‫[کوهستان آرکلی] ‫[سال 2005]
‫برت!
‫برت.
‫بوریتوی میگو با پودر کاری؟ جدی؟
‫بوش تا ابد می‌مونه.
‫آلبرت.
‫صدات رو نمی‌‌شنوه.
‫داداش.
‫ریلکس باش.
‫بلند شو گندکاریت رو تمیز کن.
‫یه دقیقه دیگه می‌‌رم.
‫من تمیز می‌‌کنم.
‫آلبی.
‫باید براش درس عبرت بشه.
‫رابط دستگاه با مغز اشکال فنی داره.
‫- اوه، ببخشید... ‫- درستش کن.
‫نمونۀ اولیه جلیقه به کجا رسید؟
‫تا فردا آماده می‌‌شه.
‫امروز.
‫اون...
‫داری آهنگ گوش می‌دی؟
‫اوه، ام... نه؟
‫با انگشت کوچیکت قول می‌‌دی؟
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫آلبرت وسکر!
‫در حال استفادۀ غیر مجاز ‫از دارایی‌های آمبرلا هستین.
‫دست‌‌ها بالا! همین الان!
‫وسکر! می‌دونیم که اون‌‌جایی!
‫این مکان در محاصرۀ ماست!
‫- آلبرت، باید از این‌‌جا بریم! ‫- بیا بیرون! همین الان!
‫نه!
‫چی‌‌کار می‌کنی؟
‫از بین بردن شواهد و مدارک.
‫تیراندازی شد! ‫تیراندازی شد! وارد بشین!
‫برین!
‫برت.
‫برت!
‫برت.
‫حالت خوبه؟
‫من، اه... فکر ‌کنم.
‫بله، امنه.
‫اولین!
‫- نمی‌شه همچین اتفاقی بیفته. ‫- اوه، فعلاً که داره می‌‌افته.
‫خب، چه‌قدر شده؟ ‫حدوداً 7 سال؟
‫17 سال.
‫وای.
‫جدی؟
‫این همه سال این‌‌جا زندانی بودی؟
‫از روز اول تا الان دائم این‌‌جا نبودم، ‫ولی زندانی بودن؟
‫آره. این‌‌جوری به صلاح خودمه.
‫اوه، خبر نداشتی؟
‫فکر می‌‌کردم مردی.
‫مامان نمی‌‌تونه منو بکشه. ‫بهم نیاز داره.
‫این...
‫مامان صداش نکن.
‫ببخشید.
‫خب تو رو کجا نگه می‌‌داشتن؟
‫برت، من...
‫من زندانی نبودم.
‫منظورت چیه؟
‫آزاد شدم.
‫واسه خودم زندگی ساختم.
‫اوه...
‫برات خوشحالم، مرد.
‫کاش می‌‌تونستم تو رو هم ‫با خودم ببرم، فقط...
‫نه، من... آره، می‌‌فهمم.
‫زندگی من...
‫خیلی هم عالی نیست.
‫بهش عادت می‌کنی.
‫تا حالا سعی کردی فرار کنی؟
‫نه، چرا؟
‫به‌‌‌‌نظرت باید بکنم؟
‫برت، کمکت رو لازم دارم.
‫- دخترهام... ‫- دخترهات؟
‫تو... خدایا.
‫اسم‌‌هاشون چیه؟
‫جید و بیلی. هنوز بچه‌‌ان، 14 سال‌‌شونه.
‫و می‌دونی که آمبرلا باهاشون ‫چی‌‌کار می‌‌کنه اگه...
‫- دست‌‌هات پشت سرت. همین الان! ‫- نه، اون رو ولش کن.
‫- هی، من... ‫- گفتم ولش کن!
‫هی! ولش کنین!
‫نگران نباش. ‫هوات رو دارم، داداش!
‫برو.
‫حال بی خوبه؟
‫آره، حا... حالش خوبه.
‫پیش خودت چه فکری می‌کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫معذرت می‌‌خوام.
‫حق با تو بود.
‫اصلاً نباید می‌‌رفتم. ‫باید با تو می‌موندم.
‫ببین، مهم نیست.
‫چرا، مهمه.
‫می‌‌خوای چی بگم، جید؟
‫خب، بگو من احمقم.
‫بگو خودخواهم. بگو من...
‫باعث شدم آمریتا کشته بشه.
‫درسته.
‫تمام اون کارها رو تو کردی.
‫ولی الان آمبرلا این‌‌جاست، جید.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫می‌خوان قرار ملاقات بذارن.
‫با سکیم.
‫تله‌‌ست.
‫اگه بفهمیم چی می‌خوان، ‫شاید بتونیم باهاشون معامله کنیم.
‫آمبرلا با کسی معامله نمی‌کنه.
‫آرجون.
‫باید اون دکمه رو فشار بدیم.
‫نه.
‫اصلاً و ابداً. هنوز کارمون به اون‌‌جا نکشیده.
‫باشه. پس خودم می‌‌رم.
‫- خودت الان گفتی تله‌‌ست. ‫- آره، دقیقاً.
‫اگه باعث بشه که بتونی بی ‫و بقیه رو ببری جایی از این کشتی که...
‫جاشون امن باشه، من حاضرم برم.
‫بی لازم نداره خودت رو براش فدا کنی، خب؟ ‫مادرش رو لازم داره.
‫کی می‌‌خواد قرار ملاقات بذاره؟
‫اولین مارکوس.
‫- بابت این قرار ملاقات ممنونم. ‫- اسلحه‌‌هات رو تحویل بده.
‫این یه مأموریت دیپلماتیکه.
‫مسلح نیستم، تو این شرایط کار درستی نیست.
‫چیزی نداره.
‫با من بیا.
‫سکیم سالام!
‫چادر رو تخلیه کنین.
‫قبلاً با هم ملاقات کردیم، ‫سال 2019 که در ریاض سخنرانی کردین.
‫دنیای کوچیکی‌ایه.
‫ نوشیدنی میل دارین؟
‫من دیگه نوشیدنی نمی‌خورم.
‫منم کمتر از قبل نمی‌خورم.
‫احساس می‌‌کنم دارم ‫یه آدم معروف رو از نزدیک می‌‌بینم.
‫دانشگاهی که تو یه کشتی مخفی شده.
‫جید وسکر رو می‌خوام.
‫اون یکی از اعضای جامعۀ ماست.
‫عضو ارزشمندیه؟
‫- تمام اعضا ارزش دارن. ‫- البته. بذارین جور دیگه‌‌ای بگم.
‫جید وسکر اندازۀ به خطر افتادن ‫جون مردم جامعه‌‌تون ارزش داره؟
‫اوه، اولین.
‫می‌‌دونم که شما تعداد زیادی نیرو ‫با تعداد زیادی اسلحه دارین...
‫و می‌دونم که ممکنه شما ‫مردم منو... دانشگاهی بدونین.
‫نجیب‌زاد‌ه‌‌های آکسفوردی با ‫لباس‌‌های گرون و منگلوله‌‌های کلاه‌‌هاشون.
‫اگه منگوله‌‌ش خوب باشه، خوشم میاد.
‫ولی حرفم رو باور کنین، ‫ما هم سلاح‌‌های خودمون رو داریم.
‫همچنین یه هارد دیسک در اختیار ماست...
‫که سال 2022 از یکی از ساختمان‌‌های آمبرلا ‫تو بالی برداشته شده.
‫با محتویاتی که مطمئنم ‫آمبرلا دوست نداره افشا بشه‌.
‫سکیم، من... ‫تصمیم گرفتن رو براتون خیلی ساده می‌کنم.
‫هر چه‌قدر هم که منو تهدید کنین، ‫بازم اون همه سرباز با اسلحه‌هاشون...
‫می‌‌رن سراغ کشتی شما.
‫بله، ولی...
‫و مطمئنم چیزهای خیلی ناخوشایندی ‫تو اون هارد وجود داره...
‫و مطمئنم که یکی از افرادتون گوش‌به‌زنگ ‫نشسته که اطلاعات رو در اختیار کل دنیا بذاره. پس...
‫انجامش بدین. شاید ما رو نابود کنه.
‫ولی تو و مردمت چی‌ می‌‌شین؟ ‫اصلاً معلوم نیست.
‫چون اگه به چیزی که می‌خوام نرسم...
‫اون قایق عشق‌‌و‌‌محبت کوچولوتون رو ‫به تایتانیک تبدیل می‌کنم.
‫یه‌‌کم وقت داشتیم تا...
‫آروم بشیم.
‫یه‌کم...
‫نفس‌‌های آرامش‌بخش بکشیم.
‫می‌دونم چی می‌‌خوای، اولین.
‫راه به دست آوردنش این نیست.
‫متأسفانه دست‌‌ هر دومون بسته‌‌ست.
‫خون اون خبرنگار رو آزمایش کردیم.
‫معلوم شد سه برابر بیشتر از مقداری ‫که کشنده‌ حساب می‌شه، بهش «جوی» دادی.
‫- می‌‌خوای بهم بگی چرا؟ ‫- نباید این کار رو بکنی.
‫- و منم بهت کمک نمی‌کنم. ‫- معلومه که می‌‌کنی.
‫اگه به‌‌خاطر من نبود، ‫هنوز داشتی توی اون سوارخ‌‌موش...
‫با پت و مت خاله‌‌بازی می‌‌کردی.
‫من ازت نخواستم کمکم کنی.
‫ولی کمکم رو قبول کردی، مگه نه؟
‫بهم التماس کردی که از اون سلول بیارمت بیرون، ‫و به گمونم منم خیلی دل‌‌نازکم...
‫چون دلم برات سوخت.
‫قرارمون این بود، کاری که من می‌گم رو انجام بدی، ‫و در عوضش من می‌‌ذارم زندگی کنی.
‫و گذاشتم واسه خودت زندگی بسازی.
‫پس چرا داری زندگی منو این‌‌قدر سخت می‌کنی؟
‫و برت چی؟
‫با اون چه قرار‌‌مداری گذاشتی؟
‫اون کسیه که داره فرمول جوی رو تغییر می‌‌ده؟
‫وای، اولین. اون ثبات ذهنی نداره.
‫[سایمون: داری ازم دوری می‌‌کنی؟]
‫باباست؟
‫سایمونه.
‫- نادیده‌‌ش بگیر. ‫- دارم همین‌ کار رو می‌‌کنم.
‫تو چی؟ خبری نشد؟
‫از کِی باید نگران بشیم؟
‫از الان؟
‫بهت اعتماد کردم.
‫خودم رو قانع کردم که تو با بقیه فرق داری.
‫که خاصی.
‫که جالبه ببینیم یه کلون ‫می‌تونه با دنیای واقعی...
‫سازگار بشه یا نه.
‫خیلی‌‌‌‌‌‌ها رو گول زدی، ال.
‫- ولی اگه بتونیم جوی رو به‌دست بیاریم... ‫- فقط همین برات اهمیت داره؟
‫محصول مهم آینده که ‫قیمت سهام‌ها رو ببره بالا؟
‫کلی آدم مردن!
‫و می‌شه کلی آدم دیگه رو نجات داد! ‫عقل لامصبت رو کار بنداز!
‫می‌شه واسه همیشه ‫افسردگی، اضطراب و خودکشی رو...
‫از بین برد!
‫این...
‫این دیگه از مهم بودن هم گنده‌‌تره.
‫به این می‌‌گن تغییر دادن دنیا. ‫به حرفم گوش کن، ال.
‫دلت نمی‌‌خواد با هم دنیا رو عوض کنیم؟
‫مگه دنیا واسه تو مهمه؟
‫من همه‌‌چیزم رو پای این گذاشتم.
‫شغلم، آبروم، زندگی زناشوئیم.
‫همه‌چيزم رو.
‫برام مهمه.
‫پس حتی اگه برات مهم هم نباشه، ‫بهم کمک می‌‌کنی.
‫یادداشت‌‌های برت این‌‌جاست. ‫کارِت رو شروع کن.
‫سلام، عزیزم. ‫آره، پیش آلبرت‌ام.
‫سلام می‌‌رسونه.
‫آره.
‫مامان؟
‫بی؟
‫یواشکی اومدم بیرون.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫آمریتا...
‫- اون... ‫- می‌دونم.
‫- گفتی همه‌‌چی درست می‌‌شه. ‫- می‌دونم.
‫ازت می‌‌خوام قوی باشی، باشه؟
‫بی، برو تو اتاق‌مون.
‫خب؟ برو پیش تخت من.
‫زیر تخت رو نگاه کن. ‫یه ساک سبز زیر تخته.
‫چرا؟
‫هرچی که لازم دارین داخل ساکه.
‫تو و بابات باید از کشتی برین بیرون.
‫چرا؟
‫چون اون آدم‌ها، ‫آدم‌‌های خوبی نیستن.
‫می‌خوان بهتون صدمه بزنن.
‫- بابا می‌‌گه... ‫- آره، ببین، می‌دونم بابا چی می‌‌گه.
‫ولی بابات مثل من اون‌‌ها رو نمی‌شناسه.
‫بی، باید حرفم رو باور کنی.
‫و اگه بابا باهات نیومد، ‫باید تنهایی بری.
‫چی؟
‫پس تو چی؟
‫منم زودی بعد شما میام.
‫بی...
‫بابت همه‌‌چی معذرت می‌‌خوام.
‫اصلاً نمی‌‌خواستم زندگیت این‌‌طوری بشه. ‫فقط می‌خواستم که در امان و خوشحال باشی.
‫ولی ازت می‌‌خوام به‌‌خاطر من ‫این کار رو بکنی، باشه؟
‫قول بده.
‫قول می‌‌دم.
‫خبری نشد؟
‫هنوزم نه.
‫اگه هیچ‌‌وقت ازش خبری نشه چی؟
‫اون‌‌وقت به پلیس زنگ می‌زنیم.
‫- پلیس‌های آمبرلا؟ ‫- جید.
‫هی، بهت کلی پیام دادم.
‫بابامونه.
‫- ولی می‌‌شه حرف... ‫- ببخشید.
‫این ماشین کیه؟
‫اوه، من... تصمیم گرفتم ‫ماشینم رو ارتقا بدم.
‫دخترهام باید بهترین چیزها رو...
‫داشته باشن.
‫چی شد؟
‫تو آمبرلا؟
‫می‌دونین که، کار، کار، کار.
‫مدرسه چطور بود؟
‫«اون» رو دیدی؟
‫آره، دیدمش.
‫باشه، خب چی شد؟
‫ام... بعداً درموردش صحبت می‌‌کنیم.
‫آهای، رفیق! ‫راه رو بند آوردی!
‫زود باش دیگه! حرکت کن!
‫چه مرگ‌شونه؟
‫راه مخصوص مدرسه رو بند آوردی.
‫این‌‌جا که جای پارک‌کردن نیست!
‫زودتر راه بیفت دیگه! یالا!
‫من گرسنه‌‌مه، شما چی؟
‫بابا.
‫این خوشگله خوب شتابی داره، نه؟
‫بیلی، کمربندت رو ببند.
‫خسته نمی‌‌شی که مدام ‫باید به دستورهاش گوش بدی؟
‫نه، من بیماری خودآزاری دارم.
‫- اوضاعش چطوره؟ ‫- تا الان بد نیست.
‫داروت رو لازم داری.
‫می‌تونم برات بیارمش.
‫بدون دارو تا کی می‌‌تونی طاقت بیاری؟
‫الان داری قهرمان‌‌بازی درمیاری...
‫چون فکر می‌‌کنی واقعاً قهرمانی، ولی...
‫حدس می‌زنم تا حدود یه ساعت دیگه، ‫شایدم کمتر...
‫دردت غیر قابل تحمل می‌‌شه، ‫و تسلیم می‌شی.
‫تو منو نمی‌شناسی.
‫تمام نسخه‌‌هایی که ازت ‫وجود داشته رو می‌شناسم، ال.
‫و شما وسکرها، ‫فقط یه چیز براتون مهمه.
‫محافظت از خودتون.
‫یعنی اگه آدم نخواد تا ابد زندگی کنه، ‫چه دلیل دیگه‌ای برای کلون ساختن از خودش داره؟
‫داره شروع می‌شه، نه؟
‫دقیقاً واسه همینه که چندین ساله ‫برنامۀ کلون‌‌سازی رو کنار گذاشتیم.
‫از یه جایی به بعد، ‫هزینۀ نگه‌داری از کلون‌‌ها خیلی زیاد می‌‌شه.
‫برت اکثر شب‌‌ها دیالیز لازم داره، باید ‫چند تا دارو همزمان بهش بدیم که به‌هوش بیاد...
‫و حتی این‌‌جوری هم... ‫به ازای هر یه روز خوب، 10 تا روز بد داره.
‫سلول‌هات دارن از کار می‌‌افتن.
‫داری از درون از هم ‌می‌‌پاشی.
‫بیا.
‫[بیلی: چه مرگش شده؟] ‫[جید: حرف نمی‌زنه که]
‫از این طرف، لطفاً.
‫چه تنوع پاستایی دارن.
‫اسم رستوران باغ زیتونه ولی زیتون ندارن. ‫چه عجیب.
‫اون‌ها ماشین رو خراب کردن؟
‫چی؟ کی؟
‫آمبرلا. گوش کردن چی می‌‌گی؟
‫وای، خدا.
‫هر چه‌‌قدر نون بخوایم بهمون می‌‌دن. ‫باورتون می‌‌شه؟
‫- راجع‌‌به من می‌‌دونن؟ ‫- این بهترین روز زندگیمه.
‫آهای!
‫منوی لامصب رو بذار پایین.
‫بابا، انگشتت.
‫همه‌‌چی روبه‌‌راهه.
‫زودتر سفارش بدیم.
‫ما باید بریم دستشویی.‏
‫ببخشید.‏
‫‏- یه‌ جای کار می‌لنگه.‏ ‫‏- تنهایی فکر کردی؟
‫اگه تو آمبرلا یه بلایی سرش آورده باشن چی؟
‫مثلاً چی؟ انگشتش رو قطع کرده باشن؟
‫و بهش دارو داده باشن، ‫برق وصل کرده باشن؟
‫‏- روی مغزش عمل انجام داده باشن چی؟ ‫‏- درسته.‏
‫خیلی خب.‏
‫بیا فکر کنیم.‏
‫شام یه ربع دیگه آماده‌ست.‏
‫بذار حدس بزنم،‏ ‫باز قزل‌آلا داریم؟
‫چیزی جز جونورهای دریایی ‫نمی‌تونی درست کنی؟
‫اعصابت به‌‌هم ریخته. چی شده؟
‫هیچی نشده.‏
‫‏- نمی‌دونم.‏ ‫‏- چی رو نمی‌دونی؟
‫دو تا دوست دارم که...‏
‫خیلی نگران‌شونم ولی ‫اصلاً به من محل نمی‌ذارن...‏
‫منم نمی‌دونم چی‌کار کنم.‏
‫بهت می‌گم چی‌کار نکنی.‏
‫عصبانی نشو،‏ ‫و ازشون دست نکش.‏
‫وقتی کمکت رو لازم داشته باشن،‏ ‫میان سراغت.‏
‫و اگر هم سراغت نیومدن،‏ ‫به هرحال سعی کن بهشون کمک کنی.
‫عزیزم...‏
‫من اومدم.
‫شام دیگه آماده‌ست.‏
‫‏- سلام، مامان.‏ ‫‏- سلام، بچه.‏
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چیه؟
‫‏- چی شده؟ ‫‏- یه فیلتر جدیده.‏
‫می‌گیری جلوی صورتت و بهت می‌گه ‫تو چه‌جور صبحونه‌ای هستی...‏
‫به مارک پنیر کاتیج و پورۀ سیب افتاد،‏ ‫بدجور عصبانی شده.‏
‫ببین واسه من چی می‌گه.‏
‫‏- جدی؟ ‫‏- آره.‏
‫‏- چیه؟ ‫‏- خیلی خنده‌‌داره.‏
‫‏- چیه؟ من چی‌ام؟ نشونم بده.‏ ‫‏- لوبیا با نون تست.‏
‫نه. کربوهیدرات؟ نه!‏
‫تو و مامان...‏
‫فرق کردین.‏
‫فرق کردیم؟
‫خب...‏
‫وقتی رفتی خیلی عصبانی بود.‏
‫فکر می‌کردم قراره با هر کدوم‌‌تون ‫جداگانه کریسمس رو جشن بگیرم، می‌دونی؟
‫خب، الان برگشتم.‏
‫می‌گه زیادی کار می‌کنی.‏
‫راست می‌گه.‏
‫خب نکن.‏
‫نمی‌تونم.‏
‫الان نه.‏
‫یه لحظه صبر کن.‏
‫‏- بفرما.‏ ‫‏- ممنون.‏
‫‏- پیداش کردی؟ ‫‏- برنگشت خونه.‏
‫پروتکل ردیابی رو شروع کنیم؟
‫‏- چه‌‌‌قدر طول می‌کشه؟ ‫‏- 20 دقیقه. نهایت 30 دقیقه.‏
‫دوباره بهت زنگ می‌زنم.‏
‫‏- سایمون؟ ‫‏- هوم؟
‫می‌تونی به دوستت جید، پیام بدی؟
‫ام... واسه چی؟
‫می‌خوام بدونم کجاست.‏ ‫نگرانم نکنه تو دردسر افتاده باشه.‏
‫[‏سایمون ] ‫[‏کجایی؟]
‫‏[رستوران آلیو گاردن]‏
‫‏[می‌تونی بیای دنبال‌مون؟]‏
‫این‌‌ها حرف ندارن.‏
‫عذر می‌خوام. بازم از این نون‌ها می‌خوام.‏
‫‏- انگار هنوز چند تا نون مونده.‏ ‫‏- نه.‏
‫این سبد بی‌نهایت منه.‏ ‫اون‌‌ها هم باید سبد بی‌نهایت داشته باشن.‏
‫ببخشید، قربان. هر میز یه سبد.‏
‫‏- ولی این یعنی محدودیت.‏ ‫‏- بابا، مسئلۀ خاصی نیست.‏
‫خیلی هم مهمه،‏ ‫چون این‌‌ها سبد بی‌نهایت هستن.‏
‫به محض تموم شدن نون‌هاتون...‏
‫می‌دونی چیه؟ باشه.‏
‫بیا. تموم شد.‏
‫تا سبد جدید میارن ‫می‌خواین از نون‌های من بخورین؟
‫چه مرگت شده؟
‫چی؟ هیچی.‏
‫‏- وقتی رسیدیم خونه حرف می‌زنیم.‏ ‫‏- نه.‏
‫الان.‏
‫من بابای شما نیستم.‏
‫عموتون هستم.‏
‫برت.‏
‫وایستین، تا حالا از من حرفی نزده؟
‫خب تو الان چیش هستی؟
‫برادر دوقلو؟
‫یه‌جورایی. کلون همدیگه‌‌ایم.
‫کلون؟
‫یه کلون دیگه هم داشتیم، آلبی...‏
‫ولی آلبرت وسکر اصلی کشتش.‏‎
‫خالق ما.‏
‫خالق؟
‫ما عضو یه‌جور تیم توسعه و تحقیقاتی بودیم که...‏
‫اون واسه کمک به خودش جمع کرده بود.‏
‫تو یه آتشفشان مرد.‏
‫البته، اشکالی نداره. آدم خوبی نبود.‏
‫خیلی از من خوشش نمی‌اومد.‏
‫ولی نگران نباشین.‏
‫من و باباتون، اصلاً شبیهش نیستیم.‏
‫یعنی، از نظر ژنتیکی، دقیقاً مثل همیم.‏
‫ولی از سایر لحاظ، کاملاً فرق داریم.‏
‫اون یه هیولا بود.‏ ‫دوست داشت به آدم‌‌ها آسیب برسونه.‏
‫ولی خب گمونم همه‌مون ‫یه‌سری حس‌هایی درون‌مون داریم، نه؟
‫حس شادی، حس ناراحتی، و...‏
‫حسی که یه موقع‌هایی باعث می‌شه...‏
‫دل‌مون بخواد با مشت بزنیم تو صورت یکی.‏
‫بگذریم، به‌نظر من همه حق انتخاب داریم.‏
‫می‌تونیم انتخاب کنیم کی هستیم.‏ ‫کی می‌خوایم باشیم.‏
‫و منم... نون رو انتخاب می‌کنم.‏
‫دیگه دور‌‌و‌بَر ما پیدات نشه.
‫چی؟
‫اگه بهمون نزدیک بشی، جیغ می‌کشیم.‏
‫ولی... ولی من...‏
‫‏- جید، چی‌کار کنیم؟ ‫‏- نمی‌دونم.‏
‫‏- آمبرلا.‏
‫اون پشت.‏
‫خب. بیا. بیا.‏
‫‏- دخترها! پشت من وایستین.‏ ‫‏- وای خدا.‏
‫برت؟
‫برو، برو، برو، برو.‏
‫هی!‏
‫نگران نباشین. همه‌چی مرتبه.‏
‫باشه.‏
‫بیا بغل بابا.‏
‫بازی تمومه، برت.‏
‫ازت خوشم نمیاد!‏
‫با من مهربون نیستی!‏
‫‏- ولم کن!‏ ‫‏- به ما دست نزن!‏
‫ول‌شون کن.‏
‫چیزی نیست. من با باباتون کار می‌کنم.‏
‫اون باباتون نیست.‏
‫نگران نباشین. مشکلی پیش نمیاد.‏
‫می‌دونیم.‏
‫کجاست؟
‫منتظر شماست. با من بیاین.‏
‫نه.‏
‫فکر نکنم الان تو موقعیتی باشین ‫که بتونین مخالفت کنین.
‫خب. به محض رسوندن من،‏ ‫برگردین به کشتی...‏
‫و شتاب موتورها رو افزایش بدین.‏
‫بعد اون دکمۀ کوفتی رو فشار بدین، خب؟
‫جید.‏
‫نه. حق ندارین جایی ببرینش!‏
‫ببین. می‌دونم حس می‌‌کنی...‏
‫آرجون.‏
‫طوری نیست.‏
‫دوستت دارم.‏
‫ولی باید این کار رو انجام بدم.‏
‫وایستا، جید. جید!‏
‫جید.‏
‫خدا رو شکر.‏
‫این مادر سایمون‌ـه.‏
‫و بیلی، حتماً خیلی ترسیدین.
‫از اون مرد وحشتناک.‏
‫گفت یه کلونه.
‫‏- راسته؟ ‫‏- چون اگه راست گفته باشه...‏
‫رسماً باورنکردنیه.
‫آره. خب، یه‌جورایی کار ما ‫کلاً باورنکردنیه، پس...‏
‫ببینین.‏
‫می‌دوم سؤالاتی دارین.‏
‫این موج ترس و سردرگمی که الان ‫حسش می‌کنین، منم تجربه کردم.‏
‫هیچ‌وقت درست پدرم رو نشناختم.‏
‫اون... یه مرد نابغه بود،‏ ‫به شدت مرموز بود.‏
‫برای محافظت از من،‏ ‫خیلی چیزها رو از من مخفی نگه داشت.‏
‫چیزهایی که فکر می‌کرد نمی‌تونم هضم کن.‏
‫ولی...‏
‫ما دخترها، باهوش‌تر و سرسخت‌تر از چیزی هستیم ‫که بقیه فکر می‌کنن.‏
‫مگه نه؟ هوم؟
‫حالا بریم پیش باباتون.‏
‫ال، مهمون داری.‏
‫بابا...‏
‫چی شده؟ باهاش چی‌کار کردین؟
‫‏- هی، هی!‏ ‫‏- ول کن! هی!‏
‫‏- ول کن!‏ ‫‏- بهش دست نزنین!‏
‫‏- هی، نکن! نکن!‏ ‫‏- بهش دست نزن!‏
‫نکن، خواهش می‌کنم!‏
‫نه!‏
‫کاش یه راه جالب‌تری واسه ‫این کار داشتیم، دخترها.‏
‫موضوع چیه؟
‫می‌خوای بهشون بگی، یا خودم بگم؟
‫باشه، خودم می‌گم.‏
‫باباتون داره می‌میره.‏
‫همون‌طور که برت بهتون گفت،‏ ‫اون یه کلونه، که... قطعاً عجیبه.‏
‫ولی کلون ساختن اصلاً پیچیده نیست،‏ ‫فقط یه‌کم دنی‌ان‌ای...‏
‫چند تا سلول خالی ‫و یه زن بدبخت لازم داریم.‏
‫ولی مشکل باباتون کلون بودن نیست.‏
‫مشکلش پیری با شتاب و سرعت بیشتره.
‫ببینین، وسکر،‏ ‫وسکر اصلی منظورمه...‏
‫اصلاً آدم صبوری نبود.‏
‫اون از خودش یه ارتش از نوابغ تکثیر کرد...‏
‫ولی طاقت نداشت صبر کنه تا بزرگ بشن.‏
‫پس، با کمک علم دوست خوب‌مون،‏ پدرتون که ‫تازه به‌‌دنیا اومده بود در کمتر از شیش ماه...‏
‫رسید به 20 سالگی.‏
‫ولی تسریع رشد سلول‌ها از این راه...‏
‫منجر به مشکلاتی می‌شه.‏
‫سرطان، انفجار میتوکندری،‏ ‫از این‌جور چیزهای ناجور.
‫پدرتون مریضه. ‫واسه همین یه درمان اختراع کرد.‏
‫تو.‏
‫چی؟
‫خون تو رو طوری طرح‌ریزی کرد ‫تا مشکل خودش رو حل کنه.‏
‫همون‌طور که گفتم، نابغه‌ست.‏
‫حقیقت نداره.‏
‫مطمئنی؟
‫من...‏
‫من، من...‏ می‌تونم توضیح بدم.‏
‫تو...‏
‫خون‌مون رو واسه این می‌خواستی.‏
‫‏- بیلی، خواهش می‌کنم.‏ ‫‏- کافیه. دیگه کافیه!‏
‫نمی‌دونم چی هستی.‏
‫ولی تمام حرفات دروغه.‏
‫و تمام اون حرف‌ها، درباره اینکه ‫قوی‌تر بشیم و از ما محافظت کنی...‏
‫یه مشت مزخرف بود!‏
‫امیدوارم...‏
‫به درک واصل بشی.‏
‫اولین، اگه بهشون آسیب برسونی...‏
‫ال، من همچین آدمی نیستم.‏
‫ولی... گفتی حاضر به هرکاری هستی.‏
‫وقتشه ثابتش کنی.‏
‫این دفعه تفنگ آوردین.‏
‫خوش به حال‌تون.‏
‫تنها.‏
‫کی اون‌جاست؟
‫اولین؟
‫کارش خوبه، ها؟
‫آره، این الکترودهای مغزش رو کنترل می‌کنه...‏
‫و 87 ماده مختلف رو ‫وارد مغزش می‌کنه.‏
‫‏- می‌خوای برات یه پشتک بزنه؟ ‫‏- نه.‏
‫بی‌خیال. با این نمایش، ‫فقط همین نصیبم می‌شه؟
‫با عصبانیت بگی «نه»؟
‫به محض اینکه ردیاب رو پیدا کردم ‫فهمیدم برام تله گذاشتی.
‫کاری کردی من بیارمت این‌جا ‫چون خیلی احمقم.‏
‫تو جیدی. کاری رو کردی که جید می‌کنه.‏
‫فقط می‌ری دنبال چیزی که می‌خوای،‏ ‫و دیگه هیچی به چشمت نمیاد.‏
‫که چی؟ اولین رو کنترل می‌کنی؟
‫که یعنی تو آمبرلا رو اداره می‌کنی.‏
‫تا حدی. ولی تو این سال‌ها ‫چند تا دشمن واسه خودم تراشیدم.‏
‫پس، بهتره اینو این اطراف نگه دارم. مگه نه؟
‫می‌دونم چی تو فکرته.‏
‫اینکه خوشگل شدم.‏
‫پس، وقتی تو فرانسه گفتی مریضی...‏
‫داشتی کاری رو می‌کردی ‫که بیلی می‌کنه.‏
‫دروغ گفتن.‏
‫نه.‏
‫نه، خون من مشکل پیدا کرده. ‫ولی معلوم شد خون تو هنوز سالمه.
‫آره، درمانم کرد.‏ ‫درست مثل بابا.‏
‫اوه، بی‌خیال.‏
‫ما وسکر هستیم.‏ ‫مهم‌ترین چیز واسه ما حفظ جون‌مونه.‏
‫چی می‌خوای، بیلی؟
‫‏- فقط خواهرم رو می‌خوام.‏ ‫‏- برو گمشو.‏
‫عزیزم، تو خیانت کردی بهم. ‫الان دارم باهات تسویه‌‌حساب می‌کنم.‏
‫منو ول کردی.‏
‫پس «تا ابد با همیم» چی شد؟
‫چاره‌ای نداشتم.‏
‫یه ‌بار یکی بهمون گفت،‏ ‫همه حق انتخاب داریم.‏
‫کی هستیم.‏ ‫کی می‌خوایم باشیم.‏
‫تو انتخاب کردی.‏
‫خب، باشه، باشه.‏
‫منو گیر انداختی. الان این‌جام.‏ ‫بذار بقیه برن.‏
‫فکر کردی همۀ این‌‌ها به‌خاطر توئه؟ ‫وای، خودشیفته.‏
‫وای خدا.‏
‫نه، من همه‌چیز رو می‌خوام.‏
‫تمام آثار هنری رو، تمام نقاشی‌ها رو، همه‌چی رو.‏
‫دانشگاه حفظ گذشته رو ‫هدف اصلی خودش قرار داده...‏
‫و این یعنی مشکل.‏
‫اتفاقات بدی تو گذشته افتاد.‏ ‫خودت می‌دونی. اون‌جا بودی.‏
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی، بیلی.‏
‫از خاطراتت خوشت میاد، جید؟
‫من که نه.‏
‫واسه همینه که دارم ‫یه آیندۀ بهتر می‌سازم.‏
‫دنیا رو جای بهتری می‌کنم.‏
‫خودت می‌فهمی چی می‌گی؟
‫اصلاً دیگه مثل این حرف‌‌ می‌‌زنی. ‫کی داره کی رو کنترل می‌کنه؟
‫مالوی!‏
‫کشتی رو بگیرین.‏
‫نه. وایستا، وایستا! آخ!‏
‫‏- نمی‌ذارم این کار رو بکنی.‏ ‫‏- جدی؟
‫خیلی خب.‏
‫حرکت مهیجی بود.‏
‫صدای چیه؟
‫حمله!‏
‫‏- قضیه چیه؟ ‫‏- تکون نخور.‏
‫جید.‏
‫طناب‌ها رو باز کنین! زودباشین!‏ ‫بازشون کن! سریع!‏
‫طناب‌ها رو باز کنین! حالا!‏
‫تکونش بدین!‏
‫یالا، یالا! عجله کنین!‏
‫نه، نه، نه.‏
‫جلوش رو بگیر.
‫این شادی رو شرکت داروسازی آمبرلا ‫براتون فراهم می‌‌کنه.