‫[برگرفته از اتفاقات واقعی]
‫- من کمکت می‌کنم! مرسی!
‫- آماده‌ای؟ ‫ خیلی‌خب. درست شد.
‫یک، دو
‫- یه‌کم دیگه. ‫ دوباره!
‫یک، دو
‫[فوکوشیما دایچی ‫نزدیک واحد 2]
‫بیاین دوباره تلاشمون رو بکنیم.
‫- یک، دو... خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. برین کنار. ‫ خیلی‌خب.
‫کابل‌ها رو همینجا می‌ذاریم. ‫عجله کنین!
‫- خب بچرخونینش. ‫- آروم حرکتش بدین.
‫- آروم. عجله نکن. ‫ خیلی‌خب.
‫همونجا بذارش. خوبه.
‫هی! عجله کنین و کابل‌ها رو برام بیارین!
‫بله قربان!
‫بذارینشون زمین. خیلی‌خب! ‫یک، دو
‫بیارینش. تهش رو پیدا کنین. ‫ولی آهسته. عجله نکنین.
‫تهش رو خیس نکنین!
‫چشم قربان.
‫یه تابلوبرق پیدا کردیم.
‫اونی که تو ساختمون توربین ‫واحد 2 هست کار می‌کنه.
‫داریم کابل‌ها رو آماده می‌کنیم.
‫منظورت چیه؟
‫[ساختمان عایق ارتعاشی]
‫واحد 2 با ماشین منبع تغذیه قابل دسترس نبود.
‫چون جاده‌ها مسدودن؟
‫[دفتر اصلی شرکت برق توکیو]
‫آره. ‫کلی آوار اونجا ریخته.
‫[نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما دایچی]
‫[ژنراتور متحرک فشار بالا]
‫[یک ساعت و 40 دقیقۀ قبل]
‫نور بالا رو روشن کن!
‫برین پشت کامیون. از یه مسیر دیگه می‌ریم.
‫اگه از مسیر ساحلی بریم می‌تونیم ‫به بخش جنوبی ساختمون برسیم.
‫چه خبره؟ ‫قبلاً اینجا ساختمونی بود؟
‫[مخزن نفت خام شمارۀ 1]
‫مخزن نفت ساحلیه؟
‫تا حالا تونستیم برای واحد دوم ‫به جنوب توربین برسیم،
‫داریم کابل‌ها رو از اونجا راه می‌اندازیم.
‫کابل‌ها؟ ‫200 متره‌ها!
‫- بیشتر از یه تُن وزنشه. ‫- آره.
‫چطوری می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫با دستامون انجامش می‌دیم.
‫معمولاً چند روز طول می‌کشه، ‫تازه اگه از جرثقیل استفاده بشه.
‫واقعاً تو این تاریکی محض می‌تونن؟
‫چارۀ دیگه‌ای نداریم.
‫- مراقب باشین. خیلی‌خب.
‫هی! مراقب باش!
‫وای!
‫بعد از اون پس‌لرزۀ کوچیک سونامی نمیاد.
‫- شروع کنیم! بله قربان!
‫بله، قربان.
‫ایده.
‫می‌تونیم کابل رو از اینجا رد بدیم؟ ‫این کار دیوونگیه.
‫- آره. ‫ یامادا، حالت خوبه؟
‫- آره. هنوز کلی مونده.
‫از پسش برمیایم بچه‌ها!
‫بله قربان.
‫- کاتایاما! چی شده؟
‫کاتایاما غیبش زده!
‫- پیداش کنین! ‫ بله قربان!
‫کاتایاما! کجایی؟ کاتایاما!
‫- کاتایاما! ‫- کاتایاما، کجا رفتی؟
‫- کاتایاما! کاتایاما!
‫کجایی؟ کاتایاما!
‫- کاتایاما! کاتایاما! ‫- خودت رو نشون بده!
‫هی، تجهیزات سنگین رو روشن کن!
‫خیلی‌خب!
‫دریچۀ فاضلاب!
‫سونامی درپوش دریچۀ فاضلاب رو از بین برده. ‫الآن کاملاً بازه!
‫برین کاتایاما رو پیدا کنین! ‫همین الآن!
‫بله قربان!
‫- کاتایاما! کاتایاما!
‫- صدامون رو می‌شنوی؟ کاتایاما!
‫- عجله کنین زود پیداش کنین! ‫- بازم بگردین.
‫- کاتایاما! کاتایاما!
‫- بله قربان! کاتایاما!
‫کاتایاما!
‫پیداش کردیم!
‫کاتایاما!
‫حالتون خوبه؟ ‫اینجا!
‫- حالت خوبه؟ مشکلی نداری؟
‫مراقب باشین! بپایین!
‫یکی از اون بزرگاست!
‫چاره‌ای نیست. ‫فعلاً بی‌خیال کابل‌ها بشین.
‫- می‌رم بهشون خبر بدم. ‫ واقعاً؟
‫صبر کن. الآن گوشی رو میدم بهش. ‫آقای ماجیما پشت خطه قربان.
‫فشار مخزن خارجی اولیۀ واحد 1 ‫داره زیاد می‌شه.
‫واحد 1 هم داره زیاد می‌شه؟
‫منظورت چیه؟
‫[فوکوشیما دایچی ‫اتاق کنترل واحد 1 و 2]
‫[واحد یک]
‫[ساعت 11:50 شب، ارتفاع ‫در مخزن فشار خارجی، 600کیلوپاسکال]
‫- ببخشید. ‫ هی، این واقعیه؟
‫اطلاعیه برای کارکنان. ‫از ساعت 11:50 شب واحد 1
‫بفرمایید قربان!
‫- همین الآن بهشون خبر بده. ‫- چشم.
‫متأسفم. احتمالاً ‫الآن کندانسور جداساز کار نمی‌کنه.
‫یعنی
‫سیستم خنک‌کننده روشن نیست.
‫چه مدته که کندانسور جداساز کار نمی‌کنه؟
‫کاهش فشار در واحد 1 ‫4.5 مگاپاسکال.
‫صبر کن. فشار داره خیلی سریع میاد پایین.
‫[هشت ساعت قبل]
‫دمای هوا داره بیشتر از 55 درجه ‫در ساعت کاهش پیدا می‌کنه.
‫خیلی سریع داره سرد می‌شه.
‫- کندانسور جداساز رو قطع کنیم؟ ‫- آره.
‫طبق دستورالعمل ولو رو ببند که ببینیم ‫چه تأثیری رو خنک‌کننده می‌ذاره.
‫- دریافت شد. ‫- یه گزارش از ژنراتورها بده.
‫چشم.
‫مراقب باش. ‫احتمال پس‌لرزه‌های دیگه هم هست.
‫- بله قربان. ‫ دریافت شد.
‫کندانسور جداساز واحد 1 غیرفعال شد.
‫درست پس از زلزله
‫چند بار دریچه رو باز و بسته کردیم
‫تا بتونیم افت دما رو کنترل کنیم.
‫- کندانسور جداساز فعال شد. ‫- دریافت شد.
‫و بعد،
‫سونامی باعث شد برق قطع بشه.
‫چراغ بیارین اینجا.
‫و اگه بعد از اون ولو باز و بسته می‌شد
‫نمی‌تونستیم اندازه‌گیریش کنیم.
‫چی؟ نمی‌تونستین اندازه‌گیریش کنین؟
‫اوه، بله درسته.
‫نمی‌تونستیم پارامترهاش رو به‌دست بیاریم.
‫دستاتون بسته بود.
‫نه کاملاً.
‫سطح آب بالاتر از حد استاندارد بود، ‫و من تسلیم شدم.
‫نه، متأسفم.
‫اوه
‫خب پس
‫گوش کن
‫ما الآن تو دردسر افتادیم.
‫از ساعت 11 شب
‫ماشین با منبع تغذیه هنوز نشدن.
‫با دید کم تو شب
‫و شرایط جاده به خاطر وقوع سونامی،
‫دارن سعی می‌کنن که انجامش بدن،
‫و تا این لحظه هنوز برق وصل نیست.
‫می‌گی اونا دارن سعیشون رو می‌کنن، ‫ولی تو نقشه‌ای داری؟
‫بله، برق حدوداً کِی وصل می‌شه؟
‫بله. می‌خوایم بدونیم.
‫فشار هوای واحد 1 هنوز داره زیاد می‌شه.
‫گفتی سیستم خنک‌کنندۀ واحد یک کار می‌کنه که!
‫چه خبر شده؟
‫بدترین اتفاقی که ممکنه بیفته چیه؟
‫اگه فشار واحد یک همینجوری بیشتر بشه،
‫مخزن خارجی تا چند ساعت دیگه ‫دچار آسیب می‌شه.
‫چطور آسیب می‌بینه؟
‫مثلاً کفش سوراخ می‌شه؟
‫تشعشعاتش به هوا نشت پیدا می‌کنه؟
‫مثل حادثۀ چرنوبیل می‌شه.
‫[شهر موتسو، در استان آئوموری ‫خانۀ سازمانی کارگران واحد 4]
‫وای. ‫چرا این سرد نیست؟
‫خدایا، اینجا چه خبره؟
‫اینجا یخه.
‫چه خبره؟ کی زنگ زد؟
‫- مادربزرگت. ‫ مامان‌بزرگ؟
‫داشتن اسامی افراد گم‌شده ‫رو تو اخبار اعلام می‌کردن
‫و کوکی هم یکی از اوناست.
‫چی؟
‫هنوزم روشن نمی‌شه.
‫نمی‌دونم داره چی می‌گه.
‫منو کوکی درست ‫بعد از زلزله با هم صحبت کردیم.
‫هوم. شاید اسمش رو اشتباهی خونده.
‫حق با توئه.
‫- ببخشید. الو؟ ‫ دارم میام.
‫- کسی خونه هست؟ بله!
‫- اوه، خانم سکین. آتسوکو.
‫- بله؟ ‫ اخبار رادیو رو شنیدین؟
‫- هنوز نه. موضوع کوکیه.
‫تو رادیو گفتن:
‫«کارمند شرکت برق توکیو، کوکی کریهارا، ‫21 ساله، گم شده.»
‫چی؟
‫اتاق کنترل مرکزی بود که زنگ زدن.
‫مخزن خارجی اولیۀ واحد 1 ‫تحت فشار 620 کیلوپاسکالیه.
‫[طراحی‌شده برای حداکثر فشار 427 کیلوپاسکال]
‫- هر لحظه ممکنه منفجر بشه. ‫- آره.
‫- فقط برای تحمل... ‫- شاید خارج از آب باشه.
‫سطح تشعشعات داره می‌ره بالا؟
‫بیشتر از این نمی‌تونه تحمل کنه.
‫می‌شه به من توجه کنین؟
‫هنوزم می‌شه ولو موتوری رو تکون داد؟
‫برای هواگیری راکتور؟
‫آره.
‫این تنها شانسمونه.
‫هواگیریش کنیم! ما هواگیریش می‌کنیم!
‫ببینین می‌تونیم از راه دور ‫به اون ولو‌ها دسترسی داشته باشیم یا نه!
‫عجله کنین! انجامش بدین!
‫[قسمت سوم: روزها]
‫هواگیری کردن؟ این چه کاریه؟
‫یعنی یه دریچه رو باز کنیم
‫تا بذاریم یه‌مقدار از گاز وارد هوا بشه
‫تا فشار مخزن خارجی اولیه کم بشه.
‫گاز؟ چه گازی؟
‫امن هست بذاریم این گازها خارج بشن؟
‫بهش می‌گن هواگیری چاه تر.
‫گاز قبل از خروج از طریق آب فیلتر می‌شه.
‫خب این یعنی چی؟
‫مواد رادیواکتیو گاز حداقل مقدار ممکنه.
‫آقای ایشیزوکا،
‫حداقل مقدار ممکن،
‫یعنی امنه، درسته؟
‫نه. خب بستگی به این داره ‫که امن از نظر شما چیه.
‫سربه‌سر ما نذار حالا!
‫چطوری توضیح بدم؟
‫بله. همون‌طور که فکر می‌کردم، ‫اونا کاملاً مقاوم هستن.
‫بله.
‫خب اگه مواد رادیواکتیو وارد هوا بشه،
‫مطمئناً کشورهای همسایه‌مون ‫از کوره در می‌رن.
‫[شرکت برق تواوه]
‫بله، دقیقاً.
‫اگه این کار رو بکنیم، ‫می‌شیم اولین کشور دنیا.
‫فعلاً، تو دفتر نخست‌وزیر بمونین.
‫و اگه چیزی تغییر کرد بهم بگو.
‫حله.
‫هرچند، معاون رئیس موراکامی،
‫چیز دیگه‌ای هست که منو نگران کرده.
‫چی؟
‫بدون برق می‌تونن دریچه رو باز کنن؟
‫اتاق کنترل نمی‌تونه ‫فقط با زدن یه دکمه بازش کنه که.
‫حتی اگه دفتر نخست‌وزیر تأیید کنه،
‫چطوری می‌خوان انجامش بدن؟
‫[فوکوشیما دایچی ‫راهروی اصلی ساختمان اداری]
‫شکل ساختمان اداری اصلی ‫بدتر از اون چیزیه که تصورش رو می‌کردم.
‫آره.
‫به‌نظرت می‌تونیم اینجا راه حلی پیدا کنیم؟
‫می‌خوایم پیدا کنیم.
‫برای هواگیری به اطلاعات ساختار ‫و سیم‌کشی دریچه نیاز داریم،
‫و اتاق عملیات اضطراری اینا رو نداره.
‫وای.
‫پس‌لرزه. حالتون خوبه؟
‫- آره. همگی خوبین؟ ‫ آره.
‫- عالیه. من خوبم.
‫- خیلی‌خب، بااحتیاط حرکت کنین. ‫- بریم.
‫تقریباً درک می‌کنم.
‫ولی باید چقدر مواد رادیواکتیو آزاد کنن؟
‫چقدر می‌شه؟
‫آره، او
‫یه لحظه.
‫تا چه شعاعی باید تخلیه بشه؟
‫اوه، پس... خب
‫- آقای مینه‌گیشی، نظرتون چیه؟ ‫- خب، باشه.
‫پس در صورت وقوع فاجعه،
‫صلاحیت قانونی مراحل تخلیه ‫با «نیسا»ست.
‫می‌تونیم شعاعش رو تو 3 کیلومتر نگه داریم؟ ‫یا باید بیشترش کنیم؟
‫خب مسئله اینه که
‫باید عوامل زیادی رو در نظر بگیریم،
‫مثل جهت وزش باد و شرایط آب و هوایی.
‫- نمی‌شه عدد دقیق گفت. ‫- اعضای شرکت برق توکیو چی میگن؟
‫خب، قربان،
‫اگه کاری نمی‌کردیم ممکن بود ‫مخزن خارجی اولیه نابود بشه.
‫برای جلوگیری از این اتفاق، ‫هواگیری پیشنهاد شد.
‫آره، قبلاً فهمیدم ‫چرا دارین این کار رو می‌کنین!
‫حالا دارم می‌پرسم که عواقب این کار چیه.
‫نمی‌شه انجامش بدین ‫و بعد بگین ریسک بود.
‫به‌نظرت مسئول این کار چه کسی می‌شه؟
‫مثلاً شما متخصصین؟
‫کمیسیون امنیت هسته‌ای فقط مشاور فنیه.
‫سازمان‌دهی اطلاعات و تنظیم تعاریف ایمنی
‫ازجمله وظایف کاریِ ما نیست.
‫قربان،
‫برطبق اعداد گزارش‌شده توسط شرکت برق توکیو،
‫همین الآن که داریم صحبت می‌کنیم ‫یه بحران داره اتفاق می‌افته.
‫600 کیلوپاسکال
‫خیلی بیشتر از 427 کیلوپاسکالیه که
‫مخزن براش طراحی شده.
‫با توجه به واحد 1،
‫اگه فشار همینجوری بیشتر بشه ‫و انفجار رخ بده، بعدش
‫مقدار زیادی ماده رادیواکتیو ‫با غلظت بالا آزاد می‌شه.
‫هواگیری‌کردن در مقابلش هیچی نیست.
‫منظورت از مقدار زیاد چیه؟
‫نمی‌تونم با قطعیت بگم،
‫ولی انقدر هست که ‫هیچ انسانی نتونه تو نزدیکیش بمونه.
‫و اگه این اتفاق بیفته،
‫و اگه این اتفاق بیفته از طریق واحد 6 ‫به واحد 2 هم نمی‌تونیم نزدیک بشیم.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که بشینیم ‫و تماشا کنیم که راکتورهای هسته‌ای
‫دونه دونه کنترلشون رو از دست بدن.
‫پس هواگیری کنین.
‫بله، قربان.
‫[سوخت هسته ای، بخار با دمای بالا، ‫آب خنک کننده، توربین، کندانسور[
‫[اتاق بایگانی اسناد]
‫- هی، همه چیز مرتبه؟ آره!
‫- همه‌تون حالتون خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫این طرف!
‫خیلی‌خب.
‫- همینه. آره.
‫لوله‌کشی و سیم‌کشی به کجا رسید؟
‫همونطوریه که فکرش رو می‌کردم. ‫راه دیگه‌ای نیست.
‫درسته.
‫راه دیگه‌ای برای هواگیری دریچه نیست.
‫البته، موافقم.
‫آره.
‫چون برق نداریم، ‫امکان نداره که بتونیم دریچه رو
‫با دکمه‌هایی که اینجاست ‫و از راه دور باز کنیم.
‫برای هواگیری راکتور
‫باید یکی رو بفرستیم داخل
‫و بعد
‫اونا رو دستی باز کنیم.
‫ازت می‌خوام که
‫که تو کارگرهایی که ‫باید برن داخل رو انتخاب کنی.
‫بله قربان، دریافت شد.
‫خیلی‌‎خب.
‫اوه، هی، اونو یه امتحان بکن.
‫[واکانای، جزیرۀ هوکایدو]
‫خبری نشده؟
‫درمورد کوکی کریهارا؟ ‫اون اپراتور ایستگاه تو واحد 4 هست.
‫هنوز نتونستیم باهاش تماس بگیریم.
‫هر دو خطش از کار افتادن.
‫اون گم شده.
‫چی؟ منظورت چیه؟ ‫خیلی بی‌تفاوتی.
‫چرا فوراً کسی بهمون خبر نداد؟
‫همسرم بعد از شنیدن خبرش با وحشت بهم زنگ زد.
‫ما رو ببخشید. ‫الآن اینجا اوضاع خیلی به‌هم‌ریخته‌س.
‫بهتون اطمینان می‌دم ‫که هنوز داریم دنبالش می‌گردیم.
‫شنیدی؟ ‫به‌نظرت مشکلی پیش نمیاد؟
‫از کجا معلوم؟
‫سطح فشار واحد 1 خطرناکه.
‫اگه منفجر بشه نمی‌دونم بعدش چی بشه!
‫اوه، شروع شد.
‫همون‌طور که ترسش رو داشتیم، فشارِ ‫مخزن خارجی داره افزایش پیدا می‌کنه.
‫شرکت برق اعلام کرده ‫که باید یه دریچه رو باز کنن
‫تا
فشار مخزن خارجی هسته‌ای آزاد بشه.
‫رئیس ساسائوکا اینجاست ‫تا جزئیات رو بیشتر توضیح بده.
‫من ساسائوکا از شرکت برق توکیو هستم،
‫بعد از گفت‌وگوهای بسیار،
‫و مشاوره با کمیسیون ایمنی هسته‌ای
‫و سازمان ایمنی صنایع،
‫با تأسف فراوان برای شهروندان ساکن در منطقه،
‫دولت تصمیم گرفته تا ‫از دستورالعمل استانداردی پیروی کنه.
‫فشار به تدریج کاهش پیدا می‌کنه.
‫این روند در حال انجامه
‫و تصمیمیه که ما در این خصوص گرفتیم.
‫اول از همه
‫فشار در
‫واحد 2 کاهش پیدا می‌کنه.
‫ولی مگه نگفتن واحد 1 تو خطره؟
‫آره.
‫پس هواگیری از واحد 2 شروع می‌شه؟
‫من تو روابط عمومی شرکت برق توکیو ‫کار می‌کنم. اسمم اوچی هست.
‫لطفاً ما رو ببخشید.
‫برطبق گزارش اخیر،
‫سیستم خنک‌کنندۀ واحد 2 کار می‌کنه.
‫احتمالاً هواگیری برای واحد 1 ضروری باشه.
‫چی؟ صبر کن.
‫مواد رادیواکتیو در هوا آزاد می‌شن.
‫- مطمئنین که مضر نیست؟ ‫- هواگیری رو کِی شروع می‌کنن؟
‫اوم
‫به کارگران حاضر در محل کار دستور داده شده
‫که این کار باید ‫تا ساعت 3 صبح امروز تموم بشه.
‫ولی الآن از 3 رد شده که!
‫اه، نه. خب، ببین
‫درواقع این زمان مرجع بود.
‫اول باید یه سری مقدمات رو آماده کنن، پس
‫چه اوضاع به‌هم‌ریخته‌ای شده.
‫به ساکنین اخطار دادین؟
‫همین الآن داره بهشون اخطار داده می‌شه.
‫مطمئنم می‌شم که این اتفاق افتاده باشه.
‫قربان، مشکلی پیش اومده؟
‫«نیسا» و ادارۀ برق توکیو بی‌فایده‌ن.
‫و هیشکی اینجا نیست ‫که یه جواب درست بهمون بده.
‫خب اینجا بهمون اخبار جدید نمی‌رسه.
‫می‌تونیم به مرکز مدیریت بحران برگردیم؟
‫فوکوشیما بعدیه.
‫شما... شما می‌رین قربان؟
‫آره.
‫آقای یوشیدا
‫دستور دادن که
‫مخزن رو هواگیری گاز کنیم.
‫همۀ ساکنین محلی باید تخلیه کنن.
‫به محض رفتن اونا، ‫ما وارد ساختمان راکتور می‌شیم
‫تا هواگیری رو کامل کنیم.
‫الآن باید تصمیم بگیریم که کی بره داخل.
‫اگه می‌خواین برین داخل
‫دستتون رو بیارین بالا.
‫من اول می‌رم.
‫داوطلب دیگه‌ای داریم؟
‫من داوطلب می‌شم که همراهت بیام.
‫ماجیما،
‫تو باید اینجا بمونی.
‫اینجا بهت احتیاج داریم ‫که بتونی راهنمایی‌مون کنی.
‫حق با اونه.
‫قربان، شما باید اینجا بمونین.
‫از پسش برمیایم.
‫منم می‌رم داخل.
‫منم می‌رم!
‫منم می‌رم داخل.
‫منم همین‌طور.
‫ببخشید ولی اصلاً دلم نمی‌خواد ‫جوون‌ها رو بفرستم داخل.
‫گزارش جدید دریافت کردین؟
‫نه، اون گزارش قبلی بود.
‫ولی مطمئنم از اون موقع بیشتر شده.
‫سه تیم دو نفره می‌رن داخل ‫تا دریچه‌ها رو باز کنن.
‫تیم شمارۀ یک
‫متشکل از فورویا
‫و اوسوگیه.
‫فهمیدم.
‫خیلی‌خب.
‫تیم بعدی‌ای که می‌ره داخل
‫متشکل از شیمودا و کومایاگاست.
‫تیم سوم و آخر
‫متشکل از اوزاوا
‫و تسوداست.
‫حله.
‫من ما‌جیما از اتاق کنترل واحد 1 و 2 هستم.
‫بدون هیچ مشکلی افرادمون رو انتخاب کردیم.
‫خودمون رو آمادۀ داخل رفتن می‌کنیم.
‫یه گزارش از طرف ما‌جیما داریم.
‫دارن آماده می‌شن که همین الان برن داخل.
‫خیلی‌خب، می‌خوام که
‫همه‌شون بی‌چون و چرا سالم برگردن.
‫تجهیزات رو بیارین.
‫همه چی اینجا داریم!
‫اکسیژن، دستگاه تشعشع‌سنج اتمی و لباس. ‫حتی ماسک هم داریم.
‫همه رو ببرین
‫اتاق کنترل.
‫فوراً!
‫بله قربان!
‫نمی‌تونی نظرش رو عوض کنی؟
‫نخست‌وزیر در حین وقوع یه فاجعه ‫نمی‌تونه از دفترش بیاد بیرون.
‫اگه تحت‌تأثیر تشعشعات قرار گرفت چی؟
‫هر هیاهویی می‌تونه ‫کار رو تو واحدها به تأخیر بندازه.
‫قبلاً سعیم رو کردم!
‫گفت تصمیمش رو گرفته.
‫خودت که می‌شناسیش. ‫وقتی تصمیمش رو بگیره دیگه تمومه.
‫کاتائوکا، همه چیز آماده‌ست؟
‫بله. هلی‌کوپتر آماده‌س.
‫نخست‌وزیر تو راهه؟
‫ظاهراً می‌خواد خودش گزارشات رو ببینه.
‫مشکلی نیست. هر 6 واحد رو نمایش بدین. ‫مثل اینکه خط کار می‌کنه.
‫آره. خوشبختانه ارتباطات هنوز وصلن.
‫ولی الآن نمی‌تونیم با اون سر و کله بزنیم.
‫اینجا خیلی شلوغ پلوغه. ‫نمی‌تونی یه جوری ردش کنی بره؟
‫خیلی اصرار داره.
‫و اگه درخواستش رو رد کنی فکر می‌کنه ‫داریم چیزی رو ازش مخفی می‌کنیم.
‫همینجوریش هم ناراحته ‫چون دیر بهش گزارش دادیم.
‫ماجرا از این قراره.
‫به‌هرحال، اون تو توکیوئه،
‫و 6 صبح اونجا رو ترک می‌کنه.
‫باهاش کنار بیا.
‫باشه. خیلی‌خب پس.
‫ولی بهش بگو لوازم حفاظتی ‫و ماسک خودش رو بیاره. خیلی‌خب؟
‫الآن تجهیزات کافی برای ‫کارگرهای خودمون تو واحد نداریم.
‫آره، خب، ازت می‌خوام این موضوع رو حل کنی.
‫بی‌خیال قربان. نه!
‫ماسک به‌خاطر آلوده‌شدنش فقط یک‌بار مصرفه.
‫اگه به‌اندازۀ کافی نداشته باشیم ‫که کارگرهای واقعی اینجا بدیم چی؟
‫باید ترتیبش رو بدی. ‫وظیفۀ توئه یوشیدا!
‫نخست‌وزیر و همراهانش دارن میان اینجا.
‫آمادۀ استقبال ازش شو.
‫- بله قربان. خیلی‌خب.
‫سطل زباله کجاست؟ ‫اونجاست. خیلی‌خب.
‫آمادۀ فیلم‌برداری هستی؟
‫- آره. ‫ ادامه بده.
‫- خیلی‌‎خب. ‫ عالیه.
‫آره.
‫می‌بینمش.
‫- چند تا عکس ازش درحین بیرون اومدن بگیر. ‫- خیلی‌خب!
‫ممنون که تا اینجا اومدین قربان، ‫من اندو هستم از شرکت برق توکیو.
‫خیلی از این بابت متأسفیم.
‫کافیه! ‫وقت گپ‌زنی نداریم!
‫چرا هنوز هواگیری نشده؟
‫اگه مخزن خارجی بترکه، ‫فوکوشیما غیرقابل سکونت می‌شه.
‫بله، همین الآن داریم آماده می‌شیم که ‫به‌سرعت هرچه تمام‌تر هواگیری رو شروع کنیم.
‫قربان، صبر کنین.
‫- برای رفع آلودگی برین اونجا. ‫- کفش‌ها رو اونجا در بیارین.
‫یکی یکی.
‫[فوکوشیما دایچی ‫ورودی ساختمان عایق ارتعاشی]
‫بعدی لطفاً!
‫خیلی‌خب، پُشت پات.
‫از سر شروع کن.
‫خیلی‌خب، بذارش زمین. اون یکی پا.
‫خیلی‌خب. پاک پاکی.
‫- برین اون طرف لطفاً. ‫- ثابت وایستا.
‫بعدی لطفاً.
‫می‌شه سرعت عمل رو ببریم بالا؟
‫- هنوزم چند نفر موندن. ‫- سریع‌تر!
‫قربان، کارمون تقریباً تمومه، قول می‌دم. ‫از این طرف لطفاً.
‫لطفاً کفش‌هاتون رو در بیارین!
‫- صبر کنین لطفاً! ‫- دیگه داریم می‌ریم.
‫وقت این کارها رو نداریم!
‫کفش‌هات رو همینجا بنداز و اینا رو بپوش.
‫چرا انقدر لفتش دادین؟ ‫خیلی از برنامه عقبیم.
‫[ساختمان عایق ارتعاشی]
‫خب الآن نمی‌تونیم سطح آب ‫یا فشار رو اندازه‌گیری کنیم،
‫واسه همین کارگرها باید برن داخل ‫و دستی بررسیش کنن
‫و آماده‌سازیش بیشتر از اون چیزی که
‫بله، می‌دونم.
‫تمام این اطلاعات رو داشتی ‫ولی باز گفتی 3 شب تمومه.
‫از اون موقع چهار ساعت گذشته!
‫معذرت می‌خوام قربان. با تمام توانمون ‫داریم کار می‌کنیم تا تمومش بدیم.
‫حالم از شنیدن این مزخرفات به‌هم می‌خوره.
‫چقدر طول می‌کشه تا هواگیری کنین؟ ‫چقدر وقت لازمه؟
‫اه
‫خب منتظر وصل شدن برقیم ‫تا بتونیم از راه دور بازش کنیم.
‫- نهایتاً سه ساعت دیگه. ‫- سه ساعت؟ چی؟
‫چرا انقدر همه چیز رو عقب می‌اندازین؟
‫واقعاً می‌تونین انجامش بدین؟
‫این سه ساعت بگذره دیگه عذر و بهونه‌تون چیه؟
‫قول می‌دم انجامش بدیم.
‫من مدیر یوشیداهستم، قربان.
‫همون‌طور که گفتم، انجامش می‌دیم.
‫- تو یوشیدایی؟ ‫ بله قربان.
‫توضیح می‌دم.
‫برای هواگیری کردن
‫هر دو دریچۀ دستی و
‫دریچۀ خودکار باید باز باشن.
‫معمولاً ولو موتوری با برق باز می‌شه ‫و ولو هوایی با هوا.
‫مشکل اینجاست که برق نداریم.
‫پس فقط یک راه داریم.
‫وارد ساختمون راکتور بشیم،
‫بریم به محل دریچه‌ها
‫و خودمون بازشون کنیم
‫به‌صورت دستی.
‫دریچۀ اول، یعنی ولو موتوری، ‫تو طبقۀ دومه.
‫درست اینجاست.
‫و دریچۀ دوم، یعنی ولو هوایی،
‫از طبقۀ اول ساختمون قابل دسترسه.
‫از طریق این پله‌ها،
‫تمام این مسیر رو میان، ‫بعد می‌رن به زیرزمین طبقۀ اول.
‫بعد
‫باید راکتور رو نیم دور بزنن.
‫اینجا
‫محل ولو هواییه.
‫دوز تشعشعات ‫اونجا 150 میلی‌سیورت بر ساعته
‫البته فقط در ورودی ساختمان.
‫این مقدار زیادی تشعشعات رادیواکتیویه ‫که باید کمتر از یک ساعت تحمل بشه،
‫چون حد سالانه‌ش 100 میلی‌سیورته.
‫و دور و بر ولو هوایی،
‫300 میلی‌سیورت بر ساعت تخمین زده می‌شه.
‫پرتوسنج برای هشدار دادن ‫80 میلی‌سیورت بر ساعت تنظیم شده.
‫حتی اگه بعد از باز کردنش برگردن،
‫فقط 20 تا از 100 فاصله دارن.
‫اصلاً مطمئن نیستیم ‫که بتونن به اتاق کنترل برگردن.
‫اونا چراغ هم ندارن،
‫پس باید با استفاده از
‫چراغ پیشانی و چراغ قوه کار کنن.
‫و مدام هم پس‌لرزه میاد.
‫خب، کی رو می‌فرستی؟
‫کارگرهای اتاق کنترل رو.
‫قرار گرفتنشون در معرض تشعشعات حتمیه.
‫اونا گروه پیش‌مرگانن.
‫حداقل کاری که
‫می‌تونیم بکنیم
‫اینه که تا حد امکان ‫قبل از رفتن آماده‌شون کنیم.
‫لطفاً یه مقدار وقت بیشتری بهمون بدین.
‫می‌فهمم. به کارتون ادامه بدین.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون.
‫پس من اول از نردبام طبقۀ دوم بالا می‌رم.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫وقتی به بالا رسیدیم، ‫از کنار توری راه می‌ریم.
‫خیلی تنگ می‌شه.
‫مخزن اکسیژن سر راهمون قرار می‌گیره.
‫بعد می‌بینیمش. ‫و چند تا دستگیره هست.
‫من اون اعداد رو بررسی می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫اصلاً استراحت هستی فورو؟
‫مگه الآن می‌تونم استراحت کنم؟
‫اصلاً نمی‌خوابی، هان؟
‫نه. اصلا خسته هم نیستم.
‫بله قربان.
‫نخست‌وزیر اینجاست.
‫اون با هلی‌کوپتر ‫به ساختمان عایق ارتعاشی رفت.
‫در حین یه بحران ملی
‫کلی وقت آزاد داره.
‫مگه نه؟
‫ولی... ‫گمونم این دلیلی بر اهمیت این موضوعه.
‫چه مصیبتیه.
‫فقط واسه اینکه شما امروز سر کار بودین
‫و تو اتاق کنترل واحد 1 و 2 کار می‌کنین.
‫تیم اولمون که وارد می‌شه
‫فورویا، اوسوگی
‫خیلی خیلی ازتون ممنونم.
‫و از کارگران جوانی که ‫داوطلب شدن هم تشکر می‌کنم.
‫وقتی دستور ورود رو گرفتیم،
‫این سه تیم وارد می‌شن ‫و دریچه‌ها رو باز می‌کنن.
‫بریم انجامش بدیم.
‫اگر موفق نشدیم
‫نهایتاً من می‌رم داخل.
‫دوربین رو خاموش کن.
‫گفتم همین الآن خاموشش کن!
‫جدی میگم.
‫دیگه فیلم‌برداری بسه، خیلی‌خب؟
‫گروه پیش‌مرگان.
‫بله، من ماجیما هستم.
‫همۀ ساکنین تخلیه شدن.
‫خیلی‌خب.
‫کار هواگیری رو شروع کنین.
‫دریافت شد.
‫تیم 1
‫وقتشه.
‫- بله قربان. قربان.