‫[دوربین ۶]
‫خیلی خب. اصلاً کار سختی نیست وال.
‫من از پسش برمیام.
‫سلام. من والم. اسم تو چیه؟
‫اسم نداری هان؟
‫روبرت صدات می‌کنم. ‫شبیه روباته ولی «ـرت» داره.
‫لابد خندوندنِ اوانی اتفاقی بود.
‫پرونده‌ت خالی بود. وایستا ببینم! ‫ورزش موردعلاقه‌‌ت چیه؟
‫ببین روبرت، من فوتبال بازی می‌کنم. ‫ما بهش می‌گیم «فوتبال».
‫و حالا بسکتبال. ‫پرتاب می‌کنه!
‫و دفاع انفرادی می‌کنه!
‫مردم هیاهو می‌کنن! یوهو! ‫آره! آفرین وال!
‫یه گزارش از موقعیت ۱۳۰۳ احتمالی بهم رسیده.
‫بازم یه کپسول سوراخه؟ ‫آهای اون چیه؟
‫آخر هفته‌‌ست. ‫کسی نباید اون تو باشه.
‫واقعاً آخر هفته‌ست، ‫ما نباید اینجا باشیم.
‫حالا وسطی!
‫من سوختم.
‫بدون من ادامه بده. ‫چیزی که امروز اینجا دیدی رو فراموش نکن.
‫هه. توی کلاس توئه؟
‫هنوز نه. پس واسه همینه که ‫انقدر بانمکه نه؟
‫وای روبرت. خیلی از ته دل داری می‌خندی.
‫وای!
‫وای خدا، روبرت رو کشتم!
‫آقای سالیوان و آقای وازوسکی؟ ‫نمی‌خواستم...
‫من اصلاً نباید اینجا باشم! ‫شتر دیدین ندیدین!
‫واقعاً متاسفم. بدرود!
‫شنیده بودم از خنده روده‌بر می‌شن. ‫ولی این دیگه مسخره‌ست.
« هیولاها در محل کار » ‫« فصل ۲، قسمت ۵»
‫یه صبح خاکستری زمستونی بود.
‫پنکه سقفی از کارمند دولت تو روز جمعه...
‫قبل از سه روز تعطیلی آخر هفته هم کندتر بود.
‫اما تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم
‫محافظ کپسول سوراخ بود.
‫حتماً یه نفر دستکاریش کرده.
‫یه معمای دیگه توی این شهر مریض
‫و پر از فساد و رمز و راز.
‫حالا این خرابکار کیه؟ ‫و چرا اسمش تایلره؟
‫تو نگران نباش، روتو قشنگه.
‫ناسلامتی پرونده دستِ ‫ کارآگاه دانکن پی اندرسونه. ‫[تایلر تاسکمن]
‫ببخشید مزاحم شدیم.
‫فقط دنبال یه لامپ می‌گشتیم.
‫اوه اوناهاش.
‫ایول! هورا، شونه‌ی رایگان هم روشه.
‫آره!
‫نه نه، اون ابزار نورپردازی من برای جو دادنه!
‫وای شما ابله‌ها ‫دکلمه‌ی پرشورم رو خراب کردین.
‫به نظرم اونقدرها هم پرشور نبود.
‫آره، محتواش واقعاً ناقص بود.
‫[فروش لوازم خانه]
‫- وای! ‫- مواظب باش بابا، مواظب باش.
‫برنارد، تابلوت آدم رو گیج می‌کنه.
‫انگار داری پله می‌فروشی.
‫هیچکس همچین فکری نمی‌کنه. مگه نه؟
‫- خب... ‫- می‌دونی مامان،
‫حالا این کار به خاطر اینم هست
‫که برای تو جای بیشتری باز شه، ‫چرا نمیای پایین کمک؟
‫اهم. من چیزهای باارزشم رو نمی‌فروشم.
‫فقط موقتاً اینجام تا وقتی که...
‫بتونم برگردم «کریکینگ ایکرز»
‫و «چرخه‌ی بدشانسی» رو تماشا کنم
‫بدون این که تو همه‌ی جواباش رو حدس بزنی.
‫بهت که گفتم مامان،
‫خانه‌ سالمندان نمی‌خواد برگردی.
‫تو رو بیرون کردن.
‫خب راستش یه چیزهایی پیدا کردم ‫که می‌تونیم از شرشون خلاص شیم.
‫آهای، اون پاشنه‌کش منه. ‫دستمال‌های مونوگرامیم!
‫داروی قلبم!
‫من می‌خوام پله‌هات رو بخرم، ‫خیلی نازه.
‫دیدی گفتم؟!
‫ایش!
‫وای اینو ببین. خیلی قشنگه.
‫- اوه مریلین. ‫- صبح بخیر میلدرد.
‫بسه چانسی، مودب باش. ‫خیلی سختگیری.
‫اوه چانسی.
‫وای اینو ببین. یه آخر هفته‌ی زیبای دیگه
‫برای یه فروش لوازم خونه‌ی دیگه.
‫خیلی ذوق دارم ببینم که امروز
‫چه گنجینه‌های معرکه‌ای برامون آوردی.
‫خب صبر کن، البته، می‌دونی،
‫چانسی همیشه دنبالِ...
‫قیمتای خیلی خیلی پایینه ‫ولی خب تو بهش توجه نکن.
‫می‌شه شما دو تا یه کم دیگه ‫بهمون اجازه بدین تا چیدنمون تموم شه؟
‫- وای، اینو ببین... ‫- یا هم صبر نکنید.
‫جامعه‌ی ما که چهارچوب نداره،
‫یا قانون و این چیزها.
‫کارت ترسوندن. نگاه کن چانسی.
‫گوشه‌هاشون تا نشده، چروک نیستن،
‫و روی براقش به خوبی حفظ شده.
‫اوه.
‫اوه خب می‌دونی، ‫چانسی می‌گه از این بهترشو هم دیده
‫ولی حقیقتاً به نظرم این کلکسیون ‫واقعاً دوست‌داشتنیه
‫و دوست داریم برامون نگهش دارید، لطفاً.
‫گفتم که، هنوز مغازه رو باز نکردیم ‫اما تایلر!
‫خب، من بهتون
‫- سه دلار براش می‌دم. ‫- سه دلار؟ همین؟
‫خب بالاخره چانسی نون‌آور خونه‌ست دیگه.
‫مامان... چیه... ‫اون کلکسیون کارت‌های ترسوندن منه؟
‫- اوه! ‫- مامان، این فروشی نیست!
‫گفتم یه چیزهای برای فروختن انتخاب کن ‫ولی نکردی.
‫هنوز فرصت نکردم خب. ‫منتظر وال بودم.
‫قرار بود زود بیاد اینجا ‫و کمکم کنه وسایلا رو بگردم.
‫برو توی اتاقت...
‫و تا وقتی اینو پر نکردی برنگرد.
‫ما توی این خونه زیادی وسیله داریم.
‫همم، فروشی یا غیرفروشی؟
‫- من ۵۰ دلار بهت می‌دم. ‫- ۵۰ دلار؟ اوه.
‫چانسی می‌گه قیمتش این نیست.
‫اوه کاملاً حق با شماست. ‫۱۰۰ دلار می‌دم.
‫چی؟
‫آقا، مطمئن نیستم این رو بدونید
‫ولی هدف از چونه زدن...
‫پایین آوردن قیمته.
‫آره، حداقل اون اینو می‌گه.
‫خب، برای من که می‌ارزه. ‫من عاشق چیزهاییم که قبلاً عاشقشون بودن.
‫اوه! منم همینطور! ‫اینجا همه چیز یه سرگذشتی داره.
‫حتی این کتاب تاریخ هم سرگذشت داره.
‫می‌دونی، منم سرگذشت عجیبی دارم.
‫این چنده؟ هنوز حق بیمه‌م رو نگرفتم.
‫برنامه‌ی بیمه‌ی سلامتمون خوب نیست.
‫حالا مغازه باز شد.
‫ببخشید دیر کردم. ‫دفتر بودم،
‫اما حالا اینجام ‫و یه عالمه چیز واسه فروش آوردم.
‫بیاین اینجا رو ببینیم. ‫- یه مت یوگا...
‫واسه وقتی که مربی یوگا بودم،
‫یه اره‌برقی واسه دورانی که ‫شعبده‌بازی می‌کردم،
‫چاقو مال دوران چاقوفروشیم،
‫- چاقو چنده؟ ‫- این سکه رو از وسط نصف می‌کنه...
‫و با ظرافت گوجه رو خرد می‌کنه.
‫بده من بده من بده من!
‫مامانی اینو لازمش داره.
‫وسایل توی اون کارتن ‫به معنای واقعی کلمه شگفت‌انگیزن!
‫اوه، مرسی که اینا رو آوردی عزیزم. ‫واقعاً ممنونتم.
‫تایلر داخل با چنگ و دندون ‫چسبیده به خاطراتش.
‫می‌شه لطفاً کمکش کنی رهاشون کنه؟
‫حله، خانم تی.
‫[ابزارفروشی تاسکمن]
‫من از مرکز رفتم تا سرنخ خودم رو دنبال کنم
‫که نشون می‌داد خرابکار تایلره.
‫اون احمق با فروش لوازم خونه‌ش ‫باعث شد برم وسایلاش رو بگردم
‫و ببینم که نه تنها وسایلش رو ‫بلکه روحش رو هم فروخته.
‫می‌دونستم خطرناکه. معلومه خب.
‫توی حلبی‌آبادِ شهر بودم.
‫مامان همیشه عاشق دانکنه.
‫واسه همین با یه تغییر قیافه‌ی هوشمندانه ‫ناشناس رفتم اونجا.
‫از خوشحالی رو ابرها بودم. ‫هیچکس نمی‌تونست منو بشناسه.
‫دانکن. اون کت مامانته؟
‫- از دیدنت خوشحالم رفیق. ‫- لعنتی! لو رفتم.
‫خیلی خب، من یه وسیله‌ رو برمی‌دارم
‫و اگه از درون مورمور شدی، نگهش می‌داریم.
‫وگرنه می‌ره توی کارتن.
‫باشه فهمیدم. کاری نداره. ‫معمولاً هیچ‌وقت مورمورم نمی‌شه.
‫- خیلی خب. این چطوره؟ ‫- خب!
‫- راستش یه کمی مورمورم شد. نگهش داریم. ‫- باشه.
‫- این چطور؟ وای! ‫- تری ترسناک و تری پری،
‫یکی از ده ترساننده‌ی برتر تمام دوران‌ها؟
‫خیلی مورمورم می‌شه. ‫نگهش می‌داریم.
‫باشه. این قطره‌های خلط تاریخ‌گذشته چی؟
‫اوه! حالم به هم خورد!
‫- البته بطور مورمورکننده‌ای. نگهش داریم. ‫- چی؟
‫ابزارفروشی تاسکمن؟
‫ابزارآلات دسته‌ی مورده‌علاقه‌م ‫توی خرده‌فروشی‌هاست.
‫البته به جز اکسسوری‌های لوازم یدکی ماشین.
‫می‌شه لطف کنید اجازه بدید ‫یه نگاهی به دور و بر بندازم؟
‫- معلومه عزیزم. ‫- بیا، من می‌برمت.
‫اوه، امروز همینطور داره بهتر و بهتر می‌شه.
‫خیلی خب، پله‌ها صیقلین. محکمن. ‫این پله‌ها چند؟
‫اینم دومیش.
‫به خودم گفتم «خیلی خب دانکن» ‫[تعطیل]
‫خرابکار کپسول رو دستکاری کرده
‫و غرایزم بهم گفتن...
‫که تنها راه دسترسی بهش...
‫کلید اتاق انتظاره.
‫وقتی فهمیدم که والدین تایلر ‫مغازه‌ی ابزارفروشی دارن
‫و می‌تونه بعد دزدیدن کلید ‫اونجا از روش بزنه،
‫گیرش انداختم، آره. ‫مثل وقتی که مامانم با بابام که
‫از لحاظ عاطفی غیرقابل‌دسترس ‫و از لحاظ فیزیکی کاملاً حاضر بود
‫من رو توی گرمای خرماپزون تیر ماه ‫ به دنیا آوردن.
‫اما باید مطمئن می‌شدم. یه نشونه لازم داشتم. ‫آیا اونا کلیدسازی هم می‌کنن؟
‫چی؟ با من بودی؟ ‫اگه بودی آره، کلیدسازی هم می‌کنیم. ‫[کلید می‌سازیم]
‫آره آره حله.
‫وای خدا، نگو که اسپری رنگ دارین.
‫- وای دارین. این آرزوی منه! ‫- واقعاً؟
‫خب، وقتشه یه ماجرایی رو ‫برام تعریف کنی برنارد.
‫همه چی از ده‌ها سال پیش شروع شد
‫که نیازِ توی بازر رو دیدم
‫و با خودم گفتم «کلید»...
‫خب، تا حالا این کلید رو دیدی؟
‫اوه پسر، نمی‌دونم. خب...
‫راستش من خیلی کلید یدکی می‌زنم.
‫حتی از روی اینایی که روش نوشته ‫«از روش کلید یدکی نزنید»؟
‫نه، من هرگز این سوگند مقدسِ ‫کلید یدکی زدن رو نمی‌شکنم.
‫پسرت تایلر هم انقدر جدی ‫ پایبند قوانین هست؟ هان؟
‫خیلی خب، فکر کنم آماده‌م که ببینم. ‫صبر کن...
‫خب حالا آماده‌م.
‫وای، کلیدسازی هم می‌کنید؟
‫- من کلی کلید دارم که باید از روش بزنم. ‫- منگنه هم می‌خوای؟
‫باباش خوب همه چی رو لو داد
‫و تردید هوشمندانه‌ی من رو تایید کرد.
‫حتماً تایلر کلید رو دزدیده.
‫اگه بتونم کلید مذکور رو پیدا کنم ‫کلید حل این پرونده‌ می‌شه.
‫حالا کاش کلید خونه‌ش رو داشتم،
‫تا می‌تونستم دنبال کلید بگردم.
‫وای انقدر کلمه‌ی کلید رو تکرار کردم
‫که داره خنده‌دار می‌شه.‌
‫خنده‌دار. کلید. کلید؟
‫برنارد! این تلفن کار نمی‌کنه.
‫اگه یه وقت از «کریکینگ ایکرز» زنگ بزنن
‫و بخوان برگردم چی؟
‫چند بار باید بهت بگم که...
‫بعدش یه دفعه، اون اونجا بود.
‫از پله‌ها خرامان خرامان اومد ‫و وارد زندگیم شد،
‫پوستش روزهای زیادی آویزون مونده بود.
‫اینم خرابه که.
‫یه ابزار نداری درستش کنی؟
‫مامان، الان درگیر یه مشتری خیلی مشتاقم.
‫وقتی حواس برنارد پرت شد ‫فرصتش برای من پیش اومد.
‫می‌دونین، من به تعمیر چیز میزها معروفم.
‫منم به شکستن چیز میزها معروفم.
‫مثلاً دل بقیه.
‫- و استخون هام. ‫- بذارید یه دستی به سر و روش بکشم خب؟
‫هه!
‫اینجا رو ببین!
‫چه خوبه که یه هیولای به دردبخور اینجا باشه.
‫بیا عزیزم.
‫بذار ببینیم چی داریم. خب.
‫راستش وقتی نامه‌ی پذیرشم ‫از دانشکده‌ی ترسوندنِ...
‫دانشگاه هیولاها اومد اینو پوشیده بودم.
‫- پس... ‫- نگهش می‌داریم.
‫دارم یه الگویی می‌بینم.
‫خیلی از این وسایل برای ترسوندنن.
‫زمان زیادی آرزوم بوده.
‫از بچگی همیشه دلم می‌خواست ترساننده بشم.
‫فقط دل کندن ازشون سخته.
‫من کل پول ناهارم رو پس‌انداز کردم
‫تا این کارت‌های جانی و سالی رو بگیرم.
‫و تنهایی توی آبفشان‌ها و «هات اسنات‌ها» ‫دووم آوردم.
‫باید بگم که واقعاً متمرکز بودنت رو ‫ تحسین می‌کنم.
‫من همیشه از این شاخه به اون شاخه پریدم
‫اما هیچ‌وقت واقعاً علاقه‌م رو پیدا نکردم.
‫یعنی خب شاید تازه همین امروز صبح...
‫فهمیده باشم که توی چه کاری خوبم،
‫اما می‌ترسم جواب نده.
‫آره، درکت می‌کنم.
‫ولی من و افکار کسل‌کننده‌م رو بیخیال مگه نه؟
‫من برای کمک به تو اینجام.
‫وای اینو نگاه. ‫خاویر ریوسِ نعره‌کش.
‫تلفنه خرابه هان؟
‫باشه، بذار ببینیم چی داریم.
‫خیلی خب. بذار یه چیزی رو امتحان کنم.
‫اوه بله بله.
‫اوه، انقدر زحمت کشیدم ‫دارم شر شر عرق می‌ریزم.
‫الان دیگه نباید نشکلی باشه، بانوی جوان.
‫بانوی جوان؟ ویرجینیا صدام کن.
‫ویرجینیا. وای، چه اسم ملکوتی‌ای.
‫می‌گم حالا که اینجام...
‫چه چندتا سوال درمورد نوه‌ت دارم.
‫می‌خوای از تایلر بدونی؟ ‫همه چی رو درموردش بهت می‌گم.
‫اینجا تایلر سه ماهش بود، ‫ عین فرشته‌ها می‌موند.
‫اینجا تایلر شیش ماهش بود، ‫یه فرشته‌ی دوست‌داشتنی.
‫و این نه ماهگی تایلر توی یه نمایشه ‫که نقش فرشته داشت.
‫وای. چه معجزه‌‌ی ارزشمندی نه؟
‫گذاشتم ویرجینیا خیلی صمیمی بشه.
‫داره سرمستم می‌کنه و این ‫روی قضاوتم تاثیر می‌ذاره.
‫وای، واقعاً حیف که تایلر ترساننده نیست.
‫کارش خیلی خوب بود.
‫امیدوارم قرار مجلل شامش ‫درمورد همین موضوع باشه.
‫قرار شام؟ کی؟ با کی؟
‫تایلر کت شلوار شوهرم رو قرض کرد.
‫- شوهر؟ ‫- شوهر مرحومم.
‫- خب دوباره برمی‌گردیم تو بازی. ‫- قرار بود با یه کله‌گنده‌ای حرف بزنه.
‫دیگه برو پی کارت! ‫باید یه زنگ بزنم.
‫و همینجوری لنگان لنگان از زندگیم رفت.
‫گمونم می‌شه گفت از همدیگه استفاده کردیم.
‫اما دیگه دیر شده بود. ‫دلمو دزدید.
‫بدجوری هم دزدید.
‫از درون گریه می‌کردم ‫مثل بارونی که از پنجره سر می‌خوره.
‫ولی هنوز ماموریتی داشتم.
‫من این کراوات رو می‌شناسم.
‫البته، جشن فریتز.
‫کپسول سوراخ، فنجون،
‫کلید گمشده، قرار مرموز شام،
‫و حالا این کراوات. ‫همه‌شون من رو به اینجا رسوندن.
‫اما کراوات برای ربط دادن تایلر ‫به جرم کفایت نمی‌کنه.
‫من مدرک محکم لازم داشتم، ‫مدرکی به شکل یه کلید.
‫چی؟ نه، نمی‌دونستم برنارد!
‫- ای دروغگو! ‫- باز چی شد مامان؟
‫الان داشتم با کریکینگ ایکرز صحبت می‌کردم.
‫مامان، اینجا جاش نیست.
‫تو گفتی واسه این بیرونم کردن...
‫که خیلی پرسرو صدا و خودرای بودم،
‫اما این حقیقت نداره. ‫خب جفتش صفات منن،
‫اما دلیل بیرون شدنم این نبود.
‫بابا؟ مامان‌بزرگ؟ چی شده؟
‫بابای خسیست منو از خونه‌ی سالمندانم دزدیده.
‫- اینطور نیست. ‫- پس چرا؟
‫بهت که گفتم مامان،
‫خونه‌ی سالمندان نمی‌خواد برگردی.
‫- چرا؟ ‫- چون از پس هزینه‌ش برنمیایم.
‫بفرما. حالا راضی شدی مامان؟
‫ما از پس اجاره‌خونه هم به زور برمیایم.
‫یه ۲۰ دلاری براشون می‌ذارم.
‫حالا دیدم که رفتن و با احتیاط...
‫نه، حق با توئه چانسی.
‫باید می‌رفتیم حراجی وسایل خونه‌ی مرده‌ها.
‫پولدارهای مرده واقعاً بهترین چیزها رو دارن.
‫گمون نکنم اینجا چیز خوبی پیدا کنیم.
‫می‌خوای برو ماشین رو بیار، من منتظرم.
‫- امم... ‫- بله؟
‫گفتین این رو چند می‌خرین؟
‫عزیزم چی کار می‌کنی؟
‫گفتی نمی‌خوای اونا رو بفروشی.
‫اوه میلدرد جان.
‫واقعاً بابت وضعیت خانواده‌ت متاسفم.
‫واسه همینم ما...
‫پیشنهادمون رو از سه دلار...
‫می‌کنیم... آره چانسی. ‫سه شونزده.
‫سه هفده.
‫وای چه پسر خوبی. ‫داره یاد می‌گیره.
‫دیدی، قیمتمون پایین نیست.
‫چه سنگدل! ‫ظاهراً تایلر کمک لازم داره.
‫وای!
‫این کارتای ترسوندن کمیاب رو ببین.
‫ارل وحشتناک! کارت بازی!
‫هنک نپ گنده‌بک!
‫همینه!
‫خاویر ریوس نعره‌کش!
‫من کارت ترسوندن جمع نمی‌کنم ولی اینا...
‫به طرز فجیعی معرکه‌ن.
‫- من شروع می‌کنم. ‫- اگه من اول بخرم نمی‌تونی.
‫از سر راهم برید کنار پسرها.
‫کارت شرکتی فریتز از همه‌تون بالاتره.
‫- خدای من! ‫- وقتی «میفتی» باشی...
‫همیشه «میفتی» باقی می‌مونی.
‫خیلی خب!
‫مزایده رو از ۱۰۰ دلار شروع می‌کنم.
‫۱۰۰ دلار. کی ۱۰۰ دلار داره؟
‫من صد دلار پول خرد دارم.
‫اوه، چانسی رو نخندون لطفاً.
‫خب حیف شد خانم ‫چون من ۲۰۰ دلار می‌دم.
‫- دویست دلار؟ ‫- خب ۲۰۰ دلار شد. مرسی خانم.
‫ولی این از پولی که...
‫برای عمل بایپس معده‌ی چانسی دادم هم بیشتره.
‫- دویست دلار، دویست... ‫- می‌کنیمش...
‫کسی ۲۵۰ داره؟
‫من دارم! منو انتخاب کن!
‫دویست و پنجه اینجا. مرسی آقا.
‫همه‌ی دست‌هات رو بلند کردی. ‫کسی ۳۰۰ تا می‌ده؟
‫- کسی ۳۰۰ تا می‌خره؟ ‫- ۳۰۰!
‫- ۳۵۰! ‫- اوه آره!
‫۳۵۰! ۳۵۰! ‫کسی ۴۰۰ دلار می‌خواد؟
‫- یک، دو... ‫- هزار دلار!
‫خدای من.
‫کس دیگه‌ای می‌خره؟ نبود؟ فروخته شد!
‫به خانمی که سه ساعت ‫قبل آغاز فروش اینجا بود.
‫- خب، مرسی. ‫- آره آره آره.
‫خیلی خب. خیلی خب. بده. ولش کن. ‫- ببخشید.
‫فقط باید انگشتام رو از روش بردارم.
‫بفرمایید.
‫امیدوارم به اندازه‌ی من عاشقش باشید.
‫رو چشممون می‌ذاریم عزیزم.
‫و می‌‌بریم می‌ذاریمش بانک.
‫امروز چیز خوبی پیدا کردیم. آره.
‫اممم...
‫بهت افتخار می‌کنم که رهاش کردی، تی تی.
‫خب یه کم طول کشید اما بازم تونستیم.
‫فرصت‌طلب کوچولوی من کیه چانسی؟
‫فرصت‌طلب کوچولوی من کیه؟ تویی!
‫اه بیخیال. این آت و آشغالا چین؟
‫کجایی؟
‫توی کشو! کشو! هیچی نیست!
‫نه نه نه نه... یالا.
‫یالا. کجایی؟ آهان!
‫نه نه نه! ‫اینا دیگه چه جوری کلیدین؟ ‫[از روی این کلید نزنید. گمشده]
‫اه! حتی یه دونه‌ش هم با نقاشی بی‌نقص من ‫مطابقت نداره.
‫لعنت بهت تاسکمن! ‫[نگه می‌داریم]
‫وای، هیچی مثل گوشت هیولای خونگی...
‫بعد از یه روز سخت کاری نیست.
‫خب، بخوریم ببینیم...
‫که ارزش دندونای مخصوص جویدنم رو داره یا نه.
‫چاقوتیزکن نداریم؟
‫فروختمش. با قیمت عالی!
‫- مامان. ‫- بله؟
‫متاسفم که درمورد کریکینگ ایکرز دروغ گفتم.
‫- نمی‌خواستم نگرانت کنم. ‫- اوه، عیب نداره پسرم.
‫آدم برای مراقبت از خانواده‌ش ‫هر کاری می‌کنه.
‫ممنون هم هستم.
‫حتی وقتی قید شغل ترسانندگیم رو زدم
‫تا ۱۱ ماه تو رو توی شکمم حمل کنم
‫و بزرگت کنم تا به این هیولا کوچولو ‫ تبدیل بشی.
‫اوه... مرسی؟
‫- صبر کن ببینم چی؟ تو ترساننده بودی؟ ‫- آره بابا.
‫قبل ننه‌بزرگ شدن کار و زندگی داشتم.
‫فکر کردی این نعره‌ت رو ‫از بابات به ارث بردی؟
‫ناراحت نشی‌ها عزیزم.
‫ای بابا! قاتی کردم کجا بودم.
‫وای، چه جوری بود مامانبزرگ تی؟
‫لذت بزرگی بود و خوشحالم که انجامش دادم.
‫وای. اون‌وقت قید همه‌ش رو زدی؟
‫نمی‌ترسیدی؟ ‫از چیزی پشیمون نشدی؟
‫تنها چیز ترسناک زندگی کردن با حسرته.
‫و فابیان عزیزم همیشه ‫از انتخابای من حمایت می‌کرد.
‫هنوزم حمایتم می‌کنه.
‫آخی، یعنی بابابزرگ تی توی قلبتونه؟
‫نه، عاجش شده عصای من.
‫آخی! چه قشنگ.
‫آقای تی، چرا هیولاها دلقک نمی‌‌خورن؟
‫- چرا؟ ‫- چون بانمکن.
‫قشنگ بود وال.
‫باید خنداننده بشی.
‫تایلر، به لطف کلکسیون کارت‌هات
‫حالا حالاها پول داریم.
‫ولی دفعه‌ی دیگه چی مامان؟ ‫یعنی شاید می‌شد من...
‫- نمی‌دونم، شاید بتونم بیشتر پول دربیارم. ‫- اوه عزیزم.
‫شاید بازار ابزارفروشی یه کم کساد باشه ‫ولی از پسش برمیایم.
‫[لپتیت]
‫تنها چیز ترسناک زندگی کردن با حسرت‌هاست.
‫این شهر هیولاها پر از فساده...
‫و متاسفانه به نظر میاد که تایلر ‫از کارش قسر در رفت.
‫درسته که پرونده‌ی کپسول سوراخ ‫فعلاً بسته شده،
‫اما در قلب من به روی یک نفر باز شده.
‫یادت باشه برای مامان تخم‌مرغ بخری.