‫مادرم کجاست؟
‫اینجا نیستش.
‫به رئیست زنگ بزن.
‫همین الان.
‫اسلحه رو بنداز. کاری نمی‌تونی بکنی. ‫خودت این رو بهتر می‌دونی.
‫اسان پیش منه.
‫سانی، هیچ‌جوره نمی‌تونی ‫جلوی این افراد رو بگیری.
‫هر کاری بکنی شرایط رو واسه من بدتر می‌کنی.
‫هرکاری که می‌گن رو باید انجام بدی، سانی.
‫این تنها راهه.
‫کار بعدی‌ای که باید بکنی ‫رو بهت می‌گم. خوب گوش بده.
‫« لوپن » ‫" فصل سوم - قسمت چهارم "
‫خب، پس پیداشون کردی؟
‫بگو ببینم. چی گفتن؟
‫بیا، بهت توضیح می‌دم.
‫دریای سرخ.
‫پنج یاقوت داخل دستبندی ‫که متعلق به تارا زانگه.
‫- همسر بُنگاهی بانفوذ، مکس مولر. ‫- دقیقاً.
‫اون‌ها قراره از مونیخ برای ‫شرکت توی مراسم قصر توری بیان.
‫می‌خوان توی مراسم دستبند رو بدزدیم.
‫- بـ... به‌نظر شدنیه. ‫- چطور اون‌وقت؟
‫ارزش دستبند واسه ‫جواهراتش نیست، واسه قلابشه.
‫توسط رابرت رابین، ساعت‌ساز ‫لوئی شانزدهم طراحی شده.
‫یه نابغه. قهرمان من.
‫یکی از پیچیده‌ترین قلاب‌های دستبنده.
‫مشکلی نیست.
‫چون من یه نسخهٔ بدل ازش رو دارم.
‫که قلابش هم مثل همونه.
‫می‌تونم روی نسخه بدل تمرین کنم.
‫- الان داری؟ ‫- گیر میارم.
‫اوه...
‫- نه، نه، نه. ‫- چرا نه؟
‫- من نمی‌تونم! ‫- معلومه که می‌تونی.
‫خب...
‫نه راستش.
‫بیا دیگه، خواهش می‌کنم، بن.
‫اسان، فکر نکنم. جدی می‌گم.
‫بذار یه بدل بهشون بدیم ‫یا یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫نمی‌تونم ریسک کنم. ‫اگه گند بزنم، اون‌ها می‌کشنش.
‫راهی ندارم. ایکاش یه راه دیگه‌ای بود.
‫ولی اون مادرمه.
‫خیلی‌خب.
‫باشه، سعی خودم رو می‌کنم.
‫مرسی.
‫تو قهرمان منی.
‫خودم می‌دونم.
‫ببخشید، دیر کردم.
‫فکر کردم انقدر سرت شلوغه که نمی‌تونی بیای.
‫وقتم رو خالی کردم.
‫خب، من پنج دقیقه تا شروع کارم فرصت دارم.
‫پیداش نمی‌کنم.
‫مطمئنی املاش رو درست نوشتی؟
‫- بدون «س» هم امتحان کن. ‫- باشه.
‫ام... کلر.
‫ببخشید که وقتت رو گرفتم ولی ‫کسی به اسم دکتر ورنس می‌شناسی؟
‫اون جسد رو شناسایی کرد.
‫باید برای پلیس گزارشش رو بنویسم.
‫اون‌ها می‌خوان با هرکسی که اون شب به ‫سردخونه دسترسی داشت در ارتباط باشن.
‫ما پایگاه اطلاعات رو چک کردیم ‫ولی کسی به اسم ورنس پیدا نکردیم.
‫دکترهای جایگزین میان و میرن.
‫در ضمن بعضی وقت‌ها یه مدت ‫طول می‌کشه تا اسم‌شون وارد سیستم شه.
‫خیلی‌خب، به گشتن ادامه بده. خب؟
‫- و منو در جریان بذار. ‫- اوهوم.
‫خب دیگه، من باید برم.
‫- ببخشید! ‫- بله؟
‫اگه کارت شناساییش رو ‫پیدا کردی برای من می‌فرستی؟
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫خواهش می‌کنم.
‫اون فقط یه‌بار این دستبند ‫رو بیرون دستش انداخته.
‫- کلی نیروی امنیتی دورشه. ‫- اوهوم.
‫به این راحتی نمی‌شه وارد قصر شد.
‫دیوارهاش دو متر ارتفاع دارن.
‫سیستم تشخیص حرکت دارن، به‌علاوهٔ ‫دوربین‌های داخل ساختمون و باغ.
‫این چیزها رو از کجا می‌دونی؟
‫چه انتظاری بود من داشتم؟ ‫قبلاً اونجا بودی.
‫خب، مادرمه. اصلاً برو ازم شکایت کن.
‫ولی یه راهی هست.
‫قصر توری.
‫با پنجاه‌ویک اتاق، سه سالن پذیرایی ‫و بیش از چهار هزار مترمربع باغ.
‫و یه هزارتوی عظیم.
‫ولی مهم‌تر از همه اینه که ‫کلی کارمند اونجا مشغول به کارن.
‫این راه ورود ماست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه، سلام.
‫- ماتیو تو رو فرستاده؟ ‫- کی هست؟
‫می‌دونستم تکی از پسش برنمی‌اومدم. غیرممکنه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- واسه ماتیو کار می‌کنم. ‫- واسه ماتیو؟
‫ماتیو لوبلان. طراح فضای سبز.
‫قد بلند، خوشتیپ. از اون عوضی‌ها!
‫- آره، آشنا میاد. ‫- بفرما، خودشه.
‫- اون من رو فرستاد پرچین‌ها رو دوباره بکارم. ‫- چرا باید دوباره پرچین‌ها رو دوباره بکاری؟
‫- خب، شما کارتون رو تموم کردین؟ ‫- خب، نه.
‫شوخی‌تون گرفته، بچه‌ها؟ ‫خاک اینجا تراکم خیلی بالایی داره.
‫تراکم بالای خاک یعنی آبیاری ضعیف.
‫- درسته. ‫- و آبیاری ضعیف یعنی...
‫- ریشه‌ها خشک می‌شن، بچه‌ها. ‫- بهت که گفته بودم، یادته؟
‫- مگه واتس‌اپ‌تون رو چک نکردین؟ ‫- هان؟ ام...
‫وات چی‌چی؟
‫خیلی‌خب. کارمون سخت‌تر شد.
‫شرط می‌بندم توی تماس تصویریِ زوم هم نبودین.
‫- توی چی نبودیم؟ ‫- تماس تصویریِ زوم!
‫- تماس... ‫- تماس تصویری زوم، مرد!
‫این رو واسه کمک بهتون می‌گم. ‫باید از خواب بیدار شین!
‫- از مراسم که خبر دارین؟ ‫- آره.
‫اگه به موقع واسه مراسم آماده نشیم...
‫اون‌وقت دیگه از کار بی‌کار می‌شیم.
‫من نمی‌تونم بی‌کار شم. شما دوتا رو ‫نمی‌دونم، ولی من زندگی سختی دارم.
‫پس از خواب بیدار شین. ‫بهش فکر کنین، این رو می‌خواین؟
‫- خب، چطور می‌تونم کمک کنم؟ ‫- بیاین بریم. دنبالم بیاین.
‫بچه‌ها، واقعاً؟
‫باید چیکار کنیم؟
‫افرادی که توی جایگاه اون‌ها مشغول به کارن، ‫کارشون رو خیلی جدی می‌گیرن.
‫سخت کار می‌کنن، و کارفرماها ‫کاملاً بهشون اعتماد دارن.
‫اون‌ها ارزشمندترین دارایی‌هاشون ‫رو با خیال راحت به این افراد می‌سپرن.
‫و اون‌ها هم مشتری‌ها رو راضی نگه می‌دارن.
‫بعدظهر بخیر.
‫ما باید دنبال یه کارمند مناسب بگردیم.
‫کسی که بتونه ما رو تا جایی که ‫امکان داره به مشتری‌ها نزدیک کنه.
‫اجازه بدین کت‌تون رو دربیارم، خانم.
‫کسی که بتونه لمس‌شون کنه، ‫بدون اینکه کسی بهش شک کنه.
‫قربان.
‫سرپرست اتاق لباس مهمانان.
‫دقیقاً.
‫اجازه هست؟
‫- پس، شب جشن... ‫- اوم...
‫ما واسه اتاق لباس مهمانان درخواست می‌دیم.
‫درسته.
‫و بعدش مال ما می‌شه.
‫بد نبود!
‫ولی با قلابِ رابین خیلی هم آسون نیست!
‫خیلی‌خب، بذار ببینم.
‫- اجازه هست؟ ‫- خیلی ممنون.
‫آه...
‫خیلی‌خب.
‫موفق نشدی.
‫- آره. ‫- آره.
‫- آره، باید بیشتر تمرین کنم. ‫- آره گمونم.
‫انقدر مغرور نشو.
‫روبه جلو خم نشو. ‫و وزنت رو وری پای عقبت بنداز.
‫تا فاصله رو حفظ کنم. می‌دونم.
‫اون‌وقت دیگه اون صورت قشنگت به فنا نمی‌ره.
‫آره، درسته.
‫تو چی؟ توام همیشه فاصله‌ت رو حفظ می‌کنی؟
‫ببخشید؟
‫خب... داشتم می‌پرسیدم ‫همیشه فاصله‌ت رو حفظ می‌کنی؟
‫ببخشید مزاحم‌تون شدم.
‫- کلر از این کارها خوشش نمیاد. ‫- برونو، اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست!
‫هی، صبر کن.
‫ولش کن.
‫اون حسودی می‌کنه. بذار بره.
‫بیا.
‫سلام.
‫صبر کن، ببخشید.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫فلور بلانژیرم از نشریهٔ آبجکتور. ‫شما با من تماس گرفته بودین؟
‫آره، مرسی که زنگ زدی.
‫می‌خواستم بدونم چرا شک کردی اسان مُرده؟
‫خب، راستش تلفنی توضیح دادنش سخته.
‫می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫خیلی خوب می‌شه اگه با من مصاحبه کنی.
‫می‌تونی داستان خودت رو تعریف کنی ‫جای اینکه اجازه بدی بقیه...
‫اوم... نه، نه، نه. نه، نه.
‫نه، مصاحبه نه.
‫بهش فکر می‌کنم.
‫باهاتون تماس می‌گیرم.
‫مرسی.
‫حالت چطوره؟
‫- همون خبرنگار قبلیه‌ست؟ ‫- آره.
‫ولی خودم اول بهش زنگ زده بودم.
‫واسه اینکه...
‫نمی‌دونم.
‫- تو زنگ زدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب چی؟
‫هیچی.
‫نه، فقط اینکه اگه تو نمی‌تونی بیخیال شی، ‫رائول چطور باید بیخیال شه؟
‫درسته، خب. مرسی از نصیحتت، ‫ولی خب رائول پسرمه.
‫- آره، البته. ‫- و من تنها دارم بزرگش می‌کنم.
‫- البته. ‫- متوجه منظورم هستی؟
‫- منظورم این نبود که... ‫- خدانگهدار. بیا، بریم.
‫- خیلی‌خب. می‌بینمت، مربی. ‫- می‌بینمت، رائول.
‫اوه!
‫رائول!
‫توی اتاقت چه‌خبره؟
‫تنبیه‌ت کنم یا یکی رو بفرستم سم‌پاشی کنه؟
‫می‌تونی تمیزش کنی!
‫- بهت اجازه میدم. ‫- لطف می‌کنی.
‫[مرگ جعلی]
‫[جسد دزدیده شده]
‫به‌هرحال اون نمُرده. همه‌ش الکیه.
‫- چرا این حرف رو می‌زنی، عزیزم؟ ‫- داریم راجع‌به بابا حرف می‌زنیم.
‫اون لوپنـه.
‫[ادیث سوانزنک]
‫«ادیث سوانزنک؟»
‫[سوزن توخالی] ‫[دندان ببر]
‫[بازگشت آرسن لوپن]
‫[هشت ضربهٔ ساعت]
‫[دختری با چشمان سبز]
‫[ادیث سوانزنک]
‫- می‌خواستی منو ببینی؟ ‫- آره.
‫مانون راجع‌به ورودی‌ها بهت گفت؟ ‫باید نفری پنج هزارتا بگیری.
‫آره، ولی قبلاً سه هزارتا بود!
‫اون واسه قدیمه.
‫اسان قیمت‌ها رو بالا برد. حالا نوبت توئه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫اسان عالیه، نه؟
‫همه عاشقش‌ان.
‫مخصوصاً مانون.
‫بدجوری از هم خوش‌شون میاد.
‫مطمئنی؟
‫فقط چیزی که به چشم دیدم رو دارم بهت می‌گم.
‫بیا.
‫فردیناند، باید گاردت رو باز کنی.
‫آفرین، بهتر شد.
‫ادامه بده.
‫گاردت رو بالا بیار. همیشه بالا باشه.
‫همین‌جوری خوبه!
‫- حرکت کن و مرکز ثقلت رو تغییر بده. ‫- هی!
‫شنیدم اسان سربه‌سر دخترم گذاشته.
‫واقعیت داره؟
‫من مانون رو خوب می‌شناسم.
‫اون هیچ‌وقت این کار رو با من نمی‌کنه.
‫حالا سؤال اینه که ‫چرا داری به رفیقت خیانت می‌کنی؟
‫اینجا تنها چیزی که مهمه وفاداریه.
‫پس، اگه باهم مشکلی دارین، حلش کنین.
‫وگرنه ما به روش خودمون حلش می‌کنیم.
‫فردا شب، جفت‌تون داخل رینگ مسابقه می‌دین.
‫درگیری وقتی تموم می‌شه که ‫یه‌کم به‌همدیگه احترام بذارین.
‫حالا گمشو بیرون.
‫خب، این نسخهٔ نهایی نیست.
‫می‌دونم.
‫این رو حسابی چرب کردم.
‫ولی از پسش برمیای.
‫معلومه که از پسش برمیام.
‫خیالت راحت.
‫- پنج دقیقه دیگه می‌بینمت؟ ‫- حتماً.
‫- خدایی؟ ‫- چیه؟ تمرین می‌کنم.
‫حالم ازت به‌هم می‌خوره.
‫- سلام. ‫- سلام، قربان. من تکنسین ارتباطات‌ام.
‫خواستم بهتون خبر بدم که همین ‫آخرهفته کار نصب روانجام می‌دیم.
‫صبر کن ببینم، کدوم نصب؟
‫اون آنتنی که اونجا هست رو ‫قراره جایگزین کنیم. آره؟ همون‌جا.
‫- اوه، آره. ‫- درسته.
‫فقط زمان جایگزین کردنش ‫اینترنت‌تون قطع می‌شه و...
‫- وای‌فای هم دارین؟ ‫- بله.
‫وای‌فای‌تون قطع می‌شه. بین ساعات ‫شیش الی بامدادِ شنبه اینترنت ندارین.
‫توی این کتابچه توضیح داده شده.
‫فقط امضاتون رو نیاز دارم.
‫نوشته که من اینجا اومدم ‫و این مسائل رو بهتون توضیح دادم.
‫- حتماً. ‫- بابت ایجاد مزاحمت ازتون عذر می‌خوام.
‫مشکلی نیست. من اون زمان سرکارم.
‫شنبه شب؟ چه کار سختی.
‫آره، روز تعطیل هم همون اندازه ‫بهم حقوق میدن. مسخره نیست؟
‫منم همین کار رو باید بکنم. ‫منم شنبه مشغولم.
‫- موفق باشین. ‫- ممنون.
‫- خدانگهدار قربان. ‫- روز خوبی داشته باشین.
‫- می‌بینم‌تون. ‫- خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- یه کارت ورودی می‌خواستم. ‫- البته، ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫اه... طرفدار کارهای لوپن‌این؟
‫نه.
‫- چطور مگه؟ ‫- این مقاله خیلی حاشیه درست کرده.
‫درجا فروخته شد.
‫و شما... شما نخوندین؟
‫- نه. ‫- خب، عالیه. می‌تونم یه نسخه‌ش رو بهتون بدم.
‫نه، خیلی ممنون. من بیشتر به...
‫ام...
‫مصر باستان علاقه دارم.
‫- اوه. ‫- خوفو، جیزه، ابوسمبل و این‌ها.
‫خیلی‌خب.
‫مطالعهٔ خوبی داشته باشین.
‫ممنون.
‫[خانم لوپن؟]
‫[نشریهٔ آبجکتور]
‫واسه مقاله زنگی بهم نزدی. ‫نکنه ازش خوشت نیومد؟
‫چرا. فقط نمی‌خوام که گیر بیفتم.
‫شاید یکی متوجه شه.
‫آروم باش. به‌هرحال یکی مدیونتم.
‫می‌خوای امشب شام همدیگه رو ببینیم؟
‫آره، آره، آره. چرا که نه.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫خدانگهدار.
‫نکنه عقلت رو از دست دادی؟ ‫«منبعی نزدیک به دایرهٔ تحقیقات؟»
‫- فکر کردی هیچ‌کس متوجه نمی‌شه؟ ‫- نمی‌دونم راجع‌به چی داری صحبت می‌کنی.
‫- کار من نیست. ‫- هی، من احمق نیستم.
‫متوجه‌ای چه بلایی ممکن بود سرت بیاد؟
‫ما دنبال مرواریدیم.
‫این یعنی نقض عدالت. ‫متوجه هستی؟
‫نکنه می‌خوای دوست‌دخترت ‫رو تحت‌تأثیر قرار بدی؟
‫حسودیت شده؟
‫هان؟ حسودی؟ مسخره‌ست.
‫بد موقع اومدم؟
‫- اوه، نه. ‫- نه.
‫[کتاب‌های لوپن]
‫[ادیث سوانزنک]
‫- خوبه، پیداش کردم. ‫- ایول.
‫این حرف نداره.
‫[ادیث سوانزنک]
‫اوه!
‫- اوه، من شرمنده‌ام. ‫- مشکلی نیست.
‫نمی‌دونم یهو چی شد. نمی‌دونم.
‫شاید بهتره توی فضای بسته عینک نزنی، خنگول.
‫- باشه. ‫- الان فهمیدی چی شد؟
‫- بله، حتماً همینه. ‫- آره.
‫ولی مشکی که پیش نیومد، نه؟
‫راستی شما خیلی خوشتیپ‌این. ‫موهاتون و همه‌چی. حرف نداره.
‫- لعنتی. ‫- فعلاً. روز خوبی داشته باشین.
‫بفرما.
‫- تمومه. ‫- می‌شه ببینم؟
‫هوشمندانه‌ست.
‫- هرگز فرقش رو احساس نمی‌کنه. ‫- البته اگه بتونی با اصلی عوضش کنی.
‫خیلی‌خب، بریم امتحان کنیم. ‫من که دل توی دلم نیست.
‫خیلی‌خب.
‫بفرما.
‫نزدیک بود.
‫ولی کافی نبود.
‫خیلی‌خب، کافیه. ادامهٔ نقشه.
‫- دوباره؟ ‫- بیا.
‫یه‌بار دیگه، خب؟
‫وقتی دستبند رو گرفتم،
‫از ساختمون خارج می‌شم و سمت هزارتو میرم.
‫عالیه. وقتی که اونجا رفتی چی؟
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه، بگو.
‫چپ، راست، چپ. تا به مرکز برسم.
‫خب، و واسه بیرون اومدن ازش چی؟
‫چپ، راست، راست، راست، چپ، ‫راست، راست، چپ، راست، چپ.
‫چپ، راست، چپ، راست.
‫تو جلوی خروجی منتظری ‫و بعدش باهم می‌ریم.
‫مرسی.
‫دیدی؟ حتی اونم می‌دونه من نقشه رو بلدم.
‫مهمترین مدیران عامل قراره اینجا حضور ‫داشته باشن. می‌خوام بهترین افرادت رو بیاری.
‫- بهترین‌مون رو در اختیارتون می‌ذاریم. ‫- مکس مولر یه سخنرانی کوتاه داره.
‫اوه، نه.
‫ای لعنتی.
‫اوه.
‫[دسترسی به شبکه امکان‌پذیر نمی‌باشد، ‫مجدداً تلاش کنید]
‫وای‌فای‌تون قطع می‌شه. بین ساعات ‫شیش الی بامداد شنبه اینترنت ندارین.
‫توی این کتابچه توضیح داده شده.
‫ممنون.
‫- شب‌تون بخیر. ‫- شب‌تون بخیر.
‫اگه اجازه بدین...
‫خانم، کت‌تون، اجازه هست؟
‫- عزیزم، اجازه میدی؟ ‫- اوه.
‫خیلی ممنون.
‫بفرمایید.
‫ممنونم.
‫شب‌تون بخیر.
‫از اینکه اینجا تشریف آوردید ازتون مچکرم.
‫جداً می‌گم. حضورتون اینجا باعث سعادته.
‫دوست دارم یه تشکری هم...
‫از میزبان‌های دوست‌داشتنی‌مون به‌خاطر ‫این فرصت منحصربه‌فرد بکنم.
‫به همه‌چی سر خواهم زد.
‫اگه ملاقاتی باشه، تبادل نظری باشه...
‫فقط آروم باش.
‫موقع رفتن دستبند رو می‌گیریم.
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید، شما؟
‫ام... من توی اتاق لباس مهمانان کار می‌کنم.
‫این رو خودم می‌دونم، ولی منظورم این نبود.
‫جرارد کجاست؟
‫- ام... اون... ‫- متأسفانه ایشون دیگه برنمی‌گردن.
‫- اوه، نه. ‫- از ما خواست جاش بیایم.
‫کورنلیوس، خوشبختم.
‫نگران نباشین، من و آلین توی ‫بزرگ‌ترین اتاق‌های لباس پاریس کار کردیم.
‫جرارد شخصاً از من خواست تا ‫نامهٔ استعفای خودش رو به شما بدم.
‫- مردِ بیچاره داغون شده بود. ‫- اوه، بله. خسته بود.
‫- بهش ظلم شده بود. ‫- ظلم کلمهٔ بزرگیه براش.
‫- خب... ‫- حرفیه که ایشون زدن، خانم. حرف من نیست.
‫من هرگز چنین حرفی نمی‌زنم.
‫فقط امضاتون رو نیاز دارم.
‫نوشته که من اینجا اومدم ‫و این مسائل رو بهتون توضیح دادم.
‫[استعفانامه]
‫در ضمن، خانم. می‌خواستم اشاره کنم که...
‫آویزها جای اینکه چوبی باشن، پلاستیکی‌ان.
‫و فکر می‌کنم که مقداری قدیمی شدن.
‫- اوه، بله. ‫- هوم؟
‫- بله، راحت می‌شه تشخیص داد. ‫- بله.
‫من متنفرم که چنین گزارشاتی ‫رو به اتحادیه‌مون بدم.
‫نمی‌خوام این کار رو کنم ‫ولی متأسفانه این روزها...
‫هر سهل‌انگاری‌ای رو باید گزارش کنم.
‫- متوجه‌این؟ ‫- البته.
‫اوم...
‫من از شما عذرخواهی می‌کنم.
‫ترتیبش رو میدم.
‫و ممنون که توی این فرصت کم ‫این خبر رو به من دادین.
‫اوه، مشکلی نیست. پیش میاد.
‫- ما خیلی خوشحالیم از این بابت. ‫- واقعاً همین‌طوره.
‫زود بهش رسیدگی کنین!
‫شب خوش.
‫برام مهم نیست چی گفتی. ‫نمی‌خوام باهات مبارزه کنم، برونو.
‫اسان، برونو، برین داخل رینگ.
‫هی...
‫شب خوبی داشته باشین.
‫- تارا؟ ‫- بله؟
‫عذر می‌خوام.
‫من خیلی دست‌وپا چلفتی‌ام. ‫عذر می‌خوام. بفرمایید.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫- بگیریدش! ‫- من میرم.
‫چی... چی شده یهو؟
‫[یک هفته قبل]
‫سانی، هیچ‌جوره نمی‌تونی ‫جلوی این افراد رو بگیری.
‫هر کاری بکنی شرایط رو واسه من بدتر می‌کنی.
‫هرکاری که می‌گن رو باید انجام بدی، سانی.
‫این تنها راهه.
‫کار بعدی‌ای که باید بکنی رو بهت می‌گم.
‫خوب گوش بده چی بهت می‌گم.
‫باید یه دستبندی رو از تارا زانگ بدزدی.
‫ولی این‌بار می‌خوان پلیس دزد رو بگیره.
‫می‌خوان دستگیر شم؟ ‫چرا خودت منو تحویل پلیس نمی‌دی؟
‫اونی که دستگیر می‌شه تو نیستی، سانی.
‫این الان رسید. ‫نوشته دزدی فردائه.
‫- دیوپه؟ ‫- نه.
‫بنجامین فرل.
‫کاریه که توش باید...
‫به یکی خیانت کنی.
‫ولی خیانت به یه دوست.
‫بفرما.
‫کسی که از اول کنارت بوده،
‫نزدیک بود.
‫ولی کافی نبود.
‫این‌بار موضوع دزدیدن دستبند نیست.
‫می‌خوان ببینن تا کجا می‌تونی پیش بری.
‫برید، برید. عجله کنید!
‫می‌خوان ببینن کدوم برای تو عزیزتره.
‫- همه‌جا رو بگردید! ‫- اوناهاش!
‫شروع کنین!
‫بجنب.
‫- مبارزه کن! زود باش! ‫- بجنب!
‫یالا!
‫بجنب اسان، بزنش.
‫چپ، راست. زود باش.
‫خیلی‌خب.
‫مرکز هزارتو!
‫خیلی‌خب. زود باش.
‫برو.
‫خب، تموم شد.
‫خیلی‌خب.
‫بزن بریم.
‫راست.
‫چپ، راست، راست، ‫راست، راست، چپ...
‫راست، راست، چپ، راست ‫چپ، چپ، راست، چپ، راست.
‫تو جلوی خروجی منتظری ‫و بعدش باهم می‌ریم.
‫مرسی.
‫نقاشی و مروارید،
‫اهمیتی ندارن.
‫هدف اصلیم...
‫هدف واقعی من اینجا...
‫اینه که بهت ضربه بزنم.
‫یه ضربهٔ خیلی بد.
‫چپ، راست.
‫خیلی‌خب.
‫راست!
‫بریم.
‫بذار یه بدل بهشون بدیم ‫یا یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫نمی‌تونم ریسک کنم. ‫اگه گند بزنم، اون‌ها می‌کشنش.
‫راهی ندارم.
‫ایکاش یه راه دیگه‌ای هم بود.
‫پلیس!
‫دست‌ها بالا!
‫گفتم دست‌ها بالا!
‫بشین!
‫گمونم مثل رفیقت حرفه‌ای نیستی! نه؟
‫بیا، راه بیفت.
‫هی...
‫برنده...
‫اسان!
‫[الکس، مربی رائول]
‫از صدات معلومه حالت خوب نیست.
‫- آره، می‌دونم. ‫- مشکل چیه؟
‫راستش...
‫چی شده؟
‫من بهت دروغ گفتم، کلر.
‫ام...
‫- مطمئنی خوبی؟ ‫- نه، نه.
‫نه، نه. واقعیت اینه که ‫اون روز بهت دروغ گفتم.
‫راجع‌به چی بهم دروغ گفتی؟
‫اون روز جوری رفتار کردم که انگار ‫می‌دونم چی به نفع رائوله، ولی نمی‌دونم.
‫من نمی‌دونم پدر بودن... چه شکلیه.
‫مادر بودن یعنی دائماً نگران باشی.
‫کلافه باشی.
‫و معمولاً تنها باشی.
‫درک می‌کنم.
‫حالت بهتر شد؟
‫بعد از اینکه صدات رو شنیدم، آره.
‫ممنون.
‫- دیگه مزاحمت نمی‌شم. ‫- مشکلی نیست. داشتم کتاب می‌خوندم.
‫چی می‌خوندی؟
‫روم نمی‌شه بگم.
‫بگو.
‫ام... لوپن.
‫فردا بعد از تمرین می‌بینمت؟
‫اوهوم.
‫انتظار داره اذیتم می‌کنه، کلر.
‫و هیچ‌وقت کسی به اسم ‫دکتر ورنس توی بیمارستان نداشتم.
‫نه توی سوم دسامبر نه هیچ‌وقت!
‫باشه، ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫تا پای لوپن وسط باشه، خبری از مرگ نیست.