‫هدف دیده شد.
‫تو شکار خودمی.
‫قـ ـ قویه...
‫ولی همه‌ش همین نیست.
‫اون... داره از مبارزه لذت می‌بره.
‫یه نبرد رو در رو با حریفی که ‫قدرتش با قدرت خودت رقابت می‌کنه!
‫رقابت! رقابت! رقابت! رقابت!
‫کوچکتر از چیزیه که فکر می‌کردم... هسته‌ت.
‫ایول!
‫دست‌خوش معاون کاپیتان!
‫هنوز نه!
‫بزرگ‌تر شد؟!
‫مقاومتش داره همراه با گرما زیاد می‌شه...
‫این...
‫میزان مقاومت...
‫9.0ـه!
‫بزرگه...
‫معاون کاپیتان تنهایی نمی‌تونه از پس همچین چیزی با اون اندازه بر بیاد.
‫معلون کاپیتان؟
‫هیبینو-سان؟
‫شماره‌ی سه: برش بازگشتی!
‫سرعتت نجاتت نمی‌ده!
‫فوق‌العاده‌ست: هنوز داره باهاش مبارزه ‫می‌کنه. حتی با اینکه تبدیل شده. اما...
‫شمشیرام درست نمی‌برنش! ‫برای همین از کایجو‌های بزرگ بدم میاد!
‫فقط باید از سرعتم استفاده کنم تا ‫به هسته‌ش که پشتشه برسم.
‫این تنها راهه.
‫زیاده‌روی از محدودیت‌های عملیاتی.
‫دارم داغ می‌کنم؟ ‫ده دقیقه از وقتی که حداکثر آزادسازی رو داشتین می‌گذره!
‫باید خاموشش کنید!
‫پس یعنی کمتر از 1 دقیقه وقت دارم، ها؟
‫خودتخریبی کرد؟
‫درست مثل یه کایجوـه. ‫کاملاً سنگ‌دل.
‫مثل موشک‌های زنده‌ن.
‫اما...
‫بهم استتار با دود خوبی می‌ده.
‫شماره‌ی شش!
‫زیاده‌روی در محدوده‌ی عملیاتی. آزادسازی نهایی لغو می‌شود.
‫فوراً تحت مراقبت‌های پزشکی قرار بگیرید.
‫معاون کاپیتان...
‫دیویست سال پیش، تو رو یه نابغه می‌دونستن.
‫ولی دیگه دوره‌ی شمشیر تمام شده.
‫اینو می‌فهمی، نه، سوشیرو؟
‫دست از اینکه به نیروی دفاع ملحق بشی بکش.
‫معاون کاپیتان! معاون کاپیتان!
‫معاون کاپیتان!
‫نگران نباش... هنوز زنده‌م.
‫آخ...
‫سپرمو گذاشتم روی حالت نهایی... ‫ کایجوهه یه‌طوریه انگار کامیون بهم زده.
‫آزادسازی نهاییم رو از دست دادم.
‫خب حالا چی؟
‫چه کاری ازم بر میاد؟
‫اون بیرون اوضاع چطوره؟
‫شهروندا کاملاً تخیله کردن.
‫در مورد یوجو هم داریم ورق رو برمی‌گردونیم.
‫جدی؟ خوبه پس.
‫گمونم منم باید تا تهش مبارزه کنم.
‫ولی اینطوری نمی‌تونین مبارزه کنین!
‫تکنیک شمشیرکُشی به سبک هوشینا: برش هوایی!
‫الان فهمیدم.
‫تو نمی‌تونی با اون سلاحا منو شکست بدی.
‫تازه فهمیدی؟ خودم از اولش می‌دونستم.
‫ازش دست بکش سوشیرو.
‫نیروی نبرد آزاد‌شده‌ت با تفنگ‌ها پایینه.
‫این روزا، این دیگه کارایی نداره.
‫بی‌خیال شو، هوشینا.
‫هر سال با کایجوهای غول‌پیکر بیشتر و بیشتری روبه‌رو می‌شیم.
‫اگه فقط توی شمشیرها مهارت داشته باشی، ‫یه روزی حتماً خودتو به کشتن می‌دی.
‫آدما از بچگی مدام این حرفو بهم می‌زدن.
‫ولی اون بهم چیز دیگه‌ای گفت...
‫هوشینا سوشیرو، بهم گفتن تو توی کار با شمشیرها تخصص داری.
‫بله، درسته.
‫باز شروع شد...
‫«بی‌خیال شو.»
‫من به قدرتت نیاز دارم.
‫به نیروهای من ملحق می‌شی، هوشینا؟
‫یک روز ممکنه با دشمن‌های کوچیک ولی قدرتمند روبه‌رو بشیم.
‫و من برعکس توام. اصلاً سروکارم با شمشیرها خوب نیست.
‫حتی سعی می‌کنم به چاقوی آشپزخونه هم دست نزنم.
‫وقتی باید به هدفم شلیک کنم،
‫تو راه رو برام باز می‌کنی؟
‫اون پایگاه رو سپرد به من.
‫حتی اگه به قیمت جونمم باشه ازش محافظت می‌کنم!
‫شماره‌ی دو: برش صلیبی!
‫شماره‌ی سه: برش بازگشتی!
‫شماره‌ی چهار: برش وحشیانه!
‫شماره‌ی پنج:
‫شماره‌ی شش!
‫معاون کاپیتان!
‫چاره‌ای ندارم.
‫نه...
‫اگه اینجا تبدیل بشه، دیگه هیچ راه فراری نداره!
‫نه، سنپای!
‫متأسفم، ایچیکاوا.
‫زندگی هم‌رزم‌هام مهم‌تره.
‫همگی، خوب دووم آوردین.
‫اون صدا...
‫کایجو!
‫من بردم!
‫من معاون کاپیتان پایگاهم.
‫وظیفه‌ی من اینه که کارو به اون بسپرم.
‫اوکونوگی. وضعیت اضطراریه، ‫پس بی‌خیال روند می‌شم.
‫بله.
‫وقتشه به این یارو شلیک کنیم.
‫بازسازیش سریعه.
‫کاپیتان، هسته‌ش پشتشه.
‫یه جایی نزدیک مهره‌ی چهارم تا شیشم فقراتش.
‫اطاعت!
‫لعنتی!
‫گمونم به این آسونیا هم نیست...
‫خب دیگه، وقتشه یه تلاش دیگه هم بکنیم...
‫نیروی نبرد آزادشده، ۶۳٪.
‫شماره‌ی چهار: برش وحشیانه!
‫قدرت مانورشو محدود می‌کنم تا تبدیل بشه به یه هدف راحت.
‫شماره‌ی دو: برش صلیبی!
‫خطرناکه!
‫لباس همین الانشم از حد توانش گذشته!
‫داره بهبود پیدا می‌کنه...
‫قدرت خروجیم خیلی کمه. چیکار باید بکنم؟
‫شینومیا؟
‫آب‌پیما!
‫لعنتی... الان حتی اون‌قدری قوی نیستم که بتونم زخمیش کنم؟
‫ادامه بده، شینومیا.
‫من پوسته رو باز می‌کنم، بعدش تو زخم‌هاشو جر بده!
‫جواب داد!
‫شینومیا!
‫داغ کرده؟
‫ولی خوبه.
‫کارت عالی بود.
‫هسته رؤیت شد!
‫کاپیتان، فقط یه گلوله براتون مونده!
‫هوای کاپیتان رو داشته باشید!
‫معاون کاپیتان! شرمنده دیر کردیم!
‫بچه‌ها، بهش امون ندید خودشو ترمیم کنه!
‫تکون بخور.
‫دست از فکر کردن برندار!
‫فقط پنج ثانیه دیگه هم کافیه...
‫یالا، تکون بخور دیگه!
‫باز کن. باز کن.
‫یه راه از توش باز کن!
‫این تنها راهیه که بلدم تا یه تأثیری داشته باشم!
‫ممنون، هوشینا.
‫انتخاب کردنت به‌عنوان معاونم کار درستی بود.
‫نیروی نبرد آزادشده، ۹۶٪.
‫حالا دیگه نوبت منه که به دشمنم شلیک کنم.
‫پسر...
‫برای شاخ‌و‌شونه کشیدن...
‫با بد کسایی در افتادی.
‫هــ ـ هونجو افتاد زمین!
‫مؤفق شدیم.
‫آره.
‫بـــنـــازم!
‫کاپیتان آشیرو حرف نداره، مگه نه؟
‫حقا که اشتباه نمی‌کردم...
‫این همون نیروی دفاعیه که از بچگی آرزوشو داشتم.
‫همه‌شون خیلی خیلی خفنن...
‫دلم می‌خواد یه روز منم اونجا پیش‌شون وایسم.
ولی قیافه‌تون بدجوری داغون می‌زنه.
‫چی می‌گی؟ دلت میاد وقتی یه همچین ‫لحظه‌ی احساسی‌ای دارم چنین حرفی بزنی؟!
‫سنگ‌دلی به خدا!
‫تازه کارمون شروع شده.
‫ما هم تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم.
‫آره.
‫من و کاپیتان ترتیب یوجوها رو می‌دیم.
‫نه، جنابعالی می‌ری استراحت.
‫کاپیتان، خودتم همین‌طور.
‫راست می‌گه. لباس خودت هم فقط ۱٪ مونده تا داغ کنه.
‫کلی گلوله با قدرت بالا شلیک کردی.
‫یوجوها رو بسپرید به ما لطفاً.
‫نه، حالم خوبه.
‫اون چیه؟
‫یوجوها...
‫پس اون فریادی که کشید آخرین ناله‌هاش نبودن؟
‫سطح انرژی داره می‌ره بالا...
‫این یه بمب یوجوی فوق‌العاده عظیمه!
‫اثر تخمینی انفجارش با ۲۰ کیلوتُن تی‌ان‌تی برابری می‌کنه!
‫این که هم‌اندازه‌ی یه انفجار اتمیه!
‫نه!‌ شلیک نکنید!
‫فرار کنید!
‫نه... فرصت نمی‌کنیم...
‫اگه اون کوفتی بخوره زمین...
‫انسان...
‫مثل اینکه این مبارزه مساوی شده.
‫نکن، سنپای!
‫کافکا؟!
‫برگرد اینجا! هیچ‌کاری نیست که بتونی بکنی!
‫وایسا بینم...
‫چطوری این‌قدر سریع می‌ره؟
‫این چیزی نیست که شبیه ۱٪ نیروی نبرد آزادشده باشه!
‫داریم یه سیگنال کایجوی عظیم از بالای پایگاه دریافت می‌کنی!
‫میزان مقاومت ۹.۸!
‫اون سیگنال، از...
‫کایجوی شماره ۸ـه!
‫می‌دونستم یه جای کار می‌لنگه...
‫ولی دیدم...
‫که منم خیلی ازش خوشم اومده...
‫دیدم که صرفاً چشممو روی چنین احتمالی بستم.
‫می‌تونی ۱٪ از انتظاراتم رو برآورده کنی.
‫شرمنده‌م، معاون کاپیتان هوشینا.
‫باشه بابا.
‫تو جونم رو نجات دادی، ‫پس منم فعلاً چیزی نمی‌گم.
‫شرمنده‌م، کیکورو.
‫تو زیر قولت نزدی و به هیچ‌کس چیزی نگفتی...
‫و بقیه‌تون رفقا... شرمنده‌م که بهتون دروغ گفتم.
‫لطفاً هیچ کار خطرناکی نکنید.
‫شرمنده، ایچیکاوا. فکر کنم باید کار خطرناکو بکنم.
‫هنوز راه زیادی در پیش داری تا بتونی پابه‌پای من مبارزه کنی.
‫مینا... من... من...
‫سنپای!
‫خودت می‌فهمی که داری چیکار می‌کنی دیگه؟
‫همه‌شون توی این مبارزه جون‌شونو به خطر انداختن!
‫من نمی‌تونم تنها کسی باشم که جون خودشو اولویت قرار می‌ده!
‫منم عضوی از نیروی دفاعم!
‫منم یه افسر واحد سوم هستم!
‫پس این‌دفعه نوبت منه!
‫افراد، بخواید روی زمین! سپر روی حداکثر!
‫خب، دیگه کار از کار گذشت...
‫دست‌هام و پاهام به‌ زور دارن طاقت میارن...
‫برای همچین ژانگولربازی‌هایی زیادی پیرم.
‫هیبینو کافکا...
‫نه...
‫کایجوی شماره ۸.
‫تو تحت بازداشتی.