‫[برگرفته از اتفاقات واقعی]
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[جلوی ساختمان عایق ارتعاشی]
‫در این طرف رو باز می‌کنم.
‫یکی دیگه اینجاست.
‫- خوبی؟ ‫- خوبیم.
‫ولی متاسفانه، یکی از افراد ‫شرکت برق زیاد خوش‌شانس نبود.
‫- مراقب جلوی پات باش. ‫- متاسفم.
‫مرسی. خیلی ممنونم.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[ورودی ساختمان عایق ارتعاشی]
‫یکی بهم کمک کنه! ‫بررسی تشعشع، زود باش.
‫رهبر تیم، از منطقه تشعشع تماس می‌گیرم.
‫کلی زخمی داریم.
‫لطفا سریعتر تیم پزشکی رو بفرستین. ‫لطفا عجله کنین!
‫وضعیت رو تایید کنین!
‫تیم نجات کجاست؟
‫شمارشگر تشعشع ضعیفه. ‫نمی‌تونیم بخونیمش.
‫اینجا اینقدر آلوده شده که ‫حتی نمیشه پناهنده‌ها رو معاینه کرد.
‫مراقب باشین!
‫دود سیاه به آسمون رفته و ‫می‌تونیم شعله‌ها رو ببینیم.
‫این دود سیاه و بزرگ رو ‫شاخصه واحد سه می‌دونین؟
‫[دفتر مرکزی شرکت برق توکیو]
‫جناب معاون.
‫یه گزارش در مورد دود سفیدی که ‫از واحد سه میاد نوشتم.
‫[در مورد دیده شدن دود سفید] ‫[بالا واحد سه فوکوشیما دایچی]
‫اینجا چی نوشتی؟
‫واحد سه انفجار داشته.
‫درسته. انفجار که داشته.
‫تلویزیون رو تماشا کردی؟
‫تمام کشور دید که واحد سه ‫به طور زنده در تلویزیون ترکید.
‫و نوشتی دود سفید؟
‫ببین.
‫یه جورایی احمقی؟
‫ببخشید. بلافاصله دوباره می‌نویسمش.
‫[ساختمان عایق ارتعاشی] ‫[اتاق عملیات فوری]
‫آقای هایامی!
‫خیلی خوشحالم...
‫که از اونجا اومدین بیرون.
‫چیزی نیست.
‫تمام افسران شما اومدن بیرون؟
‫آره. همه خوبیم.
‫افراد گمشده شرکت برق رو پیدا کردن؟
‫بله. هر چهل کارگر که ‫بعد از انفجار گم شده بودن...
‫خوشبختانه تایید شده که زنده‌ن.
‫- زخمی‌های شما چطورن؟ ‫- همه خوبن.
‫حالا مسئله کامیون آتشنشانیه.
‫آوار درست خورده بهش و راه نمیره.
‫خب، پمپ به کندی کار می‌کنه...
‫پس سعی می‌کنیم آب رو ‫به بالای واحد دو برسونیم، ولی...
‫خب، پس مسئله دریچه ‫تنظیم‌کننده بخاره.
‫فشار رو زیاد کن!
‫- فشار رو زیاد کن! ‫- فشار رو زیاد کن!
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[نزدیک ورودی آب واحد دو]
‫بالاتر از این نمیره!
‫دریچه بعد از برخورد ناشی ‫از انفجار بسته شده.
‫افرادم دارن باتری‌های ماشین رو ‫جمع می‌کنن تا دوباره بازش کنن.
‫اصلا خوب نیست.
‫نمی‌تونیم درجه سطح آب واحد چهار ‫با سوخت مصرف شده رو بخونیم.
‫همین الان گفتم درجه دمای استخر ‫بقیه راکتورها رو بخونن.
‫به نظر نمیاد زیاد خوب باشه.
‫[شمارش میله‌های سوختی] ‫[از بین رفته: ۱۰۹۲۱]
‫تمام این استخرهایی که سوخت ‫از بین رفته کجان؟
‫در طبقه پنجم هر راکتور هستن.
‫این همه چیزو پیچیده می‌کنه.
‫بله.
‫واحد چهار بعد از واحد سه‌ست...
‫پس باید از آوار بسیار پرتوزا ‫رد بشیم که ناشی از انفجار هستن.
‫و در حال حاضر...
‫حتی نمی‌تونیم آسیبی ‫که به اونجا وارد شده رو دقیق ارزیابی کنیم.
‫فشار محفظه کنترل فشار اولیه واحد دو ‫به ۶۸۰ کیلوپاسکال رسیده!
‫نزدیک به ۷۰۰ کیلوپاسکال!
‫در ساعت گذشته صد تا افزایش داشته.
‫صد تا در یک ساعت؟
‫هر لحظه ممکنه محفظه فشار اولین بترکه.
‫اطلاعات فشار از افرادی ‫که در صحنه هستن...
‫هر ده دقیقه اعلامش کن.
‫چشم، قربان.
‫- خوبی؟ طاقت بیار. ‫- دکتر کجاست؟
‫- جای دیگه‌ت آسیب دیده؟ ‫- روش فشار میارم.
‫قربان؟
‫ببخشید.
‫به واحد دو بگو هر چی ‫زودتر دریچه تنظیم‌کننده بخار رو باز کنن.
‫و بیاین کار در واحد سه و چهار ‫رو از سر بگیریم.
‫تازه، یکی رو بفرست تا تشعشع ‫اطراف واحد سه رو بررسی کنه.
‫مشخصه که می‌دونم بالاست. بله.
‫خبر دارم. فقط انجامش بده.
‫انفجار واحد سه...
‫همون انفجار هیدروژنی بوده که ‫در واحد اول اتفاق افتاد...
‫و فکر می‌کنیم که هنوز محفظه ‫فشار اولیه سالم مونده.
‫با کمک بسیاری از متخصصان ‫تونستیم به این نتیجه برسیم...
‫که گسترش بیش از اندازه ‫تشعشع به احتمال زیاد اتفاق نمی‌افته.
‫چقدر احتمال داره که یه انفجار هیدروژنی ‫مشابه در واحد دوم اتفاق بیافته؟
‫برای اینکه از این اتفاق جلوگیری بکنیم...
‫تصمیم گرفتیم که آب دریا رو ‫وارد راکتور کنیم...
‫و یه گروه در محل هر کاری از دستشون ‫برمیاد رو انجام میدن...
‫تا راکتور رو پایدار کنن.
‫[فکر می‌کنی حقیقت رو میگن؟]
‫[شنیدم که تشعشع به هوا هم رسیده]
‫[البته که رسیده.]
‫[ولی گفتن که احتمالش کمه.]
‫[همین طوری می‌فهمی که شرایط بده.]
‫[بهتره به زودی از ژاپن فرار کنیم.]
‫[خونه خونواده کارگر واحد چهار کریهارا]
‫یک پیام آنلاین به تازگی محبوب شده.
‫شایعه شده...
‫که انفجار در نیروگاه هسته‌ای ‫فوکوشیما دایچی...
‫در اصل به خاطر خطای انسانی بوده.
‫به ظاهر، یک سری پیام ‫آنلاین مشهور هست...
‫که به اسم کانال هارازو منتشر میشه.
‫مردم گزارش دادن که ‫پست‌های متنوعی...
‫در مورد دو کارگری گذاشته که در ‫نیروگاه هسته‌ای گم شدن.
‫بیاین به چند تا نظر نگاهی بندازیم.
‫[- دو نفری که فرار کردن، درسته؟] ‫[- خب، واقعا فرار کردن.]
‫[دیدم که در کوریاما داشتن استراحت می‌کردن.]
‫[شنیدم که واحدهای خنک‌کننده رو خراب کردن] ‫[و بعد با وحشت فرار کردن.]
‫[پس انفجار تقصیر اوناست؟]
‫[جستجو برای حقیقت واقعی...]
‫[این دو قطعا مجرمانی هستن که] ‫[نیروگاه هسته‌ای رو ترک کردن.]
‫[شاید دارن با حرص ساشیمی می‌خورن] ‫[و پارچ پارچ نوشیدنی]
‫[اما اگه اسامی‌شون منتشر بشه، مُردن.]
‫[بهشون یه لطفی بکن] ‫[و سر و صداشو درنیار.]
‫[اسامی‌شون توی تلویزیون گفته شده.]
‫[یویا تاکاهیرا و کوکی کریهارا]
‫[کوکی کریهارا]
‫پس از این نوع پیام‌ها حرف می‌زدیم.
‫نمی‌دونیم هنوز چقدر ‫از این اطلاعات قابل اتکاند.
‫اما اگه این انفجار ناشی از ‫خطای انسانی نبوده...
‫با یک مشکل بزرگ روبه‌روییم.
‫این آدم‌ها باید محکوم و دستگیر بشن!
‫خب، الان همه دارن در ‫مورد اسامی‌شون حرف می‌زنن...
‫پس حتما وحشت کردن.
‫بیخیال. از این دو نفر خواسته شده ‫که مورد بازرسی قرار بگیرن.
‫خب، به نظر میاد حسابی داغ کردی، ‫و شاید حق هم داشته باشی...
‫مامان؟ می‌بینی؟
‫اصلا قابل بخشیدن نیست!
‫حتما، بله.
‫نمیشه همین طوری ولش کرد. ‫نمیشه چشم روی این مسائل بست...
‫ای کاش برادرت...
‫زده بود بیرون و فرار کرده بود.
‫کی می‌خواین دوباره آب رو وارد کنین؟
‫خب، دریچه تنظیم‌کننده بخار بسته شده، قربان.
‫و همونی نیست که بشه ‫با باتری ماشین بازش کرد؟
‫دوباره این کار رو بکنین!
‫تا الان خیلی از باتری‌ها رو خالی کردیم.
‫فشار محفظه کنترل واحد ‫دو به ۷۰۰ کیلوپاسکال رسید.
‫نمیشه سطح آب رو خوند.
‫۷۰۰؟
‫خیلی بده، یوشیدا!
‫خب، فقط می‌تونیم هواگیری خشک انجام بدیم.
‫می‌دونم باعث پخش بیشتر ‫مواد پرتوزا میشه، ولی چاره‌ای نیست.
‫بلافاصله هواگیری خشک رو انجام بدین.
‫اجازه‌ی منو دارین.
‫جزییات رو فراموش کنین.
‫گوش کن، باشه.
‫دو تا انفجار رخ داده، پس...
‫پس با چیز طرفیم...
‫روحیه همه بدجوری افت کرده.
‫و تازه همه در آستانه...
‫حداکثر تشعشع قابل تحمل هستن.
‫بله، ولی ببین، یوشیدا، نباید فشار ‫محفظه کنترل رو از دست بدی، باشه؟
‫پس عجله کن و حداقل ‫دریچه کوچیک رو باز کن!
‫اون دستور رو از قبل دادم.
‫خوبه، ولی یکی دیگه هم هست، ‫به غیر از اون دریچه کوچیک.
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم؟!
‫ما اینجا بودیم و بیشتر از هشتاد ‫ساعته که داریم بهش حمله می‌کنیم!
‫کارگرانی رو در محل داریم...
‫که تردید ندارن تا وقتی که...
‫از شما یا نخست‌وزیر دستور بگیرن.
‫افرادم...
‫و تیم دفاع شخصی...
‫دارن با هم کار می‌کنن.
‫و دارم میگم هر کاری از ‫دستمون بربیاد انجام میدیم!
‫فقط مزاحم کار ما نشین.
‫[قسمت هفتم: روزها]
‫ببخشید، قربان. اتوبوس برای ‫اونایی که از حد تشعشع گذشتن رسیده...
‫و جلوی ساختمونه.
‫چند تا؟
‫بیست نفر، قربان.
‫- براشون جا نداریم؟ ‫- حتی راهروها هم پر شدن.
‫خب، یه جایی براشون پیدا می‌کنیم.
‫- فهمیدم. باشه. ‫- ممنونم.
‫مراقب باش.
‫- مطمئنی اونجا آب نیست؟ ‫- داریم یه درجه شناور رو می‌خونیم.
‫پس چرا فشار پایین نمیاد؟
‫هنوز نمی‌تونیم ازش سر دربیاریم.
‫میرم به محل سر بزنم. ببخشید.
‫راستش، میزان تشعشع خیلی بالاست.
‫بله. فهمیدم.
‫به همه میگم از نانپی برن بیرون ‫و به ساختمون عایق ارتعاشی برسن.
‫مطمئن نیستم که اونا پیمانکارن یا وابسته.
‫چیزی نیست. لطفا نگران نباشین.
‫دریافت شد.
‫قربان!
‫زیرزمین ساختمون توربین واحد چهار ‫پر از آب دریا شده.
‫بیاین از همون استفاده و پمپش کنیم...
‫تا راکتور هسته‌ای رو سرد کنیم.
‫فکر خوبیه.
‫هی، ارزش امتحان کردن رو داره.
‫بیاین کامیون آتشنشانی رو ‫به جلوی واحد پنج و شش ببریم.
‫و بیاین آوار رو بذاریم کنار ‫تا یکم جا باز بشه.
‫و بعدش همزمان...
‫در واحد چهار، درهای قسمت بار رو بشکنیم.
‫می‌تونیم کامیون رو از اونجا رد کنیم.
‫بله، قربان!
‫بسیار خب، تیم. بیاین بریم. البته.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[جلوی ساختمان توربین واحد چهار]
‫خوب نیست.
‫چی؟
‫- ایگاوا! ‫- بله؟
‫- از اون طرف برو. ‫- بله، قربان.
‫- سطح تشعشع چقدره؟ ‫- هنوز خوبه.
‫- کوروکاوا ‫- بله؟
‫- شلنگ رو میندازیم. ‫- باشه!
‫آره، خودشه!
‫کوروکاوا؟
‫کوروکاوا!
‫- بله؟ ‫- خوب نیست؟
‫سطح آب خیلی پایینه!
‫نمی‌تونیم بیشترش کنیم؟
‫اینا تنها شلنگ‌هایی ‫هستن که خراب نشدن.
‫- چند متر لازم داریم؟ ‫- یه نگاه میندازم!
‫[شرکت برق، کوکی کریهارا]
‫و مطمئنی؟
‫هر دوشون هنوز کارت شناسایی داشتن. ‫هنوز آب اونا رو نبرده بود.
‫نه، این...
‫اونا گم شده بودن...
‫از وقتی که درست بعد از ‫زلزله برای بازرسی واحد چهار رفته بودن.
‫قطعی ـه.
‫می‌دونن که تاکاهیرا و کریهارا هستن.
‫به نظر میاد وقتی توی ‫زیرزمین بودن سونامی از راه رسیده.
‫اونا رو اوردن بالا؟
‫سطح تشعشع خیلی زیاده ‫که بتونیم وارد آب بشیم.
‫ولی سعی می‌کنیم بیاریم‌شون بیرون.
‫تاکاهیرا و کریهارا.
‫فقط بیست سال‌شون بود، درسته؟
‫تاکاهیرا ۲۴ ساله بود...
‫و کریهارا ۲۱ ساله. بـــــــامابـین
‫آقای یوشیدا!
‫آقای ماجیما از اتاق کنترل ‫واحدهای یک و دو پشت خطن.
‫چی شده؟
‫میله‌های سوختی واحد دو ‫کاملا از آب بیرون اومدن.
‫و فشار؟
‫۷۰۰ کیلوپاسکال.
‫چند تا اتوبوس بزرگ می‌تونی بیاری؟
‫دو تا اینجان...
‫و می‌تونیم احتمالا یه اتوبوس دیگه ‫از خارج اینجا بیاریم.
‫وقتشه که برای بدترین ‫حالت آماده بشیم.
‫سعی کن همه رو آروم نگه داری...
‫و توضیح بده وقتشه آماده بشیم.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[اتاق ارتباطی عملیات اضطراری]
‫بله؟
‫چیزی هست که نمی‌تونی ‫جلوی دوربین بگی؟
‫بله.
‫چی شده؟
‫به اصول شما برای ‫تخلیه اینجا نیاز دارم.
‫چی کار کنی؟
‫مشخصه که من اینجا می‌مونم...
‫و خدمه اصلی رو هم نگه میدارم...
‫تا تزریق آب رو ادامه بدیم، ولی...
‫میشه...
‫لطفا اجازه بدین کارگرها ‫میزان تشعشع رو اندازه بگیرن...
‫غذا پخش کنن، تدارکات رو تهیه کنن...
‫تا الان تخلیه بشن؟
‫به خصوص پیمانکارها و ‫کارمندهای جوون.
‫لطفا هر چی زودتر بذارین اونا برن.
‫واقعا؟ اینقدر بده؟
‫لطفا، ازتون می‌خوام ‫که بهش فکر کنین.
‫حقیقت رو بهتون میگم...
‫هیچ جوره نمی‌تونیم ‫پیش‌بینی کنیم...
‫اینجا چه اتفاقی می‌افته.
‫و هر کاری از دستمون بربیاد ‫انجام میدیم، ولی...
‫به طور کامل نابود شدیم ‫چون نیروگاه بهم ریخته.
‫اگه نتونیم نیروگاه رو کنترل کنیم...
‫آسیب ده برابر بدتر...
‫آسیب چرنوبیل میشه.
‫هر کسی که اینجاست رو از دست میدیم.
‫و نمی‌تونم به کارمندها بگم...
‫چون هر کسی که برای شرکت برق ‫کار می‌کنه همینجا باید بمیره.
‫به عنوان مدیر ایستگاه تا آخر می‌مونم.
‫و فکر کنم برخی از همکاران پرسابقه‌م...
‫پشت من می‌مونن.
‫پس با هم...
‫همه‌مون...
‫سعی می‌کنیم راکتور رو خنک کنیم...
‫تا لحظه آخر.
‫خب، قربان...
‫باید آماده بشیم...
‫تا بذارین بقیه‌شون برن.
‫باشه.
‫آقای کینوشیتا؟
‫در مورد اون اتوبوس‌ها؟
‫درسته، ببخشید.
‫همونطور که داشتم می‌گفتم...
‫اتوبوس‌ها به جلوی ساختمون میان.
‫مسئله اینه که ممکنه دستور ‫تخلیه ساختمون رو بگیریم.
‫اگه اینطور باشه، یکی از اتوبوس‌ها باید ‫به ایستگاه داینی فوکوشیما بره.
‫فهمیدم.
‫بسیار خب. همین دیگه.
‫باشه.
‫[فوکوشیما دایچی، واحدهای] ‫[یک تا شش، لیست عملگران اتاق کنترل]
‫[توشیو کامی، ایسامو کینوشیتا]
‫[ریو شیروتا، کوجی فورویا،] ‫[تومیو سکیگوچی]
‫[شینجی ماجیما،] ‫[آکیرا شینکاوا]
‫[تاکنوری میوشی،] ‫[توشیهیرو اوسوگی، اکیهیکو کویاتانی]
‫[شینسوکه آیدا، هیروفومی تسودا،] ‫[تومونوبو کیمورا]
‫[کوزو هارایاما،] ‫[ساتوشی تاتنو]
‫[تاکومی یوندا، هیروشی فوتاگاوا،] ‫[سیجی تدوروکی]
‫[شینگو تودا، واتارو نوزاکی،] ‫[کنجی ماکوتا]
‫بچه‌ها...
‫متاسفم.
‫با من در اینجا می‌میرین؟
‫آقای نخست‌وزیر! یه مشکلی داریم!
‫چیه؟
‫رییس شرکت برق، نیشیمورا، ‫می‌خواد تایید تخلیه رو بدین.
‫رییس نیشیمورا رسیدن، ‫آقای نخست‌وزیر.
‫تخلیه اصلا امکانپذیر نیست!
‫البته که تسلیم ‫شدن کامل رو درنظر نمی‌گیریم.
‫پس چی داری میگی؟ ‫فکر کردم درخواست تخلیه داری.
‫نه، وقتی گفتم می‌خوام ‫اونا رو تخلیه کنم، من...
‫منظورم این بود...
‫باید بعضی‌هاشونو بکشیم بیرون.
‫پس پیشنهاد نمیدی که ‫به طور کامل کنار بکشین؟
‫نه، البته که نه.
‫این فکر حتی به ذهنم خطور نکرد.
‫باشه، پس. قربان، باید بذاریم ‫به واکنش‌شون برسن؟
‫باید اینو بهمون می‌گفتی!
‫بله، قربان. خیلی متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫با مراکزمون مشورت می‌کنیم.
‫کاتائوکا!
‫گوش کنین. نخست‌وزیر رو آروم کنین.
‫کارت همینه، پس انجامش بده.
‫چشم قربان.
‫از این طرف لطفا.
‫- ببخشید. ‫- راه رو باز کنین. برین کنار.
‫- مراقب باش. ‫- نخست‌وزیر، از این طرف.
‫از این طرف.
‫لطفا از این طرف.
‫لطفا بفرمایین. میز مرکزی.
‫بفرمایین.
‫لطفا.
‫بفرمایین، قربان.
‫همه دقیقا می‌دونین...
‫در نیروگاه هسته‌ای دایچی چه خبره.
‫بر طبق قانون...
‫دولت یه مرکز فرماندهی ‫برای رسیدگی تشکیل داده...
‫ولی با ما ارتباط ندارین.
‫برای اینکه وضعیت رو ‫درست کنترل کنیم...
‫اینجا مراکزی رو بوجود میاریم ‫تا مطمئن بشیم همه چی مرتب باشه
‫من فرماندهی می‌کنم.
‫معاون‌های من یوشیرویا و نیشیمورا هستن.
‫آسیبی که وارد شده شدیده.
‫با این وضعی که پیش میره، ‫ژاپن محکوم به فناست.
‫تسلیم شدن چاره کار نیست!
‫باید جون خودتونو به خطر بندازین.
‫فکر می‌کنه تمام این ‫مدت چی کار می‌کردیم؟
‫اگه تخلیه کنین، شرکت برق کارش تمومه.
‫نباید از واقعیت فرار کنین، ‫مهم نیست به کجا فرار کنین.
‫اطلاعاتی که از شرکت برق اومده ‫اگه حقیقت نداشته باشه، دقیق نیست.
‫انفجار هیدروژنی در واحد یک ‫در تلویزیون نمایش داده شد...
‫ولی دولت تا یک ساعت بعد ‫هیچ گزارشی رو دریافت نکرد.
‫نمی‌تونیم همین طوری بهش نگاه کنیم.
‫وقتشه که جلوتر بهش فکر کنیم.
‫بیشتر کارگران ارشد باید مثل ‫من در فداکاری پیشقدم باشن.
‫رییس شرکت برق هم باید ‫همین کار رو بکنه.
‫باشه، بچه‌ها، برگردین ‫به کاری که می‌کردین.
‫سر جاهاتون برگردین.
‫بله، قربان.
‫دوباره درجه فشار رو به باتری وصل می‌کنم.
‫لطفا.
‫- وصل شد! ‫- فهمیدم.
‫تقریبا زمان جمع‌آوری ‫اطلاعات برنامه‌ریزی شده رسیده.
‫بیا امیدوار باشیم حداقل ‫فشار یکم پایین اومده باشه.
‫حواستون باشه! ‫همگی پناه بگیرین!
‫- بله، قربان! ‫- پناه بگیرین!
‫سطح تشعشع چقدره؟
‫بله، قربان.
‫آقای ماجیما!
‫آقای یوشیدا!
‫یه انفجار رو شنیدن. ‫اتاق کنترل واحد یک و دوست!
‫انفجار؟
‫ساعت ۶:۱۴ صبح صدای ‫یه انفجار رو شنیدیم...
‫و فشار اتاقک واحد دو به صفر رسید.
‫اتاقک فشار. ‫فکر می‌کنی سوراخ شده؟
‫مطمئن نیستم.
‫فقط می‌دونم فشار افت کرد ‫و میزان تشعشع افزایش پیدا کرد.
‫- تمام پارامترها رو بررسی کن. ‫- چشم، قربان.
‫یه انفجار هم در کنترل واحد سه و چهار شنیدن.
‫انفجار؟
‫بیاین بلافاصله تشعشع رو بررسی کنیم.
‫اگه اتاقک فشار سوراخ شده باشه...
‫مقدار خیلی زیادی از مواد ‫پرتوزا میان بیرون.
‫- سطوح رو بررسی کنین! ‫- باشه، بچه‌ها.
‫دفتر مرکزی! صدامو می‌شنوی؟
‫اجازه تخلیه افراد در محل رو می‌خوام.
‫اجازه دارم؟
‫گروه تزریق آب می‌مونن.
‫بقیه در ساختمون...
‫می‌تونن برن بیرون.
‫بچه‌ها، لطفا توجه کنین. مرسی.
‫در هر بخشی فقط باید اعضای اصلی بمونن.
‫خودشه.
‫بقیه تخلیه بشن.
‫و روسای بخش تصمیم می‌گیرن...
‫کی رو نگه دارن و کی بره.
‫هر کسی...
‫که در حال حاضر درگیر...
‫کارهای دم دستی نیست، ‫شما بقیه...
‫می‌تونین همین الان برین.
‫و همه...
‫مایلم...
‫دوست دارم از همه‌تون تشکر کنم.
‫همین طوری بیا! بیا!
‫باشه، وایستا!
‫- آروم. هل ندین. ‫- عجله کنین، لطفا. نفر بعدی.
‫لطفا سریع حرکت کنین.
‫اول صندلی‌های عقب رو پر کنین.
‫از این طرف بیاین سوار اتوبوس‌هایی ‫بشین که به سمت ساختمون عایق ارتعاشی میرن!
‫جلیقه‌هاتونو در بیارین و از ‫این طرف بیاین. اینجا خطرناکه.
‫باشه، مراقب باشین.
‫بزن بریم، بچه‌ها.
‫الان اشکالی نداره. نگران نباش.
‫آفرین بهت، بچه. ‫بیاین تا وقتی آرومه نوشیدنی بخوریم.
‫- حتما. ‫- باشه.
‫مراقب باشین.
‫ها؟ نوزاکی کجاست؟
‫نوزاکی؟ جایی نمی‌بینمش.
‫- کجا رفته؟ ‫- نوزاکی!
‫- نوزاکی!
‫چی کار می‌کنی؟
‫دستور رو شنیدی.
‫از اینجا برو بیرون.
‫نه، اینجا می‌مونم.
‫یه دستوره.
‫نه!
‫احمق نشو، بچه.
‫فقط بهمون اجازه...
‫بذار ما قدیمی‌ها ‫به اینجا برسیم، باشه؟
‫تمام شما جوونک‌ها باید از اینجا برین.
‫ازتون می‌خوایم...
‫انرژی‌تونو حفظ کنین...
‫چون، می‌دونی، قراره یه...
‫تلاش خیلی حسابی برای ‫بهبودی داشته باشیم.
‫روی شما حساب می‌کنیم.
‫چشم، قربان.
‫خوبه.
‫باشه.
‫ببخشید که باید تنهات بذارم.
‫زود باش. از اینجا برو.
‫به اندازه کافی خونواده‌تو نگران کردی.
‫شرط می‌بندم همسرت خیلی کفری شده.
‫می‌دونی، اگه زنده نمونیم ‫تا این داستان رو تعریف کنیم...
‫تو مسئولی.
‫بچه‌ها، برین جلو!
‫به خاطر همه چی ممنون.
‫- مرسی ‫- متاسفم.
‫متاسفم، رییس.
‫به ما بسپارش، باشه؟
‫زود باش، این قیافه رو به ‫خودت نگیر. داری حالمو بد می‌کنی.
‫باشه، آفرین بهت.
‫کارتون عالیه. مرسی، بچه‌ها.
‫مراقب جلوی پات باش.
‫لطفا به اتوبوس‌های ‫ساختمون عایق ارتعاشی برین.
‫عجله نکنین. آروم باشین.
‫مراقب باشین!
‫متاسفم، قربان. قبل از اینکه سر ‫کار برگردیم، میشه یه کاری بکنم؟
‫می‌خوام برای خونواده‌م نامه بنویسم.
‫اوه.
‫متاسفم. فقط می‌خوام یه پیام...
‫برای خونواده‌م بفرستم.
‫شرمنده. البته.
‫[مراقب بچه‌ها باش.] ‫[منو یه مرد خوشحال کردی. ممنونم.]
‫[مسخره نشو. حتما به خونه میای.]
‫[کازوکی، باید بمونم. مراقب مادربزرگ] ‫[و مامان عصبانیت باش.]
‫[چی داری میگی، بابا؟] ‫[اگه بمیری، نمی‌بخشمت.]
‫[دوباره میریم بیرون نوشیدنی] ‫[بخوریم، بابا.]
‫هی، وقت عوض کردنه.
‫- آفرین بهت. ‫- هی، ممنون.
‫پسر، خیلی گشنمه.
‫غذا بخوریم، بچه‌ها؟
‫خب، یکم سنبی پیدا کردم.
‫- وای، ممنونم! ‫- چیز دیگه‌ای این اطراف هست؟
‫اینجا پر شده از غذاهای مختلف.
‫آره، پیداشون کردم!
‫هی، رییس. کلی غذا اینجا داریم.
‫آره، زود باش. ‫بیا اینا رو دست به دست کن.
‫هی، فکر می‌کنی تمام اینا آلوده شده؟
‫الان نگرانی؟
‫نه.
‫آب پیدا کردی؟
‫یکم دیگه اینجا داریم.
‫بیا، اینو بخور. بفرما، قربان.
‫- عالیه. ممنونم. ‫- بفرمایین.
‫ممنونم.
‫نمی‌دونستم شما موندی.
‫نمی‌دونستم تو موندی.
‫درسته. همزمان استخدام شدین.
‫آره. ولی یه مدتی میشه ایشون رو ندیدم.
‫- بیا. ‫- ممنونم.
‫بفرمایین. آب.
‫ما...
‫اینجا نموندیم تا بمیریم.
‫اینجاییم چون کلی کار داریم.
‫حالا بیاین نیروگاه رو تحت کنترل نگه داریم.
‫و بعدش...
‫شاید...
‫بتونیم همه برگردیم خونه.