‫فصل ۲۱ مکاشفه‌ی یوحنا:
‫«در آن لحظه آسمان و زمینی نو را دیدم.»
‫«چرا که اولین آسمان و زمین ‫از بین رفته بودند.»
‫«و صدایی از آسمان به گوشم رسید ‫که می‌گفت: بنگرید...»
‫«خیمه‌ی پرستشگاه خداوند جاییست...»
‫«که انسان در آن باشد.»
‫«و خداوند اشک را از روی ‫گونه‌هایشان پاک خواهد کرد.»
‫چیزی نیست، اشکال نداره.
‫عیبی نداره.
‫[باشد تا آنگاه که نیازمندیم، ‫خداوند روزی‌مان را عطا کند.]
‫بارها این بخشش رو خوندم.
‫یادته بعدش چی بود؟
‫«و خداوند اشک را از روی ‫گونه‌هایشان پاک خواهد کرد.»
‫«چرا که دیگر نه مرگی خواهد بود،»
‫«نه غم و شیونی،»
‫«و نه هیچ دردی بر انسان نخواهد بود.»
‫«چرا که جهان قدیم از بین رفته است.»
‫معنیش رو می‌دونی؟
‫خوبه.
‫کِی می‌تونیم دفنش کنیم؟
‫توی این سرما نمی‌شه خاک رو کَند.
‫بهار که شد پدرت رو دفن می‌کنیم.
‫خدا خیرت بده. خدا خیرتون بده.
‫این روزهای سخت می‌گذره جویس.
‫چقدر برامون مونده؟
‫آهو، گوزن و خرگوش داریم.
‫جیره‌ی غذایی شهر رو تامین می‌کنه،
‫ولی برای یک هفته.
‫فوقش دو هفته.
‫یوشیا و مارتین گفتن چند شب پیش،
‫گوزنی رو توی چند کیلومتری اینجا دیدن.
‫ولی هوا تاریک بود.
‫پیش میاد آدم توی تاریکی اشتباه ببینه.
‫بگذریم.
‫جیمز.
‫بله؟
‫حس می‌کنم شک به دل کسی افتاده.
‫ایمانشون به تو سر جاشه دیوید.
‫صرفا ترسیدن.
‫منظورم دل اون‌ها نبود.
‫من هنوز ایمان دارم.
‫صرفا این...
‫شش ماه اخیر خیلی سخت گذشت.
‫برای همه‌مون سخت بود.
‫ولی باید اطمینان حاصل کنم ‫که توی این مسیر کنارمی.
‫هستم.
‫خوبه.
‫حالا برو تفنگ‌هامون رو بیار. ‫بریم شکار کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫تشنه‌ات نیست؟
‫زود برمی‌گردم، خب؟
‫باورم نمی‌شه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫من که کسی رو اینجا نمی‌بینم.
‫یعنی می‌شه همین رو ببریم؟
‫آره، باید عجله کنیم. ‫لابد کسی که شکارش کرده همین اطرافه.
‫دست نزنید!
‫تفنگ‌هاتون رو بندازید!
‫زود باشید!
‫خیلی آروم برگردید سمت من.
‫حرکت ناگهانی ازت ببینم ‫مستقیم می‌زنم وسط کله‌ات.
‫همین‌طور کله‌ی رفیقت.
‫شکارچی ماهری هستی.
‫حتی متوجه نشدیم اومدی اینجا.
‫برگردید و برید پی کارتون.
‫- باشه. ‫- برید ببینم!
‫باشه، من فقط ده ثانیه ازت وقت می‌خوام.
‫- می‌خوام صحبت کنیم. ‫- حرفم رو تکرار نمی‌کنم.
‫خواهش کردم. فقط ده ثانیه.
‫اسم من دیویده.
‫این دوستم هم اسمش جیمزه.
‫توی گروه بزرگمون کلی زن و بچه داریم،
‫که همه‌شون حسابی گرسنه‌ان.
‫منم با گروه بزرگی زندگی می‌کنم.
‫اون‌ها هم گرسنه‌ان.
‫در هر صورت زورت نمی‌رسه ‫که بخوای تنهایی بلندش کنی.
‫ما که نمی‌خوایم بهمون ببخشی.
‫می‌تونیم در ازای گوزنه...
‫با همدیگه معامله کنیم. مثلا...
‫تو بگو چی می‌خوای. ‫ما پوتین داریم.
‫دارو دارید؟
‫برای عفونت می‌خوام.
‫داریم. ولی توی دهکده‌مونه.
‫قدمت روی چشممونه.
‫فکرشم نکن دنبال شما بیام جایی.
‫اون پسره می‌تونه بره بیاره.
‫وقتی برگشت می‌تونید ‫نصف گوزنه رو ببرید.
‫اگه با کسی برگرده، می‌زنم...
‫می‌زنی وسط کله‌ام.
‫درست فهمیدی.
‫خیلی‌خب، برو با هاوارد صحبت کن.
‫جعبه‌ای داره که توش پنی‌سیلینه.
‫دو تا ویال با یه سرنگ ازش بگیر.
‫رمزی حرف نمی‌زنم جیمز. ‫کاری که گفتم رو بکن.
‫ده قدم برو عقب.
‫بازم برو.
‫تفنگ باباته؟
‫بابات مریض شده؟
‫واسه همین تنهایی اومدی اینجا؟
‫ببین...
‫تقریبا مسیر رفت و برگشت به سمت ‫محل اقامتمون شش کیلومتره.
‫یعنی کمی طول می‌کشه تا جیمز برگرده.
‫توی کیفم روغن و کبریت دارم.
‫می‌تونیم سرپناه درست کنیم،
‫آتیش روشن کنیم.
‫اینم با خودمون بیار.
‫بردار.
‫ولی خطرناکه این‌شکلی ‫تنهایی بیای بیرون.
‫فعلا که برای تو خطرناک بوده ‫تنهایی اومدی بیرون.
‫راست می‌گی.
‫حالا اسمت چیه؟
‫می‌دونم، سخته آدم به غریبه اعتماد کنه.
‫ولی واقعا نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫تازه اگه دوست داشتی ‫می‌تونم توی گروهمون...
‫برات جایی باز کنم.
‫یعنی عضو اهالی گشنه‌تون بشم؟ ‫لطف کردی.
‫راست می‌گی. گرسنه هستیم.
‫ولی همچنان می‌گذرونیم.
‫من صرفا آدم درستکاری‌ام،
‫و می‌خوام از کسایی مواظبت کنم ‫که بهم تکیه کردن.
‫سرکرده‌شون تویی؟
‫خودم که نخواستم باشم. ‫اون‌ها انتخابم کردن.
‫ولی...
‫آره.
‫انتخاب کردن «در راهت قدم بردارن»؟
‫نکنه از اون فرقه‌های عجیب‌اید؟
‫خب، راستش رو بخوای مچم رو گرفتی.
‫بنده واعظم،
‫ولی صرفا از احکام پایه‌ای ‫کتاب مقدس موعظه می‌کنم.
‫- چیه؟ ‫- کل دنیا به آخر رسیده،
‫شما هنوز درگیر خرافات‌اید؟
‫راستش من بعد پایان دنیا ‫به خدا ایمان آوردم.
‫قبل شیوع معلم بودم.
‫معلم ریاضی بودم. ‫دانش‌آموزهام هم‌سن خودت بودن.
‫حالا چرا از معلمی رفتی سمت معوظه؟
‫چون جفتش «م» داره؟
‫آره، دقیقا.
‫جدی بگو.
‫راستش بعد آخرالزمان به خدا ایمان آوردم،
‫که نمی‌دونم برای ایمان آوردن ‫وقت خوبیه یا نه.
‫نمی‌شه تشخیص داد.
‫ولی بعد اینکه سال ۲۰۱۷ ‫منطقه قرنطینه‌ی پیتسبورگ،
‫با شب‌تاب‌ها و فدراهاش سقوط کرد،
‫همراه عده‌ای از اونجا رفتیم.
‫این‌جوری بود که گروهمون رو تشکیل دادیم.
‫از پیتسبورگ تا اینجا خیلی راهه.
‫آره، وقتی جایی مستقر می‌شدیم ‫غارتگرها حمله می‌کردن،
‫بنابراین دوباره راه میفتادیم.
‫و همون‌جور که به مسیرمون ادامه می‌دادیم،
‫افراد جدیدی بهمون ملحق می‌شدن تا اینکه...
‫سر از اینجا در آوردیم.
‫خب، دیر یا زود شانستون ته می‌کشه.
‫شانس؟
‫چیزی به اسم شانس وجود نداره.
‫به نظرم توی هر اتفاقی حکمتی بوده.
‫جدی می‌گم.
‫حتی می‌تونم بهت ثابت کنم.
‫می‌شنوم.
‫انتظار نداشتم زمستان امسال ‫انقدر بخواد سخت بگذره.
‫نمی‌شد زراعت کرد. ‫حتی نمی‌شد چیزی پیدا کرد.
‫خلاصه چهار تن از افرادمون رو ‫فرستادم به شهرهای اطراف،
‫که بگردن دنبال مواد ضروری‌مون.
‫ولی فقط سه نفرشون زنده برگشتن.
‫اونی که برنگشت پدر خانواده‌ای بود.
‫دخترش دقیقا عین خودته.
‫ولی پدر اون رو ازش گرفتن.
‫کاشف به عمل اومد که پدرش،
‫به دست آدم دیوانه‌ای کشته شده.
‫اینجاش جالبه.
‫این دیوانه‌ای که می‌گم...
‫هم‌سفرش دختر کوچیکیه.
‫متوجه شدی؟
‫پشت هر اتفاقی حکمتی هست.
‫جیمز، تفنگت رو بگیر پایین.
‫این دختره الک رو کشته، نه؟
‫این کسی رو نکشته.
‫تفنگت رو بگیر پایین.
‫داروهاش رو آوردی؟
‫- آره، ولی... ‫- بنداز برای دختره.
‫دیوید.
‫برو عقب.
‫می‌دونم همراه گروهی نیستید.
‫تنهایی نمی‌تونید زنده بمونید.
‫می‌تونم ازتون محافظت کنم.
‫می‌خوای بذاری همین‌جوری بره؟
‫خب، حالا این رو کجات بزنم جول؟
‫جول؟
‫جول، این رو کجات باید بزنم؟
‫فقط پنج تای دیگه مونده.
‫گوشت چیه؟
‫گوزن.
‫خیلی گنده بود.
‫شایعاتی که شنیدید درسته،
‫دخترکی که همراه ‫قاتل الک بوده رو پیدا کردیم.
‫صبح زود گروهی رو با خودم می‌برم ‫که رد دختره رو بزنیم.
‫توی برف راحت می‌شه ردش رو زد.
‫جایی که پناه گرفتن رو پیدا می‌کنیم،
‫و اون مرد رو به سزای عملش می‌رسونیم.
‫باید بکشیدش.
‫باید جفتشون رو بکشید.
‫می‌دونم فکر می‌کنی که دیگه پدری نداری.
‫هانای عزیزم، ولی پدری داری ‫که همیشه کنارت می‌مونه.
‫و باید حواست باشه که ‫موقع حرف زدنش بی‌ادبی نکنی.
‫ممنونم.
‫پروردگارا، سفره‌مان را پربرکت ساز...
‫و باشد تا کماکان شاکر تو باشیم.
‫تا که بدانیم روزی‌رسانمان کیست،
‫و نان زندگی که مسیح باشد را به ما عطا کن.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫گوش به زنگ باشید.
‫این آدم حتی اگه نیمه‌جون باشه، ‫همچنان برامون خطرناکه.
‫دختره چی؟
‫با خودمون برمی‌گرده پناهگاه.
‫نمی‌خوام دل‌رحمی‌ات رو زیر سوال ببرم دیوید.
‫می‌تونیم بذاریم بره.
‫اگه با خودمون برگرده پناهگاه ‫باید شکم اضافه سیر کنیم.
‫اگه تنها ولش کنیم، تلف می‌شه.
‫آره، ولی شاید خواست خدا همین باشه.
‫جول! بلند شو جول.
‫جول می‌گم بلند شو.
خیلی خب‏،‏ خیلی خب‏،‏ من رو ببین‏.‏
چند نفر دارن میان‏،‏ باشه؟
من از تو دورشون می‌کنم‏،‏ ولی اگه کسی اومد پایین.‏‏.‏‏.‏
بکشش، فهمیدی؟
جول‏.‏
جول‏،‏ نخوابی‏.‏
زود باش‏.‏
هی‏،‏
برو‏!‏ بریم‏.‏
زنده می‌خوامش‏!‏
بیاید دنبالم‏،‏
زدمش‏!‏
تمومش کن‏.‏
دوتاتون با من بیان‏.‏ اسب رو بِکِشید و ببرید.‏
بقیه شما اینجا بمونن.‏ خونه به خونه رو بگردید‏.‏
اینقدر تشنه انتقام هستید؟
انجامش بدید‏.‏
نگران شده بودم که بیدار نمیشی‏.‏
بذار بیام بیرون‏.‏
خب‏،‏ هدفمون همینه‏.‏
گرسنه‌ای؟
چرا توی قفسم؟
چون من ازت می‌ترسم‏.‏
تو آدم خطرناکی هستی‏.‏ این رو خوب اثبات کردی‏.‏
بقیه می‌خوان بابت اتفاقی که افتاده تو رو بکشن.‏
شنیدی گفتم بقیه می‌خوان بکشنت؟
آره‏.‏
‏-‏ ولی من جلوشون رو گرفتم‏.‏
‏-‏ چطوره با اسمت شروع کنیم؟
هی‏،‏ گوش کن‏!‏
تو تنهایی نمی‌تونی دووم بیاری‏.‏
هیچ‌کس نمی‌تونه‏.‏
ولی من می‌تونم کمکت کنم‏.‏
بذار ازت محافظت کنم‏.‏
من تنها نیستم‏.‏
آره‏.‏ دوستت رو میگی‏.‏
اون حالش چطوره؟
می‌بینم خیلی برات مهمه‏.‏‏.‏‏.‏
برای همین می‌دونم که سخته‏.‏
ولی بازم‏.‏‏.‏‏.‏
باید با واقعیت روبه‌رو بشی‏.‏
اون بخش از زندگیت داره تموم می‌شه‏.‏
و چیزی که من بهت پیشنهاد می‌کنم یه شروعه‏.‏
ولی اگه تو نمی‌تونی راهی برای اعتماد بهم پیدا کنی‏.‏‏.‏‏.‏
پس‏،‏ آره‏،‏ تو تنها هستی‏.‏
تیموتی؟
اوه‏،‏ لعنتی‏.‏
تمومش کن. تمومش کن.‏ خواهش می‌کنم‏.‏
‏-‏ ولش کن‏.‏ ‏-‏ تو نفر بعدی هستی‏.‏
تو رو خدا‏.‏‏.‏‏.‏
من دختری رو نمی‌شناسم‏.‏
‏-‏ خدای من‏!‏
‏-‏ مارکو‏!‏ ‏-‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏،‏ نه‏.‏
اون نمی‌تونه کمکت کنه‏.‏ تو حواست اینجا باشه‏.‏
وگرنه کاسه زانوت رو باز می‌کنم‏.‏
دختره زنده‌ست‏.‏
کجاست؟
توی شهر‏!‏
کدوم شهر؟‏!‏
سیلور لیک‏.‏
اسم شهرش واقعی نیست‏.‏
یه استراحتگاهه‏.‏
استراحتگاه؟
باید نشونم بدی ما کجا هستیم‏.‏‏.‏‏.‏
و جای که این ‏"‏استراحتگاهتون‏"‏ کجاست‏.‏
و بهتره دقیقاً همون جایی باشه که رفیقت نشون میده‏.‏
باشه‏.‏
ما اینجا هستیم‏.‏
قسم می‌خورم‏.‏
برو از اون بپرس‏.‏ اون بهت میگه‏.‏ من دروغ نمیگم‏.‏
نه‏،‏ نه‏!‏
خدای من‏!‏ نه‏!‏
چرا این کار رو کردی؟‏!‏
اون چیزی که می‌خواستی رو بهت گفت‏!‏
من هیچی بهت نمیگم‏.‏
‏-‏ اشکالی نداره‏،‏ من حرفش رو باور کردم‏.‏ ‏-‏ نه‏،‏ نه‏.‏
نه‏!‏
شاید حرفم رو باور نکنی‏،‏ ولی قسم می‌خورم این گوشت گوزنه
تو می‌خوای من رو تیکه‌تیکه کنی‏.‏
ترجیح میدم این کار رو نکنم‏.‏
لطفاً فقط اسمت رو بهم بگو‏.‏
‏-‏ اگه می‌خوای در موردم قضاوت کنی‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ در موردت قضاوت کنم؟
تو آدم می‌خوری‏،‏ عوضی مریض‏!‏
آره‏.‏
تعداد کمی از ما هستن که این رو می‌دونن‏.‏
ولی به تو می‌گفتم‏.‏
دیر یا زود‏.‏ گمونم زود‏.‏
‏-‏ تو حیوونی‏.‏ ‏-‏ خب‏،‏ آره‏،‏ همه حیوون هستیم‏.‏
اصل مطلب همینه‏.‏
آخرین راه چاره بود‏.‏
فکر می‌کنی خودم حس شرم ندارم؟
ولی باید چیکار می‌کردم؟
بذارم گرسنگی بکشن؟
اونم این آدم‌هایی که جونشون رو به من سپردن‏.‏‏.‏‏.‏
که ازم انتظار امنیتشون رو فراهم کنم‏،‏ کسایی که دوستم دارن؟
آره‏،‏ شاید‏.‏
خودت هم حرفت رو باور نداری‏.‏
فکر کنم دوستت هم باور نداره‏.‏
اون برای نجات تو یکی دیگه رو نکشت؟
داشت از خودش دفاع می‌کرد‏.‏
داشت از تو دفاع می‌کرد‏.‏
ولی تو این رو می‌دونستی‏.‏
تو چیزهای زیادی دیدی‏.‏
منم همینطور‏.‏
و می‌دونی وقتی به تو نگاه می‌کنم چی رو می‌بینم؟
خودم رو‏.‏
تو من رو یاد خودم می‌اندازی‏.‏
تو ذاتاً رهبری‏،‏ باهوشی‏،‏ وفاداری‏.‏
خشنی‏.‏
تو هیچی در مورد من نمی‌دونی‏.‏
ولی می‌دونم‏.‏
اگه الان بذارم از این قفس بیای بیرون‏.‏‏.‏‏.‏
چاقوت رو بدم دستت‏.‏‏.‏‏.‏
کمتر از یه ثانیه من رو باهاش می‌زنی‏.‏
تو قلب خشنی داری‏.‏
و من این رو خوب می‌دونم‏.‏
خودم هم همیشه قلبی خشن داشتم‏.‏
و زمان زیادی باهاش درگیر بودم‏.‏
ولی بعدش جهان به پایان رسید و حقیقت رو نشونم دادن‏.‏
آره‏،‏ خدا نشونت داد‏.‏
نه‏.‏
قارچ سرچماقی نشونم داد‏.‏
کار سرچماقی چیه؟ کار بدیه؟
نه‏.‏
ثمره داره‏.‏ تکثیر می‌شه‏.‏
به بچه‌های غذا میده و ازشون محافظت می‌کنه‏.‏‏.‏‏.‏
و اگه مجبور باشه‏،‏ آینده خودش رو با خشونت تضمین می‌کنه‏.‏
اون عشق می‌ورزه‏.‏
چرا این چیزها رو داری بهم میگی؟
چون تو می‌تونی درکش کنی‏.‏
جوری درکش می‌کنی که بقیه از پسش بر نمیان‏.‏
اون‌ها به خدا نیاز دارن‏.‏ به بهشت نیاز دارن‏.‏
اون‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
یه پدر نیاز دارن‏.‏
تو نیازی نداری‏.‏
تو فرای این چیزها هستی‏.‏
من چوپانی هستم که دورش رو گوسفندها گرفتن‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏و تنها چیزی که می‌خوام‏.‏‏.‏‏.‏
یکی در حد خودمه‏.‏
یه دوست‏.‏
پس دوست من چی؟
بهت گفتم‏،‏ وفاداری‏.‏
می‌تونم به بقیه بگم که دیگه دنبالش نگردن‏.‏
از جونش می‌گذرن‏.‏
جدی؟
می‌ذارن بره؟
آره‏.‏
اگه اون دست از سر ما برداره‏،‏ می‌ذارن بره‏.‏
اون‌ها کاری رو می‌کنن که من بهشون میگم‏.‏
ازم پیروی می‌کنن‏.‏
و از ما پیروی می‌کنن‏.‏
خدا می‌دونه که کمکت خیلی به دردم می‌خوره‏.‏ من‏.‏‏.‏‏.‏
ببین چی شد‏.‏
فکر کن با هم می‌تونیم چیکار کنیم‏،‏ چقدر قوی هستیم‏.‏
ما اینجا رو بی‌نقص می‌کنیم‏.‏
رشد می‌کنیم‏،‏ پخش میشیم‏.‏
و هر کاری لازم باشه برای افرادمون می‌کنیم‏.‏
تصور کن که چه زندگی می‌تونیم بهشون بدیم‏.‏
تصور کن چه زندگی می‌تونیم بسازیم‏.‏
ببین حالا میرم به بقیه چی میگم‏.‏
اِلی‏.‏
چی گفتی؟
بهشون بگو که اِلی دختر کوچولویی بود‏.‏‏.‏‏.‏
که انگشتت رو شکسته‏!‏
دقیقاً چی بگم؟
بگم "تیکه‌تیکه شده" این رو گفت؟
نه‏!‏ نه‏!‏ نه‏!‏
ولم کنید‏!‏
‏-‏ صبر کن‏،‏ صبر کن‏!‏ ‏-‏ خفه شو‏!‏
صبر کن‏،‏ صبر کن‏،‏ صبر کن‏،‏ صبر کن‏!‏
نکن‏!‏ این کار رو نکن‏!‏ تو رو خدا‏،‏ این کار رو نکن‏!‏
‏-‏ خواهش می‌کنم‏،‏ نه‏!‏ نه‏!‏ ‏-‏ فرصتت رو داشتی‏.‏
من مبتلا هستم‏!‏
من مبتلا هستم‏.‏
و حالا تو هم هستی‏.‏
آستینم رو بالا بزن‏.‏ ببینش‏.‏ ببینش‏!‏
خودت چی گفتی؟
همه چیز یه دلیلی داره‏،‏ درسته؟
دیوید‏.‏
نه‏.‏
نه‏،‏ الان باید تبدیل می‌شد‏.‏ این واقعی نیست‏.‏
به نظر من که خیلی واقعیه‏.‏
راه فراری نیست‏،‏ اِلی‏.‏
درها قفل شدن‏.‏ و کلیدشون پیش منه‏.‏
اِلی؟
اِلی‏!‏
اِلی‏.‏
می‌دونم که مبتلا نیستی‏.‏
کسایی که مبتلا هستن برای زنده موندن اینقدر تلاش نمی‌کنن‏.‏
خب‏،‏ چطور این کار رو کردی؟
رازش چیه؟
یا نکنه تو اینقدر خاص هستی؟
کسی دوست نداره تحقیر بشه‏،‏ اِلی‏.‏
تو نمی‌دونی من چقدر کارم خوبه‏!‏
نمی‌دونی چی می‌تونستم بهت بدم‏!‏
اگه فقط بهم اجازه می‌دادی‏!‏
خب‏،‏ خبرهای خوبی برات دارم‏.‏
هیچ‌کدوم از ما قرار نیست امروز بمیره‏.‏
می‌دونی‏،‏ نظرم عوض شد‏.‏
با خودم تصمیم گرفتم که تو یه پدر نیاز داری‏.‏
پس نگهت می‌دارم‏.‏‏.‏‏.‏
و آموزشت میدم‏.‏
اِلی‏.‏
نه‏!‏ ولم کن‏!‏
ولم کن‏!‏
‏-‏ منم‏.‏ ‏-‏ ولم‏.‏‏.‏‏.‏
منم‏.‏
هی‏،‏ ببین‏.‏
منم‏.‏ منم‏.‏
‏-‏ چیزی نیست‏.‏ ‏-‏ اون‏.‏‏.‏‏.‏
چیزی نیست‏.‏
چیزی نیست‏،‏ دختر کوچولو‏.‏
پیشم هستی‏.‏
خیلی خب‏.‏