1 00:00:31,197 --> 00:00:32,699 ‫غروب رو دیدی؟ 2 00:00:36,077 --> 00:00:39,164 ‫آسمون خیلی رنگارنگ شده. 3 00:00:39,164 --> 00:00:42,125 ‫ای خدا. غروب که اصلا از اینجا معلوم نیست. 4 00:00:42,125 --> 00:00:43,543 ‫می‌تونم تصورش کنم. 5 00:00:45,628 --> 00:00:47,547 ‫این‌طور که پیداست، استاد تصور کردنم. 6 00:00:48,882 --> 00:00:53,261 ‫دنی، پیشم بمون. بذار کمکت کنم. 7 00:00:55,346 --> 00:00:56,931 ‫اشکالی نداره. خودم ردیفش می‌کنم. 8 00:00:57,849 --> 00:00:59,017 ‫نمی‌کنی. 9 00:00:59,017 --> 00:01:02,645 ‫کمک لازم داری. بذار کمکت کنم. 10 00:01:05,190 --> 00:01:07,400 ‫دیگه می‌تونم حضورت رو مسدود کنم. 11 00:01:07,400 --> 00:01:11,738 ‫چه عالی. درود بر روان‌درمانی. 12 00:01:15,283 --> 00:01:17,410 ‫دنی، بیدار شو. 13 00:01:17,410 --> 00:01:19,079 ‫دنی، خواهش می‌کنم ‫بذار حضور پیدا کنم. 14 00:01:19,079 --> 00:01:22,123 ‫چی؟ 15 00:01:23,792 --> 00:01:25,043 ‫همه‌جا ساکته. 16 00:01:33,009 --> 00:01:35,386 ‫تا حالا اصلا ساکت نبوده. 17 00:01:42,685 --> 00:01:43,770 ‫دنی. 18 00:01:46,481 --> 00:01:48,817 ‫دنی، بیدار شو. 19 00:03:29,375 --> 00:03:37,759 ‫«اتاق شلوغ» ‫«فصل یکم، قسمت دهم» 20 00:03:57,487 --> 00:03:59,489 ‫ببین، ببین، ببین. بچه‌ها رو بنداز تو گونی. 21 00:04:00,281 --> 00:04:02,700 ‫سفت ببندش. ‫این‌جوری قطع تنفسشون رو می‌فهمی. 22 00:04:16,589 --> 00:04:18,341 ‫لطفا نفر بعدی بیاد. 23 00:04:19,467 --> 00:04:20,802 ‫- سلام استن. ‫- سلام راس. 24 00:04:20,802 --> 00:04:22,679 ‫باید باز هم از این بگیرم. 25 00:04:24,764 --> 00:04:26,266 ‫این بسته رو که دو هفته پیش گرفتی پسر. 26 00:04:26,975 --> 00:04:28,309 ‫- خب که چی؟ ‫- استن. 27 00:04:29,102 --> 00:04:31,562 ‫هوم. ‫ببین، کافیه این دادگاه رو پشت‌سر بذارم، 28 00:04:31,562 --> 00:04:33,690 ‫بعدش دیگه نمی‌خورم. خب؟ 29 00:04:34,816 --> 00:04:35,900 ‫شرمنده‌ام پسر. 30 00:04:37,986 --> 00:04:39,237 ‫- اذیت نکن دیگه راس. ‫- استن. 31 00:04:40,071 --> 00:04:42,198 ‫داری معطلمون می‌کنی پسر. بجنب دیگه. 32 00:04:45,868 --> 00:04:48,162 ‫- خودت هم می‌دونی کارتون مسخره است، مگه نه؟ ‫- من که قوانین رو وضع نکردم پسر. 33 00:04:48,162 --> 00:04:50,331 ‫من به کشورم خدمت کردم، ‫عین گداهای بدبخت میام اینجا، 34 00:04:50,331 --> 00:04:52,041 ‫- خیلی‌خب... استن، درک می‌کـ... بس کن! ‫- ولی باز هم هیچی نصیبم نمی‌شه. 35 00:04:52,041 --> 00:04:54,544 ‫- کمبود دارو دارم. ‫- آروم باش. بیرونت می‌کنن‌ها. 36 00:04:54,544 --> 00:04:57,380 ‫- حقمه بهم دارو بدین! ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب. بیا اینجا. بیا اینجا! 37 00:05:08,224 --> 00:05:10,893 ‫باید از دکتر وقت بگیری. خب؟ 38 00:05:13,604 --> 00:05:14,605 ‫خونسرد باش. 39 00:05:15,106 --> 00:05:16,107 ‫مرسی. 40 00:05:40,089 --> 00:05:47,472 ‫[دارین به آمریکا برمی‌گردین] ‫[منوی رستوران والنتین] 41 00:06:03,946 --> 00:06:05,656 ‫بله؟ 42 00:06:08,368 --> 00:06:09,369 ‫جناب قاضی... 43 00:06:14,332 --> 00:06:18,127 ‫مهلت ارسال پروپوزالت گذشت. ‫چندین هفته است که سر کلاس‌هات نیومدی. 44 00:06:18,127 --> 00:06:20,046 ‫یعنی گزینه مناسبی ‫واسه استاد دائم شدن نیستم؟ 45 00:06:20,046 --> 00:06:24,092 ‫رایا، تو شهادتت رو دادی. ‫همه‌جوره به این پسر کمک کردی. 46 00:06:24,092 --> 00:06:26,344 ‫وقتشه از پرونده‌اش کنار بکشی. 47 00:06:29,639 --> 00:06:30,640 ‫آفرین دختر خوب. 48 00:06:32,058 --> 00:06:34,060 ‫نذار احساسات مانع کارمون بشه. 49 00:06:34,060 --> 00:06:36,187 ‫- چرا نذارم؟ ‫- جانم؟ 50 00:06:36,187 --> 00:06:39,315 ‫مگه دلیل اصلی کارمون احساسات نیست؟ 51 00:06:39,315 --> 00:06:42,235 ‫- رایا. ‫- اگه نیست هم نباید باشه؟ 52 00:06:44,112 --> 00:06:45,988 ‫باید برم شام بخورم. ‫سر کلاس می‌بینمت. 53 00:06:53,579 --> 00:06:55,289 ‫مرسی. 54 00:07:05,758 --> 00:07:06,759 ‫استن؟ 55 00:07:07,844 --> 00:07:09,053 ‫اِم، باید صحبت کنیم. 56 00:07:11,305 --> 00:07:14,809 ‫افکار خودکشی خیلی رایجه. ‫چطور پیش‌بینی نکرده بودم؟ 57 00:07:16,727 --> 00:07:17,728 ‫از این حرف‌ها نزن. 58 00:07:18,729 --> 00:07:20,148 ‫تحت نظر خودم بود استن. 59 00:07:21,732 --> 00:07:25,278 ‫افراد خیلی زیادی این بچه رو ‫روسیاه کردن. 60 00:07:25,278 --> 00:07:26,446 ‫خودت رو مقصر ندون. 61 00:07:26,446 --> 00:07:27,864 ‫تو هم دیگه روان‌شناس شدی؟ 62 00:07:29,824 --> 00:07:30,825 ‫منظور خاصی ندارم. 63 00:07:32,243 --> 00:07:35,455 ‫فقط می‌دونیم اگه صدای افتادنش ‫از تختش رو نشنیده بودن، الان مرده بود. 64 00:07:38,875 --> 00:07:41,210 ‫فعلا باید امیدوار باشیم ‫تا صبح زنده بمونه. 65 00:08:18,664 --> 00:08:21,042 ‫[زندان جزیره رایکر] 66 00:08:21,042 --> 00:08:22,793 ‫- به هوش اومده؟ چیز دیگه‌ای نگفتن؟ ‫- نه. 67 00:08:22,793 --> 00:08:24,629 ‫یکی باید به این جماعت ‫کلمات بیشتری یاد بده. 68 00:08:24,629 --> 00:08:26,589 ‫- چرا. یه سری چیز دیگه هم گفتن. ‫- دیگه چی گفتن؟ 69 00:08:26,589 --> 00:08:28,841 ‫گفتن می‌تونه آخر هفته ‫تو دادگاه حاضر بشه. 70 00:08:28,841 --> 00:08:30,968 ‫چی؟ شوخیشون گرفته؟ 71 00:08:30,968 --> 00:08:32,178 ‫از نظر دادگاه، 72 00:08:32,178 --> 00:08:34,514 ‫دو بیانیه نهایی و یه اعلام حکم ‫بیشتر باقی نمونده. 73 00:08:34,514 --> 00:08:37,141 ‫در نتیجه، سلامت جسمانیش کفایت می‌کنه. 74 00:08:37,141 --> 00:08:39,435 ‫- خیلی تند راه می‌ری. ‫- ها؟ 75 00:08:39,435 --> 00:08:41,312 ‫- تند راه می‌ری. ‫- پام بلنده. 76 00:08:41,896 --> 00:08:42,980 ‫هیئت منصفه در چه حاله؟ 77 00:08:43,856 --> 00:08:47,068 ‫خب، قاضی تأخیر پزشکی اعلام کرده ‫که به نفع ماست. 78 00:08:47,068 --> 00:08:49,904 ‫هیئت منصفه معمولا اقدام به خودکشی رو ‫نشانه عذاب وجدان محسوب می‌کنه. 79 00:08:49,904 --> 00:08:52,698 ‫ای خدا، مردم همیشه ‫نسبت به هم بدبینن، مگه نه؟ 80 00:08:52,698 --> 00:08:54,575 ‫آره، همیشه بدبینن؛ ‫ولی تو نیستی، مگه نه؟ 81 00:08:54,575 --> 00:08:56,619 ‫نه‌خیر، من نیستم. ‫می‌تونی بهم پیشنهاد خرید پل بدی. 82 00:08:56,619 --> 00:08:58,412 ‫می‌خرمش. 83 00:08:58,412 --> 00:08:59,330 ‫آره. 84 00:09:00,581 --> 00:09:03,334 ‫دنی. سلام. 85 00:09:03,334 --> 00:09:05,086 ‫وای، خدا رو شکر. 86 00:09:05,086 --> 00:09:07,630 ‫اینجا رو باش. ‫این بچه سالم و سلامته، مگه نه؟ 87 00:09:07,630 --> 00:09:09,507 ‫خوبی؟ حالت چطوره؟ 88 00:09:10,716 --> 00:09:12,260 ‫الان درد داری؟ 89 00:09:12,260 --> 00:09:14,428 ‫نمی‌خوای چیزی برات بیارم؟ 90 00:09:16,722 --> 00:09:17,932 ‫دنی؟ 91 00:09:20,810 --> 00:09:22,478 ‫دنی در امانه؛ 92 00:09:23,312 --> 00:09:25,898 ‫ولی نه الان اینجاست، نه بعدا میاد. 93 00:09:25,898 --> 00:09:27,775 ‫تنها مقصر این شرایط هم خودتی. 94 00:09:27,775 --> 00:09:29,443 ‫خواهش می‌کنم بذار باهاش صحبت کنم جک. 95 00:09:29,443 --> 00:09:31,988 ‫گمون کنم همه‌مون می‌دونیم ‫نتیجه آخرین صحبتتون از چه قرار بود. 96 00:09:32,905 --> 00:09:34,156 ‫بی‌انصافی نکن. 97 00:09:35,491 --> 00:09:37,118 ‫من صرفا سعی کردم کمکش کنم. 98 00:09:37,118 --> 00:09:40,121 ‫فرض کن دنی چند روز دیگه می‌ره زندان. 99 00:09:40,121 --> 00:09:42,790 ‫با احتساب شرایط هم ‫احتمالش خیلی زیاده. 100 00:09:42,790 --> 00:09:44,500 ‫موافق نیستی؟ 101 00:09:44,500 --> 00:09:47,837 ‫پس از خودت بپرس پسره بیش از همه ‫به کمک کی نیاز داره؟ 102 00:09:47,837 --> 00:09:49,255 ‫به کمک تو یا من؟ 103 00:09:50,423 --> 00:09:53,551 ‫نه‌خیر، به نظرم تو دیگه ‫به حد کافی کمکمون کردی، 104 00:09:53,551 --> 00:09:56,345 ‫پس برو یه از دست رفته‌ی دیگه ‫واسه خودت پیدا کن. 105 00:09:57,638 --> 00:09:59,098 ‫باقیش رو خودم ردیف می‌کنم. 106 00:10:00,516 --> 00:10:04,395 ‫پرستار، خیلی خسته‌ام و اگه می‌شه، ‫ترجیح می‌دم استراحت کنم؛ 107 00:10:04,395 --> 00:10:05,605 ‫ولی از جفتتون خیلی ممنونم... 108 00:10:05,605 --> 00:10:10,276 ‫که به ملاقاتم اومدین ‫دکتر و وکیل عزیز. 109 00:10:11,402 --> 00:10:12,194 ‫واقعا... 110 00:10:12,236 --> 00:10:14,572 ‫... خیلی لطف کردین. ‫مطمئنم باز هم می‌بینمتون. 111 00:10:16,449 --> 00:10:17,908 ‫خیلی‌خب. 112 00:10:31,047 --> 00:10:33,633 ‫باز هم بدجوری برام دردسر درست کردی استنلی. 113 00:10:35,092 --> 00:10:38,596 ‫عین لورل و هاردی شدیم. نه؟ گمون نکنم. 114 00:10:40,306 --> 00:10:45,353 ‫خب، مسلما بد نیست در آینده ‫کمی با فرهنگ عامه‌پسند آشنا بشیم. 115 00:10:48,022 --> 00:10:49,357 ‫من که بهت گفته بودم این‌طوری می‌شه. 116 00:10:53,319 --> 00:10:55,321 ‫دنیای بیرون به درد تو نمی‌خوره پسرم. 117 00:10:57,156 --> 00:10:58,324 ‫از اولش هم به دردت نمی‌خورد. 118 00:11:01,702 --> 00:11:03,037 ‫بیش از حد طاقت‌فرساست. 119 00:11:04,205 --> 00:11:06,832 ‫پسر خوبی باش و همین‌جا بمون، خب؟ 120 00:11:08,084 --> 00:11:09,919 ‫مجبورم نکن اینجا رو پر آب کنم. 121 00:11:11,712 --> 00:11:13,089 ‫زبون همدیگه رو می‌فهمیم؟ 122 00:11:48,124 --> 00:11:49,125 ‫بهتره غذا بخوری. 123 00:11:50,668 --> 00:11:51,752 ‫گرسنه نیستم. 124 00:11:52,962 --> 00:11:57,633 ‫به حدی رسیده بود که می‌تونست ‫باقی شخصیت‌هاش رو کمی کنترل کنه. 125 00:11:57,633 --> 00:11:59,510 ‫حتما جک دوباره قوی‌تر شده. 126 00:11:59,510 --> 00:12:01,303 ‫شاید پسره نمی‌خواست حضور داشته باشه. 127 00:12:01,303 --> 00:12:03,139 ‫بعد از این همه سختی، ‫واسه چی باید حاضر بشه؟ 128 00:12:04,306 --> 00:12:05,641 ‫چیکار کنیم استن؟ 129 00:12:07,685 --> 00:12:08,894 ‫شکست می‌خوریم رایا. 130 00:12:08,894 --> 00:12:10,730 ‫حتما چیزی رو از قلم انداختیم. اصلا... 131 00:12:11,939 --> 00:12:13,232 ‫نامه خودکشی ننوشته بود؟ 132 00:12:13,232 --> 00:12:14,650 ‫نچ. ولی این... 133 00:12:16,318 --> 00:12:20,364 ‫نه، وایستا. ‫ولی این یکی رو تختش کنارش بود. 134 00:12:21,907 --> 00:12:23,492 ‫- آدامه. ‫- آدامه. 135 00:12:25,786 --> 00:12:29,457 ‫خب، چه دردی داری که عین نقل و نبات ‫قرص می‌خوری؟ 136 00:12:30,875 --> 00:12:31,876 ‫به خاطر جریانات جنگه. 137 00:12:31,876 --> 00:12:33,711 ‫«جریانات جنگ»؟ 138 00:12:34,712 --> 00:12:36,756 ‫منظورت چیه؟ می‌شه بیشتر توضیح بدی؟ 139 00:12:39,925 --> 00:12:41,343 ‫اختلال اضطراب پس از سانحه دارم. 140 00:12:41,343 --> 00:12:44,096 ‫جوان بودم و عضو برنامه آموزشی سربازان شدم. 141 00:12:45,055 --> 00:12:47,975 ‫تجربه فرماندهی نداشتم ‫و اوضاع خیلی خوب پیش نرفت. 142 00:12:48,476 --> 00:12:49,935 ‫منظورت چیه؟ افرادت جون باختن؟ 143 00:12:49,935 --> 00:12:53,063 ‫آره. تعدادشون هم خیلی زیاد بود ‫و مسئولیتش رو قبول می‌کنم. 144 00:12:53,063 --> 00:12:54,523 ‫متوجه منظورت نمی‌شم. 145 00:12:54,523 --> 00:12:57,234 ‫همین الان بهت گفتم ‫عضو برنامه آموزشی شدم. 146 00:12:57,234 --> 00:13:02,156 ‫یعنی خودت داوطلب شده بودی. ‫واسه همین تقصیر خودته؟ 147 00:13:02,823 --> 00:13:04,992 ‫- آره. می‌شه این‌طور گفت. ‫- چرا که نه؟ 148 00:13:04,992 --> 00:13:08,370 ‫یا می‌شه گفت وسط جنگ بودین ‫و خودت بچه بودی. 149 00:13:08,370 --> 00:13:09,288 ‫- بس کن. ‫- درست نمی‌گم؟ 150 00:13:09,288 --> 00:13:11,665 ‫اصلا به قیافه‌ام می‌خوره ‫که مشتاق شنیدن تحلیلت باشم؟ 151 00:13:11,665 --> 00:13:12,750 ‫جریان از همین قراره استن. 152 00:13:12,750 --> 00:13:15,920 ‫هر آسیب‌دیده‌ای واسه خودش ‫داستانی سرهم می‌کنه. 153 00:13:15,920 --> 00:13:17,588 ‫«نباید شب تنها قدم می‌زدم.» 154 00:13:17,588 --> 00:13:20,007 ‫- «نباید دامن کوتاه می‌پوشیدم.» ‫- آره، نباید می‌پوشیدم. 155 00:13:20,007 --> 00:13:22,802 ‫«نباید عصبانی می‌شدم.» ‫«نباید حاضرجوابی می‌کردم.» 156 00:13:22,802 --> 00:13:25,221 ‫خودمون رو مقصر ‫بلایایی که سرمون میاد می‌دونیم. 157 00:13:25,221 --> 00:13:27,807 ‫این‌جوری خیال می‌کنیم شرایط ‫تا حدی تحت کنترلمونه، ولی نیست، 158 00:13:27,807 --> 00:13:29,183 ‫آخه اتفاقات بد همیشه رخ می‌دن. 159 00:13:29,183 --> 00:13:32,895 ‫پس تا قبول نکنیم ‫همه‌اش تقصیر خودمون نیست، 160 00:13:32,895 --> 00:13:34,855 ‫نمی‌تونیم بهبود پیدا کنیم. 161 00:13:38,859 --> 00:13:41,153 ‫حالت خوبه؟ حواست پرت شد؟ 162 00:13:41,153 --> 00:13:42,947 ‫وای خدایا. خودشه. 163 00:13:44,365 --> 00:13:46,283 ‫بیا باقیش رو ببریم. ‫تو راه برات توضیح می‌دم. 164 00:13:46,283 --> 00:13:49,370 ‫- ماشین داری؟ همین اطرافه؟ ‫- اِم، همین اطراف ماشین دارم. 165 00:13:49,370 --> 00:13:52,498 ‫خیلی‌خب. الان بارون می‌گیره. باید بریم. ‫می‌شه لطفا حساب کنی؟ 166 00:13:56,961 --> 00:13:58,587 ‫می‌شه دو بسته بیرون‌بر بدین؟ 167 00:14:01,215 --> 00:14:02,842 ‫خب، دلیل شکستمون... 168 00:14:02,842 --> 00:14:04,385 ‫در واقع هنوز شکست نخوردیم. 169 00:14:05,344 --> 00:14:07,721 ‫آره، ولی فرض کنیم خورده باشیم. ‫دلیلش چی بود؟ 170 00:14:07,721 --> 00:14:11,642 ‫آخه باید تعرضش رو به شکلی نشون بدیم ‫که هیئت منصفه قانع بشه. 171 00:14:11,642 --> 00:14:12,893 ‫ولی کار ما برعکس بود. 172 00:14:12,893 --> 00:14:14,895 ‫آره، خب، تقصیر کندی بود. 173 00:14:14,895 --> 00:14:17,398 ‫حرف من هم حساب نیست، ‫آخه دنی نمی‌دونه بهش تعرض شده یا نه... 174 00:14:17,398 --> 00:14:19,149 ‫- درسته. متوجهم. ‫- ... می‌گه فقط به آدام تعرض شده. 175 00:14:19,149 --> 00:14:21,944 ‫داری ناموفق‌ترین ‫شهادت‌های تاریخ رو یادآوری می‌کنی؟ 176 00:14:21,944 --> 00:14:23,779 ‫خب، شاید شاهدمون رو ‫اشتباه انتخاب کرده بودیم. 177 00:14:25,030 --> 00:14:26,991 ‫بلایی که سر دنی اومد، ‫بلایی که سر آدام اومد... 178 00:14:26,991 --> 00:14:28,659 ‫اصلا تقصیر دنی نبود؛ 179 00:14:29,618 --> 00:14:31,078 ‫ولی خودش نمی‌دونه. 180 00:14:31,912 --> 00:14:33,080 ‫عذاب وجدانش و شرمش... 181 00:14:33,080 --> 00:14:37,001 ‫باعث شده نفهمه واقعا چه اتفاقی افتاده بود. 182 00:14:37,001 --> 00:14:38,419 ‫واسه همین باید نشونش بدیم. 183 00:14:39,795 --> 00:14:41,297 ‫این‌جوری از دنی جواب می‌گیریم. 184 00:14:42,047 --> 00:14:43,424 ‫واسه همینه که خیلی نازه. 185 00:14:44,258 --> 00:14:49,763 ‫با آدم دعوا می‌کنه، ولی وقتی حقیقت رو ‫نشونش بدن، بالاخره باور می‌کنه. 186 00:14:49,763 --> 00:14:52,975 ‫بعدش خودش و هیئت منصفه ‫می‌فهمن واقعا چه اتفاقی افتاده. 187 00:14:56,353 --> 00:14:58,564 ‫- خروجی بعدیه. یک و نیم کیلومتر دیگه است. ‫- خیلی‌خب. 188 00:15:53,077 --> 00:15:55,037 ‫سلام. مگه کلاس نداشتی؟ 189 00:15:55,037 --> 00:15:56,747 ‫اِم، دیگه کار از کار گذشته. 190 00:15:56,747 --> 00:15:57,665 ‫منظورت چیه؟ 191 00:15:57,665 --> 00:15:59,833 ‫به مدیرمون گفتم باید ‫یه روز دیگه هم مرخصی بگیرم، 192 00:15:59,875 --> 00:16:01,377 ‫اون هم گفت باید تصمیمم رو بگیرم. 193 00:16:02,753 --> 00:16:04,964 ‫- ناراحت شدم. ‫- اصلا کی می‌خواد استاد باشه؟ 194 00:16:04,964 --> 00:16:07,299 ‫اساتید پیرن. من نمی‌خوام پیر بشم. ‫هیچ‌کس نمی‌خواد پیر بشه. 195 00:16:07,299 --> 00:16:08,676 ‫مگه نه؟ 196 00:16:08,676 --> 00:16:09,760 ‫آره. 197 00:16:10,260 --> 00:16:11,762 ‫استن، موفق می‌شیم؟ 198 00:16:11,762 --> 00:16:13,555 ‫از من می‌پرسی؟ 199 00:16:13,555 --> 00:16:14,807 ‫سلام. 200 00:16:14,807 --> 00:16:17,434 ‫اینجا کار داشتم. ‫خواستم برات آرزوی موفقیت کنم. 201 00:16:17,434 --> 00:16:19,436 ‫وقتی پلیس جماعت آرزوی موفقیت کنه، ‫معلومه طرف بدبخت شده. 202 00:16:19,436 --> 00:16:21,146 ‫همیشه بی‌شعور بودی کامیسا. 203 00:16:21,939 --> 00:16:23,315 ‫- سلام. ‫- سلام. 204 00:16:23,315 --> 00:16:26,026 ‫اِم، فرانک می‌خواست واسه تو هم ‫آرزوی موفقیت کنم. اِم... 205 00:16:26,026 --> 00:16:27,569 ‫- نه‌خیر، نمی‌خواست. ‫- نه، نمی‌خواست. 206 00:16:29,446 --> 00:16:31,407 ‫نتیجه همیشه باب میل آدم نیست. 207 00:16:32,658 --> 00:16:34,535 ‫داری میل خودت رو می‌گی ‫یا میل من کارآگاه؟ 208 00:16:36,870 --> 00:16:39,456 ‫تو از جون و دل مایه می‌ذاری. ‫الان هم گذاشتی. 209 00:16:39,456 --> 00:16:42,751 ‫همین بدون احتساب نتیجه کارتون ‫خیلی ارزشمنده. 210 00:16:45,796 --> 00:16:48,090 ‫- مواظب خودت باش. اوهوم؟ ‫- تو هم مواظب خودت باش متی. 211 00:16:48,090 --> 00:16:49,174 ‫باشه. 212 00:17:07,443 --> 00:17:09,987 ‫- هیئت منصفه رو بیارین. ‫- همگی بلند بشین. 213 00:17:13,824 --> 00:17:14,658 ‫حضور در جایگاه پرتاب... 214 00:17:14,658 --> 00:17:18,662 ‫وقتی بازی رو به اتمامه و قطعا شکست می‌خوریم ‫حس عجیبی داره. 215 00:17:19,496 --> 00:17:22,416 ‫فقط کاش زودتر اومده بودم. ‫شاید لذت می‌بردم. 216 00:17:23,500 --> 00:17:24,668 ‫بشینین. 217 00:17:32,468 --> 00:17:35,721 ‫جناب کامیسا، دیگه حرفی ندارین؟ 218 00:17:38,974 --> 00:17:40,601 ‫یه شاهد دیگه هم داریم جناب قاضی. 219 00:17:40,601 --> 00:17:42,144 ‫خیلی‌خب. بفرمایین. 220 00:17:43,812 --> 00:17:45,939 ‫وکیل مدافع دنی سالیوان رو ‫به جایگاه احضار می‌کنه. 221 00:17:53,822 --> 00:17:54,823 ‫با توئم. 222 00:18:14,551 --> 00:18:16,887 ‫از صمیم قلب به درگاه خداوند ‫قسم می‌خورین... 223 00:18:16,887 --> 00:18:19,139 ‫راست بگین، چیزی رو از قلم نندازین ‫و اصلا دروغ نگین؟ 224 00:18:19,139 --> 00:18:20,224 ‫قسم می‌خورم. 225 00:18:26,939 --> 00:18:30,692 ‫لطفا اسم کامل و آدرستون رو ‫جهت ثبت در اسناد بگین. 226 00:18:32,528 --> 00:18:36,698 ‫دنیل سالیوان، ساکن نیویورک، اِلم ریج، ‫خیابان اِلم، پلاک ۹ هستم. 227 00:18:38,033 --> 00:18:39,576 ‫ولی دروغ می‌گی، مگه نه؟ 228 00:18:40,202 --> 00:18:42,788 ‫تقریبا مطمئنم آدرسم رو درست گفتم. 229 00:18:42,788 --> 00:18:44,331 ‫آدرست رو نمی‌گم، اسمت رو می‌گم. 230 00:18:45,582 --> 00:18:46,792 ‫تو دنی سالیوان هستی؟ 231 00:18:47,709 --> 00:18:51,255 ‫معلومه که دنی سالیوانم. ‫کی می‌خوام باشم؟ 232 00:18:51,255 --> 00:18:52,756 ‫- اسمت جک نیست؟ ‫- اعتراض دارم. 233 00:18:52,756 --> 00:18:54,424 ‫نمی‌دونم وکیل مدافع ‫چه بازی‌ای راه انداخته... 234 00:18:54,466 --> 00:18:55,008 ‫جناب قاضی، 235 00:18:55,008 --> 00:18:57,177 ‫باید فرض رو بر بیگناهی ‫دنی سالیوان قرار بدیم. 236 00:18:57,177 --> 00:18:58,679 ‫حقشه چنین فرضی کنیم، ‫الان هم... 237 00:18:58,679 --> 00:19:02,266 ‫باید حداقل فرض کنیم ایشون دنی نیست. 238 00:19:05,144 --> 00:19:06,645 ‫- اجازه می‌دم. ‫- جناب قاضی... 239 00:19:06,645 --> 00:19:08,063 ‫می‌خوام با دنی صحبت کنم. 240 00:19:08,647 --> 00:19:11,817 ‫- خب، دارین می‌کنین جناب. خودم... ‫- ... هستم. 241 00:19:13,277 --> 00:19:15,863 ‫حالا هم که اینجام، ‫اگه اشکالی نداشته باشه، 242 00:19:15,863 --> 00:19:17,156 ‫خیلی خوشحال می‌شم... 243 00:19:17,156 --> 00:19:19,074 ‫روایت خودم رو تعریف کنم. 244 00:19:20,492 --> 00:19:23,287 ‫خیلی‌خب «دنی». بفرما. 245 00:19:28,917 --> 00:19:30,335 ‫من از ناپدریم متنفر بودم. 246 00:19:34,131 --> 00:19:35,132 ‫قبل از ورودش به زندگیمون، 247 00:19:35,132 --> 00:19:39,469 ‫خودم و مامانم تنها بودیم، ‫بعدش هم خیلی باهاش بدرفتاری می‌کرد. 248 00:19:40,470 --> 00:19:42,598 ‫گمون کنم می‌شه گفت ‫رفتارش خیلی توهین‌آمیز بود. 249 00:19:43,599 --> 00:19:46,435 ‫التماسش می‌کردم ولش کنه، ‫ولی خیلی می‌ترسید. 250 00:19:46,435 --> 00:19:48,687 ‫خب، مطمئن بود در اون صورت ‫پیداش می‌کنه و بلایی سرش میاره. 251 00:19:48,687 --> 00:19:51,023 ‫گمون کنم واسه همین ‫اصلا از خونه دور نشدم. 252 00:19:53,025 --> 00:19:55,694 ‫تعرضش اصلا تمومی نداشت. ‫حتی بدتر هم شد. 253 00:19:58,864 --> 00:20:02,326 ‫من صرفا می‌خواستم بترسونمش. 254 00:20:04,703 --> 00:20:08,916 ‫خودم می‌دونم کارم اشتباه بوده ‫و مسئولیتش رو کاملا می‌پذیرم. 255 00:20:12,836 --> 00:20:14,838 ‫جناب قاضی، شاهدم معارضه. 256 00:20:14,838 --> 00:20:16,882 ‫شاهد معارضتون موکل خودتونه. 257 00:20:16,882 --> 00:20:19,134 ‫ولی همون‌طور که گفتم، ‫گمون نمی‌کنم موکل خودم باشه. 258 00:20:19,134 --> 00:20:20,427 ‫آقای کامیسا، واقعا... 259 00:20:20,427 --> 00:20:23,889 ‫خواهش می‌کنم، کافیه کمی ‫آزادی عمل بهم بدین جناب قاضی. 260 00:20:23,889 --> 00:20:26,141 ‫آقای کامیسا، دارین آبروی خودتون رو می‌برین. 261 00:20:26,141 --> 00:20:27,226 ‫باشه. 262 00:20:32,064 --> 00:20:35,025 ‫خیلی‌خب. باهات مخالفم. 263 00:20:37,361 --> 00:20:39,154 ‫ایشون آدم خوش‌تیپیه، قبول نداری؟ 264 00:20:40,030 --> 00:20:40,864 ‫چرا. 265 00:20:40,864 --> 00:20:42,866 ‫- آقای کامیسا... ‫- خواهش می‌کنم جناب قاضی، فقط... 266 00:20:45,077 --> 00:20:47,871 ‫خب، اون یکی پسر ‫تو این نقاشی کیه؟ 267 00:20:55,087 --> 00:20:56,088 ‫آدامه. 268 00:20:56,755 --> 00:20:58,006 ‫خب، آدام کیه؟ 269 00:20:58,006 --> 00:20:59,758 ‫به نظرم ارتباطی نداره. 270 00:20:59,758 --> 00:21:01,927 ‫ولی ریاست جلسه با تو نیست. ‫باید جواب سوالم رو بدی. 271 00:21:01,927 --> 00:21:04,263 ‫سوالاتشون کاملا بی‌ثمره جناب قاضی. 272 00:21:04,263 --> 00:21:06,473 ‫- جواب سوالم رو بده جک. ‫- اصلا چنین کاری نمی‌کنم. 273 00:21:15,232 --> 00:21:17,025 ‫شاهد باید جواب سوال رو بده. 274 00:21:17,859 --> 00:21:22,239 ‫- آدام برادر... ‫- ... دوقلوم بود. 275 00:21:22,239 --> 00:21:23,615 ‫برادر دوقلوی دنی بود؟ 276 00:21:23,615 --> 00:21:25,492 ‫گمون کنم الان همین رو گفتم. 277 00:21:25,492 --> 00:21:26,576 ‫خیلی‌خب. 278 00:21:33,166 --> 00:21:38,088 ‫خب... این عکس رو به خاطر داری؟ 279 00:21:40,132 --> 00:21:42,426 ‫رو دیوار نشیمن خونه دنی بود، مگه نه؟ 280 00:21:43,427 --> 00:21:44,928 ‫- آره. ‫- عکس کیه؟ 281 00:21:48,473 --> 00:21:50,600 ‫عکس کندیه. عکس مـ... ‫عکس مادرم و خودمه. 282 00:21:50,600 --> 00:21:52,561 ‫خب، به نظرت اصلا عکس عجیبی نیست؟ 283 00:21:52,561 --> 00:21:53,729 ‫متوجه منظورتون نمی‌شم. 284 00:21:53,729 --> 00:21:55,022 ‫واسه چی متوجه نمی‌شی؟ 285 00:21:55,022 --> 00:21:57,899 ‫این عکس اصلا غیرعادی نیست؟ 286 00:22:00,777 --> 00:22:01,987 ‫نه. 287 00:22:02,696 --> 00:22:03,697 ‫به هیچ وجه. 288 00:22:09,036 --> 00:22:10,329 ‫آدام الان کجاست دنی؟ 289 00:22:19,671 --> 00:22:20,797 ‫دنی؟ 290 00:22:24,926 --> 00:22:26,261 ‫جواب سوالم رو بده دنی. 291 00:22:28,138 --> 00:22:30,515 ‫فوت شده. 292 00:22:31,892 --> 00:22:32,726 ‫کی فوت شده؟ 293 00:22:32,726 --> 00:22:35,437 ‫در دوران کودکی فوت شد. 294 00:22:35,437 --> 00:22:36,605 ‫در دوران نوزادی فوت نشد؟ 295 00:22:37,814 --> 00:22:39,816 ‫نه، در دوران کودکی فوت شد. 296 00:22:40,484 --> 00:22:42,611 ‫پس چرا تو این عکس حضور نداره؟ 297 00:22:44,112 --> 00:22:47,783 ‫- چرا تو این یکی حضور نداره؟ ‫- نمی‌دونم. 298 00:22:47,783 --> 00:22:48,867 ‫چرا... 299 00:22:48,867 --> 00:22:50,243 ‫بس کن! 300 00:22:50,243 --> 00:22:51,787 ‫چی رو بس کنم! ‫دیگه ازت سوال نکنم؟ 301 00:22:51,787 --> 00:22:54,790 ‫- نه، با شما نبودم. با... ‫- چرا تو این یکی نیست؟ تو این یکی چی؟ 302 00:22:54,790 --> 00:22:58,043 ‫چرا تو کل این عکس‌ها ‫یه بچه بیشتر نیست؟ 303 00:23:00,295 --> 00:23:01,213 ‫اِم... 304 00:23:01,213 --> 00:23:02,714 ‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟ 305 00:23:04,925 --> 00:23:06,510 ‫- تکرار می‌کنم، چی به سر آدام اومده بود؟ ‫- نه. 306 00:23:06,510 --> 00:23:08,261 ‫من که بهت گفتم چی به سر آدام ‫اومده بود مردک 307 00:23:08,261 --> 00:23:09,304 ‫آقای سالیوان، 308 00:23:09,304 --> 00:23:11,014 ‫باید عفت کلام رو تو دادگاهم رعایت کنین. 309 00:23:11,014 --> 00:23:12,766 ‫عذر می‌خوام جناب قاضی. اِم... 310 00:23:12,766 --> 00:23:16,103 ‫خیلی‌خب. فوت شده. چطوری؟ 311 00:23:16,728 --> 00:23:18,313 ‫اِم... اِم... اِم... 312 00:23:20,190 --> 00:23:21,900 ‫ممکنه به خاطر نداشته باشی؟ 313 00:23:21,900 --> 00:23:23,318 ‫وای خدا. 314 00:23:25,320 --> 00:23:26,446 ‫دنی؟ 315 00:23:29,866 --> 00:23:30,700 ‫دنی؟ 316 00:23:39,751 --> 00:23:41,503 ‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟ 317 00:24:32,971 --> 00:24:34,389 ‫سلام دن. 318 00:24:36,057 --> 00:24:37,058 ‫آدام. 319 00:24:41,062 --> 00:24:42,898 ‫چی به سر آدام اومده بود دنی؟ 320 00:25:04,377 --> 00:25:05,795 ‫مجبور شد بره. 321 00:25:07,964 --> 00:25:08,965 ‫واسه چی؟ 322 00:25:11,593 --> 00:25:12,844 ‫به خاطر کارش مجبور شد. 323 00:25:16,348 --> 00:25:17,516 ‫خب، مگه آدام چیکار کرده بود؟ 324 00:25:22,270 --> 00:25:25,315 ‫خودش می‌خواست. ‫می‌خواست مارلین کارش رو بکنه. 325 00:25:29,778 --> 00:25:32,239 ‫آخه نمی‌خواست هیچ مشکلی پیش بیاد. 326 00:25:35,992 --> 00:25:39,955 ‫آخه نمی‌خواست مامانمون تنها باشه. 327 00:25:44,668 --> 00:25:46,002 ‫می‌خواست مارلین... 328 00:25:49,130 --> 00:25:50,924 ‫هر کاری می‌خواد باهاش بکنه. 329 00:25:56,846 --> 00:25:58,807 ‫اون هم بارها و بارها بهش تعرض کرد؛ 330 00:26:04,646 --> 00:26:06,356 ‫ولی خودش می‌خواست. 331 00:26:12,529 --> 00:26:14,072 ‫واسه همین مجبور شدم ‫بفرستمش بره. 332 00:26:21,246 --> 00:26:22,330 ‫آدام کیه دنی؟ 333 00:26:34,801 --> 00:26:35,885 ‫برادرمه. 334 00:26:37,929 --> 00:26:39,889 ‫ولی تو اصلا برادر نداشتی، درسته؟ 335 00:26:46,396 --> 00:26:47,397 ‫درسته. 336 00:26:49,065 --> 00:26:50,233 ‫آدام کیه دنی؟ 337 00:26:54,362 --> 00:26:55,363 ‫خودمم. 338 00:27:00,160 --> 00:27:01,369 ‫آدام خودمم. 339 00:27:21,806 --> 00:27:23,141 ‫دیگه سوالی ندارم جناب قاضی. 340 00:27:37,656 --> 00:27:40,909 ‫اون لحظه چه حسی داشتی؟ 341 00:27:42,827 --> 00:27:44,287 ‫فقط سکوت حاکم رو به خاطر دارم. 342 00:27:45,747 --> 00:27:47,624 ‫هیئت منصفه به نتیجه رسیده؟ 343 00:27:48,208 --> 00:27:49,292 ‫رسیدیم جناب قاضی. 344 00:27:49,292 --> 00:27:50,752 ‫بهش عادت نداشتم. 345 00:27:50,752 --> 00:27:54,673 ‫عادت نداشتم عدم وجود صدایی ‫تو ذهنم باعث نجاتم بشه؛ 346 00:28:01,137 --> 00:28:02,764 ‫می‌شه متهم بلند بشه؟ 347 00:28:10,230 --> 00:28:13,149 ‫ولی چیزی پیدا کرده بودم ‫که نجاتم داد. 348 00:28:13,149 --> 00:28:15,694 ‫واقعا؟ چی پیدا کرده بودی؟ 349 00:28:18,613 --> 00:28:20,699 ‫آقای فورمن، می‌شه لطفا ‫حکمتون رو بخونین؟ 350 00:28:21,324 --> 00:28:24,411 ‫اعضای هیئت منصفه اجماعا ‫متهم دنیل سالیوان رو... 351 00:28:24,411 --> 00:28:26,204 ‫به دلیل اختلال روانی... 352 00:28:27,122 --> 00:28:29,708 ‫بیگناه اعلام می‌کنیم. 353 00:28:32,252 --> 00:28:33,712 ‫آقای سالیوان. 354 00:28:33,712 --> 00:28:35,588 ‫دنی، می‌شه خطاب به خوانندگان ‫روزنامه‌مون چیزی بگی؟ 355 00:28:36,214 --> 00:28:38,550 ‫می‌شه نظرت رو بگی؟ ‫به نظرت... 356 00:28:39,467 --> 00:28:40,844 ‫آفرین پسر. 357 00:28:44,723 --> 00:28:49,686 ‫وقتی به مشکل می‌افتم، یکی به کمکم میاد. 358 00:28:49,686 --> 00:28:53,815 ‫کی نجاتت می‌ده؟ ‫از آهنگ «بیتلز» نقل‌قول می‌کنی؟ 359 00:28:54,524 --> 00:28:55,525 ‫نه. 360 00:29:04,033 --> 00:29:05,660 ‫تو رو می‌گم رایا. 361 00:29:07,537 --> 00:29:08,538 ‫تو نجاتم دادی. 362 00:29:28,349 --> 00:29:29,642 ‫خودت چه حسی داشتی؟ 363 00:29:29,642 --> 00:29:31,936 ‫می‌خواستم همزمان گریه کنم ‫و جیغ بکشم؛ 364 00:29:31,936 --> 00:29:34,522 ‫ولی بیش از هرچیزی خسته بودم. 365 00:29:36,566 --> 00:29:38,526 ‫عجیبه که من ازت سوال بپرسم، مگه نه؟ 366 00:29:40,320 --> 00:29:41,321 ‫آریانا کجاست؟ 367 00:29:43,406 --> 00:29:45,617 ‫ولی ممنون که باهام مرورش کردی. 368 00:29:45,617 --> 00:29:46,993 ‫وقتی ذهن آدم تفکیک می‌شه، 369 00:29:47,744 --> 00:29:50,371 ‫حواسش از احساسات بقیه پرت می‌شه. 370 00:29:50,371 --> 00:29:52,499 ‫- واقعا؟ ‫- واقعا همین‌طوره. 371 00:29:53,082 --> 00:29:54,459 ‫دلم هم خیلی برات تنگ شده بود. 372 00:29:58,463 --> 00:30:00,632 ‫ولی اذیت نکن دیگه، ‫امکان نداره صرفا خسته بوده باشی. 373 00:30:01,174 --> 00:30:03,635 ‫گمون کنم ضدحال هم خوردم. 374 00:30:05,011 --> 00:30:07,430 ‫اصلا بعد از پیروزیمون ‫دم دادگاه سخنرانی نکردم. 375 00:30:08,223 --> 00:30:09,724 ‫کسی ازم استقبال نکرد. 376 00:30:10,558 --> 00:30:14,312 ‫بالاخره حکم آزادیت رو نگرفته بودیم، ‫خیلی جزئی‌تر بود. 377 00:30:14,312 --> 00:30:15,688 ‫برات فرصت ایجاد کردیم. 378 00:30:17,023 --> 00:30:19,359 ‫ولی بعدش رفتی. ‫یهو رفتی. 379 00:30:20,527 --> 00:30:23,655 ‫- تصور صحبتت با روان‌شناس دیگه‌ای... ‫- [آسایشگاه روانی سن فرانسیس] 380 00:30:23,655 --> 00:30:25,949 ‫اولش خیلی برام دشوار بود. 381 00:30:26,908 --> 00:30:30,829 ‫از نظر عقلانی، می‌فهمیدم باید ‫رابطه جدیدی شکل بدی، 382 00:30:30,829 --> 00:30:34,415 ‫درمان‌های جدیدی رو در پیش بگیری و خوب بشی. 383 00:30:36,209 --> 00:30:39,963 ‫ولی راستش رو بخوای، اولش زیاد ‫از شرایط خوشم نمی‌اومد. 384 00:30:40,755 --> 00:30:41,965 ‫دل من هم برات تنگ شده بود. 385 00:30:43,424 --> 00:30:46,928 ‫حاضر بودم حالت رو از دکترهای جدیدت بپرسم، ‫ولی باید رازدار می‌بودن. 386 00:30:47,637 --> 00:30:50,473 ‫همیشه هم نگرانت بودم. 387 00:30:52,016 --> 00:30:53,017 ‫بفرمایین. 388 00:30:55,019 --> 00:30:56,688 ‫ولی بعدش مادرت باهام تماس گرفت. 389 00:31:24,591 --> 00:31:25,717 ‫سلام مامان. 390 00:31:28,761 --> 00:31:29,846 ‫سلام دن. 391 00:31:29,846 --> 00:31:34,309 ‫چی شد که بالاخره بعد از دو سال ‫گذاشتی به ملاقاتت بیاد؟ 392 00:31:35,476 --> 00:31:37,937 ‫آخه متوجه شدم ‫هرچقدر هم که بگذره، 393 00:31:37,937 --> 00:31:39,647 ‫اصلا آمادگیش رو پیدا نمی‌کنم. 394 00:31:41,482 --> 00:31:43,985 ‫واسه همین مجبور شدم ‫عواقب کارم رو بپذیرم. 395 00:31:46,613 --> 00:31:47,655 ‫دیگه وقتش بود. 396 00:31:50,700 --> 00:31:54,579 ‫خیلی قشنگه. چی‌ان؟ ستاره‌ان؟ 397 00:31:58,499 --> 00:31:59,584 ‫کرم شب‌تابن. 398 00:32:01,461 --> 00:32:02,712 ‫کرم شب‌تابن؟ 399 00:32:03,671 --> 00:32:05,006 ‫به فکر گذشته بودم. 400 00:32:07,175 --> 00:32:08,176 ‫خیلی قشنگه. 401 00:32:09,260 --> 00:32:10,595 ‫می‌ذارن هر روز نقاشی کنم. 402 00:32:10,595 --> 00:32:12,055 ‫می‌گن واسه درمانم مفیده. 403 00:32:12,764 --> 00:32:14,599 ‫خب، نقاشیت از اولش هم خوب بود، 404 00:32:14,599 --> 00:32:17,185 ‫ولی... ‫این‌ها واقعا خیلی قشنگن. 405 00:32:21,147 --> 00:32:24,651 ‫راستش، احتمالش هست ‫چندتاشون رو تو نمایشگاه بذارن. 406 00:32:32,450 --> 00:32:33,701 ‫عین هنرمندان واقعی می‌شی، ها؟ 407 00:32:37,789 --> 00:32:38,790 ‫آره. 408 00:32:41,542 --> 00:32:43,002 ‫الان ساکن اوک‌ویلم. 409 00:32:43,753 --> 00:32:45,004 ‫واحد کوچکی دارم. 410 00:32:46,422 --> 00:32:47,423 ‫مارلین چی شد؟ 411 00:32:48,633 --> 00:32:52,804 ‫تا چند وقت هفته‌ای دو بار ‫می‌اومد دم ساختمونم. 412 00:32:52,804 --> 00:32:54,347 ‫پلیس‌ها هم دخالت کردن. 413 00:32:55,640 --> 00:32:58,559 ‫از یه روزی به بعد دیگه نیومد. 414 00:33:00,353 --> 00:33:02,981 ‫الان هم بیش از یه ساله ‫که نه دیدمش، نه خبری ازش شنیدم. 415 00:33:03,731 --> 00:33:05,316 ‫از اون موقع کلی مشاوره رفتم. 416 00:33:12,365 --> 00:33:13,783 ‫هر روز به فکرتم. 417 00:33:15,201 --> 00:33:16,411 ‫می‌خوام بدونی. 418 00:33:20,623 --> 00:33:22,917 ‫البته خودم می‌دونم مامان خوبی نبودم. 419 00:33:25,086 --> 00:33:26,379 ‫جفتمون می‌دونیم نبودم. 420 00:33:27,463 --> 00:33:28,631 ‫جفتمون می‌دونیم در واقع... 421 00:33:32,927 --> 00:33:34,053 ‫بدجوری... 422 00:33:36,848 --> 00:33:37,932 ‫روسیاهت کردم. 423 00:33:43,855 --> 00:33:44,981 ‫از کی خبردار شدی؟ 424 00:34:01,164 --> 00:34:04,459 ‫تو پدرت رو به خاطر نداری. 425 00:34:07,962 --> 00:34:08,963 ‫پدر واقعیت رو می‌گم. 426 00:34:13,843 --> 00:34:16,012 ‫راستش، اصلا نمی‌خواستم بهت بگم. 427 00:34:18,723 --> 00:34:20,683 ‫آخه اصلا خاطره خوشی نداشتم. 428 00:34:21,434 --> 00:34:25,063 ‫باردار که شدم، ۱۶ ساله بودم. 429 00:34:28,232 --> 00:34:29,942 ‫زمان ازدواجمون ۱۷ ساله بودم. 430 00:34:35,656 --> 00:34:37,241 ‫ولی وقتی تو ۴ ساله بودی... 431 00:34:40,453 --> 00:34:43,790 ‫متوجه شدم داره... 432 00:34:49,170 --> 00:34:52,507 ‫واسه همین تا می‌تونستم ‫ازش دور شدم؛ 433 00:34:55,343 --> 00:34:57,720 ‫ولی تک و تنها بودن... 434 00:34:58,805 --> 00:35:01,224 ‫وای، اصلا از پسش برنمی‌اومدم. 435 00:35:02,600 --> 00:35:03,976 ‫واسه همین وقتی مارلین... 436 00:35:07,230 --> 00:35:10,441 ‫خیلی قوی پرتوان و مطمئن جلوه می‌کرد. 437 00:35:11,234 --> 00:35:13,528 ‫می‌تونست ازمون مراقبت کنه. 438 00:35:14,112 --> 00:35:15,655 ‫ما هم به چنین فردی نیاز داشتیم. 439 00:35:16,322 --> 00:35:17,990 ‫یکی باید ازمون مراقبت می‌کرد. 440 00:35:20,993 --> 00:35:21,994 ‫من به چنین فردی نیاز داشتم. 441 00:35:38,136 --> 00:35:43,141 ‫گمون کنم تا مدت زیادی به خودم می‌گفتم... ‫حقیقت نداره. 442 00:35:43,141 --> 00:35:44,851 ‫امکان نداره حقیقت داشته باشه. 443 00:35:44,851 --> 00:35:49,772 ‫امکان نداشت باز هم پای چنین آدمی رو ‫به زندگیمون باز کرده باشم؛ 444 00:35:57,113 --> 00:36:00,032 ‫ولی کرده بودم... 445 00:36:04,829 --> 00:36:07,081 ‫و شرمنده‌ام. 446 00:36:10,418 --> 00:36:12,879 ‫بستری که من واسه آزارت فراهم کردم... 447 00:36:14,297 --> 00:36:16,007 ‫حتی اگه اصلا من رو نبخشی... 448 00:36:17,216 --> 00:36:20,845 ‫اصلا ازت دلخور نمی‌شم، 449 00:36:20,845 --> 00:36:24,432 ‫آخه مادر باید از فرزندش محافظت کنه. 450 00:36:25,057 --> 00:36:26,392 ‫ولی من شکست خوردم. 451 00:36:29,937 --> 00:36:30,938 ‫شکست خوردم. 452 00:36:36,110 --> 00:36:39,947 ‫می‌خوام بدونی ‫خودم می‌دونم. 453 00:36:41,157 --> 00:36:42,241 ‫می‌دونم. 454 00:36:51,626 --> 00:36:52,627 ‫خوشحالم که اومدی. 455 00:37:02,011 --> 00:37:03,638 ‫شاید بتونم باز هم بیام؟ 456 00:37:12,605 --> 00:37:14,148 ‫شاید تجدید نظر کنی. 457 00:37:15,816 --> 00:37:16,984 ‫شاید باز هم درخواست کنم. 458 00:37:19,237 --> 00:37:20,446 ‫ولی باز هم درخواست نمی‌کنه. 459 00:37:21,906 --> 00:37:26,327 ‫خب، اگه تلاشش رو بکنه، ‫اصلا می‌تونی ببخشیش؟ 460 00:37:27,828 --> 00:37:28,871 ‫تلاشش رو نمی‌کنه. 461 00:37:29,538 --> 00:37:30,915 ‫نه، احتمالا نمی‌کنه. 462 00:37:30,915 --> 00:37:32,708 ‫همه‌مون تمام توانمون رو ‫به کار می‌بریم دیگه. 463 00:37:33,209 --> 00:37:35,336 ‫ولی گاهی اوقات تمام توان آدم کافی نیست. 464 00:37:39,423 --> 00:37:41,175 ‫می‌گن آثار هنری دردکشیده‌ها بهتره. 465 00:37:41,175 --> 00:37:42,510 ‫چرت و پرت می‌گن. 466 00:37:42,510 --> 00:37:45,054 ‫موافقم. 467 00:37:45,054 --> 00:37:47,890 ‫ولی حال خودت چطوره؟ ‫همین الان رو می‌گم. 468 00:37:48,474 --> 00:37:51,143 ‫اِم، عین سابقم. 469 00:37:52,270 --> 00:37:53,396 ‫ولی فرق‌هایی هم کردم. 470 00:37:54,814 --> 00:37:57,066 ‫- واسه چی بیدارم نکردی؟ ‫- خودت آدم بالغی هستی. 471 00:37:57,066 --> 00:37:58,734 ‫عه، یهو الان بالغ شدم؟ 472 00:37:58,734 --> 00:38:01,821 ‫- بفرما. ‫- وای نه. پای سیب نداریم؟ 473 00:38:01,821 --> 00:38:05,241 ‫از اون‌جایی که ظاهرا مسئول خریدم، ‫امروز می‌رم خرید. 474 00:38:05,783 --> 00:38:07,076 ‫بشین. 475 00:38:07,076 --> 00:38:10,288 ‫اولین بیمارت پنج دقیقه دیگه می‌رسه. ‫باید تا طبقه پایین بری دیگه. 476 00:38:10,288 --> 00:38:11,205 ‫اذیت نکن دیگه مامان. 477 00:38:11,205 --> 00:38:12,957 ‫اختلال اکتشافیت رو ‫تو کتاب «دی‌ام‌اس» ثبت کردن. 478 00:38:12,957 --> 00:38:14,250 ‫نمی‌شه پنج دقیقه دیر کنی؟ 479 00:38:14,250 --> 00:38:15,584 ‫اولا، اسمش «دی‌اس‌ام»ـه. 480 00:38:15,584 --> 00:38:17,420 ‫دوما، مطمئنم خودت می‌دونی ‫ربطی نداره. 481 00:38:18,421 --> 00:38:19,839 ‫نمی‌شه به دخترم افتخار کنم؟ 482 00:38:19,839 --> 00:38:21,799 ‫واقعا داری افتخار می‌کنی؟ 483 00:38:21,799 --> 00:38:22,883 ‫لطفا برسونش مدرسه. 484 00:38:22,883 --> 00:38:24,927 ‫ببین رفیق. باید بری مدرسه. 485 00:38:24,927 --> 00:38:26,512 ‫خیلی دوستت دارم. 486 00:38:26,512 --> 00:38:27,722 ‫مرسی مامان. 487 00:38:28,639 --> 00:38:31,642 ‫دیگه استاد نیستم. ‫روان‌شناسم. 488 00:38:33,102 --> 00:38:34,228 ‫مامان هم هستم. 489 00:38:34,228 --> 00:38:36,272 ‫تمام تلاشم رو می‌کنم شجاع باشم. 490 00:38:37,023 --> 00:38:38,232 ‫خیلی زحمت می‌بره. 491 00:38:40,651 --> 00:38:42,528 ‫ادغام‌درمانی داره نتیجه می‌ده. 492 00:38:43,112 --> 00:38:45,072 ‫معلومه داری شخصیت‌هات رو یکپارچه می‌کنی. 493 00:38:45,823 --> 00:38:47,033 ‫چه حسی داره؟ 494 00:38:48,659 --> 00:38:49,744 ‫طول می‌کشه. 495 00:38:51,203 --> 00:38:52,788 ‫صرفا سعی می‌کنم شجاع باش. 496 00:38:52,788 --> 00:38:53,873 ‫وای، خیلی شجاعی دن. 497 00:38:56,250 --> 00:38:57,543 ‫همیشه شجاع بودی. 498 00:38:58,753 --> 00:38:59,920 ‫شاید همین‌طور باشه. 499 00:39:02,965 --> 00:39:04,884 ‫- سلام دکتر. ‫- سلام دکتر. 500 00:39:04,884 --> 00:39:06,385 ‫دن، دیگه داره وقت شام می‌شه. 501 00:39:06,886 --> 00:39:09,347 ‫خیلی ممنون که گذاشتین ‫تو دفترتون صحبت کنیم. 502 00:39:09,347 --> 00:39:12,308 ‫خواهش می‌کنم. خیلی خوش‌وقت شدم. 503 00:39:14,727 --> 00:39:15,936 ‫تا دم آسایشگاه همراهم میای؟ 504 00:39:15,936 --> 00:39:17,021 ‫چرا که نه؟ 505 00:39:21,317 --> 00:39:22,818 ‫باغشون خیلی قشنگه. 506 00:39:23,736 --> 00:39:25,613 ‫آره، از پنجره اتاقم معلومه. 507 00:39:28,074 --> 00:39:29,950 ‫فصل به فصل تغییر می‌کنه. 508 00:39:31,744 --> 00:39:34,288 ‫بگذریم، ممنون که امروز اومدی. 509 00:39:36,582 --> 00:39:37,958 ‫بابت همه‌چی هم ازت ممنونم. 510 00:39:40,669 --> 00:39:41,879 ‫هرچه گذشت، دیباچه شد. 511 00:39:44,673 --> 00:39:45,966 ‫نقل‌قول از شکسپیر بود. ‫خودم بلد بودم. 512 00:39:47,093 --> 00:39:48,427 ‫ببین، همه‌شون تو وجود خودتن. 513 00:39:48,427 --> 00:39:52,348 ‫ذکاوت جک، دلربایی مایک ‫و اعتماد به نفس آریانا رو داری. 514 00:39:52,348 --> 00:39:53,557 ‫همه‌شون خودتی. 515 00:39:54,975 --> 00:39:56,143 ‫همه‌شون نیستم. 516 00:39:59,230 --> 00:40:00,481 ‫منظورت چیه؟ 517 00:40:02,483 --> 00:40:03,818 ‫باید دینی رو ادا کنم. 518 00:40:05,903 --> 00:40:07,905 ‫نوبت منه که فرشته محافظ باشم. 519 00:40:09,031 --> 00:40:11,742 ‫بگذریم، دیرم شده. ‫امیدوارم به زودی ببینمت دکتر. 520 00:40:12,368 --> 00:40:13,369 ‫من هم همین‌طور دن.