‫بابا!
‫- از خونه‌ی من گم شو بیرون. ‫- راستی نکن!
‫برو بیرون!
‫- برید تو! ‫- باشه باشه!
‫عزیزم عزیزم عزیزم. منو نگاه کن.
‫راستی؟ اونجا چه خبره؟
‫- عزیزم منو ببین، دیگه رفت. ‫- راستی باهام حرف بزن.
‫- نفس بکش، نفس، نفس. ‫- راستی؟
‫« اصـل برائــت » ‫[ فصل اول/قسمت پنج ]
‫پس فکر کردی اون اطلاعات داره
‫و رفتی خونه‌ش.
‫بعدش اون... برای چی اومد اینجا؟
‫که بترسونتت؟
‫راستی ممکن بود بکشیش.
‫اگه بره سراغ پلیس چی؟
‫نمی‌ره.
‫از کجا می‌دونی؟
‫نمی‌ره.
‫- تامی؟ ‫- بله؟
‫به من می‌گن که شاهد اولم، ‫یا یکی از شاهدهای اولیه.
‫می‌خوام بدونم دلیلش چیه.
‫وکیل مدافع تعصب قضائی رو ‫به عنوان استدلال میاره
‫و تو می‌تونی درجا نقضش کنی.
‫اگه انتظار داری بگم که فکر می‌کنم ‫راستی قتل کرده، این کارو نمی‌کنم.
‫نه. انتظار ندارم چیزی بگی.
‫فقط انتظار دارم حقیقت رو بگی. ‫با این مشکلی داری؟
‫جریان شما دو نفر چیه؟
‫داستان خاصی باهاش داری؟
‫با راستی؟
‫آره.
‫اگه چیزی بود باید بدونم.
‫تا حالا حرف زدی؟
‫حرفت بی‌مورده.
‫بی‌ربطه.
‫تو به عنوان یه شاهد احضار می‌شی
‫تا شهادت بدی که کارولین و راستی ‫باهم دوست بودن،
‫و من باید بدونم بطور حرفه‌ای بی‌طرفی.
‫اگه بی‌طرفیِ حرفه‌ای واقعاً دغدغه‌ی توئه
‫شاید باید خودت کنار بکشی.
‫اوهوم.
‫می‌دونی، تازگیا تغییرات ساختاری زیادی ‫داره اینجا شکل می‌گیره
‫و می‌خوام بدونی که من و نیکو وظیفه‌شناسی رو ‫ نسبت به همه چی توی اولویت می‌ذاریم.
‫همینجوری ترکید؟
‫آره. همه پخش جا شد.
‫همه جای دفتر.
‫ریموند، همه‌ی این کابوس‌ها...
‫دارن حرف یکسانی رو بهت می‌زنن،
‫یعنی همون چیزی که مدارک...
‫- دارن نشونت می‌دن. ‫- می‌شه این حرفا رو نزنیم؟
‫مدرک دیگه‌ای هست... حتی خیلی کوچیک ‫که به یه نفر دیگه اشاره کنه؟
‫لو، مسئله این نیست که شواهد ‫به یه نفر دیگه اشاره دارن یا نه.
‫کمبود شواهده...
‫- که باعث می‌شه راستی رو نشونه بگیرن. ‫- که به راستی اشاره داره.
‫می‌دونم. مدرکی که اهرم فشار کنن.
‫می‌شه درمورد فشاری که ‫قراره روی تو باشه حرف بزنیم؟
‫می‌‌شه حرف نزنیم؟
‫اون این کارو نکرده.
‫مهم نیست.
‫به هر حال الان دیگه وکیل مدافعی.
‫بیا بریم لورا. دست بجنبون.
‫- آهای! چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- چیزی نیست. آروم باش.
‫فقط می‌خوام حرف بزنم.
‫الان زنگ می‌زنم پلیس.
‫بعد اتفاق دیشب می‌خوای به پلیس زنگ بزنی؟
‫باشه. چطوره خودم برسونمت اونجا؟
‫می‌تونیم باهمدیگه شکایت‌نامه رو پر کنیم.
‫تو دردت چیه؟
‫من... فقط می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫باشه؟
‫فقط... فقط... باهام چند کلوم حرف بزن.
‫تو حمله کردی. بی‌اجازه وارد ملکش شدی.
‫- اون می‌تونه ادعا کنه که ازش اخاذی می‌کنی. ‫- من بهش حمله کردم؟ من بی‌اجازه وارد شدم؟
‫- اصلاً فکر نمی‌کنم اون بیاد... ‫- بهترین راه برای خلاص شدنش
‫اینه که بره سراغ پلیس.
‫ممکنه بتونه برای پلیس‌ها چاپلوسی کنه
‫و تو رو یه دیوونه‌ی جامعه‌ستیز نشون بده
‫و اونطور که من می‌بینم راستی،
‫این هزارتویی که توش افتادی هم ‫تو رو به همین سمت می‌بره...
‫مایا.
‫اون یه آدم با ذهنیت جدیده.
‫بی‌طرفه.
‫به این نظریه‌ی راستی گوش کن.
‫لیام رینولدز بهترین مظنون ماست.
‫اون انگیزه داشت.
‫و با وجود زندونی بودن، روش خودش رو داشته.
‫اون خارج از زندان آشنا داشت.
‫و طبق گفته‌های ریگو ‫که با چندتا از زندانی‌ها حرف زده
‫رینولدز گفته که اون کشتتش.
‫اون فقط به تعداد پرونده‌های موفقش ‫ اهمیت می‌داد.
‫حتی اگه رینولدز دخلی بهش داشته...
‫حاضر بودم با کمال میل جمجمه‌ش رو خورد کنم.
‫حرف من اینه... ‫که کارولین مدرک رو پنهون کرد.
‫- مدرکی که بی‌نتیجه بود. ‫- نه، کارولین مدرک رو قایم کرد ری.
‫- سلام. ‫- نتایج اومد؟
‫همون چیزی بود که از اول انتظار می‌رفت.
‫و رتزر، اون توی صحنه‌ی قتل بود.
‫پس اونقدرها که تو می‌خوای بگی ‫دور از انتظار نیست.
‫باشه. ولی پرونده‌ی ما این نیست.
‫راست می‌گه.
‫ببین، من توی تجربه‌ی حرفه‌ایم ‫دو تا چیز رو یاد گرفتم.
‫یکیش اینه که جاسوس‌های زندان...
‫هر حرفی رو از خودشون درمیارن ‫تا از گرفتاری نجات پیدا کنن.
‫دو، کسایی که مرتکب قتل می‌شن ‫میل به تهدید، لاف زدن،
‫و خراب کردنِ زندونی‌های دیگه دارن.
‫و کاری که تمایل به انجامش ندارن ‫اینه که با کسی گرم بگیرن و حرفشونو بهش بگن.
‫متاسفم.
‫و حتی اگه رینولدز دخلی توش داشته...
‫همچنان نمی‌فهمم این رتزر ‫چه کمکی به ما می‌کنه.
‫حرف من اینه که این دو نفر ‫ممکنه به هم ربط داشته باشن، ریموند.
‫شاید همدیگه رو می‌شناسن.
‫این زندگی .
‫آره.
‫می‌دونم و دوست دارم نجاتش بدم
‫چون برای دفاع از زندگی و آزادیت ‫ اومدی سراغ من.
‫اما راستی، استراتژی‌مون هر چی هم باشه...
‫این نیست:
‫«آهای یه مرده هست که یه مرد دیگه رو ‫که تو زندانه می‌شناسه...
‫و جفتشون...
‫توی خونه‌ی یه مرده ‫پیدا شده.»
‫کسی که دقیقاً عین کارولین ‫ دست و پاش بسته شده بود.
‫دقیقاً هم نه.
‫مشابهش.
‫خدای من. باشه. ‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫می‌تونی خودت از رتزر بپرسی. ‫چون فردا قراره بیاد اینجا.
‫چی؟
‫آره.
‫داره روی تردمیل می‌دوئه.
‫آره. پیشنهاد من بود.
‫دیشب به یه نفر حمله کرد.
‫تردمیل بهتره.
‫مامان، اون این کارو کرده؟
‫نه. نه عزیزم.
‫بابات خشم زیادی درونش داره...
‫اما این کارو نکرده.
‫فکر می‌کنم ممکنه کار رتزر باشه.
‫و فکر می‌کنه من ‫ دارم کنترلم رو از دست می‌دم.
‫درست می‌گه؟
‫شاید.
‫خب به نظر هم میاد که یه کوچولو ‫کنترلت رو از دست دادی.
‫این حرف یعنی چی؟
‫یعنی تو یه مرده رو کتک زدی.
‫جی، اون اومده بود دم خونه‌مون!
‫تو رو تهدید کرد. مامان رو تهدید کرد.
‫چی کار باید می‌کردم؟
‫نمی‌دونم.
‫نگرانتم.
‫- سلام تامی. ‫- سلام کارولین.
‫- تعقیبم می‌کنی؟ ‫- تعقیب می‌کنم...
‫خیلی خب گوش کن. ‫به گوشم رسیده نمی‌خوای باهام کار کنی و...
‫کی این رو گفته؟
‫وای خدا. مهم نیست کی گفته.
‫این واقعیت داره که نمی‌خوای باهام کار کنی؟
‫- من... ‫- فقط بهم بگو.
‫من گفتم...
‫ترجیح می‌دم... ‫که تک‌نفره روی پرونده‌هام کار کنم.
‫و اگه قرار بود کمکی بخوام ‫ترجیح می‌دادم با راستی همکاری کنم
‫چون اون معاون ارشد دادستانه ‫و از نظر شغلی، می‌دونی...
‫- آره می‌دونم. منطقیه. ‫- آره.
‫فقط شنیدم که مخصوصاً نمی‌خوای با من کار کنی.
‫من این حرف رو نزدم.
‫من... شایدم حرفم اشتباه برداشت شده.
‫- تا دیروقت کار می‌کنی. ‫- آره.
‫گوش کن، این لیام رینولدز ‫که بانی دیویس رو کشت؟
‫خب؟
‫دقیقاً مسئله همینه. یه چیزهایی می‌شنوم.
‫شنیدم کارولین رو تهدیداتی کرده که شدنیه.
‫- اون زندانه. ‫- و...
‫آره.
‫اما ازش بازجویی کردی؟
‫کردیم، و اگه بازجوها چیز جدیدی پیدا کردن ‫بررسیش می‌کنیم.
‫اما فکر نمی‌کنی که تهش چیزی باشه هان؟
‫- اون زندانه. ‫- آره.
‫با لیام رینولدز به جایی نمی‌رسیم.
‫الان تمرکزمون روی راستی سبیچه نه؟
‫آره.
‫باربارا.
‫«کلیف»
‫کلیفتون... باربارا سبیچم.
‫آره. امیدوار بودم زنگ بزنی.
‫متاسفم. کارمون اشتباه بود.
‫فکر بدی بود.
‫کی بود می‌گفت «ما از تصمیماتی که نگرفتیم ‫پشیمون می‌شیم؟»
‫احساس امنیت بهم می‌ده.
‫این توی دنیای هنری بد نیست؟
‫برای من نه.
‫و راستش اخیراً احساس امنیت ‫یه کم ازم دور بوده.
‫لوئیس کارول.
‫چی؟
‫«در نهایت، تنها تصمیماتی که ‫ازشون پشیمونیم، تصمیماتیه که نگرفتیم.»
‫فکر کردم این جمله از اسکار وایلده.
‫حالا کمتر احساس امنیت دارم.
‫من حتی .
‫اما به این چی آقای رتزر.
‫ولی اونشب اونجا نبودم.
‫اوه پس بالاخره یادت اومد اون کیه؟
‫با این زن هم حرف زدی؟
‫آره ممکنه.
‫ممکنه؟
‫ببینید، من با همه اینا حرف زدم خب؟
‫می‌دونید... و اون آشنا به نظر می‌رسه خب؟
‫اما ببینید...
‫من زنم رو دوست دارم خب؟
‫اما بعد از... چهار تا بچه ‫اون دیگه علاقه‌ای نداشت.
‫واسه همین گاهی وقتا آره. زیاد نه.
‫این مرده چی؟
‫نه اون رو نمی‌شناسم. ‫تا حالا ندیدمش.
‫مطمئنی؟
‫آره مطمئنم.
‫چرا باید دروغ بگم؟
‫نگران اینی که توی مرگش دخیل بوده باشی؟
‫که احتمالاً الانش هم ‫ دی‌ان‌ایت توی صحنه‌ی جرم پیدا شده؟
‫ما می‌دونیم لیام رینولدز این کارو کرده.
‫اگه این مرده رو می‌شناسی ‫الان وقتشه که بهمون بگی.
‫ما باید این رو بیشتر پیگیری کنیم.
‫ببینید من این مرده رو نمی‌شناسم خب؟
‫می‌دونیم که اونجا بودی.
‫من تا حالا ندیدمش و... ‫هیچ ربطی به اون جریان نداشتم.
‫دستا باز.
‫- بعدی. ‫- برگرد.
‫- خوبه. به صف. ‫- صبح بخیر.
‫می‌‌تونی بری.
‫آقای مولتو، می‌شه خیلی فوری ‫نظرتون رو برای رسانه بگین؟
‫ما شنیدیم که پیشنهاد توافق داده شده.
‫این اداره هیچ پیشنهاد توافقی رو ‫ قبول نمی‌کنه.
‫مجرم، به قتل متهم شده
‫و به هیچ عنوان ممکن نیست ‫این اتهام رو رد کرد.
‫جدای از اون، خواسته ما ‫یک دادگاه عادلانه‌ست
‫جایی که تنها عدالت مد نظره ‫و اجرا خواهد شد.
‫متاسفم؛ جز این چیز خاصی نیست
‫خب حالا این عدالت مد نظر چیـه که ‫می‌گین می‌خواین اجرا بشه؟
‫راستش...
‫بذارید این‌طوری توضیح بدم.
‫توی این شهر همیشه به‌وضوح شاهد یک فقـدانِ
‫مضحک و همه‌جانبه از مسئولیت‌پذیری بودیم
‫البته بهتره بگیم توی این کشور.
‫برای مثال «وال‌استریت» با طرح‌های وام ‫مسکن‌شون مردم بیچاره رو به‌بدترین شکل ممکن
‫در فقر فـرو برد و حتی یک‌نفر هم ‫در رابطه با این موضوع دستگیر نشد.
‫شرکت‌های داروسازی با مواد افـیونی
‫سودشون رو به جون مشتری‌هاشون ترجیح دادن.
‫حتی یک نفر هم دستگیر نشد.
‫پس می‌تونیم بگیم این امر ‫توی آمریکا جا افتاده دیگه...
‫اگه کله‌گنده باشی،
‫می‌تونی هرکاری دلت می‌خواد ‫بکنی و راحت قسر در بری.
‫اما دیگه از این خبرها نیست. اصلاً.
‫تامی...می‌شه بگی این کارت الان ‫چه کمکی به‌مون کرد؟
‫تامی؟
‫- تامی؛ ازت سوال پرسیدم‌ها. ‫- یه لحظه امـون بده.
‫خیلی‌خب...
‫خب...
من واقعاً ازت ممنونم که این پرونده رو سپردی به من
‫من...
جداً می‌گم؛ واقعاً ممنون که سپردی‌ش به من.
‫اما چیزی که تو کتم نمی‌ره و روی مخمه، ‫اینه‌که انگار این وسط هیچ اعتمادی بهم نداری.
‫من...کارم رو خوب بلدم.
‫به‌نظرت اگه نمی‌دونستم کارت چطوریه ‫این پرونده رو در اختیارت می‌ذاشتم؟
‫خب، من خیلی‌ها رو این‌جا ‫می‌شناسم که...
‫که یه‌جورایی با من مشکل دارن.
‫و دلیلش هم اینه که...
فکر می‌کنن من آدم بدیـه داستانم!
‫نه فقط به‌خاطر رفتارهای داستی و ریموند؛ ‫بلکه حتی تو.
‫تامی....
‫واقعاً طی این یک ماه گذشته چه اتفاقی...
‫- محض اطلاعـت... ‫- برات افتاده؟
‫محض اطلاعـت...
‫برای این‌که بتونیم ادعامون ‫رو ثابت کنیم
‫هیئت منصفه باید اون حس احترام و ‫حسن نیت رو درون من ببینه؛ فهمیدی؟
‫برای همین همچین حرفایی زدم.
‫من آدم خوبی‌ام!
‫هیئت منصفه هرکی که قراره باشه، باید ‫این رو خوب بدونن و درون من حسش کنن.
‫باید بدونن وقتی تامی مولتو ‫رو یه قضیه‌ای اصرار داره،
‫پس حتماً یه‌چیزی هست.
‫- جیدن، ساعت هفت و نیـم شد. ‫- عزیزم کیفـت آماده‌ست؟
‫آره خب اون‌جاست دیگه...
‫سلام.
‫تماشای دادگاه پرونده قتل سر صبحونه ممنوعه؛ ‫مخصوصاً پرونده من.
‫خاموشش کن.
‫یه جـوش گنده زده روی صورتم؛ ‫توروخدا بگو که جوش سرطانیه...
‫- نیست. ‫- خیلی بزرگه.
‫- حتماً به‌خاطر استرسـه. ‫- مطمئنی؟
‫بیا این‌جا ببینم بذار نگاه کنم.
‫- خوشگل کردی. مصاحبه داری؟ ‫- ممنون.
‫- برای جلـسه مشاوره‌ست. ‫- تومور مغزی داری.
‫واسه جلسه مشاوره اینطوری ‫خوشگل کردی؟
‫آره.
‫- مشاورم می‌گه حسابی به خودت برس. ‫- گوشی‌ام کـو؟
‫گوشی‌ام...می‌شه یکی زنگ بزنه بهم؟
‫- می‌شه یکی‌ به گوشی پدرتون زنگ بزنه؟ ‫- من می‌زنم.
‫قسم می‌خورم گذاشتمش این‌جا...
‫- داره زنگ می‌خوره. ‫- اومدم.
‫باید همین نزدیکی‌ها باشه.
‫شـما؟
‫جیدن.
‫با خودت چی فکر کردی؟
‫هیچی...
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫عالیه....
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫آره عالیه...
‫می‌شه از طرف من به مامانت ‫بگی خیلی خوشگل شده؟
‫آره.
‫- خیلی‌خب؛ خداحافظ بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫- دست نزن! بدتر می‌شه اینطوری! ‫- دست نمی‌زنم بابا.
‫چرا دوچرخه کایل توی سطل آشغالی خیابـونه؟
‫نمی‌دونم. من‌که ننداختمش اون‌جا.
‫دیگه به‌درد نمی‌خوره.
‫چرخ‌دنده‌هاش خراب شدن ‫و همه‌ش زنجیـرش میفته.
‫برای همین...
‫خب پس.
‫دقیقاً کی این اتفاق افتاد؟
‫یک هفته پیش این‌ها.
‫ما دوشنبه هفته پیش ‫جلسه داشتیم و چیزی نگفتی.
‫دکتر راش، می‌شه اینطوری جلوه ندیم ‫که انگار دروغ گفتم و پنهان‌کاری کردم؟
‫- من اصلاً... ‫- نه من منظورم...
‫اما خب کاملاً مشخصه...
‫برای مدت زیادی به این‌ کار ‫ فکر می‌کردی...
فقط یه چیز ساده
‫فقط یه...
‫بوس ساده نبوده.
‫انگار خیلی...
‫آره.
‫شاید هم برای همین...
‫به من چیزی نگفتی.
‫نمی‌دونم چرا بهتون چیزی نگفتم. ‫اما من...
‫از این کـارم شرمنده نیستم.
‫نیستم.
‫این‌که می‌تونستم...
‫این حس که یکی...
‫به من علاقه داره.
‫آره خب.
‫این‌که یکی من رو می‌خواد؛ ‫حس خوبی داشت.
‫می‌دونی...
‫وقتی که...خونه‌ی کلیفتون بودم
‫داشتم از پله‌ها می‌رفتم بالا ‫و با خودم فکر می‌کردم...
‫جیدن اگه بفهمه ‫خیلی بهم افتخار می‌کنه
‫جیدن...
‫قضاوت‌ش...
‫قضاوت‌ش برام قابل‌درکه...
‫چون خودم...
‫یعنی خب گاهی اوقات خودمم، خودم ‫رو قضاوت می‌کنم
‫به‌خاطر این‌که راستی رو ترک نکردم.
‫به‌خاطر این‌که بخشیدمش...
‫به‌خاطر این‌که دوستش دارم...
‫آره؛ می‌تونستم ‫اما نکردم
‫پس بهم بگو...
‫می‌تونم به‌این کارم افتخار کنم یا نه؟
‫سلام.
‫ببین؛ نیومدم بگم نمی‌تونیم ‫پرونده رو پیروز بشیم.
‫اتفاقاً می‌تونم پرونده رو پیروز بشم.
‫اما درصورتی که بهم اجازه بدی!
‫می‌تونیم پای پسرت و لیام رینولدز ‫رو وسط بکشیم؟ آره.
‫اما توی این پرونده دنبال ‫کسی که این‌کار رو کرده نیستن
‫یعنی خب لااقل هدفِ ‫اصلی‌ش این نیست
‫دفاعِ ما اینه‌که اون‌ها نمی‌تونن ‫ثابت کنن که تو همچین کاری کردی
‫باید یه مظنون اصلی دیگه جای من پیدا کنیم
‫وگرنه...
‫مخالفم.
‫باربارا فکر می‌کنه تو مقصری یا نه؟
‫معلومه که نه. چرا می‌پرسی؟
‫مطمئنی؟
‫آره؛ مطمئنم.
‫لورین کاملاً مطمئنه که ‫تو این‌کار رو کردی.
‫من‌که اصلاً توی این قضیه دستی ندارم
‫و لورین هم از این آدم‌ها نیست که راحت ‫گول حرف‌های اخبار رو بخوره.
‫اون و باربارا خیلی به‌هم نزدیکـن.
‫باربارا می‌دونه من کاری نکردم.
‫امیدوارم؛ چون ممکنه پای اونم ‫به پرونده باز بشه.
‫چطوری؟ اون‌که نمی‌تونه بیاد ‫واسه بی‌گناهی من شهادت بده.
‫خب، به‌عنوان همسرت،
‫- می‌تونه با تایید رفتـارت... ‫- نه، نه...
‫- این‌که اون شب تو چه وضعیتی بودی ‫- نه، نه...
‫- چطور رفتار کردی و آیا آشفته بودی، نبودی... ‫- اون رو قاطی این ماجرا نمی‌کنیم.
‫آیا حالت بد بوده...
‫- می‌تونه بر اساس... ‫- ری، نه...
‫دیدگاه شخصی خودش، شب قتل، ‫وقتی که رفتی خونه شهادت بده
‫با توجه به رفتارت اصلاً ممکن نبوده ‫چند ساعت قبلش یکی رو کشته باشی.
‫این‌کار این پیغام رو به مردم منتقل می‌کنه ‫که همسرت بهت باور داره.
‫باور داره تو بی‌گناهی.
‫به کارمون میاد...
‫این نظر منـه.
‫راستی؛ خودت بهتر می‌دونی ‫اما منم تاکید می‌کنم
‫توی بازه‌ی زمانی الان تا دادگاه،
‫لطفاً تا می‌تونی از کتک‌کاری کردن دوری کن
‫بلاخره وقت‌ش رسید
‫فردا، دادگاه پرونده‌ای که نه تنها ‫توجه مردم شیکاگو،
‫بلکه توجه کل مردم کشور رو جلب کرده، ‫برگزار خواهد شد
‫راستی سبیچ، در محضر هئیت منصفه‌ای ‫متشکل از همکاران خود قرار خواهد گرفت
‫تا در برابر اتهامت مذکور، مبنی بر قتل همکار ‫سابق‌اش، کارولین پولیمس از خود دفاع کند.
‫خیلی‌خب؛
‫آقای مولتو...
‫خانم‌ها و آقایانِ محترم هیئت منصفه؛ به‌واسطه ‫پرونده‌های گذشته، بنده معرف حضورتون هستم
‫اما اجازه بدید دوباره خودم رو معرفی کنم.
‫بنده تومـاسـینو مولتو هستم
‫اما از اون‌جایی که منم مثل شما اهل ‫شیکاگو هستم، همه بهم می‌گن تـامی.
‫بنده پرونده رو با کمک آقای نیکو دلو گواردیا، ‫که ایشون رو هم می‌شناسید، رسیدگی می‌کنم.
‫توضیحات ملزوم رو خدمت‌تون ارائه می‌دیم.
‫شواهدِ جرم رو در اختیارتون خواهیم گذاشت
‫شما هم شواهد رو می‌سنجید ‫و با هم مشورت می‌کنید،
‫و در نهایت، تصمیم می‌گیرید که آیا ‫شخص مذکور مجرم شناخته می‌شه یا نه.
‫ایشون متهم به قتل کارولین پولیمس هستن.
‫ما مدارک و شواهد فیزیکی، علمی و پزشکی ‫رو خدمت‌تون ارائه می‌کنیم
‫تا به شما در نتیجه‌گیری نهایی، کمک کنه.
‫چند کلامی درموردِ قربانی.
‫من می‌شناختمش.
‫یعنی خب همه‌مون می‌شناختیمش.
‫اون یکی از همکاران‌مون ‫در بخش دادستانی ناحیه بود.
‫همه دوستش داشتن.
‫در بحث ارائه شواهد، اصلاً مهم نیست ‫که من ایشون رو می‌شناختم
‫این‌که واقعاً برام عزیز بود ‫و دلم براش تنگ شده
‫هیچ کدوم از این موارد ارزش یا ‫تاثیر ثابتی ندارن،
‫اما قرار نیست جوری رفتار کنم که ‫انگار برام اهمیتی نداره.
‫پس اگر یکم احساساتی‌ش کردم، ‫پوزش من رو پذیرا باشید.
‫چون همه انتظار دارن دادستان‌ها ‫انسان‌های پوست‌کلفتی باشن.
‫بی‌احساس
‫و فقط یک مامورِ معذور.
‫چون هرچی نباشه ما مامورانِ معذور تنها ‫سیستم پذیرفته شده جهان
‫برای تشخیص حق، از باطل هستیم.
‫ما به حساب دیوان‌سالاریم.
‫شاید با خودتون فکر کنید ‫بعد از سال‌ها اتهام زدن
‫و رسیدگی به پرونده‌های مختلف و این همه متهم ‫که رفتن و اومدن، به این قضایا عادت داریم
‫همه مواردی که گفتم ‫زود از ذهنم پاک می‌شدن.
‫اما این‌بار اینطور نیست؛ ‫چون من می‌شناختمش.
‫امروز شما؛ همه‌تون...
‫یکی از سنگین‌ترین تعهدات اجتماعی ‫رو بر عهده گرفتید؛
‫شغل شما یافتن حقایق و روشن کردن‌شونه.
‫و همون‌طور که همه‌مون می‌دونیم، ‫اصلاً کار آسونی نیست.
‫از اون‌جایی که حافظه انسانِ فراموش‌کاره ‫ خاطرات از یاد می‌رن
‫و شواهد ممکنه به هزاران جهت ‫مختلف اشاره داشته باشن،
‫شما گاهی اوقات ممکنه ‫درمورد چیزی تصمیم بگیرید
‫که ممکنه هیچکس توانایی درکش ‫رو نداشته باشه و حتی به زبون بیاره.
‫و اما، شواهد این پرونده، دارای جزئیاتِ ‫وحشتناک و غیرقابل توصیفی هستند.
‫قراره تصویری به‌تون نشون بدم؛ ‫به‌شدت آزاردهنده‌ست.
‫اگه همچین چیزی توی تلوزیون خونه‌تون ‫نمایش داده بشه، خاموشش می‌کنید
‫تماشاش نمی‌کنید؛ گوش نمی‌دید ‫و دوری می‌کنید.
‫هیچکس نباید همچین چیزی رو ‫حتی ببینه یا گوش کنه.
‫اما این‌جا؛ شما مجبور به‌این امر هستید.
‫مجبورید دیگه درسته؟
‫یک جنایت فجیع با ‫قربانی‌ای که واقعاً آزار دیده
‫کارولین پولیمس.
‫مادر یک پسر بود؛
‫مایکل.
‫درد واقعی این‌جاست...
‫در نهایت، نیازی نیست که حتماً ‫بدونید چرا کسی همچین کاری رو انجام داده
‫گاهی اوقات انگیزه قاتل تا ابـد ‫پیش خودشون محفوظ می‌مونه.
‫اما شما باید تلاش کنید تا مشخص بشه ‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده.
‫در غیر این صورت، ما هرگز نخواهیم فهمید ‫آیا این مرد باید آزاد بشه یا مجازات.
‫و اگر نتونیم حقیقت رو کشف کنیم؛ ‫پس اجرای عدالت چی می‌شه؟
‫کارولین به همین دلیل ‫وارد این حرفه شد.
‫همه‌ی ما، به همین دلیل ‫وارد این حرفه شدیم.
‫اجرای عدالت.
‫و در نهایت، ازتون نمی‌خوام به حال ‫کارولین گریه کنید؛ گرچه که ممکنه
‫ازتون درخواست نمی‌کنم دلتون به ‫حال خانواده و پسرش بسوزه...
‫چون قطعاً حتی بدون گفته ‫من، همچین حسی دارید.
‫فقط ازتون می‌خوام صداقت به‌خرج بدید. ‫به حقیقت پایبند باشید.
‫چون اگر کارولین زنده بود؛ ‫خودش هم همین رو می‌خواست
‫تا به حقیقت پایبند باشیم
‫ممنونم.