‫الو، رائول؟ ‫مامانم.
‫فکر می‌کردم خونه باشی.
‫خب، ‫می‌خواستم بهت بگم...
‫که بیمارستانم ‫و تا یه مدتی نمیام خونه،
‫برای همین دایی مارتین رو می‌فرستم بیاد.
‫۵ دقیقه طول می‌کشه ‫تا از کلانتری خودش رو برسونه.
‫همین. ‫دوستت دارم عزیزم.
‫فعلاً.
‫« لوپن » ‫" فصل سوم - قسمت هفتم "
خوب خوابیدی؟
‫این چیزا دیگه برای چیه؟
‫زندگی منه.
‫من همه‌چی‌ام.
‫اما در حال حاضر، ‫هیچکسی نیستم.
‫دوستم و خونوادم رو از دست دادم.
‫مروارید هم همینطور.
‫خوشحالم اینجایی.
‫چون تو رو دارم.
‫کلی هم سوال دارم.
‫راستش، ‫فقط یکی.
‫بهم بگو.
‫چرا ۲۵ سال پیش ندیدی‌مون؟
‫بعد این که شما دونفر رفتین فرانسه...
‫...فقط یه هدف داشتم.
‫که اونقدری پول در بیارم ‫تا بتونم شما و پدرتون رو پیدا کنم.
‫یکی دو هفته بعدش،
‫اونقدری پول جمع کردم ‫تا بتونم بلیط بخرم.
‫اما رئیسم یه دزد بود.
‫تصمیم گرفت ‫حقوق کارمندها رو نصف کنه.
‫جانم؟
‫نه، ‫پول رو بده ببینم!
‫جلوش وایسادم ‫و اخراج شدم.
‫برای همین تصمیم گرفتم ‫خودم پول رو بردارم.
‫اون پول مال ما بود.
‫اما گرفتنم.
‫وقتی تو زندان بهم زنگ زدی، ‫خیلی خجالت کشیدم.
‫ببخشید.
‫نمی‌دونستم کی قراره آزاد شم.
‫تو زندان هیچ‌کاری نمی‌تونستم برات بکنم.
‫وقتی آزاد شدم، ‫هیچی برام نمونده بود.
‫مجبور شدم دزد بشم.
‫یه دزد واقعی.
‫یکی از بهترین‌ها، ‫مثل خودت.
‫کلر (مامان رائول) ‫[تغییر صدا]
‫- سلام کلر. ‫- اسان، خودت رو برسون اینجا.
‫باید بیای.
‫- اسان صدام زدی. ‫- می‌دونم تویی.
‫وقت تلف نکن ‫و خودت رو برسون اینجا!
‫باشه.
‫رائول؟
‫چیزی نیست.
‫اومد.
‫می‌دونستم حالش خوبه.
‫امکان نداره!
‫وای!
‫از این سمت.
‫بی‌نظیره.
‫اوه!
‫وای!
‫اینجا کار می‌کنی؟
.سوزن توخالیمه
‫اینجا جای همه‌مون امنه.
‫وای، ‫چه کلکسیونی داری!
‫به گمونم بن تنها کسی بوده ‫که اومده اینجا، مگه نه؟
‫قبلاً آره.
‫سلام.
‫ایشون ماریاماس.
‫مامانم.
‫چقدر خوبه ‫که بالاخره می‌تونم ببینمت!
‫- تو رائولی؟ ‫- بله.
‫[۱۹۹۸]
‫با مسابقۀ فینال جام‌جهانی ‫و جدال‌ تیم‌های فرانسه و برزیل در خدمت‌تون هستیم.
‫کسی هنوز نیومده.
‫نمی‌دونم کلر. ‫نمی‌دونم.
‫حس خوبی ندارم. ‫جور در نمیاد.
‫- چی‌کار کردن؟ ‫- هیچی. چه اهمیتی داره؟ مایه‌دارن.
‫- ما که اصلاً پولش رو لازم نداریم. ‫- بذار یه چیزی رو روشن کنم.
‫هرکاری من میگم می‌کنین، ‫وگرنه دم‌تون رو می‌ذارین رو کول‌تون و میرین!
‫هروقت فوچارد اومد در خونه‌تون ‫با اشک و زاری نیا پیش من.
‫بارتز و لبوف ‫مشغول یه گفت و گوی پرشورن.
‫مسابقۀ فوق‌العاده‌ای رو در پیش خواهیم داشت. ‫بازی‌ای که در تاریخ ثبت خواهد شد، مطمئن باشین.
‫شما هم این احساس رو دارین، درسته؟ ‫این احساس رو دارین.
‫تماشاچی‌ها سر از پا نمی‌شناسن...
‫خیلی‌خب، بازی تا ۵ دقیقه دیگه شروع میشه. ‫آماده باشین.
‫کمکی از دستم ساختس قربان؟
‫نه، نه، نه. ‫اوضاع ردیفه.
‫- چی‌کار دارین می‌کنین؟ ‫- این رو نگاه.
‫همونیه که نوشتی؟
‫- همونه... بله، خودشه. همینجاس. ‫- خوبه. این رو هم نوشتی؟
‫- نه، این یکی رو ندارم. ‫- طرف حتی تلاش هم نمی‌کرده.
‫برچسبه. ‫یه شماره ساختگیه.
‫دزدیه.
‫- نمی‌فهمم. ‫- کلیدها رو می‌خوام.
‫شرمنده. ‫باید با مالک تماس بگیرم...
‫می‌خوای بهش زنگ بزنی و ‫بگی که فهمیدیم پلاکش تقلبیه؟
‫- خب... ‫- بیخیال. یکم فکر کن!
‫- اما من... ‫- نکنه طرف اونی؟
‫- طرف کی؟ ‫- یعنی میگی طرف دزدهایی؟
‫یا طرف پلیسی؟
‫- من می‌خوام به پلیس کمک کنم... ‫- کلیدها رو رد کن بیاد. همین حالا!
‫- باید طرف رو دستگیر کنم. دست بجنبون! ‫- درسته، صبر کن.
‫- بجنب دیگه! کلیدها رو بده! ‫- شرمنده. خدمت شما.
‫- مچکرم. این رو نگه دار. ‫- ممنون.
‫مرسی. ‫این هم از این.
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- بله؟
‫میشه این رسید سلب مسئولیت رو ‫برام امضا کنین؟
‫- حتماً. اسمت چیه؟ فرانسوا؟ ‫- بله.
‫- فرانسوا. خوشم اومد. ‫- بله.
‫- خودکار. ‫- رعایت آیین‌نامه خیلی مهمه.
‫- مچکرم. ‫- خیلی‌خب فرانسوا...
‫- میشه طناب رو واسم باز کنی لطفاً؟ ‫- شرمنده. بله حتماً.
‫- ببخشید. بفرمایین. ‫- مواظب باش بهت نپاشه.
‫- خوبه. ‫- صبر کنین.
‫- درست شد. ‫- ردیفه؟
‫- آمادۀ آماده‌اس. ‫- ممنون.
‫اینجاس.
‫چیشده؟
‫هیچی. ‫حال‌تون خوبه؟
‫- دروغ میگی. ‫- معلومه. از اون دروغ‌های ضایع هم بود.
‫آها.
‫وزارت داخلی می‌تونه هرکسی رو دلش بخواد ‫از زندان در بیاره.
‫- مثل بن؟ ‫- چه مثال خوبی.
‫آدم فاسدیه.
‫اگه یه چیزی برعلیهش پیدا کنم، ‫چیزی که که می‌خوایم رو بهمون میده.
‫چی؟ ‫می‌خوای از یه وزیر دزدی کنی؟
‫- نه، وایسا... ‫- نه، صبر نمی‌کنیم.
‫من و کلر با هم حرف زدیم ‫و تصمیم‌مون رو گرفتیم.
‫می‌خوایم واسه بن ‫یه وکیل خوب پیدا کنیم.
‫چهار نفرمون می‌تونیم بریم یه جای امن، ‫به دور از پاریس.
‫آره. ‫یه خونه امن برامون پیدا کن.
‫از پسش برمیای دیگه؟
‫ایده‌آل نیست ‫ولی خب ما هم خونوادۀ ایده‌آلی نیستیم.
‫اینطوری می‌تونیم کنار همدیگه هم باشیم، ‫یه زندگی نو بسازیم.
‫اینطوری فراری میشی کلر.
‫اسمش رو هرچی می‌خوای بذار.
‫مطمئنم خودم قبلاً همچین پیشنهادی داده بودم. ‫همچین چیزی نمی‌خواستی.
‫آره، نمی‌خواستم ‫چون زنده بودی.
‫اما الان مُردی، یادت رفته؟ ‫تصمیم‌گیریش به عهده تو نیست.
‫خیلی‌خب، ‫متوجهم.
‫- حق حرف زدن ندارم، درسته؟ ‫- آره.
‫- مثل همیشه.
‫حداقل چندتا کار نیمه‌تموم رو تموم کنم
‫یه وکیل واسه بن پیدا می‌کنیم،
‫دو روز بعدش هم میریم، ‫خوبه؟
‫خوبه. ‫چه خوب مخش رو می‌زنی.
‫خب دیگه، ‫گوش کن ببین چی میگم.
‫یه زن و بچه زندگی‌شون به تو بستگی داره،
‫پس دیگه خبری از دزدی و تغییر قیافه نیست.
‫قول؟
‫قول میدم مامان.
‫سرهنگ علی عبدالکریم.
‫از ارتش چاد.
.در خدمتم سرهنگ
‫شما رو می‌شناسم؟
‫با همدیگه توی چاد خدمت کردیم.
‫عملیات لیموزین. ‫۱۹۶۹.
‫داشتم از پاریس رد می‌شدم. ‫گفتم یه سلامی بکنم.
‫به یاد نمیارم.
‫تعجبی نداره. ‫وقتی ۱۳ سالم تحت فرماندگی شما خدمت می‌کردم.
‫تو اون سن ‫همه‌مون مثل همدیگه‌ایم.
‫خودتون این رو بهم گفتین قربان. ‫خوب به یاد دارمش.
‫نه؟ ‫علی؟
‫- علی کوچولو؟ ‫- خودشم.
‫الان یادم اومد.
‫- علی کوچولو! ‫- بله.
‫چه خوشحال شدم دیدمت. ‫بیا تو.
‫- بیا تو. ‫- ممنون سرهنگ.
‫باعث افتخاره.
‫- خوشحال شدم دیدم‌تون. ‫- من هم همینطور.
‫یه چیزی بگم؟
‫خوشحالم دیگه تو ارتش نیستم.
‫دیگه هیچ مرد واقعی‌ای باقی نمونده.
‫دخترم میگه من تو این باغ‌ها نیستم.
‫نگران من نباشین.
‫شما همیشه حرف دل‌تون رو می‌زدین.
‫بله.
‫راستش، .شما دلیل سرباز شدن من بودین
‫- شوخی می‌کنی. ‫- بله.
‫هیچوقت درک نکردم چرا ارتشبد نشدین.
‫عجیبه. ‫می‌دونی چرا؟
‫کله‌گنده‌ها بالاخره عقل‌شون اومده سر جاشون.
‫قراره امروز توی بووو ‫بهم نشان لژیون دونور رو بدن.
‫چه خوب، ‫بالاخره!
‫- وقتش بود! ‫- خب...
‫سیاستمدارهای آشغال!
‫مثل گربه باهوش و چابک.
‫خدایا!
‫شعار نیروهای ششم پیاده‌نظام استعماری رو ‫یادت مونده.
‫- البته که یادم مونده. ‫- مثل گربه باهوش
‫خیلی‌خب، ‫برین!
‫کاپیتان دونگا به زمین خیره شده.
‫اینطوری شاید برزیل...
‫- بجنب. ‫- وایسا. بالا رو نگاه.
‫کسی نیست.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫باورم نمیشه به بازی سال نرسیدیم!
‫شاید هم تحقیر سال.
‫- از کجا معلوم؟ ‫- همه میدونن که برزیل ۲-۰ جلوئه.
‫نزن این حرف رو!
‫- اوه... ‫-رسیدیم.
‫اونا هم ضد حمله می‌زنن.
‫لیلیان تورام حمله‌ای که ‫کارمبو شروع کرده بود رو ادامه میده.
‫طراوت تیم کامل از بین رفته.
‫فرانسوی‌ها حسابی ناامیدشون کردن.
‫امون‌شون رو بریدن ‫و حالا باید یه راه فرار پیدا کنن.
‫تا اون موقع تحت فشار باقی می‌مونن.
‫نکته مثبت اینه که با این نتیجه نزدیک ‫هنوز جای امید باقی مونده.
‫راحت باش پسرم.
‫اوه، ‫علی!
‫- حالت چطوره پسرم؟ ‫- خیلی خوبم، شما؟
‫خب.
‫بیا اینجا ببینم. ‫می‌خوام معرفیت کنم.
‫اوم...
‫علی، می‌خوام وزیر داخلی رو بهت معرفی کنم. ‫بالاترین مقام پلیس فرانسه.
‫جناب وزیر، ‫ایشون سرهنگ علی عبدالکریم هستن.
‫بچه خیلی خوبیه ‫و وقتی تو چاد بودیم، بهمون خدمت می‌کرد.
‫- از دیدن‌تون خوشحال شدم جناب وزیر. ‫- همچنین.
‫البته چهرت آشناس. ‫می‌شناسمت؟
‫راستش، ‫جناب وزیر،
‫هزاران چهره مثل من وجود داره.
‫چهرۀ کسانیه که برای فرانسه جنگیدند،
‫چهرۀ کسانی که برای پرچمی که ‫مال خودشون نبود، خون دادند.
‫البته ناراحت نیستم.
‫حکومت جمهوری خیلی از ما قدردانی کرده.
‫یه مدال زیبا هم بهم دادن.
‫البته.
‫ستودنیه.
‫جمهوری هم از شما ‫بابت فداکاری‌هاتون سپاسگزاره، آقای...
‫عبدالکریم.
‫پسر ماریاما و باباکار.
‫ستودنیه.
‫بهتره مراسم رو شروع کنیم، ‫نه؟
‫حسابی پوزۀ اون سیاستمدار آشغال رو ‫به خاک مالیدی!
‫بعد مراسم یه نوشیدنی مهمون منی.
‫نه، ‫دوتا.
‫مفهومه.
‫راحت باش.
‫فعلاً.
‫کمکی از دستم ساختس، جناب وزیر؟
‫پسرم،
‫من وزیر نیستم.
‫- ایشون. این نشان سرهنگی دومه. ‫- ببخشید، جناب سرهنگ دوم.
‫- همم. ‫- اینجا دفتر جناب وزیره.
‫لطفاً برگردین پایین.
‫- احمق! ‫- ببخشید!
‫- چرا اینقدر دست و پا چلفتی‌ای؟ ‫- برین طبقه پایین.
‫- بله. ‫- به من دست نزن. بس کن!
‫داری بیشتر پخشش می‌کنی.
‫- چیشده؟ ‫- باورم نمیشه.
‫- لباسم خراب شد. ‫- نظرت چیه یکم احترامی بذاری؟
‫[اسناد محرمانۀ وزیر داخلی]
‫در رو باز کنین قربان!
‫یکی بی اجازه وارد دفتر وزیر شده.
‫هیچکس نباید ساختمون رو ترک کنه. ‫هیچکس!
‫خوبه. ‫برین، برین.
‫مجبور شدی در رو بشکون!
‫ببخشید، ‫یکی بی اجازه وارد شده.
‫باید همه رو بگردیم. ‫لطفاً ساختمان رو ترک نکنین.
‫- چیشده جناب سرهنگ؟ ‫- نمی‌دونم.
‫انگار یکی بی اجازه وارد شده.
‫- دستاتون رو باز کنین قربان. ‫- همه، کیف‌هاتون رو باز کنین.
‫خجالت بکش!
‫ما با هم توی چاد خدمت کردیم!
‫فقط داره دستوراتش رو انجام میده.
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟ ‫به‌خاطر داشتن گوشی پزشکی دستگیرش کنی؟
‫ایشون یه سرهنگ پزشک هستن.
‫مُدرسم تو اولین ماموریتم ‫این رو بهم داد.
‫هرجا برم با خودم می‌برمش.
‫مرخصی.
‫مثل گربه باهوش
‫و چابک.
‫برش داشتی؟
‫معلومه. ‫شوخیت گرفته؟
‫یه زن و بچه زندگی‌شون به تو بستگی داره،
‫پس دیگه خبری از دزدی و تغییر قیافه نیست.
‫قول؟
‫قول میدم مامان.
‫می‌تونی به زنت دروغ بگی، ‫ولی نه به مامانت.
‫یه چیزایی تو سرته، ‫نه؟
‫نمی‌تونیم فرار کنیم مامان.
‫کلر ول‌‌مون نمی‌کنه. ‫من یه نقشه دارم.
‫خیلی‌خب. ‫پس بذار کمکت کنم.
‫نقشه‌ات چیه؟
‫می‌دونم می‌تونیم چیزی علیه وزیر پیدا کنیم.
‫اما یکی رو لازم دارم ‫که بتونه وارد دفترش شه.
‫- احمق! چرا اینقدر دست و پا چلفتی‌ای؟ ‫- ببخشید!
‫- برین طبقه پایین لطفاً. ‫- بله.
‫به من دست نزن. ‫داری بیشتر پخشش می‌کنی.
‫- چیشده؟ ‫- شما هم باید یه حواس‌پرتی درست کنی.
‫لباسم خراب شد!
‫نظرت چیه یکم احترام بذاری؟ ‫خانم، اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫فکر می‌کردم همه‌جا ‫باید به همه‌کس نوشیدنی تعارف کنم.
‫نه همه‌جا و همه‌کس. ‫برو پایین.
‫- متوجهم. ‫- آره، بجنب، راه بیفت.
‫- شما که هنوز اینجایین. ‫- دستشویی بودم.
‫برگردین پایین قربان!
‫تو همون لحظه، ‫من در گاوصندوق رو باز می‌کنم.
‫مشکل اینجاس که ممکنه دم خروجی ‫من رو بگردن.
‫قربان، فکر کنم یه آقا رو دیدم که وارد اونجا شد. ‫وارد دفتر وزیر.
‫قبلاً ندیده بودمش.
‫- لطفاً شما برین پایین. ‫- بله.
‫و بعد شما گاوصندوق رو خالی می‌کنی.
‫در رو باز کنین قربان!
‫وقتی من از راهرو فرار کردم، ‫شما وارد دفتر میشی.
‫یکی بی اجازه وارد دفتر وزیر شده. ‫هیچکس نباید ساختمون رو ترک کنه.
‫هیچکس!
‫اونقدری وقت داری ‫که بتونی گاوصندوق رو خالی کنی.
‫پس هرچی لازم داشتی رو بردار ‫و سریع بزن بیرون.
‫از کجا بدونم چی رو باید بردارم؟
‫یه راهنمایی کوچیک بهت می‌کنم.
‫همم.
‫وایسا. ‫خب چرا من رو نمی‌گردن؟
‫یه بار یکی از دوستام بهم چیزی گفت ‫که واقعاً درست بود.
‫وقتی زن باشی ‫و هم‌سن من باشی و ظاهرت مثل من باشه،
‫تصمیمش از قبل گرفته شده، ‫تو یه آشغالی.
‫فقط یه نفر هست که ‫از یه مرد سیاه‌پوست چهل‌ساله نامرئی‌تره.
‫یه زن سیاه‌پوست.
‫- و... ‫- مواظب حرف زدنت باش پسرجون.
‫با یه سن قابل توجهی.
‫به گمونم از این دوستت خوشم بیاد.
‫می‌تونم ببینمش؟
‫یکم دیر شده.
‫اما اگه این کارمون درست پیش بره، ‫بهمون افتخار می‌کنه.
‫بعدش تو حیاط همدیگه رو می‌بینیم.
‫ببخشید، یکی بی اجازه وارد شده. ‫باید همه رو بگردیم.
‫لطفاً ساختمان رو ترک نکنین.
‫مثل گربه باهوش
‫و چابک.
‫بعدش هم از توی تونل‌ها فرار می‌کنیم.
‫برش داشتی؟
‫معلومه. ‫شوخیت گرفته؟
‫دیدمون. ‫بریم.
‫برو، برو، برو!
‫وایسین!
‫دارن از توی تونل‌ها فرار می‌کنن!
‫حالت خوبه مامان؟
‫چیزیم نیست. ‫بجنب. نگران من نباش.
‫از اون سمت.
‫- اینجا کجاس؟ ‫- زیر کاخ الیزه.
‫اگه حمله‌ کنن، ‫رئیس‌جمهور رو از اینجا فراری میدن. داریم می‌رسیم!
‫محض اطلاعت ‫باید بگم که من شنا بلد نیستم!
‫نگران نباش، ‫نقشه اون هم کشیدم. سوار شو!
‫- بجنب! ‫- از این سمت!
‫دارن در میرن! ‫هی! وایسین!
‫خب دیگه، ‫برو!
‫هی! ‫وایسا!
‫- گندش بزنن!
‫امکان نداره!
‫چطور یکی راحت تونسته وارد اینجا بشه؟
‫جناب وزیر، ‫فکر می‌کنیم از داخل تونل‌ها فرار کردن.
لعنتی
‫[خودم]
‫همه برن بیرون.
‫بیرون!
تو بودی که گوشیم رو دزدیدی؟
‫باریکلا! رئیس پلیس فرانسه ‫به چه نتیجه‌گیری هوشمندانه‌ای رسیده.
‫یه نگاه به فهرست مخاطبینت انداختم، ‫آدم‌های جالبی دیدم.
‫قاچاقچی‌ها، ‫اسلحه‌فروش‌ها، رهبران ملی‌گرا.
‫فکر می‌کردم فساد بهت قابل‌نفوذ نیست.
‫چقدر می‌خوای؟
‫نه، ‫پولت واسه خودت.
‫- باید یکی رو از زندان در بیاری. ‫- از زندان؟
‫شوخی می‌کنی!
‫متوجهم. ‫تصمیمت منطقیه.
‫گوشیت رو واسه مطبوعات می‌فرستم ‫تا ببینم چی‌کار می‌تونن بکنن. فعلاً.
‫- دیگه خودت می‌مونی و... ‫- نه، نه، وایسا.
‫کی رو می‌خوای در بیاری؟
‫سلام.
‫به‌جای کلر می‌رفتی زندان؟
‫- تو به خونوادت خیانت کردی. ‫- کدوم خونواده؟
‫خونواده‌ای که بچه‌‌هاشون رو ‫مجبور می‌کنن دعوا کنن؟
‫خونواده‌ای که مجبورمون می‌کنن دزدی کنیم؟ ‫آدم بکشیم؟
‫آره، کلر هیچوقت بهت راستش رو نگفت ‫که سال ۹۸ چه اتفاقی افتاد.
‫چی برداشتی؟
‫- چی برداشتی؟ ‫- نمی‌‌دونم!
‫آروم برو. ‫گمش کردیم کلر.
‫زمردها کجان؟ ‫زمردها کوشن؟
لعنتی
‫گندش بزنن!
‫داشبود رو باز کن.
‫- چی؟ ‫- گفتم داشبورد رو باز کن!
‫بجنب دیگه!
‫- چی‌کار باید بکنم؟ ‫- بهش تیر بزن.
‫- نه! زده به سرت؟ ‫- بزنش!
‫- برونو! ‫- بزنش. همین حالا!
‫نه، ‫من اصلاً بلد نیستم باهاش کار کنم.
‫گوش کن، یا بهش تیر می‌زنی ‫یا خودم می‌کشمت.
‫فهمیدی؟ ‫بجنب، بزن!
‫- بهش دست نزن! ‫- بزن!
‫- بندازش! ‫- بزن!
‫- نزن برونو!
‫- بزن! ‫- برونو! برونو!
‫- بزن! ‫- برونو!
‫بزن! ‫بزن!
‫مواظب باش!
‫حالت خوبه؟
‫اون مجبورم کرد.
‫می‌دونم.
‫دست خودم نبود. ‫دست خودم نبود.
‫- ‫دست خودم نبود. ‫- بجنب. پلیس‌هان.
‫ما بچه بودیم ‫و اون هم سوءاستفاده کرد.
‫مجبورمون کرد باور کنیم که داره ‫ازمون محافظت می‌کنه اما داشت سوءاستفاده می‌کرد.
‫کلر همچین آدمیه.
‫هنوز هم می‌خوای سپر بلاش بمونی؟
‫مانون، ‫دلت نمی‌خواد برگردی زندان.
‫پس کاری که میگم رو بکن.
‫بهش زنگ بزن.
‫یه جا قرار بذار.
‫- الو؟ ‫- منم.‌ آزاد شدم.
‫به همین زودی؟
‫چطوری؟
‫- اشتباه اداری. ‫- همم.
‫باید از شر مروارید خلاص شیم ‫و گم و گور شیم.
‫یه خریدار پیدا کردم. ‫امشب تو طاق پیروزی قرار ملاقات داریم.
‫اونجا می‌بینمت.
‫خیلی‌خب. حله. ‫اونجا می‌بینمت.
‫بفرمایین.
‫یه خورش گوشت گوساله عالی.
‫همم!
‫چه بوی خوبی هم داره.
‫- این غذای موردعلاقۀ کیه؟ ‫- حتماً لوپن.
‫نه.
‫پدرم.
‫فردا راه می‌افتیم.
‫خطری هم تهدیدمون نمی‌کنه.
‫همم.
‫بالاخره.
‫این که نیست.
‫کجاس پس؟
‫همینه.
‫خودشه.
‫«گریمادان، «بازرس سابق واحد کارآگاه‌ها
‫[مروارید سیاه]
‫آره دیگه.
‫لعنت بهش.
‫- الو؟ ‫- سلام سوفیا.
‫- اسان بهم پیام داد. ‫- چی بهت گفت؟
‫تو میدون میدان شارل دو گله ‫و مروارید سیاه همراهشه.
‫آره بابا! ‫همین حالا بهت گفت؟
‫دقیق نه ‫اما می‌دونم میاد اونجا.
‫یه عکس از طاق پیروزی برام فرستاد ‫که گریمادان امضاش کرده بود، خب؟
‫گریمادان اسم مستعار لوپن...
‫توی «باز لوپن گانیمارد را فریب می‌دهد.» ‫درسته؟
‫سوفیا، بس کن لطفاً. ‫اسم مستعار لوپن توی «مروارید سیاه» هست.
‫ظاهراً دست یه نفر به اسم کلره.
‫یه نفر دیگه؟ معلومه! ‫باید هرچه زودتر مداخله کنیم.
‫- باور کن! ‫- تو چی مداخله کنیم؟
‫بهم گفتی هروقت اسان ‫باهام تماس گرفت، بهت بگم.
‫من هم همین کار رو دارم می‌کنم. ‫سوفیا، لطفاً بهم اعتماد کن، خب؟
‫اسان میاد اونجا، مطمئنم. ‫باید خودمون رو برسونیم اونجا.
‫خیلی‌خب. ‫باشه، میریم.
‫- اما به نفعته اشتباه نکرده باشی. ‫- اونجا می‌بینمت.
‫[اینجا یک سرباز فرانسوی خاک است ‫که برای کشورش از جانش گذشته است.]
‫- عکسه که گرفتم خیلی خوب شد. ‫- جدی؟ ببینمش.
‫نمیاد.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫بهت خیانت کرده. ‫تمومه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- مانون.
‫اومدی دنبال مامانم، ‫برای همین دخترت رو برعلیهت کردم.
‫الان دیگه تو تیم منه.
‫مطمئنی الان می‌خوای همچین کاری بکنی؟
‫به‌نظرت چی میشه؟
‫الان دیگه خیلی پیرتر شدی.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- من انتقامم رو گرفتم. مروارید رو می‌خوام.
‫- حرفش هم نزن. ‫- می‌دونم پیشته.
‫هرکاری می‌خوای بکن ‫اما پلیس‌ها اینجان.
‫باز هم داری این کار رو می‌کنی.
‫- تصادفی بود. تصادفی بود. ‫- بجنب. پلیس‌هان.
‫پلیس! ‫تکون نخور. تفنگت رو بنداز.
‫گفتم تفنگت رو بنداز!
‫پلیس کشتی؟ ‫۲۵ سال باید آب خنک بخوری.
‫بابت کاری که کردی ‫۲۵ سال افتادم زندان!
‫خودت این کار رو با خودت کردی.
‫- من ماشه رو نکشیدم. برونو کشید! ‫- ما بچه بودیم. تو سوءاستفاده کردی.
‫حاضر بودیم هرکاری برات بکنیم. ‫خودت هم می‌دونستی.
‫برونو ماشه رو نکشید، ‫تو کشیدی. تو و طَمَعت.
‫داشتم به جفت‌تون کمک می‌کردم ‫و فقط وفاداری می‌خواستم.
‫به این میگی وفاداری؟ ‫تو می‌خواستی که ما عروسک‌هات باشیم.
‫برین، برین، برین! ‫بالان!
‫عوض نشدی.
‫اسان دیوپ، ‫ای آدم فروش عوضی.
‫مروارید رو بده به من.
‫هیچ مدرکی علیهت ندارن. ‫آزاد میشی.
‫خب؟ ‫مروارید آزادی؟
‫بجنب.
‫بجنبین! ‫برین بالا!
‫- بجنبین! ‫- بدوین!
‫- بدویین! ‫- برو!
‫عجله کنین!
‫اونجا یه در خروجی هست.
‫هی!
‫- پلیس! از سر راه برین کنار! ‫- خودشه! جان لوک کلر!
‫- بازداشتی. ‫- کار من نبود. اسان دیوپ بود.
‫- اون مروارید رو دزدید. ‫- اسان کجاس؟ کجاس؟
‫- همونجاس! ‫- بریم.
‫به‌علت تلاش برای قتل فردیناند مارشال بازداشتی.
‫ببرینش.
‫هی!
‫راه بیفتین. ‫برین! برین!
‫وقتش رسیده.
‫دارم دستگیر میشم.
‫معلوم شد از گانیمارد بهتری.
‫کارت به اندازه لوپن خوبه.
‫آره اما من لوپن نیستم.
‫دیگه تموم شد.
‫یالا.
‫خب دیگه، ‫راه بیفت.
‫اسان؟
‫- مروارید کجاس؟ ‫- نمی‌دونم.
‫توی «مروارید سیاه» لوپن برای گرفتن مروارید سیاه ‫یه جنایتکار رو به کار می‌گیره.
‫می‌دونم.
‫- تو هم همین کار رو با کلر کردی. ‫- آفرین.
‫- رمان‌های کلاسیک رو خوب می‌شناسی. ‫- چی؟
‫اونجا یه در خروجی هست.
‫بذار ببینم. ‫چه بامزه.
‫ببخشید. ‫امشب با کسی قرار داشتم اما قالم گذاشت.
‫ای بابا.
‫بله، با خودم گفتم ‫حیفه این گل بلااستفاده بمونه.
‫- درسته. ‫- شما قبولش می‌کنین؟
‫بله، حتماً.
‫- شب خوبی داشته باشین. ‫- شب‌بخیر.
‫بدویین بچه‌ها. ‫راه بیفتین!
‫بجنبین، ‫عجله کنین!
‫تکون بخورین!
‫خانم! ‫ببخشید اینطوری جلوتون رو می‌گیرم.
‫می‌دونم دارم فضولی می‌کنم ‫اما خیلی مهمه.
‫یه سوال داشتم. ‫یه آقای قدبلند و نسبتا بامزه این رُز رو بهتون دادن؟
‫- بله، بله. ‫- بله، بله.
‫لعنت بهش.
‫چرا؟ ‫چیشده؟
‫نه، باهاش قرار داشتم اما دیر کردم. ‫گفتم شاید فکر کرده پیچوندمش.
‫کاری از دست‌مون برمیاد؟
‫خب، اگه این رُز رو بهم بدین ‫که پیداش کنم،
‫شاید بتونم درستش کنم.
‫- باشه خب، حتماً. مال شما. ‫- جدی؟
‫- مال شماست. ‫- مچکرم. جونم رو نجات دادین.
‫- شب ‌خوش. ‫- موفق باشین!
‫الو کلر؟ ‫منم، اسان.
‫یه اشتباهی کردم.
‫نه، نمی‌تونم بهت بگم، ‫اما تمام اون مدت حق باهات بود. ببخشید.
‫اگه ازت بخوام بری چی‌کار می‌کنی؟ ‫تا جایی که بشه از کلر دور شیم.
‫باهام میای؟
‫خب؟ ‫باهام میای یا نه؟
‫کلر؟
‫[ایستگاه قطار همدیگه رو می‌بینیم. ‫حتماً ۴ تا بلیط بگیر.]
‫یک بار دیگه، به سر قرار نمیام، ‫اما این بار دیگه دلیل خوبی داره.
‫لحظه‌ای که داری این نامه رو می‌خونی ‫من قبلش خودم رو به پلیس تحویل دادم.
‫وقتی وارد زندان بشم،
‫مردم فراموشم می‌کنن ‫اما اشکال نداره.
‫وقتش رسیده که دنیا ‫اسان دیوپ رو فراموش کنه،
‫و مهم‌تر از همه، وقتش رسیده ‫که تو و رائول به زندگی معمولی‌تون برگردین.
‫یکم زمان برد تا بفهمم ‫اما از اولش حق باهات بود.
‫طبق معمول.
‫واقعاً می‌خوای اوضاع رو درست کنی؟ ‫پس خودت رو تحویل بده.
‫تنها راه حله.
‫بابت کارهایی که کردم ‫و آسیب‌هایی که بهت وارد کردم تاوان بدم.
‫- حالا از کجا شروع می‌کنیم؟ ‫- از اول. همه‌چی رو بهت میگم.
‫اما سه تا شرط دارم.
‫می‌دونستم.
‫خب، ‫بگو ببینم.
‫بنجامین فرل رو آزاد کنین. ‫بی‌گناهه.
‫بعد این نامه رو بهش بدین.
‫[کلر]
‫تموم شد محبوب من.
‫این پایانی نبود که می‌خواستیم ‫اما آزاد شدی.
‫دوستت دارم.
‫اسان.
‫و سومی؟
‫چیزی برای خوندن.
‫دیوپ. ‫یه‌چی واست آوردم.
‫از طرف همسایته.
‫آقا، ‫پیغام‌تون تحویل داده شد.
‫[آرسن لوپن] ‫[انتقام کالیوسترو]
‫«معما درونت بود، ‫در اعماق روحت.»
‫«برای به دام انداختن ‫و جلب اعتمادت.»
‫«از عشقی که وانمود کردی بهم داری ‫استقبال کردم.»
‫«شاید باور کردی که خودم حسش کردم.»
‫«و به همین دلیل واقعاً عاشقم شدی.»
‫«و برای همین آگاهی کاملت رو از دست دادی.»