‫شهر من به اون بازی میگفتن ‫"بازی مرکب"
‫اسمش این بود چون به شکل ‫مرکب‌مانندی بازی میشد
‫قوانین ساده بودن
‫بچه‌ها به دو گروه تقسیم میشن، ‫مهاجم‌ها و مدافع‌ها
‫بازی که شروع شد، مدافع‌ها در محدوده ‫میتونین با دو پا بدوئن
‫درحالی که مهاجمه خارج از خط ‫فقط اجازه داره با یه پا بپره
‫مامانت!
‫ولی اگه یه مهاجم با جلو زدن از مدافع ‫مرکب رو دور بزنه،
‫میتونه اجازه اینو پیدا کنه که ‫با دو پا راه بره
‫بازرس مخفی
‫به هر دلیلی که داشته، ‫به اون میگفتیم بازرس مخفی
‫بعد از اینکه واسه نبرد آخر آماده میشیم،
‫حمله کننده‌ها دم ورودی مرکب جمع میشن
‫برین
‫واسه برنده شدن، ‫حمله کننده‌ها...
‫باید با پاشون برن روی فضای کوچیکه ‫کله‎ی مرکب
‫اگه مدافع با هل دادن ‫از خط مرکب خارجت کنه
‫می‌میری
‫درسته. می‌میری
‫هورا!
‫"هورا"
‫وقتی برنده میشی، ‫داد میزنی "هورا"
‫و تو اون لحظه، ‫احساس کردم من صاحب کل دنیام
‫خیلی خوشحال بودم
‫«بازی مرکب» ‫«قسمت اول: چراغ قرمز، چراغ سبز»
‫این چیه؟ واسه منه؟
‫یادته که امروز تولد گا یونگه؟
‫آره، یادم هست
‫فراموش نکن و بعداً برو براش شام بخر
‫این روزها اینقدر ‫نمیشه غذای خوب خورد
‫گا یونگ عاشق مرغ سوخاریه، ‫میدونی
‫برو براش مرغ سوخاری بخر
‫نمیتونم که فقط براش مرغ بخرم
‫باید براش یه هدیه بگیرم
‫یکم دیگه بهم بده
‫دیگه پول ندارم
‫چی داری میگی؟
‫من کل پولی که از راننده بودن در آوردم ‫رو بهت دادم
‫خدای من، اون چندرغاز؟
‫هی، اون که حتی پول سود ماهانه وامت هم نمیشه
‫درکل که نمیشه با اینطوری زندگی کردن ‫پول وام رو بدیم،
‫پس بیا وقتی مجبوریم ‫از یکمش استفاده کنیم
‫خدایا
‫و میشه لطفا دیگه اینطوری نکنی؟
‫بعد از اینکه غذات تموم شد ‫ظرف‌‍‌ها رو تو آب بخیسون
‫همیشه میگی کمرت درد میکنه، ‫و اونقدرهام پول در نمیاری!
‫بذار ببینم
‫[بانک داهان]
‫[رمز خود رو وارد کنید]
‫[زمز نادرست است]
‫باید تاریخ تولدم باشه
‫اون رمز رو عوض کرده
‫مامانت بالاخره از مالش محرومت کرده
‫لعنتی
‫[زمز نادرست است]
‫گندش بزنن. ‫پیرزن رمز رو چی گذاشته؟
‫تولد خودش یا همچین چیزی رو امتحان کن
‫تولد خودش؟
‫تولد مامان
‫تو تاریخ تولد مامانت رو نمیدونی؟
‫مرتیکه نمک‌نشناس!
‫گمشو بابا، احمق! ‫میدونم!
‫اون طبق گاه‌شماری قمری جشن میگیره ‫پس هر سال عوض میشه
‫احمق. ‫تو که هیچی نمیدونی
‫پس تاریخ قمری رو امتحان کن
‫لعنتی
‫خدا لعنتت کنه!
‫گندش بزنن
‫هی. مراقب باش
‫اگه دوباره رمز اشتباه بزنی ‫کارت مسدود میشه
‫خوب فکر کن. ‫چیزه دیگه‌ای تو ذهنت هست؟
‫درحال بررسی... لطفا میزانی که میخواهید ‫برداشت کنید را وارد کنید
‫چی بود؟ ‫چی زدی؟
‫امروز رو. تولد دخترمه
‫مَرد، اون پیرزن به نوه‌اش ‫بیشتر از من اهمیت میده
‫خدای من
‫شماره 9 تریپل‌لاین دومه. ‫شماره 6 رعد خشک سومه
‫شماره 3 جک پرنس چهارمه
‫و فاصله با نفر اول ‫درحال افزایش هست
‫از مسیر مستقیم خارج میشود ‫و وارد پیچ میشود،
‫- آره، خودشه. شماره نُه! ‫- بجنب! بجنب!
‫- نه. 3 جک پرنس داره سرعت میگیره... ‫- بجنب! بجنب!
‫- و داره خودش رو به شماره 9 تریپل‌لاین میرسونه ‫- بزن بریم! بجنب!
‫- شماره 4 هوارانگ جاش رو به کسی نمیده ‫- عجله کن! بدو!
‫- شماره 4 هوارانگ از خط پایان میگذره ‫- نه، نه!
‫گندش بزنن!
‫تو گفتی بدون شک شماره نُه برنده میشه!
‫مرتیکه احمق
‫چطور تونستی با همچین اسب عالی‌ای ببازی؟
‫ شرط‌بندی برای مسابقه دهم ‫ به زودی به اتمام میرسد
‫ تکرار میکنم - ‫- میشه عجله کنی؟
‫ شرط‌بندی برای مسابقه دهم ‫ به زودی به اتمام میرسد
‫هی
‫- چیکار... ‫- میشه دست از سرم برداری؟
‫دارم سعی میکنم فکر کنم
‫خیلی‌خب
‫شماره 9 افسانه باکیل درست وسط قرار گرفته
‫- شماره 6 تاندرفلش به سرعت... ‫- خیلی‎خب
‫- داره خودش رو به پیشتازها میرسونه ‫- خوبه، ادامه بده
‫- ولی هنوزم فاصله زیاده ‫- بدو!
‫- دوباره دارن به پیچ میرسن ‫- خیلی‏خب. بپیچ
‫- شماره 7 گلوله طلایی و شماره 8 داش دیوانه ‫- آره، بپیچ
‫- دارن با تمام سرعت میرن ‫- بچسب بهشون! سمت بیرون!
‫ولی صبر کنین! ‫از سمت بیرون داره دور میزنه
‫- شماره 6 تاندرفلش هستش! ‫- آره!
‫- و داره سرعتش رو زیادتر میکنه! ‫- 6 و 8، برین!
‫- فاصله داره بسته میشه! ‫- بجنب! عجله کن!
‫- شماره 6 جایگاه دوم رو گرفته، ‫- برو! برو!
‫- و اونجا هم متوقف نمیشه ‫- برو! برو!
‫- نفر اولی رو گرفته! ‫- برو! برو!
‫- شماره 6 تاندرفلش برنده میشه! ‫- ایول!
‫بیاین بغلم! ‫شماره 6 و 8!
‫بردم!
‫- شماره 6 از کجا اومد؟ ‫- مَرد، خدایی میگم!
‫چی گفتم؟ ‫گفتم امروز تولد دخترمه!
‫8 ژوئن. ‫پس میشه 6 و 8
‫اینم از 4 میلیون و 560 هزار وون
‫ممنون
‫بیا
‫یه لیوان امریکانو واسه خودت بخر
‫پس من چی؟
‫- پول مامانم برکت داشت! ‫- صبر کن منم بیام، رفیق!
‫عابربانک کجاست؟
‫[خروجیِ محل شرط بندی مسابقات اسب‌سواری]
‫بابایی میاد جلوی آکادمیت دنبالت
‫چی؟ مرغ سوخاری؟
‫هی، راحت باش و یه چیز گرون‌تر انتخاب کن
‫هرچی میخوای بخوری ‫رو یادداشت کن
‫نه
‫سر کلاس ننویسش
‫موقع استراحت بنویسش. ‫باشه؟
‫خیلی‏ خب. ‫ساعت 7
‫حدس بزن واسه تولدت چی میگیرم
‫میتونی مشتاقش باشی
‫تعجب میکنی
‫هی، گی‌هون!
‫هی!
‫پارسال دوست، امسال آشنا!
‫هی، گا یونگ. ‫منم دوستت دارم
‫- چی؟ ‫- هی، بگیرینش!
‫ببخشید. ‫دارم رد میشم!
‫ببخشید. ‫بچه، حالت خوبه؟
‫خدایا
‫- معذرت میخوام ‫- بگیرینش!
‫هی! وایسا ببینم!
‫صبر کنین. یه لحظه. ‫بذارین وایسم
‫من پول دارم. ‫واقعا دارم
‫داری؟
‫پس چرا فرار کردی؟
‫بخاطر اینکه...
‫میخواستم واسه اینکه تو زحمت نیوفتی ‫کل پول رو یه‌جا بهت بدم
‫خدایا، عجب آدم به فکری
‫خب؟ چقدر داری؟
‫چهار میلیون
‫لطفا فعلا اینو بگیر، ‫و بقیه‌اش رو ماه آینده میدم
‫بچه، حالت خوبه؟
‫بذار ببینم
‫یالا، بذار ببینم
‫خدایا
‫چه شیرینه
‫حتما با پول‌های من ‫کلی غذای خوب خوردی
‫من پول همراهم داشتم
‫همین الان، 6 و 8. ‫یکم پیش 6 و 8 بردن، پس پول داشتم
‫هی
‫میدونی چرا خون دماغ شدن ‫خیلی راحته؟
‫چون کلی رگ مویرگی اون داخل هست
‫نه، لطفا. ‫خواهش میکنم منو نکش
‫خونِت خوشمزه بود
‫شاید یه کاسه ازش بگیرم ‫و امشب سوپ خون درست کنم
‫پولت رو پس میدم
‫واقعا میگم. ‫حسابم رو صاف میکنم
‫ای مرتیکه ولگرد
‫گریه نکن. ‫داری حس بدی بهم بدی
‫از کجا میدونست که ‫من آدم احساساتی‌ام؟
‫هی
‫حالا، اشک‌هات رو پاک کن
‫و اثر انگشت بزن
‫اگه ماه دیگه پول رو ندی، ‫به جاش یکی از این کلیه‌هات...
‫و یکی از چشم‌هات رو میگیرم
‫خوشت نمیاد؟
‫اینطوری نیست. ‫بله، متوجه ‏ام
‫- بیا ‫- باشه
‫خب، استامپ لازم دارم
‫ایناهاشش دیگه. ‫استامپ کاملا طبیعی
‫ببخشید؟
‫درسته، بله
‫بله، همینجا. ‫خوبه
‫[سلب مسئولیت از حقوق جسمانی]
‫کارت عالی بود
‫یه ماه وقت داری. ‫مراقب خودت باش
‫صبر کن، قربان
‫خب، عذر میخوام ولی...
‫میشه ده هزار وون قرض بگیرم؟
‫تو دیگه، مرتیکه‌ی...
‫[پنجره بسته شد]
‫ببخشید
‫عذر میخوام
‫میشه ده هزار وون‌ام رو پس بدی؟
‫[تفریح تموم نمیشه، بازیِ جرثقیلی]
‫لعنتی
‫یالا!
‫خیلی‏ خب. ‫خودشه
‫لعنتی!
‫خدا لعنتت کنه!
‫آقا،
‫بخاطر این همش موفق نمیشی ‫چون بدون فکر کردن انتخاب میکنی
‫تو کارت خوبه؟
‫همینه. خوبه
‫آره، خودشه
‫کارت عالی بود! ‫کارت عالی بود!
‫این؟
‫یه پشه گنده منو نیش زده
‫این روزها پشه‌ها خیلی بدجنسن
‫بابا، میتونی دعوا کنی
‫ولی کتک نخور
‫ببخشید، عزیزم
‫میخواستم یه چیز خوشمزه ‏تر برات بگیرم
‫اشکال نداره
‫با مامان و پدر خونده ‏‎ام ‫رفتم استیک‌خونه
‫استیک خوردی؟
‫که اینطور
‫ولی به نظرم تاک‌باکی خیلی بهتره
‫مامان نمیذاره اینو بخورم ‫میگه که هله هوله‌ست
‫بخور
‫خیلی‌خب!
‫گا یونگ، یه هدیه تولد برات گرفتم
‫میدونستی که این روزها ‫کلی زن تو ارتش هست؟
‫در آینده بین زن‌ها و مَردها ‫هیچ تبعیضی وجود نداره
‫باید به این چیزها عادت کنی
‫حتی آتیشم داره
‫هی، عین اسلحه واقعیه، مگه نه؟
‫ولی فکر کنم اگه مامان اینو ببینه ‫دوباره تو دردسر میوفتی
‫واقعا؟
‫پس تا وقتی که بزرگ‏تر میشی ‫من اینو نگه میدارم
‫ولی باهاش سیگار نکشیا
‫من سیگار رو ترک کردم
‫خیلی ‏خب
‫حتما سیگار رو ترک میکنم
‫و تولد بعدیت، ‫یه هدیه معرکه برات میگیرم
‫قول میدم، گا یونگ
‫سال دیگه؟
‫به تولد پارسالت فکر کن
‫خیلی زود رسید، درسته؟
‫چشم بهم بزنی تولد بعدیت هم رسیده
‫بابا
‫بله؟ ‫چیه؟
‫هیچی
‫خیلی‏ خب. ‫بازم تاک‌باکی بخور
‫ببخشید، ما اندازه هزار وون دیگه ‫جنس داریم
‫کلی کیک‌ماهی بیار
‫چرا اینقدر دیر برش گردوندی؟ ‫اون لباس سبک پوشیده
‫خوابش برد، پس مجبور شدم ‫اونو حملش کنم
‫ما فقط ده دقیقه دیر کردم
‫گفتم که با ماشین میام دنبالش
‫بسه دیگه. ‫امروز تولدشه
‫مامان
‫- بیا، بیا ‫- گا یونگ، بیا پایین
‫تا آسانسور میارمش
‫بد عادت میشه
‫مامان
‫- گا یونگ، بیا پایین ‫- خدای من. خدایی
‫یالا. بیا بریم
‫خدافظ، بابا
‫برو تو
‫یه دقیقه صبر کنین! ‫وایسین
‫آقا
‫یه دقیقه وقت دارین؟
‫من به مسیح اعتقاد ندارم
‫اون نیست
‫میخوام فرصت عالی ‎ای بهت بدم...
‫من خاندانم بوداییه، ‫پس مزاحمم نشو و بزن به چاک
‫آقا
‫میخواین با من یه بازی بکنین؟
‫تو چی هستی؟
‫وکیلی؟
‫شماها همه‌جور تاکتیک فروش دارین
‫مشخصه که چقدر وضع ناگواری داری،
‫ولی من وقت ندارم که...
‫آقا، شما قبلا دی‌داکجی بازی کردین، درسته؟
‫باهام دی‌داکجی بازی کن. ‫هر دفعه که ببری،
‫من بهت صد هزار وون میدم
‫صبر کن، پس اگه من ‫دی‌داکجیِ تو رو پشت و رو کنم
‫تو بهم صد هزار وون میدی؟
‫ولی هر دفعه که من ببرم، ‫تو باید بهم صد هزار وون بدی
‫میذارم تو اول شروع کنی
‫من امروز واقعا حالم ناجوره
‫اگه این یه‌جور کلاهبرداریه، ‫امروز می‌کُشمت
‫پس من اول شروع میکنم
‫کدوم رنگ رو میخوای؟
‫تو هیچ پولی نداری؟
‫پول
‫میتونی از بدنت واسه تسویه حساب استفاده کنی
‫بدنم؟
‫تو چته؟
‫با هر سیلی صد هزار وون کم میکنم
‫یه دور دیگه
‫درها دارن باز میشن
‫یه دور دیگه!
‫من بردم! دیدی؟
‫دیدی؟ ‫من بردم!
‫بیا اینجا. ‫صورتت رو بیار اینجا
‫دستم رو ول کن، عوضی
‫اینم از صد هزار وونِت
‫تبریک میگم
‫درسته
‫من صد هزار وون میگیرم
‫آقا
‫با چند روز این بازی‌ها رو بازی کردن ‫میتونی خیلی پول در بیاری
‫میخوای امتحانش کنی؟
‫هی، مَرد
‫این یه‏ جور ترفند هرمیِ جدیده؟
‫ولی من آدمش نیستم
‫اونقدرها ساده‌لوح نیستم
‫آقای سونگ گی‌هون
‫تو یه برگه سلب مسئولیت از حقوق جسمانی ‫رو امضاء کردی، درسته؟
‫اسم، سونگ گی‌هون. ‫47 ساله
‫میزان تحصیلات، ‫دبیرستان فنی داهان
‫کارگر سابق دراگون موتورز، ‫تیم سرهم بندی یک
‫ده سال پیش موقع تغییر ساختار ‫استعفاء دادی
‫یه رستوان مرغ و بار خوراکی باز کردی، ‫هر دوشون به جایی نرسیدن
‫درحال حاضر یه راننده‌ای
‫یه دختر ده ساله با یه زن سابق داری، ‫سه سال پیش طلاق گرفتی
‫تا به الان، 160 میلیون وون ‫به نزول‌گیرها بدهکاری
‫و همینطورم 255 میلیون وون به بانک
‫تو کی هستی؟
‫چطور جرئت میکنی درمورد گذشته‌ام تحقیق کنی؟
‫جا خالی‎ های زیادی نمونده
‫بهم زنگ بزن
‫خیلی ‏خب. ‫حالا هرچی
‫♪ نصف که شب تشنم میشه ♪ ‫♪ در یخچال رو باز میکنم ♪
‫امروز چیزی خوردی؟
‫نه
‫یه قطره هم چیزی نخوردم، ‫ولی انگار حالم خوبه
‫چون امروز پول در آوردم!
‫گی‌هون، تو هنوزم قمار میکنی؟
‫قمار نکردم
‫منصفانه این پول رو در آوردم
‫راستی صورتت چی شده؟
‫- حالا دیگه دعوا میکنی؟ ‫- هی، اصلا بیخیال
‫موندم سانگ‌وو الان چیکار میکنه. ‫اوضاع کارش چطوره؟
‫همیشه سرش شلوغه
‫الان رفته یه سفر کاری
‫مرتیکه نمک‌نشناس
‫وقتی اومد خونه ‫بهش بگو بهم زنگ بزنه
‫یادت که می‌مونه، درسته؟
‫اون به لطف من تو دانشگاه ملی سئول قبول شد
‫وقتی بچه بودیم ‫من می‌بردمش مدرسه
‫بخاطر من رفت دانشگاه ‫و شغل گیرش اومد
‫ولی هیچوقت برام نوشیدنی نخرید
‫اینقدر چرت نگو. ‫اینو بگیر و برو خونه
‫جایی نریا. ‫یه‌راست برو خونه
‫بیا. باقیش مال خودت
‫♪ نصف که شب تشنم میشه ♪ ‫♪ در یخچال رو باز میکنم ♪
‫اون 12 هزار وون میشه، عوضی
‫♪ یه ماهی خال‌خالیِ نمکی ♪ ‫♪ تو گوشه‌ی اتاقه ♪
‫گرسنته؟ ‫آره؟
‫بیا
‫اینو بخور
‫باید تمومش کنی، باشه؟
‫اینو با پولی خریدم که ‫با چک خوردن در آوردم
‫♪ من خیلی احمقم ♪
‫♪ فقط نگاه کردن به مامانم ♪ ‫♪ منو خوشحال میکنه ♪
‫بیا. یه خرجی هستش
‫بگیرش
‫خدایا
‫دوباره قمار کردی؟
‫قمار نکردم
‫پس صورتت چی شده؟
‫چرا جواب نمیدی؟
‫اینطوریا نیست
‫صبر کن، اینو از کسی دزدیدی؟
‫نه قمار کردم، نه دزدی
‫با دست‌هام، صورتم و بدنم ‫این پول رو در آوردم
‫خدای من
‫واسه گا یونگ مرغ سوخاری خریدی؟
‫قبل از اینکه بیام خونه...
‫براش شام و یه هدیه تولد گرفتم
‫چیزی بهت نگفت؟
‫چی بهم بگه؟
‫گا یونگ، مادرش ‫و پدر خونده‌اش...
‫همه‌شون سال دیگه ‫به آمریکا نقل‌مکان میکنن
‫و تولد بعدیت، ‫یه هدیه معرکه برات میگیرم
‫قول میدم، گا یونگ
‫سال دیگه؟
‫آمریکا؟
‫آره
‫پدر خونده‎اش یه کار جدید ‫تو آمریکا گیر آورده،
‫پس کل خانواده دارن میرن اونجا
‫که اینطور
‫اصلا الان چطور میتونی چیزی بخوری؟
‫باید دخترت رو پس بگیری
‫چطور قراره این کارو بکنم؟
‫وقتی برگه‌های طلاق رو امضاء کردیم ‫همه‌چی مشخص شد
‫مَرد جوون طبقه بالا که ‫تو قانون تخصص داره گفت...
‫اگه پدر بتونه ثابت کنه که بصورت مالی ‫میتونه از بچه‌اش حمایت کنه،
‫میتونه بچه رو پس بگیره
‫اگه اون بره آمریکا،
‫کره‌ای حرف زدن یادش میره
‫بعد واسه شما دوتا سخت میشه ‫که باهم حرف بزنین
‫واسه همیشه براش غریبه میشی
‫مطمئنی که...
‫میتونی بدون دیدن اون زندگی کنی؟
‫سلام
‫من...
‫همونی‌ام که عصری کارتت رو گرفتم
‫میخواید تو بازی شرکت کنید؟
‫اگه میخواید شرکت کنید، ‫لطفا اسم و تاریخ تولدتون رو بگید
‫خدایا
‫آقای سونگ گی‌هون؟
‫بله
‫رمز؟
‫چراغ قرمز، چراغ سبز
‫به گمونم همه...
‫خسته‌ان
‫چقدر طول میکشه...
‫تا به محل بازی برسیم؟
‫چی؟
‫پنجاه، پنجاه و دو
‫پنجاه و پنج، پنجاه و شیش
‫آقا
‫چیکار میکنی؟
‫باهام حرف نزن. ‫داری حواسم رو پرت میکنی
‫پنجاه... ‫چقدر بود؟
‫داری تعداد آدم‌ها رو می‌شمُری؟
‫آره، پس دیگه باهام حرف نزن
‫و بعد چی؟
‫صبر کن
‫کجا بودم؟
‫آقا، اونجا رو نگاه کن. ‫456 نفر آدم اینجاست
‫صبر کن، تو اولین نفری بودی ‫که اومده اینجا
‫و من چی؟
‫آخرین‏ نفرم
‫اینو هم میدونم
‫فقط دارم تعداد رو می‌شمُرم
‫دکترم گفته که عدد شمردن...
‫واسه جلوگیری از فراموشی مفیده
‫اگه اونقدر سنت بالاست که نگران فراموش باشی، ‫چرا اومدی اینجا؟
‫باید غذاهایی که عروست ‫برات می‌پزه رو بخوری
‫بعد روی زمین گرم دراز بکشی ‫و بامزه‌بازی نوه ‏هات رو نگاه کنی
‫پدر و مادر خودت چی؟
‫اونا نصیب‌شون شد غذاهایی رو بخورن ‫که عروسشون براشون می‌پزه؟
‫ببین، دیگه روزهای آخر عمر منه
‫ببخشید؟
‫دکترم گفت...
‫یه غده تو سرم هست
‫یه غده؟
‫تومور مغزی
‫عوضی!
‫هی!
‫خدای من
‫باورم نمیشه که اینجا دیدمت
‫چشم‌هات رو ببین. ‫عصبانیتت عوض نشده
‫ولی باز،
‫تو اونجور آدمی نیستی که ‫بعد از چند ضربه پا پس بکشی
‫من بهت غذا دادم، سقف بالا سرت گذاشتم، ‫حتی مهارت‏‎هام رو بهت یاد دادم
‫ولی از پشت بهم خنجر زدی؟
‫تو همین الانشم بیشتر از چیزی که ‫بهت بدهکارم ازم گرفتی
‫اگه این حقیقت داره، ‫پس چرا فرار کردی؟
‫فرار نکردم. ‫فقط مستقل شدم
‫مستقل؟
‫مستقل شدی؟ ‫تو یو گوان‌سونی چیزی هستی؟
‫پس برو بیرون یه پرچم تکون بده
‫اوه، درسته
‫تو اهل شمالی، ‫تو پرچم کره‌ی شمالی رو تکون میدی
‫بیا اینجا
‫این جای زخم روی گردنت
‫آره خودتی، جیب‌بُر!
‫پولم رو پس بده. ‫پولم کجاست؟
‫پسش بده!
‫یعنی چی؟
‫تو کی هستی؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫من؟ خب...
‫من سونگ گی‌هون اهل سسانگمون‌دونگ‌ام
‫هی، آقای سسانگمون‌دونگ
‫بله؟
‫من کارم با این تموم نشده
‫ببخشید، ولی منم باید درمورد ‫یه مسئله فوری‌ای...
‫با این خواهرمون حرف بزنم
‫ای عوضی
‫تو چه ارتباطی باهاش داری؟
‫خدای من
‫پس ارتباط تو باهاش چیه؟
‫مشخصه که تو یه اوباشی که ‫دخترهایی مثل اونو شکار میکنه
‫تو بهش گفتی که پول منو بدزده؟
‫- مرتیکه! ‫- صبر کن!
‫این اوباش میخواد منو بکشه!
‫یکی بیاد اینجا! ‫ما کمک نیاز داریم!
‫اونجان
‫بیاین اینجا! ‫اینجا یه اوباش و یه جیب‌بُر داریم
‫یه اوباش و یه جیب‌بُر
‫میخوام خوش آمد گرمی بهتون بگم
‫تمام کسانی که اینجا هستند ‫طی 6 روز، در 6 بازی مختلف شرکت میکنند
‫کسانی که تمام 6 بازی رو برنده بشن ‫جایزه‌ نقدی نفیسی برنده میشن
‫چطور حرفت رو باور کنیم؟
‫یهو ما رو بی‌هوش کردی، ‫گوشی و کیف‌ پول‌هامون رو ازمون گرفتی
‫بعد ما رو به این مکان مخفی آوردی
‫حالا میای و میگی که واسه چندتا بازی ‫مبلغ هنگفتی بهمون میدی؟
‫انتظار داری باور کنیم؟
‫ما از روی بی‌میلی اون اقدامات ‫رو انجام دادیم...
‫تا موقع آوردن شما به اینجا ‫محرمانه بودن‏مون رو حفظ کنیم
‫وقتی بازی‎‏ها تموم شد ‫همه‏ چی رو برمی‌گردونیم
‫چرا اون ماسک‌ها رو پوشیدین؟
‫ما چهره‎ هامون...
‫و اطلاعات شخصی کارکنین‌مون ‫رو به شرکت کنندگان فاش نمیکنیم
‫ما این کار رو برای منصفانه بودن بازی‌ها ‫و حفظ حریم خصوصی انجام میدیم
‫- لطفا درک کنید ‫- من به یه کلمه از حرف‌هایی که الان زدی هم اعتماد ندارم
‫تو ما رو ترغیب‌، دزدیدی و زندانی‎‏مون کردی
‫همه‌جور بهونه میاری تا بعد از تمام ‫اون کارهای غیرقانونی...
‫خودت رو مخفی نگه داری
‫یه دلیل خوب بهمون بده که ‫چرا باید بهت اعتماد کنیم
‫بازیکن 218، چو سانگ‌وو
‫سن، 46
‫رهبر تیم دوم در شرکت سرمایه‌گذاری‎های جو
‫حساب بانکی مشتری‌هاش رو خالی کرده،
‫بعد با اون پول در مشتقات و گزینه‌های آینده ‫سرمایه‌گذاری کرد
‫پول از دست داده تا به الان، ‫650 میلیون وون
‫بازیکن 107، کیم می‌اوک ‫540 میلیون وون بدهی داره
‫بازیکن 118، اوه یونگ‌آک ‫یک میلیارد و 20 میلیون وون بدهی داره
‫بازیکن 322، جانگ مین‎تی ‫880 میلیون وون بدهی داره
‫بازیکن 119، نو ‌سانگ‌هان، ‫یک میلیارد و 390 میلیون وون بدهی داره
‫بازیکن 369، پارک جوآن ‫900 میلیون وون بدهی داره
‫تمام شماهایی که تو این اتاقین...
‫با بدهی‌هایی که از پس پرداختش بر نمیاین ‫زندگی خطرناک و دشواری دارین
‫وقتی واسه اولین بار اومدین پیش ما، ‫هیچ کدوم از شما بهمون اعتماد نداشتین
‫ولی همونطور که میدونین، ‫ما یه بازی کردیم
‫و همونطور که قول داده بودیم ‫بهتون پول دادیم
‫پس تمام آدم‏های اینجا ‫بهمون اعتماد کردن...
‫و داوطلب شدن تا با اختیار خودشون ‫در این بازی شرکت کنند
‫بهتون یه فرصت آخر ‫برای انتخاب کردن میدیم
‫برمیگردین به زندگی نکبت‌بارتون که ‫همش از دست طلبکارها فرار کنین؟
‫یا آخرین فرصتی که ما داریم ارائه میدیم ‫رو قبول میکنید؟
‫چه‏جور بازی‏هایی قراره بازی کنیم؟
‫برای اینکه بازی عادلانه باشه،
‫نمیتونیم جلوتر اطلاعتی رو فاش کنیم
‫ببخشید
‫مبلغ جایزه چقدره؟
‫پول جایزه شما پس از هر بازی ‫در قلک جمع میشه
‫بعد از اتمام اولین بازی مبلغ ‫رو به همه اعلام میکنیم
‫اگه نمیخواین شرکت کنید، ‫لطفا همین الان بهمون بگید
‫[فرم رضایت بازیکنان]
‫ ماده یکم، بازیکن اجازه ندارد ‫ دست از بازی کردن بردارد
‫ ماده دوم، بازیکنی که از بازی امتناع کند ‫ حذف خواهد شد
‫ ماده سوم: در صورت توافق اکثریت، ‫ ممکن است بازی‌ها خاتمه یابد
‫همش همینان؟
‫[امضاء، سونگ گی‌هون]
‫ بازی به زودی شروع میشه
‫ تمامی بازیکنان، از دستور العمل‏های پرسنل پیروی کنید ‫ و به سالن بازی برید
‫هی، اونجا رو ببین
‫لعنتی، اینجا چقدر بزرگه
‫ لطفا به دوربین نگاه کنید
‫لعنتی
‫برو کنار، احمق
‫ لطفا به دوربین نگاه کنید
‫ تایید شد
‫هی، سانگ‌وو!
‫تویی، سانگ‌وو
‫چی شده؟ ‫تو چرا اینجایی؟
‫یکی دو روز پیش رفتم در مغازه مامانت،
‫و اون گفت که به یه سفر کاری رفتی
‫و حرف اون حقیقت داره؟
‫بدهکاری؟
‫چو سانگ‌وویی که دانشگاه دانشگاه ملی سئول رفته، ‫افتخار سسانگمون‌دونگ؟
‫ به اولین بازی خوش آمدین
‫بیا بعداً حرف بزنیم
‫ تمامی بازیکنان، ‫ لطفا لحظه‌ای در زمین منتظر بمانید
‫ تکرار میکنم
‫ تمامی بازیکنان، ‫ لطفا لحظه‌ای در زمین منتظر بمانید
‫گرداننده صحبت میکنه، ‫آماده‌سازی بازی اول به اتمام رسید
‫حالا میتونید شروع کنید
‫- هی ‫- چیه؟
‫اونجا رو ببین. ‫اون چیه؟
‫واقعا به نظر عجیب میاد
‫لعنتی، اون کله‌اش چقدر گنده‌ست
‫ بازی اول چراغ قرمز، چراغ سبز هست
‫ وقتی فریاد میزنه، "چراغ سبز، چراغ قرمز" ‫ میتونید پیش‌روی کنید
‫ اگه معلوم بشه که بعدش حرکت کردید، ‫ حذف میشید
‫چراغ قرمز، چراغ سبز؟
‫بازی‎ایی که موقع بچگی می‌کردیم؟
‫ تکرار میکنم - ‫- فکر کنم
‫- این شوخیه؟ ‫ میتونید پیش‌روی کنید -
‫- الان جدی‌ان؟ ‫ وقتی که فریاد میزنه، -
‫- میخوای شرط ببندی کی اول تموم میکنه؟ ‫ "چراغ سبز، چراغ قرمز" -
‫ اگه معلوم بشه که بعدش حرکت کردید، ‫ حذف میشید
‫یه میلیون وون
‫قبوله؟
‫مَرد، لعنتی
‫قبوله
‫ اونایی که تا پنج دقیقه دیگه گیر نیوفتند ‫ و از خط پایان عبور کنند...
‫ از این دور می‌گذرند
‫ پس بیاین بازی رو آغاز کنیم
‫چراغ سبز، چراغ قرمز
‫ بازیکن 324. ‫ حذف شد
‫احمقِ گیر افتاد
‫اون...
‫صدای چی بود؟
‫چراغ سبز، چراغ قرمز
‫هی تو حذف شدی، احمق
‫اینقدر نمایش در نیار ‫و پاشو
‫ تکرار میکنم
‫ وقتی فریاد میزنه، "چراغ سبز، چراغ قرمز" ‫ میتونید پیش‌روی کنید
‫ اگه معلوم بشه که بعدش حرکت کردید، ‫ حذف میشید
‫ تکرار میکنم
‫ وقتی فریاد میزنه، "چراغ سبز، چراغ قرمز " ‫ میتونید پیش‌روی کنید
‫ اگه معلوم بشه که بعدش حرکت کردید، ‫ حذف میشید
‫بازی شروع میشه
‫چراغ سبز، چراغ قرمز
‫گی‌هون، سرت رو برنگردون. ‫فقط گوش بده
‫اگه اینطوری بمونی می‌میری
‫فکر کنم اون عروسک یه حسگر حرکتیه
‫اگه پشت سر یه نفر قایم بشی ‫گیر نمیوفتی
‫چراغ قرمز، چراغ سبز
‫وقت نیست
‫چراغ سبز، چراغ قرمز
‫کیه که پشت سر منه؟
‫همونی که از پشت بهت خنجر زد
‫ای عوضی
‫میخوای دوباره از پشت بهت خنجر بزنم؟
‫نه، نکن
‫لطفا
‫اینقدر نلرز، احمق
‫اگه گیر بیوفتی می‎میری
‫چراغ سبز، چراغ قرمز
‫لطفا، کمکم کن. ‫لطفا
‫منو ول کن
‫خواهش میکنم
‫چراغ سبز، چراغ قرمز