‫« تو اونجا بودی! من دیدمت »
تو کی هستی؟
‫تو کی‌ هستی؟ جواب می‌دی یا نـه؟
‫کدوم خری هستی تـو؟
‫این کیه دیگه!
« تو کی هستی؟ »
‫راستی؛ کی بود؟
‫تو را کجا دیده؟
‫فکرکنم منظورش خونه‌ی کارولینه...
‫همون شبی که...
نرفته بودم بُکشمش
‫خدای من.
« اصـل برائــت » [ فصل اول/قسمت سوم ]
‫راستی، این تو نیستی.
‫- راستی تو همچین آدمی نیستی. ‫- تو اصلاً من رو نمی‌شناسی!
‫من رو نمی‌شناسی!
‫نمی‌دونی من چـه آدمی‌ام!
‫ریموند بیدار شو!
‫پس فکر می‌کنی که اون قاتله.
‫- فقط یه خواب بود؛ لو. ‫- خیلی‌خب...
‫وقتی همچین خوابی می‌بینی؛ ‫الکی که نیست.
‫خواب‌هایی که آدم می‌بینه ‫معمولاً به حقیقت اشاره دارن.
‫خیلی‌ خب، ببین؛ اگه توی این قضیه طرف ‫من باشی واقعاً کمک بزرگی می‌کنه.
‫- نظرت چیـه؟ ‫- یعنی فکر می‌کنی من طرف تو نیستم؟
‫ریموند، من نگرانتم!
‫نگران ظاهری که همچین پرونده‌ای ‫واسه‌ت ایجاد می‌کنه، فشاری که روتـه!
‫ببین، من می‌دونم که اصلاً دوست نداری آدم بی‌تفاوتی باشی
‫هر روز صبح که از ‫خواب بیدار می‌شی،
‫باید حتماً تو فکر یه‌کاری ‫باشی که فرا رسیدن دورانِ...
‫- خودت بهش چی می‌گفتی؟ ‫- دوران پیری و کوری
‫آره؛ که فرا رسیدن دوران پیری ‫و کوری‌ات رو به‌تاخیر بندازه.
‫اگه شکست بخورید، با توجه به چیزهایی که ‫دارم می‌خونم و می‌بینم
‫احتمال زیادی وجود داره که راستی ‫تا آخر عمـرش بره زندان،
‫که قطعاً تو هم به‌شدت ناراحت می‌شی.
‫شاید هم اونقدرها برات مهم ‫نباشه و فراموشش کنی،
‫اما خب بعید می‌دونم.
‫ولی یه‌سری احتمالات ‫دیگه هم داریم...
‫پیروز می‌شین،
‫راستی کارولین رو نکشته.
‫راستی سبیچ، تنها مظنون پرونده قتل ‫وحشتناک کارولین پولیمس،
‫در حال حاضر به قید وثیقه آزاده شده
‫و خودش رو توی خونه‌ش، در کنار خانواده ‫زندانی کرده.
‫جلوی خونه پر از خبرنگـاره.
‫- یعنی واقعاً چهارتا سوژه واقعی ندارن بر سراغ اون‌ها؟ ‫- سوژه اصلی‌شون ما هستیم.
‫مردم عاشقِ پرونده‌های قتل‌ان؛ ‫سرشون حسابی گرم می‌شه.
‫- ممنونم. ‫- بیا عزیزدلم.
« دیـمن سایلـز؛ ساعت سه. تنها بیا »
‫پس هیچ ایده‌ای نداری که ‫ممکنه کی باشه؟
‫می‌تونه یه تله‌ای چیزی باشه یا حتی...
‫یه خبرنگـار تقریباً زرنگ.
‫پس هرکسی که هست می‌دونه ‫تو اون شب اون‌جا بودی؟
‫چون من نمی‌دونستم.
‫بعد از کـارم رفتم اون‌جا.
‫پس ارتباطتون اونطوری که به من یا بقیه ‫گفتی تموم نشده بوده...
‫نه؛ هرچی بین‌مون بود تموم شده بود. ‫رفتم اون‌جا تا نظرش رو عوض کنم...
‫خب تونستی؟
‫نه.
‫لورین، سلام...
‫از نظرم باید به پلیس بگی.
‫وایسا ببینم؛ یعنی نمی‌خوای ‫بدونیم قضیه این پیام چیه؟
‫این‌که کیـه؟
‫اگه مخفی‌ش کنیم ممکنه ‫بعداً به ضررمون باشه.
‫- ریگـو چی؟ اون نمی‌تونه کمکت کنه؟ ‫- نه؛ نه؛ نه.
‫همین الانش هم به اندازه کافی مزاحمش شدم؛ ‫نمی‌تونم ازش چیزی بخوام.
‫اگه می‌خوای بری،
‫حتماً حواست باشه که طرف مقابل ممکنه
‫شنـودی، چیزی همراه خودش داشته باشه
‫پس هر حرفی که می‌زنی، ‫بهت تاکیـد می‌کنم
‫حسابی حواست رو جمع کنی، و ‫واضح و بی‌آلایش حرف بزنی.
‫اصلاً هم نگو که محکم با اون سیخ آهنی کوبیدی تو سر کارولین
‫قراره یکی رو بیارم توی پرونده کمکم کنه
‫کسی که قبلاً با همچین چیزهایی ‫سر و کار داشته؛
‫یه دختر جوانه؛ اسمش «مایا وینزلو»ـه.
‫- اسمش رو یه جایی شنیدم. ‫- تو دانشگاه علوم قضایی یـل درس خونده.
‫کارش خوبه؛ وکیل پرونده استندی استرن بوده.
‫و مهم‌تر از همه این‌ها، اون یه زنـه ‫که توی این پرونده به کارمون میاد
‫قراره به کارهای پزشکی قانونی رسیدگی کنه؛ ‫نباید ازش غافل بشیم.
‫گوش کن؛ بیا استراتژی‌مون ‫رو مشخص کنیم، باشه؟
‫اگه قراره بگیم زمان وقوع قتل تو اون‌جا نبودی، ‫باید یه مدرک محکم گیر بیاریم. فکرکن.
‫می‌تونیم بگیم زمان وقوع ‫قتل یه‌جای دیگه بودی؟
‫خیلی‌خب.
‫آخه ما که نمی‌دونیم کارولین دقیقاً ‫چه زمانی از شب به قتل رسیده...
‫شاید بتونیم بگیم وقتی که من رفتم...
‫کافیه.
‫بیا قبل از این‌که هی توی ذهن خودت ‫جواب‌های بی اساس بسازی،
‫منتظر بمونیم حقیقتِ خودش رو نمایان کنـه.
‫خانم سبیچ؛ بارابارا ‫همسـرتون مرتکب این قتل شده؟
‫از کارولین پولیمس به‌خاطر این‌که ‫با همسرتون در ارتباط بوده بدتـون میاد؟
‫خانم سبیچ؛ خانم سبیچ؟ ‫لطفاً به‌مون بگین چه حسی...
‫- می‌دونی چه‌خبره دیگـه نه؟ ‫- چی؟
‫این‌که چرا من روز ‫سه‌شنبه اینجـام؟
‫آره خب؛ قراره درمورد...
‫قضیه مارتی و آتش‌سوزی این‌ها صحبت کنیم نه؟
بهتره یه مدت بی‌خیال کار بشی
‫منظورت چیـه؟
‫مثل این‌که ندیدی بیرون گالری چه خبره...
‫کیت؛ این‌ها هم ‫تموم می‌شه می‌ره.
‫ناسلامتی توی شیکاگو زندگی می‌کنیم؛ ‫هر 18 ثانیه یه جسد جدید پیدا می‌شه.
‫جدیداً حسابی درگیر شدی...
‫من دو هفته پیـش یکی از ‫تابلوهامو فروختم کیـت!
‫نه؛ تو 5 هفته پیش یکی از ‫تابلوهات رو فروختی،
‫کارهای آمیـناتا بدون دخالت ‫کسی روی هوا فروش می‌رن.
‫- یکم به‌خودت استراحت بده. ‫- واقعاً می‌خوای همچین کاری کنه؟
‫من قرار نیست اخراجت کنم؛ شلوغش نکن
‫فقط دارم می‌گم...
‫یه‌مدت استراحت کن
‫و حواست به خودت باشه.
‫- و این‌جـا نیـام آره؟ ‫- آره دقیقاً.
‫کیت؛ من خیلی به این کار نیاز دارم.
‫هرچیزی که بتونه حواسم رو از این ‫اتفاقات پرت کنه کمک بزرگی بهم می‌کنه.
‫خب متاسفانه این حواس پرتی‌ای که می‌گی ‫به نفع ما نیست.
‫استراحت کن.
‫به نصیحتی بکـنم؟
‫- چرا که نه... ‫- خودت رو بکش کنار.
‫چیـزی به اسم «مـا» وجود نداره ‫و الکی غصه‌ اون رو نخور.
‫«سم ملون» همیشه اینطوری لیـمو ها ‫رو برش بـرش می‌داد.
‫چی گفتیـن؟
‫سم ملـون توی سریال «چیـرز»
‫همیشه درحال لیـمو خرد کردن بود؛ ‫همیشه لیمو خرد می‌کرد
‫تو خیلی جوونی بعید می‌دونم ‫سریال «چیـرز» رو یادت بیاد
‫می‌دونم کدوم سریال رو می‌گی؛ عاشقشم ‫تـد دنسون دیگه؟
‫به‌نظرت چرا یک ساعته وایستادم ‫دارم این لیموها رو خرد می‌کنم؟
‫احسـنت!
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه زیاد. یکم پیش شغلم رو از دست دادم.
‫اوه. واقعاٌ متاسفم.
‫شـوهرمم پاش تو یه پرونده قتل گیـره.
‫میگن دوستش رو به‌قتل رسونده.
‫آهان آره؛ شنیدم...
‫اسم لعنتی‌اش چی بود؟ ‫رانی؟ ریکی؟
‫- راستی. ‫- آره راستی؛ واقعاً تو شرایط سختی قرار داری.
‫آره؛ واقعاً.
‫حالا واقعاً این‌کار رو کرده؟ ‫دوستش رو کُشته؟
‫خدای من؛ مجبور نیستی جواب بدی
‫همه این سوال رو ازم می‌پرسن...
‫خب جوابش چیـه؟
‫اون این‌کار رو نکرده.
‫پس حتماً خودتون هم چندتایی دارین.
‫-حرف زدی‌ ‫- آره.
‫ممنونم.
‫بـاز هم میل دارید؟
‫بهتره دیگه نخورم.
‫باشه.
‫خوشگله.
‫خوشتیپ هم هست؛ آره.
‫اما نمی‌دونم چیه، حرف زدن باهاش حس خوبی بهم می‌ده
‫لبخند روی لبت آورده...
‫شاید بهتره یکم خوش گذرونی کنی.
‫نه بابا؟
‫اونم با این همه آدم که هرجا ‫می‌رم قدم به قدم دنبالمـن؟
‫دائم تعقیب‌ام می‌کنن.
عزیزم؛ اون‌ها دیگه بی‌خیال شدن
‫عکس و فیلم‌هاشون رو گرفتن؛ ‫دنبالِ پرونده قتل بعدی ان.
‫زندگی توی شیکاگـو ‫دقیقاً اینطوریه.
‫نمی‌دونم....
‫واقعاً خوشحالم ‫که داری لبخند می‌زنی.
‫تو واقعاً خوشگل و جوانی؛ ‫باید هر روز همچین حسی داشته باشی.
‫الان فشار خیلی زیادی روتـه...
‫یعنی واقعاً داری بهم پیشنهاد می‌کنی
‫با ادمی که تازه باهاش آشنا ‫شدم واسه انتقام از راستی، حرف بزنم؟
‫دارم پیشنهاد می‌کنم از خودت غافل نشی.
‫تا این ماجراها تموم می‌شه، یه حواس‌پرتی‌ای ‫چیزی برای خودت داشته باشی.
‫یعنی خب نه همین الان؛ ‫چون اوضاع واقعاً بهم ریخته‌ست
‫اما خب بلاخره...
‫من سرسختی‌ات ‫رو ستایش می‌کنم؛
‫این‌که می‌خوای به عشقت با ‫مردی که ازدواج کردی وفادار و متعهد بمونی.
‫اما راستی همون مردی نیستی ‫که باهاش ازدواج کردی.
‫بیا این رو قبول کنیم.
‫من شخصاً به شما گفتم هیچ ‫دخالتی نداشته باشید؛ خانم کاراگاه.
‫- و دخالتی هم نکردم ‫- دروغـه.
‫با راستی پا شدین رفتین زندان، ‫ملاقات لیام رینولدز.
‫خب این امر خارج از ‫دایره شغل و حرفه ام صورت گرفت.
‫الان جوک گفتی بخندیم؟
‫چرا باید واسه کسی که هیچ درکی ‫از حس شوخ‌طبعی نداره جوک خنده‌دار بگم؟
‫- می‌دونی جوک خنده‌دار چیـه؟ ‫- چیـه؟
‫جوکی که خیلی خنده داره راستش،
‫این‌که اصلاً توی این پرونده ‫هیچ شکی به رینولدز نداری.
‫دست‌وپای کارولین، دقیقاً مثل بانی ‫بسته شده بود؛ اطلاعاتی که مردم هیچ اطلاعی...
‫لیام رینولدز توی زندانه.
‫خب که چی؟ اون کارولین رو تهدید کرده بود. ‫انگیزه قتل داشته!
‫و تو حتی کوچک‌ترین اهمیتی ‫به این موضوع نمیدی.
‫- گوش‌کن، خانم کاراگاه... ‫- می‌خوای چیکار کنی؟ اخراجم کنی؟
‫اونم طی دو هفته اول مقامِ جدیدت؟ بعید می‌دونم.
کل اتحادیه می‌افتن به جونت
‫البته شایدم نـه؛ چون دائم یادم می‌ره ‫الان دیگه واسه خودت آدم شدی
‫کاراگاه رودریگرز، بیاید شما ‫رو تا بیرون همراهی کنم.
‫بی‌ادبی نباشه؛ اما این پرونده ‫به شما ربطی نداره.
‫نباید مانع انجام روند تحقیقات یا ‫ایجاد اختلال درش بشید.
‫و راستی؛ من با رئیس ‫واحدتون ورق بازی می‌کنم
‫و بازی‌اش واقعاً افتضاحه.
‫شماها خیلی دل‌تون می‌خواد ‫راستی قاتل پرونده در بیـاد نـه؟
‫ما فقط می‌خوایم عدالت برقرار بشه.
تو هم حواست باشه ‫سر راه‌مون قرار نگیری.
‫ممنونم.
‫سلام. می‌تونی یه لطفی ‫در حقم بکنی؟
‫یه‌سـر برو دفتر پزشکی قانونی،
‫تمامی پرونده‌های مربوط ‫به بانی دیویس رو برام بیار.
‫آره.
‫مایکل؟
‫مایکل؛ گفته بودی بیـام ‫بگو ببینم چی می‌خوای؟
‫چرا کُشتیش؟
‫من نکُشتمش!
‫ما فقط ارتباط داشتیم،
‫و هرچیزی که در این‌باره بخوای ‫بدونی رو بهت می‌گم.
‫مایکل؛ منم مثل تو می‌خوام بدونم ‫کی کارولین رو کُشته...
‫آره؛ چقدر جالب ‫چون من ازت عکس دارم.
‫چـی داری؟
‫دقیقاً همون شبی که مُرد، ازت کُلی ‫عکس و فیلم دارم.
‫- کجا؟ ‫- توی خونه کارولین.
‫مایکل؛ تو از کارولین شبی که به قتل رسیده ‫عکس داری؟
‫جواب بده.
‫از اون شب عکس داری؟
‫از بقیه کسایی هم که وارد خونه‌ش شدن ‫هم عکس داری؟
‫فقط تو رفتی اون‌جا.
‫خب، ظاهراً که خودت هم ‫اون‌شب همون‌جا بودی!
‫خفه شـو!
‫به این‌جاش فکر کرده بودی؟
‫جز اون شب، شب‌های دیگه‌ای ‫هم اون‌جا بودی یا نه؟
‫اگه واقعاً عکس داری،
‫باید سریعاً بدی‌شون به من
‫یه بری تحویل پلیس بدی.
‫به پلیس تحویل‌شون دادم؛ ‫رفتم پیش دادستان ناحیه.
‫پس چرا من رو کشوندی این‌جا مایکل؟
‫می‌خواستم شخصاً ببینمت.
‫که شخصاً ببینتت؟ چرا؟ ‫بعید می‌دونم.
‫نمی‌دونم. واقعاً گفت‌وگوی عجیبی داشتیم
‫و دقیقاً همونطور که گفتی ممکنه ‫برامون دردسر ایجاد کنه اما
‫اما حداقل مدرک داریم که من اون‌شب ‫تنها کسی نبودم که تو خونه کارولین بوده
‫- مطمئنی شنودی چیزی همراه خودش نداشت؟ ‫- اگه هم داشته، من حرف خاصی نزدم
‫مایا وینزلـو؛ راستی سبیچ.
‫سلام.
‫از مایا خواستم که در جلسه اعلام وضعیت ‫پرونده به‌مون در کنارمون باشه
‫- باید حضورت رو ثبت کنیم. ‫- انجامش دادم رفت.
‫- عالیه ‫- از آشنایی‌تون خوشبختم.
البته متاسفتم که تحت همیچین شرایطی آشنا شدیم
‫توی این جلسه نیازی نیست حرف ‫خاصی بزنی؛ صرفاً دقت کن.
‫و تو؛ دهنت رو می‌بندی. جیکـت هم در نمیاد.
‫بسپارش به من؛ ‫گند نزن.
‫- داری گند می‌زنی به همه‌چی ‫- چرا؟
‫سربرگ شماره یک؛ شواهد موجود.
‫گزارش های روند پرونده و آزمایشگاه ‫هم توی سربرگ شماره 2 قرار داره.
‫اون بخش هنوز کمی ناقصـه ‫اما هر روز بروزرسانی می‌شه.
‫- کی کامل می‌شه؟ ‫- امیدواریم طی 10 روز آینده؛ خانم قاضی.
‫عکس ها و ویدیوهای موجود در ‫سربرگ شماره سه هستن.
‫اون‌ها هم بزودی تکمیل می‌شن.
‫فیلم‌های دوربین‌های شهری و خیابونی ‫هم بزودی به دستمون می‌رسه.
‫گزارشات پزشکی در سربرگ شماره 4 قرار دارن
‫بررسی‌های علمی و ‫تجزیه و تحلیل‌هاشون رو هم می‌تونید
‫در سربرگ‌های پنج و شش مشاهده کنید. ‫مشکل چیه؟
‫یه لحظه ببینم.
‫- من رو به‌عنوان شاهد ذکر کردید؟ ‫- بله.
‫یکی از اتهامات پرونده ممانعت از ‫اجرای عدالتـه؛ ریموند.
‫آقای سبیچ مانع تحقیقات پرونده شدن.
‫یعنی در واقع، روند تحقیقات رو به‌خطر انداخت ‫و تو هم که در جریانی.
‫- این یه حقه‌ست! ‫- نه؛ ببخشید، بذار خلاصه توضیح بدم
‫تو تصمیم گرفتی تو ‫وکیل پرونده‌ای باشی که
‫شاهدیـت خودت به صحت ‫اتهامات‌ش قوت می‌بخشه
‫- باید یکم بیشتر فکر می‌کردی ‫- آقای دلا گواردیا...
‫شما حتی دکتر راش، روانپزشک ‫موکل‌ام رو هم وارد پرونده کردید!
‫ما پیش‌بینی می‌کنیم ‫ممکنه یک‌سری از موضوعات
‫مورد هدف ما، محرمانه تشخیص داده بشن
‫و اگر چنین اتفاقی بیفته، دکتر راش این ‫اختیار رو دارن که ادعاشون رو ارائه بدن.
‫- که اتفاقی میفته. ‫- منظورتون چیـه اگه همچین اتفاقی بیفته؟
‫ازش درخواست می‌کنید بیاد؛ اونم که ‫قطعاً اطلاعات محرمانه کسی رو فاش نمی‌کنه
‫بعد هم می‌گین که آره؛ ‫دارن اطلاعات رو مخفی می‌کنن
‫- ما به محرمانه بودن چنین اطلاعاتی احترام می‌ذاریم. ‫- و شواهد رو پنهان می‌کنن.
‫آقایون؛ اصلاً شروع خوبی نداشتیم.
‫ما باید به پرونده‌مون رسیدگی کنیم و مطمئنم ‫خانم قاضی این اجازه رو به ما می‌دن.
‫سال‌ها پیش که این کارو قبول کردم ‫یه مشوق داشتم.
‫اون بهم گفت: «همه‌ی دادرسی‌ها ‫یه کمی مثل بواسیر می‌مونن.»
‫بواسیر معمولاً من رو اذیت نمی‌کنه.
‫حتی وقتی درست مدیریت بشه ‫می‌تونم ازش لذت هم ببرم.
من ‫الان هیچ لذتی نمی‌برم.
‫توی این دادرسی ‫به شواهد و قانون پرداخته می‌شه.
‫نه به رقابت و زرنگی.
‫روشن شد؟
‫- روشنه. ‫- گل گفتی. مرسی.
‫اجازه هست به دادگاه یادآوری کنم...
‫که هیئت دادرسی وظیفه داره ‫تمامی شواهد تبرئه‌کننده رو تقدیم کنه؟
‫- ما هم همین کارو کردیم. ‫- مطمئنید؟
‫تک تک ما به عنوان کارکنان قضائی
‫تمام شواهد تبرئه‌کننده رو تقدیم کردیم.
‫پس اگه شواهدی از این داشتید...
‫که یه نفر دیگه انگیزه‌‌ی ارتکاب این جرم رو داشته...
‫چنین شواهدی نیست.
‫یا شواهدی از این دارید...
‫که یه نفر دیگه اون‌شب اونجا بوده،
‫مثلاً یه نفر که دوربین داشته ‫و عکس و فیلم می‌گرفته.
‫آقای مولتو؟
‫- آره. خودم حلش می‌کنم. ‫- این...
‫ما تازه شواهد تصویری رو دریافت کردیم
‫و هنوز در حال بررسی صحتش هستیم.
‫وقتی بررسی صحتش تکمیل بشه
‫اون رو در اختیار وکیل مدافع هم می‌ذاریم.
کی این شواهد تصویری رو ارائه داد؟
‫پسرِ مقتول.
‫می‌شه بپرسم کِی ارائه داد؟
‫هنوز در حال بررسیش هستیم.
‫- و برای هرگونه افشاسازی‌ای زوده. ‫- متوجهم. متوجهم. آهای.
‫امروز شما اون شواهد رو...
‫به وکیل مدافع و من تحویل می‌دین،
‫تا همه بتونیم باهمدیگه درست و حسابی ‫بررسیش کنیم. خوبه؟
‫و آقای مولتو،
‫ده هفته تا محاکمه مونده.
‫اگه تصمیم بگیری چیز دیگه‌ای رو
‫از وکیل مدافع یا این دادگاه مخفی کنی
‫توصیه می‌کنم نکنیش تو ماتحتت
‫چون اون اولین جاییه که میام سراغش.
‫ریموند اوضاعش خوب بود، ‫عالی پیش می‌رفت.
‫تامی هم اوضاعش خوب بود.
‫حتماً همینطوره.
‫قاضی درخواستمون ‫برای دسترسی به صحنه‌ی جرم رو تایید کرد
‫و معمولاً این اجازه رو به وکیل مدافع نمی‌دن.
‫- پس روز خوبی بود؟ ‫- شروع خوبیه.
‫خوبه. شاید پیروز بشیم.
‫و خیلی عالی می‌شه که خبرنگارها بگن...
‫«راستی سبیچ، تو جام سوپربول محاکمه‌های قتل رو ‫ از آن خودت کردی.
‫حالا می‌خوای چی کار کنی؟»
‫و تو می‌گی «ما می‌ریم دیزنی‌لند.»
‫دوست دارم بدونم چه شواهدی علیهت دارن.
‫جیدن، سر میز غذا نه.
‫- چرا مامان. همه جا خبرش هست. ‫- سر شام نه.
‫- توی اخبار، تو مدرسه. ‫- نه...
‫من فقط می‌خوام بدونم چی به چیه.
‫اونا دقیقاً چی دارن.
‫مرسی.
‫هیچکس قرار نیست احضار شه پشت تریبون ‫تا بگه من رو موقع قتلش دیده
‫چون من اون رو نکشتم.
‫ولی اون‌شب اونجا بودم ‫و دی‌ان‌ای من همه‌جای خونه هست
‫و دی‌ان‌ای اون همه‌جای ماشین منه.
‫و قراره بگن که حسابی درگیر کارولین بودم.
‫چون بینمون پیام‌های خیلی زیادی ‫رد و بدل شده.
‫توی چند هفته‌ی اخیر بیشتر از طرف من بوده.
‫و مسلماً شواهدی هم هست ‫که نشون می‌داه باردار بوده...
‫و چون مثل یکی از مقتول‌‌های سابق ‫دست و پاش رو بسته بودن
‫قاتل حتماً اطلاعاتی داشته...
‫که در دسترس عموم نبوده.
‫من و کارولین تنها کسایی بودیم ‫که اون اطلاعات رو داشتیم
‫واسه همین قراره این استدلال رو بیارن
‫که من توی موقعیت بخصوصی بودم
‫تا کاری کنم که به نظر بیاد کار یه نفر دیگه بوده.
‫شواهد ضمنیه و از خیلی لحاظ‌ها اغراق‌آمیزه،
‫اما مخربه.
‫و همه‌ی شواهد هر چقدر هم که ضمنی باشن
‫به من اشاره دارن.
‫توافق چی؟
‫- بهش فکر کردی؟ ‫- چی؟
‫- توافق. ‫- کایل.
‫توافق و اقرار به جرم؟ چرا... ‫فکر می‌کنی کار من بوده کایل؟
‫عزیزم.
‫همینطوری می‌گم، اگه اونا می‌گن قتل بوده...
‫چرا باید اقرار به کاری کنم که نکردم؟
‫راستی.
‫که حبس ابد برات نبُرن. ‫مجازات قتل هشت ساله.
‫اوه عزیزم.
‫- اون فکر می‌کنه من این کارو کردم. ‫- راستی، اون اینطور فکر نمی‌کنه.
‫پس چرا باید ازم بخواد اقرار به جرمی کنم
‫- که فکر می‌کنه نکردم؟ ‫- چون می‌ترسه.
‫بچه وحشت کرده.
‫می‌ترسه واسه همیشه بندازنت زندان.
‫تو فکر می‌کنی باید این کارو بکنم؟
‫جیدن هم اینطور فکر می‌کنه؟
‫به نظرت باید توافق اقرار به جرم رو ‫ قبول کنم؟
‫راستی، توی این خانواده هیچکس فکر نمی‌کنه ‫که تو باید توافق اقرار به جرم رو قبول کنی.
‫کایل فقط داشت...
‫عزیزم، داشت محتویات ذهنش رو می‌گفت.
‫اون فکر می‌کرد که من باید اقرار به قتل کنم!
‫عزیزم همه ترسیدن.
‫کیت ازم خواست از گالری کنار بکشم.
‫چی؟ چرا؟
‫گمونم حضورم برای کسب و کار بده.
‫- متاسفم. ‫- بابا.
‫جانم.
‫منظورم این نبود ‫که فکر کردم تو این کارو کردی.
‫ببخشید، من فقط...
‫با اون شواهدی که گفتی ‫باعث شد به نظر برسه...
‫درک می‌کنم.
‫متاسفم.
‫لطفاً نرو. لطفاً...
‫متاسفم.
‫به نظرم باید اتهامِ ‫ ممانعت از اجرای عدالت رو بیخیال شیم.
‫چرا؟
‫می‌تونیم راستی رو آدم ناجوری جلوه بدیم
‫ولی وظیفه‌ی ما رسیدگی به قتله خب؟
‫این وظیفه‌ی سخت‌تریه.
‫هیئت منصفه حتماً می‌خوان محکومش کنن
‫اما اتهام به ممانعت از اجرای عدالت ‫بهشون اجازه می‌ده
‫که بدون محکوم کردنش به قتل ‫این کارو بکنن.
‫فقط فکر می‌کنم باید ‫یه گزینه در اختیارشون بذاریم.
‫آره ولی اتهام اخلال در فرایند...
‫تلاشش برای ممانعت از تحقیقات رو نشون می‌ده
‫- که باعث محکوم شدنش می‌شه. ‫- درموردش فکر کن.
‫فقط همینو می‌گم، خب؟
‫می‌خوای این کارو بکنی؟ ‫فقط به این پرونده رسیدگی کنی؟
‫می‌بینی؟ همینه. ‫همین جوابت بهم استرس می‌ده
‫چون اشتیاق زیادی از تو نشون می‌ده ‫که ریموند ازش سوءاستفاده می‌کنه.
‫تامی، بهم گوش بده.
‫کلماتی که در وصف این محاکمه ‫به کار می‌برن باید: «فکر‌شده،
‫جامع و عادلانه» باشن.
‫و کلماتی که نباید در وصفش به کار ببرن
‫«کینه‌توزانه، دیوانگی و خبیثانه» هستن.
‫متوجهم نیکو. ‫فقط جوری باهام حرف نزن که انگار اسکلم.
‫یادته بعد از این که تو رو معاون ارشد‫ دادستان کردم
‫اولین حرفی که زدی چی بود؟
‫گمونم قدردانی کردم.
‫نه. اولین حرفی که زدی این بود:
‫«حالا دیگه دخترها حتماً ازم خوششون میاد.»
‫معلوم شد درست بوده.
‫یعنی یه چیزی تو وجودت هست که ‫شاید ذاتت اینجوریه...
‫که به تایید نیاز داره...
‫می‌دونی، این که کسی رو تحت تاثیر قرار بدی.
‫و من افراد باهوشی رو می‌شناسم ‫که اختلال "گزند و آسیب" دارن، ‫(نوعی اختلال پارانوییدی و بدبینانه)
‫و کسایی که اختلال خودشیفتگی دارن.
‫تو یه جورهایی جفتشون رو داری. ‫انگار مضاعفه.
‫حل کردنش هزینه‌بر به نظر میاد.
‫- تو از راستی متنفری. این واضحه. ‫- نه.
‫نه من از راستی متنفر نیستم. ‫من... این به شدت برام سخته.
‫سخت نیست.
‫به خاطر اینه که تمام تحقیرها ‫و کنایه‌ها و اذیت‌ها
‫و توهین‌ها دارن نابودت می‌کنن.
‫باشه.
‫ما شواهد محکمی برای قتل لازم داریم.
‫تو راهه.
‫بازدید از صحنه‌ی جرم ‫توی خونه‌ی کارولین امروزه.
‫براش آماده‌ای؟
‫آره. میام.
‫خوبه.
‫- کیفرخواست ‫- چی کار می‌کنی؟
‫«ورود به عنف و مسلحانه» این...
‫خب من خودم میلیون‌ها بار گفتمش،
‫اما وقتی درمورد خودم می‌خونمش...
‫من دو بار به دوستمون آقای مولتو زنگ زدم
‫و براش چند تا پیام فرستادم.
‫خب اگه بهت زنگ نزنه اهانت محسوب می‌شه.
‫در ماشین رو قفل نکردم. الان برمی‌گردم.
‫تو عاشقش بودی؟
‫- من چی؟ ‫- کارولین رو می‌گم.
‫عاشقش بودی؟
‫راستش نمی‌دونم چه ربطی داره!
‫ریموند بهم گفته ‫روایتت رو برای محاکمه بنویسم
‫- چون شاید مجبور شدی شهادت بدی. ‫- اوهوم.
‫پس می‌خواد من شهادت بدم؟
‫خب محض احتیاطه.
‫همین جوری بود؟
‫ دوست ؟ جفتش؟
‫خیلی خب...
‫جفتش.
‫اولین باری که نسبت بهش تعلق عاطفی احساس کردی رو یادته؟
اولین باری که می‌خواستی حرف بزنی نه ولی...
‫- آره متوجهم. ‫- باشه.
‫آره.
‫ما یه...
‫یه پرونده‌ای داشتیم.
‫قربانی یه دختربچه بود.
‫اینا دوقلوئن. این...
‫ماها به عنوان دادستان ‫مهربونی رو آموزش نمی‌بینیم.
‫- پیش‌نیاز این شغل نیست. ‫- می‌تونی بهم بگی...
‫اتفاقاً فکر می‌کنم چیزیه که ‫یاد می‌دن انجامش ندیم،
‫اما کارولین اینطور نبود.
‫نمی‌دونم.
‫و اون روز،
‫به خاطر محبتی بود که اون...
‫به اون دختربچه‌ی آسیب‌پذیر نشون داد.
‫- این اسمش دله. ‫- دل.
‫- این پرلاست. ‫- چقدر زیادن.
‫- آره. ‫- باهم دوستن؟
‫- خانواده‌ن. ‫- خانواده‌ن؟
‫پس ممکنه اونجا یه کمی ترسناک باشه ‫نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫اما تموم مدت من پیشتم.
‫بعدش اگه زیادی ترسیدی ‫می‌تونی اینجوری دستتو بیاری بالا.
‫خوبه.
‫منم می‌تونم بیام اونجا و دستت رو بگیرم.
‫هروقت خواستی می‌تونیم متوقفش کنیم.
‫می‌تونم بغلت کنم...
‫و از قاضی بخوام اگه شد بریم قدم بزنیم.
‫و مطمئن می‌شم که همیشه در امانی.
‫فکر می‌کنی تو این مورد بتونی ‫بهم اعتماد کنی؟ این که مراقبت باشم؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خیلی خوب داری پیش می‌ری.
‫همون شد.
‫گمونم اون لحظه بود.
‫وقتی که از مرز بزرگِ...
‫«می‌خوام تا ابد زندگی کنم» رد شدی.
‫عشق چیزی نیست که مردم بهت می‌گن مایا.
‫مطمئنم نیازی نیست من این رو بهت بگم.
‫اما بنا به تجربه‌ی من،
‫فقط یه چیزیه که رشد می‌کنه ‫تا این که یه روز...
‫به خودت میای می‌بینی به یه نفر نیاز داری.
‫با کارولین اینطور بود.
‫پس آره.
‫تا ابد زندگی کنم ...
‫اما از مرز دیگه‌ای نگذشتم.
‫من هرگز نمی‌تونستم بهش صدمه بزنم.
‫یه نفر دیگه این کارو کرده،
‫و اون شخص هر کسی که هست، ‫وقتی همه انگشت اتهامو به سمت من می‌گیرن
‫از ته دل می‌خنده.
‫امتیاز کامل، ۳-۲.
‫ضربه‌ی سوم!
‫رفت بیرون!
‫صحنه‌ی قشنگیه.
‫درمونده‌ای.
[پلمب]
‫از دفتر حلزون آت و آشغال‌ها رو برامون ‫فرستادن.
‫منتظر باش که ما رو...
‫یکی دیگه می‌خوای؟
‫زیر بار کشفیات عظیمشون له کنن: ‫مدارک، شواهد، هر چی.
‫پس باید پا به پاشون پیش بریم.
‫نتایج آزمایشات رو دادن؟
‫نه هنوز.
‫شاید توی آخرین آشغال‌هایی که ‫برامون بفرستن باشه. از کجا معلوم؟
‫تیم پزشکی قانونی منتظره.
‫اما از کجا معلوم؟ ‫شاید چیزی پیدا کردیم که اونا پیدا نکردن.
‫دی‌ان‌ای باید همه‌جای این خونه باشه.
‫راستی، ما قید کردیم که تو اینجا بودی.
‫مگر این که خونش رو توی ماشینت ‫پیدا کنن که نمی‌‌کنن، مگه نه؟
‫می‌دونم.
‫منم همه‌ش جلوی چشممه.
‫گوش کن. یه لحظه بیا حرف بزنیم.
‫ریگو بهم گفته که تو سعی داری...
‫نمونه‌ی ناخالص پرونده‌ی بانی دیویس رو ‫بررسی کنی.
‫آره.
‫- اگه پای یه مظنون دیگه رو بکشیم وسط... ‫- ری.
‫باید بدونیم وظیفه داریم که تحویلش بدیم.
‫- و اگه موفق نشیم... ‫- ری.
هیئت دادرسی ‫قراره دلخراش‌ترین عکس‌های کارولین
‫از اون شب رو نشون بده. ‫قراره وحشتناک باشه.
‫و بعد هیئت منصفه دنبال یه مقصر می‌گرده
‫و اگه جایگزینی نداشته باشیم، اون مقصر منم.
‫- بیخیالش شو. ‫- نه.
‫مدرک شماره‌ی ۱۳، پیغام صوتی شماره ۴،
‫پیغام مقتول در موبایل متهم.
‫از این جریان چی می‌خوای راستی؟
‫من چیز زیادی ندارم بهت بدم.
‫متوجهم یه مدت می‌خوای فاصله بگیری،
‫اما تقریباً همین برای من خیلی سخت بوده.
‫اگه فکر می‌کنی کمکت می‌کنه...
‫من مشکلی ندارم که یه صحبت دیگه داشته باشیم.
‫نه، متنفرم از این که ‫وانمود کنم تو اونجا نیستی.
‫نمی‌فهمم چرا گوشی رو جواب نمی‌دی.
‫من فکر می‌کنم دیدگاهم رو متوجه نمی‌شی.
‫ازت می‌خوام دیگه اینجوری بهم زنگ نزنی راستی. ‫انصاف نیست.
‫کاملاً باهات موافقم.
‫تمام شواهدی که دارم ‫نشون می‌دن که تو عاشقمی.
‫ما تمام شواهد فیزیکی، علمی،
‫و پزشکی قانونی‌ رو در اختیارتون می‌ذاریم ‫که باعث می‌شه خودتون...
‫که باعث می‌شه خودتون نتیجه‌ بگیرید.
‫فکر کن!
‫حقایق!
«عکس‌ها و فیلم‌ها دارن برات ارسال می‌شن.»
‫خیلی خب.