‫وارد شو.
‫ستوان شاو هستم، طبق دستور ‫برای گزارش اومدم، قربان.
‫«مانیل» ‫«سال 1959»
‫«سال 1952»
‫آزاد.
‫فکر کنم تا چند وقت زخمت بمونه.
‫می‌دونی، این جزیره مملو ‫از ملوان و تفنگدار دریاییـه.
‫نمی‌شد بجای دو تا از افراد خودمون ‫می‌رفتی با یکی از اونا سر شاخ می‌شدی؟
‫بعضی وقتا دعوا خودش میاد سراغ‌تون، قربان.
‫اصلاً دعواتون سر چی بود؟
‫گمونم کلاً تحمل قلدری رو ندارم، قربان.
‫می‌دونی، پدرت هم زمان ‫خودش چند تایی مشت انداخته.
‫چند تاشونم سمت من بوده.
‫فکر می‌کنی اگه الان ‫اینجا بود چه فکری راجع‌بهت می‌کرد؟
‫نمی‌دونم، قربان.
‫شاید بتونیم از خواب ‫بیدارش کنیم و ازش بپرسیم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، یک‌سری دستوراتی اومده.
‫اسکورت امنیتی برای یه دانشمند ژاپنی.
‫می‌بخشید، قربان. یه دانشمند ژاپنی؟
‫این یه مأموریت عادی نیست، ستوان.
‫چند ماه پیش، توی ‫یکی از این مأموریت‌های اسکورت، یه مأمور
‫از دست دادیم.
‫کارِت محافظ و مشاهده کردنـه، و هر ‫موقع قادر بودی گزارش می‌دی. مفهومـه؟
‫مفهومـه، قربان.
‫همین و بس دیگه، ستوان.
‫مرخصی.
‫«بندر میندانائو» ‫«فیلیپین»
‫عذر می‌خوام آقا، شما ‫احیاناً دکتر میورا نیستین؟
‫میورا؟
‫شرمنده.
‫فکر کنم به خاطر من اومدین.
‫ایکاش می‌شد بگم درسته، ‫ولی در مورد کار ارتشی اومدم.
‫شاید وقتی داشتیم برمی‌گشتم ‫بتونیم یه نوشیدنی بخوریم، ها؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫بهم گفتن یه اسکورت ارتشی دارن می‌فرستن،
‫ولی تنها کسی که اینجا یونیفرم تنشـه، تویی.
‫من قراره با دکتر میورا نامی ملاقات کنم.
‫من کیکو میورا هستم.
‫- شما... کیکو، از آشنایی باهاتون خوشبختم. ‫- از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫شما باید دخترش باشین، نه؟
‫یا...
‫متأسفم. فکر کنم اینجا یه‌خرده ‫سوء برداشت پیش اومده.
‫- بیاین از اول شروع کنیم. ‫- آره، چرا همین‌کارو نکنیم؟
‫- باشه. ‫- شما...
‫من ستوان لیلند لافایت شاو سوم ‫هستم، ولی شما می‌تونین لی صدام کنین.
‫من کیکو میورا هستم، و شما ‫می‌تونین دکتر میورا صدام کنین.
‫می‌دونین این ماشین‌ها قرار ‫نیست به این سرعت برن.
‫می‌خواین بذارین من رانندگی کنم؟
‫چرا؟
‫دارم مضطربتون می‌کنم؟
‫نوچ. ولی...
‫من به‌عنوان اسکورت ‫ارتشی‌تون براتون گماشته شدم.
‫این یه جیپ ارتشیـه و ‫منم که می‌دونین، ارتشی‌ام.
‫من هفته‌هاست که با ماشین ‫این جاده‌ها رو بالا و پایین می‌کنم.
‫راهـو بلدم.
‫باشه پس.
‫کم کم دارم حس می‌کنم ‫واقعاً دلتون نمی‌خواد اینجا باشم.
‫حتی کنجکاو هم نیستین که بدونین چرا اینجایین؟
‫چرا خیلی هم کنجکاوم.
‫یه هواپیما دبلیو بی-29 توی ‫مأموریت آب و هوایی عادی‌اش بوده که
‫بالای دریای فیلیپین یه‌سری ‫ایزوتوپ پرتوزا هوابرد دریافت کرده.
‫این برای یه آزمایش بمب روسی ‫که زیادی به سمت جنوبـه. اونا نمیـ...
‫چون کار روس‌ها نیست.
‫خب، کار ما هم که نیست. پس، کار کیه؟
‫خب، اون ایزوتوپ‌ها ‫مال تشعشع بمب نبودن.
‫و داده‌های هواشناسی نشون می‌ده ‫که احتمالاً از اینجا نشأت گرفتن.
‫فیلیپین؟
‫باید یه اشتباهی شده باشه.
‫اومدم اینجا همینـو بفهمم.
‫باشه.
‫باید بریم سر وقت کار. گاز بده دیگه، دکی.
‫«مونارک: میراث هیولاها» ‫«قسمت دوم: عــزیــمــت»
‫«توکیو» ‫«سال 2015»
‫«نام: لیلند لافایت سوم» ‫«نام خانوادگی: شاو»
‫«خدمت رزم نیروهای مسلح ایالات متحده»
‫«فیلیپین»
‫اطلاعات هر روز کاهش پیدا می‌کنن.
‫بزودی کلاً از بین می‌ره ‫و ردش گم می‌شه.
‫آها. گرفتم. حقوق دو برابر.
‫انگلیسی‌ات خیلی خوبـه.
‫وقتی کارای تحصیلات تکمیلی‌ام رو توی ‫برکلی انجام دادم، عصای دستم شد.
‫قابل تحسینـه.
ولی این باعث نمی‌شه صلاحیتت واسه این مسخره‌بازی
یه‌ذره زیاد بالا باشه؟
چی چی بازی؟
‫همین دنبال نخود سیاه رفتن.
‫بی‌خیال دکی. فکر نمی‌کنی ‫اگه اون اطلاعات درست بود،
‫واشنگتن نصف پر مغزهای ‫توی لوس آلاموس رو می‌فرستاد
‫که بررسی‌اش کنن؟
‫ولی یه زن رو نمی‌فرستادن. ‫مخصوصاً یه زن ژاپنی.
‫اینشـو درست گفتی. آره.
‫می‌خوای دروغ بگم و تظاهر ‫کنم وضعیت این شکلی نیست؟
‫می‌خوای بگی همون لحظه که همدیگه رو دیدیم
‫فوراً راجع‌به کسی که هستم قضاوت نکردی؟
‫فرق می‌کنه، لیلند لافایت شاو سوم.
‫گمونم فرق می‌کنه.
‫اینـو شنیدی؟
‫ستوان؟
‫هی.
‫تکون نخور.
‫ستوان.
‫- کی هستی؟ کی هستی؟ ‫- شلیک نکن.
‫آمریکایی‌ام. کهنه سرباز نیروی دریایی.
‫اون‌قت اینجا چی‌کار می‌کنی آمریکایی کهنه ‫سرباز نیروی دریایی؟ ازمون فیلم می‌گیری؟
‫چطور؟ دارین یه کاری می‌کنین ‫که ارزش فیلم‌برداری داره؟
‫- یه سؤال ازت پرسیدم. ‫- منم دارم یه سؤال می‌پرسم.
‫خب، اسلحه دست منـه، بدرد نخور،
‫پس کی هستی و اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- ستوان. ‫- اسم من ویلیام رنداست.
‫باشه، ستوان شاو؟
‫ببین، قول می‌دم اگه بهم ‫شلیک نکنی، بهت شلیک نکنم.
‫قبولـه؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب؟
‫هنوز جواب سؤالمـو ندادی. ‫داری اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، می‌شه گفت به یه سفر شکاری اومدم.
‫من یه نهان‌جاندارشناس‌ام.
‫- نهان‌جاندار چی چی؟ ‫- روی حیواناتی تحقیق می‌کنه که وجود ندارن.
‫آره.
‫نمونه‌برداری جوی؟ ‫طیف‌سنج؟
‫- هی، این یه نمایشگر تشعشعاتیـه؟ ‫- هی.
‫- آروم. ‫- بهش دست نزن.
‫شرمنده. من فقط... ‫تا حالا اینـو ندیده بودم.
‫فقط می‌خواستم یه نگاهی بهش بندازم.
‫چون به‌نظر می‌رسه شاید همه‌مون ‫برای شکار یه چیز اومدیم اینجا.
‫و اون چیه، آقای رندا؟
‫حقیقت.
‫کیتی، کجا بودی؟
‫ببخشید. من...
‫داشتم پشت هم بهت زنگ می‌زدم.
‫من خوبم مامان. دارم میام خونه.
‫به همین زودی؟ چی پیدا کردی؟
‫هیچ ارتباطی با ما نداره.
‫این دیگه یعنی چی؟ ‫این چه ربطی به...
‫همیشه به چی ربطی داره، مامان؟ ‫به اون.
‫کیتی.
‫- وقتی برسم خونه حرف می‌زنیم، باشه؟ ‫- این‌کارو نکن.
‫- دوستت دارم. خدافظ. ‫- کیتی، قطع نکن...
‫آمریکایی؟
‫می‌بخشید؟
‫شرمنده، نمی‌خواستم ‫فالگوش وایستم. من فقط...
‫لهجه‌ات به گوشم خورد.
‫بعضی وقتا اینجا باعث می‌شه حس می‌کنی ‫انگار روی یه سیارۀ دیگه گیر افتادی.
‫خوشحالم تونستم کمک کنم.
‫- داری کجا می‌ری؟ ‫- ببین، دلم نمی‌خواد بی‌ادبی کنما،
‫ولی امروز دیگه به‌قدر کافی ‫دوست پیدا کردم، مرسی.
‫باشه. نه، نه. هی، کاملاً درک می‌کنم.
‫یه زن جوانی توی ایستگاه قطار
‫می‌خوره به یه مرد غریبه.
‫و تا چشم بهم می‌زنی، می‌بینی توی ‫تابوت، یه جایی زنده‌زنده دفن شدی.
‫بعید می‌دونم حرفم کمکی کرده باشه.
‫هی. وایستا. ببین. هی، من بی‌آزارم.
‫اسمم تیمـه.
‫هیچ‌کس بی‌آزار تر از تیم‌ها نیست.
‫شب خوبی داشته باشی، تیم.
‫باید راجع‌به پرونده‌ها باهات صحبت کنم.
‫نمی...
‫کدوم پرونده‌ها؟
‫من برای مونارک کار می‌کنم.
‫توی دردسر نیفتادی.
‫هنوز نه.
‫اون پرونده‌ها مال ماست،
‫و مهم‌تر از چیزی‌ان که بتونی تصور کنی.
‫باید یه زنگ بزنم.
‫باشه. بیا یه زنگ بزنیم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫تماستـو بگیر.
‫لطفاً بذار رو بلندگو.
‫حتماً.
‫کیت؟ سلام؟ کیت؟
‫نه.
‫گفتم که تو دردسر نیفتادی.
‫«هنوز». گفتی «هنوز».
‫ببین، قسم می‌خورم قرار نیست اذیتت کنیم.
‫نه، نمی‌تونین این‌کارو بکنین.
‫- نمی‌تونم بذارم ببینی داریم کجا می‌ریم. ‫- نه! شما درک نمی‌کنین.
‫نمی‌تونم نفس بکشم. نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم...
‫آروم بابا. چیزیت نمی‌شه. ‫فقط نفس بکش، باشه؟
‫- بذار برم بیرون. بذار برم بیرون! ‫- آروم بگیر. آروم باش.
‫- بذار بیام بیرون! ‫- آروم. آروم بگیر.
‫هی!
‫کنترلش کن، مرد.
‫بذار بیام بیرون!
‫چیه؟
‫چرا جواب پیام‌هامـو نمی‌دی؟
‫آخه آخرین باری که جواب ‫یکی از پیام‌هاتـو دادم کی بود؟
‫نمی‌دونم... فکر کردم...
‫فکر کردی؟
‫فکر کردی سر ماجراهای ‫خانوادگی دیوانه‌وار شما
‫اتفاقی که بین ما افتاد ‫دیگه چیز بی اهمیتی شده؟
‫از جونم چی می‌خوای؟
‫اینـو توی دفتر پدرم پیدا کردم.
‫من روی چیزای صوتی کار ‫می‌کنم، نه فیلم‌های خانگی.
‫بهت که گفتم متأسفم.
‫عذرخواهی‌ات پذیرفته شد.
‫منم متأسفم.
‫من بهت چنگ زدم تا سرمـو بالای آب نگه دارم،
‫ولی تو نمی‌خواستی غرق بشی. درک می‌کنم.
‫دیگه باید بری خونه.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫اون پرونده‌های قدیمی کامپیوتری ‫که پیدا کردیم رو می‌خوام.
‫چرا؟
‫چون‌که مال منن. ‫برای تو چه فرقی می‌کنه؟
‫سرم شلوغـه.
‫فردا برگرد.
‫«انتقال در جریان است»
‫بهش می‌خورد فرانسوی باشه.
‫تو گفتی آمریکایی‌ان.
‫اون مرد آمریکایی بود.
‫تیم؟
‫کارت شناسایی‌ای داری؟
‫وقتی فرار کردم کیفمـو گم کردم.
‫پاسپورتم...
‫...گوشیم، کل پولم.
‫و مطمئنی که این یه جور...
‫...سوء تفاهم نبود؟
‫چی؟
‫توریست‌ها میان تا از چیزی ‫که توکیو ارائه می‌ده لذت ببرن.
شاید شما اشتباه فهمیدین
‫ولی...
‫...راحت می‌شه افراط کرد.
‫فکر می‌کنین دروغ میگم؟
‫من داشتم ربوده می‌شدم!
‫اگه حس می‌کنین در خطرین...
‫...بهتون پیشنهاد می‌کنم با ‫سفارت آمریکا تماس بگیرین.
‫اینجا صبر کنین.
‫آدرسش رو براتون میارم.
‫اومدم خونه.
‫خوش برگشتی.
‫شام خوردی؟
‫گرسنه‌ام نیست.
‫نخوردی؟
‫داشتم می‌رفتم خورش کاری رو گرم کنم.
‫این چیه؟
‫زندگیش آسون نبود، می‌دونی.
‫وقتی جوون بود چیزای زیادی از دست داد.
‫داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫عصبانی نیستی؟
‫تو عصبانی‌ای، کنتارو.
‫حس بهتری داری؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫حالا منم عصبانی‌ام.
‫توئم پاره کن، کنتارو.
‫جداً؟!
‫پرتش کن!
‫بیشتر.
‫بیا.
‫حالا جفت‌مون حس بهتری داریم، درسته؟
‫یه کوچولو.
‫خورش کاری رو گرم می‌کنم.
‫پس، شماها دارین تشعشع ‫رو دنبال می‌کنین، مگه نه؟
اون‌وقت تو از کجا درباره‌اش می‌دونی؟
‫خب، می‌دونم با دنبال ‫کردن یه شمارشگر گایگر که
‫قرار نیست بفهمین چی اون بیرونـه.
‫پس باید چی رو دنبال کنیم، آقای رندا؟
‫بیلی بگی کافیـه.
‫به نظرم باید داستان‌ها رو ‫دنبال کنین. فرهنگ عامه. افسانه‌ها.
‫می‌دونین، مردمِ این ‫کوه‌ها، یه روایت شفاهی دارن
‫دربارۀ اژدهایی که مسیری آتشین ‫در سرتاسر آسمون حک می‌کنه.
‫یا شاید مسیری از تابش یون‌ساز.
‫پس، تو اژدها شکار می‌کنی.
‫بهت که گفتم، دنبال حقیقتم.
‫عالیـه. ولی باید به کارمون برسیم،
‫پس وقتشـه که بزنی به دل جاده، رفیق.
‫یه دقیقه صبر کن، ستوان.
‫فکر نکنم ایدۀ بدی باشه که ‫آقای رندا باهامون همراه بشه.
‫من که فکر می‌کنم ایدۀ افتضاحیـه.
‫شما نیومدین اینجا که جای من فکر کنین، ستوان.
‫آخه نگاهش کن. بوش کن.
‫احتمالاً هفته‌هاست که این بیرون گم شده.
‫هی، هی. من می‌دونم دقیقاً کجام، رفیق.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫نه. ببین، من به دستور ارتش ‫ایالات متحده اینجام و دستور دارم...
‫دستوراتت اینن که هر ‫کمکی نیاز داشته باشم بهم بکنی.
‫دستور دارم حفاظت عملیاتی برات فراهم کنم،
‫و وقتی دوست جدیدمون، بیلی جنگلی ‫داره دورمون می‌چرخه، نمی‌تونم کارمـو بکنم.
‫عجب.
‫باشه. پس فقط برو.
‫وسوسه‌ام نکن، دکی.
‫من که نخواستم بیای.
‫نیازی بهت ندارم و نمی‌خوامت.
‫پس، از هر مسئولیتی که نسبت بهم داری، خلاصی.
‫مرخصی.
‫یکی رو می‌فرستم با جیب برگرده.
‫بریم؟
‫پس، تا حالا اژدها دیدی؟
‫یه بار.
‫خب، شاید. ‫واسه همین، این کار رو شروع کردم.
‫تا ثابت کنم دیوونه نیستم.
‫به نظر تو من دیوونه‌م؟
‫من حتی نمی‌شناسمت.
‫درسته.
‫زیاد اتفاق می‌افته تو جنگل دنبال ‫مردهای عجیب غریب بیفتی؟
‫امروز این دومین بارمه.
‫بهشون میگیم «موتو».
‫مخفف موجودات خاکی ناشناخته غول‌پیکره.
‫خودم درستش کردم.
‫خاکی. ‫پس، فکر نمی‌کنی موجودات فضایی باشن؟
‫پس فکر می‌کنی دیوونه‌م.
‫من یه دانشمندم.
‫من معتقدم ‫هرچی که ثابت بشه درسته.
‫خیلی خب.
‫هرکسی که اینجاست یه نسخه متفاوت ‫از یه داستان مشابه رو تعریف می‌کنه.
‫- خیلی خب. ‫- کلی نور تو آسمون.
‫و هرچی که اونا رو ایجاد می‌کنه ‫یک مسیر ثابت رو
‫مجدد و مجدد و مجدد طی می‌کنه. ‫از قرن‌ها پیش.
‫- مثل ستاره‌های دنباله دار. ‫- نه. بیشتر مثل پرنده‌های مهاجر.
‫صبر کن.
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اینا خطوطی‌ان که
‫هواپیمای تجسس ما از ‫اطلاعات تشعشعی ترسیم کرده.
‫این رو می‌بینی؟
‫شگفت‌انگیزه.
‫- از این طرف. این طرف. بیا. ‫- باشه.
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫داریم نقشه رو دنبال می‌کنیم.
‫تقریبا رسیدیم اونجا؟
‫کجا؟
‫چی شده؟
‫اون چیه؟
‫«لاتن».
‫می‌خوای یه نگاه بندازی ببینی اینا چی‌ان؟
‫نمی‌دونم به درد می‌خورن یا نه، اما...
‫خودت انجامش بده.
‫هیروشی وقتی پدرش تو ویتنام ‫فوت کرد، هجده سالش بود.
‫عمو لی‌اش، تنها خانواده‌ای بود ‫که براش مونده بود.
‫اگه خیلی به هم نزدیک بودن، ‫چرا بابا هیچوقت اسمش رو نیاورد؟
‫فکر می‌کنم یه اتفاقی بینشون افتاده بود.
‫دوست نداشت بعضی
‫از دفترهای زندگیش رو باز کنه.
‫هنوزم زنده‌ست؟
‫اوه، نمی‌دونم.
‫این مال خیلی وقت پیشه.
‫ببخشید.
‫«بهم زنگ بزن! مهمه!»
‫من باز می‌کنم.
‫ممنون.
‫عصر بخیر.
‫انگلیسی صحبت می‌کنین؟
‫بله.
‫واقعا عالی شد.
‫این، کار رو برای من خیلی راحت‌تر می‌کنه.
‫میشه بیایم داخل؟
‫- نخیر. شما کی هستین؟ ‫- کار رسمی داریم.
‫ما عضو نیروی عملیاتی ویژه دولت هستیم.
‫- کدوم دولت؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫قبل از اینکه بفهمی، میایم تو و می‌ریم.
‫واو. چه خونه دلپذیری دارین.
‫اونا کی‌ان؟
‫چی می‌خواید؟
‫من پرونده‌های بیل رندا رو می‌خوام.
‫نه. شما باید برین.
‫نه، تو باید اون پرونده‌ها رو بدی به من.
‫وگرنه، خودت، دوستات،
‫و مادرت تو دردسر بزرگی می‌افتین.
‫کنتارو...؟
‫چیزی نیست.
‫یه چیزی هست که پسرتون دزدیده.
‫باید همراه ما بیاد.
‫حقیقت داره؟
‫چیزی که مال اوناست رو برداشتی؟
‫میگن یه سری پرونده دزدیدم.
‫کافیه.
‫بدشون به ما.
‫اگه چیزی رو که برداشته پس بده، ‫راحتش می‌ذارین؟
‫البته.
‫اگه چیزی که دنبالشن، دستته...
‫...باید بهشون بدی.
‫مطمئنی؟
‫میرم بیارمشون.
‫عالیه. ممنون.
‫چی؟ چای می‌خواین؟
‫چای؟
‫نه. نیازی نیست. ممنون.
‫امیدوارم پسرم براتون دردسر درست نکرده باشه.
‫الان مرد خوبی شده،
‫اما وقتی که جوون‌تر بود، ‫خیلی مشکلات داشت!
‫- خیلی می‌نوشید! ‫- زود باش!
‫می‌خواستم یه دختر خوب پیدا کنه.
‫یکی که باهاش تشکیل خانواده بده.
‫شما خیلی جذابین.
‫مجرد هستین؟
کنتارو
‫در رو باز کن!
‫کنتارو، فرار کن!
‫این کشتی رو می‌شناسی؟
‫کشتی ایالات متحده «لاتن».
‫تو سال 1943، 200 مایل غرب پرل غرق شد.
‫بندر پرل هاربر؟
‫اونجا که 5000مایل از اینجا فاصله داره.
‫دقیقا.
‫اینجا امنه؟
‫آقای رندا.
‫گفتی کارت مطالعه داستان‌ها و افسانه‌هاست.
‫من علاقه‌مندم بدونم هدف مردم ‫از تعریف‌ کردن داستان‌ها چیه.
‫چی به راوی داستان الهام داده.
‫چی وحشت‌زده‌شون کرده.
‫چیه؟
‫آقای رندا. ‫شاید بهتر باشه کنار هم بمونیم...
‫آقای رندا.
‫بیلی.
‫«رندا»
‫تو توی این کشتی بودی.
‫آره.
‫دنبال این می‌گشتی؟
‫می‌دونستی اینجاست؟
‫می‌دونستم؟
‫بیا بگیم امیدوار بودم.
‫خیلی علمی نیست.
‫می‌دونم که اون شب، ‫داخل آب به یه چیزی برخورد کردیم.
‫فکر کردیم زیردریایی ژاپنیه.
‫کل کشتی تو کمتر از سه دقیقه غرق شد.
‫دیگه کی زنده موند؟
‫فقط من.
‫تو کی هستی؟ جیسون بورن؟
‫تو اهل سان فرانسیسکو هستی. ‫تو اون روز اونجا بودی.
‫تو یه کیف آماده نداری،
‫که وقتی امواج خروشان شدن، ‫به یه نقطه مرتفع‌تر بری؟
‫چرا. ولی پر از آب معدنی ‫و باتریه، نه پاسپورت اضافه.
‫- مِی. ‫- هی، حالت خوبه؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫هی. اونم پاش تو این قضیه باز شده.
‫یکی دنبال اون پرونده‌هاست.
‫چرا چیزی که می‌خوان رو بهشون ندیم؟
‫شاید بعدش همه‌مون رو راحت بذارن.
‫باشه حتما. موفق باشی.
‫نقشه تو چیه؟ که فرار کنی؟
‫من؟ من رابط دارم. ‫می‌تونم واسه‌مون پاسپورت جعلی ردیف کنم.
‫من پاسپورت جعلی نمی‌خوام. ‫پاسپورت واقعی خودم رو می‌خوام.
‫من کار اشتباهی نکردم.
‫کی دیدی، سردم‌دارهای قدرت ‫این چیزها براشون مهم باشه؟
‫صبر کنید.
‫می‌دونم کجا بریم.
‫بهم اعتماد کنین.
‫بیاید.
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫به نظر ارگانیک میاد.
‫اوه، خدا.
‫خیلی زیادن.
‫گفتی کشتی کی غرق شد؟
‫نه سال پیش.
‫فکر کنم هرچی که باید ‫این تو می‌دیدم رو دیدم.
‫آره.
‫اون قبلا اینجا نبود.
‫- این تازه‌ست؟ ‫- چیِ تازه؟
‫یه راه دیگه واسه بیرون رفتن پیدا می‌کنیم.
‫چطوری اومده اینجا؟
‫یه موجودی این داخله که داره تولیدش می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، بیا بریم.
‫اومدین اینجا سرهنگ رو ببینین؟
‫بله همینطوره.
‫اگه هنوز زنده‌ست.
‫پس، میشه سرهنگ رو ببینیم؟
‫سرهنگ شاو؟
‫اسمت چیه؟
‫کنتارو.
‫کنتارو چی؟
‫رندا.
‫اوه خدای من. تو پسر هیروشی هستی.
‫و تو؟
‫من کیت رندا هستم.
‫معلومه که هستی.
‫اصلا نمی‌دونستم هیروشی دختر داره.
‫خب، منم نمی‌دونستم پسر داره.
‫معلوم شد کارش تو نگه‌داشتن اسرار خیلی خوبه.
‫به من مربوط نیست. باهاشون دخلی ندارم.
‫- می‌خواستم راجب پدرم ازت بپ... ‫- چرا ما...
‫آره. بیاید.
‫بیاید یکم هوا بخوریم.
‫یالا.
‫اگه شما یکم آروم‌تر ‫حرف بزنید، خیلی خوب میشه.
‫بگید ببینم، چطوری اومدین اینجا؟
‫یه مینی‌ون کرایه کردیم.
‫خوبه. ولی منظورم این بود، ‫من رو چطوری پیدا کردین؟
‫مامانم.
‫- امیکو. ‫- آره.
‫ما یه چیزی تو گاوصندوق پدرم پیدا کردیم.
‫- کنتارو. ‫- چیه؟ اون عموی بزرگم لیه.
‫تو گاوصندوق چی پیدا کردین؟
‫فایل‌های کامپیوتری قدیمی.
‫یه خروار آت آشغال دیوونه کننده. هیولایی.
‫میشه لطفا صدات رو بیاری پایین؟
‫قضیه چیه؟ چرا اومدین اینجا؟ ‫و باید زود حرفاتون رو بزنین.
‫ما می‌خوایم بفهمیم ‫چه اتفاقی برای پدرم افتاده.
‫شما به من بگین.
‫درست بعد از روز گودزیلا، ‫گفت باید یه جایی بره.
‫نمی‌گفت کجا،
‫اما یه هفته بعد، بهمون گفتن ‫هواپیمایی که توش بوده
‫یه جایی تو آلاسکا ناپدید شده.
‫مشخص شد یه زندگی مخفی تو ژاپن داشته.
‫اومدم اینجا تا ازش سر در بیارم،
‫اما الان این آدمای مونارک افتادن دنبالمون و...
‫«ناپدید شده»؟ یعنی جسدش پیدا نشده؟
‫گواهی مرگ صادر نکردن؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- هی.
‫هی، اینجا کجاست؟
‫اینجا جاییه که مونارک با حسن تعبیر بهش میگه
‫«محل امن مدیریت دارایی».
‫صحیح. پس یعنی اینجا زندانی شدی.
‫خیلی خب. ما می‌ریم.
‫آره، می‌تونین سعی‌تون رو بکنین، ‫اما بازم میان دنبالتون
‫و انقدر این کار رو ادامه میدن تا بالاخره ‫چیزی که می‌خوان رو به دست بیارن.
‫یا؟
‫خب، اونش به شما بستگی داره.
‫حالا، شما می‌تونین اون ‫مزخرفاتی که مونارک درباره اینکه پدرتون
‫بدون هیچ ردی ناپدید شده ‫به خوردتون داده رو قبول کنین.
‫یا می‌تونیم همین الان از اینجا بزنیم به چاک
‫و بفهمیم واقعا چه اتفاقی براش افتاده.
‫الان تقریبا 60 ثانیه ‫وقت دارین که تصمیم بگیرین.
‫چی می‌کنین؟
‫بیا، از این طرف.
‫مطمئنی؟
‫من دوبار تو این ابوقراضه گشت زدم دکتر.
‫اون دیگه چیه؟
‫- بیا به حرکت ادامه بدیم. یالا. ‫- باشه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- اوه، خدا.
‫- برگرد! بدو! ‫- اوه، خدای من.
‫- نه.
‫طاقت بیار!
‫داره میره! الان فرصت‌مونه!
‫- فشار بده! ‫- دارم فشار میدم!
‫یالا!
‫کجا رفت؟
‫کمک!
‫عجله کن!
‫اینجا چه خبره؟
‫- کمک! کمک! ‫- یالا!
‫- مراقب باش!
‫اوه، خدای من.
‫کمکم کن درش بیارم!
‫یالا! قبل از اینکه برگرده!
‫باشه.
‫برو که رفتیم.
‫یک، دو، سه.
‫زیادی سنگینه.
‫این رو می‌ذارم زیرش، ‫و همه با هم بلندش می‌کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫یک، دو، سه.
‫بدو! بلند شو! بیلی! هی، بلند شو!
‫- برو! برو! ‫- باشه.
‫برو!
‫برو، برو، برو!
‫برو! برو! برو! برو!
‫اوه، خدای من.
‫واقعا یه اژدهاست.
‫شگفت‌انگیزه.