فصل یکم — قسمت سوم «مدت خیلی طولانی»
[شانزده کیلومتری غرب بوستون]
کاپشنت رو پس بدم؟
.تاحالا هیچوقت نیومده بودم جنگل
حشره‌هاش .بیشتر از چیزیه که فکر می‌کردم
...ببین، داشتم فکر می‌کردم - .عذر خواهی تو رو نمی‌خوام -
.اصلا نمی‌خواستم عذر خواهی کنم
می‌خواستم بگم داشتم .به اتفاقی که افتاد فکر می‌کردم
هیچکس تو و تس رو .مجبور نکرده بود من رو ببرید
هیچکس مجبورتون نکرده بود .با این نقشه پیش برید
یه باتری کامیونی چیزی .می‌خواستید و تصمیمتون رو گرفتید
.پس واسه اشتباهی که نکردم من رو مقصر ندون
چقدر دیگه مونده؟
.پنج ساعت پیاده روی
.از پسش برمیایم
زیاد این مسیر رو اومدی؟
مبتلا نداره؟ - .نه خیلی. نه -
مراقب چی هستی؟
.آدما
بیل و فرانک آدمای خوبی‌ان؟ - .فرانک آدم خوبیه -
چطوری اون زخمه افتاد رو سرت؟
چیه؟ ماجراش مسخره ست؟
از پله‌ای جایی افتادی؟
.من از پله نیفتادم - باشه، خب پس چی؟ -
.یکی بهم شلیک کرد و خطا زد
.دیدی، این خفنه
تو هم بهش شلیک کردی؟
.آره - کشتیش؟ -
.نه منم خطا زدم
.بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی پیش میاد
چون تیراندازی کردنت ضعیفه، یا به‌صورت کلی؟
.کلی
،می‌دونی، حالا که فقط خودمون دو تاییم
...گفتم شاید بد نباشه - .نه -
.مزارع کامبرلند
.یه لحظه اینجا وایسا .باید یه مشت چیز که انبار کرده بودم رو بردارم
انبار کردی؟
چرا اینجا چیز انبار کردی؟
.خیر سرت زیادی سوال می‌پرسی
.آره، درسته
خب، جوابم رو می‌دی یا چی؟
...تو مسیر تدارکات قایم می‌کنیم
،واسه وقت‌هایی که مهمات کم بیاریم
...که الان کم آوردم چون - !امکان نداره -
تاحالا این رو بازی کردی؟
.یه دوست داشتم که خوره این بازی بود
...یه شخصیت داره به اسم ملینا
که ماسکش رو درمیاره ،و دندون‌های هیولایی داره
و بعد یه جا قورتت می‌ده !و استخون‌هات رو بالا میاره
.وای پسر
.یادت رفته وسایلت رو کجا قایم کردی
.نه. درست بالای سرشم
.یه چند سالی ازش گذشته - ،باشه خب -
من می‌رم یه نگاه به دور و اطراف بندازم .ببینم چیز به‌درد بخوری پیدا می‌شه یا نه
.بهم اعتماد کن، تا الان همه‌ خوب‌هاش رو بردن - .شاید، شایدم نه -
چیز بدی هم اینجا هست؟ - .فقط تو -
.داری بامزه‌تر می‌شی
اون پشت اوضاعت خوبه؟ - !آره -
الی؟
!الی
الی؟
.تو که گفتی همه خوب‌هاش رو بردن
چی‌کار می‌کنی؟
.اون بیرون واسه این خیلی مهمات پیدا نمی‌شه
.که یعنی تقریباً به‌دردم نمی‌خوره - .خب، تو که می‌خوای همین جوری ولش کنی اینجا -
.نه
با اینا پرواز کرده بودی؟
.یه چند باری، آره - .خیلی خوش شانسی -
.اون زمان که همچین حسی نداشتم
،می‌افتادم صندلی وسط .واسه یه ساندویچ 12 دلار پول می‌دادم
.رفیق، می‌تونستی بری تو آسمون
.آره خب، اونا هم همینطور
.چه عبوس
پس یه روز همه چیز یهو سقوط کرد؟
.تقریبا - چطور؟ -
،هیچکس مرض سرچماقی نگرفته بوده
همه حالشون خوبه، تو رستوران .غذا می‌خورن و سوار هواپیمان
و بعد، یهویی؟ اصلا چطور شروع شد؟
،اگه باید واسه مبتلا شدن گازت بگیرن
پس اولین نفر رو کی گاز گرفته؟
.میمون بوده؟ مطمئنم میمون بوده
.میمون نبوده. فکر کردم مدرسه می‌رفتی
.مدرسه فدرا ،بهمون یاد نمی‌دن چطور دولت شون
.نتونسته جلوی پاندمی رو بگیره
...هیچکس مطمئن نیست، اما بهترین حدس
.اینه که قارچ سرچماقی جهش کرده
.و یه کمش وارد منابع غذایی شده
.احتمالا یه ماده غذایی پایه مثل آرد یا شکر
یه سری مارک‌های خاص غذا بودن ،که همه جا فروخته می‌شدن
.همه جای کشور، سرتاسر دنیا
...نون، غلات صبحونه .مایع پنکیک
اگه به‌قدر کافی ازش .می‌خوردی آلوده می‌شدی
خلاصه غذاهای آلوده همه همزمان .پنجشنبه تو فروشگاه‌ها توضیع می‌شن
مردم خریدنش، شب پنجشنبه .یا صبح جمعه یه کم ازش خوردن
...روز پیش رفت کم کم مریض شدن
.عصر و شبش، اوضاعشون خراب‌تر شد
.بعد شروع کردن به گاز گرفتن
،جمعه شب .بیست و ششم سپتامبر 2003
،و تا دوشنبه .همه چیز نابود شده بود
.از میمون‌ها بیشتر با عقل جور درمیاد
.ممنون
.خواهش
چیه؟
.اینجا از جنگل میان‌بر می‌زنیم - مسیر جاده راحت‌تر نیست؟ -
...آره، فقط
.جلوتر یه چیزایی هست که نباید ببینی
.خب، حالا دیگه باید ببینم - .نمی‌خوام ببینی -
!جدی می‌گم. الی
می‌تونه بهم آسیب بزنه؟
.نه
.مرد صادقی هستی
.باید می‌گفتی قاتل تبر به دسته
...هرچیزی که بوده
.فکر کنم از بین رفته
...حدود یه هفته بعد از روز شیوع، سربازها
،رفتن حومه شهر .شهرهای کوچیک رو تخلیه کردن
...می‌گفتن دارید می‌رید م.ق و می‌رفتی
.اگه جا داشتن
...و اگه جا نداشتن
اون آدما مریض نبودن؟
.نه، احتمالا نه
چرا کشتنشون؟
چرا به حال خودشون رهاشون نکردن؟
.آدمای مرده نمی‌تونن مبتلا بشن
[سی‌ام سپتامبر 2003]
.مامانی اینجاست. مامانی اینجاست
نه قربان. الان داخل .زیرزمین هستیم. هیچکس اینجا نیست
.بیاید با بقیه پشت رو بگردیم
امروز روزش نیست، چکمه‌پوش‌های . نظم نوین جهانی
[هشدار تخلیه اجباری]
.سریع بود
[کافه لینکلن]
.بیا جلوتر
.قدیمی نمی‌شه
[ورود افراد غیر متفرقه ممنوع]
[چهار سال بعد - 2007]
!من آلوده نیستم
اسلحه داری؟
.نه - چرا انقدر واسه جواب طولش دادی؟
،نمی‌دونم. به یه دلیلی گفتم دروغ بگم
.اما... دلیلی پیدا نکردم
.ببین، من فقط می‌خوام برم بوستون
تنهایی؟
.با 10 نفر شروع کردیم
.ولی آره. تنهام
اهل کجایی؟
.م.ق بالتیمور
.نابود شده
زخمی شدی؟
.فقط، فقط کبودیه
.همون جا وایسا
این رو از کجا آوردی؟
.بوستون اون طرفیه
.تا شب می‌تونی خودت رو برسونی - .من واقعا گرسنمه -
.دو روزه که غذا نخوردم
وقتی بلند بگی خیلی طولانی نیست، مگه نه؟
.حس می‌کنی طولانیه - .دارم می‌ذارم بری، پس برو -
.خیلی خب، ببین
...اول اینکه اسمم فرانکه - عه واقعا؟ -
.مسئله اینجاست فرانک
اگه بهت غذا بدم، اون وقت ...با هرکسی که حرف بزنی
،سروکله‌ش پیدا می‌شه و ناهار مفتی می‌خواد
.و اینجا آربیز نیست
.خب آربیز ناهار مفتی نمی‌داد. رستوران بود
،من درباره‌ش با هیچ کسی
،یا دوره‌گرد یا ولگرد حرف نمی‌زنم .قول می‌دم
آخه خودت دیگه می‌دونی .که دروغگوی خوبی نیستم
‫برات کمی لباس گذاشتم.
‫چی؟
‫لباس!
‫دستت درد نکنه. الآن میام.
‫ولی می‌شه پنج دقیقه بیشتر بمونم؟
‫آره.
‫آره!
‫مرسی! اصلاً باورم نمی‌شه.
‫هوم...
‫برای آدم گرسنه همه‌چیز خوشمزه‌ست.
‫آره، ولی به این خوشمزگی نیست.
‫- اگه خواستی بازم... ‫- نه، سیر شدم.
‫باور کن دلم می‌خواد بخورم.
‫ولی... وای!
‫دستت درد نکنه.
‫واقعاً ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫خب، گمونم بهتره راه بیفتم.
‫آخ، «برای الیزه»، «افسانه‌های هافمن». ‫پوف...
‫- بهت نمیاد اهل این‌ها باشی. ‫- مال مادرم بودن. می‌شه...
‫ولی این بهت میاد.
‫وای.
‫وای خدا. آهنگ موردعلاقمه.
‫[برترین آثار لیندا رانستد]
‫♪ عشق کنارت می‌مونه ♪
‫♪ قدم‌های جسورانه بردار ♪
‫♪ به نظرم... به نظرم نصیحت خوبیه ♪
‫♪ ولی کسی کنار من نیست ♪
‫نه، نه، نه. لطف کردی. شرمنده.
‫این آهنگ نه، این آهنگ نه.
‫من که حرفه‌ای نیستم.
‫منم نیستم، ولی خب...
‫پس دیگه می‌رم.
‫♪ عشق کنارت می‌مونه ♪
‫♪ قدم‌های جسورانه بردار ♪
‫♪ به نظرم نصیحت خوبیه ♪
‫♪ ولی کسی کنار من نیست ♪
‫♪ و می‌بینی که زمان چطوری... ♪
‫♪ به زخم‌های عشق التیام می‌بخشه ♪
‫♪ کسی بهم چنین حرفی زده بود ♪
‫♪ ولی منظورش رو متوجه نشدم ♪
‫♪ چون هر کاری بلد بودم کردم ♪
‫♪ تا کاری کنم مال من بشی ♪
‫♪ و گمونم قراره عاشقت بمونم، ♪
‫♪ اونم برای مدت خیلی زیاد ♪
‫[سه سال بعد، سال ۲۰۱۰] ‫‫برو بابا! ی‌خیال دیگه! آهای! ‫می‌شه بس کنی؟
‫شده من ازت چیزی بخوام؟ شده؟
‫اصلاً این چه سوالیه؟
‫مسئله که من نیستم. ‫مسئله ما هستیم.
‫مگه مهمه چه شکلی باشه؟
‫برای من مهمه!
‫خونه که صرفاً محل سکونت نیست.
‫محیط اطراف زندگیمونه!
‫- ولمون کن بابا. ‫- آها، ببخشید. یادم نبود.
‫من اهل این دنیام.
‫تو اهل دنیای خیالی خودت هستی ‫که توش یازده سپتامبر توطئه داخلی بوده،
‫و تمام دولت‌های جهان نازی‌اند.
‫- تمام دولت‌ها واقعاً نازی‌اند! ‫- الآن هستن. اون‌موقع که نبودن.
‫من فقط ازت کمی رنگ می‌خوام،
‫با بنزین برای ماشین چمن‌زنی.
‫همین و بس. همه کارش با خودمه.
‫- مسئله... ‫- بیل، اگه بگی «مدیریت منابع»،
‫جفت‌پا می‌پرم روی یکی از سیم‌های تله‌ات.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫- فقط دلیلش رو بهم بگو. ‫- گفتم که.
‫انسان با اهمیت دادن به جزئیات...
‫عشق خودش رو ابراز می‌کنه.
‫این خیابون مال منم هست، ‫پس می‌شه...
‫بذاری اون‌جوری که می‌خوام ‫عشقم رو بهش ابراز کنم؟
‫و اینکه چند تا فروشگاه رو تعمیر کنم.
‫- عه، عه، عه... ‫- اون مسخره‌ها رو نمی‌گم.
‫فقط کافه و فروشگاه مبلمان.
‫با بوتیک لباس.
‫بوتیک؟
‫- نکنه قراره میزبان مهمونی باغ باشیم؟ ‫- نه.
‫ولی قراره دوستانی پیدا کنیم.
‫چی گفتی؟
‫دوست پیدا می‌کنیم،
‫و دعوتشون می‌کنیم تا بیان دیدنمون.
‫ما دوستی نداریم فرانک.
‫هیچ‌وقتم پیدا نمی‌کنیم.
‫چون دیگه توی دنیا دوستی نمونده.
‫اتفاقاً پای بی‌سیم داشتم ‫با خانم مهربونی صحبت می‌کردم.
‫چی گفتی؟
‫خب، راستش رو بگم... حرف نداره.
‫- موافقی؟ ‫- اوهوم.
‫- منم مثل خودتم. ‫- یعنی توئم بیمار اسکیزوفرنی شکاکی؟
‫من اسکیزوفرنی نیستم.
‫حالا فارغ از قضیه تفنگ، ‫که اتفاقاً قابل درکم هست،
‫دوست دارم بگم...
‫که چقدر خوشحالم توی چنین جای قشنگی،
‫داریم عین آدم‌های متمدن غذا می‌خوریم.
‫خیلی وقت بود چنین حسی نداشتم.
‫همین... فقط می‌خواستم ازتون تشکر کنم.
‫حتی اگه هیچ‌وقت فرصت نشه ‫با همدیگه همکاری کنیم.
‫واقعاً حالم بهتر شد.
‫شک نکن.
‫می‌دونید چی یادم افتاد؟ ‫بیاید بریم داخل.
‫تس، می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫- آره. ‫- فرانک!
‫فرانک!
‫درکت می‌کنم.
‫اگه...
‫همسر منم...
‫پای غریبه‌ای رو به زندگیمون باز می‌کرد،
‫احتمالاً خوشم نمی‌اومد.
‫ولی از بین کسایی که ممکن بود ‫پشت بی‌سیم باهاشون آشنا بشه،
‫ما آدم‌های بی‌آزاری هستیم ‫که صرفاً می‌خوایم زنده بمونیم.
‫عه، پس عجب شانسی آوردم.
‫ما توی م.ق تجهیزاتی داریم ‫که شما اینجا ندارید.
‫مثل کتاب، دارو، قطعات ماشین.
‫می‌تونیم به همدیگه کمک کنیم،
‫انقدرم اسلحه رو سمت من نشونه نرو.
‫ببینم، نکنه از اون دسته افراد بودی...
‫که آماده شرایط آخرالزمانی بودی؟
‫بهمون می‌گن «بقاجو».
‫شاید واقعاً بی‌آزار باشید، ‫شایدم نباشید.
‫اونش مهم نیست.
‫ما چیزی کم و کسر نداریم.
‫نمی‌خوام تو یا اون دوستت ‫شرایط زندگیمون رو پیچیده کنید.
‫متوجه شدی؟
‫اون حصار یک سال جواب می‌ده، ‫در بهترین حالت گفتم.
‫همین‌جوریش سیم گالوانیزه‌اش ‫دچار خوردگی شده.
‫می‌تونم ده قرقره آلومینیومی ‫با کشش بالا برات جور کنم.
‫تا آخر عمرت کفاف می‌ده.
‫البته «عمرتون».
‫- مطمئنی می‌خوای بدیش به من؟ ‫- آره، آخه هدیه که نیست.
‫- بعداً برمی‌گردید پیشمون. معاوضه می‌کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫آها، می‌خواستم بگم که پای بی‌سیم،
‫جوری رمزی صحبت کنیم ‫که اگه کسی شنود کرد متوجه نشه.
‫چه فکر خوبی. مثلاً چه رمزی؟
‫من مد نظرم دهه‌های مختلف بود.
‫- مثلاً دهه هشتاد به معنی «دردسر» باشه. ‫- آره.
‫دهه هفتادم...
‫فدرا هیچ‌وقت پاش به اینجا باز نمی‌شه.
‫درمقابل افراد مبتلاشده هم ‫آمادگی‌های لازم رو انجام دادید.
‫ولی دیر یا زود... ‫پای غارتگرها اینجا باز می‌شه.
‫ترتیب حصار و سیم‌های تله‌تون رو می‌دن.
‫شبانه بهتون حمله می‌کنن...
‫بی‌سروصدا و مسلح.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫[سه سال بعد، سال ۲۰۱۳]
‫- کم نیار. ‫- دیگه... نمی‌تونم.
‫فقط یک دور دیگه بزنیم.
‫می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫تقریباً رسیدیم.
‫از پسش بر میای.
‫چیه؟
‫چی؟ چیزی نیست.
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫وای.
‫- وای! ‫- با جول و تس معامله کردم،
‫در ازای یکی از تفنگ‌هات، ‫یک بسته بذر گرفتم.
‫کدوم تفنگم؟
‫یکی از اون کوچولوها.
‫بیل!
‫بیل؟
‫بیل!
‫بیل! بیل!
‫برو داخل!
‫- نه! ‫- باید ببرمت داخل.
‫- نه، نه، نه! ‫- بیل، زود بیا داخل! من رو محکم بگیر.
‫دارمت. دارمت.
‫خیلی‌خب.
‫دراز بکش.
‫خیلی‌خب، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫می‌شه دستت رو نگه داری؟
‫نگهش دار. روش نگه دار.
‫فرانک.
‫- فرانک! ‫- من پیشتم.
‫فرانک، گاز رو باز بذار.
‫- پیشتم، همین‌جام. ‫- گاز رو باز بذار.
‫حصار... ترتیب بقیه‌شون رو می‌ده.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫برات فهرستی درست کردم.
‫آها. تعریف کن ببینم چه فهرستی.
‫از همه کلیدها کپی گرفتم.
‫آفرین.
‫زنگ بزن... به جول.
‫آها.
‫نباید تنهایی اینجا بمونی.
‫تنها که نیستم.
‫- تو اینجا پیشمی. ‫- نه.
‫- اوهوم. ‫- به جول زنگ بزن.
‫- خودش هوات رو داره. ‫- چیزی نیست.
‫خیلی‌خب.
بیل؟
بیل‏.‏
.هوا داره سرد میشه
خیلی خب‏.‏
‏-‏ بذار ببرمت داخل‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
خیلی خب‏.‏ اینم از این‏.‏
[ده سال بعد ‏-‏ سال 2023]
خوبی؟
‏-‏ ببرمت گرم بشی‏.‏ ‏-‏ باشه‏.‏
‏-‏ قرص‌هات رو خوردی؟ ‏-‏ نه‏.‏
یه نارنجی‏.‏‏.‏‏.‏
یه سفید‏،‏ و یه بزرگ گِرد‏.‏
بیشتر شب طول کشید‏.‏ خسته شدم‏.‏
شوخی می‌کنی؟
نمی‌خوام روی صندلی بخوابی‏.‏
‏-‏ نمی‌خوابم‏.‏ ‏-‏ می‌خوابی و بعدش پاهات بی‌حس میشه‏.‏
‏-‏ بیل‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ بحثی ندارم‏.‏
‏-‏ بیا توی تخت‏.‏ ‏-‏ باور کن که می‌خوام بیدار بمونم‏.‏
‏-‏ چرا؟ ‏-‏ چون این آخرین روز منه‏.‏
چی‏.‏‏.‏‏.‏
اگه دکتر پیدا کنیم چی؟
اگه یکی پیداش شد که می‌تونست کمک کنه چی؟
آخه کی قراره بیاد‏،‏ بیل؟ فروشنده ام‌آر‌ای دوره‌گرد؟
قبل از اینکه جهان نابود بشه هم‏.‏‏.‏‏.‏
درمانی برای این نبود‏.‏
تصمیمم رو گرفتم‏.‏
توی بطری قرص بود؟
اونقدر بود که بتونه یه اسب رو بکشه‏.‏
این خودکشی غم‌انگیز آخر تئاتر نیست‏.‏
من پیرم‏.‏
راضی هستم‏.‏
من از این کار حمایت نمی‌کنم‏.‏
باید عصبانی باشم‏.‏
ولی از نقطه نظر بی‌طرف‏.‏‏.‏‏.‏
کار خیلی رمانتیکیه‏.‏
[به شهر لینکون خوش‌آمدید] [ساخته شده در 1764]
اینجا بمون‏.‏
[خطر ‏-‏ برق ولتاژ بالا]
‏-‏ چی شده؟ ‏-‏ بیل؟
فرانک؟
همین‌جا بمون‏.‏ چیزی شنیدی‏،‏ چیزی دیدی‏.‏‏.‏‏.‏
داد بکش‏.‏
الی؟
از طرف بیله‏.‏
‏"‏برای هر کس که بخواند‏.‏‏.‏‏.‏ ولی احتمالاً جول‏.‏
گمونم ‏"‏هرکس‏"‏ شامل من میشه‏.‏
اینم کنارش بود.‏
خب‏،‏ مُردن؟
آره‏.‏
تو می‌خوای...؟
شروع کن‏.‏ بخونش‏.‏
‏"‏بیست و نه آگوست 2023‏.‏
اگه این رو پیدا کردی‏.‏‏.‏‏.‏ به اتاق خواب ما نیا‏.‏
یه پنجره رو باز گذاشتیم تا خونه بوی گند نده‏.‏‏.‏‏.‏
ولی احتمالاً دیدنش حال به‌هم زن باشه‏.‏
حدس می‌زنم که تو این رو پیدا کردی‏،‏ جول‏.‏‏.‏‏.‏
چون هر کس دیگه‌ای اگه بود با یکی از تله‌هام یا برقش می‌گرفت یا منفجر می‌شد‏.‏‏.‏‏.‏
هه‌هه‌هه‌هه‌هه‏.‏
هر چیزی لازم داری رو ببر‏.‏
کد زیرزمین همون کد در ورودیه،‏ ولی برعکسش‏.‏
بگذریم‏.‏‏.‏‏.‏ هیچ‌وقت ازت خوشم نمی‌اومد‏.‏‏.‏‏.‏
ولی بازم‏،‏ انگار دوست هستیم‏.‏‏.‏‏.‏ تا حدودی‏.‏‏.‏‏.‏
و برات احترام قائلم‏.‏
پس می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم‏،‏ چون احتمالاً‏.‏‏.‏‏.‏
تنها کسی هستی که درک می‌کنه‏.‏
قبلاً از جهان متنفر بودم‏،‏ و وقتی همه مُردن خوشحال بودم‏.‏
ولی اشتباه می‌کردم‏،‏ چون یه نفر بود‏.‏‏.‏‏.‏
که ارزش نجات دادن رو داشت‏.‏
همین کار رو هم کردم‏.‏
نجاتش دادم‏.‏
و بعدش ازش محافظت کردم‏.‏
مردهایی مثل من و تو برای همین اینجا هستیم‏.‏
ما وظیفه‌ای داریم‏.‏
همه سلاح‌ها و وسایلم رو برات گذاشتم‏.‏
ازشون برای‏.‏‏.‏‏.‏‏"‏
[برای محافظت از تِس استفاده کن]
اینجا بمون‏.‏
[گوگرد]
دستت رو نشونم بده‏.‏
همین الان یه باتری وانت رو سر هم کردم.‏‏.‏‏.‏
داره شارژ میشه‏.‏
‏-‏ باشه‏.‏ ‏-‏ من یه برادر توی وایومینگ دارم‏.‏
اون توی دردسر افتاده‏.‏‏.‏‏.‏
منم میرم اونجا تا پیداش کنم‏.‏
قبلاً عضو شب‌تاب‌ها بود‏.‏
و حدس می‌زنم اون بدونه که بعضی‌هاشون کجا هستن‏.‏
شاید اون‌ها بتونن تو رو ببرن به این آزمایشگاهه‏.‏
باشه‏.‏
گوش کن‏،‏ در مورد تِس‏.‏‏.‏‏.‏
اگه قراره تو رو با خودم ببرم‏،‏ باید از چندتا قانون پیروی کنی‏.‏
قانون اول‏،‏ نباید حرف از تِس بزنی‏.‏ هرگز‏.‏
در واقع می‌تونیم از گذشته خودمون حرفی نزنیم‏.‏
قانون دوم‏،‏ به هیچ‌کس نباید در مورد‏.‏‏.‏‏.‏
وضعیتت بگی‏.‏
اگه این جای گازگرفتگی رو ببینن‏،‏ بهش فکر نمی‌کنن‏،‏ فقط با تیر می‌زننت‏.‏
قانون سه‏،‏ کاری که میگم رو همون موقع انجامش میدی‏.‏
‏-‏ فهمیدی؟ ‏-‏ آره‏.‏
تکرارش کن‏.‏
هر چی تو بگی همونه‏.‏
باشه‏.‏
خب‏،‏ حالا چیکار کنیم؟
چیزی که می‌تونیم رو می‌بریم‏.‏
این یارو نابغه بوده‏.‏
چرا موسیقی گذاشته بوده؟
اگه هر چند هفته این شمارش معکوس رو ریست نکرده بود‏.‏‏.‏‏.‏
این لیست پخش می‌رفت روی رادیو‏.‏
دهه هشتاد‏.‏
چندتا کنسرو از اونجا بردار‏.‏
اون‌هایی که فرورفتگی یا باد دارن رو برندارن‏.‏
‏-‏ رفیق‏.‏‏.‏‏.‏ ‏-‏ نه‏.‏
یه دیوار پُر از اسلحه‌ست‏.‏
[لباس زنانه] [اندازه متوسط]
[شارژر همه‌کاره]
یه ساعت دیگه لازم داره‏.‏
آب گرم دارن‏!‏
من دوش می‌گیرم‏.‏
و بعدش تو دوش می‌گیری‏.‏‏.‏‏.‏
چون‏،‏ خداوکیلی‏.‏‏.‏‏.‏
خب‏،‏ خوشگل شدی‏.‏
خفه شو‏.‏
ایول‏.‏
‏-‏ اولین باره سوار ماشین میشی؟ ‏-‏ شبیه سفینه‌ست‏.‏
نه‏،‏ شبیه شِوی اس‌10.‏‏.‏‏.‏
ولی گمونم بتونه ما رو به مقصد برسونه‏.‏
‏-‏ کمربند رو بزن‏.‏ ‏-‏ چی؟
کمربند‏.‏
ایول‏.‏
میشه بهش دست نزنی؟
بذارش سر جاش‏.‏‏.‏‏.‏ الی‏.‏
آه‏،‏ نه‏،‏ صبر کن‏.‏
نه‏،‏ ولش کن‏.‏ بذار باشه‏.‏
آه‏،‏ خیلی خوبه‏.‏ این لیندا رانستده‏.‏
می‌دونی لیندا رانستد کیه؟
می‌دونی که نمی‌دونم لینا رانستد کیه‏.‏
اوه‏،‏ مرد‏.‏
بهتر از هیچیه‏.‏