‫می‌تونیم همین‌الان از اینجا بریم
‫و بفهمیم واقعاً چه اتفاقی ‫برای باباتون افتاد.
‫حالا هم تقریباً 60 ثانیه فرصت دارین ‫تا تصمیمتونـو بگیرین.
‫تصمیمتون چیـه؟
‫- یه دقیقه بذار ببینم. ‫- یه دقیقه وقت نداریم.
‫همون ونی که توی پارکینگـه؟ ‫«مورد: سرهنگ لیلند شاو»
‫فکرشـو می‌کردم. ‫«ردیاب غیرفعال شد»
‫هشدار: ‫«ردیاب غیرفعال شد»
‫من هیچ‌جایی باهات نمیام.
‫هی، اول شما اومدین سراغم.
‫اگه دلت نمی‌خواد بفهمی
‫که پدر خودت زنده‌ست یا ‫مرده، به خودت مربوطـه.
‫ولی من دلم می‌خواد بفهمم.
‫اگه زنده باشه چطور پیداش کنیم؟ ‫اصلاً از کجا شروع کنیم؟
‫از همون‌جا که ردش گم شد، شروع می‌کنیم.
‫موفق باشی تو این مورد.
‫اونا هفته‌ها دنبال هواپیماش گشتن.
‫این می‌شه صدها کیلومتر مربع از... ‫می‌دونی، آلاسکا.
‫آره، پس جایی رو می‌گردیم که اونا نگشتن.
‫حالا، این یه نیواکیـه، که یعنی یه ‫پروسه‌ی هرس کردن به‌کل متفاوتی داره.
‫پس، البته، کاملاً حیرت‌انگیزه.
‫ببین، من فقط می‌خوام این کودن‌های مورناک
‫منـو قاطی هر دیوونه‌بازی‌ای ‫که بابام درگیرش بود، نکنن.
تو هم به همین راضی‌ای؟
‫- من می‌خوام پدرمـو پیدا کنم. ‫- منم همین‌طور.
‫خودت چرا می‌خوای پیداش کنی؟
‫تو از این ماجرا چی گیرت میاد؟
‫هیروشی رندا بیشتر مثل ‫پسرم می‌مونه تا برادر زاده‌ام.
‫اون تنها خانواده‌ایـه که تا حالا داشتم. ‫این گیرم میاد.
‫این‌کار مسخره‌ست.
‫مسخره‌تر از پیدا کردن پرونده‌های ‫مخفی توی گاوصندوق مخفی بابات؟
‫مسخره‌تر از یه برادر مخفی؟
‫یه خانوادۀ مخفی؟
‫دیگه مچمونـو گرفتن. سوار ون بشین.
‫«واقعه‌ی اضطراری»
‫«لطفاً حواستون جمع باشه»
‫- من می‌رونم. سوئیچـو بده. ‫- نه، این ماشین اجاره‌ایـه.
‫- بعید می‌دونم اجازه داشته باشی. ‫- الحق که به پدرت رفتی. بجنب.
‫«واقعه‌ی اضطراری»
‫«لطفاً حواستون جمع باشه»
‫- خب، سوئیچش باید کجا بره؟ ‫- یا خدا.
‫آخرین باری که رانندگی کردی کِی بود؟
‫هر چی شناور باشه، پرواز کنه یا ‫رو چهار چرخ بره بلدم باهاش کار کنم.
‫پاتـو بذار رو پدال و دکمه رو بزن.
‫- دکمه؟ ‫- آره دیگه!
‫هورا!
‫لی شاوه!
‫دارن می‌رن سمت دروازۀ جنوبی!
‫دروازۀ جنوبی رو ببندین!
‫وایستا!
‫مراقب باش!
بیمه برخورد داریم؟
‫آره.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫داریم کجا می‌ریم...
‫مراقب باش!
‫مگه دیوانه‌ای؟
‫تازه هیچ‌وقت رانندگی مادربزرگتـو ندیدی.
‫سفت بچسبین.
‫داره برمی‌گرده! ورودی اصلی!
‫وای خدای من!
‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫آره، خب، دیگه نظرت رو به ‫کل عالم و آدم فهموندی، بیلی.
‫ما همیشه استقلال‌مونـو حفظ کردیم.
‫چون‌که هیچ‌کس ما رو جدی نمی‌گیره.
‫ببین، اگه شما دو تا می‌خواین اینـو
‫خونه شکار هیولای شخصی خودمون نگه دارین، ‫حله. بهشون درخواست می‌دیم.
‫ولی اگه می‌خواین تفاوتی ایجاد کنین،
‫و به‌صورت جدی یه‌سری کار علمی بکنین،
‫پس نیاز به پشتیبانی داریم.
‫می‌تونیم به این یارو اعتماد کنیم؟
‫تا وقتی که باعث نشیم ‫شبیه احمق‌ها به نظر بیاد.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- آره.
‫به مونارک خوش‌آمدین، ژنرال.
کی فکرشـو می‌کرد از مأموریت اسکورت سود ببری و تبدیلش کنی به اولین فرماندهیت؟
‫تازه این خرخون‌ها هم دارن ‫از الان به دلت می‌شینن، شاو.
‫یه‌خرده مثل جمع‌آوری ‫گربه‌ها می‌مونه، قربان،
‫منتهی اگه گربه‌ها شمارشگر گایگر ‫داشتن و فکر می‌کردن ازتون باهوش‌ترن.
‫همکارانم: دکتر میورا و ویلیام رندا.
‫بابت ترفیع‌تون تبریک می‌گم، ژنرال.
‫- خب، ممنونم خانم. ‫- البته. و درستش دکتره.
‫ببخشید.
‫فکر کنم می‌خواین یه چیزی نشونم بدین، دکتر؟
‫«سال 1954» ‫«دو سال پس از اتفاقات فیلیپین»
‫این دیگه چیـه؟
‫بهم بگو این یه‌جور فسیلـه.
‫این یه حدس منطقیـه،
‫توی منطقه گل‌آلود اندونزی ‫هم همین فکر رو کردیم.
‫سه هفته پیش، قبل از این‌که ‫بادهای موسمی پرش کنن.
‫چطور همچین چیز بزرگی بدون ‫دیده شدن واس خودش می‌چرخه؟
‫خب، من نظرم بیشتر روی تلپورت...
‫چندتا تئوری هست که داریم ‫روشون کار می‌کنیم، قربان.
‫این باعث می‌شه تا مدتها کابوس ببینم.
‫ولی تا وقتی نشون‌مون بدین این کارِ چه ‫موجودی بوده، باید با حدس و گمان جلو بریم.
‫نمی‌شد حداقل یه عکس برام بگیرین؟
‫چرا فقط به عکس بسنده کنیم؟
‫اگه یه راهی داشتیم که از ‫مخفیگاهش بکشیمش بیرون چی؟
‫فقط 150 پوند اورانیوم نیاز داریم.
‫و بذارین اینـو توضیح بدم، قربان.
‫این به همون اندازه‌ایـه که انداختیم رو ژاپن.
‫هدف و مقصودت چیـه اینجا؟
‫ژنرال، وقتی داشتم برای ‫درجۀ دکتری‌ام تحقیق می‌کردم،
‫توی تروپوسفر، خطوط تشعشع غیرعادی پیدا کردم. ‫(تروپوسفر پایین‌ترین لایه اتمسفر زمین است)
‫و به‌نظرمون این ممکنه مستقیماً با
‫حرکات تایتان ارتباط داشته باشه.
‫به‌نظرتون رادیو اکتیون؟
‫بیشتر انگار بجای اینکه تشعشع تولید کنن، ‫اون رو جذب می‌کنن، ازش تغذیه می‌کنن.
‫معتقدم باید تو این قضیه ‫پیشدستی کنیم، قربان.
‫اونجا باهاشون روبرو بشیم خیلی بهتر ‫از اینه که اینجا باهاشون روبرو بشیم.
‫- اگه آیک بود همینـو نمی‌گفت؟ ‫- رئیس‌جمهور آیزنهاور، (آیک لقب آیزنهاور است)
‫فرماندۀ کل قوامون،
‫اگه بود می‌گفت ذره‌به‌ذره‌ی اورانیومی ‫که داریم رو برای امنیت ملی نیاز داریم.
‫با کمال احترام، قربان، یه همچین موجودی،
‫به بزرگی این،
‫یک تهدید تهدید قطعی برای امنیت جهانیـه.
‫ایول. ایول! گرفتیمش.
‫هیچ می‌دونین این چقدر بزرگـه؟
‫من که می‌گم 150 پوند.
‫حالا شاید دفعه بعدی بحث رو ‫با تلپورت جلو نبری بهتر باشه.
‫یه تئوریـه دیگه.
‫آره، زمین صاف هم یه تئوریـه،
‫ولی از طرف پنتاگون برات بودجه جور نمی‌کنه.
‫ما داریم از وارونه کردن ‫قرن‌ها علم پذیرفته‌شده
‫در تکامل، جانور شناسی و فیزیک حرف می‌زنیم.
‫می‌دونی، نیازمند افراد روشن‌فکره.
‫آره و افراد آگاه، بیلی.
‫باید فضای محیط رو بسنجی.
‫این یک سفر اکتشافـه.
‫پس قرار نیست جلو دهنمـو بگیرم ‫فقط واسه این‌که
‫از طرف یه‌مشت انسان ‫اولیۀ تفنگ‌به‌دست حمایت بشم.
‫کلی کار داریم که باید بهشون برسیم.
‫باشه؟
‫توی دفتر می‌بینمتون.
‫می‌دونی که اخلاقش چطوریـه.
‫آره می‌دونم.
‫اگه به‌خاطر تو نبود، الان ‫هیچ‌کدوممون اینجا نبودیم.
‫تازه این تئوری هم نیست، یه حقیقتـه.
‫پس، داری می‌گی یه جا واسه ‫انسان‌های اولیۀ تفنگ‌به‌دست هست؟
‫ممنون.
‫ولی راست می‌گه.
‫اگه هویت‌مون و کاری که ‫سعی داریم بکنیم رو مخفی کنیم،
‫پس کلاً چه فایده داره انجامش بدیم؟
‫«مونارک: میراث هیولاها» ‫«قسمت سوم: رازها و دروغ‌ها»
‫ما با کاغذ و مداد شروع کردیم.
‫همچین جهش رو به جلویی نبود.
‫نمی‌دونم بیلی چطور این ‫دفترچه‌های خاطرات رو نگه می‌داشت.
‫هر چیز دیوانه‌واری که بهش ‫بر می‌خورد با عجله می‌نوشت.
‫تا وقتی دیگه مدادش تموم می‌شد.
‫- بابا هم همین‌کارو کرد. ‫- جداً؟
‫اونا رو با قلمتراشی که ‫همراهش بود تیز می‌کرد.
‫تراشۀ مداد رو همه‌جا می‌ریخت.
‫مامان دیگه خسته شد از ‫بس دنبالش می‌رفت و جارو می‌کشید.
‫حالا، اینجا یه چیزی هست که هیروشی ‫نمی‌خواست مونارک راجع‌بهش بدونه.
‫و غریزه‌ام بهم می‌گه اگه قبل از ‫اونا بفهمیم چیه، باباتـو پیدا می‌کنیم.
‫می یه چیزی برای خوندنشون ساخت، ‫ولی توی خونه‌اشـه.
‫عالیـه.
‫خب، نه، من از قبل... ‫از قبل دیجیتالی‌شون کردم.
‫می‌دونین، واسه روز مبادا نگهش داشتم.
‫خب، حله دیگه، خرخون.
‫باید اون تو دنبال هر ‫چیزی راجع‌به آلاسکا بگردی.
‫خب، استخراج داده‌های تصویری اولیه برای ‫کلمات کلیدی
‫همچین کار ساده‌ای نیست.
‫نمی‌شه که تو گوگل جستجو کنم.
‫می‌دونی گوگل چیه؟
‫خب، توی زندان انفرادی که نبودم، می.
‫مونارک کِی تأسیس شد؟
‫اواخر دهه 40، همون حول و حوش.
‫اینجوری نباید یه 90 سالی داشته باشی؟
‫چی بگم آخه؟ ژن خوبم، ها؟
‫عجب.
‫اصلاً جریان این چیزا چیـه؟
‫امیدها.
‫رویاها. جاه‌طلبی‌ها.
‫این چیزیـه که قبل از این‌که راهشونـو گم کنن ‫ می‌خواستیم مونارک باشه.
‫اون‌وقت حالا ببینشون. بجای ‫هیولاها، افتادن دنبال شما.
‫بابامون واقعاً برای اونا کار می‌کرد؟ ‫برای مونارک؟
‫کار خانوادگیتـه.
‫می‌دونست که این موجودات وجود دارن.
‫همه‌تون می‌دونستین.
‫می‌تونستین به مردم هشدار ‫بدین، سعی کنین جلوش رو بگیرین.
‫هی، ما سعی داشتیم دقیقاً همین‌کارو بکنیم.
‫ولی تو که اونجا بودی. خودت دیدیش.
‫واقعاً فکر می‌کنی چیزی رو ‫زمین بود که بشه جلوش رو بگیره؟
‫جلوی اونـو؟
‫پس جونشـو سرِ هیچ و پوچ انداخت دور.
‫این کار خانوادگیمون نیست...
‫نفرین خانوادگیمونـه.
‫«بیکینی آتول» ‫«سال 1954»
‫بد شد که. اینم از عکس انداختنت ‫برای جلد مجله نشنال جئوگرافیک.
‫چه غلطا؟
‫بهت که گفتم نمی‌تونیم به ‫اون اعتماد کنیم.
‫هی، وایستا بینم. بذار من حلش کنم.
‫بذار من... بذار حلش کنم.
‫ژنرال.
‫قربان، ظاهراً این قضیه داره به ‫سمتی می‌ره که درباره‌اش صحبت نکردیم.
‫بحث‌مون این بود که شما به ‫مقدار فراوانی اورانیوم نیاز دارین.
‫ولی به شکل بمب که نه، قربان.
‫باید دقیق‌تر می‌گفتین.
‫می‌تونستین بهمون بگین.
‫خب، روال کارِ آزمایش هسته‌ای ‫فوق محرمانه این‌طوری نیست، پسرم.
‫می‌فهمم، قربان.
‫اونا فقط یه فرصت می‌خوان ‫تا چیزی که باهاش طرفیم رو ارزیابی کنن.
‫ما اصلاً نمی‌دونیم این موجودات چی‌ان...
‫اونا یه تهدید قطعی برای امنیت جهانی‌ان.
‫درست نمی‌گم؟
‫چرا، قربان.
اونجا چند تا ستاره می‌بینی؟
‫یکی، قربان.
‫که می‌دونم معنیش اینه که باید از دو یا سه...
از چهار نفر با دسترسی سطح بالاتر کمک میگرفتین ‫تا چیزی که خواستیم رو بدست بیارین.
‫و عقیدۀ تمام اون درجه‌دارها
‫این بود که اگه بتونیم این موجود رو بکشونیم ‫تو فضای باز، همین‌جا باهاش مقابله می‌کنیم.
‫حالا.
‫حالا، اون موجود چه هیولا باشه چه نباشه،
‫قرار نیست توی یه جعبه بره لوس آلاموس.
‫می‌فهمم این اون چیزی نیست که تو فکرشون بود،
‫ولی این قضیه از همه‌مون بزرگ‌تر شده.
‫تو حمایت ارتش ایالات متحده رو خواستی.
‫اینم همون حمایتـه.
‫هی، منم.
‫ببخشید، هوا طوفانیـه.
‫من توی یه قایقم، یه کشتی.
‫می‌دونی که نمی‌تونم اینـو بهت بگم.
‫هی، گوش کن، من...
‫هی، می‌شه فقط یه لحظه گوش کنی؟
‫ببین، ممکنه بزودی برگردم.
‫نه، جدی دارم می‌گم.
‫اگه بیشتر می‌دونستم که بهت می‌گفتم.
‫هی، من باید برم. آره، وقتم تموم شد.
‫اون واسه محیط زیست بده.
‫ماهی پلاستیک می‌خوره، ‫ما هم ماهی رو.
‫به صلح سبز یه پولی اهدا می‌کنم. ‫(یک سازمان غیردولتی مدافع محیط زیست)
‫بجاش می‌تونی بگی چرا گوشیتـو می‌اندازی ‫تو اقیانوس که از شرش خلاص بشی.
‫چیزی می‌خوای؟
‫اون می‌خواد برنامه رو مرور کنه.
‫واقعاً به اون پیرمرد اعتماد داری؟
‫دیگه مجبور نیستی به خاطر ما ‫خودتـو تو خطر بندازی،
‫نه اگه باید برگردی.
‫این تقصیر منـه.
‫- گندکاری منـه. ‫- آره.
‫آره، واقعاً گندکاری توئه. و اون. ‫تو هم پای منـو بهش باز کردی.
‫به قیمت کارم و خونه‌ام تموم شد،
‫زندگیم، هر چی که ساختم، هویتم.
‫- نمی‌دونستم این اتفاق میفته. ‫- آره، منصفانه‌ست.
‫ولی تا وقتی گندکاری تو رو تمیز کنیم و ‫چیزی که باعث شدی از دست بدمـو برگردونم،
‫اجازه نداری بهم بگی چی نیاز دارم.
‫خب، سبیل اینا رو تا ‫جایی که تونستم چرب کردم.
‫ولی مسئله اینجاست، بروبچ.
‫اگه یه نگهبان مرزی سمج گیرمون ‫ بیاد و اینا رو پیشمون پیدا کنه،
‫در جا کارمون تمومـه.
‫پس باید از شرشون خلاص بشیم.
‫نه.
‫تو بهمون گفتی کلید پیدا کردن پدرم اون توئه.
‫یه نسخه رو لپ‌تاپش داره.
‫- یادگار مقدس که نیستن... ‫- برام مهم نیست.
‫چرا باید هر کاری تو می‌گی بکنم؟
‫و چرا داریم می‌ریم به کره؟
‫پدرم توی آلاسکا ناپدید شد.
‫آلاسکا هم اون‌طرفیـه!
‫- هیچ می‌دونی داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- خب، از ژاپن که خارج‌مون کردم، مگه نه؟
‫وارد این کشتی شدین، بدون ‫پاسپورت و به هیچ مونارکی هم برنخوردیم.
‫حالا، توی پوهانگ یه کسی ‫هست که بهش نیاز داریم.
‫از دوستای قدیمی منـه.
‫شاید آخرین دوستی باشه که برام مونده.
‫ولی راست می‌گی.
‫هیروشی بابای توئه.
‫و تو.
‫حالا، می‌خواین تصمیم‌گیری‌ها ‫با شما دو تا باشه و کاملاً حق دارین.
‫پس، زمانی که رسیدیم اونجا...
‫بعدش کجا بریم؟
‫«پوهانگ» ‫«کره جنوبی»
‫- باشه، دوستت کجاست؟ ‫- فقط بهم اعتماد کن، باشه؟
‫یه دقیقه وایستا. باید تو ‫صف شمارۀ دو باشیم. بیاین.
‫ردیفیم.
‫فکر کنم باید تو صف شمارۀ دو باشیم.
‫- پاسپورت. ‫- ببخشید؟
‫پاسپورت!
‫انگلیسی بلدی؟
‫انگلیسی؟
‫جریان از این قراره.
‫اینجا نوه‌های به فرزندی ‫گرفته‌شدۀ خواهرم پیشمن، درسته؟
‫پس سوار اون کشتی بودیم.
‫و بهشون گفتم، به‌خاطر حفظ امنیت، ‫باید همه‌چیزو بذاریم توی یه کوله‌پشتی.
‫کوله‌پشتی، درسته؟
‫خب بگذریم، ببین، ما که تروریست نیستیم.
‫منم تا حالا کره شمالی نیومدم، پس...
‫- هی! صبر کن. هی! ‫- وای خدای من. خواهش می‌کنم!
‫من پاسپورت دارم. ‫من پاسپورت دارم.
‫نمی‌شد بذاری یه‌‌راست با ‫سفارت آمریکا تماس بگیرم...
‫نه. چی، قراره جریمه‌ای چیزی کنه؟
‫چون خیلی خوشحال می‌شم که بهتون پول بدم،
‫- که بتونین هر کاری می‌خواین باهاش بکنین. ‫- چه خبر شده؟
‫- آخه چی از دست می‌دی؟ ‫- شغلمـو.
‫- نمی‌تونیم بریم زندان. ‫- شاو بدبختمون کرد.
‫رئیس تویی، مگه نه؟
‫فقط می‌خوام یه چیزی رو بدونی. ‫کاری می‌کنم ارزش وقتتـو داشته باشه!
‫ما فروشی نیستیم.
‫خب، پس احمق‌تر از چیزی هستی که نشون می‌دی.
‫بهت که گفتم
‫با یه‌سری آدم‌های خیلی احمق روبرو می‌شی.
‫می‌دونم.
‫یا خدا، مرد. بلد نیستی نمایشی مشت بزنی؟
‫نه. برادرم!
‫زمان خیلی زیادی گذشته، دو هو.
‫هر دفعه جوون‌تر می‌شی. خوب شدی.
‫نه واقعاً. ‫ولی همه همینـو بهم می‌گن.
‫هی، باید قبل از این‌که ‫یکی پیداش کنه راه بیفتیم.
‫- بریم. ‫- بریم!
‫ایمان داشته باش. زود باش.
‫به ژاپن خوش‌اومدین، خانم.
‫ممنونم تیم. قدر هر فرصتی که ‫برای دیدن ژاپن پیدا کنم رو می‌دونم.
‫اگرچه که قرار بود
‫این آخر هفته دخترمـو ‫ببرم به خوابگاه دانشجوییش.
‫تبریک می‌گم.
‫ولی الان شوهر سابقم داره این ‫رویداد مهم رو باهاش جشن می‌گیره
‫چون‌که لی شاو تصمیم گرفته که خودشـو دیگه
‫از بستۀ بازنشستگیِ ‫سخاوتمندانه‌اش بهره‌مند نکنه.
‫- خانم، اگه اجازه هست بگم، من... ‫- نه، اجازه نیست.
‫بهت چی گفت؟
‫یه‌سری داده‌ی ارزشمند دزدیده شده بود. ‫باید پسش می‌گرفتیم.
‫و بهت گفت که هیچ اجازه‌ای نداشته که
‫این شلوغ‌بازی چموشش رو انجام بده؟
‫تصور کردم...
‫اون هواپیما داره سوختگیری می‌کنه ‫و تا نیم‌ساعت دیگه آمادۀ حرکتـه.
‫جفت‌تون سوارش می‌شین.
‫ما نمی‌تونیم بریم. ‫پرونده‌های بیل رندا دستشونـه.
‫گزارشات میدانی شصت ساله
‫و تئوری‌های غیرعملی قرار نیست کمکمون کنن ‫از یه روز گودزیلای دیگه پیشگیری کنیم.
‫آره، خب، انگاری نظر لی شاو متفاوتـه.
‫اگه واقعاً باور داشتی که خیلی مهمن،
‫چرا نیومدی پیش دکتر سریزاوا یا من؟
‫چرا تنهایی انجامش دادی؟
‫این راجع‌به مأموریت مائه یا تو؟
‫تأیید شده‌ست؟
‫همه‌شون؟
‫خیلی‌خب، آماده باش.
‫شاو توی کره جنوبیـه.
‫هوش مصنوعیِ تشخیص ‫چهره، اون و بقیه رو گزارش کرده
‫توی بندر پوهانگ، مقامات بازداشتشون کردن.
‫ولی به نحوی تونسته در بره.
‫تو، تا 30 دقیقه دیگه توی اون هواپیما باش.
‫تو، یه تیم عملیاتی جمع کن و برو سراغ شاو.
‫هر چی که نیاز داشتی بگو.
‫من به همکارم نیاز دارم.
‫اگه حق با اون باشه چی؟
‫شاو سالهاست که کنار گذاشته شده. ‫چرا الان حرکت‌شـو زد؟
‫اگه سریع حرکت کنم، شاید بتونم بزنم ‫رو دست شاو، ولی بدون اون نمی‌شه.
‫هیچ‌کس بهتر از اون نمی‌فهمی ‫شاو ممکنه چه قصدی داشته باشه،
‫یا چرا این پرونده‌ها انقدر براش مهمن.
‫آدم دیوانه، دیوانه رو می‌شناسه.
‫هی، دو هو. ابزاری که خواستمـو گیر آوردی؟
‫آره. از قبل گذاشتم داخل.
‫بمب‌افکن بَمبو؟
‫گفتم یه جت بیاری، دو هو، ‫نه یه تابوت آلومینیومی که بالداره.
‫هر بلایی که می‌تونسته سرش بیاد،
‫- از قبل اومده. ‫- آره.
‫خیلی‌خب. دو هوی هوایی، ‫برای مسافرگیری فوری آماده‌ست.
‫با اون این همه راه تا آلاسکا می‌ریم؟
‫به چشم قدیمی نبینش.
‫به چشم عتیقه ببینش.
‫هنوز هیچی رو ردیاب صوتی نیومده، ژنرال. می‌خواین تا کی منتظر بمونیم؟
‫هوا انقدر گرمـه که می‌شه رو صورت پاکت ‫تخم‌مرغ نیمرو کرد.
‫اگه این موجود نیاد،
‫فکر کنم بشه با اطمینان گفت ‫پشتیبانی ارتش رو از دست می‌دیم.
‫بهتره از اینه که ببینیم چیزی رو ‫نابود می‌کنن که اصلاً درکی ازش ندارن.
‫- اطلاعات چی می‌گه؟ ‫- چی شده؟
‫نمی‌دونم، قربان. جریان برق قطع شد.
‫یه خبر تازه بهم بده. چه خبر شده؟
‫توجه! توجه! ارتباط سونار. ‫(ردیاب صوتی)
‫اون یه دایناسوره؟
‫اون زرهـه؟
‫اون موجود دیگه در برابر ‫چی محافظت لازم داره؟
‫ما.
‫خب، لعنت به من.
‫این موجود عجب سرعتی داره.
‫چطور تابحال این موجود رو ندیدیم؟
‫اگه این کارو عملی کنن، دیگه چطور بفهمیم؟
‫این‌کار اشتباهـه.
‫ژنرال؟
‫ژنرال، به‌نظرم باید دست نگه‌داریم، قربان.
‫اگه نتونیم هر چی که می‌تونیم ‫راجع‌به دشمن یاد بگیریم...
‫اگه صبر کنی ببینی دشمن می‌خواد چی‌کار کنه،
‫الانشم باختی، پسرم.
‫خدای من.
‫اجازۀ حمله داری کسل براوو!
‫توجه! توجه!
‫در حال انتقال سیگنال انفجار ‫به کسل براوو تا 30 ثانیه!
‫ده، نه، هشت، هفت، شش...
‫- ولم کن! ولم کن! ‫- کی. تموم شده.
‫بس کنین!!
‫- ...دو، یک. ‫- ترو خدا این‌کارو نکنین!
‫شکوهمنده.
‫آره، بود.
‫ما چی‌کار کردیم؟
‫این زندگی واقعی پدرمون بود؟
‫وقتی گفت توی یه کنفرانس ‫توسعه‌دهندگان نرم‌افزاره،
‫در واقع داشت از مرزها رد ‫می‌شد و هیولاها رو تعقیب می‌کرد؟
‫خب، وقتی هیروشی اومد، دوران ‫شهامت و نترس بودن دیگه ازمون گذشته بود.
‫مونارک داشت عمدتاً تصمیمات مالی ‫رو تحلیل می‌کرد و حساب کتاب می‌کرد.
‫اسمشـو گذاشته بودن «داده محور».
‫آخرین باری که دیدیش کی بود؟
‫نمی‌دونم. تقریباً 20 سال پیش بود.
‫وقتی که دیگه پیر و کند شده بودم.
‫اگه شما دو تا دنبال یه‌جور آگاهی ‫از وضعیت خودتون می‌گردین،
‫من چیزی ندارم. ‫یعنی می‌گم، هیرو فقط یه بچه‌ی عادی بود.
‫حیوانات کوچیک رو شکنجه نمی‌کرد.
‫و مشکلی با انجام کارای کوچیک و ساده نداشت.
‫مشخصات کلاسیک یه جامعه‌ستیز.
‫«آدم خوبی به‌نظر می‌رسید.
‫- آخه کی شک می‌کرد» ‫- می‌شه دو دقیقه چرت نگی؟
‫می‌تونم تشخیص بدم که پی مامانش رفته.
‫اون می‌رفت دنبال هر چی که می‌خواست،
‫و هرگز نمی‌ذاشت هیچی سد راهش بشه.
‫و هرگز بهم دروغ نگفت.
‫این یه رازه، کیت، دروغ نیست.
‫به نظر میاد داری دوتا چیزی که با ‫هم فرق ندارن رو از هم جدا میکنی.
‫به‌نظر من که این‌طور نیست.
‫بدم میاد مزاحم تراپی خانوادگیتون بشم، ‫ولی فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫خب داشتم کلید واژۀ «آلاسکا» ‫رو جستجو می‌کردم،
‫ولی فقط سورتمه‌سگ‌های ‫گمشده و رویت «یوکون یتی» میاره.
‫ولی تو گفتی داده محور،
‫پس یه جستجوی عددی کردم تا ببینم
‫طول جغرافیایی یا عرض ‫جغرافیایی آلاسکا رو گیر میارم یا نه.
‫اون دستخطِ بیلیـه.
‫آره. اینا مختصات جغرافیایی سرتاسر دنیاست.
‫یعنی می‌گم، جلگه‌های آسیایی، آفریقای شمالی.
‫و هر چی که توی لیستـه تأیید ‫و تصدیق شده بجز این یکی.
‫و وقتی وارد نقشه کردمش...
‫آها، آره.
‫اگه بدونیم هواپیمای پدرت وقتی ناپدید شد ‫داشت کجا می‌رفت،
‫می‌تونم نقطۀ دقیقش رو بگم.
‫پروازِ 74 یا همچین چیزی بود.
‫برنامه پرواز از نوم تا بارو رو چیده. ‫(شهرهایی در آلاسکا)
‫نوم تو بارو.
‫زدیم تو خال.
‫یه شام استیک بابت این بهتون بدهکارم.
‫وقت انجامِ کاره، دو هو.
‫- مقصد جدیدی داریم. ‫- گرفتم.
‫معنیش چیه؟ ‫چرا داشته می‌رفته بارو؟
‫نه، داشته می‌رفته سمت بارو.
‫ولی اونجا نمی‌رفته.
‫کیکو؟
‫تو خوبی؟
‫نباید جلومـو می‌گرفت.
‫آره، خودخواهی کرد.
‫اگه جلوتـو نمی‌گرفت چی می‌شد؟
‫اخراج می‌شدی، دستگیر ‫می‌شدی، احتمالاً دیپورت می‌شدی.
‫در هر حال اون بمب رو منفجر می‌کردن.
‫ژنرال بهم زنگ زد تا راجع‌به ‫سرمایه‌گذاریمون صحبت کنه.
‫با خودم گفتم، از اونجایی که ‫به هر حال کارمون تعطیل می‌شه،
‫یه‌کاره برم یه لقمه گنده‌تر از دهنمون بردارم.
‫پس یه پیشنهاد بهش دادم، ‫یک‌سری پایگاه مونارک،
‫کارکنان اضافه، تجهیزات نظارتی، ‫هر چی که فکرشـو بکنی.
‫ردش کرد...
‫گفت درخواستمون کافی نبود.
‫دارن یه چک سفید امضا می‌دن بهمون
‫تا بفهمیم بازم از اون ‫موجودات، اون بیرون هست یا نه.
‫چطور عملیش کردی؟
‫خب، یه سؤال ساده پرسیدم.
‫اگه بعدی وسط اقیانوس پیداش نشه چی؟
‫- اگه نزدیک نیویورک یا واشنگتن باشه چی؟ ‫- خب، پس باید به کل دنیا بگیم.
‫داری می‌گی می‌خوای جزئیاتِ
‫انفجار یه بمب هیدروژنی ‫محرمانه رو به دنیا بگی؟
‫- چرا که نه؟ ‫- چون زونبرگ‌ها رو با صندلی برقی اعدام کردن.
‫اگه...
‫بگیم مثلاً یکی دیگه رو پیدا کردیم...
‫لازمـه ژنرال همه‌چیزو بدونه؟
‫ببخشید، داری پیشنهاد می‌کنی ‫که به افسر مافوقم دروغ بگم؟
‫نه. ولی دروغ و راز دو تا چیز متفاوتن.
‫مطمئن نیستم هیئت داوری دادگاه نظامی ‫متوجه این تمایز بشه، کی.
‫به ما اعتماد داری؟
‫به اون اعتماد داری؟
‫باشه.
‫تنها چیزی که می‌تونم بهش بگم ‫چیزیـه که شما بهم می‌گین.
‫و بهتون اعتماد دارم هر چیزی ‫که باید بدونم رو بهم می‌گین.
‫با این قضیه مشکلی نداری؟
‫تو داری؟
‫من که ردیفم.
‫- آره. درسته؟ ‫- باشه.
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫همه‌چی روبراهـه.
‫صبح بخیر.
‫ما کجاییم؟
‫ایالات متحده آمریکا. ‫بزودی می‌ریم پیش بابایی.
‫مشتاق تجدید دیدار نیستی؟
‫چه ربطی به تو داره؟ ‫توئم یکی از پسرای دیگه‌اشی؟
‫شرمنده. نمی‌خواستم فضولی کنم.
‫متأسفم.
‫فقط این‌که، نمی‌دونم بیشتر از چی می‌ترسم:
‫که بابا رو پیدا نکنیم یا پیداش کنیم.
‫حس می‌کنم جفتش حال گیریـه، ‫و نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونم تحمل کنم.
‫بذار یه رازی بهت بگم.
‫قدر زندگی رو نمی‌فهمی تا ‫وقتی از از دست دادنش بترسی.
‫وقتی ببینی بقیه مردم جون‌شونـو از ‫دست می‌دن، دیگه زیاد مهم نیست.
‫من مرگ خیلی‌ها رو دیدم.
‫پدرم، دوستان خوبم.
‫هر روز صبح که از تختت ‫بلند می‌شی، یه تاس می‌اندازی.
‫ممکنه اتفاقات وحشتناکی بیفتن، ‫ولی نباید از درد مخفی بشی.
‫خودتو ببین.
‫اگه زیر لحافت قایم می‌شدی ‫هیچ‌وقت یواشکی نمی‌رفتی کره،
‫با دو هو آشنا نمی‌شدی
‫و هیچ‌وقت فرصت نمی‌کردی ‫به بابات بگی ازت بدم میاد.
‫- اون چی بود؟ ‫- هی، برادر.
‫فکر کنم داریم نزدیک می‌شیم.
‫فکر کنم این همون نقطه‌ست.
‫هر چی که هیرو دنبالش بوده، ‫فکر کنم الان پیداش کردیم.
‫- از اینجا به بعدشـو بدست می‌گیرم، دو هو. ‫- هواپیمای خودتـه.
‫قراره یکم تفننی پرواز کنیم.
‫اون پشت همه‌چیزو سفت و محکم کنین. ‫مسیر سختی در پیشـه.
‫- چی؟ ‫- نه، نه، نه، نه. وایستا، وایستا.
‫نیاز دارم اینجا بمونی. کمربندتـو ببند.
‫آخه می‌گم، چرا اون داره پرواز می‌کنه؟
‫لی شاو بهترین خلبانیـه که می‌شناسم ‫وقتی فی‌البداهه پرواز می‌کنه.
‫عالی شد. الانه که بمیریم.
‫دو هو معمولاً یه چی زیر ‫صندلیِ اونجا نگه می‌داره،
‫که موقع وضعیت اضطراری بدرد بخوره.
‫آره، خودشـه. درش رو باز کن.
‫یه قلپ از ابش بخور، زیاد بخور. نیازت می‌شه.
‫آبـش سرده.
‫درش رو ببند. ‫بذارش همین‌جا که بتونم ببینمش.
‫آره. خیلی‌خب.
‫حالا یه نشانگر وضعیت داریم.
‫برو که رفتیم!
‫وای خدای من! وایستا!
‫- زود باش، عزیزم. ‫- شاو!
‫مسطح شو!
‫بیا. می‌تونیم اونجا فرود بیایم.
‫- فرود سختی می‌شه، بروبچ. طاقت بیارین.
‫اونی که اون پایینـه چیـه؟
‫- چی؟ وایستا، چی؟ ‫- بچسبین به یه چیزی.
‫برو که رفتیم!
‫همگی اون پشت صحیح و سالمن؟
‫برادر، فرود اومدنت یه‌خرده جای کار داره.
‫کارت خفن بود، کمک خلبان.
‫وای نه.
‫نیازی نیست ببینمش.
‫بابا نیست.
‫کمربند صندلیش باز شده. ‫شاید آزاد شده و افتاده.
‫عجب.
‫این دیگه خیلی عجیبه!
‫وای خدای من. فکر می‌کنی کسی اونجاست؟
‫خب، اگه همه توی سقوط مردن، ‫پس کی این چادر رو برپا کرده؟
‫این دستخط رو می‌شناسم.
‫منم همین‌طور.
‫اون زنده موند.
‫فرود اومده.
‫صحیح و سالم.
‫همین‌الان بریم.
‫من هواپیما رو حرکت می‌دم. شما سریع بیاین!
‫حرکت کنین!
‫برو، برو! بریم!
‫- زود باش! ‫- فقط برس به هواپیما!
‫وای، نه.
‫وای!