‫این مرید های جوان، ‫اون‌ها فقط برای یک دوره ماه عبادت می‌کنن
‫و فکر می‌کنن چون تازه‌وارد و درخشان‌ان ‫باید عزیزدُردونه‌ی سلمنه باشن.
‫باید جایگاه خودشون رو بدونن. ‫من مال خودم رو می‌دونم.
‫چیه؟ من نگران از دست دادنش نیستم.
‫نور هلال بر تو باد، خواهر.
خیلی... درخشان‌ـه؟
‫(سیگان! بیا!)
‫آه!
‫من دست‌خالی برنمی‌گردم.
‫- که این کار رو انجام بدی؟ ‫- چی؟
‫تو چه‌جوری...
‫پیداشون کردم. توی یه حوض آب.
‫داخل جنگل نایت‌سیلور.
جنگل نایت‌سیلور؟
‫- چه‌جوری رفتی داخل؟ ‫- چه‌جوری اومدی بیرون؟
‫گل‌ها بوی عجیبی میدن.
‫و تو این رو تنهایی انجام دادی.
‫باید انجام می‌دادم.
‫یکی باید انجام می‌داد.
به‌خاطر یه داستان؟
‫جنگل نایت‌سیلور واقعی‌ـه.
‫نیلوفرها واقعی‌ان.
‫من خونه رو دیدم، خونه‌ی واقعیِ خودمون.
‫و... و با این‌ها، من همه رو برمی‌گردونم.
‫ما پسش می‌گیریم. برای ماست. ‫درست همونطور که داستان می‌گه.
‫تو دیوانه‌ای. ولی من عاشقتم.
‫و دلم برات تنگ شده بود.
‫اوهوم. همه‌مون دل‌ـمون تنگ شده بود.
‫الان نه.
‫الان باید اون رو پیدا کنم.
‫یه دلیل بگو، ‫هر دلیلی، برای اینکه چرا نباید بکشمت.
‫طی هفته‌ی گذشته من هر شب ‫ دیدم که این اتفاق تکرار شده.
‫و هر شب ‫من اون سوال رو از خودم می‌پرسم.
‫- ولی انجامش نمی‌دی. ‫- نه، نمی‌دم.
‫هر بار این کابوس‌ها رو می‌بینم.
کابوس؟
‫اژدهایان. می‌شنوم‌ـشون، صداشون رو.
‫اون‌ها همه‌جا هستن.
‫اون‌هایی که کُشتی.
‫نه. همه‌شون. همه‌ی اژدهایان.
‫فقط حرف پشت حرفه... و موسیقی.
‫انگار دارن برای همدیگه ‫آواز می‌خونن. برای من.
‫درباره‌ی همون چیزی که گفتی ‫داخل اون غار دیده بودی.
‫شاید.
‫عجیبه، درک نمی‌کنم.
‫ولی اون‌ها درون من‌ان و من... ‫من نمی‌دونم چه‌جوری متوقف‌ـشون کنم.
‫علاوه بر بیدار شدن.
‫علاوه بر اون.
‫حداقل تا وقتی که به قلعه‌ی اژدها برسم.
‫تا آخر هفته به حکیم می‌رسیم.
‫شاید اون بتونه کمک کنه.
‫هزار سال پیش، ‫در اعماق جنگل نایت‌سیلور،
‫خورشید چشمانش را بست ‫و ماه خونین شد.
‫- درد داشت؟ ‫- ضعیف‌ـش کرد.
‫منه، الهه‌ی ماه.
‫بله. هیس. حالا گوش کنین.
‫شب سرخ‌رنگ شد.
‫و الهه‌ی ما توسط سلمنه در سایه زندانی شد.
‫سلمنه، الهه‌ی ماهِ تاریک.
منه هنوز داخل سایه‌ست؟
‫- هست. ‫- می‌تونه بیاد بیرون؟
چرا؟ چرا سلمنه این کار رو کرد؟
‫سلمنه خواستار عبادت از طرف کوریل‌تاوی بود.
افرادی رو که اون رو ‫الهه خطاب نمی‌کردن، مجازات می‌کرد.
‫ولی بعضی از الف‌ها، ‫اون‌ها دعاهاشون رو برای اون خوندن؟
‫- برای سلمنه. ‫- بله، بعضی‌ها خوندن. بعضی‌ها هنوز هم می‌خونن.
‫- ولی اون شروره. ‫- بعضی وقت‌ها شرارت اینجوری کار می‌کنه.
‫ولی...
‫سلمنه هر کسی رو که برای اون ‫دعا نمی‌خوند رو تبعید می‌کرد.
‫دور از خونه‌مون توی جنگل نایت‌سیلور،
‫به تاریک‌ترین گوشه‌های جهان.
‫الهه‌ی حقیقیِ ما این دنیا رو ترک کرد،
‫ولی ما هر روز منه رو می‌پرستیم، ‫تا اینکه یک روز پیش ما برگرده.
‫سپاس ماه منه را.
‫ولی اگه منه مُرده، ‫چه‌جوری قراره برگرده؟
‫از طریق ایمان. عبادت. ‫چیزی که الهی‌ـه هیچ‌وقت نمی‌میره.
‫می‌دونین، منه برای ما تو ‫معبد یک هدیه به جا گذاشته.
‫- نیلوفرهای جادویی‌ـش. ‫- هدیه؟
‫ولی اون‌ها که فقط گل‌ان.
‫گل های خاص. ‫اون برای گل‌هاش زندگی می‌کرد.
‫پس وقتی که اون شخص گل‌ها رو ‫به زمین بگذاره، منه بر می‌گرده.
اون شخص کیه؟
‫اون یک مرد با دانش و قدرتِ چشمگیرـه.
‫یک جادوگر.
‫- اسمی هم داره؟ ‫- نداره.
‫اون داخل یک برج معجزه‌آسا زندگی می‌کنه.
‫که درون دره‌ی میان بلندترین کوه‌ها چپیده شده.
‫و من قراره اونجا برم. ‫و این‌ها رو برای اون می‌برم.
‫هدایا.
‫تو می‌خوای منه رو برگردونی. ‫تو قراره ما رو ببری به خونه‌ـمون.
‫من نمی‌خوام برم خونه. من داستان‌های بیشتر می‌خوام.
‫نگران نباش. هنوز خیلی‌هاش ‫برای تعریف کردن موندن.
‫این کافی نیست.
‫تو بی‌خبر رفتی و الان با نیلوفرها برگشتی.
‫حالا داری دوباره میری، و انتظار داری که ‫بی هیچ چون و چرایی دنبالت راه بیفتیم.
‫ما ازت می‌خوایم که بهمون بگی.
‫ما باید بدونیم.
داستان‌‌ها، از کجا انقدر مطمئنی؟
‫این.
‫به‌خاطر این.
‫می‌تونم این کارُ انجام بدم.
‫و این.
‫اوه! حالا من!
‫- باید بهمون می‌گفتی. ‫- چی می‌گفتم؟ اینکه عجیب‌غریب‌ام؟
اونوقت دیدگاه‌ـتون عوض نمی‌شد؟
‫داستان‌ها میگن موبدها و ‫سربازانِ منه می‌تونستن چنین کارهایی بکنن.
‫ولی منه دیگه نیست. اون مرده.
‫شاید بخشی از منه هنوز اون بیرون باشه.
‫- و اون من رو انتخاب کرده. ‫- نه.
‫منه ما رو انتخاب کرده.
‫چپ.
‫اون مسیر یه هفته بیشتر طول می‌کشه. ‫این یکی چندین روز مسیر رو کوتاه‌تر می‌کنه.
‫آره، سریع‌تره. اگه باعث مرگ‌ـت نشه.
‫من تو این مسیرها سفر کردم. ‫من هیچ‌وقت راست نمی‌رم.
‫- و با این طوفانی که تو راهه... ‫- شانسم رو تو مسیر سریع‌تر امتحان می‌کنم.
‫جلوتر یخی‌ـه.
‫- چقدر تا پایین مونده؟ ‫- زیادی.
‫- صبر می‌کنیم تا شدت‌ـش کم شه. ‫- صبر کنیم؟
‫من این بالا با تو شب رو سپری نمی‌کنم.
‫شاید قبلا تو هاوپشتات ‫باید فکر اینجاشُ می‌کردی.
‫من می‌تونستم تو رو با ‫اون سربازها تنها بذارم.
‫نکته‌ی خوبی بود.
‫زیادی لیزـه.
‫خودمون رو به هم وصل می‌کنیم. به سیگان.
‫وزن‌ـش ما رو نگه می‌داره.
‫میرانا!
‫بچسب به من!
‫به‌خاطر منه. زیادی سنگین‌ام.
‫دووم میاریم.
‫میرانا، چیکار می‌کنی؟ نه!
‫میرانا!
‫مارسی!
‫دویان!
هیچکس؟
‫می‌بینمش! دیدین گفتم.
چیو می‌بینی؟
‫برج. ‫درست اونجا وسط دو قله.
‫من هیچی نمی‌بینم.
‫اون پایینه. به من اعتماد کن.
‫جادوگر.
‫درست طبق داستان‌ها.
سلام؟
‫- اینجا خیلی... ‫- بزرگه.
‫می‌خواستم بگم خالیه.
‫- بزرگ و خالی. ‫- از این طرف، فکر کنم.
‫بزرگ، خالی و عجیب.
اون دیگه چیه؟
دایفِد؟ آدارا؟
‫- ایدوال؟ ‫- اسمت رو ذکر کن.
‫فیمرین، از مقرّ کودویگ.
چه‌جوری برج من رو پیدا کردی؟
‫قامت بلندش تو دره مشخصه.
ولی چگونه؟ چگونه دیدیش؟
‫نمی‌شد ندید.
‫هزار سال‌ـه که هیچکس نتونسته پیداش کنه.
‫و بعد تو فقط «دیدیش».
‫بله. همونطوری که گفتم.
‫تو. نکنه...
تو اون هستی؟
‫من این‌ها رو آوردم. نیلوفرها.
‫از معبد گرفته شده، در جنگل نایت‌سیلور.
‫من کاری رو انجام دادم ‫که گفته بودن امکان‌پذیر نیست.
‫تو یک دزدی. فقط همین.
‫ولی، ولی من...
‫من هر کاری که داستان گفت رو انجام دادم و حالا...
‫حالا، می‌تونی بری.
‫الهه‌ی حقیقی ما در این ‫نیلوفرها زندگی می‌کنه.
‫منه در اون‌ها زندگی می‌کنه. ‫لطفا بگیرشون، اون رو برگردون.
‫داستان‌ها، داستان‌اند.
‫مرده‌ها، مرده. هیچکس ‫نمی‌تونه این رو تغییر بده.
‫حتی من هم ‌نمی‌تونم تغییرش بدم.
‫من به معبد نفوذ کردم.
‫من همه‌چی رو ریسک کردم تا به اینجا برسم، ‫نباید اینجوری تموم بشه.
‫بابت زحماتت.
‫(لعنتی.)
‫یک لحظه همه اونور بودیم و ‫و لحظه‌ی بعدی همه‌مون اینجا اومدیم.
‫همه جز تو. خیالم خیلی راحت شد.
‫آه، من خیلی حالم بده. ‫دیگه اون کارُ انجام ندیم.
‫ما باید به حرفت گوش می‌دادیم.
‫- چیزهایی که دیدیم، چیزهایی که پیدا کردیم... ‫- هیچی.
‫- ما هیچی پیدا نکردیم. ‫- ما عجایب دیدیم.
‫من موفق نشدم.
‫هیچ عجایبی درش نیست.
‫منه.
دویان؟
‫الو!
‫یا مهتاب مقدس ماه...
‫الهه من رو ببخش. ‫من ناامیدت کردم. الان می‌دونم.
‫ولی دیگه هیچ‌وقت، بهت قسم می‌خورم.
‫خواهش می‌‌کنم. من بدون تو هیچ‌ام. هیچکس.
‫خواهش می‌کنم. من فقط...
‫من می‌خوام بیام خونه.
‫نمی‌شه بیام خونه؟
‫من عاشقتم.
‫تویی.
‫- توی چشماش اینو نمی‌بینی؟ ‫- من می‌بینم.
‫ولی دماغش درست مثل مال توئه.
‫یه لبخند بزن.
‫آها! دندونات یکم به خرگوش می‌زنه.
‫- درست اینجا. ‫- این باید یه معنی‌ای داشته باشه.
‫یه چیزی درباره تو و این سکه.
‫هر دو زیبان. با ما عبادت کن. ‫ما عشقمون رو به الهه می‌دیم.
‫میرانا. تو من رو فراموش کرده‌ای.
‫میرانا.
‫به یاد بیار.
‫ما می‌دونیم هدفتون چیه.
‫بازگشت بانوی تاریک‌ـتون، منه.
‫منه‌ای که دنیا رو به سایه‌ی ابدی فرو می‌بره.
‫نیلوفرها رو به من بده.
‫وگرنه همه‌تون رو به ‫آغوش مرده‌ـش می‌فرستم.
‫ما... دست ما نیستن. رفتن.
چـ... چیکار کردی؟ تو چیکار کردی؟
‫- نیلوفرها. همین الان. ‫- بسه. خواهش می‌کنم. پیش من نیستن.
‫دروغگویی. ابلهانه بود.
‫- نیلوفرها اینجا نیستن. ‫- یا نیلوفرها یا جونت. خودت انتخاب کن.
‫- بهت گفتم که ندارم‌ـشون! ‫- پس جونت رو بگیرم.
‫داستان قدیمی تموم شده.
‫ما با هم‌ یک داستان جدید می‌نویسیم.
‫نپرس. فقط بخورش.
‫- تو نجاتم دادی. ‫- من بدهی‌ـم رو صاف کردم.
‫دو تا بدهی. تا آخر بخور.
‫یکی از پایگاه‌های شوالیه‌ها ‫چند مایل اونورتره.
‫هرجوری شده صبح خودمون رو می‌رسونیم.
فکر می‌کنی بتونی یه شب دیگه رو با من تحمل کنی؟
‫- این می‌شه نه، یا آره؟ ‫- من...
‫من چیزهایی دیدم. تو غار. تو برف.
‫- آره. گنده، زشت، با دهن بوگندو. ‫- نه. بدتر، مردم.
‫مردمی که به موجوداتی ‫وحشتناک تبدیل شدن، توسط...
‫نمی‌دونم. اون کسایی که ‫ما اونجا کشتیم آدم بودن.
‫یا قبلاً بودن.
‫و تو... ‫تو فکر می‌کنی که من هم اونطوری‌ام.
‫- چیزی که قراره بشم. ‫- نه، کاملا برعکس.
‫تو چیزی میشی که نمی‌تونم روش اسم بذارم.
‫یه اهریمن، یه اژدها، کی می‌دونه؟ ‫ولی در درونت هنوز خودتی.
‫من همچنان تو رو می‌بینم.
‫هنگام خوابیدنم مواظبم باش.
‫این دور و بر هیولا هست.