‫آنچه در «کارآگاهان جوان مرده» گذشت...
‫اگه نکات موشکفانه رو یادداشت کنی، ‫می‌تونی خودت رو از مخمصه به در ببری.
‫می‌خوام نذارم دیوید برگرده توی سرم.
‫فکر کنم قدرت‌هام رو از دست دادم.
‫وقتی زنده بودم هم، ‫ارتباطات انسانی برام راحت نبودن.
‫من یه احساساتی دارم.
‫داره برات دام پهن می‌کنه ‫که توی تله بندازتت.
‫تو یه کلاغی!
‫در خانواده ما، زن‌‌ کم پیدا میشه.
‫با همدیگه می‌تونیم ‫به قدرتی مشترک دست پیدا کنیم.
‫می‌تونم قدرت‌هام رو پس بگیرم؟
‫بیاین همه با هم به زندگی پس از مرگی ‫که با ملاحظه برامون مقرر شده، بریم.
‫جای اون تو جهنم نیست. ‫اون به خاطر یه نکته جزئی اون جا بود.
‫این احمق رو به خوبی بترسون.
‫توسط هم‌کلاسی‌هام که نمی‌دونستن ‫دارن چی کار می‌کنن، قربانی شدم.
‫میگی که یه نکته جزئیه؟
‫چارلز!
‫ادوین!
‫[کتک زدن یک گربه مرده]
‫چی می‌خوای استر؟
‫من شدیداً مشغول بی دل و دماغ بودنم.
‫اون پسرهای مرده مزاحم غذا خوردن مارم ‫شدن، بهم بی احترامی کردن،
‫و از زیر نقشه انتقامم در رفتن،
‫و همه این کارها بیهوده بود.
‫وای خدایا.
‫وای خدای من. ‫اون وقت میگن من ترسوـم.
‫خیلی رو مخی.
‫«باید جوون بمونم. دلم می‌خواد خوشگل بشم.»
‫«تمام مدت به فکر اینم ‫که از همه انتقام بگیرم.»
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫چون من می‌دونم که تو موقعیت مانتی رو ‫خراب کردی، خبرچین عوضی.
‫- وای خدا. ‫- تقریباً عنصر غافلگری تو دستم بود.
‫مانتی، مانتی، مانتی!
‫کلاغ کوچولوی تو گرفتار احساس شد ‫اون وقت تو، من رو سرزنش می‌کنی.
‫معلومه که سرزنشت می‌کنم عزیزم.
‫فکر کردی اون قارچ‌ها ‫می‌تونن این ارواح رو شکست بده.
‫خیلی بامزه‌ـست.
‫و تا وقتی که دوباره از جهنم فرار کنه، ‫منتظرش می‌مونم.
‫خدایا، چه قدر عاشقانه رفتار می‌کنم، ‫ازش متنفرم.
‫چه حرف جالبی زدی.
‫- کندن پوست گربه. ‫- کندن پوست گربه.
‫- از این جوک متنفرم. ‫- می‌دونم.
‫« کارآگاهان جوان مرده »
‫این چه کوفتی بود؟
‫یه اهریمن از جهنم.
‫به نظرم می‌رسید از یکی از طبقات میانی باشه.
‫وای چه قدر ترسناک.
‫نه، تو گفتی که کار ما رو راست و ریس می‌کنی، ‫و به این زودی نمی‌فرستیش برگرده.
‫ تو هنوز زنده‌ای؟
‫این خبر که قدیمی شده عزیزم. ‫سعی کن عقب نمونی.
‫ولش کن! گفتی قدیمی شده، ها؟
‫خبر جدید اینه که اون کلی چرت و پرت ‫به خوردمون داد راحع به این که می‌خواد
‫به ما برای رفتن به دنیای پس از مرگ ‫فرصتی بده،
‫و بعد یه چیزی از جهنم احضار کرد ‫که ادوین رو به جهنم برگردونه.
‫ادوین تو جهنمه؟
‫ببین، توی اتفاقاتی که الان افتاد، ‫من دخالتی نداشتم.
‫یه چیزی توی نامه‌ـم بود ‫که به اهریمن هشدار داد.
‫احتمالاً از قبل داشت دنبال دوستتون می‌گشت.
‫اگه فکر می‌کنی احتمالی وجود داره ‫که بودن ادوین توی جهنم اشتباهه،
‫باید بری دنبالش. ‫یعنی مجبوری که بری.
‫از لحاظ فنی آره. ‫اما خیلی از توان من خارجه.
‫تو گفتی که یه موجود فرا بُعدی بی‌پایانی.
‫- چند باری بهش اشاره کردی. ‫- خیلی تاییدش کردی.
‫خیلی خب، خیلی خب جونورهای کوچولو.
‫باز کردن دری به جهنم کار ساده‌ایه، ‫ولی کسی دلش نمی‌خواد بره اون تو.
‫تعداد مجوزها و تاییدیه‌هایی ‫که باید بابتش بگیرم خیلی زیاده.
‫درسته. درسته، پس... ‫پس یه در باز کن، خودم میرم دنبالش.
‫اگه توی جهنم گیر بیوفتیم، ‫اون وقت تو می‌دونی که ما کجاییم
‫یا این که... یا این که می‌تونم برگردونمش، ‫بعدش ما در اختیار توییم.
‫موقعیت برد بردیه.
‫وایسا، از دست دادن دوست‌های بیشتری ‫توی جهنم اصلاً نقشه خوبی نیست. جهنمه ها.
‫کی قراره گم بشه؟
‫عمراً بتونی توی جهنم مسیرت رو پیدا کنی.
‫جهنم خیلی بیشتر از خرابه‌های آتشین لوسیفره.
‫اون فقط طبقه اوله.
‫تو فقط یه پسربچه‌ای. ‫و اون جا کلی دنیاهایی هست...
‫ادوین کلی داستان راجع به جهنم بهم گفته. ‫و بیشترشون رو هم نوشته.
‫متوجه میشم که کجا باید برم چون... ‫اون دفعه قبل فهمید که چطور بیاد بیرون.
‫فقط باید برعکس روش کار کنم، مگه نه؟
‫نه، نمیای.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫باید جلوی «بانو تباهی» که اون بیرونه، ‫متحد و یکپارچه باشیم.
‫جهنم جای خوبی برای موجودات زنده نیست.
‫- و هیچی هم ازش زنده بر نمی‌گرده. ‫- وای.
‫نمی‌تونم نگران تو هم باشم ‫وقتی باید تمرکز کنم روی...
‫خدایا. تو هیچ‌وقت به جهنم نرفتی. ‫پس انقدر مثل متخصص‌ها رفتار نکن.
‫ببین، وقتی که من تسخیر شدم، ‫وقتی نزدیک بود از بالای یه صخره بپرم پاییین،
‫وقتی که گند زدم و قدرت‌هام رو ‫از دست دادم، جفتتون بهم کمک کردین.
‫و حالا اون قدرت‌‌ها رو ‫با یکم قدرت اضافی، پس گرفتم.
‫ببین چه بلایی سر استر و عنصر جنگل آوردم.
‫وای خدای من، ادوین دوست منم هست، ‫چه خوشش بیاد چه خوشش نیاد.
‫- می‌تونم کمک کنم. ‫- اگه اتفاقی برات بیوفته چی؟
‫اگه اتفاقی برای تو بیوفته چی؟
‫کریستال...
‫نه.
‫هیچ کدوم از کسایی که اینجان، نمیرن جهنم.
‫- نه، ادوین... ‫- حتی اگه کمک هم می‌کردم،
‫دلیلی وجود نداره که شما سر حرفتون بمونین ‫و با من به زندگی پس از مرگ بیاین.
‫اگه باور نمی‌کنی که قراره پای حرفش بمونه، ‫جادوی ورود به ذهنش رو انجام بده.
‫- روی صخره هم همین کار رو کردی، درسته؟ ‫- ببخشید؟
‫نمی‌تونه بهت دروع بگو.
‫نمی‌تونی توی ذهنش رو نگاه کنی ‫و بفهمی که می‌تونی بهش اعتماد کنی یا نه؟
‫وای، محض رضای خدا.
‫جلو نیاین! جلو نیاین!
‫کی اون جاست؟
‫چی می‌خوای؟
‫تو می‌‌تونی من رو ببینی؟
‫من... با خودم فکر کردم ‫شاید این فانوس بهت کمک کنه.
‫و اگه اون پسرها بیان این بالا، ‫به راحتی می‌تونی خاموشش کنی.
‫- دیدیشون؟ ‫- آره.
‫خیلی وقت پیش، این جا مدرسه می‌رفتم. ‫ما هم قلدر داشتیم.
‫خیالت راحت باشه.
‫من بهت صدمه‌ای نمیزنم.
‫ممنون رفیق.
‫دارم یخ میزنم.
‫تا حالا توی زندگیم انقدر سردم نبود.
‫فقط درست به نظر نمی‌رسید.
‫این که چون اون پسره پاکستانیه، ‫بذاریم که کتک بخوره.
‫یعنی... منم نیمه هندیم. ‫چرا من انقدر فرق دارم؟
‫نکته درستی بود.
‫موقعی که من زنده بودم، ‫اون دوتا یه کشور بودن.
‫درسته.
‫وایسا، چی؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- چیزیم نیست. فقط جواب سوالم رو بده.
‫- سال 1913 تا 1916. ‫- نگو.
‫جدی چه سالی این جا مدرسه می‌رفتی؟
‫سال 1913 تا 1916.
‫من مرده‌ام چارلز.
‫اوه.
‫درواقع، تو می‌تونی هر فضایی رو ‫هر طوری که دوست داری تکون بدی.
‫این طوری نیست که نتونی چیزی رو لمس کنی، ‫صرفاً احساسشون نمی‌کنی.
‫احمقانه‌ـست، ولی...
‫خفه شو رفیق.
‫این معرکه‌ـست. ‫چرا از زمین رد نمیشی و نمیوفتی؟
‫به اصطلاح قوانین روحی زیادی داریم.
‫که نباید زمانت رو باهاشون هدر بدم.
‫من فقط راجع به زمین پرسیدم، مگه نه؟
‫چون خودم دلم نمی‌خواد ‫از زمین رد بشم. خوشحال شدی؟
‫آقای کارلایل پرسید: «به روح باور داری مکس؟»
‫کارآگاه کارداس پاسخ داد: «فقط به عنوان روح قبولشون دارم.»
‫«موقعی که توی مسائل مهم دخالت می‌کنن، ‫ارزش زمین رو پایین میارن...»
‫«...باعث میشن دیگه باور نداشته باشم.»
‫این یکی بهت کیف نمیده؟
‫زمان من کتاب «کارداس، کارآگاه کور» داشت ‫خیلی محبوب میشد.
‫وقتی دیدم می‌تونستی من رو ببینی، ‫فهمیدم که دیگه خیلی دیر شده.
‫اما من فقط...
‫فقط نمی‌خواستم بترسونمت.
‫خب، خوش‌حالم که چیزی نگفتی.
‫اون طوری که تصورش کردم، ‫به نظر نمیرسه.
‫مرده بودن رو میگم.
‫حس خوبی داره، مگه نه؟
‫آرزو می‌کردم کاش می‌تونستیم ‫زمان بیشتری با هم دوست باشیم.
‫الان مرگ به سراغت میاد. ‫وقتی که رسید، همراهش برو.
‫خب من آماده نیستم، هستم؟
‫هنوز دلم نمی‌خواد که برم یه جای دیگه.
‫اگه به جاش یکم بیشتر ‫اینجا پیشت بمونم چی؟
‫اون وقت تا ابد باید از دستش فرار کنی.
‫بعدشم، من اصلاً توی ارتباط ‫با بقیه آدم‌ها خوب نیستم.
‫و تازه بعد فرار از جهنم، ‫به این مدرسه برگشتم.
‫اگه بخوام کاملاً صادق باشم، ‫باید بگم که اصلاً آماده نیستم.
‫پس وقتی که نور آبی اومد، ‫تو اینجا می‌مونی و من میرم.
‫خب، من توی ارتباط با بقیه آدم‌ها خوبم.
‫خیلی خوشحالم که تونستی ‫از جهنم فرار کنی رفیق.
‫خیلی سخت به نظر میرسه.
‫کارت خوب بود.
‫آدم که این طوری و بر اساس هر حسی ‫که در لحظه داره، تصمیم نمی‌گیره.
‫کل عمرم این طوری زندگی کردم.
‫الانم اون قدر متفاوت به نظر نمیرسه.
‫مثل این که پیش من گیر افتادی.
‫تو شانس داشتن آرامش ابدی رو
‫به خاطر دوستت ول کردی؟
‫حالا که این رو دیدی، بذار ازت بپرسم ‫که به نظرت این رفتار کسیه که جاش توی جهنمه؟
‫قضاوتش بر عهده من نیست.
‫من دارم بهت میگم
‫که ادوین بهترین آدمیه که می‌شناسمش، ‫و من توی جهنم تنهاش نمیذارم.
‫به نظر نمیرسه که در دیگه‌ای هم داشته باشه.
‫پس توی راه برگشت هم نمی‌تونیم ‫مخفیانه از تو عبور کنیم.
‫پای قولمون می‌مونیم و باهات میایم.
‫اما اول،
‫بذار برم دنبالش.
‫نباید اجازه بدم.
‫اگه گیر بیوفتی، از دستم کمکی بر نمیاد.
‫هیچ‌وقت هم ازت همچین چیزی نخواستم، خواستم؟
‫به آذوقه و تدارکات نیاز داری.
‫وقتی برگشتم، باید کلی فرم پر کنم.
‫من می‌مونم و یه کوهی از کاغذبازی.
‫نیکو.
‫تا من برگردم حواست بهش باشه...
‫- باشه؟ ‫- حتماً.
‫دقیقاً چطور این کار رو کنم؟
‫نگران خودت باش.
‫این راه ورودی تا ابد باز نمی‌مونه.
‫[دنیای فراموشی]
‫[روی زنگوله نزن]
‫[شکم‌پرستی - شهوت]
‫[مسیر اشتباه - طمع] ‫[همه‌چیز سنگین است]
‫[برگشت به خانه عروسکی. نه]
‫[خروجی]
‫[به خانه عروسکی خوش‌آمدید]
‫ادوین؟
‫سایمن؟
‫تو واقعی نیستی. ‫تو فقط یه کلک دیگه‌ای.
‫- باید بس کنی. ‫- نمی‌تونم.
‫سایمن، منم. ادوینم.
‫لطفاً، لازمه که ساکت بمونی.
‫تمام این مدت اینجا بودی؟
‫منظورت از «تمام این مدت» چه قدره؟
‫بیشتر از یه قرن.
‫اشکالی نداره.
‫مدیر گفته که وقتی همه صفحات رو کندم، ‫می‌تونم برم.
‫- میشه لطفاً ساکت باشی؟ ‫- نه.
‫صبر کن.
‫- این مجازاتته؟ ‫- چی؟
‫تو من رو برای یه اهریمن قربانی کردی، ‫اون اهریمن من رو با یه اهریمن دیگه معامله کرد،
‫که اون هم من رو ‫با چیزی بدتر از اهریمن معامله کرد.
‫و مجازات تو اینه. ‫تا ابدیت دستت با کاغذ بریده بشه.
‫من نمی‌دونستم.
‫فقط یه شوخی خرکی بود. ‫فقط برای ترسوندنت بود.
‫بعد از کاری کردی، ‫حقته که اینجا باشی.
‫دلت می‌خواد بدونی این پایین، ‫هر روز و هر روز، دوباره و دوباره، چی بهم گذشت؟
‫بازتاب تصویر خودم.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫وای. چی...
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫تو یه اهریمنی؟
‫اهریمن نیستم.
‫پس یه روح دیگه‌‌ای؟
‫یه جور پدیده‌‌ای؟
‫کتابم همراهم نیست، پس...
‫توی اون اتاق، کلی کتاب هست.
‫اما اون‌ها کتاب‌های من نیستن.
‫من چیم؟
‫جوابش «بی‌پایان»ـه ادوین پین.
‫اسم زیباییه.
‫«پین.»
‫من...
‫- تو چرا اینجایی؟ ‫- تویی که اومدی اینجا.
‫من همه‌ جا هستم.
‫تو الان در قلمرو منی، ‫جایی که من همه‌چیز رو می‌بینم.
‫اما فقط از طریق دری که باهاش وارد شدی، ‫می‌تونی این جا رو ترک کنی.
‫نگاهش کن.
‫تقریباً 40 هزار شبانه روزه
‫که داره صفحات اون کتاب احمقانه رو ‫پاره می‌کنه.
‫و هر ثانیه
‫یه درد، خون‌ریزی
‫و عذاب کوچک،
‫و ابدیه.
‫زیبا نیست؟
‫نمی‌تونی طعمش رو بچشی؟
‫تو...
‫من «يأس»ـم.
‫و تو...
‫به این جا تعلق نداری.
‫برگرد پیش قاتلت.
‫داشتم تماشا می‌کرد.
‫داشتی عصبانی می‌شدی.
‫داشتی به خاطر مجازاتش خوشحال می‌شدی.
‫برو اون کار رو بکن.
‫نه نه نه. من...
‫نگران نباش.
‫ما دیگه الان دوست شدیم.
‫من خوشحال نشدم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اگه بهت نیاز داشتم، باهات تماس می‌گیرم.
‫اون متوجه نشد که...
‫سایمن.
‫نیومدم اینجا که با تحقیر بهت نگاه کنم. ‫هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم. می‌دونی دیگه؟
‫اون کلاه کپ آبی که سرت میذاشتی رو یادته؟
‫یادمه که از روی سرم قاپیدیش.
‫با اون کلاه خیلی باهوش به نظر می‌رسیدی.
‫اما وقتی سعی کردم که این رو بهت بگم، ‫تو بی توجه رد شدی.
‫هیچ‌وقت باهام صحبت نکردی.
‫کلی خجالت کشیدم از این ‫که فکر می‌کردم ما...
‫ما مثل همیم.
‫سایمن.
‫من...
‫من نزدیک تو...
‫مضطرب می‌شدم.
‫- متوجه نشدم که... ‫- به نظرت حتماً باید عذاب‌آور باشه؟
‫این که این جوری هستیم، ‫حتماً باید عذاب‌آور باشه؟
‫به حرف‌هام گوش بده.
‫نه، لازم نیست عذاب‌آور باشه.
‫و اگرچه باورش برام سخته ‫اما احساس تاسف دارم.
‫متاسفم.
‫برای جفتمون.
‫منم همین‌طور.
‫من می‌خوام دوباره از این جا فرار کنم. ‫تو هم باید باهام بیای.
‫واقعاً بابت تمام این‌ها متاسفم.
‫بابت کاری که کردم. ‫اصلاً نمی‌دونستم.
‫فکر می‌کنم لیاقتم همینه.
‫سایمن، اگه خودت رو مجازات کنی ‫همه‌جا تبدیل به جهنم میشه.
‫مدیر خیلی عصبانی میشه.
‫سایمن.
‫با من بیا.
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫می‌دونستی اگه موقع قرص شدن ماه کسی بمیره...
‫اسمت نیکو بود؟
‫می‌تونم تشخیص بدم که مضطربی.
‫و با این که متوجه شدم که انسان‌های زنده
‫موقعی که دلواپسن، ‫از صحبت کردن لذت میبرن،
‫ولی من یه انسان زنده نیستم.
‫خب، پدر من موقع کامل شدن ماه مرد. ‫باعث میشه الان کجا باشه؟
‫می‌تونی لطفاً بهم بگی ‫که الان بابام کجاست؟
‫من بخش گم‌شده‌ها و پیداشده‌ها رو می‌گردونم.
‫کارمون فقط اینه که به بچه‌های مرده‌ای که ‫توی دنیای پس از مرگ گم میشن، رسیدگی کنیم.
‫چرا دارم این کار رو می‌کنم؟
‫چرا با باز نگه داشتن این دروازه، ‫دارم این پسرها رو تشویق می‌کنم؟
‫محض اطلاع بگم، من کار دیگه‌ای هم دارم.
‫به نظر میرسه که شغل واقعاً غم‌انگیزی داری.
‫دیوید؟
‫می‌دونم که اینجایی. ‫اینجا بوی ماهی فاسد شده میده.
‫- دیوید. ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫ جنی.
‫- تو نباید اینجا باشی. ‫- نه، تویی که نباید اینجا باشی.
‫کریستال، من بهت اهمیت میدم.
‫اه... به امنیتت اهمیت میدم.
‫و این جایی که مثال بارز ‫مرگ در یه شهر کوچک آمریکاییه،
‫دقیقاً جای اشتباهی برای ملاقات ‫با دوست‌پسر سابق سوءاستفاده‌گر و احتمالاً خطرناکته.
‫- جنی، بیرون منتظر بمون. ‫- نه.
‫نمی‌دونم سعی داری که چی رو ‫ثابت کنی، اما می‌دونم که ترسیدی.
‫پس فقط همین جا منتظر بمون، باشه؟
‫حالا که من دیگه تو رو نمی‌خوام، ‫تو اومدی اینجا.
‫ناامیدی، اون...
‫قدرت‌هات رو پس گرفتی.
‫خیلی خب!
‫شاید الان منم ‫که باید صدام رو تغییر بدم، ها؟
‫دوباره می‌تونم یه خدا بشم؟
‫می‌تونم برگردم توی بدنت؟
‫هیچ‌وقت نمیذارم دوباره برگردی.
‫نیاز دارم که یه دروازه ‫به جهنم برام باز کنی.
‫اصلاً و ابداً این کار رو نمی‌کنم. ‫اصلاً چرا همچین چیزی می‌خوای؟
‫من الان قوی‌ترم.
‫مجبورم نکن که مجبورت کنم انجامش بدی.
‫وای وای! یه تهدید.
‫بیا این رو تمومش کنیم.
‫من فقط اومدم اینجا ‫که به دوست‌هام کمک کنم.
‫و تو هم تنها مسیر جایگزین به جهنم بودی.
‫- فکر می‌کردم که خیلی قوی‌تر شدی. ‫- همین‌طوره.
‫من اون دختر تنها و غمگینی ‫که می‌خوای باشم، نیستم.
‫اون دختری که بهت نیاز داره. ‫الان دوست‌هایی دارم که بهم اهمیت میدن.
‫تو دیگه من رو نمی‌ترسونی.
‫هی بچه‌جون، یکم بهش فضا بده.
‫جنی، خودم از پسش بر میام. لطفاً.
‫کسایی که بهت اهمیت میدن، ها؟
‫هوم.
‫ولش کن!
‫چطوره که اگه به این دوستت که اینجاست ‫صدمه بزنی، اون وقت منم در رو باز می‌کنم.
‫- این بین ماـه. ‫- اوه.
‫چه قدر شجاعی که رفتی توی جنی مخفی شدی.
‫وای نه! تو فکر می‌کنی ‫که شجاع بودن برام خیلی مهمه.
‫موندم وقتی که دارم می‌بُرمت ‫قراره چه فکری کنی!
‫خنده‌داره کریستال. خب که چی؟ ‫چندتا حرکت جدید یاد گرفتی؟
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫این جا...
‫متعلق به منه.
‫هیچ‌وقت هم مال تو نبود.
‫حالا از بدن جنی بیا بیرون ‫و بذار که برم تو جهنم.
‫اگه این کار رو نکنی، ‫پس چه فایده‌ای برام داری؟
‫هیچ‌وقت هم نمی‌خواستم ‫که فایده‌ای برات داشته باشم.
‫تلاش خوبی بود.
‫ممکنه این جا ذهن تو باشه، اما درواقع ‫من خیلی خوب این جا راهم رو بلدم.
‫ احمق، من نمی‌تونم ‫یه در به جهنم باز کنم.
‫فکر نمی‌کنی اگه می‌تونستم ‫برگردم، تا الان بر می‌گشتم؟
‫خوبه که می‌بینم به خود قبلیت برگشتی.
‫به آدم‌ها آسیب میزنی، ‫داری با طعم مسی که میاد زیر زبونت
‫موقعی که به یکی صدمه میزنی، حال می‌کنی.
‫وای ببخشید، احتمالاً تو اصلاً یادت نمیاد.
‫خیلی خب.
‫تو نمی‌تونی کمکم کنی که برم جهنم، ‫اما حداقل می‌تونیم یه چیزی رو درست کنیم.
‫دیگه از خاطرات دزدیده شده‌ام ‫علیهم استفاده نمی‌کنی.
‫این‌ها مال منن عوضی.
‫وای!
‫این لحظه بزرگ توـه؟ واقعاً؟
‫فکر می‌کنی قراره از چیزهایی ‫که توی اون‌ها پیدا می‌کنی، خوشت بیاد؟
‫من یه اهریمن باستانیم! ‫تو نمی‌تونی من رو بکشی!
‫برام مهم نیست فکر می‌کنی ‫که چه قدر قدرتمندی.
‫بعد از این، هیچ‌وقت ‫دست از تعقیبت بر نمی‌دارم.
‫اوه.
‫رو کردن نقشت، حرکت اشتباهی بود.
‫لازم نیست که تو رو بکشم دیوید.
‫وقتی فقط می‌تونم...
‫...دفنت کنم.
‫و فکر کنم بدونم بهترین مکان ‫برای این کار کجاست.
‫ ما کجاییم؟
‫ببین همراه خودت چی آوردی.
‫بهت وقت میدم که راجع به نقشت ‫برای شکار من فکر کنی.
‫صبر کن کریستال.
‫شاید... شاید بتونم یه دروازه‌ای ‫برای تو باز کنم، باشه؟
‫شاید داشتم فقط سر به سرت میذاشتم.
‫داری دروغ میگی. ‫الان دیگه می‌تونم تشخیص بدم.
‫می‌تونم توی اون چشم‌های تماماً مشکیت ببینم.
‫! باشه. ‫خاطراتت رو پس گرفتی.
‫فقط من رو برگردون به همون زمین اسکیت
‫و من ناپدید میشم. تنهات میذارم.
‫هنوزم داری دروغ میگی.
‫نه، نه!
‫نه نه نه.
‫اصلاً...
‫اصلاً من چی کار کردم؟
‫نگران نباش، کلی زمان ‫برای فهمیدنش داری.
‫اما، ام... تو نمی‌تونی تا ابد ‫این اهریمن رو اینجا دفن کنی.
‫برای درخت‌ ضرر داره.
‫هی، هی.
‫این چه کوفتی بود؟
‫سوال خوبیه.
‫پاشو.
‫داستانش طولانیه.
‫بیا فقط بریم، باشه؟
‫باشه.
‫ام... سلام؟
‫من کجام؟
‫عه... من...
‫خیلی آزاردهنده‌ـست، مگه نه؟
‫اما من نقشه قدیمی انتقام گرفتنم رو ‫به یه نقشه کاملاً جدید و افتضاح تبدیل کردم.
‫من که میگم... وحشتناکه.
‫این وسیله درد یه روح رو می‌گیره ‫و تبدیلش می‌کنه به...
‫خوش‌مزه‌ترین، کمیاب‌ترین...
‫...قدرت جادویی.
‫اشتباه کردم.
‫- اشتباه بزرگی کردم. ‫- اوهوم.
‫من شغلم رو دوست دارم.
‫کارم هم توش خوبه.
‫باورم نمیشه که دارم ‫به خاطر این دوتا پسرها به خطر میندازمش
‫فقط چون یه مرد شاد توی ماهی ‫بهم یه حلقه درخشان داد.
‫می‌دونستی که آدم می‌تونه ‫بعد از این که می‌میره هم به زندگی برگرده؟
‫آره.
‫و منظورت از «تو می‌دوستی؟» چیه؟ ‫اون کتاب لعنتی منه.
‫- خوندنش تو دردسر میندازتت. ‫- بابام می‌تونه برگرده؟
‫بهشون میگن «از گور برخواسته».
‫و فکر می‌کنم توی فرهنگ محبوب شما ‫بهشون میگن زامبی.
‫اصلاً دلت نمی‌خواد که اون شکلی برگرده.
‫مردی که توی ماهی بود هم زامبی بود؟
‫راستش رو بگم نمی‌دونم که چی بود.
‫اما تو باعث میشی یادش بیوفتم.
‫و تو ازش خوشت میومد، درسته؟
‫نه.
‫ادوین؟
‫چارلز؟
‫تویی؟
‫وای رفیق، من...
‫ادوین!
‫تو باید خیلی خیلی ساکت باشی.
‫چارلز، اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم.
‫یکی باید این کار رو بکنه.
‫اون خون‌ها کجا رفتن رفیق؟ ‫تا الان خون‌آلود بودی.
‫اون من قبلی بود.
‫چی...
‫این افتضاحه. می‌دونم افتضاحه.
‫اما باید خیلی ساکت باشیم.
‫فرار می‌کنم و من رو می‌گیره.
‫من رو تیکه تیکه می‌کنه و می‌خوره.
‫بعد دوباره از اول شروع میشه.
‫دوباره و دوباره.
‫برای دهه‌ها.
‫دوباره و دوباره و دوباره.
‫هی، هی. بیا از اینجا ببریمت بیرون.
‫لحظه که شروع به فرار کنم، ‫دنبال می‌کنه.
‫نمی‌تونم ازش فرار کنم.
‫نمی‌تونم.
‫خب، الان من اینجام.
‫پس...
‫وقته بازی قدیمی فریب و فراره.
‫تو اول رد شو. ‫من سریع پشت سرت میام. برو.
‫- اون‌ها دیگه از کجا اومدن؟ ‫- بجنب بیا.
‫کاری از دستمون براشون بر نمیاد.
‫زنگوله چی؟
‫نه، بهشون آسیب میزنه.
‫یالا.
‫بجنب چارلز.
‫تقریباً دیگه رسیدیم. ‫به آخرین مرحله رسیدیم.
‫وای، یالا دیگه. ‫دیگه به خروج نزدیکیم.
‫باید یه راه دیگه پیدا کنه ‫تا بهمون برسه، پس...
‫فقط یه لحظه وقت نیاز دارم.
‫و این که باورم نمیشه تو ‫تمام وجودیتت رو به خطر انداختی
‫که به خاطر من ‫به این نمایش آپرا ترسناک بیای.
‫خیلی احمقانه‌‌ـست. باورنکردنیه.
‫متاسفم. هیچ نسخه‌ای از این پیدا نمیشه ‫که من دنبالت نیام.
‫صبر کن چارلز.
‫چارلز، من...
‫من عصبانی نیستم. من...
‫من...
‫می‌خوام به حرف‌هام گوش بدی.
‫تو، ادوین پین، بهترین دوست منی.
‫این هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنه.
‫برای من، تو مهم‌ترین آدم دنیایی.
‫و من واقعاً نمی‌تونم این شکلی بگمش
‫که منم عاشقتم،
‫اما هیچ کسی،
‫هیچ کسی نیست
‫که به خاطرش برم جهنم.
‫و ما...
‫و ما به معنا واقعی تا ابد وقت داریم ‫که بفهمیم بقیش چی میشه.
‫اما موقعی این طوریه ‫که بتونیم از اینجا بریم بیرون.
‫باشه؟
‫فرار کن!
‫عجله کنین لطفاً.
‫- آره، داریم عجله می‌کنیم! ‫- داریم با تمام سرعت میایم.
‫بیاین بیاین بیاین! یالا!
‫وای، خدا رو شکر.
‫خیلی تاثیرگذار بود پسرها.
‫حالا، کجا بودیم؟
‫کریستال، پسرها برگشتن.
‫- پسرها از جهنم برگشتن. ‫- اوهوم.
‫- یعنی... ‫- نیکو.
‫الان گفتی کسی از جهنم برگشته؟
‫نه، گفتم: «سلام».
‫حالا هرچی. ‫من چیزهای مهم‌تری توی ذهنم دارم.
‫آره. خیلی خب، کاملاً منصفانه‌ـست. ‫الان بر می‌گردم.
‫خیلی سریع میام.
‫یا خدا.
‫حالا جفتتون می‌تونین برای انجام پروسه ‫به بخش گم‌شده‌ها و پیداشده‌ها برین.
‫و ما این کثافت کاری رو راست و ریس می‌کنیم.
‫اگه می‌خواین خداحافظی کنین، ‫بهتون 30 ثانیه کم و بیش وقت میدم.
‫غیرمنطقی نمیگم.
‫چارلز، منظورش از «انجام قرارمون» چیه؟
‫تنها راهی بود که اجازه می‌داد بیام جهنم.
‫متاسفم.
‫با خودم فکر کردم که تو راه برگشت ‫وقت برای ریختن نقشه داریم، اما...
‫اما چه طور باید برای یه عنکبوت غول‌پیکر ‫ساخته شده از سر عروسک بچه، نقشه‌ای بکشی؟
‫- وای نه. ‫- اه...
‫متاسفم.
‫شما جفتتون روی اس‌اس‌آرآی اوردز کردین؟ ‫(اس‌اس‌آرآی دسته‌ای از داروهای ضدافسردگی‌ـست.)
‫اون جا دارن زنکس رایگان میدن؟
‫- نمی‌تونین بذارین با خودش ببرتتون. ‫- فکر کنم مجبوریم.
‫وای، این . یه کارآگاه خوب ‫کاری که باید رو برای بستن پرونده انجام میده.
‫جفتتون این رو گفتین.
‫ببخشید. من یه سوال دارم.
‫تمام مدتی که نبودین، ‫این شکلی بودش.
‫کلی سوال می‌پرسه.
‫اگه مجبوری، بپرسشون.
‫ممنون.
‫ام...
‫خیلی خب.
‫طبق نوشته صفحه 179، ‫بند 14، پاراگراف 2،
‫یه ماده وجود داره که بیان می‌کنه
‫اگر ارواحی که قرار است جمع آوری شوند ‫بر روی زمین هستند،
‫قبل از سفر به بُعد دیگر،
‫باید فایلی به نام «برنامه ال‌اس 53-9» تشکیل شود
‫که بشود ارواح نام برده را ‫برای بار دوم از بُعد فانی حذف کرد.
‫مگه رفتن به جهنم ‫به عنوان رفتن به بُعد دیگه حساب نمیشه؟
‫و مگه نباید یه فرمی پر کنی ‫تا بتونی حذفشون کنی؟
‫هوم.
‫من، عه...
‫من باید این رو از سرپرستم بپرسم.
‫واقعاً...
‫این چیزیه که برای کمک کردن گیرم میاد؟
‫این چیزیه که بابت قبول کردن ‫درخواستتون گیرم میاد؟
‫از اینجا دور نشین.
‫اون دیگه چی بود؟
‫- نیکو، کارت فوق‌العاده بود. ‫- ممنون.
‫می‌دونم که خیلی شجاع نیستم،
‫اما مهارت درک مطلب فوق‌العاده‌ای دارم.
‫وای، شما می‌دونستین؟ ‫زامبی‌ها واقعین.
‫عجب زندگی عجیبیه، مگه نه؟
‫عجب مرگ عجیبیه.
‫خب، در هر صورت، الان جفتمون اینجاییم.
‫چارلز؟
‫می‌خوام بگم متاسفم ‫اگه اعترافم باعث شد...
‫باعث چیزی نشد.
‫احتمالاً باید قبل از این که پرستار شب ‫برگرده، از شهر خارج بشیم.
‫اگه برگردیم لندن خیلی خوب میشه.
‫اینجا که دیگه خبری از دستبند نیست.
‫حال جنی چه طوره؟
‫داره استراحت می‌کنه، ولی ناراحته.
‫خدایا. باید فکر کنم ببینم ‫چی باید بهش بگم.
‫«کابوس به خاطر تب» به اندازه کافی خوب نیست،
‫اما اون قرار هم نیست ‫که از «شیطان تسخیرت کرد» هم خوشش بیاد.
‫احمقانه بود که خودت رو به خطر انداختی ‫و بدون ما با دیوید رو به رو شدی.
‫دیوونه کننده‌ترین چیز بود.
‫فهمیدم که دوستم رفته جهنم، ‫و باید سعی می‌کردم که نجاتش بدم.
‫اه، آره.
‫- خب... ‫- اگرچه هیچ‌وقت نتونستم بیام جهنم.
‫آخرشم کمکی نکردم.
‫خب، من که اسمش رو میذارم یه پیروزی بزرگ.
‫دقیقاً دیوید رو کجا گیر انداختی؟
‫یه جورهایی چیز جدیدیه برای همین ‫هنوز سعی دارم بفهمم چیه.
‫اما فعلاً که رفته.
‫و... آره،
‫حالم خوبه.
‫خوبم.
‫و این هم از چیزی ‫که کل این ماجرا سرش بود.
‫خاطرات من.
‫حالا می‌خوای باهاشون چی کار کنی؟
‫[بعید به نظر میرسه]