‫تا میلیاردها سال...
‫بیشتر جهان‌مون به شدت غیرقابل سکونت بودُ
‫عناصر و نیروهای طبیعت نابودش کرده بودن.
‫ولی این داستان اتفاقاتیه که زیر امواج ‫دارن میفتن.
‫اینجا در پناه از طوفان‌ها، ‫زندگی شکل گرفته،
‫و قراره سیاره‌مون رو برای همیشه عوض کنه.
‫«قسمت دوم: اولین پیشتاز»
‫[2.4 میلیارد سال پیش]
‫در زمان‌های خیلی قبل،
‫زمین اصلاً شبیه ‫جهانی که امروز می‌شناسیم نبود.
‫تقریباً نود درصد سطحش رو آب فرا گرفته بود،
‫اما با این حال سیاره آبی نبود.
‫در عوض، ابرهای بزرگ متان جو زمین رو ‫زرد کرده بود.
‫روی زمین، شرایط حتی بدتر بود.
‫آتش‌فشان‌ها میلیون‌ها سال بود که ‫داشتن فوران می‌کردن.
‫نیروی انفجارشون...
‫یکی از صداهای معدودی بود که توی این ‫قلمرو ساکت وجود داشت.
‫با جهانی که فقط از هوای سمی و رودخانه‌ی ‫سنگ‌های مذاب تشکیل شده بود،
‫زندگی به شکلی که امروز می‌شناسیمش ‫غیرممکن بود.
‫اما توی دریاهای ماقبل تاریخ،
‫یه چیزی در حال تحرکه.
‫زیر سطح آب گروه بزرگی از پلانکتون‌ها ‫وجود دارن.
‫سلول‌های میکروسکوپی‌ای مثل این‌ها ‫به تازگی توانایی جدیدی رو پیدا کردن،
‫فتوسنتز.
‫این یعنی اونا می‌تونن از انرژی خورشید ‫برای رشد استفاده کنن،
‫این پیشرفت انقدر مهمه،
‫که پلانکتون‌ها یه روز باعث رشد ‫تمام گیاهان زمین میشن.
‫ولی فقط این نیست،
‫یکی از محصولات جانبی فتوسنتز یه گازه،
‫ماده‌ی اولیه‌ای که حیوانات ‫برای وجود داشتن بهش نیاز دارن،
‫اکسیژن.
‫برای تقریباً دو میلیون سال،
‫پلانکتون‌ها انقدر اکسیژن تولید کردن که ‫شکل سیاره‌مون رو تغییر داد.
‫زمینی که دیگه ناسازگار نبود، ‫تبدیل به جهان جدیدی شد.
‫که حیات بالاخره می‌تونست توش شکل بگیره.
‫امروزه، میلیون‌ها سال بعد...
‫هنوز ممکنه که یه نگاهی به این انداخت که ‫اون موج جدید حیات چطوری بود.
‫چون توی بعضی از بخش‌های کم عمق دریاهامون...
‫حیات هنوز مثل دوران ابتداییش وجود داره.
‫ممکنه اینطور به نظر نرسه،
‫اما اینا حیواناتی‌ان که...
‫خیلی به اولین اشکال اولیه‌ی حیات شبیهن.
‫بیشترشون از نرم‌تنان هستن و ریشه‌شون ‫کف اقیانوسه.
‫همه‌شون حس دارن.
‫و بعضی‌هاشون حتی می‌تونن اطراف‌شون رو ببینن.
‫خیلی‌هاشون با پالیده‌خواری غذاشون رو ‫به دست میارن،
‫پلانکتون‌ها رو جدا می‌کنن،
‫گاهی برای این کار روش‌های خیلی جالبی دارن.
‫ولی همه‌ی حیوانات یک جا گیر نیفتادن.
‫بعضی‌ها می‌تونن حرکت کنن،
‫کف دریاها رو بگردن،
‫همونطور که خویشاوندان پیشگام‌شون ‫میلیون‌ها سال پیش این کار رو کردن.
‫ممکنه اینطور به نظر برسه که این آب‌های ‫کم عمق مثل بهشتن.
‫یه بهشت امن برای حیات.
‫ولی اینجا بهشت نیست.
‫این در دوران مدرن در کالیفرنیا زندگی می‌کنه،
‫این یه شاخه‌ی برهنه‌ی رنگین کمانیه.
‫و طبیعت کندش یک روی شیطانی رو ‫مخفی می‌کنه،
‫چون مثل اجدادش،
‫برای شکار به اینجا اومده.
‫اون به زندگی کردن با شکار سازگاری پیدا کرده.
‫و این شکاریه که انتخاب کرده،
‫شقایق دریایی.
‫اما مثل شکارچی‌های اولیه،
‫شاخه‌ی برهنه جای پیشرفت داره،
‫چون اینجا، زمان بعدی...
‫همه چیزه.
‫خوشبختانه برای شکارچی...
‫شکارش به کف دریا متصله.
‫و نمی‌تونه برای همیشه قایم بشه.
‫سرنوشت شقایق دریایی؟
‫اینه که از درون خورده بشه.
‫[530 میلیون سال قبل]
‫اومدن شکارچی‌های تغییر تکان‌دهنده‌ای ‫در دریاهای باستانی بود.
‫کسانی که شکار می‌شدن باید در مقابل...
‫خطر انقراض سازگار می‌شدن.
‫و یه گروه به نحوی سازگار شد که ‫تا به حال دیده نشده بود.
‫با وجود این که حیوانات یکپارچه‌ای بودن،
‫می‌تونستن به لایه‌های فردی‌ای ‫جدا بشن،
‫که بعداً آزاد میشه.
‫ستاره‌ی دریایی.
‫530 میلیون سال قبل،
‫اونا اولین حیواناتی بودن که تونستن از ‫کف دریا فرار کنن و شنا کنن.
‫ولی شکارچی‌ها همه جا بودن.
‫مسلح شده با نیزه‌های سمی...
‫این شقایق دریایی سریع کار بچه ستاره‌ی دریایی ‫رو می‌سازه.
‫و اونا خیلی زیادن.
‫فرار کردن به نظر غیرممکنه.
‫گیر افتاد.
‫اما طولی نمی‌کشه.
‫بالاخره آزاد شد.
‫به لطف توانایی‌شون برای شنا کردن،
‫ستاره‌ی دریایی اولین موجودی بود که ‫آب‌های کم عمق رو ترک کرد،
‫و به اقیانوس بزرگ رفت.
‫اینجا، ماهی‌ها هنوز به وجود نیومدن،
‫پس ستاره‌های دریایی کاملاً از خطر شکار شدن ‫رها شده بودن.
‫به وقتش، بقیه هم به دنبال‌شون میان.
‫ولی بیش از نیم میلیارد سال پیش،
‫اقیانوس آزاد متعلق به اونا بود.
‫[508 میلیون سال قبل]
‫برای اونایی که کف اقیانوس گیر افتادن
‫فرار از شکارچی‌ها روش دیگه‌ای رو می‌طلبید.
‫این موجود جالب...
‫یه سه‌لَپیه.
‫و سازگاری‌ای که به دست آورده، زرهه.
‫سه‌لپی‌ها یکی از اولین‌های ‫یک دودمان جدید بودن،
‫بندپایان.
‫اونا یک اسکلت خارجی رو به دست آوردن،
‫یک صدف سپر شکل که درون نرم بدن‌شون رو ‫محافظت می‌کنه.
‫و توی این آب‌ها، بهش نیاز دارن.
‫این ناجورمیگوئه.
‫حیوانی با ظاهری عجیب،
‫معنای اسمش یک میگوی غیرطبیعیه.
‫و 508 سال پیش، توی آب‌های گرمسیری کم عمق،
‫اون اولین شکارچی راس هرم غذایی بود.
‫با وجود زره سه‌لپی، منطقیه که ‫توی چشم نباشه.
‫ولی به جز دره‌ها، جایی برای قایم شدن نیست.
‫چون چیزی که این شکارچی رو خیلی ‫خاص می‌کنه،
‫سرعتشه.
‫برعکس شقایق دریایی، ناجورمیگو می‌تونه ‫به سرعت توی هردو جهت حرکت کنه.
‫ولی این همیشه کافی نیست...
‫چون وقتی گیر بیفته، زره سه لپی ‫جمع میشه.
‫با تبدیل شدن به یه توپ، ‫کاملاً غیرقابل نفوذ میشه.
‫حتی برای این میگوی غیرعادی.
‫با امن شدن فضا، سه‌لپی یک بار دیگه ‫به مسیرش ادامه میده.
‫داره دنبال یکی از زیباترین مناظر ‫اقیانوس می‌گرده،
‫منطقه‌ی تولید مثل سه‌لپی...
‫که هزاران‌تاشون برای تولید مثل به اونجا میان.
‫توی داستان حیات، زره انقدر موفقیت‌آمیز بود،
‫که امروزه تقریباً 80 درصد همه‌ی حیوانات...
‫از جمله حشرات، عنکبوت‌ها و خرچنگ‌ها...
‫به این بندپای باستانی مرتبطن.
‫ولی زره نمی‌تونست در مقابل همه چیز ‫ازشون محافظت کنه.
‫[468 میلیون سال قبل...]
‫چهل میلیون سال بعد، ‫دوران جدیدی شروع شده بود،
‫با گوناگونی‌ای خیلی بیشتر از قبل.
‫اینجا، سه‌لپی‌ها هنوز توی دوران اوج‌شونن،
‫اما زره‌شون حتی قدرتمندتره،
‫چون روی این آب‌سنگ، ‫خطر از طرف یک شکارچی جدید میاد.
‫اجداد اختاپوس و ماهی‌های مرکب امروز،
‫این غول‌های شاخک‌دار بخشی از یک دودمان ‫به نام سرپایان هستن.
‫بزرگ‌ترین‌شون، با یک صدف ‫به طول هشت متر...
‫کمروسراسه.
‫سه‌لپی در مقابل این شکارچی بزرگ ‫خیلی کوچیکه.
‫اما اندازه‌شون نیست که باعث میشه ‫تهدید بزرگی باشن.
‫کمروسراس توانایی این رو پیدا کرده که ‫حتی وقتی نمی‌تونن شکارشون رو ببینن،
‫می‌تونن بگیرنش.
‫چون توی این آب‌ها، ‫اونا فقط با استفاده از بینایی شکار نمی‌کنن،
‫بلکه از لامسه استفاده می‌کنن.
‫سه‌لپی فقط می‌تونه سعی کنه ‫از دسترس خارج بمونه.
‫با منقاری قیچی مانند...
‫می‌تونه از سخت‌ترین زره‌ها عبور کنه،
‫کمروسراس حاکم این آب‌هاست.
‫البته تازه وارد مهم جدیدی هم هست.
‫با ظاهری که انگار همیشه غافلگیر شده،
‫این آرانداسپیسه...
‫یک گونه‌ی اولیه از ماهی‌ها.
‫هنوز یه آرواره تشکیل نداده،
‫پس فقط می‌تونه سطوح رو بمکه.
‫ولی توانایی‌ای که پیدا کرده،
‫مسیر تاریخ رو عوض می‌کنه.
‫اون یک اسکلت درونی جدید داره که باعث میشه ‫سریع و چابک باشه.
‫یک ستون فقرات.
‫و شاید ظاهر خیلی خاصی نداشته باشه،
‫ماهی‌هایی مثل آرانداسپیس یه روزی باعث ‫به وجود اومدن همه‌ی مهره‌داران میشن.
‫دوزیستان، خزندگان، پستانداران و پرنده‌ها.
‫اما فعلاً، مهره‌داران تازه اول یک...
‫مسیر خیلی خیلی طولانی‌ان.
‫[445 سال قبل]
‫بیست میلیون سال بعد، حیات با یکی از ‫بزرگ‌ترین چالش‌هاش رو به رو شد،
‫چون هوا ناگهان شروع به سرد شدن کرد،
‫اتفاقی که عواقب وخیمی داره.
‫کم کم، دریا شروع کرد به یخ زدن.
‫چون آب‌های زمین یک زمانی گرمسیری بودن،
‫این یه فاجعه بود.
‫آب‌های کم عمق تبدیل به یک قبرستان ‫یخ زده شد.
‫اولین انقراض جمعی جهان.
‫سرمای کشنده باعث شد کربن دی‌اکسید ‫60 درصد کاهش پیدا کرد.
‫بدون گازهای گلخانه‌ای برای گرم کردنش،
‫سیاره وارد یک عصر یخبندان شد.
‫عصری که 200 هزار سال طول می‌کشه.
‫در زمان اوجش، تقریباً نصف زمین رو ‫یخ پوشونده بود،
‫این باعث نابود شدن 85 درصد حیات شد،
‫که از شجره‌ی خانوادگی‌مون برای همیشه حذف شدن.
‫با از بین رفتن آب‌های کم عمق گرمسیری،
‫بازمانده‌های محدود اونایی بودن که ‫به سمت آب‌های عمیق‌تر رفتن.
‫حیواناتی مثل ملوانک،
‫یه خویشاوند کوچیک‌تر از کمروسراس غول‌آسا.
‫اولین بار صدها میلیون سال قبل ‫به وجود اومدن،
‫اما هنوز هم وجود دارن.
‫موفقیتش رو مدیون اعماق اقیانوس‌هاست ‫که تغییر نمی‌کنه.
‫زیر 600 متر، دما تقریباً تغییری نمی‌کنه،
‫که باعث میشه قلعه‌ی پایداری بشه.
‫وقتی عصر یخبندان شروع شد،
‫همه‌ی حیوانات به سمت اعماق رفتن.
‫ولی سرپایان بودن که شکفتن.
‫امروزه، خیلی‌هاشون هنوز توی آب‌های عمیق ‫شکار می‌کنن،
‫از جمله اختاپوس و ماهی مرکب.
‫بدن ژلاتینی اونا تحت تاثیر فشار ‫سنگین اعماق قرار نمی‌گیره.
‫و احساسات قوی‌شون بهشون اجازه میده که ‫مسیرشون رو توی تاریکی پیدا کنن.
‫با محدود نشدن‌شون توسط صدف‌ها،
‫تونستن به شکل‌ها و اندازه‌های متفاوتی دربیان.
‫اما این دنیای خیلی تاریک فقط مال اونا نیست.
‫بندپایان، مثل این خرچنگ عنکبوتی هم ‫اینجا زندگی می‌کنن،
‫و مسیرشون رو با احساس‌شون ‫کف اقیانوس طی می‌کنن.
‫در کنارشون، مهره‌داران هستن.
‫به خاطر این که این پایین غذای کمی هست، ‫اونا نادرن.
‫فقط ده درصد همه‌ی ماهی‌های امروزه ‫توی اعماق زندگی می‌کنن.
‫اینجا جایی که توش برتری داشته باشن نیست،
‫برعکس سرپایان که به شکارچی‌های بی‌نقصی ‫برای اعماق تبدیل شدن.
‫چیزی که این میگو ممکنه به زودی بفهمه.
‫اطرافش، آب با پلانکتون‌های زیست‌تابی ‫چشمک می‌زنه.
‫هر مزاحمت کوچیکی برای مدت کوتاهی هم ‫ایجاد بشه، روشن میشن.
‫ولی این میگو مهمون داره.
‫یک ماهی مرکب نیمه مخفی،
‫داره نمایش رو تماشا می‌کنه.
‫چشم‌های بزرگش بهش اجازه میدن که توی ‫تاریکی فوق‌العاده ببینه.
‫با دنبال کردن نقاط نور،
‫می‌تونه تمام حرکات میگو رو دنبال کنه.
‫اون فقط باید منتظر لحظه‌ی درست باشه.
‫میگو اصلاً انتظارش رو نداشت.
‫با چنین احساسات قدرتمندی،
‫شاید تعجبی نداشته باشه که ماهی مرکب ‫استاد این جهان سرد و تاریک شده.
‫ولی برای اونایی که توی عصر یخبندان ‫زندگی می‌کردن،
‫شرایط داشت کمی گرم‌تر می‌شد.
‫[444 میلیون سال قبل]
‫200 هزار سال بعد از یخبندان بزرگ،
‫باریکه‌ی آبی رنگی توی یخ پدیدار شد.
‫آب.
‫سطح کربن دی‌اکسید دوباره بالا رفته بود،
‫باعث شده بود دمای جهان بره بالا.
‫ذوب شدن بزرگ شروع شده بود.
‫اولش کند بود، ‫بعداً به شدت سرعتش بیشتر شد.
‫طولی نکشید که یخچال‌های چند صد متری...
‫به دریاهای در حال آب شدن ریختن.
‫بعد از چندین هزار سال...
‫تقریباً نصف یخ سیاره آب شده بود.
‫چند هزار سال بعد، ‫کاملاً از بین می‌رفت.
‫اونایی که توی اعماق پناه گرفته بودن،
‫حالا فرصت این رو داشتن که دوباره ‫برگردن بالا.
‫توی ساحل دوران مدرن استرالیا...
‫این یه سپیداج غول‌آسای جوانه.
‫مثل اجدادش در عصر یخبندان،
‫اون برای تولید مثل به آب‌های کم عمق اومده.
‫ولی بقیه زودتر رسیدن اینجا،
‫از جمله یک نر آلفا،
‫با حساسیت از زوجی که انتخاب کرده ‫محافظت می‌کنه.
‫و نمی‌خواد با کسی شریکش بشه.
‫ولی نر کوچیک‌تر تسلیم نشده،
‫به جاش از زمانش استفاده می‌کنه،
‫و نگاه می‌کنه،
‫که یه نر جدید وارد میدون میشه.
‫و خواسته‌اش رو اعلام می‌کنه،
‫که اون آلفا رو به چالش بکشه.
‫حالا که هیچ‌کدوم‌شون تسلیم نمیشه، ‫یه درگیری غیرقابل پیشگیریه،
‫هوش مثال زدنی‌شون و احساسات ‫خیلی قدرتمندشون...
‫به سرپایان کمک کرده که توی تمام ‫اقیانوس‌های زمین حضور داشته باشن.
‫با این حال، توی آب‌های کم عمق...
‫اونا دیگه قوی‌ترین شکارچی‌هایی که یک زمانی ‫اجدادشون بودن نیستن،
‫چون توی دریاهای باستان...
‫حاکمش داشت عوض می‌شد.
‫[374 میلیون سال قبل]
‫هفتاد میلیون سال بعد از ذوب بزرگ،
‫در دورانی به نام دوونین،
‫مهره‌داران حرکت‌شون رو کردن.
‫این دانکل‌استخوانه،
‫یکی از نوادگان آرانداسپیس کوچولو.
‫ولی با طول نه متر، این ماهی رو نمیشه ‫دست کم گرفت.
‫حتی بچه‌هاش، که تقریباً نصف اندازه‌اش رو دارن ‫هم شکارچی‌های ترسناکی هستن.
‫و این جوون یه چیزی رو توی آب دیده.
‫شاخ‌قوچی‌ها،
‫خویشاوندان نزدیک ملوان‌های اعماق آب.
‫به خاطر مهره‌دار بودن،
‫دانکل‌استخوان سرعت این رو داره که ‫بهشون برسه.
‫اما شاخ‌قوچی‌ها یه حقه‌ای رو می‌زنن،
‫پیشرانش جت.
‫دقیقاً چیزی که برای جا گذاشتن این ‫ماهی جوون نیاز داره.
‫همینطور که شروع می‌کنه به چرخیدن،
‫شاخ‌قوچی هم همین کار رو می‌کنه.
‫با صدفش از بدنش محافظت می‌کنه.
‫روزی روزگاری، این راه دفاعی جواب می‌داد.
‫اما دانکل‌استخوان سلاحی رو داره که ‫اجداد کوچیکش نداشتن.
‫آرواره.
‫می‌تونه شکارش رو گاز بگیره و خورد کنه.
‫البته اگر بتونه زاویه‌ی درستی رو پیدا کنه.
‫خوشبختانه برای شاخ‌قوچی،
‫آرواره‌های این جوون هنوز برای شکستن ‫صدفش به اندازه‌ی کافی قوی نیستن.
‫اما مال اون بالغ هست.
‫کنار هم بودن ستون فقرات ‫و آرواره نشون داده بود که ترکیب برنده‌ست.
‫انقدر عالی که از این لحظه به بعد...
‫مهره‌داران هیچوقت به عقب برنگشتن.
‫امروز، بیش از 30 هزار گونه ماهی وجود داره.
‫چهل برابر بیشتر از سرماهیان.
‫با این که گوناگونی‌شون فوق‌العاده‌ست،
‫همه‌شون هنوز اون جفت فوق‌العاده رو دارن.
‫ستون فقرات بهشون سرعت و قدرت میده،
‫فارغ از اندازه‌شون.
‫در حالی که آرواره‌ها...
‫بهشون قدرت گاز گرفتن میده.
‫ولی آرواره‌ها کارهای بیشتری رو می‌کنن.
‫بعضی ماهی‌ها ازشون برای محافظت از ‫تخم‌هاشون استفاده می‌کنن.
‫بقیه‌شون برای جذب کردن جفت‌شون.
‫بعد این سرچتری طعنه‌زننده هست.
‫اون ازش فقط برای گرفتن خرچنگ‌ها ‫استفاده نمی‌کنه.
‫همچنین ازشون برای یکی از ترسناک‌ترین ‫صحنه‌های طبیعت استفاده می‌کنه،
‫که از شر رقیب‌هاش خلاص بشه.
‫برای این ماهی‌ها، اندازه همه چیزه.
‫آرواره‌های بزرگ به این سرچتری اجازه دادن که ‫حاکم منطقه‌اش توی کف دریا باشه،
‫ولی به یه گروه بدنام دیگه از ماهی‌ها هم ‫اجازه داده که حاکم امواج بشن.
‫اونا اولین بار بیش از 400 میلیون سال قبل ‫پدیدار شدن،
‫و از همون موقع ازشون می‌ترسیدن.
‫اونا...
‫کوسه‌ها هستن.
‫ترکیب برنده‌ی ستون فقرات و آرواره‌ها،
‫بهش احساسات انقدر قوی‌ای رو اضافه کردن،
‫که می‌تونن شکارشون رو از چند صر متر ‫فاصله تشخیص بدن.
‫همچنین با وجود اندازه‌ و قدرت بزرگ‌شون،
‫اونا خیلی به بی نقص بودن به عنوان...
‫شکارچی اقیانوس‌ها نزدیکن.
‫در دریای غرب استرالیا،
‫این ماهی‌ها برای امنیت کنار هم جمع شدن.
‫ولی کوسه‌ها به خاطر این عقب می‌کشن،
‫که نقشه‌ی خاصی رو برای حمله دارن.
‫اونا به عنوان یه تیم کار می‌کنن،
‫بعضی از کوسه‌ها از پایین میان بالا، ‫تا ماهی‌ها رو روی سطح گیر بندازن.
‫بقیه از اطراف میان،
‫اون گروه رو از اقیانوس آزاد دور می‌کنن،
‫و به آب‌های کم عمق می‌برن.
‫حالا که تعدادشون صدها نفره،
‫کوسه‌ها وقت می‌خرن،
‫تا شکارشون خسته‌تر بشه.
‫این روش شکاریه که بیش از میلیون‌ها ساله که ‫ازش استفاده میشه،
‫ولی توی یک چشم به هم زدن خونریزی شروع میشه.
‫با تقریباً تغییر نکردن از زمان ذوب بزرگ،
‫کوسه‌ها یکی از موفق‌ترین دودمان‌های ‫تاریخ هستن.
‫ولی اونا حضورشون رو به سقوط یکی از ‫بزرگ‌ترین رقیب‌هاشون مدیونن.
‫[360 میلیون سال قبل]
‫به دریاهای باستان برمی‌گردیم،
‫و دانکل‌استخوان 20 میلیون سال حاکمیت داشته.
‫انقدر شکارچی خطرناکی بود که حتی ‫کوسه‌های اولیه هم نمی‌تونستن باهاش رقابت کنن.
‫اما دانکل‌استخوان سرنوشت تلخی رو داره که...
‫پلانکتون‌ها باعثش شدن.
‫میلیاردها سال قبل،
‫پلانکتون‌ها کاتالیزور حیات حیوانات بودن.
‫اما الان، اونا تقریباً به پایان می‌رسوننش.
‫افزایش ناگهانی مواد غذایی اقیانوس‌ها...
‫باعث شد جمعیت پلانکتون‌ها به اندازه‌ی...
‫بی‌نظیری برسه.
‫همینطور که توی این آب‌های کم عمق ‫آفتاب خورده پخش شدن، این سوپ غلیظ فاسد شد،
‫باعث شد اکسیژن اقیانوس کم بشه.
‫بدون این ماده‌ی مهم برای حیات، ‫حیوانات شروع به خفه شدن کردن.
‫کسایی که نمی‌تونستن از این لجن فرار کنن ‫فقط یه راه وجود داشت.
‫انقراض.
‫دانکل‌استخوان یکی از حیوانات بسیاری بود که ‫توی سیاره‌مون از دست رفت.
‫اطراف جهان، سواحل پر از اجساد شدن.
‫فقط تعداد کمی خوش شانس، ‫از جمله کوسه‌های اولیه...
‫تونستن زنده بمونن.
‫در کل، 80 درصد حیات دریایی توی این...
‫انقراض جمعی دوم جهان از بین رفتن.
‫با این حال این فقط نصف ماجراست.
‫مواد غذایی‌ای که باعث افزایش تعداد ‫پلانکتون‌ها شدن،
‫توی دریا به وجود نیومدن.
‫اونا از زمین به اونجا آورده شده بودن.
‫گیاهان اونا رو توی یکی از جالب‌ترین ‫اتفاقات آزاد کرده بودن،
‫سبز شدن سیاره‌ی زمین.
‫چیزی که یک زمانی یک خرابه‌ی آتش‌فشانی بود،
‫حالا سرشار از حیات شده بود.
‫و این دنیای جدید فرصتی رو فراهم کرد،
‫که جایی که گیاهان رفتن،
‫حیوانات هم به دنبال‌شون میرن.
‫و طولی نکشید که مسابقه‌ی حاکم زمین شدن ‫شروع شد.