‫- کجان؟ ‫- چی؟ من خودم اومدم دنبال خونواده‌ام
‫درست مثل خودت
‫نه بابا؟
‫هی
‫خودم بودم دستت اینجوری شد
‫تو این بلا رو سر من آوردی
‫سر همه‌مون
‫هرچی نباشه منم مثل خودت باهوشم، ‫پس سر به سر من نذار
‫کجان؟
‫خیلی‌خب
‫شرمنده‌ام. منو ببـ...
‫شرمندگیت رو بذار در کوزه آبشو بخور
‫بگو ببینم کجان!
‫خودم هم نمی‌دونم
‫گندش بزنن
‫کجان؟
‫دنیلا خبردار شد
‫معلومه که خبردار شد
‫خودش منو از پله‌ها هل داد
‫الان هم نمی‌دونم کجا رفته. ‫قسم می‌خورم.
‫- پس دیگه به کارم نمیای؟ ‫- شرمنده
‫« ماده‌ی تاریک » ‫« قسمت نهم/پایانی: درهم‌تنیدگی »
‫« هیچکدومشون به اندازه‌ی من دوستت ندارن »
‫« از ته دل میگم. خودت می‌دونی چقدر دوستت دارم »
‫« هیچکسی اندازه‌ی من بهت اهمیت نمیده » ‫« منم که مثل کف دست می‌شناسمت »
‫« اونی که فکر می‌کنی پدرت نیست. ‫من پدرتم. بهم زنگ بزن »
‫« باید بهم زنگ بزنی »
‫« پدرت منم. بهم زنگ بزن »
‫مامان
‫بذار خاموش‌شون کنیم، خب؟
‫« لغو اشتراک موقعیت مکانی »
‫وقتی برگشتم، خیال می‌کردم ‫فقط باید با خودش دربیفتم
‫باید می‌دونستم فقط با خودش طرف نیستم
‫خب کجا بریم حالا؟
‫واقعاً نمی‌دونم
‫ردّ کارت بانکی رو می‌زنن
‫عملاً دیگه کسی پول نقد قبول نمی‌کنه
‫حتی اگه فکری تو سرم باشه، ‫خودم نباید تصمیم بگیرم
‫چرا؟
‫چون هر جایی به ذهنش برسه، ‫به ذهن بقیه هم می‌رسه
‫یه فکری به سرم زد
‫همونه
‫اون‌وقت اتفاقی کد امنیتی رو بلدی؟
‫تابستون‌ها... درواقع اکثر آخرهفته‌ها ‫خونواده‌ی جیمز میان اینجا
‫- منم یه چند باری اومدم ‫- چند بار؟
‫گمونم بیشتر از یه چند باری اومده
‫اتاقت چطوره؟
‫باید ازش مراقبت می‌کردم
‫چارلی...
‫این من بودم که باید از هردوتون مراقبت می‌کردم
‫هیچ چیز گردن تو نیست
‫می‌دونی دیگه؟
‫واقعاً همه‌شون پدرم‌ان؟
‫هم آره، هم نه
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫یه فکریش می‌کنیم...
‫بعد از اینکه بیدار شدیم
‫هی
‫می‌خوای تنها باشی؟
‫حتی توی مخیله‌م هم نمی‌گنجه ‫چه بدبختی‌هایی کشیدی،
‫چه کارهایی که نکردی
‫تا بتونی برگردی پیشمون
‫می‌خوام...
‫مثل قدیم ها فقط بیای خونه و
‫برگردیم به روال همیشگی زندگی‌مون...
‫اما همه‌شون باهم خونه اومدن
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫گمونم باید همون کاری رو بکنیم ‫که بعد از فوت مکس کردیم
‫هرجوری که شده ‫باید از یه جا شروع کنیم
‫« درهم‌تنیدگی »
‫« به خونه خوش اومدی، جیسون دسن واقعی »
‫« در حال حاضر، ۴۴ کاربر حضور دارند. ‫شما کاربر جدیدی هستید؟ »
‫« بله »
‫« نام کاربری شما: جیسون ۷۱ »
‫« جیسون ادمین: چندتایی‌تون رو ‫دور و بر خونه دیدم...
‫می‌دونم بیشتر از این حرف‌هایید »
‫« از من بشنو، تعدادمون ‫خیلی از این حرف‌ها بیشتره »
‫« دیگه خونه نیستن »
‫« داخل رفتی؟ کسی نبود؟ ‫حتماً بردتشون یه جایی »
‫« تصادف شده بود. رفتن دیگه »
‫« این کار کدوم‌تونه؟ »
‫« دنیلا و چارلی هم اونجا بودن؟ ‫حالشون خوبه؟ »
‫« دارم به بیمارستان‌ها سر می‌زنم »
‫« ماشین‌شون چی بود؟ »
‫« جیسون ۴۴ ویدئویی به اشتراک گذاشته »
‫هیچکدوم‌تون بدبختی‌ای که من کشیدم رو نکشیده
‫حقتون نیست
‫ببینید، معلومه که همه ‫نمی‌تونیم داشته باشیم‌شون، پس...
‫سؤال اینجاست که کی بره باهاشون؟
‫نظرتون با حضانت مشترک چیه؟
‫« می‌خوای با همدیگه پیش بریم؟ »
‫« می‌تونیم بقیه رو کنار بزنیم و ‫بعد مسئله رو بین خودمون دوتایی حل کنیم »
‫« می‌خوای با همدیگه پیش بریم؟ »
‫« می‌تونیم بقیه رو کنار بزنیم و ‫بعد مسئله رو بین خودمون دوتایی حل کنیم »
‫« قهوه آماده‌ست؛ من رفتم لب ساحل »
‫اولش حسی که ازش می‌گرفتم رو دوست داشتم
‫انگار که برگشته بودیم به اوایل رابطه‌مون
‫اما شوهر من نبود
‫باهامون هم‌خونه شد،
‫باهام حرف میزد
‫فعلاً بیشتر از این چیزی نمی‌خوام بگم
‫متأسفم
‫من عاشق زندگیمون بودم،
‫اما پیش اومده بود که حسرت گذشته رو بخورم
‫همیشگی نبود ها، ولی گاهاً به ذهنم می‌اومد
‫اون یکی جیسون، تا حدودی...
‫خودِ منه
‫که یعنی حسرت‌های من رو هم داره
‫حسرت‌هاش باعث شدن ‫پاش به این دنیا باز بشه
تقصیر تو نیست
‫راستش یه نسخه‌ای ازت رو دیدم ‫که با من ازدواج نکرده بود
‫عه؟
‫چیکاره بودم؟
‫نقاش بودی
‫توی افتتاحیه‌ی آخرین نمایشگاهت دیدمت
‫یه خونه‌ی فوق‌العاده داشتی و...
‫کلی دوست و رفیق
‫بچه چی؟
‫هیچی
‫خوشحال بودم؟
‫اتفاقاً اونم همچین سؤالی درمورد تو داشت
‫نه هزینه‌ی هتل دادن و نه جایی رو ‫اجاره کردن، نه بلیط هواپیما،
‫ماشینی هم اجاره نکردن، ‫ولی پا شده رفته شامبرگ بنزین زده
‫بعد ۵۰۰ دلار از خودپرداز برداشت کرده
‫کجا رفته یعنی؟
‫کجا رفته؟
‫بجنب. از پسش برمیای
‫هرجا بره، حتماً من می‌فهمم
‫پس خودش تصمیم نگرفته ‫چون اینطوری ضایع می‌شد
‫دنیلا رو هم که مثل کف دستم می‌شناسم
‫گذاشتن چارلی تصمیم بگیره
‫به نظرت امکان داره ‫یادشون رفته باشی گوشی‌هاشون رو خاموش کنن؟
‫« من - دنیلا - چارلی » ‫« موقعیت افراد یافت نشد »
‫گوشی من کو؟
‫گوشیم کجاست؟ همونی که ‫زیر ریل قطار ازم گرفتیش
‫گوشیم کجاست؟
‫کجاست؟
‫گوش کن، دستم رو باز کن
‫تا کمکت کنم پیداش کنی
‫نظرت چیه جرواجرت کنم؟
‫نه. ببین.
‫« بلر کپلن »
‫« هرچی زنگ می‌زنم دنیلا، جواب نمیده. ‫مشکلی پیش اومده؟ »
‫پیدات کردم
‫« امروز ماشینم رو برام میاری؟ »
‫شرمنده...
‫« شرمنده جواب ندادم. کجایی؟
‫امروز می‌تونیم صحبت کنیم و ‫ماشینت رو برگردونم »
‫باید به چارلی سر بزنیم
‫دنیلا؟
‫دیشب، یه تالار گفتگو پیدا کردم
‫دیدم صدها جیسون تونسته بودن برگردن
چی می‌گفتن؟
‫با اینکه بعضی‌هاشون آسیب دیده بودن، ‫ولی همه عاشق خونواده‌شون هستن
‫می‌خوان که تو برگردی
‫یکی‌شون یه ایده‌ای داشت
‫بگی‌نگی مثل لاتاری بود،
‫که فقط یکی‌مون می‌تونه ‫توی این دنیا پیش تو و چارلی بمونه
‫بقیه هم باید برن
‫خب، هرکی که بوده، لاتاری رو باخته
‫یکی هم پیشنهاد حضانت مشترک داد
‫عجب
‫قراره تعطیلات بشه کابوس زندگی‌مون
‫هی
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫چه بلایی سرم اومد؟
‫آره
‫بعد از اینکه منو دزدیدی و
‫بازی کثیف پدرانه‌ای با پسرم راه انداختی و
‫و خانمم رو ازم گرفتی؟
‫بذار بهت بگم چه بلایی سرمون اومد. ‫دنیلات که مُرد.
‫چی؟
‫چطوری؟
‫خب، تقصیر من بود
‫درواقع...
‫تقصیر خودت بود
‫چون نمی‌دونستم با چجور آدم‌هایی دم‌خوری
‫دان دنیلا رو کشت ‫چون سعی داشت کمکم کنه
‫بعد لیتون آدم‌هاش رو فرستاد لیتون رو بکشن
‫بعدشم آماندایی
‫که ترک کردی...
کمکم کرد از محفظه فرار کنم و ‫خودش خیلی سردرگم و
‫به‌هم ریخته بود، ‫سراسر وجودش رو ترس فرا گرفته بود
‫خودت هم که می‌دونی، ‫وقتی دری رو توی محفظه باز می‌کنی
‫نباید همچین احساساتی داشته باشی
‫ششمین دری که باز کردیم ‫به یه جنگل پهناور ختم شد
‫رفتیم بیرون یه نگاهی بندازیم
‫بعد...
‫گمونم آتیش گرفته بود و ‫خیلی تاریک بود
‫همه‌جا تیره و تار شده بود
‫بعدش باد شروع کرد به وزیدن و ‫تک تک درخت‌ها داشتن می‌افتادن
‫یه شاخه‌ای افتاد و...
‫خب، یکی‌شون خورد توی سرم ‫اما یکی که خیلی گنده بود...
‫مستقیم افتاد روش
‫روی زمین گیر کرد
‫بعدش دیگه کاری از دستم برنمی‌اومد...
‫جز اینکه کنارش بشینم و ‫منتظر باشیم تموم شه
‫دو روز تموم طول کشید
‫مال اونه؟
‫آماندا؟
‫حاضر بود جونش رو فدات کنه
تموم و کمال
‫می‌خوای ببینی دیگه چه گندی بالا آوردی؟
‫بله، همچنان ادامه داره
‫فکر می‌کردم...
‫چه فکری می‌کردی؟
‫مهم نیست
نگاه کن
‫واقعاً دوست دارم بدونم
‫خیال می‌کردم...
‫خیال می‌کردم که...
از خداته زندگیم رو داشته باشی
‫« بلر کپلن: دارم میام. ‫تا ده دقیقه‌ی دیگه اونجام »
‫دیگه چی؟
‫بروک و درو با همدیگه‌ان
‫متأسفم، رفیق
‫چه بوی خوبی میاد
‫آره، یکم مواد پنکیک تاریخ مصرف گذشته با ‫یه پاکت شیرعسل پیدا کردم
‫خیلی‌خب. دوست دارم ‫ببینم پنکیک تاریخ مصرف گذشته چی از آب دراومده
‫نبودم چیکارها کردید؟
‫خب، داشتیم درمورد شرایط فعلی ‫خانواده‌ی دسن اختلاط می‌کردیم
‫حالا که حرفش شد،
‫اون نمایشگاهی که پیگیرش بودی چی شد؟
‫رسید به «دان گود» توی آرت‌اسپیس
‫ترکوندیم ها
‫خبر خوب نداریم؟
‫هدیه‌ی تولدم برام ماشین گرفتی
‫- آره، شنیدم ‫- با بلیط تیم بلک‌هاوک خفن
‫تخته اسکیت جدید
‫- بستنی با بادوم ‫- چی؟
‫آره، تا دم مرگ کشوندیم
‫نه، ولی جدی نمی‌دونستی ‫چطوری اپی‌نفرین تزریق کنی
‫درمورد آلرژیت خبر نداشت
‫آره
‫مکس هم همینطور. ‫یادبودش جلوی درخت رو فراموش کرد
‫خب، چه آدم مزخرفی
‫قهوه؟
‫- بدم نمیاد ‫- عه؟ همون همیشگی؟
‫خوبیش اینه که باعث میشه ‫با خودت فکر کنی
‫اصلاً چرا تا حالا پنکیک تازه دوست داشتی؟
‫- خیلی‌خب، چرا اذیتم می‌کنین؟ ‫- اتفاقاً خوشمزه بود.
‫- دستت درد نکنه. ‫- ممنون بابت صبحونه.
‫خواهش می‌کنم. ‫ولی برنامه‌مون چیه؟
‫خودم هم نمی‌دونم. ‫فقط می‌دونم فردا باید از اینجا بریم
‫چرا؟
‫خب، ظاهراً ما یه مشت ‫اشغال‌گر و دزد حساب می‌شیم
‫مگه تو چیزی دزدیدی؟
‫عاشق اینم که فوراً ذهنت سمت من اومد
‫خب، تو واقعاً ماشین رفیق صمیمیم رو دزدیدی
‫خودش یه‌جورایی بهم قرض داد
‫ظاهراً به‌نظر نمیاد حالا حالاها ‫قصد پس دادنش رو داشته باشیم
‫خب، ممکنه به کارمون بیاد
‫حالا کجا قراره بریم؟
‫همچنان داریم بهش فکر می‌کنیم
‫آهای؟
‫دنیلا؟
‫چارلی؟
‫آهای!
‫چارلی؟
‫آهای!
‫جیسون؟
‫می‌دونم به‌نظر خیلی عجیب میاد،
‫ولی به‌خاطر دنیلا هم شده ‫ازت می‌خوام یه کاری برام بکنی
‫چه کاری؟
‫می‌تونی موقعیت ماشینت رو ردیابی کنی؟
‫می‌تونی؟ می‌تونی موقعیت ‫ماشینت رو ردیابی کنی؟
‫آره
‫این کارو کردی؟
‫نه. بهش فکر نکرده بودم
‫- خب، گوشیت رو بده من. ‫- بذار رُک بگم: «گمشو!»
‫بلر، فقط گوشیت رو بده
‫نمی‌خوام بهت آسیبی برسونم
‫فقط اون گوشی کوفتی رو بده من
‫بلر، بدش من!
‫خیلی‌خب
‫- بشین، حالا! ‫- خیلی‌خب، باشه.
‫حالا...
‫بگو ببینم اینجا چه‌خبر شده!
‫کجان؟
‫دنیاهای دیگه رو میگم
‫فرض کن یه ماهی‌ای هستی ‫که توی دریاچه شنا می‌کنـه
‫و واسه تو اون دریاچه تمام دنیای توئه
‫بعدش یه روزی...
‫یکی میاد و تو رو از آب بیرون میاره،
‫و تو متوجه میشی جایی که فکر می‌کردی ‫تمام دنیای توئه فقط یه دریاچه‌ست.
‫بعدش دریاچه و درخت‌های دیگه‌ای رو می‌بینی
‫و آسمونی که بالا سرتـه
‫بعدش یهو می‌بینی که تو...
‫ما همه‌مون جزئی از یه ‫دنیای اسرارآمیزتری هستیم...
‫که حتی تصورش هم نمی‌تونیم بکنیم
‫پس اون دنیاها کنارمون‌ان و
‫نمی‌تونیم ببینیم‌شون؟
‫درست همین‌جان
‫چسبیدن بهمون، ‫فقط چند میکرون فاصله دارن
‫و اگه ضمیر خودآگاه‌مون انعطاف‌پذیرتر بود،
‫می‌تونستیم حتی لمس‌شون کنیم
‫دنیایی بود که توش...
‫دلت بخواد بمونی؟
‫توی محفظه، نزدیک بود...
‫نزدیک بود امید پیدا کردن خونه رو از دست بدم
‫یه دنیایی بود که فکر می‌کردم ‫توش بتونم خوشحال باشم
‫ولی برگشتی
‫پشیمونی؟
‫حتی یه لحظه هم ازش پشیمون نیستم
‫« مهمان »
‫« جیسون ۲۲: چند ساعت پیش ‫دوتامون رو توی خونه دیدم »
‫« برام سؤال بود کِی یکی بالاخره بهش می‌رسه » ‫« امکان نداره همچنان زنده باشه! »
‫یه سؤال دیگه بپرس
‫هی، بیا داخل. ‫داشتیم دوتایی گپ می‌زدیم
‫مرسی که ما رو اینجا آوردی، چارلی
‫کمک
‫کی این بلا رو سرت آورده؟
‫یکی از خودمون
‫چند نفرمون اینجاییم؟
‫امیدی به زنده موندنم هست؟ ‫من نمی‌خوام بمیرم
‫چند نفر اینجان؟
‫برو سراغ چارلی
‫چارلی کجاست؟
‫هی!
‫خواهش می‌کنم
‫صدای شلیک بود؟
‫برو چارلی رو بیار. ‫پایین پله‌ها منتظرتونم، زود!
‫هی
‫بندازش
‫گفتم بندازش
‫ببین...
‫سر جات بمون، بمون!
‫اون‌ها بالان؟
‫آره
‫خیلی‌خب، لباس‌هاتو دربیار
‫حالا. حرفم رو تکرار نمی‌کنم، فقط...
‫بجنب
‫همه‌شو دربیار
‫کد دارین؟
‫آره
‫بگو چیه
‫چند نفر رو کشتی؟
‫نمی‌دونم
‫کد رو بگو!
‫باشه بهت می‌گم
‫کد...
‫دنیلا، چارلی رو بردار و برو. برو!
‫بدون تو نه!
‫من جلوت رو نمی‌گیرم
‫واسه این اینجا نیومدم
‫من اونی‌ام که محفظه رو ساخته
‫تمام این خرابکاری‌ها تقصیر منه
‫واقعاً متأسفم
‫از همه‌تون معذرت می‌خوام
‫چارلی!
‫چطور پیدامون کردی؟
‫بلر روی گوشیش ردیاب داره
‫بقیه چطور پیدات کردن؟
‫یکی‌شون اینو روی هوندا کار گذاشت
‫و من متوجه‌ش نشدم ‫تا وقتی که بقیه پیداشون شد
‫تعقیبم کردن
‫شما باید برید
‫ماشین بیرونه
‫خواهش می‌کنم. ‫من می‌خوام کمک‌تون کنم
‫خیلی‌خب. بگو کجاست
‫خیلی‌خب
‫جیسون
‫این واسه توئـه
‫برو، برو!
‫دنیلا! چارلی!
‫سرت رو بدزد
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫فکر نکنم کسی دنبال‌مون اومده باشه
‫الان چیکار کنیم؟ ‫جایی رو نداریم که بریم
‫بچه‌ها، فکر کنم یه چیزی برامون گذاشته
‫چندتاست؟
‫نمی‌دونم، یه ۴۰تایی میشه
‫یه کیسه هم هست
‫یادبود مکس رو آورده
‫اینم باهاش بود
‫« فایل صوتی رو پخش کن »
‫وقتی وارد محفظه شدم، ‫پشیمونی تمام وجودم رو پر کرده بود
‫بعدش یه روزی پا به جهانی گذاشتم و
خانواده‌ای رو دیدم که از پس...
‫تصمیمی براومده بود ‫که من برای گرفتنش وحشت داشتم
‫حسادت وجودم رو می‌سوزوند
‫اولش فکر می‌کردم ‫تمام این‌ها به‌خاطر توئه، دنیلا
‫و با اینکه بخشیش به‌خاطر تو بود،
‫ولی فهمیدم خواسته‌ی قلبی من، ‫چیزی که واقعاً می‌خواستم بدزدمش،
‫تصمیماتی بودن که تو گرفتی، جیسون
‫مخصوصاً وقتی که تصمیم گرفتی توی زندگیت
‫جایی رو به نیازها و رؤیاهای ‫یکی دیگه اختصاص بدی
‫گمونم بخشی از ما، ‫از من هست که...
‫که می‌ترسید سر عشق ریسک کنه
‫و توی تمام زندگیم ‫اجازه دادم این ترس منو کنترل کنه
‫ولی تو هرطور که بوده ‫منو از این ترس خلاص کردی و
‫به خودت یه زندگی...
‫کامل، شلوغ و زیبا هدیه دادی
‫بابت کاری که من کردم ‫هیچ عذرخواهیِ درخوری وجود نداره
‫این دنیا دیگه برای ‫هیچ کدوم‌تون جای امنی نیست
‫و امیدوارم که خونه‌ی جدیدی پیدا کنید ‫و مطمئنم که موفق خواهید شد، چون...
‫خب، همه‌تون اتفاقاتی رو از سر گذروندید ‫که من حتی تصورش هم نمی‌تونم بکنم و
‫اون اتفاقات شما رو به تکه‌های ‫کامل‌تری از پازل شکل دادن که...
‫تنها خودتون می‌تونید همدیگه رو کامل کنید
‫مطمئنی این تنها راهـه؟
‫اگه بمونیم، باید با ترس به زندگی ادامه بدیم
‫راست میگه
‫صبر کن
‫نگاه، اومدن
‫هی. هی، نگاه کن. دنیلاست
‫کجا میره؟
‫اون‌ها اینجان
‫ما اینجا نیومدیم که جلوتون رو بگیریم
‫ما فهمیدیم که تنها فرصت شما ‫برای یه زندگی عادی...
‫اینه که این جهان رو ترک کنید
‫آره. راست میگه
‫اومدیم که خداحافظی کنیم
‫متأسفم
‫من فقط می‌خوام که تو و چارلی جاتون امن باشه
‫و تو...
‫مراقب‌شون باش
‫آره
‫نه، نه، نه! ‫چرا اون باید باهاشون بره؟
‫موضوع اون نیست
‫مهم اینه که دنیلا چی می‌خواد،
‫و چی به نفع پسرمونه
‫بذار برن
‫نه
‫بذارید رد شن
‫برید کنار!
‫بذارید رد شن!
‫چارلی، چارلی
‫دنیلا
‫منو می‌شناسی؟
‫نه
‫ولی دنبالت می‌گشتم
‫« پـایـان فصـل یـک »