‫هنری، تفنگت رو بده من.
‫زودباش، تفنگت رو بده.
‫این چه کاری بود کردم؟
‫تفنگت رو بده.
‫تفنگت رو بده هنری.
‫تفنگت رو بده.
‫نکن هنری!
‫[سه ماه بعد]
‫تفنگتم بذار.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫صرفاً رهگذرم.
‫با دو انگشتت تفگنت رو در بیار. ‫بذار جایی که دستت نرسه.
‫چرا با تیر نزدیش؟
‫تفنگ‌هامون همه ازم دور بودن.
‫- تازه اذیتم که نکرد. ‫- آره، دارم می‌بینم.
‫براش سوپم درست کردی؟
‫آره، درست کردم.
‫- ناسلامتی هوا سرده. ‫- دنبال برادرم می‌گردم.
‫- من جایی ندیدمش. ‫- هنوز که نگفتم چه شکلیه.
‫- شباهتی به خودت داره؟ ‫- کمی.
‫- پس ندیدمش. ‫- دختری همراهشه.
‫حالا می‌تونم بیام پایین؟
‫نه. الی!
‫بهت چی گفته بودم؟
‫بی‌خیال جول. این‌ها که پیر و پاتالن.
‫- این روانی کوچولو کیه؟ ‫- این رو ولش کن.
‫می‌خوام بهم بگی الآن کجاییم.
‫اگه نقشه داری پس چرا گم شدی؟
‫لابد توی جنگل به اون بزرگی ‫تابلوها رو خیابون رو گم کردیم.
‫چه بی‌اعصاب.
‫تا اینجا می‌دونم که این اطرافیم. ‫ولی دقیقاً کجاشیم؟
‫و به نفعته جوابت با اونی که ‫خانمت گفته مو نزنه.
‫راستش رو بهش گفتی؟
‫آره.
‫الآنم داری راستش رو می‌گی؟
‫آره.
‫خب، ظاهراً که جای خوبی رو ‫برای قایم شدن پیدا کردین.
‫قایم شدن؟
‫پسر جون، قبل اینکه جنابعالی ‫به دنیا بیای ما اینجا بودیم.
‫- که از باقی مردم دور بمونیم. ‫- ولی من موافق نبودم.
‫گوش کن، نمی‌خوام درمورد برادرت ‫حرفی بزنم که ناراحت بشی،
‫ولی اگه تا اینجاش رو اومدی،
‫پس می‌دونی اون بیرون چه خبره.
‫- وضع برج کودی رو دیدین؟ ‫- آره، نزدیکش شدیم.
‫اطرافش پر از مبتلاست.
‫آره، وضع لارامی و منطقه‌ی ‫سرخ‌پوستی ویند ریورم همینه.
‫هر جایی که قبلاً آدم بوده، ‫الآن دیگه نمی‌شه رفت اونجا.
‫- پس اسم تامی به گوشت نخورده؟ ‫- نوچ.
‫کرم‌های شب‌تاب چی؟
‫تابستون که می‌شه چندتایی می‌بینیم.
‫منظورم حشره نبود، افرادش رو گفتم.
‫یعنی ملت کرم شب‌تاب شدن؟
‫- نظری نداری که بهترین مسیر به غرب کدومه؟ ‫- چرا.
‫برو سمت شرق.
‫ولی اصلاً سمت اون‌طرف رودخونه نرو.
‫- ابداً. ‫- مگه اون‌طرفش چیه؟
‫مرگه.
‫ما که ندیدیم کی اونجاست،
‫ولی جنازه‌هایی که ازشون ‫جا مونده رو دیدیم.
‫عده‌ای ازشون مبتلا بودن، ‫عده‌ای هم نبودن.
‫اگه برادرت غرب رودخونه باشه، ‫یعنی دیگه مرده.
‫ما با این حرف‌ها نمی‌ترسیم.
‫این که ترسیده.
‫تو که حرفشون رو باور نکردی.
‫مدت زیادیه اینجا زندگی می‌کنن.
‫- بذارش سر جاش. ‫- اون‌ها که چیزی نمی‌دونن.
‫حتی اسم کرم شب‌تابم نشنیده بودن.
‫جول؟ جول؟
‫جول، حالت خوبه؟
‫- جول؟ ‫- خفه شو.
‫داری می‌میری؟
‫حالم خوبه.
‫- خوبم، خوبم. ‫- مطمئنی خوبی؟
‫- چیزیم نیست. ‫- دارم جدی می‌پرسم.
‫چون اگه جنابعالی بمیری من چیکار کنم .
‫- گفتم چیزیم نیست. ‫- خب حالا.
‫فقط یهویی از سرما حالم بد شد.
‫خیلی‌خب.
‫پس می‌ریم کرم‌های شب‌تاب ‫و تامی رو پیدا می‌کنیم.
‫کاری نداره که.
‫فقط باید از رودخونه‌ی مرگ رد بشیم.
‫اینم از رودخونه‌ی مرگ. چه ترسناکه.
‫شروع نکن.
‫چیزی نمونده هوا تاریک بشه.
‫چند تا غار کنار رودخونه‌ست.
‫اونجا اتراق می‌کنیم، ‫صبح از رودخونه رد می‌شیم.
‫خوبه. مردیم از گشنگی.
‫کاش دو تا خرگوش می‌دزدیدم.
‫خودمون شکار می‌کنیم.
‫می‌تونی بهم یاد بدی؟
‫حالا فعلاً راه بیفت.
‫زود بیا پایین تا نیفتادی و گردنت نشکسته.
‫خلاصه داشتم فکر می‌کردم،
‫فرض بگیریم شب‌تاب‌ها رو پیدا کنیم، ‫اوضاعمون روال بشه،
‫نمونه‌ای از خون من رو بردارن،
‫بذارن توی دستگاه باکلاسی ‫که پادزهری درست کنه.
‫خب؟
‫بعدش چی می‌شه؟
‫- یعنی بعدش چی کار کنیم؟ ‫- «کنیم»؟
‫باشه حالا. غلط کردم، خودت رو گفتم.
‫می‌تونی هر کاری می‌خوای بکنی.
‫می‌خوای کجا بری؟ یا چی کار کنی؟
‫تا حالا چنین انتخابی نداشتم.
‫لابد...
‫خونه‌ی روستایی پیدا می‌کنم، کنار مزرعه‌ای،
‫یا حتی گله‌ای.
‫چه باحال. چه گله‌ای؟
‫گوسفند.
‫- می‌خوام گوسفند پرورش بدم. ‫- گوسفند؟
‫چون ساکت و آرومن،
‫و حرف گوش می‌دن.
‫باشه حالا، فهمیدم.
‫پس می‌خوای با گوسفند سر و کله بزنی.
‫چه شاعرانه.
‫تو چی؟ خودت کجا می‌ری؟
‫لابد به خاطر اینه که کل عمرم ‫توی منطقه‌ی قرنطینه بودم.
‫انگار پشت آدم اقیانوسیه،
‫و جلوش فقط دیواره،
‫آدم مجبوره فقط بالای سرش رو نگاه کنه.
‫هر کتابی که توی کتابخونه‌ی مدرسه ‫پیدا کردم رو خوندم.
‫از نیل آرمسترانگ گرفته، ‫تا باز آلدرین و جیم لاول.
‫می‌دونی کدومشون رو بیشتر دوست دارم؟
‫- سالی راید. ‫- خود سالی راید پدرسگ.
‫بین فضانوردها بهترین اسم رو داره.
‫درست می‌شه دیگه، نه؟
‫واکسنه رو می‌گم.
‫باید قبل این‌همه بدبختی ‫به این سوال فکر می‌کردیم.
‫- روی سم امتحانش کردم. ‫- چی رو؟
‫می‌دونستم مبتلاست.
‫کمی از خونم روی رد گازگرفتگیش ریختم.
‫آره، می‌دونم. حرکتم مسخره بود.
‫ولی...
‫می‌خواستم نجاتش بدم.
‫گمونم چنین مسائلی انقدر ساده نباشه.
‫مارلین شاید ویژگی‌های عجیبی داشته باشه، ‫ولی آدم احمقی نیست.
‫اگه گفته که می‌تونن درستش کنن، ‫پس لابد می‌تونن.
‫می‌خوای شیفت اول کشیک بدی یا دوم؟
‫کلاً خودم کشیک می‌دم.
‫تو برو بخواب.
‫جای من درمورد...
‫ماه و دامداری خواب ببین.
‫باشه.
‫هنوزم توی خواب زمزمه می‌کنی.
‫زود بیدار شدم.
‫خوابت برده بود، واسه همین کشیک وایستادم.
‫تو این شرایط باید بیدارم کنی.
‫- نمی‌شه که چنین کاری کنی. ‫- چرا نشه؟
‫همین الآن انجام دادم.
‫مسئولیت تو گردن منه، فهمیدی؟
‫پس چرت نزن.
‫سروصدا نکردم، حواسم به پشت سرم بود،
‫دنبال رد پا گشتم، ‫جای بلند و مرتفعی پیدا کردم،
‫و همونجا کشیک دادم.
‫همون‌جوری که یادم داده بودی.
‫چی بگم راستش، استعدادم ذاتیه دیگه.
‫دفعه‌ی بعد بیدارم کن.
‫بله قربان.
‫اینم رودخونه‌ی مرگ. ‫هنوزم اثری از کسی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫دارم یاد می‌گیرم سوت بزنم.
‫مگه بلد نبودی؟
‫از صداش مشخص نیست بلد نیستم؟
‫نه.
‫خدایی چطوری با انگشت سوت می‌زنید؟
‫- استعداد می‌خواد. ‫- ولم کن بابا.
‫ولی یادم بده چطوری شکار کنم.
‫آها.
‫جوری می‌گه «آها» انگار یعنی ‫«چون دختره نمی‌تونه شکار کنه».
‫تیراندازیش رو که می‌تونی.
‫- ولی احشای شکار رو بعید می‌دونم. ‫- احشا یعنی چی؟
‫- در آوردن دل و روده‌ی شکار. ‫- آره راستی.
‫حالا چرا بهش می‌گن احشا؟
‫آخه از معنیش انگار باید ‫اعضایی رو داخلش قرار بدی،
‫ولی درواقع باید...
‫اعضای داخلیش رو خارج کنی.
‫ولی همچنان برام جالبه‌ها.
‫سد راهمون شد.
‫خیال نکن ویل لیوینگستونی.
‫نه بابا، اصلاً مگه شبیهش داریم؟
‫- پس از اینجا برق تولید می‌شه؟ ‫- آره.
‫ولی بیشتر نپرس که بلد نیستم.
‫می‌تونستی توضیح الکی بدی.
‫من که باورم می‌شد.
‫رودخونه رو باش. چه آبی خوش‌رنگیه.
‫می‌گم جول، نکنه رودخونه‌ی مرگ این باشه؟
‫بیا پشتم.
‫دنبال دردسر نمی‌گردیم.
‫صرفاً داریم رد می‌شیم.
‫تفنگت رو بنداز.
‫تو...
‫پنج قدم برو عقب.
‫نمی‌شه با حرف حلش کنیم؟
‫نمی‌شه خفه‌خون مرگ بگیری؟
‫باشه، آروم باش.
‫چیزی نمی‌شه.
‫نزدیک مبتلاها بودین؟
‫این حوالی مبتلایی ندیدیم.
‫آره جون عمه‌ات.
‫فرصت دیگه‌ای بهتون نمی‌دم‌ها.
‫اگه مبتلا باشید و سگه متوجه بشه، ‫خودش تیکه‌تیکه‌تون می‌کنه.
‫گفتم که. صرفاً رهگذریم.
‫نوبت اونه.
‫سلام. سلام!
‫سلام.
‫ده ثانیه بیشتر وقت می‌دم متقاعدم کنید.
‫واسه چی اومدید اینجا؟
‫دنبالم برادرم می‌گردم.
‫همین و بس.
‫اسمت چیه؟
‫جول.
‫تامی!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم.
‫اگه خواستید بازم غذا هست.
‫ممنون خانم.
‫خیلی وقته غذای درست و حسابی نخوردیم.
‫راستش گمونم این اولین ‫غذای درست و حسابی منه.
‫این آشغال خیلی خوشمزه‌ست.
‫معذرت می‌خوام.
‫الی،
‫باید ادبمون رو حفظ کنیم دیگه.
‫چته؟
‫- تو چه‌ات شده؟ ‫- ادب اون کجا رفته؟
‫فقط کنجکاو بود.
‫معمولاً بچه‌هایی که اینجان ‫ظاهر و رفتارشون مثل تو نیست.
‫صحیح. شاید خودم یادشون دادم.
‫تفنگم هم باید پس بدید.
‫اون‌ها هم مسلح نیستن.
‫راستش، عه...
‫گمونم از در اشتباهی وارد شدیم.
‫افراد ایشون می‌خواستن ما رو بکشن.
‫چون باید مواظب باشیم که ‫پای کی رو به اینجا باز می‌کنیم.
‫ولی بی‌خطریم. صرفاً کسایی که...
‫بخوان باهامون در بیفتن رو می‌ترسونیم.
‫بماند که دو تا پیر پاتال رو...
‫- اون‌طرف رودخونه ترسوندید. ‫- بسه الی.
‫بهمون گفتن کلی جنازه این اطراف ول کردید.
‫همون‌ها بودن که می‌خواستن باهامون در بیفتن.
‫حرف‌های ناجور پشت سر آدم ‫لزوماً واقعیت نداره.
‫حداقل همیشه این‌جوری نیست.
‫ببین خانم،
‫بابت مهمون‌نوایزتون خیلی ممنونیم.
‫ولی اگه می‌شه بذارید کمی ‫اوقات خانوادگی داشته باشیم.
‫خب،
‫راستش ماریا جزو خانواده‌ی خودمونه.
‫ مبارک باشه.
‫جول، تبریک بگو دیگه.
‫تبریک می‌گم.
‫- بریم اطراف رو نشونتون بدم؟ ‫- آره.
‫تقریباً هفت سال پیش اینجا مستقر شدیم.
‫اون‌زمان عده‌ی زیادی اینجا نبودن.
‫اون بخشش از قبل حفاظت‌شده بود،
‫برای همین از اونجا دور شهرک دیوار کشیدیم.
‫جلوی بیشتر غارتگرها رو می‌گیره، ‫ولی همچنان زیاد بهمون سر می‌زنن.
‫- گفتی مبتلا هم میاد؟ ‫- آره، ولی با گروه‌های کوچیک‌تر.
‫توی شهر واسه خودون پرسه می‌زنن.
‫با این‌همه مناطق باز که این حوالی داریم،
‫اینجا جلب توجه می‌کنه.
‫هنوز رمینگتون هفتصدم رو دارم، ‫ولی براش دوربین درجه‌دار پیدا کردم.
‫دقت تیراندازی رو می‌بره بالا.
‫از یک کیلومتری مغز اون ‫حرومزاده‌ها رو می‌زنم.
‫- می‌شه به منم یاد بدی؟ ‫- نه، نمی‌شه.
‫- چطوری صدای اینجا رو در نیاوردید؟ ‫- محتاط بودیم.
‫اینکه وسط ناکجاآبادیم بی‌تأثیر نیست.
‫تبلیغ جایی که داریم رو نمی‌کنیم، ‫با بی‌سیم صحبت نمی‌کنیم.
‫اینجا عبادتگاهمونه. ‫چندین مذهب رو شامل می‌شه.
‫اینم مدرسه‌مون. اینم رخت‌شورخانه.
‫بانک قدیمی‌مون الآن بازداشتگاهه، ‫البته نیازی که بهش نداریم.
‫از سد برق می‌گیرید؟
‫چند سال پیش درستش کردیم.
‫بعدم رفتیم سراغ فاضلاب، ‫لوله‌کشی، آب‌گرم‌کن،
‫با چراغ.
‫اینجا واقعاً جوابه.
‫عه جول، اینجا رو باش.
‫خب، الآن مثلاً تو مسئول اینجایی؟
‫کسی مسئول جایی نیست.
‫من توی شورای شهرم.
‫با رأی مردم انتخاب شدم،
‫به سی‌صد نفر خدمت می‌کنم، ‫از جمله کودکان.
‫همه مشارکت می‌کنن.
‫با همدیگه گشت می‌زنیم، ‫آشپزی می‌کنیم، تعمیر می‌کنیم،
‫شکار می‌کنیم، برداشت می‌کنیم.
‫هر چیزی که توی این شهر می‌بینید،
‫از گلخانه گرفته تا دام‌هامون، ‫همه توش سهیم هستیم.
‫مالکیت جمعی داریم.
‫پس کمونیست‌اید.
‫نه. از این کلمه خوشم نمیاد.
‫ولی همینه. واژه درستش اینه.
‫جامعه اشتراکیه، کمونیستیم.
‫- شوخی نکن! ‫- این از همه‌شون کوچیکتره.
‫چند ماه پیش به دنیا اومد، ‫می‌خوای نازش کنی؟
‫- آره، اسمش چیه؟ ‫- شیمر.
‫سلام شیمر. چقدر تو نازی.
‫گمونم بهتره بذاریم دوش بگیرن، ‫لباس نو بهشون بدیم.
‫می‌تونن اون خونه خالی که جلوی ‫خونه‌ی خودمونه بمونن.
‫آره، جای قشنگیه.
‫از سال ۲۰۰۳ کسی توش نرفته، ‫ولی جای گرم و دنجیه.
‫- بازم جای بدی نیست. ‫- از سرمونم زیادیه.
‫ما که تا الآن مشکلی نداشتیم.
‫اگه شما می‌خواید صحبت کنید ‫خودم می‌تونم الی رو ببرم اونجا.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- جول. ‫- چیزی نمی‌شه.
‫بریم؟
‫عه، آره.
‫چیه؟ نکنه خانمت نمی‌ذاره؟
‫- جول. ‫- اون نمی‌ذاشت پای بی‌سیم صحبت کنی؟
‫برای همین جوابم رو نمی‌دادی؟
‫بعد اینکه شب‌تاب‌ها رو پیچوندم، ‫ماریا و افرادش پیدام کردن.
‫آدم‌های خوبی‌ان.
‫مجبور نبودن راهم بدن، ولی دادن.
‫فقط ازم خواستن تابع قوانینشون باشم.
‫- ناسلامتی من برادرتم. ‫- آره، خودم می‌دونم.
‫نسبت به اینجا خیلی احتیاط می‌کنن،
‫که البته حق هم دارن.
‫- اگه کسی بفهمه ما اینجاییم... ‫- خودم شنیدم.
‫ممکنه آدم‌های ناجوری بیان اینجا.
‫منم برات همینم؟ آدم ناجوری‌ام؟
‫- جول... ‫- تامی، اون کارهایی که من کردم،
‫کارهایی که بابتش قضاوتم کردی،
‫برای این بود که جونمون رو نجات بدم.
‫جفتمون انجام دادیم.
‫اصلاً چرا بگیم «کارها»؟
‫آدم کشتیم دیگه.
‫منم بابتش قضاوتت نمی‌کنم.
‫به بهترین شکلی که بلد بودیم ‫سعی کردیم زنده بمونیم.
‫ولی راه‌های دیگه‌ای هم بود.
‫صرفاً راه دیگه‌ای بلد نبودیم.
‫تامی، اگه می‌دونستی چند ماه اخیر،
‫چه مصیبتی کشیدم که پیدات کنم...
‫قراره بچه‌ام به دنیا بیاد.
‫چند ماه اول حاملگی ماریاست.
‫واسه همین باید حواسم به خودم باشه.
‫راستش رو بخوای بدجوری می‌ترسم.
‫ولی نمی‌دونم چرا... ‫حس می‌کنم بابای خوبی می‌شم.
‫تا ببینیم دیگه.
‫«تا ببینیم دیگه؟»
‫- فقط همین؟ ‫- مگه می‌خواستی چی بگم؟
‫صرفاً چون زندگی تو برات تموم شد،
‫دلیل نمی‌شه برای منم تموم بشه.
‫کمی آذوقه برمی‌داریم و سعی می‌کنیم ‫تا صبح دیگه مزاحم شما نشیم.
‫[تا اون‌طرف خیابون رفتم.]
‫سلام.
‫ماریا.
‫[سارا: متولد ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۹ ‫متوفی ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۳] ‫[کوین: متولد ۴ آوریل ۲۰۰۰ ‫متوفی ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۳]
اوه‏،‏ خوبه‏.‏
با این عوضش کردم‏.‏ بگیر‏،‏ امتحانش کن‏.‏
خیلی بنفشه‏.‏
‏-‏ بادمجونیه‏.‏ اندازه‌ست؟ ‏-‏ آره
‏-‏ کفش‌هات زیاد بزرگ نیستن؟ ‏-‏ نه‏.‏
‏-‏ بقیه وسایلم کجاست؟ ‏-‏ توی لباس چرک‌ها‏.‏
‏-‏ چیزی که برات گذاشتم رو گرفتی؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ عجیب‌ترین هدیه عمرم بود‏.‏ ‏-‏ ولی به درد می‌خوره‏.‏
‏-‏ کی موهات رو کوتاه کرده؟ ‏-‏ آرایشگاه‌های سطح جهانی‏.‏
بذار قیچیم رو بیارم‏.‏
‏-‏ نه‏،‏ من‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ فقط مرتبش می‌کنم‏.‏
فقط نوک‌گیری می‌کنم‏.‏ قول میدم‏.‏
خب‏،‏ قبلاً شغلت این کارها بود؟
نه‏،‏ من دستیار دادستان منطقه اوماهای نبراسکا بودم‏.‏
آدم بدها رو می‌انداختم زندون‏.‏
چه باحال‏،‏ گمونم‏.‏
ولی همیشه از مو کوتاه کردن خوشم می‌اومد‏.‏ شاید از اون کارهای مامان‌هاست‏.‏
به یادبودی که تامی درست کرده نگاه می‌کردی؟
آره‏.‏
‏-‏ بابت بچه‌هات متأسفم‏.‏ ‏-‏ چیزی نیست‏.‏
و یه بچه بود‏.‏ فقط کِوین‏.‏
سارا دختر جول بود‏.‏
‏-‏ شاید بهتر بود چیزی نگم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ چیزی نیست‏.‏
گمونم یه‌کم رفتارش رو توضیح میده‏.‏
ببین‏،‏ نمی‌پرسم تو با اون چیکار می‌کنی‏.‏
خوبه‏.‏
ولی مشخصه که چیزهایی هست که در مورد جول نمی‌دونی‏.‏
مثلاً اینکه چطور آدم می‌کشته؟ اون چیزها رو می‌دونم‏.‏
‏-‏ پس متوجه نگرانی من هستی‏.‏ ‏-‏ دیگه از اون کارها نمی‌کنه‏.‏
‏-‏ دیگه آدم نمی‌کشه؟ ‏-‏ آدم بی‌گناه نمی‌کشه‏.‏
و تامی هم این کارها رو کرده‏.‏ نگران اون هم هستی؟
تامی از جول پیروی می‌کرده‏.‏
‏-‏ درست مثل تو‏.‏ ‏-‏ خب‏،‏ شاید من از تامی باهوش‌ترم‏.‏
توهین نباشه‏.‏
قطعاً باهوش هستی‏.‏
وکیل خیلی خوبی می‌شدی‏.‏
چیزهای زیادی هست که بهم نمیگی‏.‏
خوبه‏.‏
حرف منم همینه‏.‏
حواست باشه که به کی ایمان داری‏.‏
تنها کسایی که می‌تونن بهمون خیانت کنن‏،‏ کسایی هستن که بهشون اعتماد داریم.‏
می‌فهمی؟
الیوت گارفیلد‏.‏ شما رو به اتاق بعدی می‌برم‏.‏
آره‏.‏ من دوست تونی هستم‏،‏ تونی دی‌فارست
چه خوب‏.‏
منم بازیگرم‏.‏
جدی؟
خب‏،‏ مادرت خبر داره‏.‏
که این‌طور‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏
گمونم بعداً می‌بینیمت‏.‏
‏-‏ آره گمونم‏.‏ ‏-‏ شب بخیر‏.‏
بهش چی گفتی؟
گفتم توی اون اتاق منتظرشم‏.‏
به نظر آزرده خاطر نشد‏.‏
گفتن می‌تونم اینجا پیدات کنم‏.‏
گفتم زحمتت رو کم کنم‏.‏
نباید اون حرف‌ها رو می‌زدم‏.‏
حتی خودم هم باورشون ندارم‏.‏
می‌دونم که خوشحالی‏.‏ فقط‏.‏‏.‏‏.‏
برات پیچیده‌ست‏.‏‏.‏‏.‏
و معذرت می‌خوام
خب‏،‏ باهام آشتی هستی یا نه؟
این رفتن به سمت دانشگاه‏،‏ مأموریت انتحاریه؟
نه‏.‏
خطرناکه‏،‏ ولی چیزی نیست که تو از پسش بر نیای‏.‏
فقط آماده باش و به کارت برس‏.‏
کسی رو داشتی که تا اونجا بره و برگرده؟
همه‌شون‏.‏‏.‏‏.‏
جریان چیه؟
اون مصونه‏.‏
‏-‏ چی؟ ‏-‏ اِلی‏.‏
مبتلا شد‏،‏ ولی مریض نشد‏.‏
تامی‏.‏
تامی‏،‏ خودم دیدم که گازش گرفتن‏.‏
چند ماه پیش بود‏.‏ چند ماه‏.‏
اون مصونه‏.‏
از همون اولش بگو‏.‏
کار مارلین بود‏.‏‏.‏‏.‏
اون ما رو اجیر کرد که ببریمش پیش شب‌تاب‌ها‏.‏
کار بد پیش رفت‏.‏
تس رو گاز گرفتن‏.‏
اون مجبورم کرد که قسم بخورم که این بچه رو می‌برم‏.‏
خواسته قبل از مرگش بود‏.‏
اون موقع باید چی‌کار می‌کردم؟
تا کانزاس رسیدیم‏،‏ و بعدش‏.‏‏.‏‏.‏
می‌دونی‏،‏ اون جونم رو در برابر‏.‏‏.‏‏.‏
یه بچه دیگه نجات داد‏.‏
اگه پنج سال پیش بود‏،‏ پسره رو داغونش می‌کردم‏.‏
ولی اون مجبور شد بهش شلیک کنه تا من رو نجات بده‏.‏
چهارده سالشه‏.‏
چون خیلی کُند بودم و اونقدر کَر بودم که نشنیدم داره نزدیک میشه‏.‏
و دیدم‏.‏‏.‏‏.‏
دیدم یه مرد برادر خودش رو کشت‏.‏‏.‏‏.‏
تا اون رو نگاه کنه‏،‏ و من فقط تماشا کردم‏.‏
و امروز فکر می‌کردم اون سگ می‌خواد تیکه تیکه‌اش کنه‏.‏‏.‏‏.‏
چون بوی چیزی رو روش حس کرده بود
و من فقط خشکم زده بود‏.‏
نمی‌تونستم تکون بخورم‏.‏
نمی‌دونستم چی باید بگم‏.‏ فقط‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی ترسیده بودم‏.‏
تو فکر می‌کنی من هنوز از پس کارها بر میام‏،‏ ولی‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه اون آدم قدیمی نیستم‏.‏
من ضعیفم‏.‏
اخیراً‏،‏ لحظاتی هست که‏.‏‏.‏‏.‏
ترس یهو پیداش میشه و‏.‏‏.‏‏.‏
قلبم‏.‏‏.‏‏.‏
انگار دیگه نمی‌تپه‏.‏
و خواب‌هایی می‌بینم‏.‏
هر شب‏.‏‏.‏‏.‏
چه خواب‌هایی؟
نمی‌دونم‏.‏ یادم نمیاد‏.‏
فقط می‌دونم که وقتی بیدار میشم‏.‏‏.‏‏.‏
یه چیزی رو از دست دادم‏.‏
توی خوابم دارم شکست می‌خورم‏.‏
کار همیشه من همینه‏.‏
تمام مدت این‌طور بودم‏.‏‏.‏‏.‏
اون رو پشت سر هم‏.‏‏.‏‏.‏
ناامید کردم‏.‏
می‌خوای من ببرمش؟
من به کشتنش میدم‏.‏ می‌دونم‏.‏
می‌دونم‏.‏
باید ترکش کنم‏.‏
جول‏.‏
برای همین از دستم عصبانی شدی‏،‏ مگه نه؟
تا جبران کارهایی باشه که کردیم؟
خب‏،‏ اینم فرصتیه برای تو که بچه‌ات رو توی جهانی بهتر به دنیا بیاری‏.‏
تو از من جوون‌تری‏.‏ هنوز قوی هستی‏.‏
خودت گفتی‏،‏ برمی‌گردی‏.‏
باید اون رو ببری‏.‏
و نباید به کسی بگی‏،‏ حتی به ماریا‏.‏
تامی‏،‏ من فقط به تو اعتماد دارم‏.‏
اگه کس دیگه‌ای گاز گرفتگی‌های روی اون رو ببینه‏،‏ بدونه چی زیر پوستشه‏.‏‏.‏‏.‏
با تیر می‌زنتش.‏
این آخرین خواسته من از توئه‏.‏
قسم می‌خورم‏.‏
طلوع آفتاب می‌برمش‏.‏
شماره 38 برای توئه.‏ برو چپ‏،‏ چپ‏،‏ راست‏.‏
حس می‌کنم که ترجیح میدی تنها باشی‏،‏ لوسی‏.‏
می‌دونه اگه سلام نکنیم‏،‏ یعنی می‌دونستیم که کارش زشته‏.‏
خیلی خب‏.‏ ولی سعی کنید مودب باشید‏.‏
‏-‏ مودب چیه؟ ‏-‏ دروغ‏.‏‏.‏‏.‏
سلام؟
آقای گارفیلد؟ من و لوسی اومدیم‏.‏
الی؟
واقعاً فقط نگران همین چیزها بودن؟
پسرها؟ فیلم‌ها؟
تصمیم گرفتن برای اینکه چه لباسی به چه دامنی میاد‏.‏
عجیب و غریبه‏.‏
‏-‏ ببین‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ چرا اومدی اینجا؟
‏-‏ اومدم با تو صحبت کنم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ چرا هنوز اینجایی؟
می‌خوای من رو بذاری و بری‏،‏ برو‏.‏
چی شنیدی؟
‏"‏باید ولش کنم‏.‏ تو باید ببریش‏.‏‏"‏
می‌دونی‏،‏ امروز ازت دفاع کردم‏،‏ چون فکر کردم‏.‏‏.‏‏.‏
من این تصمیم رو به خاطر خودت گرفتم‏.‏
با تامی برات خیلی بهتره‏.‏
اون منطقه رو بهتر از من می‌شناسه‏.‏‏.‏‏.‏
‏-‏ من برات اهمیت دارم یا نه؟ ‏-‏ معلومه که اهمیت داری‏.‏
پس از چی می‌ترسی؟
همه کسایی که برام مهم بودن‏.‏‏.‏‏.‏
یا مُردن یا ترکم کردن‏.‏
همه به‌جز توی لعنتی‏!‏
پس بهم نگو که با یکی دیگه برام امن‌تره‏.‏‏.‏‏.‏
چون واقعیت اینه که بیشتر می‌ترسم‏.‏
حق با توئه‏.‏
تو دخترم نیستی‏.‏
و منم مطمئنم که بابات نیستم‏.‏
فردا صبح‏.‏‏.‏‏.‏
ما راهمون از هم جدا میشه‏.‏
بفرما‏.‏
اسطبل‌ها‏.‏
نکنه اومدی خداحافظی کنی؟
نه‏.‏
اومدم یکی از این اسب‌ها رو بدزدم و برم‏.‏
اگه می‌خواستی خودم یکی بهت می‌دادم‏.‏
می‌دونم‏.‏
بگذریم‏.‏‏.‏‏.‏
اون برای نیم ساعت پیش و گمونم‏.‏‏.‏‏.‏
تو لایق حق انتخابی‏.‏
هنوزم فکر می‌کنم اگه با تامی بری بهتر‏.‏‏.‏‏.‏
بریم‏.‏
باشه‏.‏
‏- دو دستی بگیرش‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
مسیر کلی؟
برو جنوب شرق تا برسی به بزرگراه 25‏.‏
درست جلوی بزرگراهه‏.‏ حتماً می‌بینیش‏.‏
برای جفتتون اینجا جایی هست‏.‏
روش حساب می‌کنم‏.‏
میشه این رو قرض بگیرم؟
آره‏.‏
چون ماریا مال من رو ازم گرفت‏.‏
من که قبول کردم‏،‏ جول‏.‏
خداحافظ‏،‏ برادر بزرگ‌تر‏.‏
ببندش‏.‏
رفت سمت راست‏.‏
‏-‏ ترسیدی‏.‏ ‏-‏ هدف خیلی کوچیکه‏.‏
بزرگ‌تر از چیزیه که باید باشه‏.‏ پوکه رو بنداز بیرون‏.‏
و نترسیدم‏.‏
‏-‏ لوله بلند خیلی مزخرفه‏.‏ ‏-‏ خیلی خب‏،‏ بدش من‏.‏
درست نشونه‌گیری نمی‌کنه‏.‏
خودت می‌بینی‏.‏
نفس عمیق به داخل‏،‏ نفس رو آروم میدی بیرون‏.‏
جوری ماشه رو باید بکشی انگار عاشقشی‏.‏
قرار نیست جواب بده‏.‏ درست نشونه نمی‌گیره‏.‏
لعنتی
خب‏،‏ قبلاً هم همه جا مثل جکسون اداره می‌شد؟
نه‏.‏
کشور برای این چیزها خیلی بزرگ بود‏.‏
اون موقع‏،‏ عملاً می‌شد دو جور یه همه چیز نگاه کرد‏.‏
بعضی‌ها می‌خواستن مالک همه چیز باشن‏.‏
و بعضی‌ها نمی‌خواستن کسی مالک چیزی باشه‏.‏
تو از کدومشون بودی؟
هیچ‌کدوم‏.‏ من کارم رو می‌کردم‏.‏
که ساخت و ساز بود؟
درسته‏.‏
خونه‏،‏ فروشگاه‏،‏ از اینجور چیزها‏.‏
بهمون می‌گفتن ‏"‏پیمان‌کار‏.‏‏"‏
‏"‏پیمان‌کار‏.‏‏"‏
خیلی باحاله‏.‏
آره‏،‏ باحال بودیم‏.‏
همه عاشق پیمان‌کارها بودن‏.‏
ایول‏.‏
خب‏،‏ پس اگه توپ چهارم رو خراب کنی‏.‏‏.‏‏.‏
باید تیم رو به تیم مقابل بدی؟
آره‏.‏ بهش میگن ‏"‏برگشت‏.‏‏"‏
برگشت‏.‏
ولی اگه از ده یارد رد بشی‏.‏‏.‏‏.‏
برمی‌گردی به بخش اول؟
آره‏.‏
پس عملاً توی یه مسیر حرکت می‌کنی‏.‏
عملاً‏،‏ آره‏.‏
‏-‏ ولی با خشونت‏.‏ ‏-‏ اوه‏،‏ خب‏.‏ اینم هست‏.‏
خب‏،‏ چطوره؟ پنج روزه رسیدیم‏.‏
آسون هم بودن‏.‏ نمی‌دونم تامی از چی می‌ترسید‏.‏
هنوز وقت هست تا متوجه بشیم‏.‏
‏"‏هنوز وقت هست تا متوجه بشیم‏.‏‏"‏
‏"‏پیمان‌کـــــار‏.‏‏"‏
خانه شاخ‌های بزرگ‏.‏ یعنی چی؟
علامت تیمه‏.‏
یه‌جور گوسفنده‏.‏
دیدی؟
یه قدم به رویاهات نزدیک‌تر شدی‏.‏
ولی کسی از شب‌تاب‌ها رو نمی‌بینم‏.‏
احتمالاً وسط شهر باشن‏.‏
اونجا امن‌تره‏.‏
از این طرف بیا‏.‏
خب‏،‏ این مکان‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
مردم اینجاها زندگی می‌کردن و چیکار می‌کردن؟
‏-‏ می‌رفتن سر کلاس؟ ‏-‏ آره‏.‏
‏-‏ حتی با اینکه آدم بزرگ بودن‏.‏ ‏-‏ یه جورایی آدم بزرگ بودن‏.‏
من فکر می‌کنم بیشتر جشن گرفتن و‏.‏‏.‏‏.‏
فهمیدن چیزهای دیگه در مورد خودشون بود‏.‏
این که بفهمن می‌خوان با زندگیشون چیکار کنن‏.‏
می‌خوان با زندگیشون چیکار کنن‏.‏
برای همین داشتم فکر می‌کردم‏.‏
.راستش‏،‏ دلم نمی‌خواد گوسفند داری کنم
منظورمه‏،‏ اگه قرار باشه هر کاری دلم خواست بکنم‏.‏
قرار همین بود‏.‏
خب‏.‏‏.‏‏.‏
وقتی بچه بودم‏،‏ می‌خواستم خواننده بشم‏.‏
خفه شو‏.‏
کجاش خنده داره؟
‏-‏ حالا باید یه چیزی بخونی‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
‏-‏ بی‌خیال‏،‏ مرد‏.‏ نمی‌خندم‏.‏ ‏-‏ همین الان خندیدی‏.‏
آره‏،‏ باشه‏،‏ درسته‏.‏
خب‏،‏ بعداً برام بخون‏.‏
من قراره جهان رو نجات بدم‏،‏ مرد‏.‏
کمترین کاریه که می‌تونی برام بکنی‏.‏
منطقیه‏.‏
اون‌ها میمون هستن؟
باید از آزمایشگاه‌های قدیمی باشن‏.‏
ببین چطور میرن‏.‏
اولین باره میمون می‌بینی؟
اولین باره میمون می‌بینم‏.‏
اونجا رو ببین‏.‏
[ساختمان علوم زیست‌پزشکی]
رسیدیم‏.‏
‏-‏ ایستگاه نگهبان‌ها‏.‏ ‏-‏ خبری از نگهبان نیست‏.‏
آره‏.‏
اسلحه؟
آره‏.‏
قطعاً اینجا دکتر بوده‏.‏
یه لیست جمع‌آوری وسایل هست‏.‏
چیزیه که قبل از جابه‌جایی درست می‌کنن‏.‏
یعنی رفتن؟
همه‌شون نرفتن‏.‏
خب‏،‏ حداقل کلیکر نیستن‏.‏
آره‏،‏ شب‌تابی هم نیست‏.‏
شاید بعد از این همه تحقیقات‏،‏ به میمون تبدیل شدن‏.‏
رفتن اینجا؟
همه سنجاق‌ها به اونجا ختم میشن‏.‏
شاید می‌خوان از وضعیت آب و هوا فرار کنن‏.‏‏.‏‏.‏
یا یه ساختمون بهتر؟
نمی‌دونم‏.‏
‏-‏ از این طرف بیا‏.‏ ‏-‏ خفه شو‏.‏
از پشت‏.‏
‏-‏ آماده‌ای؟ ‏-‏ آره‏.‏
بیا اینجا‏.‏ بیا اینجا‏.‏ بیا‏،‏ گرفتمت‏.‏
جول‏!‏
جول‏!‏ سوار اسب شو‏!‏
سوار اسب شو‏.‏
جول‏!‏
بگیریدش‏!‏
برو‏!‏
برید عقب‏!‏
لعنتی‏!‏
عوضی‌ها‏!‏
دنبالمون نمی‌کنن‏.‏ گمونم در امانیم‏.‏
جول؟
جول‏،‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏!‏ لعنتی‏!‏
جول؟
لعنتی‏.‏
جول‏،‏ چشم‌هات رو باز کن‏.‏
چشم‌هات رو باز کن‏.‏ جول‏،‏ باید بلند بشی‏.‏
بدون تو از پسش بر نمیام‏.‏
نمی‌دونم کجا باید برم‏،‏ نمی‌دونم چیکار باید بکنم‏.‏
جول‏.‏
تو رو خدا‏.‏
جول‏،‏ تو رو خدا‏.‏