‫با افزایش انتقادات از روند تحقیقات
‫خانوادۀ پسر گمشده مژدگانی ‫25هزار دلاری پیشنهاد کرده‌اند
‫به این امید که از این طریق ‫به اطلاعاتی جدید دست پیدا کنند
‫هر روزی که می‌گذره سوالاتی مطرح میشه
‫ادگار اندرسون کجاست؟
‫چطوری گم شد؟
‫کسی هست که اطلاعاتی داشته ‫باشه که منجر به بازگشتِ اون بشه؟
‫امروز در ساعت 11:23 ظهر
‫موکلِ بنده، آقای جرج لمبرت لاوت بدون هیچ اتهامی
‫در رابطه با ناپدید شدنِ ‫ادگار اندرسونِ نُه ساله، آزاد شد
‫منزلِ آقای لووت بدون حکم تفتیش شده
‫و 24 ساعت بدونِ تأییدِ عذر موجه‌ِ وی
‫و بدونِ هیچ‌گونه مدرکِ قابل قبولی، ‫در بازداشت بوده
‫این نشون میده که نه تنها ‫رئیس‌پلیس نلسون به آزار و اذیتِ
‫سیاه‌پوستان و اقلیت‌های این شهر ادامه میده
‫بلکه اون و سروان کریپ از پلیس نیویورک، ‫چنین زمانِ حساسی رو
‫برای پیدا کردنِ یه کودکِ ‫گمشدۀ دیگۀ شهر، تلف کردن
‫پس از آزادیِ آقای لووت
‫پلیس نیویورک دوباره درخواست کرده ‫هرکسی که اطلاعاتی از ادگار اندرسون دارد
‫به آن‌ها مراجعه کند
‫رفیق، کمتر از یه روز وقت داری تا برای جلسۀ ارائه آماده بشی
‫دست بجنبون
‫ادگار منو ببینه دیوونه میشه!
‫باید براش دندون هم بذارم. ‫با دندون بهتر میشه
‫مهمونی جری رو یادت نره!
‫باشه، باشه
‫یه بچه خودبه‌خود غیب نمیشه
‫یه بچه خودبه‌خود ناپدید نمیشه
خوبه که مژدگونی گذاشتین. خبرش ‫امروز صبح همه‌جا پیچیده بود
‫خوشحالم که اومدی، کسندرا
‫حتما دیگه از وینسنت ناامید شدی
‫اون یارو رو آزاد کردن. ‫حتماً به یکی دیگه مشکوک شدن
‫اوضاعِ وینسنت چطوره؟
‫نمی‌دونم. دیشب نیومد خونه
‫داره یه چیزی رو ازم پنهون می‌کنه
‫- به دکتر میسن زنگ بزن ‫- به نظرم یکم دیره دیگه
دوباره شده مثل سابق
‫پسرم گم شده و هیچ اثری ازش نیست
و تو دست از این کارهات برنمی‌داری
قبلاً هم این‌جوری شده. این شروعشه
‫اصلاً نباید میومدم پیشت. ‫باید با وینسنت حرف بزنم
‫وینسنت به کسی جز خودش اهمیت نمیده
‫همیشه همین‌جوری بوده
‫خب همگی خوش اومدین
‫خیلی خوشحالم که تشریف آوردین
‫بیست و پنج ساله که داریم یکی از ‫بهترین برنامه‌های تلویزیونی رو می‌سازیم
‫- هنوزم همون سوال ازم پرسیده میشه ‫- سلام
‫چرا داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫جواب من اینه
‫ما واسطۀ سحر و جادوییم
‫خیلی‌خب، فردا جلسه داریم؟
‫- آره. متن به دستت رسیده؟ ‫- اوهوم.
‫- عروسک دستکشی یا میله‌ای؟ ‫- سیار
وای خیلی ریسکیه. می‌دونی که لنی خوشش نمیاد
‫لنی مشکلی نداره
‫باشه
‫من فقط به‌خاطر حقوق ‫بازنشستگی و خوراکی مفتی اومدم
‫می‌دونی، ما طرفِ توییم وینی ولی... ‫نوشیدنی خوردن دردی رو دوا نمی‌کنه
‫نُچ، مچم رو گرفتی. دیلان یا کریستال گیل؟
می‌خواستم بگم نگرانتم
‫- باشه؟ وای خدا! ‫- آهای
وقت تنگه. برو به کارت برس
‫سلام وینسنت
‫اِ، نماینده کاستلو. دومین باره توی این ‫هفته می‌بینم‌تون. چقدر خوش شانسم.
‫راسته که شهرداری داره ‫صدهزار دلار به خیریۀ آفتاب میده؟
‫باید جلوی دهنِ جری رو بگیری. ‫کل شهر خبردار شدن
‫کارِ خیره. تازه مراسم خیریه‌ت هم که نزدیکه
‫ما هم می‌خواستیم کمک کنیم
‫اینکه فعالیتِ موسسۀ خیریه‌ای که به فقرا ‫کمک می‌کنه در راستای برنامه‌ت
‫برای خروجِ بی‌خانمان‌ها از ‫شهره، یه‌جورایی فوق‌العاده‌ست
‫بیشتر دوست داریم به چشمِ تعهد به
‫سلامت و بهداشتِ نیویورک بهش نگاه کنیم
‫وینسنت، اجازه هست به برادرزنم ‫برونو دی باری معرفیت کنم؟
‫برونو دی باری، سلطان زباله‌ها؟
شرکت پاکسازی هادسون؟ از اونجا ‫به همچین ثروتی رسیدی، درسته؟
طنز ماجرا ادامه داره
‫بابتِ اتفاقی که برای پسرت افتاده متأسفم
‫هنوز مظنون جدید پیدا نکردن؟
‫بچۀ خوبی باش. مهربون باش. شجاع باش
‫- باهوش باش ‫- متفاوت
«متفاوت باش»
‫وینسنت، باید برای بازجویی بیای اداره پلیس
‫خیلی طول می‌کشه؟
‫بستگی داره
‫ادگار؟
‫لطفاً نندازش روی زمین
‫خانم اندرسون؟
‫ببخشید. منتظر بودم تا بیایین.
‫- گفتن آقای اندرسون دستگیر شده ‫- برو بیرون
‫- حکم داشتن ‫- از خونۀ من گمشو بیرون!
‫- گمشو! ‫- باشه
‫به خودت مسلط باش
‫باورم نمیشه! باورم نمیشه
‫به چیزهایی که می‌خوای بگی خوب فکر کن. ‫خودت رو جفت و جور کن
‫جمع و جور! درستش جمع و جوره!
‫حالا هرچی! ‫دارن وقتت رو تلف می‌کنن، رفیق
‫آره، همینه... داریم وقت رو هدر میدیم
‫دارین وقتت رو هدر میدین!
‫یالا!
جلسه رو از دست میدم
‫- ♪ درخت‌ها سبزن... ♪ ‫- وقتت رو هدر میدی...
‫♪ درخت‌ها سبزن ♪
‫- ♪ و آسمون آبیه ♪ ‫- ♪ آسمون آبیه ♪
‫- ♪ خورشید در اومده ♪ ‫- ♪ خورشید در اومده ♪
‫♪ و داره بهت لبخند می‌زنه ♪
‫♪ سلام دنیا! امروز حالت چطوره؟ ♪
‫♪ دستت رو بذاری توی دستِ من ♪
‫♪ یالا! بیاین بازی کنیم! ♪
‫چهار! خفه خون بگیر!
‫ببخشید. اومدم وینسنت اندرسون رو ببینم
‫ببخشیدها
‫بهش عادت می‌کنی
‫اون پسرمه
‫نمی‌دونستم کدوم عکسش رو انتخاب کنم
‫عاشقِ این تاپ بسکتبال بود
‫بعید می‌دونم هیچ‌وقت درش می‌آورد
‫با چه بدبختی‌ای کاپشن تنش می‌کردیم...
‫مایه آرامشه. حداقل روزِ مرگش ‫همون لباسی تنش بوده که دوستش داشته
‫روز مرگش؟
‫این پسرته؟
‫توی اخبار دیدمش. پسربچۀ خوش‌تیپیه
‫- ممنون ‫- و سفیدپوسته. اینم بی‌تاثیر نیست.
‫مردم همنوع خودشون رو فراموش نمی‌کنن
مژدگونی هم که گذاشتین
هوم
‫مجبور شدم کلی بجنگم تا دربارۀ پسرم ‫توی خبرگزاری‌ها اطلاع‌رسانی بشه
‫خیلی متأسفم
‫جفت‌مون اینجا نشستیم و در سوگ پسرهامونیم
‫من سوگوار نیستم. فقط دیگه ‫نمی‌دونم به کی اعتماد کنم
‫ببخشید. از آشنایی‌تون خوشحال شدم
‫حالت خوبه وینسنت؟
‫آره خوبم. مرسی مایکل
‫می‌خوام چندتا از فیلم‌های دوربین مداربسته ‫رو از روزی که ادگار ناپدید شد بهت نشون بدم
‫وینسنت، طبق اظهاراتی که داشتی
‫آخرین باری که ادگار رو ‫دیدی توی آپارتمان‌تون بود
‫اینجا ادگار داره از آپارتمان بیرون میره
‫از کنار آقای لووت رد میشه
‫بعد کمتر از یک دقیقه بعد شخص دومی ظاهر میشه
‫می‌خوای اظهاراتت رو اصلاح کنی، آقای اندرسون؟
‫«حقیقت مانند طلاست، آنرا نمی‌توان به‌دست آورد
‫جز با زدودن ناپاکی‌ها»
‫- تولستوی گفته ‫- خودم می‌دونم تولستوی گفته، نکبت!
‫- مطمئنی حالت خوبه وینسنت؟ ‫- چی شد؟
‫خیلی طول می‌کشه؟ کار و زندگی دارم
‫- فردا یه جلسۀ مهم دارم ‫- زنت دیشب زنگ زد
‫- گفت اون روز ادگار رو تعقیب کردی ‫- آره
‫چرا توی اولین بازجویی این رو نگفتی؟
‫نمی‌دونم
‫تازه زنت گفت شب قبل از ‫ناپدید شدنِ ادگار دعواتون شده
‫سر چی دعواتون شده بود؟
‫موکلم مجبور نیست به این سوال جواب بده
‫ادگار هم صداتون رو شنید؟
‫بازم تکرار می‌کنم که...
‫می‌خوام بفهمم ادگار ‫اون روز صبح ناراحت بود یا نه
‫شاید
‫آره. آره، آره، صدامون رو شنید
‫خب می‌خوام ببینم درست متوجه شدم یا نه
‫چون نگرانش بودی تعقیبش کردی
‫بله
‫واضحه که دارین سرش داد می‌زنین
‫صـدا... صـداش زدم
‫ولی نشنید
‫اون موقع روز ترافیک شدید میشه
‫- پس دنبالش رفتین ‫- بله
‫و درست بعد از اون از دید خارج شدین
‫کَسی پته‌ت رو ریخت رو آب
‫وینسنت
‫تو و ادگار رابطۀ صمیمانه‌ای داشتین؟
‫آم...
‫از رابطۀ من و پدرم صمیمانه‌تر بود. ‫خودت چطور؟ رابطه‌ت با پدرت خوبه؟
نه زیاد. نظامی‌ بود دیگه
‫پس تو هم همین‌طور
‫نمی‌خواد باهاش فاز رفاقت برداری. آدمایی مثل تو رو خوب می‌شناسه
‫خفه شو
‫ممنون تینا
‫- وینسنت، متأسفم ‫- به خانم اندرسون بگو منتظر بمونه
‫کسی؟
‫وینست، باید از اینجا بریم. ‫باید راه بیفتیم
‫جریانِ زخم رو پیشونیت چیه؟
‫واقعاً باید با کَسی حرف بزنم
‫- داری کنترلت رو از دست میدی، رفیق! ‫- هیـس!
‫داری با کی حرف می‌زنی؟
‫گند زدی! ‫حالا می‌فهمه دیوونه‌ای
‫به موکلم پیشنهاد می‌کنم بازجویی رو ادامه نده
‫نگفتی جریانِ زخم روی پیشونیت چیه؟
‫گروه خونیت با خونی که روی این تی‌شرته یکیه
‫- خوردم زمین، خوردم زمین. خب؟ خوردم زمین ‫- بی‌خیال بابا! بیشتر تلاش کن
‫چطور خوردی زمین؟
‫من واقعاً... کار و زندگی دارم. فردا روز مهمیه!
‫پس جوابِ منو بده!
‫یعنی چی؟ منو نپیچون
‫- میشه بس کنی؟ ‫- وینسنت
‫خفه شو!
‫خفه شو! من... من حالم خوبـه!
‫آهان
‫من حالم خوبه
‫می‌خواستم مطمئن بشم مشکلی بین‌مون ‫نیست. که مشکلی بین من و ادگار نیست
‫آم...
‫واسه همین دنبالش رفتم
‫دوباره صداش زدم
‫رفت تو یه کوچه. منم دنبالش رفتم
‫رفتم نزدیکش... حتماً...
‫نه، چرا... از پشت گردن گرفتمش
‫خودش رو از دستم کشید بیرون و منو هل داد عقب
‫دوباره... دوباره گرفتمش
‫از یقه تی...
‫از یقۀ تی‌شرتش گرفتمش
‫و گمونم حتما اون موقع این اتفاق افتاده
‫وای کلی خون اومد
‫و ادگار...
‫و ادگار همین‌جور وایساده بود و به....
‫به... به تی‌شرت پاره‌ش زل زده بود
‫و بعد زل زد به من و نگاهش ‫جوری بود که انگار منو نمی‌شناخت
‫بعد تی‌شرتش رو در آورد و پرتش کرد سمتِ من
‫منم برش داشتم و باهاش پیشونیم رو ‫تمیز کردم چون پیشونیم پرِ خون بود
‫اونم... اونم...
‫همون‌جا با زیرپوش سفیدش وایساده بود
‫بعد کاپشنش رو پوشید و من بهش گفتم
‫«زیپش رو ببند. سرما می‌خوری‌ها»
‫اونم پشتش رو کرد بهم و راهش رو گرفت و رفت
‫به خودم گفتم...
‫اون موقع بود که به خودم گفتم رفته مدرسه
‫و منم میرم سرکار و بعد شب ‫دربارۀ این قضیه حرف می‌زنیم
‫وینسنت
‫و تی‌شرت؟
‫انداختمش پشت سطل آشغال
‫پشتش یا توش؟
‫نه. پشتش. پرتش کردم
‫پرتش کردم پشتِ سطل
‫خیلی‌خب
بریم استراحت
‫می‌خوام امشب نگه‌ش دارم. تا به حرف بیاد
‫تصمیمش با خودتـه. خبرگزاری‌ها ‫بفهمن غوغا بپا می‌کنن
‫بهتره بری خونه. فردا صبح برگرد
‫- خواهش می‌کنم بذارین باهاش حرف بزنم ‫- امشب نه
‫تو رو خدا
‫چند دقیقه بعد از اینکه ‫شوهرتون از آپارتمان بیرون میره
‫یه مرد دیگه وارد آپارتمان‌تون میشه
‫و چند ساعت بعدم میره
‫پیش شما بوده
‫به اون شخص اعتماد دارین؟ ‫درست می‌شناختینش؟
‫از دوستانمـه
‫برو یکم بخواب
‫کَـسی؟
‫با افزایش روزافزون
‫تعداد افرادی که مجبور به کارتن‌خوابی میشن
‫مقیاس گستردۀ اپیدمی بی‌خانمانی در شهر
‫غیرقابل درک شده
‫گفته شده جمعیتِ افرادی که در فاضلاب‌ها ‫و متروهای شهر زندگی می‌کنن
‫به اندازۀ جمعیت یک روستاست
‫تا الان وضعیت به‌گونه‌ای بوده که...
‫تکون نخور. اگه تکون بخوری نمی‌تونم درستش کنم
‫با بحرانی شدنِ وضعیت...
‫بالاخره برنامه‌ریزی‌هایی درحال انجام است تا...
‫بالاخره!
‫داره اعلام می‌کنه! داره اعلام می‌کنه!
‫پروژه‌ای که بی‌خانمان‌ها رو به ‫محل اقامتِ مناسب منتقل می‌کنه
‫در هفته‌های اخیر مورد توجه قرار گرفته
نماینده کاستلو این بحران ‫را کودتایی مهم پس از...
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم
‫نظرت چیه، رفیق؟
‫خیلی‌خب
‫نگران نباش. غذات اینجاست
‫بفرما
‫- سیسیل؟ ‫- هوم؟
‫من می‌رسونمت خونه
‫خب قشنگ معلومه اینجا رو زیر رو کردن
‫باورم نمیشه وینسنت این رو نگه داشته
‫به نظرت وینسنت ادگار رو کشته؟
‫کَسی
‫اگه فرار کرده بود که تا الان برگشته بود
‫پس حتماً یه اتفاقی افتاده
‫همه‌ش به بدترین سناریوهای ممکن فکر می‌کنم
‫حداقل اگه مُرده باشه دیگه ‫کسی نمی‌تونه آسیبی بهش بزنه
‫مادرش منو مقصر می‌دونه. ‫میگه دوباره شده مثل قبل
‫خب مادرش از نه سالگی دارو به خوردش می‌داده
طرف دیوونه‌ست ولی همیشه دیوونه بوده
‫نه اون‌قدری که...
‫- کَسی، ناامید نشو... ‫- با یه نفر دیگه آشنا شدم
‫دیگه نمی‌تونم باهاش زندگی کنم
‫اگه ادگار بمیره دیگه باهاش زندگی نمی‌کنم
‫نه، نه. اون به‌خاطرِ ادگار داره اریک رو درست می‌کنه
‫ادگار برمی‌گرده خونه
‫و اریک رو می‌بینه و همه‌چی درست میشه
‫عالی نمی‌شه؟!
‫فردا به جری و کلِ تیمش ‫گفتم ساعتِ دو بعد از ظهر بیان
‫دو بعد از ظهرِ امروز
‫لطفا اگه وینسنت آزاد شد
‫بهش بگو باید بیاد جلسه
‫ممنون
‫راستی؟
‫لنی، چرا این عروسک‌ها اینقدر مهمن؟
‫چون می‌تونن چیزهایی رو بگن که ما نمی‌تونیم
‫سیسیل
‫- رسیدیم ‫- اوهوم
‫سیسیل
‫هیچ‌کس مارلون رو فراموش نکرده
‫ولی هیچ‌کس هم به خودش ‫زحمت نمیده حرفی ازش بزنه
‫کل خبرها دربارۀ اون ‫پسربچۀ سفیدپوستِ گوگولیه
‫اون قضیه‌ش فرق می‌کنه
‫- می‌دونی که فرق می‌کنه ‫- فرقش اینه که مارلون سیاه‌پوسته
‫همین
‫دوتا بچه گم شده و شما ‫میگین بهم ارتباطی ندارن؟
‫- من حواسم بهش هست ‫- پس به قدر کافی تلاش نمی‌کنی
‫یکی باید باشه که یه چیزی بدونه. یکی ‫توی همین خیابون‌ها
‫یا اون زمین بازی
‫پسرِ خوشگلِ من همین‌جور دود شده رفته هوا
‫و شما بی‌خیالش شدین؟
‫مارلون، پسرِ نجیبی بود
‫مهربون بود
‫دوست داشت موفق شه
‫اینکه قضیه‌شون فرق داره معنیش این ‫نیست که ارزشش رو نداره دنبالش بگردین
‫من می‌دونم پسرم کی بود
‫و تو هم می‌دونی
‫پسر منم به زیباییِ همین پسریه که الان گمشده
‫و من می‌خوام برگرده خونه
‫به هر طریقی که می‌تونین ‫پیداش کنین و برش گردونین خونه
‫می‌خوام...
‫می‌خوام پسرم رو بغل کنم. ‫می‌خوام در آغوشش بگیرم
‫می‌خوام بغلش کنم
‫حتی اگه فقط جمجمه‌ش رو برام پیدا کنین
‫این‌قدر میام و میرم
‫تا جوابی جز «متاسفیم» بهم ‫بدی یا صرفاً برسونیم خونه
‫تو بهتر از این حرفایی
‫سلام!
‫می‌ذاری بیام تو؟
‫خب...
‫امشب چه فیلمی می‌خوای ببینی
‫الان اون یکی دستت رو می‌گیرم
‫آروم...
‫امروز خونه می‌مونم
‫که چیکار کنی؟
‫- بشینی ایناجا نذاری ویولنسل بزنم؟ ‫- نه، نه، نه
‫- چی شده؟ ‫- مربوط به کاره
‫- بی‌خیالش نشو ‫- پسره بیش از یه هفته‌ست گم شده
‫فقط این یکی رو نمیگم
‫ویلیام
‫تو از اونجا اومدی بیرون
‫حالا می‌تونی یه کاری بکنی
‫حتی اگه بخوان زیر پا لهت کنن، مایکل
‫یه دلیلی داره که اونجایی. وقتی ‫دیگه اینجا نبودم اینو فراموش نکن
‫وای خدایا. این حرف‌های دمِ آخری رو ول کن
‫قرار نیست جایی بری، پیرمرد
‫جفت‌مون می‌دونیم که این‌جوری نیست
‫الو؟
‫تو یه مادرِ فاسدی. امیدوارم بچه‌ت بمیره
‫به لِوی گفتم فیلم‌های ‫دوربین مدار بستۀ
‫خشکشویی روبه‌وری اون کوچه رو چِک کنه
‫همون‌جایی که تی‌شرت رو انداختن
‫بعلاوۀ ایستگاهِ متروی روبه‌روی ‫استودیوش. وینسنت توی همه‌شون بوده
‫مرسی
‫مهمونیِ شامِ امشب رو میای؟ ‫دستپختِ لورنزا حرف نداره
‫مهم‌ترین اتفاقِ این هفته‌مـه
‫- تینا ‫- هوم؟
‫میشه اینو پخش کنی؟
‫هوم
‫باشه
‫اِ... بزن عقب
‫همین‌جا وایسا
‫- ساعتِ چنده؟ ‫- 8:14 صبح
‫خیلی‌خب
‫بچه میره سمت چپ...
که بره مدرسه
‫کاپشن هم پوشیده
‫هوم
‫ساعت 8:18 صبح وینسنت میره سمت راست
‫و بریم سراغِ فیلم متروی روبروی خیابونِ هرالد
‫ساعت 8:34 وینسنت از مترو میاد بیرون، ‫از خیابون رد میشه و میره سمت محل کارش
‫طبق گفتۀ نگهبان اون کل روز ‫توی محل کارش بوده
‫فقط بیست دقیقه برای ناهار میره بیرون ‫و برمی‌گرده. همه‌ش توی فیلم ضبط شده
‫باید آزادش کنیم
‫پس این بچه کدوم گوریه؟
‫ پدرت بیرون منتظرته
‫آقای اندرسون، حرفی ندارین؟
‫آقای اندرسون بدون هیچ اتهامی آزاد شدن
‫و هیچ صحبتی هم ندارن
‫شما اجازه دادین پسرتون تنهایی بره ‫مدرسه. چطور به منتقدان‌تون جواب میدین؟
‫همینطور که گفتم آقای اندرسون ‫درحال حاضر هیچ صحبتی ندارن
‫روزنامۀ پست امروز مقاله‌ای منتشر کرده ‫و گفته شما مایۀ ننگ پدر و مادرها هستین
‫و ظرفیتِ شما رو زیر سوال برده
‫چه پاسخی دارین؟
‫به پدرم بگو خودم میام
‫شما خودتون بچه ندارین؟ نمی‌خواین توی دنیایی ‫زندگی کنین که بچه‌تون پیاده بره مدرسه
‫و شما هم خیال‌تون راحت باشه ‫سالم و سلامت برمی‌گردن خونه؟
‫بی‌خیال دیگه. این نباید ‫ابتدایی ترین حق‌مونه باشه؟
‫من گذاشتم بچه‌م یه مسافتِ کوتاهی ‫از خونه تا مدرسه رو پیاده بره
‫می‌تونین هرجور می‌خواین ازم ایراد بگیرین
‫ولی می‌دونین... ‫من می‌خوام باور داشته باشم...
‫نه، من هنوزم به دنیایی باور دارم ‫که بچه‌م بتونه همچین کاری رو بکنه
‫و سالم و سلامت برگرده خونه، خب؟
‫بعد از پنج روز؟
‫اگه بچۀ من بود، زنده برنمی‌گشت
‫پسرِ من زنده‌ست
‫جرج
‫خیلی متأسفم
‫اشکالی نداره. اون موقع ناراحت بودی
‫فقط...
‫چی بگم...
‫می‌دونی، فکرهای بد خیلی زود ‫تمامِ ذهن آدم رو درگیر می‌کنن
‫امیدوار بودم بتونم نقاشی‌های ادگار رو ببینم
‫خیلی‌خب. مراقب باش
‫اوهوم
‫کارش خوبه، مگه نه؟
‫آره
‫کارش خوبه
‫[من عاشقِ نیویورکم]
‫می‌خوام دوباره لیست سیرا رو بررسی کنم
‫اسم‌های قدیمی رو ‫بررسی کنم و ارتباط پیدا کنم
‫شاید دوباره برم لاکس
‫اون بچه هر روز از کنار اونجا رد می‌شده
‫بعد می‌پیچیده دست راست و بعد ‫می‌رفته سمت زمین بسکتبال
‫همون زمینی که مارلون روشل توش بازی می‌کرده
‫مارلون روشل؟ خودمون دو بار ‫پسره رو به جرم حمل مواد گرفتیم
‫این باعث نمیشه مادرش ‫ماهی چهار بار بهم زنگ نزنه
‫ببین این یکی یه پسر نه ساله‌ست
‫که سفیدپوسته
‫ما وظیفه‌مون رو سر پروندۀ مارلون ‫روشل انجام دادیم و هیچی دستگیرمون نشد
‫پسره احمق بود. یا یه جایی مواد ‫زده یا توی رودخونۀ هادسون غرق شده
‫با اینحال این حق مادرشه که ‫بدونه چه بلایی سر بچه‌ش اومده
‫دوتا پسر توی فاصلۀ یازده ماه از هم ناپدید ‫شدن و ما قرار نیست بهم ربط‌شون بدیم؟
‫باشه، مارلون مواد می‌زده
‫اما اگه فقط به این دلیل بی‌خیالش ‫بشیم در حقش نامردی کردیم
‫اونم بچه بوده
‫حالا بین اون زمین‌های بازی، ‫اون کافه و مأمورهای دایرۀ منکرات
‫یکی هست که یه چیزی بدونه
‫- با دم شیر بازی نکن، لدرویت ‫- منظورت نوکسه؟
‫چه ربطی به نوکس داره آخه؟
‫ببین من رفتارهای مامورهایی ‫مثل نوکس و کندی رو تایید نمی‌کنم
‫ولی یادته اوضاع تو دایرۀ منکرات چطور بود؟
‫افرادی اونجا هستن که می‌خوان ‫تشکیل خانواده بدن، پول وام بدن
و خلافکارهایی رو دستگیر می‌کنن که اونقدر مایه دارن
که من و تو تو کل عمرمون اینقدر پول درنمیاریم
‫اگه پات به این ماجرا باز بشه ‫به این سادگیا نمی‌تونی بیای بیرون
‫ببین فقط می‌خوام بگم که ‫خیلی عجله می‌کنی
‫لیست اسامی افرادی که ‫در ماه مه 1979 توی سیرا دستگیر شدن رو برات در اوردم
‫تینا، میشه یه فکری به حال این بابا بکنی؟
‫داره دیوونه‌م می‌کنه
‫تمام تلاشم رو می‌کنم
‫لورنزو هم گفت به موقع ‫برای شام بیایین. جدی هم گفت
‫- سلام رفقا ‫- سلام نوکس
‫می‌خوام یه سر به اون مغازۀ توی خیابونِ سیزدهم بزنین
‫- بگین من فرستادمتون. احتیاط کنین ‫- چشم قربان
‫شماره هشت کیه؟
‫تنها کسی که اینو می‌دونست الان مُرده
‫- نه... ‫- نزدیک من نشو لدرویت
‫نمی‌دونی با کی در افتادی
‫کَسی
‫کَسی؟
‫بهتره بری دوش بگیری
‫می‌دونی که بوی گند میدی، خب؟
‫بجنب، وینسنت. ‫باید به خاطر بچه‌ت تو جلسه سنگ تموم بذاری
‫- سلام رفیق ‫- بفرما
‫- نوش جون ‫- بفرما
‫حالت چطوره؟
‫- سلام ‫- سلام
‫بفرمایین
‫سلام
‫بفرمایین آقا
‫- پنج دقیقه میرم و میام ‫- باشه
‫اصلاً خوابیدی؟
‫دیشب یه خانمی رو دیدم که ‫پسرش 11 ماهه گم شده
‫و از توی چشم‌هاش مشخص بود که
‫می‌دونه پسرش مُرده
‫می‌دونستم فکر خوبی نیست
‫جری، من کل روز رو وقت ندارم‌ها
‫بازم خدا رو شکر!
‫خیلی‌خب
‫- وقت داریم ‫- جری اومده
‫- باشه ‫- اونم آوی نگلره
‫رئیس بخش خرید و بازاره
‫سم هم اومده
‫مدیر اجرایی ارشد و مدیرِ ‫فعلیِ بخش کودکان و انیمیشنه
‫- آهان ‫- بقیه رو هم که می‌شناسی
‫یه مشت احمق
‫هیس!
‫- می‌خوای بی‌خیالش بشی؟ ‫- نه، از پسش برمیام لنی. ردیفه
‫خیلی‌خب. لطفاً طبق متن ‫پیش برو. چیز ناجوری نگو
‫- مودب هم باش. مرسی ‫- باشه
‫- از پسش برمیام، رفیق ‫- اوه
‫اریک یه هیولاست. درسته
‫اریک چیزیه که ما ازش می‌ترسیم. درسته
‫سایه‌ایه که پشتِ همه‌مون پنهان شده
‫یا زیرِ تخت‌خواب‌مونه
‫ولی اون...
‫خودِ شما هم هست
‫و شما و شما و همۀ ما
‫اون بهترین و بدترین جنبۀ شخصیت ماست
‫اون هیولاییه که کنار ما قدم می‌زنه
‫هیولاییه که هر بچه‌ای می‌خواد
‫وقتی که گم شده و یکی باید پیداش کنه
‫آره، آره، آره
‫دیگه داری خجالتم میدی
‫مرتیکه عوضی
‫اریک!
‫مراقب رفتارت باش. بزرگترا اینجا نشستن
‫آهان باشه
‫ببخشید رفقا
‫به شرکت‌های مودب یا گوشِ شنوا داشتن، ‫عادت ندارم
‫می‌دونین آدم توی این ‫شهر احساس تنهایی می‌کنه
‫اریک، تو تنها نیستی
‫- هان؟ ‫- هیچ‌کس اینجا تنها نیست
‫تو منو داری
‫و منو. اسمِ من ماشـه و ایشون هم...
‫سلام اریک. اسم من پگیـه
‫منم پارکرم
‫من آواره‌م پس همه اینجا مثل خودتن
‫- که اینطور ‫- همه‌مون یه‌جورایی آواره‌ایم
‫وقتی احساسِ می‌کنیم گم شدیم میاییم پارک
‫تو هم گم شدی اریک؟
‫آره
‫گمونم یه جایِ راه رو اشتباه رفتم
‫ببینید قضیه اینه که
‫زیرِ زمین خیلی تاریکـه
‫ولی من می‌ترسیدم بیام بالا
‫و هیچ‌کس بهم نگفته بود
‫که نور خورشید چقدر می‌تونه قشنگ باشه
‫- نه! ‫- هوی!
‫بیا دیگه
‫تکون نخور!
‫- درِ سبز شیشه‌ای دیگه چیه؟ ‫- واقعاً دیگه نمی‌دونم.
‫- نه ولی جدی فوق‌العاده بودی! ‫- مهمون‌های وی‌آی‌پی رسیدن
‫ای بابا!
‫- سلام خانوم‌ها! ‫- نه، واقعاً عالی بود
‫- جکسون! چطوری؟ ‫- خوشحالم می‌بینمت!
‫سلام، چطوری؟
‫نگاهش کن! چه جیگری شدی!
‫- وای ببخشید! ‫- اشکالی نداره
‫- آروم باش. عذر می‌خوام. آره ‫- باشه! از شبت لذت ببر
‫حتما!
‫برو ته صف. توی صف نزنین
‫خیلی خوشمزه بود
‫پس حتماً یکی برات آشپزی می‌کنه. ‫با فست‌فود خوردن نمیشه همچین عضلاتی ساخت
‫می‌دونستم نباید دعوتت می‌کردم!
‫بعد از این غذا باید یه هفته برم کلاس ایروبیک
‫هنوز با دینا حرف نزدی؟ ‫کیمبرلی رو بعد از اون جریان کندی دیده؟
‫حالش خوبه. بچه داره دندون در میاره
‫خوبیِ ازدواج کردن با پلیس‌ها همینه
‫بچه‌های خوبی بار میارن
‫از من گفتن بود! باید یه پلیسِ‫خوب برای خودت پیدا کنی
‫دارم زورم رو می‌زنم. ‫این بی‌شعور هی جا می‌زنه
‫شنیدی لدرویت؟
‫دیگه نباید هر شب بری لاکس ‫و باید برای خودت زن پیدا کنی
‫دیگه می‌خوای رازهات رو به کی بگی؟
‫جدی میگم
‫مایکی، همه به یکی نیاز دارن که بهش تکیه کنن
‫کی هوات رو داره؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تکون نخور
‫منم پیداش کردم‌ها
‫آره و منم آوردمش بیرون
‫یوسف، می‌تونیم کلی پول به جیب بزنیم
‫که بری با مواد خریدن حرومشون کنی؟
‫اگه بدونی کجا بفروشیش ‫بابتش پول خوبی گیرت میاد
‫فکرهای دیگه‌ای دارم
‫گفتم تکون نخور!
‫- این پسربچه رو ندیدین؟ ‫- نه
‫- میشه بهمون زنگ بزنین؟ ‫- آقا، پسرم رو ندیدین؟
‫نه، ممنون
‫خانم؟ پسرم... ممنون
‫- ببخشید آقایون ‫- نه مرسی. روز خوش
‫سلام، این پسربچه رو ندیدین؟ گم شده...
‫این ادگار اندرسونه. گم شده
‫میشه اگه چیزی می‌دونستین بهمون خبر بدین؟
‫ببخشید، ببخشید خانم
‫[بچۀ گمشده. لطفاً کمک کنید]
‫ببخشید آقا
‫تضمینی نیست بتونین برین داخل
‫سلام سرکار
‫- باز اومدی ‫- جرمه؟
‫می‌شناسیش؟
‫همونطور که دفعه پیش گفتم بچۀ ‫خوش بر و رویه ولی تا حالا ندیدمش
‫نه. دوباره نگاه کن
‫- مایکی ‫- ببخشید کمکی ازم ساخته نیست
‫ببین. قبلاً درباره‌ش صحبت کردیم
‫و وقتی اینجا نبودی؟
‫گیتور رفتی زندون دل‌رحم شدی ولی ‫وقتی نبودی دنیا از حرکت واینستاده بود
‫زندگی ادامه داشته
‫اگه سر به سر من بذاری
‫حاضرم به خاطر بلایی که سرت میارم برم زندون
‫خب؟
‫باشه، خوبه. برو به کارت برس. برو ببینم