشک بریز، چارلی
‫خودشـه، مگه نه؟
‫- لعنتی، نه! ‫- همیشه همینه! هر دفعـه!
‫بخشکی شانس!
‫« شماره‌ی ملی و گواهی تولد چارلی دِسن »
‫« شماره‌ی ملی و گواهی تولد ماکسیمیلیان دِسن »