‫"از دید هیولاها، ما هیولاییم."
‫تایلر، صدام رو می‌شنوی؟
‫ببین، می‌دونم عصبانی هستی
‫بیخیال تایلر...
‫من و کلارک نگرانیم
‫هر اتفاقی که فکر می‌کنی ‫افتاده... فقط یه سری...
‫مسائل مربوط به آدم بزرگاست.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫زمان عجیبی برای سفر با هواپیماست...
‫آره
‫"روز اول"
‫اون بازیگر فیلم آلفا/بتاست.
‫الیزابت!
‫اوه، اون... دوستمه
‫الیزابت!
‫به محض نشستن کمربند ‫ایمنی خود را ببندید
‫و همچنین مطمئن شوید که پشتی صندلی
‫و سینی غذاخوری شما کاملا به ‫حالت ایستاده و رو به بالا باشند.
‫حتما صدام رو نشنیده...
‫ببخشید، یه کمک کوچیک می‌کنین؟
‫من میارمش!
‫سلام
‫کلارک
‫تو فرودگاه لاگواردیا دیدمت ‫داشتی چوب‌شور می‌خوردی.
‫خیلی شوکه کننده بود الیزابت... خیلی!
‫وکیلم تو زمان استراحت تماس گرفت...
‫تایلر خبر نداره
‫و الان...
‫اوه ببین! انگار تو یه فیلم ‫مستقل مزخرف گیر افتادیم...
‫-صدامون رو نمی‌شنوه؟ ‫-نه...
‫تو چرا داری میری شیکاگو؟
‫خب، مثل اینکه طبق لیست هنوز ‫وصی املاک آرتور محسوب میشم...
‫من...
‫مسئول بردن جنازه به مکزیک هستم...
‫منظورم اینه که... خیلی برای تایلر متاسفم
‫اینکه اسمامون یادت بمونه سخت بود؟
‫اسم کیا؟
‫تمام زنایی که آرتور باهاشون حرف زد
‫-من معمولا خبر نداشتم که... ‫-تو هرگز اشتباه نکردی!
‫من...
‫الیزابت...
‫تایلر چطوره؟
‫خیلی خوب نیست، ولی...
‫قبولش نمی‌کنه.
‫-ببخشید؟ ‫-دیوونه شدی؟
‫-داره اذیتتون می‌کنه؟ ‫-اوه نه... اون...
‫خانم‌ها و آقایان
‫مشکل کوچکی در شیکاگو به وجود اومده،
‫و در حال حاضر به شهر ‫سورن در میشیگان حرکت می‌کنیم.
‫-شوخیت گرفته! ‫-اوه...
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫لطفا از بخش فرست کلس خارج شو!
‫چیزی نیست برایان! ‫اون فقط... یه طرفداره!
‫لطفا به صندلی خود برگردید ‫و کمربند ایمنی خود را ببندید.
‫«ایستگاه یازده»
‫(کلارک: نباید می‌رفتم. متاسفم.)
‫(تیم: لطفا فقط زودتر برگرد خونه.)
‫(کلارک: برمی‌گردم، فعلا وسط ناکجاآبادم!)
‫خانم و آقایان هم اکنون در ‫حال کسب اطلاعات بیشتر
‫در رابطه با مشکل جهانی به وجود آمده هستیم
‫و خبرهای جدید را با شما ‫در میان خواهیم گذاشت.
‫از درک شما متشکریم.
‫مثل اینکه متوجه حرف من نیستید
‫اصلا می‌دونید سفیر سازمان ملل چیه؟
‫ایشون قبلا نپال رفته!
‫ایشون در بلیز کارهای ‫بشر دوستانه انجام داده!
‫هی، من دارم یه ماشین ‫از فرودگاه اجاره می‌کنم...
‫برایان!
‫فقط... اگر تو و تایلر خواستین...
‫دستیارم الان برامون یه جت گرفت. تو راهه.
‫اوه، عالیه.
‫به شیکاگو؟
‫اون مدیر تجاریشه، من پرستار بچه هستم...
‫سالن استراحت فرست کلس اونجاست
‫برایان، بیا بریم اونجا
‫تایلر؟
‫شی، میشه بیاریش؟ تایلر!
‫چرا؟
‫کار تو اینه که من رو از اینجا خارج کنی!
‫میچی... چی؟
‫-خدایا... ‫-متاسفم!
‫مشکلی نیست.
‫میشه بهم بگید پیشخوان ‫اجاره خودرو کجاست؟
‫ماشینی نمونده، همه رو اجاره دادن...
‫باید برم شیکاگو!
‫خب باشه "استیو مارتین" ! ‫بذار به "جان کندی" یه زنگ بزنم...
‫تا جفتتون برای روز شکرگزاری خونه باشین!
‫نیاز دارم که همین الان من ‫رو سوار یه هواپیما کنین!
‫امکانش نیست! شنیدی حرفم رو!؟
‫امکانش نیست!
‫آقا!
‫ازتون می‌خوام که یه نفس عمیق بکشید...
‫بخواب روی زمین! بخواب روی زمین!
‫خانم‌ها و آقایان توجه کنید،
‫در حال حاضر تمام پرواز‌ها لغو شده‌اند.
‫بیخیال!!!
‫بحران مرگ و میر در ‫شرکت‌های آماد بین‌المللی
‫با وجود کاهش چشم‌گیر ‫تعداد مبتلایان می‌تواند
‫باعث ایجاد یک فاجعه ‫در روزهای پیش رو شود.
‫کین، اگر این رو ‫می‌بینی... باید بهم گوش کنی!
‫این واقعیه! بچه‌ها رو ببر ‫خونه‌ی پدر و مادرت، فورا!
‫فقط جاده‌های فرعی، از بزرگراه نرین!
‫ببخشید...
‫خدا برنامه‌ای داره...
‫آها...
‫بیا امیدوار باشیم همین ‫ باشه که میگی .
‫سلام، تیم هستم
‫یه پیغام بذار
‫از تلفن‌ها متنفرم، بای!
‫سلام! یادم رفت شارژرم رو بیارم...
‫پس مجبورم از یکی قرض بگیرم
‫این آنفولانزائه بنظر جدی میاد...
‫ولی نگران نباش، کسی اینجا مبتلا نیست، پس...
‫همین الان شنیدم که میگن
‫قرار نیست بذارن کسی از اون یکی پیاده بشه
‫مسافرای اون هواپیما مریضن.
‫منظورم اینه که... هنوزم یه ‫سری حقوق شهروندی دارن
‫و اگر نیاز به مراقبت‌های ‫پزشکی داشته باشن...
‫فکر کنم اهمیتی نداره
‫این آنفولانزا همه رو می‌کشه
‫اگه بیان اینجا همه‌مون مردیم
‫تو حاضری برای یه غریبه بمیری؟
‫نه احتمالا...
‫ببخشید
‫ممنونم
‫تمام چمدان‌های باقی‌مانده
‫تنها در طبقه‌ی پایین سالن "ادموند فیتزجرالد"
‫در دسترس خواهند بود.
‫موفق باشید.
‫ببخشید
‫من خیلی طرفدارتونم، باورتون نمیشه
‫-ممنونم ‫-اشکالی نداره؟
‫آره، البته
‫یعنی آدم با خودش فکر ‫می‌کنه تو چنین وضعیتی...
‫یعنی باشه معروفه، خب که چی؟
‫ببین چی بهت میگم... ‫اگر همه روی زمین کوفتی بمیرن
‫دیگه اونقدرها هم معروف نیست.
‫-"اپیدمیولوژیست‌ها از میزان مرگ و میر ناشی از آنفولانزا حیرت زده شده‌اند." ‫-عجب!
‫چقدر قضیه جدیه...
‫من رو یادته؟
‫یکی از دوستای پدرتم
‫عمو کلارک
‫بنظر من تو خیلی باهوشی
‫و می‌دونی که وقتی به مادرت تو نیویورک
‫زنگ زدن دقیقا چی بهش گفتن...
‫دیشب
‫پدرت...
‫می‌دونی، خبر ندارم عاقبت ‫این آنفولانزا قراره چی بشه...
‫تمدن یک مکانیزم خود ‫اصلاحی پیچیده‌ست،
‫پیچیدگیش به اندازه‌ی پیچیدگی خود فرده،
‫هر کس تا یه حد مشخصی ‫خودآگاهی تو وجودش داره...
‫تو درک می‌کنی
‫ولی هر اتفاقی که بیوفته...
‫من عمو کلارک تو هستم.
‫"اگر باز هم روزگارم از این بدتر شود...
‫با اینهمه تا وقتی که می‌توانم بگویم
‫این بدترین وضع است
‫مامان! مامان!
‫اون نیاز... به کمک داره؟
‫نمی‌دونم
‫چند ساعت پیش از کارم استفاء دادم
‫خداروشکر وسایلم رو تو ماشینم گذاشته بودم...
‫اوه
‫می‌تونی ببینیش اون بیرون...
‫این برقی که...
‫تو چشم مردم هست.
‫انگار الان دیگه کل دنیا فقط همینه...
‫تمام کسایی که سوار اون ‫هواپیما هستن قهرمانن...
‫تک تکشون.
‫از اینم عبور می‌کنیم...
‫خوش‌بینی من از بین نرفته.
‫مطمئنی خوش‌بینیت فقط دلگرمی ‫ناشی از نوشیدنی نیست؟
‫-احتمالا همونه... ‫-احتمالا...
‫"روز هفتم"
‫میشه یه چیز دیگه بذاری؟
‫خدایا! کانال رو عوض کن!
‫نه! تلویزیون منه....
‫کلارک تامپسون!
‫سیگار کشیدن ممنوعه...
‫تو پرونده‌هایی که دارم نوشته که ‫شما در حال کسب و کار با شرکت
‫"گلدمن سکز" هستید.
‫اون پروفایل لینکدین منه؟
‫بدیهیه که نمی‌تونم اجازه ‫بدم این موضوع پخش بشه،
‫ولی دنبال آدمای مفید می‌گردم...
‫آدمای متفکر... ماهر...
‫مثل تو!
‫راستش نمی‌فهمم...
‫راجع به چی صحبت می‌کنی.
‫دارم راجع به زامبی‌ها صحبت می‌کنم مرد!
‫خوبه...
‫به اجتماع ساحلی من نزدیک نشو!
‫"سازمان امنیت داخلی"
‫اون دیگه کیه؟
‫خانم‌ها و آقایان
‫مامور نیک روکر از سازمان ‫"روز هشتم"
‫امنیت ملی با اعلامیه‌ای ‫جدید در خدمت شما هستم.
‫می‌دونم که دوران سختی رو ‫می‌گذرونیم ولی از شما خواهش می‌کنیم
‫تا با رفتار محترمانه‌تری از ‫امکانات اینجا استفاده کنید...
‫خصوصا از امکانات سرویس‌های بهداشتی.
‫در حال حاضر خبر جدیدی ‫نداریم تا در اختیار شما قرار بدیم.
‫همه با هم از این مصیبت عبور خواهیم کرد.
‫تمام.
‫زمین گیر شدید!
‫نه بابا!
‫بلاخره سیگنال داریم...
‫سلام، کجایی!؟
‫بهم زنگ بزن!
‫ای کاش اینجا بودی...
‫داشتم راجع به حرف دکتر نورمن راجع به
‫"قبول کردن" فکر ‫می‌کردم... و قبول نمی‌کنم!
‫من... این رو قبول نمی‌کنم!
‫خیلی حالم بده...
‫مبتلا شدم...
‫متاسفم...
‫حرفی که زدم حقیقت نداشت...
‫من نمی‌تونم دو هفته مرخصی بگیرم!
‫اون روزی که خونه‌ی ‫جانی بودیم رو یادته؟
‫عاشقتم...
‫چرا... زنگ نزدی؟
‫میشه باهات صحبت کنم؟
‫دستیارت برات جت نفرستاده،
‫احتمالا مرده!
‫اوه، عمو کلارک...
‫-قرار نیست هواپیماتون برسه! ‫-میرسه!
‫فقط باید پاسپورتم رو پیدا کنم...
‫این وضعیت برای هیچکس مناسب نیست
‫و به آدمای داخل این پیام رو می‌رسونه که تو
‫ترجیح میدی از سرما بمیری
‫تا اینکه بخشی از اجتماع اونا باشی.
‫همینطوره.
‫الیزابت، زمانی که پرده‌ی ‫واقعیت‌های نادرست کنار میره
‫آدم‌های قدرتمند از همه بیشتر آسیب می‌بینن.
‫همیشه سر کارم شاهدش هستم!
‫من به شرکت‌ها مشاوره میدم
‫من فکر می‌کردم خواننده‌ی تالاری...
‫نه، من تو گوش مدیر عامل‌ها می‌خونم...
‫و براش پول هم می‌گیری...؟
‫برای بالا بردن اعتماد به نفس مردای قدرتمند؟
‫می‌تونم با اطلاعاتی که ‫دارم ازتون محافظت کنم
‫از هر سه‌تاتون
‫اگر کمکم رو قبول کنی...
‫مثل آدم بدا تو فیلما حرف می‌زنی
‫-تایلر نیاز به توجه داره! ‫-تایلر حالش خوبه، شی کنارشه!
‫نشسته جلوی یه هواپیما‌ی پر از جسد!
‫باید از اینجا بریم تی...
‫ببین...
‫خانم‌ها، مامور نیک روکر ‫هستم از سازمان امنیت داخلی
‫دارم یه گروه تشکیل میدم، ‫شاید بتونین بهم کمک کنین...
‫تا حالا به فلوریدا کز سفر کردین؟
‫یه جزیره اونجا هست به ‫اسم جزیره‌ی آناستازیا...
‫تجربه‌ای در قایق‌رانی دارین؟
‫دنبال یه سری افراد با ‫مهارت‌های مشخصی می‌گردم...
‫خانم‌ها و آقایان
‫مامور نیک روکر از سازمان امنیت داخلی هستم
‫می‌خواستم یادآوری کنم که ‫همچنان ورود تمام افراد به جز
‫ خدمه‌ و کارکنان مجاز به مناطق محصور
‫ممنوع می‌باشد.
‫قبلا چند بار این رو تکرار کردم،
‫ولی لطفا... هر کسی ‫که زباله‌های اضافی داره،
‫به خصوص زباله‌هایی که ممکن هست فاسد بشن رو بیرون قرار بده. ‫ "جری مرسر، سرایدار"
‫تمام.
‫جری
‫جری، جری، جری...
‫چه شرارت‌هایی که از بشر سر نمی‌زنه...
‫"روز نهم"
‫چی شده؟
‫ظاهرا آقای امنیت داخلی برای خودشه گشته
‫و به آدمایی که ازشون خوشش میاد گفته
‫داره به سمت یه دنیای بهتر ‫حرکت می‌کنه... سواحل میامی.
‫پرستار بچه‌ی خانم بازیگر رفت...
‫و دوست‌ ایتالیاییش...
‫برام عجیبه که باهاش نرفته!
‫کسی می‌دونه چند نفر رو برده؟
‫اکثرا خانم‌ها رو برده
‫کل تیم فوتبال رفتن...
‫به جز دروازه‌بان.
‫میشه چند لحظه توجه کنید لطفا؟
‫میشه برگردید به این سمت؟ این مهمه!
‫ببخشید! این مهمه!
‫میشه برگردید این سمت؟
‫این بهترین اتفاقیه که می‌تونست بیوفته
‫باشه... اونا رفتن!
‫من یا شما رو دعوت نکردن...
‫چون فکر کردن که از شما برترن...
‫فکر کردن که لیاقت زندگی ‫کردن رو دارن و شماها ندارین
‫فقط برای خودشون این کارو کردن
‫و تنها مشکل نقشه‌شون این بود که...
‫به یه سرایدار کلاهبردار پناه بردن...
‫-چی؟ ‫-چی؟
‫دیشب دیروقت، بعد از کمی بررسی
‫متوجه شدم که مامور روکر
‫کسی که از روزای اول مسئولیت ‫اینجا رو به عهده گرفت، یه کلاهبرداره.
‫-وای، چی؟ ‫-آره...
‫اسم واقعیش جری مرسره...
‫و تا یک هفته و نیم پیش
‫سرایدار شیفت شب فرودگاه بود.
‫-چی؟ ‫-امکان نداره!
‫کسی از شماها با خودش فکر نکرد یک
‫مامور امنیت داخلی تو شهر ‫سورن در میشیگان چی کار می‌کنه؟
‫نه؟
‫آدم فرصت طلبی بود
‫و از ترس شما و توهم قدرتی
‫که داشت استفاده کرد...
‫و به احتمال خیلی زیاد باعث مرگ
‫همه‌ی اون آدما میشه.
‫یعنی اصلا خلبان از کجا آوردن؟ کی داشت...
‫کاپیتانمون.
‫آها... مهم نیست...
‫اصلا در واقع چیز خوبیه...
‫ولی ما قبلا خلبان داشتیم، الان دیگه نداریم
‫این چطور چیز خوبیه؟
‫چون زمانی نیاز به خلبان داری که ‫جایی برای رفتن داشته باشی، درسته؟
‫و ما کجا رو داریم؟
‫الان چه قرار ملاقاتی اهمیت داره؟
‫باید آینده رو ترک کنیم، باشه؟
‫الان فقط زمان حال و چیزی که ‫ما رو به اینجا آورده اهمیت داره
‫چون گذشته یک نقشه‌ست ‫و ما رو به اینجا رسونده
‫و اینجا، در این فرودگاه...
‫ما برنده‌ی لاتاری جهان ‫پس از آخر الزمان شدیم
‫و اون آدمایی که رفتن فقط باعث شدن ‫سهم تک تک ما از جایزه بیشتر بشه...
‫باشه؟
‫پل متحرک بسته شده
‫چون جری مرسر...
‫همون جری مرسر ترسوی
‫به طرز چشم‌گیری ذخیره‌ی ‫غذامون رو سه برابر کرده!
‫و ما اینجاییم...
‫در حالی که خیلی از نیاز‌های ‫اصلیمون از قبل بر آورده شده‌ان...
‫ما سرپناه داریم، غذا داریم
‫-درسته ‫-آره
‫ما یک اجتماع هستیم...
‫و ما جایی قایم شدیم
‫که هیچ کس قرار نیست پیدامون کنه.
‫ولی از کجا می‌دونی ‫که داشت دروغ می‌گفت؟
‫شاید تو داری این داستان ‫رو از خودت در میاری!
‫فکر می‌کنی این رو از خودم در آوردم؟
‫محض رضای خدا ‫کنستانس... نگاه کن خودت!
‫-ببین! ‫-راست میگه...
‫من مرسر رو می‌شناختم
‫فکر می‌کردم که بی‌خطر باشه
‫که فقط داره خودش رو سرگرم می‌کنه...
‫ولی وقتی یه چیزی گفتم، ‫تهدیدم کرد که می‌کشتم!
‫بهم گفت که من رو با خودش می‌بره...
‫ولی فقط به شرطی که پسرم رو با خودم نیارم.
‫دیشب همراه مایلز و الیزابت ‫مستقیما باهاش صحبت کردم
‫و به جای اینکه امروز باهاتون رو‌به‌رو بشه
‫دیشب با تیم فوتبال بانوان فرار کرد...
‫به جز دروازه‌بان.
‫-اصلا بهش اعتماد نداشتم ‫-آره، منم همینطور
‫می‌بینین، همه دروازه‌بان‌ها ‫رو مسخره می‌کنن، می‌دونین...
‫اونا از مهاجم‌ها خوششون میاد... از سرعت
‫ولی دروازه‌بان... با دروازه‌بان میشه برد...
‫درست میگه
‫و ما در کنار همیم و یه خانواده‌ایم
‫-آره ‫-آره
‫-درسته ‫-آره
‫دست خوش بابا مارک آنتونی...
‫تو یه ستاره‌ای
‫واقعا اینجا یه چیزی داریم
‫می‌دونی؟
‫ما چهار نفر... از جمله تایلر
‫چون قطعا اونم به حساب میارم
‫می‌دونی همدردی با بچه‌ها... با بچه...
‫من رو یاد آرتور می‌ندازه...
‫وقتی بحث دنیای پس از آخر الزمان باشه
‫معروفیت تو تقریبا اهمیت کمتری داره
‫می‌دونم
‫نه، ولی هنوزم زرق و برق خودش رو داره
‫-معروفیتت رو یادشونه! ‫-اوه، درسته...
‫و مایلز، ارتباط تو با یه موسسه‌ی فدرال
‫به تو مشخصات یه رهبر مادرزاد رو میده...
‫اصلا چرا به رهبر نیاز داریم؟
‫چون، تایلر... رهبرها به ما امید میدن
‫و اونقدری اینجا زنده نمی‌مونیم
‫تا جمعیت دنیا رو افزایش بدیم
‫اگر مردم امیدی نداشته باشن.
‫ولی شاید نباید این کار رو بکنیم ...
‫چه کاری رو نکنیم تایلر؟
‫افزایش جمعیت...
‫این حرفت یه کم تلخه، اینطور نیست؟
‫نه، بامزه‌ست
‫اینترنت من هنوز شب‌ها کار می‌کنه...
‫به یه ماهواره آلمانی وصل میشم
‫می‌تونیم ویکی‌پدیا رو دانلود کنیم... ‫و هر چیز دیگه‌ای که گیرمون بیاد.
‫فکر خوبیه!
‫آره، تا جایی که می‌تونی ‫مطالب راجع به مهندسی جمع کن...
‫مهندسی برق!
‫ شکسپیر!
‫چرا که نه؟ میشه یه...
‫نمایش سه نفره؟
‫آره
‫ولی با چهار نفر!
‫زود باش، امتحان کن... بابا نوئل می‌شنوه.
‫من فقط... من فقط برادرم رو می‌خوام... ‫"روز دهم"
‫جن‌های بابا نوئل می‌تونن ‫برادرت رو درست کنن!
‫مثل هوش مصنوعی می‌مونه!
‫-بچه‌ها کجان؟ ‫-بالای برج...
‫تایلر یه ایده‌ای داشت.
‫جدی میگم، امتحان کن! بابا ‫نوئل می‌تونه با مرده‌ها حرف بزنه!
‫اگر یه چیزی بگی حس ‫بهتری بهت دست میده...
‫مهم نیست که صدات رو بشنوه یا نه...
‫سلام رایان، امیدوارم حالت خوب باشه
‫و چیزای خوبی برای کریسمس ‫بگیری، مثل بازی فورتنایت...
‫درست نمیگم؟
‫تو سرم با هم بازی می‌کنیم...
‫باشه بچه‌ها، برین پایین...
‫شماها نباید این بالا باشین!
‫زود باشین...
‫چطوری اومدی این بالا؟
‫داشت جواب میداد!
‫سلام، آرتور...
‫اونجایی؟
‫سلام، منم کلارک!
‫آره، آره... منم خوشحال شدم صدات رو شنیدم
‫گوش کن، اینجا نشستم کنار پسرت
‫و متاسفم که این رو میگم ولی خیلی مغروره
‫آره، از همه‌ی بچه‌ها می‌خواد که وانمود کنن
‫ولی خودش بازی نمی‌کنه!
‫همیشه همینطوری بوده؟
‫آره، همینجاست...
‫آره، همینجاست... باشه
‫باشه
‫سلام بابا
‫ببخشید که نتونستم
‫بیام شیکاگو و نمایشت رو ببینم
‫واقعا می‌خواستم ببینم
‫خیلی هیجان‌زده بودم...
‫مامان اون شب فیلم‌برداری داشت
‫واقعا سعیش رو کرد
‫بگذریم، خیلی خفنه که نقش ‫"شاه لیر" رو بازی کردی!
‫دیگه نمی‌دونم چی بگم...
‫خوشحالم که ماه پیش دیدمت
‫ولی...
‫ای کاش می‌تونستم دوباره ببینمت.
‫حالا، بهم بگو چه حسی داشت؟
‫باشه خب کسی وحشت نکنه...
‫ولی حتما شبکه‌ی برق از کار افتاده
‫چون از دیشب دیگه وصل شدیم به ژنراتور...
‫این یعنی باید از این به بعد ‫کمتر از برق استفاده کنیم...
‫-چقدر کمتر؟ ‫-آره، دقیقا...
‫تو طول روز چراغا رو خاموش می‌کنیم...
‫فقط یک تلویزیون رو روشن ‫می‌ذاریم برای اخبار جدید
‫و لطفا شارژ کردن وسایل ‫شخصی‌تون رو الویت قرار ندین!
‫-ولی به اینترنت نیاز داریم... ‫-آره
‫تا جایی که ما خبر داریم، ‫دیگه اینترنتی در کار نیست
‫درسته تایلر؟
‫دیگه اینترنتی نیست.
‫کسایی که فرودگاه رو ‫اداره می‌کردن برنامه داشتن
‫همه‌جای سقف پنل‌های ‫خورشیدی نصب کنن.
‫حالا، من فکر می‌کنم که با اینا
‫و باتری‌ هواپیماهای ‫قدیمی‌ای که تو انبار داریم
‫بتونیم یه چیزی در بیاریم!
‫واقعا؟ و بلدی چطور این کار رو بکنی؟
‫-آره! ‫-تحت تاثیر قرار گرفتم...
‫و... از نظر فنی...
‫می‌تونیم...
‫می‌تونیم تا ابد دوم بیاریم...
‫یکی رو داشتم...
‫ولی اینایی که گفتی واقعا هوشمندانه‌ست!
‫"روز دوازدهم"
‫داری مهمونی رو از دست میدی
‫اینترنتم دیگه کار نمی‌کنه
‫این آخرین چیزیه که دانلود کردم.
‫"نظام سرمایه‌داری" ‫اگر فقط پاکش کنم چی؟
‫منظورم اینه که... ما که ‫دوباره به وجود میاریمش!
‫ببخشید، میشه یه لحظه اونو بذاری کنار؟
‫ببخشید
‫ببین، فکر کنم که جفتمون می‌دونیم...
‫این چند سال اخیر تو آلمان...
‫کار پدرت واقعا به من آسیب زد.
‫نمی‌دونم اینجا چی داره ‫که اینطوری شدم ولی من...
‫نمی‌دونم...
‫بنظر میاد که انگار یه چیز خوبی در جریانه...
‫بین ما.
‫دیوونه شدم؟
‫تو هم حسش می‌کنی؟
‫شاید فقط بخاطر اینه که بابا مرده.
‫یه چیزی برات گذاشته
‫بیشتر یه چیز نمادینه...
‫ولی تو کیفم داشتمش، پس...
‫نقاشیاش باحاله
‫"ام.سی" نوشته شده روی ‫جلدش مخفف میراندا کروله...
‫که اتفاقا زن اول پدرت بود
‫یادمه
‫چند هفته پیش برام فرستادش...
‫و بین نامه‌ها به دستم رسید
‫ازت قایمش کردم
‫چندین ساله که این کار رو می‌کنم
‫از وقتی طلاق گرفتیم شروع ‫کرد به نامه فرستادن برای تو
‫و...
‫من سوزوندمشون.
‫چرا؟
‫چون خودخواهم.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫وقتی مردم دروغ میگن متوجه میشه.
‫خب، چه دروغی گفتی بهش؟
‫که آرتور برای صحبت باهاش ‫به سعی کردن ادامه داد...
‫کی چندتا هالوپینوی سوخاری می‌خواد؟
‫-تایلر! ‫-اوه خدای من!
‫تایلر، اون مرد کیه؟
‫چیزی نیست
‫نجات پیدا کرده
‫سوار هواپیمای گیچی‌گومی بود...
‫تایلر! بیا اینجا! بیا اینجا پیش من!
‫احتمالا ناقله!
‫نیست! حتما مصونیت داره...
‫مبتلا نشده، ولی بقیه همه شدن!
‫این یعنی اون بیرون بازم آدم هست!
‫تایلر! تایلر بیا اینجا! لطفا ‫به اون مرد دست نزن!
‫ببین، لطفا... لطفا...
‫مایلز، مایلز! چی کار داری می‌کنی!؟
‫اسلحه رو بذار کنار!
‫چه غلطا مایلز؟ اسلحه ‫رو بذار کنار! بذارش کنار!
‫محض رضای خدا! الان جفتشون ناقلن!
‫الیزابت ازت می‌خوام همین الان بری بیرون
‫مریض نبود، مصونیت داره...
‫ما که نمی‌دونیم همچین چیزی هست یا نه!
‫اوه همین الان ثابت شد احمق!
‫-چی کار کنم؟ ‫-ببرشون بیرون...
‫فقط بندازشون بیرون از اینجا !
‫گرت!
‫ما هیولا نیستیم!
‫بهش بگو اسلحه رو بذاره کنار!
‫-کلارک؟ ‫-کلارک!
‫-قرنطینه‌شون می‌کنیم... ‫-باشه، قرنطینه کن!
‫باشه؟ تو هواپیمای خصوصی تو آشیانه‌ی جی...
‫باتریش هنوز کار می‌کنه،درسته مایلز؟
‫-مایلز؟ ‫-آره...
‫باشه، خوبه... گرما هست، غذا هم هست...
‫یه هفته اونجا نگهشون می‌داریم، ‫بعد حقیقت رو می‌فهمیم...
‫این کافی نیست!
‫ما می‌خوایم دوستامون برگردن به جمعمون!
‫حداقل یک ماه...
‫کلارک...
‫یک هفته کافی نیست...
‫یک ماه
‫-یه ماه؟ ‫-آره.
‫-یه ماه؟ ‫-باشه، آره...
‫-یه ماه! ‫-آره.
‫باشه... توافق منصفانه‌ایه...
‫باشه، باشه... یک ماه... ما میریم!
‫ما میریم! ما میریم!
‫"هنگامی که بندگان تو با ‫هر وسیله‌ای که فرستادی
‫به جنگ با دشمنان خود می‌روند،
‫-کار درستی کردی... ‫-و به درگاه پروردگار دعا می کنند
‫پس دعا و مناجات آنان را
‫در بهشت بشنو...
‫"روز سی ام" ‫از آرمان‌های آنان حفاظت کن.
‫هنگامی که گناهی مرتکب می‌شوند،
‫زیرا هیچ کس از گناه مبرا نیست،
‫و تو نسبت به آنان خشمگین می‌شوی
‫و آنان را به دست دشمن می‌سپاری
‫اگر توبه کنند، لطف تو را بجویند و بگویند:
‫"ما گناه کردیم و مرتکب خطا شده‌ایم،
‫ما شرورانه عمل کرده‌ایم..."
‫سه هفته‌ست که سرت رو ‫از تو اون در نیاوردی...
‫-پیش‌تر حیاتی وجود نداشته. ‫-چی کار داری می‌کنی؟
‫پیش‌تر حیاتی وجود نداشته، ‫پیش‌تر حیاتی وجود نداشته
‫پیش‌تر حیاتی وجود نداشته.
‫اگر با تمام دل و جان
‫ خود به سوی تو بازگشتند
‫در سرزمین دشمنانشان
‫که آنها را اسیر کرده‌اند...
‫پس دعا و مناجات آنان را در بهشت بشنو
‫در جایگاه خودت..."
‫"روز چهل و دوم"
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫اون چیه گذاشتین؟
‫من...
‫رفقای تو سالن
‫گفتن بیشتر احساس راحتی می‌کنن
‫اگر شما هم بذارین...
‫فقط برای یه مدته...
‫اشکالی نداره؟
‫بهت که گفتم
‫این چطوره کلارک؟
‫عالی!
‫"و آن دسته از بندگانت را که گناه کرده‌اند
‫و تمام اشتباهاتی
‫که مرتکب شده‌اند را ببخش
‫"روز صدم" ‫"اعتدال بهاری"
‫"و آنان رو مورد شفقت قرار ده
‫در برابر کسانی که اسیرشان کرده‌اند،
‫تا بتوانند به آن‌ها رحم کنند."
‫دعا کنیم.
‫-چی کار می‌کنی؟ ‫-دارم موزه می‌سازم
‫یه ادای احترام به بهترین ‫روزهایی که قبلا داشتیم...
‫یه چیزی که بهمون یادآوری ‫کنه چقدر همه‌چیز خوب بود
‫یه جور هدف... برای بازگشت به اون دوران.
‫صحبت با مرده‌ها از طریق ‫سیستم رادیو خیلی وحشتناکه.
‫اینجوری بهتره...
‫نمی‌خوابه
‫از اون موقع... ‫همیشه ارواح
‫گیجش می‌کردن
‫ولی این بار... این اتفاق ‫باعث شد چیز دیگه‌ای
‫احساس کنه.
‫تو برلین براش قلدری می‌کردن
‫تایلر فکر می‌کنه قرنطینه شدنش
‫یه جور خصومت شخصی و تحقیره!
‫باید بزرگ بشه و فراموشش کنه.
‫از تایلر متنفری چون از آرتور متنفر بودی؟
‫من از تایلر متنفر نیستم
‫ولی از آرتور متنفر بودی
‫چرا؟ فکر می‌کنی بهش حسودیم میشد؟
‫چون اونم همین فکر رو می‌کرد.
‫من در نقش "آنتونیو" تو ‫نمایش "تاجر ونیز" شکستش دادم
‫و هیچ‌وقت نتونست بفهمه
‫که من بهش حسودی نمی‌کنم!
‫آرتور خیلی حقیر بود
‫یه بازنده‌ی معروف درجه‌ی ‫دو بود که دور خودش رو
‫پر کرده بود با یه سری آدم ‫معروف درجه سه مثل خودت!
‫اوه آره...
‫و تنها زنی که ارزش وقتش رو داشت،
‫میراندا رو گذاشت کنار...
‫که راستی هیچ‌وقت بیخیالش نشد.
‫یه پدر و همسر افتضاح بود که ‫اتفاقا خودت از این یکی خبر داری...
‫و روی صحنه غرق در عرق خودش مرد
‫در حالی که داشت خودش رو می‌کشت
‫تا با اجرای داغون "شاه لیر" جدی بگیرنش!
‫و باز هم... عاشقش بودم!
‫همه عاشقش بودن
‫منظورم اینه که...
‫تو هر روز کلی انرژی صرف می‌کنی
‫تا مردم فقط ازت خوششون بیاد...
‫تا فقط به جملاتی که میگی گوش کنن...
‫ولی آرت...
‫آرت مجبور نبود حتی سعی کنه
‫حتما این خیلی حس بدی بهت میده!
‫تایلر اینجا پیشرفت می‌کنه
‫من بهش خیانت نکردم، حتی ‫اگر تو فکر کنی که کردم...
‫در واقع، من زندگی جفتتون رو نجات دادم.
‫همه می‌دونیم که آرتور ‫باعث آسیب دیدن تایلر شد
‫همه‌مون! همه‌ی ما آسیب دیدیم...
‫آره، درست میگی... درست میگی.
‫الیزابت، ما باید کنار هم بمونیم
‫نباید اجازه بدیم یه بچه ‫ما رو به جون هم بندازه!
‫من... می‌دونم...
‫آرتور؟
‫اونجایی؟
‫کلارکم...
‫دلم برات تنگ شده، دوست قدیمی
‫برخلاف میلم.
‫گوش کن، واقعا پشیمونم از...
‫حرفی که آخرین باری ‫که صحبت کردیم زدم
‫تو شیکاگو
‫سعی کردم که از پسرت محافظت کنم
‫ولی دیگه نمی‌دونم چطور...
‫به روش خودش مثل توئه...
‫جسور، بی‌تفاوت نسبت به مقامات...
‫مستقل...
‫ولی خرابکاره...
‫و تو هرگز خرابکار نبودی.
‫من برای آدمای اینجا یه ارزشی دارم
‫نسبت به همه یه سری مسئولیت‌هایی دارم
‫و فکر نمی‌کنم کار اشتباهی انجام داده باشم
‫ولی وقتشه که تایلر و الیزابت برن...
‫عمو کلارک؟
‫تایلر؟
‫کجایی؟
‫تو... کجا...
‫چون من منظورم این نبود...
‫من بین مرده‌ها هستم.
‫الیزابت!
‫الیزابت! کنستانس! مایلز!
‫کی اون پایینه!؟
‫-من اینجام! چی شده؟ ‫-تایلره...
‫سوار گیچی‌گومی شده...
‫چرا؟
‫تایلر، چرا سوار اون هواپیما شدی؟
‫برای اینکه آزادتون کنم.
‫گیت 105!
‫جت آتیش گرفته!
‫آتیشش زد!
‫تایلر هنوز سوار هواپیماست!
‫تایلر!
‫نه!
‫تایلر!
‫نه، تایلر!
‫الیزابت...
‫تایلر! نه!
‫الیزابت...
‫ولی آرام! ببین!
‫باز می‌آید!
‫اگر هم مرا به صاعقه ‫بکشد راه بر او می‌گیرم!
‫بایست، ای پندار واهی!
‫اگر آوازی داری و می‌توانی ‫به کارش ببری، با من سخن بگو.
‫اگر کار نیکی برای آرامش تو
‫و رستگاری من می‌توان کرد، به من بگو.
‫اگر بر سرنوشت کشورت آگهی
‫و با پی بردن بدان بتوان به خوشی ‫از آن پرهیز کرد... آه! سخن بگو!
‫سخن بگو!