‫"قلاب"
‫بله؟
‫چارلی.
‫مشتاق دیدار.
‫شناختی؟
‫بله آقای استرلینگ. بله. مشتاق دیدار.
‫خدای من، بچه.
‫افتضاحه. نه؟
‫الان با دکتر حرف زدم.
‫پسرم جوری متلاشی شده که نمیشه شناساییش کرد.
‫افتضاحه بچه.
‫یه بار از خیرت گذشتم چارلی.
‫زندگیتو ساختم.
‫زندگی خوبی بود. نبود؟
‫خب، الان چی میشه؟
‫بگو کجایی.
‫اگه الان بگی، خودتو راحت می‌کنی.
‫چون هیچ گوشه این مملکت، اونقدر ‫کوچیک نیست که بتونی از من قایم بشی.
‫هیچ "خارجِ مداری" اونقدر خارج ‫نیست که بتونی از من قایم بشی.
‫پیرم، ولی سگ‌جونم. هنوز چند سالی جا دارم.
‫همه رو صرف پیدا کردنت می‌کنم.
‫یه جا میزنم که دردت بیاد.
‫تهش، وقتی بخوام بکشمت...
‫ازم تشکر می‌کنی.
‫خب...
‫تو بگو بچه...
‫دارم دروغ میگم؟
‫باید قطع کنم.
‫میسپرمش به تو.
‫چارلی کِیل رو پیدا می‌کنی، ‫بعد با من تماس میگیری
‫و برای سایزِ قبرش ازم مشورت میگیری.
‫"روز یکم"
‫زود بندو آب داد.
‫نزدیک بزرگراه 93، از خودپرداز استفاده کرده.
‫الان تو راهم.
‫گیرش آوردیم.
‫پیداش کردم.
‫آره. تو راه غربه.
‫لس آنجلس.
‫"روز شصت و هشتم"
‫وایسا وایسا وایسا. "تگزاس" چی میگه این وسط؟!
‫"روز نود و دوم"
‫آره. ازش پرسیدم.
‫فکر کردی عقلم نمیرسه؟!
‫لعنتی.
‫"روز صد و هفتاد و پنجم"
‫"استرلینگ فراست"
‫"روز دویست و یازدهم"
‫"روز سیصد و بیست و دوم"
‫آره. هفته پیش.
‫- نه. غیبش زده. ‫- لعنتی.
‫"روز سیصد و شصت و پنجم"
‫سوال خیلی خوبیه.
‫اجازه بده معرفی کنم...
‫اسم من...
‫اوه اوه اوه اوه!
‫من از اداره...
‫یه سال شد!
‫- یه سال رد شد. ‫- روز 368
‫یه سال و خورده‌ای، با قهوه ‫بد تو مُتل‌های بد‌تر سر شد.
‫چقدر آت و آشغال خوردم.
‫یه سال آلاخون والاخون.
‫این، وظیفه من نیست.
‫وظیفه من اینه که در کنار ‫تو، به اداره تجارتمون کمک کنم.
‫نه که این بیرون، یه خرابکارِ فراری رو تعقیب کنم.
‫خیال می‌کردم واضح گفته باشم. وظیفت همینه.
‫معنی حرفات، اینه که بلد نیستی وظیفتو انجام بدی.
‫نمی‌دونم چرا یه نفر باید انقدر اصرار کنه ‫که بی‌عرضگیشو به کارفرماش ثابت کنه.
‫زنگ میزنم.
‫چیه پارکر؟
‫تو کلرادو یه خبرایی هست.
‫فکر کنم دردسرات تموم شد.
‫می‌خوام اون ناشناسه رو هم ببینم.
‫تمومه. دخلش اومده.
‫فقط سایز قبرشو تعیین کن.
‫صبر می‌کنیم تا حالش خوب بشه.
‫اینجوری... خیلی وقت میبره.
‫احتمالا چند ماه.
‫الان به هوشه. فقط توان حرکت نداره.
‫می‌تونم همین الان دردش بندازم.
‫نه. دو ماه اوکیه. ‫صبر می‌کنم.
‫بذار سرپا که شد، بیارش پیشم.
‫دم بیمارستان اطراق می‌کنی تا مرخصش کنن.
‫دیگه نذاری لیز بخوره.
‫منو مسخره خودت کردی؟
‫اگه فکر کردی حاضرم ...تو یه مُتل مزخرف تو دِنوِر اقامت کنم
‫جیمی. چیکار می‌کنی؟
‫باعث و بانیش، واسه من هم تیز کردن.
‫وگرنه من هم حال نمی‌کنم اینجا باشم.
‫اگه آدم باشی، می‌تونی جلو بشینی.
‫"دو ماه بعد"
‫جیکاب!
‫مواظب خودت باش. خب داداشی؟
‫قربونت. موفق باشی.
‫جَنِل. دلم برات یذره میشه خانمی.
‫- خدا به همراهت عزیزم. ‫- فدای تو. خداحافظت.
‫ادوین، زحمت کشیدی! ولی ما دیگه رفتنیئیم.
‫تو اپلیکیشنِ یِلپ، بهتون پنج‌ستاره میدم.
‫نمی‌دونم اینجا چجوری حساب می‌کنن.
‫میشه قسطیش کرد؟
‫از روز اول، هزینه‌هات حساب شده.
‫پناه بر خدا.
‫درود بر اوباما!
‫چی؟ نه. یه شخصی تقبل کرده.
‫دو ماه بستری بودی.
‫اتاقت تلویزیون داشت!
‫فکر کردی چه خبره؟!
‫چمی‌دونم. خیال کردم از این ‫مذهبیِ‌های در راهِ خدایین.
‫که نمی‌تونین به سینه نیازمند دست رد بزنین.
‫هار هار!
‫وایسا. گفتی یه شخص؟
‫صندوق یا صندلی؟
‫هرکدوم مایلی.
‫باشه بابا. باشه.
‫خب...
‫اونو بنداز و دستاتو بگیر بالا!
‫به نظرت می‌خواد دردم بکشم؟
‫امیدوارم...
‫عجب...
‫به طرزِ جنون‌آمیزی، آبِ رو آتیشه.
‫عضلات مغزم یه جوری شل ‫کرد که تو این یه سال نکرده بود!
‫هر جا میرفتم، حس می‌کردم فقط دارم وقت میخرم.
‫آره.
‫می‌دونستم بالاخره گیرم میاره.
‫گریزناپذیر بود.
‫قلاب.
‫- ها؟ ‫- قلاب.
‫برت میگردونه. گریزناپذیره.
‫آها. آها.
‫ناتالی رو تو کشتی. آره؟
‫دستورشو استرلینگ جونیور داد. ولی... تو کشتیش. نه؟
‫در داشبوردو وا کن.
‫دست کن درش بیار
‫"رین تین تینی" باشی یا "آن بولِین"، ‫[یه سگ معروف - از ملکه‌های انگلستان]
‫اگه نجنبی، حقت رو میخورن.
‫اونوقت تازه میفهمی، با من چیکارا کردی.
‫اینجا شهرِ فرنگ نی.
‫دق کردم از این سیسِ مصنوعی.
‫پس برات از عشق میخونم، زوری.
‫ولی باهاش، از غم و خشم و کینه‌توزی
‫و ترس از نَفْسِ موذی.
‫نمیشه اینا رو بریزم تو خودم.
‫سعیمو کردم. نه، دروغ گفتم.
‫شاید ورشکسته بشم،
‫ولی مغرورتر از این حرفام
‫که مخفی یا فراری شم.
‫هر چی بخوام می‌کنم و، هستم تا بخونم غزل خدافِظی رو.
‫اون موقع شاید تن بدم به این
‫موزیک‌های بازاری...
‫سه‌دقیقه‌ای‌های گوش‌آزار.
‫می‌خوام بزنم تو برجکتون.
‫با خاک یکسان بکنم شهرهاتون، و
‫سرخوش طی نمی‌کنم، مگه شارژ باشم،
‫که اگه باشم، باید تا تَهش باشم.
‫تا تهِ تَهش باشم.
‫اینا درد دل بود.
‫همین. جز این نبود.
‫وقتی گیرم، لنگِ شندرغاز
‫میگم گور بابای شانس.
‫چون که "قلاب"
‫برت میگردونه.
‫خدایی ازت بد‌تر نیست.
‫"آتلانتیک سیتی"
‫هی، الان برنامه چیه؟
‫یه چیزی تو مایه‌های کشتنِ جو پِشی تو "رفقای خوب"؟
‫الان اونجاشه که میگه "برو، وا نسّا"؟!
‫تر و تمیز کن. اونو بپوش.
‫یه ساعت دیگه میام دنبالت.
‫سلام بچه.
‫چیزی میخوری؟
‫نه. آه...
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫گیرم آوردی. حالا چی؟
‫از سالی که گذشت بگو.
‫نه. نه.
‫یه سالو از ترس امروز با حرص و جوش خوابیدم.
‫حالا که رسیده، دیگه اذیتم نکن.
‫تو بردی. انقدر معرفت داشته باش که این موش و ‫گربه‌بازی یا هرچی که هستو تموم کنی و کلکو بکّن بره.
‫فکر کردی می‌خوام چیکارت کنم؟
‫فقط می‌خوام صحبت کنیم. خب؟
‫تو بچه آتلانتیک سیتی بودی. نه؟
‫هی. قصدم تهدید نبود.
‫منتها انقدر دربارت کم می‌دونم، که ‫وقتی اینو شنیدم، به نظرم جالب اومد.
‫آره.
‫مهم نیست.
‫اینجا مال خانواده هَسپه.
‫بئاتریکس هَسپ. از اون جونوراست.
‫آدمای درستی نیستن.
‫بوی جنس خرابشون از کفِ اینجا میزنه بالا.
‫میشینم سر میز، قشنگ حسّش می‌کنم.
‫بوی گندش تا زیربنای ساختمون نفوذ کرده.
‫با این وجود...
‫برای من، هیچ جا رو دستِ اینجا نیست.
‫خواستم خودمو بازنشست کنم.
‫گلف بازی کردم.
‫بدک نیست.
‫ولی باز به این سمت کشیده میشدم.
‫چیزی که به اشتباه‌ترین دلایل درش ‫ماهری... هیچی مثل این کشش نداره!
‫مصداقش برای من، اداره اینجائه.
‫تو این کار استادم.
‫به همون دلایلی که پدر ‫بی‌عرضه‌ای هستم. چه میشه کرد؟!
‫میفهمی چی میگم؟
‫پسرتو من نکشتم.
‫می‌خوام بدونی اون چیکار کرد،
‫که کازیمیر کین چیکار کرد،
‫که من چرا اون کارو...
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫می‌دونم. درک می‌کنم.
‫جات بودم همون کارو می‌کردم.
‫مرگ پسرمو از چشم تو نمی‌بینم.
‫پس چی؟
‫استرلینگ! تو این یه سال، داشتیم چیکار میکردیم؟!
‫- تعقیبت می‌کردم. ‫- چرا؟
‫چون فرار می‌کردی.
‫فرار می‌کردم چون تو تعقیبم می‌کردی.
‫اصلا نمیفهمم اینجا چه خبره!
‫حالا هم گیرت آوردم.
‫آره.
‫خب حالا چی؟!
‫اگه الان پاشم برم بیرون...
‫چی میشه؟
‫می‌خوای، برو.
‫دادم ماشینتو تمیز و سرویس کردن.
‫تو پارکینگِ غربیه. بیا.
‫ولی فکر نکنم بری.
‫من بهت آسیبی نمیزنم.
‫خودت می‌دونی که دروغ نمیگم.
‫ولی گمونم دوست داری بدونی چرا آوردمت اینجا.
‫می‌دونستم کنجکاوی.
‫می‌تونی کارِتو از پشت دوربین انجام بدی؟
‫آره. گمونم.
‫کِی قراره بازی کنن؟
‫پس فردا.
‫چهل و هشت ساعت وقت داریم.
‫اگه مشتریه باباتو تلکه کنیم، ناراحت نمیشه؟
‫بابام؟
‫اینو می‌شناسی؟
‫از اوایل دهه هشتاد، همه اتاقا رو شنود گذاشتم.
‫آره. دارم می‌بینم.
‫من به نوار ایمان دارم.
‫حالا اینو داشته باش.
‫این درست مالِ قبلِ جلسه تو با پسرمه.
‫تو دفترش تنها بود. درسته؟
‫تلفن شخصیش زنگ میخوره.
‫اینجا نه.
‫- "اینجا نه." ‫- "اینجا نه."
‫یعنی به این خطم زنگ نزن.
‫چون می‌دونست می‌تونم پیگیری کنم، که کردم.
‫صاحب اینجا زنگ زده بود. بئاتریکس هَسپ.
‫قبل از دادن کلید اینجا به پسرم، سه چیز بهش گفتم.
‫دو تای اولی مهم نیست.
‫سومیش این بود که بئاتریکس هسپ راه نده.
‫اون رئیس پنج خانواده‌ست. دقیقا ‫همون خانواده‌هایی که فکر می‌کنی.
‫اونا همیشه تو "فراست نِوادا" سهم می‌خواستن.
‫راه ندادم.
‫هیچ خوششون نیومد.
‫پسرم... داشت پشت سر من، با ‫بئاتریکس و پنج خانواده معامله می‌کرد.
‫که اینطور.
‫امروز، با سران پنج خانواده جلسه دارم.
‫برای همین اینجام. تو هتل اون.
‫کلیف خوش نداشت تو ملک اون جلسه بذاریم.
‫خریته.
‫اگه به من آسیب بزنه، با سندیکای ‫جنوب غرب، وارد جنگ میشه.
‫امیدوارم انقدر دیوونه نباشه.
‫و امیدوارم انقدر بی‌عرضه نباشی که ‫دو تا استرلینگو پشت هم از دست بدی.
‫دارم کم کم متوجه میشم.
‫توی جلسه، بهم قول حمایت میدن.
‫قوت قلب میدن و اختلافاتو مطرح می‌کنن،
‫و دروغ‌های بسیار زیادی مطرح میشه.
‫فکر خوبیه که تو هم اونجا باشی.
‫وای.
‫همه اینا... درمون کردنم، لباس دولچه گابانا،
‫کلا پیدا کردنم، فقط برای یه کار بود؟
‫بعلاوه 500 هزار دلار پول تمیز، که امیدوارم برات،
‫به معنی آغاز یک رابطه مفیدِ دوطرفه باشه.
‫در غیر این صورت... از امشب، هیچ توقعی در کار نیست.
‫دژا وو!
‫دوباره بگو.
‫هم پولو بگو، هم این که میذاری برم.
‫"من به نوار ایمان دارم."
‫پونصد هزار دلار، برای یه جلسه.
‫بعدش آزادی که بری.
‫بازگشتت به دنیا رو تبریک میگم چارلی کِیل.
‫امیدوارم نذاری به پای خوش قلب بودنم. بفرمایید.
‫بازش کن.
‫باشه.
‫نترس. دست کن.
‫از من برای تو بچه.
‫نگهبانا!
‫نگهبانا. جلوی دختره رو بگیرید!
‫اونو کشت.
‫وقتی بیست و پنج سال، گوش‌به‌فرمونِ یه نفر باشی،
‫پشتش وایسی و سر تکون بدی،
‫با قدمش قدم برداری... مثل سایه یارو باشی...
‫در این صورت، اینطور برداشت ‫میشه که از یارو خوشت میاد.
‫که حتی دوستش داری.
‫نمی‌دونم. شاید چون شبیهِ رفتار سگ‌هاست.
‫هوم...
‫وقتی همه اونایی که تو رو بهترین دوست یارو ‫میبینن، این قضیه رو میزنن تو روت، دو حالت داره.
‫می‌تونه قلاب بشه، تو رو بکشه سمتش،
‫حسی مثل عشق بهت دست بده...
‫یا می‌تونه جور دیگه‌ای پیش ‫بره و مثل سرطان پخش بشه.
‫و اون همه بی‌احترامی و بی‌توجهی، ‫و اون رفتاری که با سگ هم نمی‌کنن...
‫که در ظاهرِ بله‌قربان‌گوت، عین ‫خیالت نیست... نه. نه نه نه.
‫همه یه جا جمع میشه.
‫همینجا.
‫از اون پیرمرد متنفرم.
‫یه قایق تفریحی هم می‌خوام.
‫باشه. قایق تفریحی هم برات میگیریم.
‫شرایطی که شما تعیین کردی، اونقدر محترمانه‌ست که تو ‫این چند دهه، نظیرشو از استرلینگ‌ها دریافت نکردم.
‫پس قبول می‌کنم.
‫فقط سایز قبرو تعیین کنین.
‫آره آره آره. خوشحالم از شنیدنش. ‫ولی به این راحتی نیست.
‫اگه معلوم بشه رابطه‌ای بین ما و مرگ ‫اون هست، بد تموم میشه. جنگ میشه.
‫اون هم چه جنگی.
‫پس می‌خواین حادثه به نظر بید.
‫حتی در اون صورت، توی این مقطع، شک‌برانگیزه.
‫بهترین و ایده‌آلترین کار ‫اینه که یه ملعبه پیدا کنیم.
‫یه نفر با انگیزه مشخص و ‫بارز، که بتونیم قربونیش کنیم.
‫به چی میخندی لعنتی؟
‫خیلی‌خب. آوردمش.
‫خوبه.
‫حالش چطوره؟
‫خوب شده؟
‫آره.
‫بذار کنار صندلی.
‫می‌خوام با این سورپرایزش کنم.
‫بقیه موارد حاضره؟
‫تقریبا.
‫غذا آوردم.
‫بازش کن.
‫دست کن. درش بیار.
‫دست کن. نترس.
‫از طرف من برای تو بچه.
‫نگهبانا!
‫جلوشو بگیرین!
‫اون کشتش!
‫اون کشتش. نگهبانا!
‫بله؟
‫نه. اشتباه گرفتین.
‫الو؟ نه.
‫بله؟
‫چی؟
‫نه.
‫مامور کلارک هستم.
‫وای خدارو شکر.
‫یادم بود که رقم آخر شمارت، گردالی داشت.
‫حافظم یاری نمی‌کرد.
‫منم، چارلی کِیل، از آسایشگاه ‫و ماجرای جویس و آیرین.
‫کارتتو بهم داده بودی.
‫- لوکا بودی. نه؟ ‫- آره.
‫- شوگِر-عموزاده؟! ‫- چارلی!
‫باشه. نمی‌دونم چجوری برات توضیح بدم. ولی...
‫از اون موقع که از هم جدا شدیم، تو ‫یه موقعیت خیلی خاصی قرار گرفتم.
‫می‌دونم. می‌تونم یه پیشنهاد بهت بدم:
‫خودتو تحویل پلیس بده.
‫خودتو تحویل نده.
‫معلومه که تحویل نمیدادم.
‫- کجایی؟ ‫- آه...
‫الان تو آتلانتیک سیتی‌ام.
‫نمی‌دونم تو اخبار شنیدی یا اف بی آی بهت اطلاع داده.
‫ولی آره... تو بد مخمصه‌ای افتادم.
‫می‌دونم. می‌دونم. فکر کردی الان کجام؟
‫اینجایی؟
‫اف بی آی اینجاست؟
‫زدی فرانز فردیناندِ مافیا رو ترور کردی! ‫[وارث تاج و تخت پادشاهی اتریش-مجارستان که کشتنش]
‫پرونده‌اش دست اداره ماست. من هم مسئولشم.
‫بی‌ادبی نشه. ولی فکر می‌کردم ‫رده‌پایینی. در حدّ راننده پیرهای پوشکی.
‫اره ولی ترفیع گرفتم. که این هم مدیون توئم.
‫ایمیلی که فرستادی رو پیگیری ‫کردم. کازیمیر کِینو دستگیر کردیم.
‫اتفاق دهن‌پرکنی بود.
‫هاه!
‫گرفتینش؟ آره!
‫وای. تو اخبار ندیدمش.
‫نه ندیدی.
‫گفتی پرونده دست توئه؟
‫تو می‌تونی کمکم کنی. چون می‌دونی کار من نبوده.
‫برام پاپوش دوختن. می‌تونی نجاتم بدی.
‫فکر نکنم بشه. فیلمت هست.
‫همه دوربین‌ها فیلمتو موقع هفت‌تیر ‫کشیدن رو استرلینگ، ضبط کردن.
‫بعد هم برق قطع میشه.
‫برق که میاد، میبینیم کشته شده. ‫با همون هفت‌تیری که تو کشیدی.
‫ببین، نمی‌دونستم تو اون جعبه ‫چی هست، تا این که گرفتمش دستم.
‫بعد چراغ روشن شد و دیدم که مُرده.
‫ولی من شلیک نکردم.
‫دو بار شلیک شده بود.
‫مشخصات سلاح، اثر انگشت، همه چی. همه میخونه.
‫من، آ...
‫اصلا نمی‌دونم چجوری! نمیفهمم. خب؟
‫واقعا چجوری؟
‫الان کجایی؟
‫تو یه اتاق قایم شدم.
‫توی شلوغی از دست کلیف در رفتم،
‫بعدش چند ساعت تو اتاق ‫عبادت قایم شدم.
‫بعدش یه کلیدکارت از بخش نظافتچی‌ها کش ‫رفتم، چون تو چرخدستی‌ها نگه‌شون میدارن.
‫بعدم اومدم این تو.
‫وایسا. تو هنوز تو هتلی؟
‫آره. ولی بیست دقیقه دیگه اتاقو ‫تحویل میدن. باید یه کاری بکنم.
‫از هتل برو بیرون!
‫ماشینم تو پارکینگ غربیه. اگه بتونم برسم اونجا.
‫می‌تونم برسم؟ وضعیت چجوریه؟
‫نری سراغ ماشینت. دیوونه شدی؟
‫همه پل‌ها بازرسی دارن.
‫کل جزیره رو بستن.
‫ماشینتو برندار.
‫باشه. پس میام پیش تو اینجایی؟ میام پیشت.
‫مهم نیست. مهم نیست کار تو بوده باشه یا نه.
‫مهم نیست که حلش کنی. حقیقت مهم نیست.
‫اگه قتل استرلینگ، کار بئاتریکس هسپ و پنج ‫خانواده باشه و برای تو پاپوش دوخته باشن،
‫پس هدفت فقط باید فرار از این جزیره باشه.
‫بین خودم و خودت و این خط اعتباری... اگه ‫خودتو تحویل بدی، شاید نتونی قسر در بری.
‫تو این شهر کسیو می‌شناسی؟
‫می‌تونی خودتو برسونی یه جای امن؟
‫آره.
‫شاید.
‫دنبال یک زن با موی بور ‫میگردیم. با لباس گلدوزی‌شده.
‫خوبم. در امانم.
‫چه خبر؟ آبا از آسیاب افتاد؟
‫- نه. به هیچ وجه.
‫سندیکای جنوب غرب داره آماده جنگ میشه.
‫خیال می‌کنن قتل استرلینگ، ‫کار بئاتریکس و پنج خانواده‌ست.
‫درست فکر می‌کنن. من که بهت گفتم.
‫ولی اگه تو رو گیر بیاره، می‌تونه جمعش کنه.
‫باید گیرت بندازن.
‫یه چیزی یادم اومد.
‫نواره.
‫روی میز، نوار داشت صدا ضبط می‌کرد.
‫شاید یه چیزی دستگیرت بشه.
‫شاید بفهمی تیراندازی از چه فاصله‌ای انجام شده...
‫بر اساس دوریِ صدا از ضبط.
‫نه. عینِ "جین هکمن" پریدم رو نواره. همه چی درسته.
‫- باشه. خیلی‌خب. ‫- صدای تیر، افتضاحه.
‫دستگاه ضبط، مفت نمی‌ارزیده.
‫نه نه نه. اونورش.
‫اونورشو بذار.
‫اون روی نوارو گوش بده.
‫بئاتریکس زنگ میزنه به پسر استرلینگ،
‫این ثابت می‌کنه...
‫چیو ثابت می‌کنه؟
‫چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫ولی باز گوش می‌کنم.
‫چارلی! هر جوری هست از شهر خارج شو.
‫آه...
‫یه خانمه تو حیاطه.
‫یه چی کجاست عزیزم؟!
‫یه زن تو حیاطه که داره زیر خونه سینه‌خیز میره.
‫فکر کنم داره از راه مخفی میاد تو.
‫اوه.
‫سلام. چطوری؟ چه خبر؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫نه. خداییش جدّیه.
‫گیر نده. خیلی سینه‌خیز رفتم.
‫روز یکشنبه، تو تعطیلی، پلیس ریخته در خونم.
‫باید به دختر کوچیکم توضیح بدم چرا پلیس اینجاست.
‫این چیه تنت؟
‫نه. نمی‌خواد. نمیخوام بدونم.
‫باید دو ساعت برای شَستا توضیح بدم که...
‫"اون زنی که زیر خونه سینه‌خیز میرفت، ‫خاله‌چارلیته، که فقط یه بار وقتی سه سالت بود دیدیش."
‫خوشحال شدم دیدمت. خیلی خوشحال شدم!
‫خدایا. ببین، روغن زیتونی چیزی نداری؟
‫- چی؟ ‫- یه کم می‌خوام برای...
‫گیری افتادم. ولش کن!
‫حقته همین الان ببرم تحویل پلیست بدم!
‫- نه تو رو خدا. نکن. ‫- آره. حقته.
‫تحویلت ندم، تا آخر عمر پشیمون میشم.
‫خودت می‌دونی دوست ندارم اینجوری ‫بیام اینجا. صد سال سیاه دوست ندارم.
‫می‌دونی. نگو نمی‌دونی. فقط یه چیزی ازت می‌خوام.
‫- فقط یه چیز می‌خوای؟ خدایا! ‫- فقط یه چیز!
‫یه چیز. بعد میذارم میرم.
‫- چرا همیشه برای من شرّ درست می‌کنی؟ ‫- بابا...
‫چرا همش باید به داد توی خونه‌خراب‌کن برسم؟
‫تو یه خونه‌خراب‌کنی.
‫خدای من. اِم. اِم.
‫- ببین! ‫- میشه یواش؟ اون...
‫ببخشید.
‫ببین، می‌خواستم بدونم... اون چیزه...
‫همون که یه دو سال پیش برات فرستادم...
‫پولو میگی؟
‫خب الان چی می‌خوای؟
‫به خاطر پول ازت تشکر کنم؟
‫- آه... ‫- یا اومدی دنبال اون؟
‫پول می‌خوای؟
‫نه نه.
‫نه. می‌خواستم... نمی‌دونستم رسیده دستت یا نه.
‫می‌خواستم مطمئنم شم که رسیده...
‫دستت.
‫ببین، می‌تونم دو دقیقه دیگه شرّمو کم کنم.
‫فقط قایق بابا رو می‌خوام.
‫اِم.
‫ممنون. ممنونم.
اصلا قابلتو نداره
‫ای بابا.
‫اینجا منتظر میمونم.
‫سلام.
‫من چارلی‌ام. خواهر ممانتم.
‫پس میشم خاله تو.
‫- شنا می‌کنی؟ ‫- شنا بکنم؟
‫خیلی ساله شنا نکردم.
‫چرا؟ قیافم شبیهِ شناکناست؟
‫آ... باشه.
‫کی باور نمی‌کرد می‌تونم؟ ‫کی به من شک داشت؟
‫سلام. این...
‫آره.
‫بابا... ببخشید. بابابزرگ... ما رو با قایق میبرد ‫میگردوند، بعد مجبورمون می‌کرد تا ساحل شنا کنیم. آره...
‫خیلی کیف میداد.
‫من شنا دوست دارم.
‫واقعا؟ چه خب. من ازش متنفرم.
‫پس چرا شنا می‌کردی؟
‫فکر کنم به هر دلیلی، خوب انجامش میدادم...
‫ولی خب، آدمی که میوفته تو ‫آب، چاره‌ای جز شنا داره؟ هان؟
‫شَستا.
‫خاله چارلی اومد خداحافظی کنه.
‫خداحافظی کردی؟
‫خداحافظ.
‫عزیزم، اون چیه تو موی جِین؟
‫بیگودیه. می‌خوام موهاشو فر کنم.
‫از دست خاله چارلی افتاد.
‫مال موهامه. آره...
‫همین دیگه.
‫شَستا بچه خیلی خوبیه.
‫ببخشید که هیچوقت نشد...
‫الان یه دردسر هست که باید ازش خلاص بشم.
‫ولی بعدش، اگه اجازه بدی، خیلی دوست دارم بیام...
‫حداقل با هم صحبت کنیم. نه؟
‫نه.
‫شاید دنیایی هست که اون تو، حرف بزنیم...
‫که گذشته رو حل کنیم،
‫از بابا بگیم،
‫از کارایی که کردی،
‫چیزی که خراب کردی... با اون ‫اصرارت رو حقیقت و اراجیف دیگت.
‫اونجا، بیشتر راجع به من و ‫بچم میفهمی و با هم تعامل داریم.
‫ولی تو، اون زندگی رو انتخاب نکردی.
‫اون زندگی "نمایش چارلی" نیست.
‫فکر کردی من اینو خواستم؟ که خوشم میاد؟
‫فکر کردی این زندگی رو دوست دارم؟
‫چمی‌دونم.
‫"دوست داشتن" به چه معنی؟
‫به من چه؟! ولی...
‫آره. بذار بگم بدونی. آره.
‫این زندگی توئه.
‫یه روزی بالاخره باید اعتراف کنی که خودت خواستیش.
‫اینا فقط یه مشت موقعیت نیست که بهشون دچار میشی.
‫خودت می‌خوای وسط باشی،
‫حالا وسط هر گورستونی،
‫که راحت و رها و آزاد، شنا کنی.
‫مطمئنم مردم عاشقتن.
‫الان بدجوری لجم بالا اومده،
‫ولی حرفام بیراه نیست.
‫تو دل مهربونی داری.
‫دلت خواست اینو خرج غریبه‌ها ‫کنی و بعد بزنی به چاک جاده.
‫ولی نمی‌دونم. شاید همین درسته.
‫می‌دونی؟ مطمئنم... کارهای خیر ازت سر میزنه.
‫مطمئنم خیلیا هستن که به یکی مثل تو احتیاج دارن.
‫ولی ما؟
‫ما راحتیم.
‫آه!
‫الو؟
‫من چرا باید استرلینگو بکشم؟
‫کجایی؟
‫می‌دونی اون داشت چیکار می‌کرد؟
‫داشت زندگیمو بهم برمیگردوند.
‫اصلا منطقی نیست.
‫تو که میفهمی منطقی نیست. درسته؟
‫آدمیزاده. ازش سر میزنه. کجایی؟
‫صدای شلیکو تو تاریکی شنیدی.
‫بهشون میومد که از سر میز باشن؟
‫واقعا اینطور به نظر میومد؟
‫نه.
‫کجایی؟
‫ببین، برامون دام پهن کردن. برای هردومون.
‫هیچ خوشم نمیاد. ولی تو این مخمصه، با همیم.
‫اگه می‌خوای قاتل پیرمردو پیدا کنی، با همیم.
‫بذار بیام پیشت.
‫حرف بزنیم. ببینیم قضیه چیه.
‫کجایی کلیف؟
‫باشه. آم... سوار قایق.
‫کجا؟
‫لنگرگاه ایالتی. اسکله دوازده.
‫سلام جناب رئیس. کلیف لگرند هستم.
‫الان تو قایقم هستم. انتهای اسکله دوازده.
‫چارلی کِیل داره میاد پیشم.
‫آره.
‫آره می‌تونم معطلش کنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خانم هسپ. همکاری با شما مایه خرسندی بود.
‫سلام.
‫چقدر سریع.
‫آره.
‫دیگه دست قضا بود.
‫خیلی اتفاقی، من هم...
‫سرتو درد نیارم.
‫آره. قایق ردیفیه.
‫دستمو کردم تو جعبه...
‫تعجب کردم که "این دیگه چه کوفتیه؟"
‫درش آوردم. چراغا خاموش شد. و بعد...
‫- بعد. ‫- بعد؟
‫یه چیزی درخشید.
‫یادم رفته بود.
‫درخشید، یا شروع کرد به درخشیدن. انگار که روشن شد.
‫با عقل جور در میاد؟
‫حتما ضارب می‌خواسته تو تاریکی، ...هدف رو راحت تشخیص بده
‫مخصوصا اگه می‌خواسته مخفی‌کاری کنه یا ‫نمی‌خواسته دوربین دید در شبو خاموش روشن کنه،
‫فکر کنم وقتی نشسته رو میز بوده.
‫اون همیشه این کارو با ژتون می‌کرد.
‫راست میگی. آره.
‫آره. یادمه.
‫هر کی اونو میشناخت، قطعا این هم می‌دونست.
‫حتم بئاتریکس هسپ هم می‌دونسته.
قرقی نداره
‫من تو رو تحویل میدم.
‫حقیقت، چیز محترمیه. ولی فرقی نداره.
‫آره...
‫ولی من مطئنم که شاید یه سرسوزن شبیه منی،
‫و می‌خوای باعث و بانیش به سزای عملش برسه،
‫چون عاشق پیرمرد بودی.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چی بگم!
‫الان تو قایقیم. می‌تونیم برای شروع، از اینجا بریم.
‫خب بریم کجا؟
‫می‌تونیم بریم جمهوری دومینیکن.
‫آره. می‌تونیم.
‫میشه آی‌پد منو از پایین بیاری؟
‫همون پایینه.
‫باشه.
‫هاه.
‫کلیف. کلیف.
‫هی، این چیزای شب‌تابتو پیدا کردم
‫کلیف! خدای من.
‫ژتون‌های قتّالَتو پیدا کردم
‫خدای من.
‫هی. مامورا ببینن چه فکری می‌کنن؟
‫اونا رو بذار جلوی مدرک ‫ویدیویی و اثر انگشت روی هفت‌تیر.
‫تو باختی چارلی کِیل.
‫راه فرار هم نداری.
‫بگیر بشین یه گوشه. اروم باش.
‫وایسا تا بهت بگم. نه!
باشه
‫هی.
‫لعنت بهت!
‫آروم باش. آروم باش.
‫آه...
‫آقا، میشه همونجا بایستین؟
‫هی، شنا کرد رفت.
‫شنا کرد از اونور رفت.
‫نباید خیلی از قایق دور شده باشه.
‫- چارلی کیل. ‫- کلیف لگرند،
‫مامور ویژه اف بی آی، لوکا کلارک هستم.
‫وای. حالت خوبه؟ چشمت خیلی قرمزه.
‫خوب نیستم. ولی مهم نیست. چارلی کِیل، ‫قاتل استرلینگ، داره از اون طرف فرار می‌کنه.
‫ما به خاطر پرونده آقای استرلینگ نیومدیم.
‫- چی؟ ‫- میشه اینو تایید کنی؟
‫این صدای شماست؟
‫زنگ نزنیم بابات؟
‫نه. به بابام زنگ نمیزنم.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫می‌خوای زیادش کنم؟
‫از پسش بر میام.
‫پس بگو چیکار کنم.
‫کلیف لگرند، شما به جرم قتل ‫جری و ناتالی هیل، بازداشتی.
‫گریزناپذیر بود!
‫مرسی.
‫نه.
‫مرسی از تو. ممنونم.
‫تو این شیش ماه، دومین پرونده بزرگیه که بستم.
‫خیلی مدیونتم.
‫آه.
‫همین که دستگیرش کردی، خوشحالم.
‫اون که آره. ولی فقط اون نه.
‫کلیف، برای بئاتریکس هسپ، تف سربالا شد.
‫سر مرگ استرلینگ پدر، راحت فروختش.
‫فکر کردی چرا الان دستگیرت نکردم؟
‫چون که دوستیم.
‫هنوز گیرش ننداختیم. ولی حرفش پیچیده ‫که سندیکای جنوب غرب، محاصرش کرده.
‫برای ما، خبر خوبیه.
‫بگذریم.
‫ببین... یه بار دیگه ازت میپرسم، ‫این بار به عنوان یه دوست.
‫کار نمی‌خوای؟
‫باید میپرسیدم.
‫خیلی‌خب.
‫ولی شمارمو داشته باش.
‫بچسبم بهت، با این وضع، یه ‫سال دیگه رئیس اداره میشم.
‫خب، قدم بعدی چیه؟
‫به تو چه؟ مگه پلیسی؟
‫خوش باشی.
‫بفرما عزیزم.
‫باز هم به ما سر بزن. باشه؟
‫بله؟
‫چارلی کِیل.
‫می‌دونی من کی هستم؟
‫آره. یه حدسایی میزنم.
‫بئاتریکس هسپ. درسته؟
‫آره.
‫آره. حدس زدم.
‫صدات رو اسپیکره.
‫ما الان درگیر یه جنگیم.
‫یه جنگ پرخرج و اذیت‌کننده.
‫اصلا خوب نیست. بده.
‫بهتره بگم خونه‌خراب‌کنه.
‫نیازی نبود پیش بیاد.
‫ولی پیش اومد. به خاطر تو پیش اومد.
‫با نظرت مخالفم.
‫میکشمت مگر این که...!
‫پیشنهادم تا پایان این تماس معتبره.
‫کلیف، برام از دروغ‌سنجِ غیرآدمیزادت گفته.
‫اگه الان بیای اینجا و ازش برای کمک ‫به هسپ‌ها استفاده کنی، شاید کنار بیایم.
‫به بزرگراه پیش روت فکر کن بچه جون.
‫از این زندگی‌ای که داری، خوشت میاد؟
‫آه، نمی‌دونم.
‫خوب بلدمش.
‫دار و ندارمه.
‫آها.
‫به نظرت تا کی می‌تونی ادامش بدی؟
‫نمی‌دونم بی...
‫بذار با هم به جواب برسیم.
‫خوبه؟