‫ «بینندگان بومی و بینندگان تنگه‌ی تورس ‫ اطلاع داشته باشند که این برنامه...»
‫ «شامل تصاویر، صداها و کارهای هنری ‫ اشخاص درگذشته است.»
‫ «ما متوجه هستیم که بومیان و بینندگان ‫ تنگه‌ی تورس متولیان سنتی سرزمینی هستند،»
‫ «که ما در آن کار و زندگی می‌کنیم و ارتباط ‫ همیشگی آن‌ها با این آب و خاک،»
‫ «و جامعه را به رسمیت می‌شناسیم. ‫ ما به بزرگان گذشته و حال،»
‫«شاه کارنی مرده»
‫«داروین در عزا» ‫«شاه کارنی به صورت غم‌انگیز ‫در حمله کروکدیل فوت کرد»
‫«وارث کارنی با نیل فلچر ازدواج می‌کند»
‫«نیل فلچر رییس کمپانی دامداری کارنی می‌شود»
‫«نیل فلچر، شاه جدید»
‫«آلمان، ژاپن را مجبور می‌کند ‫تا به جنگ ملحق شود»
‫گله‌ران! گله‌ران اومده!
‫هیاه!
‫آره، رامش کن. اون اسب رو برون! ‫برونش! برونش!
‫آره، گله‌ران!
‫برونش!
‫آره، گله‌ران! گله‌ران!
‫تو یه مردی، گله‌ران؟
‫آره، سعی می‌کنم باشم.
‫بعضی‌وقت‌ها مردها باید از زن‌ها دور بشن.
‫شاید.
‫تو واسه همین گله‌رانی می‌کنی.
‫من گله‌رانی می‌کنم، چون شغلمه.
‫اگه گله‌رانی نکنی، مرد نیست.
‫خیلی‌خب پسرها، کارمون تمومه.
‫بیاریدشون به محل اسب‌دوانی پشتی، باشه؟
‫شاه جورج بهم میگه باید برم صحراگردی.
‫اگه یه مردم، باید برم صحراگردی. ‫یاد بگیرم مرد باشم.
‫آره.
‫گوش کن. کارهای تو به خانم رییس بستگی داره.
‫بیاید داخل پسرها. ‫وقت شامه.
‫دارم میام.
‫جدا، یالا!
‫یالا دختر.
‫یالا!
‫امت داتن امروز تماس رادیویی گرفت.
‫دارن یه گله برای ارتش جمع‌آوری می‌کنن.
‫می‌خواد من هدایتشون کنم.
‫اصلا راه نداره. ‫تازه برگشتی.
‫واقعا؟
‫مشکل چیه؟
‫فقط عادت ندارم که
‫بقیه برام تصمیم بگیرن، همین.
‫من فقط داشتم نظرم رو می‌گفتم.
‫سروان داتن راجب یه
‫مدرسه رادیویی شگفت‌انگیز بهم گفت.
‫در سرتاسر کشور با رادیو مدیریت میشه.
‫به نظرم واسه نالا خوب باشه.
‫می‌خواد با شاه جورج بره صحراگردی.
‫این مسخره‌ست. ‫اون یه پسر کوچولوئه.
‫- براش امن نیست. ‫- جاش تو آرنهم‌لند
‫از اینجا بودن امن‌تره.
‫- فکر کردم گفتی... ‫- نمی‌تونی ذاتش رو تغییر بدی سارا.
‫فکر کردم گفتی به تو مربوط نیست.
‫نیست.
‫حرفم اینه که دیر یا زود
‫باید بیخیال اون پسر بشی و بذاری بره.
‫نمی‌دونم داری راجب چی حرف می‌زنی.
‫اگه آیین‌شون رو انجام نده
‫کشوری نداره، داستانی برای ‫گفتن نداره، همینطور رویایی.
‫کاملا تنها می‌مونه.
‫گله ارتش.
‫بیا شام بخوریم، میشه؟
‫می‌خوام قبولش کنم.
‫وقتشه برم صحراگردی، خانم رییس.
‫تو به اینجا تعلق داری.
‫نه خانم رییس.
‫امت! چرا با رادیو خبر ندادی؟
‫خیلی خوشحالم که اینجایی. ‫میشه...
‫خیلی خوب به اینجا رسیدی.
‫اوه، امیدوارم ناراحت نشی. ‫بندی راهم داد.
‫آره، اگه پدرم زنده بود، بهش افتخار می‌کرد.
‫آره، واقعا زیباست.
‫شرط می‌بندم همه امکانات ‫رفاهی مدرن رو هم داری.
‫چی می‌خوای؟
‫چیزی که همیشه می‌خواستم. ‫فاراوی داونز.
‫بندی، مردها رو صدا کن.
‫جمعشون کن. قراره آقای فلچر ‫رو به خارج از ملک اسکورت کنن.
‫کالاهان دیگه چای نمی‌نوشه.
‫ولی من می‌نوشم.
‫یه فنجون چای بندی. ممنون. ‫می‌دونی چه جوری دوست دارم.
‫آره.
‫مشکلی نیست بندی.
‫می‌دونی، این روزها یکم نفوذ دارم.
‫می‌تونم اگه بخوای اون بچه ‫پوست کرمیت رو دستگیر کنم.
‫یا می‌تونم با دکتر بارکر ‫صحبت کنم تا قیمش بشی.
‫من هیچوقت زمینم رو بهت نمی‌فروشم.
‫زمینت؟
‫خانواده من سه نسل روی این ملک کار کردن.
‫پدر من حین پولدار کردن امثال تو مرد.
‫فاراوی داونز متعلق به منه.
‫همونطور که تو فکر می‌کنی اون ‫بچه پوست کرمی متعلق به توئه.
‫به اندازه ارزش زمین بهت پول میدم.
‫می‌تونی از پول‌‌ها استفاده کنی، بری جنوب، ‫بچه رو بفرستی تحصیل کنه.
‫من میرم پیش بالاترین مقامات دولت،
‫اگه لازم باشه به دادگاه عالی ‫بالاتر از این کشور میرم.
‫یه زن مجرد که با امثال ‫گله‌ران زندگی می‌کنه؟
‫به زنت میگم که اون پسر توئه.
‫این کار یه اشتباه بزرگه.
‫با سر نیزه شیشه‌ای.
‫مخصوص کلکسیون.
‫اوهه!
‫یکیش گم شده.
‫بگذریم، اومده بودم بیرون ‫یه سری به همه املاک بزنم.
‫شاید بعدا برم شکار بوفالو.
‫آره.
‫اوه.
‫راجب شاه شنیدی؟
‫حادثه وحشتناکی بود. آره.
‫اون بیرون جای خطرناکیه،
‫حتی برای محلی‌هایی مثل ‫گله‌ران و اون بچه پوست کرمی.
‫می‌گیری چی میگم؟
‫بگذریم، حتما بهش فکر کن بانو اشلی.
‫هر چی باشه، غرور قدرت نیست.
‫سارا!
‫گله‌ران!
‫اون کنار دریاچه طوقی نیست.
‫خب، پس رفته صحراگردی.
‫اوه، اون بدون اینکه خداحافظی کنه، ‫ما رو ول نمی‌کنه بره.
‫یابو رو حاضر کن. میریم به پانکچویشن پوینت.
‫- سینگ سانگ؟ ‫- بله؟
‫- غذای کنسروی بیار. ‫میریم دنبالش.
‫- چشم. چشم. ‫- گوش نمیدی چی میگم.
‫- چی؟ ‫- سارا، اون رفته صحراگردی!
‫بیخیال گله‌ران. اون یه بچه‌ست.
‫آره، خب بچه ما که نیست.
‫اون یه بچه بومیه. ‫رفته صحراگردی.
‫بندی!
‫دفعه بعد که می‌بینیش، ‫وقتیه که می‌خواد ببیندت.
‫تازه‌شم، تا الان نصف آرنهم‌لند رو طی کرده.
‫- عمرا بتونی پیدا کنی. ‫- تو می‌تونی پیداش کنی.
‫تو اون زمین‌ها رو بهتر از هرکسی می‌شناسی.
‫تو و ماگاری می‌تونین پیداش کنین.
‫و چیکار کنیم؟ برش ‫گردونیم اینجا و زندانیش کنیم؟
‫می‌تونی بری ماموریتت رو انجام بدی.
‫اوه، تو فقط سعی داری زرنگ بازی دربیاری
‫چون نمی‌خوای مسئولیت...
‫اون پسر من نیست!
‫چی گفتی؟
‫من باید برم.
‫نرو گله‌ران! نرو.
‫وقتی گفتی که باید آزاد باشی، درکت کردم.
‫درک کردم.
‫اما اون... اون بین من و تو بود،
‫اما این فرق می‌کنه.
‫ما نالا رو داریم.
‫من باید برم.
‫- نیاز دارم اینجا بمونی. ‫- شیش ماهه برمی‌گردم.
‫نیاز دارم پیشم بمونی و اگه نمی‌تونی،
‫پس... ترجیح میدم که اصلا برنگردی.
‫خیلی خب.
‫رییس تویی.
‫گله‌ران.
‫می‌تونم اومدن ارواح خبیث رو حس کنم.
‫پس دنبال شاه جورج میرم.
‫ولم کن، سگ احمق!
‫اما اون یارو کالاهان، دیگه ‫از چای خانم رییس نمی‌نوشه.
‫دیگه خودش رو به کوچه علی چپ نمی‌زنه ‫و من رو نادیده نمی‌گیره.
‫جدا!
‫پلیس!
‫نه!
‫ما اومدیم اینجا این سیاه‌پوست ‫نابکار رو دستگیر کنیم
‫نه که تو سر یه سگ گلوله خالی کنیم.
‫این بچه رو بگیر و بندازش پشت کامیون.
‫تانگو، اکو، هفت،
‫از سروان داتن به فاراوی داونز.
‫امت، اینجا فاراوی داونزه، سارا صحبت می‌کنه.
‫فکر کردم دوست داشته باشی بدونی،
‫پلیس شخص بومی‌ای که
‫متهم به قتل شوهرته رو دستگیر کرده.
‫یه چیز دیگه، ‫اون رو به همراه
‫یه پسر بچه نیمه‌اصیل از ‫فاراوی داونز به اینجا آوردن.
‫متوجه شدم. ‫به داروین سفر می‌کنم. تمام.
‫سارا، داریم داروین رو تخلیه می‌کنیم.
‫خطر ژاپنی‌ها کاملا واقعیه.
‫پس هرچه زودتر به اونجا میام. تمام.
‫آقای فلچر.
‫ما اون بچه رو بازداشت کردیم، ‫و در خلال وظایفمون،
‫ما شخص مظنون به قتلِ....
‫ارباب اشلی، یعنی شاه جورج رو دستگیر کردیم.
‫پدربزرگ، پدربزرگ.
‫می‌بینم که تو کارت بهتر شدی کالاهان. آفرین.
‫اوضاع داره بهتر میشه.
‫نه!
‫به خواست پارلمان استرالیا،
‫همه صنایع محلی، در حال کمک ‫به نظامی‌سازی داروین هستند.
‫حتی کمپانی دامداری کارنی، ‫به بسیج همگانی پیوسته
‫و دفتر اصلیش را، ‫که زمانی نماد افتخار شهر بود،
‫به مرکز فرماندهی ارتش تبدیل کرده است.
‫به ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده
‫توسط امپراتوری ژاپن
‫در بندر پرل هاربر در هاوایی حمله شد.
‫ایالات متحده به جنگ ملحق شده است.
‫با ورود خیلی از ژاپنی‌ها ‫به استرالیا از جنوب ژاپن،
‫تخلیه نهایی شهر داروین در حال اجراست.
‫«ایستگاه پلیس» ‫«مرکز سربازگیری»
‫هی، کرمی! پوست کرمی!
‫مامانت نمی‌خوادت، کرمی کثیف؟
‫بیا اینجا! یالا.
‫بیا بریم فرزندم. بیا بریم!
‫کرمی. هی، کرمی!
‫انقدر کله‌شق نباش کاترین.
‫مادر!
‫خانم فلچر، می‌تونیم ترتیبی بدیم تا یه نفر
‫کارهای مهمتون در ‫سربازخونه ارتش رو انجام بده.
‫قبلا هم گفتم، اینجا خونه منه. ‫من از اینجا نمیرم.
‫وایستا عزیزم. صبر کن. ‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫هی، برگرد اینجا!
‫اوه، یالا خانم‌ها، یالا.
‫می‌تونیم رو عرشه خداحافظی‌هامون رو بکنیم.
‫- ببخشید! ‫- نالا!
‫- اون بانو اشلیه. ‫- نالا!
‫- پدر بندیکت، ترتیبش رو بده. ‫- نالا!
‫خانم رییس! خانم رییس!
‫نه، این دیوونگیه!
‫خانم رییس، نذار من رو ببرن! ‫نمی‌خوام برم!
‫یه بچه سیاه‌پوست رو قایم کرده بود؟
‫مردم چه کارهایی که نمی‌کنن.
‫- تو زمان جنگ. ‫- خانم رییس.
‫این بدبخت‌های نگون‌بخت و بیچاره ‫جاشون در دستان خداوند امن‌تره.
‫- این‌ها بدبخت نیستن. ‫یه مشت بچه‌ن!
‫این‌ها هیچ فرقی
‫با بچه‌هایی که دارین می‌برین ‫جنوب ازشون محافظت کنین ندارن.
‫خانم رییس، نذار من رو با خودشون ببرن.
‫- نالا! نالا! ‫- نه!
‫داره خودش رو خوار و خفیف می‌کنه.
‫- لطفا کمکم کنین. ‫- باید بهش کمک کنیم!
‫- بانو اشلی! بانو اشلی! ‫- کمکم کنین!
‫- این بچه منه. ‫- می‌فهمم چی می‌گین.
‫لطفا... نالا!
‫شما اینجا کار مهمی ندارین. ‫باید اینجا رو تخلیه...
‫خانم رییس، نذار من رو ببرن!
‫کلیسا براشون برنامه داره.
‫که اون بچه‌ها رو بذارن همینجا بمونن، ‫وقتی که بچه‌های ما می‌رن یجای امن؟
‫کاترین، خودت رو کنترل کن.
‫چطور همه‌تون می‌تونین انقدر سنگدل باشین؟
‫بخاطر من پسر شجاعی باش. شجاع باش.
‫نیل، می‌خوام یه کاری در این مورد بکنی.
‫می‌خوام که به بانو اشلی کمک کنی.
‫باشه، ببین، احتمالا بتونم یه کاری بکنم.
‫شما خانم‌ها رو به کابینشون ببرین، ‫منم ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫بیاید خانم‌ها. ‫میریم به عرشه‌های بالایی.
‫هر اتفاقی هم که بیفته، میام پیدات می‌کنم.
‫به هر قیمتی که شده، دوباره ‫به هم می‌رسیم. قول میدم.
‫حرفت رو باور می‌کنم، خانم رییس.
‫بیا بریم فرزندم. ‫سریع. سریع.
‫خانم رییس.
‫آواز می‌خونم که پیشم بیای.
‫شجاع باش.
‫- نالا. ‫- یالا.
‫نالا! مشکلی پیش نمیاد.
‫من پیدات می‌کنم! پیدات می‌کنم!
‫نالا!
‫آواز می‌خونم که بیای پیشم، خانم رییس!
‫و منم بهت گوش میدم، عزیز دلم.
‫می‌دونی، یه برج رادیویی توی جزیره میشن هست.
‫که مستقیما تو مسیر ‫ژاپنی‌هاییه که دارن میان.
‫اولین جاییه که ژاپنی‌ها می‌زننش.
‫تو یه هیولایی.
‫می‌دونی، هنوزم خیلی دیر نشده بانو اشلی.
‫می‌تونی فاراوی داونز رو بدی به من
‫و من می‌تونم رفیق کوچولوت رو برگردونم.
‫همه‌شون رو می‌خوام.
‫می‌خوام همه بچه‌ها از جزیره خارج بشن.
‫می‌دونی، تو پاشنه آشیلت (نقطه ضعفت)، قلبته.
‫میگم قرارداد اصلی با پیشنهاد اصلی
‫تنظیم و آماده بشه.
‫یکم طول می‌کشه کلیسا رو راضی کنم.
‫یه اتاق پیش آیوان گیر میاری،
‫و من یه شغل کنار کت تو ‫مرکز فرماندهی برات پیدا می‌کنم.
‫حلش می‌کنیم، بانو اشلی.
‫هر چی باشه... غرور که قدرت نیست.
‫آره. غرور، قدرت نیست.