‫به دادم برسید!
‫- چقدر گذشته؟ ‫- دو دقیقه و ۴۳ ثانیه
‫کمکـم کنید
‫باز شده! بازه!
‫- زده به سرت؟ ‫- نمی‌ذارم دوباره از دستم در بره
‫روحتم خبر نداره اونجا...
‫به درک! ‫این دنیا دیگه به درد من نمی‌خوره!
‫- به نظرت لیتون میاد دنبال‌مون؟ ‫- آره
‫به نظرت دنیای تو، ‫پشت یکی از همین درهاست؟
‫قاعدتاً باید اینطوری باشه
‫خب، چطوری پیداش کنیم؟
‫نمی‌دونم
ببین من حساب درهایی که رد کردیم دستمه و ‫این درِ ۲۲۰امیه که ازش رد شدیم
‫تقریباً ۳ و نیم متر با همدیگه فاصله دارن
‫پس تقریباً یک کیلومتر راه اومدیم
‫آره. شاید هم وارد ‫یه جور... فضای لیمینال شدیم
‫منظورت اینه که توهمه؟
‫نه، واقعیـه. خیلی هم واقعی
‫فکر کنم ذهن‌مون سعی داره ‫چیزی رو تجسم کنه
‫که مغزمون از لحاظ بصری ‫اون‌قدری به تکامل نرسیده هضمش کنه
‫- همون برهم‌نهی؟ ‫- دقیقاً
‫به گمونم این راهرو، محل تلاقی واقعیت‌های مُحتملـه
‫بیا از اینجا بزنیم بیرون
‫شاید چیزی دستگیرمون شد
‫یه کاری کنیم راحت دست‌شون بهمون نرسه
‫بذار ببینم چی اینجاست
‫هی
‫خاکستره
‫یا خدا
‫چی به سرِ اینجا اومده؟
‫فقط خدا می‌دونه
‫بدو بریم
وای خدا
‫حالت خوبه تو؟
‫« ماده‌ی تاریک » ‫« قسمت چهارم: راهـرو »
‫« مکس »
بگی نگی ‫ماشین مزخرفیـه ها، نه؟
‫آره خب، قطعاً ماشین خاصی نیست
‫باید دست به کار شیم و ‫یه فکری ببینیم
‫- سرعتت رو کم نکنی. نه، گاز بده ‫- مـ...مطمئنی؟
‫آره، آره، آره. تو می‌تونی
‫آفرین، باریکلا
‫- چیه؟ ‫- هیچی
‫آخه... خودت همیشه بهم می‌گفتی ‫سر چهارراه سرعتم رو کم کنم
‫خب، چراغ قرمزش که زرد می‌زد
‫بگو ببینم ۱۶ سالگیت ‫تا حالا چطور پیش رفته؟
‫چمی‌دونم والا، مثل همیشه
‫گمونم گواهینامه‌م رو بگیرم بتونم حسش کنم
‫آره، جشن بگیریم
‫برنامه‌ی امشبت چیه، ها؟
‫احتمالاً همون کار همیشگی
‫همونطوری ساده پیش می‌ریم
حرفم رو یادت نره، خب؟
‫امروز هنوز روزِ توئـه
مرسی
‫۵۰‏ تاست
‫که شده ۴۸ تا
‫جی‌پی‌اس کار می‌کنه
‫گمونم ماهواره‌ها هنوز توی مدارن
‫فکر کنم دقیقاً توی موقعیت مکانیِ ولاسیتیِ دنیای من هستیم
‫خیلی‌خب. پس مختصات محفظه تغییر نمی‌کنه...
‫که خب منطقیه... فقط دنیای بیرونه که متفاوته
‫آره، آره
‫بجنب
‫دنبال چی هستی؟
‫دنبال یه وسیله برای کنترل کردنشم
‫فقط دستگیره‌ی در داره
‫یه محفظه‌ی خالیـه
‫این؟
‫یعنی چی که یه محفظه‌ی خالیه؟
‫- عملکردش چطوریه؟ ‫- چمی‌دونم، تو باید بهم بگی
ناسلامتی ‫سازنده‌ش تو بودی
‫شرمنده
‫نسخه‌ی استاد فیزیک کالجِ جیسون ‫به پستت خورده
‫آماده‌ی تزریقـه
تأثیرش ‫مثل دفعه‌ی اول نیست
‫بدنت زود بهش عادت می‌کنه
‫خوبی؟
‫اوهوم
‫تهش به کجا ختم میشه؟
‫اگه ادامه بدیم، ‫تهش به چی می‌رسیم؟
‫خب، چندجهانی... نامحدوده
‫گمونم پایانی وجود نداره
‫جیسون!
‫آماندا! آماندا!
‫جیسون!
‫درس امروز آماده‌ست
‫متشکرم. نیازی بهش نداریم
‫خیلی‌خب. همه دفترهاشون رو باز کنن
‫خب، امروز یه امتحان کلاسی داریم
‫یه برگه از دفترتون بکَنید و ‫اسم‌تون رو بالاش بنویسید
‫بعد اعداد یک تا ده رو زیر هم بنویسید
‫بله؟
مگه کسی هست که از دفتر استفاده کنه؟ ‫من فقط لپتاپم همراهمـه
‫عه
‫الان چی روی صفحه‌ی نمایشته؟
‫داره چی می‌بینه؟
‫یوتیوب
‫افتادی
‫جدی؟
‫منم فقط لپتاپ همراهمـه
‫شما چی داری نگاه می‌کنی؟
‫شما هم افتادی
‫هرکسی که فقط لپتاپ و ‫این چیزها همراهشه، این ترم افتاده
اصلاً ‫می‌دونید چیه؟ صبر کنید
‫موفق و پیروز باشید
‫صبر کنید! کجا میرید... دکتر دسن؟
‫جیسون؟
‫دستیار آموزشیت بهم پیام داده یه بطری ‫وسط کلاس شکوندی و شاکی زدی بیرون
‫من شاکی نیستم. فقط از کلاس رفتم
‫چه مرگته بابا؟
‫انگار دارن شکنجه‌م می‌کنن اون تو، پس استعفا میدم
‫نمی‌تونی این کار رو بکنی
‫چرا، می‌تونم
‫درواقع، هرکاری دلم بخواد می‌کنم
‫مختصات همونه؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫الان مشخص شد که برای ‫حفظ ارتباط بین درهای این راهرو و
‫دنیاهای اون بیرون، ‫باید تحت تأثیر این دارو باشیم
‫این دنیا جَو نداشت
حتماً داریم خواب می‌بینیم، واقعی نیست
‫آماندا. آماندا. هی
‫هی!
‫آماندا! هی!
‫وایسا!
‫آماندا!
باید به یه جایی ختم بشه
‫گفتم که، این راهرو ته نداره!
‫چرا همش این دنیاهای داغون ‫به پست‌مون می‌خوره؟
‫چون یه چندجهانیـه،
‫و هرچیزی که ممکن باشه، ‫اتفاق میفته
‫یعنی یه جایی توی همین راهرو، ‫یه نسخه‌ای از من و تو هست
‫که اصلاً فرارشون به سرانجام نرسید و ‫نتونستن به محفظه برسن
‫بی‌نهایت احتمالات وجود داره
‫بی‌نهایت
‫کم‌کم این دُزِ دارو از سرمون می‌پره
‫آره. بخاطر همین هم هست که ‫باید دونه دونه مشکلات‌مون رو حل کنیم
باید به فکر آب و غذا باشیم
‫پس بیا بریم دونه دونه این درهارو باز کنیم و
‫امیدوار باشیم که یکیش ‫شبیه به دنیای خودمون دربیاد
‫فکر کنم موفق شدیم
‫هی، می‌تونی یه کاری کنی ‫از اینجا بریم بیرون؟
‫نمی‌دونم. سعی‌ام رو می‌کنم. ‫از این طرف.
‫- وایسا، جیسون ‫- صبر کن... وایسا، لیتون
‫آماندا دخلی به این ماجرا نداشته
‫نه بابا؟
‫من مجبورش کردم. چاره‌ی دیگه‌ای نداشت
‫- مجبورت کرده؟ ‫- آره
‫من خیلی وقته می‌شناسمت ها،
‫تا حالا ندیدم به ساز کسی برقصی
‫نمی‌ذارم با خیال راحت بشینی به این و اون آسیب بزنی، لیتون
‫آماندا
‫دیگه بُریدم
‫عه
‫لیتون
‫باید بریم
‫خب، حالا که اینجوریه...
‫نه!
‫بیا بریم
‫آماندا
‫هی، چیزی نشده
‫تو در امانی. اون تو نبودی
‫سه ساعت پیشِ خودم بود دیگه
‫آماندا، اون آدم‌ها یه آماندای دیگه و ‫یه جیسون دیگه بودن
‫حتماً چند ساعت بعد از ما، ‫تصمیم به فرار گرفتن
‫باید ادامه بدیم
با عقل جور درنمیاد
‫باید جور دربیاد
‫صرفاً هنوز نتونستیم درکش کنیم
‫جیسونت اصلاً نمی‌دونست ‫چطوری باید کنترلش کنه؟
‫نه. اگرم می‌دونست، به من چیزی نگفته
‫هی، آماندا
‫آماندا!
‫هی!
‫آماندا!
‫کجا میری بابا؟
‫وایسا!
‫صبر کن!
‫دیگه حتی یه ثانیه هم ‫نمی‌تونم این راهرو رو تحمل کنم!
‫منجمد می‌شیم اینجا!
‫باید برگردیم!
‫من چیزی نمی‌بینم
‫بیا. باید بریم پناهگاه پیدا کنیم. بجنب!
‫بیا
‫باید گرم بشی
‫خیلی‌خب
‫آهای؟
‫کسی نیست؟
‫« کبریت »
‫جیسون!
‫توروخدا
‫نمی‌دونم کدوم‌وَری باید...
‫من هم از دیدنت خوشحال شدم، رفیق
‫خب بگو ببینم اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫ها؟
‫تدریس رو گذاشتم کنار
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم
‫نگران نباش
‫نقشه‌ی قتلت رو نکشیدم...
‫نکنه دروغ میگم؟
‫هاها، خندیدم
‫من که بهت گفتم؛ هر داستانی ‫که داره، روی من حساب نکنی، پس...
‫هی، داداش. این چیه؟
‫یه داروی روان‌انگیز خیلی خاصـه
‫بده ببینمش
‫روان‌انگیزه پس
‫آها، به چه دردی می‌خوره؟
‫فقط یه جور میشه فهمید
‫خیلی‌خب. بریم. زیاد وقت نداریم
‫آروم، آروم باش
‫چه مرگم شده؟
‫بخاطر داروئـه
‫اولین دفعه بدجور تحت‌تأثیر قرار می‌گیری
‫- عه؟ ‫- آره
‫هی
‫همین؟
‫آره، بخشی ازشه
‫- باشه ‫- خیلی‌خب، بیا
‫بریم
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫محفظه‌ی منـه
‫اینجا ساختیش؟
‫یکمی پیچیده‌تر از این حرف‌هاست
‫خب، به چه کاری میاد؟
‫خودت باید ببینی
‫سرکار گذاشتی ما رو؟
‫نه
‫بیا تو
‫آم...
‫بیا
‫ممنونم
‫محفظه رو گم کردیم
‫توی طوفان دفن شده
‫ناسلامتی خودم داوطلب‌های محفظه رو آموزش دادم؛ ‫خونسردی‌شون رو حفظ کنن و به خودشون مسلط باشن
‫خودم از پس هیچکدوم‌شون برنیومدم
‫شرمنده
‫کوچیک که بودم؛ زمستون هر سال، ‫دسته‌جمعی می‌رفتیم آرژانتین اسکی‌سواری
‫بابام عاشق اسکی بود
‫زمستون‌هاش برف و بوران وحشتناکی راه میفتاد
‫توی همون هوا رانندگی می‌کرد ‫و جوری برف با شدت می‌بارید...
‫که مجبور بودی ماشین رو نگه داری
‫توی ماشینِ یخ‌زده بشینی
‫انگار جهان از بین رفته بود
‫احتمالش هست که دیروز توی راهرو ‫به این فکر کرده باشی؟
‫به کدوم؟
‫که توی برف و بوران گیر بیفتی
‫آره، آره
‫حس گیر افتادن و درموندگی بهم دست داد، ‫مثل همون حسِ توی برف و بوران
‫کِی دقیقاً؟
‫درست قبل از اینکه در رو ‫باز کنیم و وارد این دنیا بشیم
‫چطور مگه؟
‫می‌دونیم که درهای توی راهرو...
‫به تعداد بی‌نهایتی از جهان‌های موازی ‫متصل هستن که به‌نظر تصادفی میان
‫دنیاهایی که به‌کلی بی‌ربط و غیرقابل کنترلن
‫ولی اگه ذهن‌مون اون ربط رو ایجاد کنه چی؟
‫اگه تماماً تصادفی نباشن چی؟
‫بلکه...
‫ما به نوعی داریم این دنیاها رو انتخاب می‌کنیم
‫من قطعاً این دنیا رو انتخاب نکردم
‫نه، از قصد انتخابش نکردی، ولی...
‫اگه دنیاها بازتابی از وضعیت احساسی ما...
‫حین باز کردن در باشن چی؟
‫جیسون...
‫دیروز داشتی راجع‌به چندجهانی صحبت می‌کردی
‫می‌گفتی هر اتفاقی که ‫احتمالش وجود داشته باشه رخ میده!
‫می‌گفتی توی یه دنیایی یه نسخه‌ای ‫از من و تو نتونست وارد محفظه بشه
‫- بعدش توی ولاسیتی در رو باز کردی... ‫- بعدش در رو...
‫دیدیم موبه‌مو همون حرفی که زدم اتفاق افتاد
‫ولی تمام مدت داشتم به این فکر می‌کردم: ‫«چطور محفظه رو کنترل کنیم؟»
‫کنترلش دست خودمونـه!
‫شاید، و اگه همین‌طور باشه ‫اون‌وقت می‌تونیم هرجایی که بخوایم بریم
‫می‌تونیم برگردیم خونه
‫خیلی‌خب، یه محفظه‌ی خالی؟
‫ایده‌ی خلاقانه‌ات انباری بود؟
‫از زندگیت راضی هستی؟
‫آره، الان دیگه رسماً عجیب شد
‫وایسا. وایسا به حرف‌هام گوش بده
‫می‌خوام یه چیزی رو نشونت بدم
‫که حتی میلیاردرهای دنیا هم بهش دسترسی ندارن
‫واقعاً؟ چی هست؟
‫راهِ نرفته
‫هی، در رو باز کن تا نزدمت!
‫آره
‫هی
‫توهم زدم؟
‫نه راستش، نزدی
‫لیتون، می‌خوام به حرف‌هام گوش بدی
‫- این درها به کجا منتهی می‌شن؟ ‫- هی، لیتون، هی لیتون!
‫- هی، وایسا، وایسا ‫- آروم باش، آروم باش!
‫- وایسا، وایسا، وایسا! ‫- آروم باش!
‫اگه اینجا به موضوع اشتباهی فکر کنی،
‫اون‌وقت دخل جفت‌مون اومده‌ست!
‫نمی‌خوام بترسونمت، ولی خیلی مهمه، خب؟
‫باشه
‫حالا یکی از درها رو باز می‌کنم،
‫و من یه کنترلی روی ‫اینکه چی اون سمت باشه دارم،
‫ولی فکرِ تو هم تأثیر داره
‫- چه چرت میگی؟ ‫- خیلی‌خب، گوش کن چی می‌گم
‫دارم گیجت می‌کنم، خب. فقط...
‫مراقبه می‌کنی؟
‫یه‌بار بیشتر مراقبه نکردم، ‫توش افتضاحم
‫ذهنم آروم نمی‌گرفت
‫باشه، مشکلی نیست
‫آروم کردن ذهن واسه بلندمدت ‫می‌تونه سال‌ها زمان ببره
‫ولی خبر خوب اینـه که فقط می‌خوام ‫واسه پنج ثانیه ذهنت رو آروم کنی
‫خب. چطور این کارو کنم؟
‫خیلی آروم نفست رو بده داخل
‫و آروم بده بیرون
‫حالا چشم‌هات رو ببند
‫همین جوری نفس بکش
‫بده تو. دو، سه...
‫بده بیرون. دو، سه. ‫روی تنفست تمرکز کن
‫بده تو
‫محفظه باید اونجا باشه
‫آماده‌ای؟
‫مرسی
‫خیلی‌خب، بریم پیداش کنیم
‫بذار بازم چک کنم
‫جی‌پی‌اس کار نمی‌کنـه!
‫شاید چون یخ زده؟
‫بدون این نمی‌تونیم پیداش کنیم
‫مجبوریم، وگرنه توی این دنیا می‌میریم
‫یالا
‫برگرد
‫چیه؟
‫توی تمام جهان‌ها محفظه ‫توی یه موقعیت جغرافیاییه، خب؟
‫مهم نیست چقدر دنیای پیرامونش بخواد عوض بشه
‫مختصات جی‌پی‌اس همیشه ثابتـه
‫اون «برج سیرز» رو می‌بینی؟
‫اون جنوبـه
‫حالا قطب‌نما رو نگاه کن
‫باید به این سمت باشه، ‫باید سمت شمال باشه
‫شمالِ مغناطیسی، ‫ولی به این سمتـه
‫میدان مغناطیسی محفظه ‫روی عقربه تأثیر گذاشته
‫نزدیکیم
‫از این طرف
‫- می‌بینیش؟ ‫- آره
‫آره!
‫لعنتی!
‫حاضری؟
‫ ‫بابا کجاست؟
‫نمی‌دونم
‫بهش هم زنگ زدم هم پیام دادم
‫منتظر بمونیم؟
‫نه، مشکلی نیست. ‫دیگه داره تاریک می‌شه، بیا بریم
‫ممنون که نذاشتی اون بیرون یخ بزنم و تلف شم
‫پس حساب‌مون صاف شد؟
‫به همین خیال باش!
‫یادمون نره که این‌ها همچنان تقصیر توئه
‫آره، یادم می‌مونـه
‫الان یادم اومد...
‫امروز تولد پسرمـه
‫میره توی چند سال؟
‫۱۶
‫متأسفم که پیشش نیستی
‫داستانش رو برام تعریف کن
‫باشه
‫اولین‌بار که سونوگرافی رفتیم...
‫صدای دوتا ضربان قلب شنیدیم
‫سقف آرزوهامون...
روی سرمون خراب شد
ولی آخرش دنیا بهمون لبخند زد
‫ما واقعاً آماده‌ی بچه‌دار شدن نبودیم
‫خب، کیه که آماده باشه؟
‫یه چیزیه که باهاش مواجه می‌شی
‫بدون هیچ آمادگی‌ای
‫توی جلسه‌ی بعدی‌مون، ‫دکتر گفت یکی از ضربان‌ها معمولیـه
‫نابهنجاری
‫حالا دیگه براش اسم هم گذاشتن
‫اون یه جنگجو بود
‫اون فرزند اول بود
‫خیلی شجاع
‫پر از روشنایی
‫نتونستم زیر عمل دَووم بیاره
‫عمل سوم رو نتونست تحمل کنـه
‫متأسفم
‫از اولش، شما دوتا جدانشدنی بودین
‫وقتی به برادرت فکر می‌کنم
‫اون همیشه کنارتـه
‫اون ماه‌های آخر توی بیمارستان، ‫چارلی از کنار برادرش جُم نمی‌خورد
‫هنوز هم براش سختـه؟
‫آره، ولی خیلی راجع‌بهش حرفی نمی‌زنـه
‫می‌دونی، یه درخت کاشتیم و
‫و یکم توی خاکش خاکسترش رو ریختیم
‫و هرسال توی روز تولدش...
‫غروب که می‌شه اونجا کنارش می‌شینیم
‫ولی الان دیگه اونجا نیستم
‫اون زنده بود
‫زندگی می‌کرد، نفس می‌کشید
‫آره، می‌دونم
‫درکش سختـه
‫زیباترین چیزی بود که توی عمرم دیدم
‫جیسون، زیباترین چیزی بود که توی عمرم دیدم!
‫این...
‫می‌تونستی این رو به هرکس نشون بدی
‫هرچی می‌خواستی در ازاش بهت می‌دادن، ‫چرا به من نشون دادی؟
‫چون نمی‌تونم به هیچکس اعتماد کنم
‫و می‌دونم که به تو می‌شه اعتماد کرد
‫تو حتی منو نمی‌شناسی، داداش!
‫اونقدرها نمی‌شناسی!
‫از جهانی که من ازش اومدم،
‫والدینت فوت کردن
‫پدربزرگت بزرگت کرد
‫و به محض اینکه فارغ‌التحصیل شدی ‫آزمایشگاه ولاسیتی رو تقدیمت کرد
‫و توی اون دنیا، بعد از اینکه ‫جایزه‌ی پاویا رو برنده شدم،
‫خودت سراغم اومدی
‫و ازم پرسیدی ایده‌ای دارم ‫که بخوای روش سرمایه‌گذاری کنی یا نه
‫و داشتم
‫و ما ۱۰ سال باهمدیگه کار کردیم
‫نسخه‌ی اصلیِ محفظه رو ساختیم
‫درست همین‌جایی که می‌بینی
‫فقط با این تفاوت که اونجا یه آشیانه بود
‫توش موتورهای جت رو آزمایش می‌کردن
‫آره
‫پس ما باهم صمیمی بودیم؟
‫آره
‫تو... در واقع اونی که توی دنیای منه، ‫یکی از صمیمی‌ترین دوست‌های منه
‫به اون لیتون اعتماد داشتم
‫خوب می‌دونستم که چه قابلیت‌هایی داره
‫واسه همینه که به تو هم اعتماد دارم
‫پس تو واسه این دنیا نیستی؟
‫چرا اینجایی؟
‫اومدم اشتباهی که کردم رو جبران کنم
‫سؤالی که ازت دارم اینه که حاضر بودی ‫اگه قدرتش رو داشتی از این دنیا بری؟
‫یه‌جای دیگه از نو شروع کنی؟
‫شک نکن
‫واسه این فرصت حاضر بودی چیکار کنی؟
‫چیکار کنم؟
‫آره
‫همه‌کار!
‫خب...
‫این بلیط رفتنـه
‫واو
‫چی شده؟
‫اون نگاهی که کردی
‫همین نگاه
‫با چشم‌های نیمه‌باز خیره می‌شی
‫همیشه این کار رو می‌کردی
‫دیوونه‌کننده‌ست
‫تو رو یاد خودش انداختم
‫آره
‫از خیلی جهات
‫از زندگیش راضی بود؟
‫بگو دیگه
‫یالا، به من می‌تونی بگی. ‫ناسلامتی جفت‌مون تقریباً یه‌نفریم
‫راضی بود؟
‫نه
‫به‌نظرم راضی نبود
‫کل زندگیش شده بود کار
‫خشک و بی‌احساس بود
‫مصمم‌ترین آدمی که دیدم
‫می‌دونی که اون این بلا رو سرم آورد؟
‫منظورت چیه؟
‫از محفظه واسه پیدا کردن دنیای من استفاده کرد
‫منو دزدید
‫به این دنیا آورد
‫کار خودش بود
‫چرا باید این کارو کنه؟
‫نمی‌دونم. تو باهاش زندگی کردی، تو بهم بگو
‫پشیمونی
‫اگه زندگی من رو می‌خواست...
‫می‌تونست راحت... منو بُکشـه
‫نه
‫چرا باید این همه توی زحمت بیفتـه ‫تا منو توی این دنیا بفرستـه
‫اون هیولا نیست، ‫همچین کاری نمی‌کنـه
‫- اگه این‌ها زیر سر اون باشه ‫- می‌دونم که کار خود بوده
‫حتماً پشتش منطقی بوده
‫توی دنیای توی، ‫تو یه استادی، درستـه؟
‫آره
‫ثروتمندی؟
‫نه، نیستم
‫جیسونِ دنیای من حتماً با خودش گفتـه...
‫داشته بهت یه فرصتی می‌داده که ‫فقط یکبار توی زندگی سراغت میاد
‫فرصتی به راهِ نرفتـه
‫برای خودت و خودش
‫ولی چرا زندگی من؟
‫از بین میلیاردها جیسون، چرا من؟
‫چیزی که تو داشتی ‫و اون ازش محروم بود چیه؟
‫دنیلا و چارلی
‫نه
‫- این چرندیات رو تحویل من نده ‫- داری اشتباه درستش می‌کنی
‫- خیلی هم خوب می‌شن! ‫- بذار ببینم.
‫- انقدر تظاهر کن تا موفق شی ‫- خیلی‌خب، یه همچین چیزی
‫به‌نظرت... اتفاقی واسه بابا افتاده؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، نمی‌دونم. حس می‌کنم ‫جدیداً همون آدم همیشگی نیست!
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫سلام به خونواده‌ی خودم
‫چه بوی خوبی میده
‫آره، داریم اسپاگتی با گوشت قلقلی درست می‌کنیم
‫می‌دونی، غذای محبوب مکس
‫قرار همیشگی‌مون جلوی درخت رو از دست دادی
‫آره، می‌دونم. ببین... متأسفم
‫روز بزرگی واسه خونواده‌ست!
‫بازش نمی‌کنی؟
‫چی؟
‫تولدت مبارک، رفیق
‫جدی می‌گی؟
‫بیرون پارکـه
یا خدا
‫جیسون این چه کاری بود!
‫ببین امروز از کارم استعفا دادم
‫چی؟
‫اونجا وایساده بودم، ‫به کلاس نگاه می‌کردم
‫که یه فکری توی سرم تکرار می‌شد و فقط...
‫بخت من بلندتر از این حرف‌هاست
‫بدون اینکه با من مشورت کنی؟
‫آره. می‌دونم، متأسفم
‫- ولی نمی‌تونستم ادامه بدم ‫- خیلی‌خب
‫ولی شغل من تنهایی برامون کافی نیست، ‫حالا ماشین رو کجای دلم بذارم!
‫به‌نظرم تو هم باید استعفا بدی ‫و برگردی به نقاشی کردن
‫جداً؟ چطور اون‌وقت؟
‫قبل از اینکه چارلی بدنیا بیاد، ‫من روی یه چیزی داشتم کار می‌کردم
‫اون محفظه‌ی کوچیک رو یادتـه؟
‫خب؟
‫برام خیلی مهم بود
‫ولی ولش کردم ‫چون می‌خواستم پیش شما دوتا باشم
‫حالا یه سرمایه‌گذار دارم
‫هی!
‫مرسی، بابا!
‫دیگه نیازی نیست دغدغه‌ی پول رو داشته باشیم
می‌خوای جلو بشینی؟
‫مامان، نمیای؟
‫اومدم