‫پاولا؟
‫پاولا!
‫پاولا، لطفاً من رو ببخش!
‫پاولا!
‫من آدم بدۀ این داستان نیستم.
‫من فقط یه بازیچه‌ام.
‫دیگه تمومـه، هادی.
‫دیگه اجازه نمی‌دم کسی من رو بترسونـه. ‫هیچکسی.
‫من رو ببخش! .نمی‌خواستم اینطوری بشه
‫می‌دونی که همچین آدمی نیستم!
‫بچه‌هام دستشون بودن!
‫بکر جواب بده، عقاب یک صحبت می‌کنـه.
‫آمادۀ موضع گرفتن بشید.
‫برگردید داخل محدوده... ‫تمام..
‫بکر، دریافت شد...
‫بابت همکاری شما ممنون هستیم.
‫- خب ما.. آزادیم؟ ‫- البته.
‫- چرا انقد یهویی؟ ‫- قبلاً شما رازهایی کشوری رو می‌دونستید.
‫الان دیگه نه.
‫- پای مطبوعات رو وسط می‌کشیم. ‫- هرکار می‌خواید بکنید.
‫بهرحال خودتون انجامش دادید.
‫- اسون. ‫- راینر.
‫خداحافظ.
‫بیا بریم خونـه.
‫در پی گزارشاتی که امروز راجع به
‫مورد هدف قرار گرفتن یک شی ‫فرازمینی منتشر شدند،
‫مردم در سرتاسر جهان دور هم جمع شده اند
‫و اعتراضاتی بدون برنامه ریزی قبلی ‫بر علیه تصمیم دولت به راه انداخته اند.
‫بیا.
‫یه چیزی بخور.
‫چیزی که می‌خوام بهت بگم ‫باید یه راز باقی بمونـه.
‫نمی‌تونی اینجا بنویسیـش.
‫[عـزیـمـت]
‫دمای کپسول رو چک کنید.
‫وقتی آماده بود، مکانیک‌ها رو ‫بفرستید داخل.
‫- کاپیتان! ‫- مراقب قدم‌هاتون باشید.
‫متاسفم.
‫یادت رفت چی بهت یاد دادم؟
‫هیچوقت عذرخواهی نکن.
‫ما کاری که از نظرمون واجب هست رو انجام می‌دیم، ‫بعدش با عواقبش زندگی می‌کنیم.
‫می‌تونید موقعیت فرود رو تایید کنید؟
‫اون عواقب چیا هستند؟
‫راه ارتباطی با ناظر ماموریت داریم؟
‫میشه بررسی کنی؟ ‫باشه.
‫از بین رفته.
‫تصمیم گرفتن از بین ببرنـش. ‫همه‌شون موافقت کردن.
‫حتی سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کردم ‫اتفاق افتاد.
‫یبارم که شده، سریع بودن.
‫ظاهراً یه اختلاف جدی
‫درمورد طرف تامین کننده تسلیحات ‫بین‌شون شکل گرفته بوده.
‫فرصت خیلی خوبی برای عرض اندام کردنـه، نه؟
‫یک شانس بزرگ برای نوع بشر...
‫از بین رفت.
‫پس چه بهتر.
‫چطور؟
‫خب خوبه که مختصات درست رو ندارن، نه؟
‫براساس گزارشات رسمی،
‫تاکنون جستجوهای پی‌در‌پی
‫برای مشخص کردن نقطۀ انفجار ‫به نتیجه‌ای نرسیده اند.
‫بنابراین متخصصان بر این باورند
‫که شی ناشناخته پرنده گم نشده است
‫بلکه هیچ شی‌ای در ‫شب گذشته .حتی وارد زمین نشده است
‫- مستندات این حرف را ثابت می‌کنند. ‫- اونجا نبوده.
‫اگرچه ارتش سکوت کرده است،
‫اما پر واضح است که آنها همچنان منتظر...
‫- چی؟ ‫- هیچی اونجا نبوده.
‫به هیچی شلیک کردن.
‫نقطه‌ای نامشخص و مبهم در زمان...
‫حالا چی میشه؟
‫اوه...
‫اول از همه بعضی از مردم قاطی می‌کنن.
‫چرا؟
‫چارلی، دستت، میشه ببینمـش؟
‫اما مامان گفت که یه رازه.
‫برای من که راز نیست! ‫بقیه نباید ببینن.
‫مامان گفت بهتره که نفهممـش.
‫اینطوری به کسی هم نمی‌تونم بگم.
‫- فکر می‌کنم اینا مختصات هستن. ‫- یعنی چی؟
‫ببین، مثه یک آدرسـه.
‫فکر می‌کنم مامان سرکارشون گذاشته.
‫اینجا رو ببین، این یه تاریخ و زمانـه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره...
‫وایسا. میشه یک روز و نیم دیگه.
‫37 ساعت.
‫کیـه؟
‫بهت که گفتم یه سری‌ها قراره قاطی کنن.
‫- مختصات کجا هستن؟ ‫- جاشون امنـه.
‫اینطوری بگم که یه راز خانوادگیـه.
‫دختر خودمـی.
‫برام بپا می‌زارن.
‫دائم تحت نظرم می‌گیرن ‫تا برگردم به اون هواپیما.
‫تا زمانی که برسم خونه باهاشون همکاری می‌کنم.
‫و به محض این که فکر کردن به دستـش آوردن، ‫من از مخمصه در رفتم.
‫اما به کمکـت احتیاج دارم.
‫می‌خوام دنیا بدونـه.
‫پاولا، عزیزم. ‫به اندازه کافی ندیدی؟
‫دیدم وقتی که چندتا آدم‌ طماع ‫کار رو به دست می‌گیرن چی میشه. آره.
‫اما این به همه‌مون مربوط میشه.
‫وقتی خبرش پخش بشه دیگه کاری ‫نمی‌تونن بکنن. شانسی ندارن.
‫کل دنیا شروع میکنه به بحث کردن درموردش.
‫هم..
‫خب پس...
‫انگار تصمیمـت رو گرفتی.
‫کمکم می‌کنی؟
‫نورا؟
‫عزیزم میشه لطفاً بررسی کنی ببینی ‫مقدمات تموم شده یا نه.
‫باید سریع حرکت کنیم.
‫اگه باید انجامـش بدیم، ‫بهتره درست انجامـش بدیم.
‫داره تاریک میشه، چراغ‌ها رو ‫بیارید بیرون.
‫هرکار لازم باشه می‌کنم تا ‫پیغامت به گوش همه برسه.
‫خیلی خب. ‫ممنون.
‫از من تشکر نکن.
‫اسون. ‫خداروشکر که برگشتی.
‫نگرانـت بودیم. ‫همه‌چی خیلی عجیبـه، نه؟
‫هیس...
‫دارن برمی‌گردن.
‫کی داره برمی‌گرده؟
‫فهمیدن که مختصاتی که دارن اشتباهه.
‫می‌خوان از بین ببرنـش. ‫این دفعه واقعی.
‫- لعنتی! ماشین نداریم. ‫- باشه. از داخل مزرعه برید اون پشت.
‫- چارلی! چارلی! ‫- برو. سریع!
‫کاترین، ماشینـت رو می‌خوایم.
‫بیا!
‫هی. خوبی؟
‫نمی‌تونم ادامه بدم!
‫چارلی! ‫به پیغام مامان فکر کن.
‫آره؟ این تنها شانس ماست. ‫باشه؟
‫حواستون رو جمع کنید! ‫اون پشت!
‫از ماشین بیایید بیرون.
‫از فاکستروت به براوو. ‫صدامو دارید؟
‫از براوو به فاکستروت. ‫چیز خاصی نیست. تمام.
‫- بیا! ‫- ممنون!
‫- زودباش. ‫- ممنون کاترین.
‫از توی جنگل برو و مواظب باش. ‫خدافظ.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫نمی‌دونم. اول باید گمشون کنیم.
‫بعدش می‌فهمیم اون مکان کجاست.
‫باید گوگلـش کنیم؟
‫مامان همیشه بهت میگفت که بلاخره ‫باید یه گوشی جدید بگیری.
‫- بهرحال خاموشـه. ‫- احتمالاً اینطوری بهتره.
‫- تو خیلی قدیمی هستی. ‫- شکاکـم.
‫شکاک یعنی چی؟
‫یعنی می‌ترسی که کسی تعقیبت کنـه.
‫یعنی همیشه حس می‌کنی یکی ‫پشت سرتـه.
‫عجب عوضی‌ای.
‫- بابا، زیادی نزدیک نیست؟ ‫- آره چارلی، زیادی نزدیکـه.
‫دیوونه‌ای؟
‫- بابا! ‫- سفت بچسب، چار!
‫چارلی.
‫چارلی...
‫خیلی خب.
‫چارلی.
‫اون مادرمـه.
‫هرگز نباید فراموش کنی که از کجا اومدی.
‫من مثل یک..
‫نورا، انگلیسی "حلزون" چی میشه؟
‫با این که کلی سال گذشته باز هم ‫نمی‌تونی این انگلیسی کوفتی رو کامل حرف بزنم.
‫پر واج‌های ترکیبی عجیبـه. ‫چطوری می‌گیدش؟
‫- حلزون. ‫- حلزون.
‫همیشه خونه‌ام رو همراه خودم حمل می‌کنم.
‫تو رو خدا ببین، وایسادم فقط حرف می‌زنم.
‫احتمالاً چند روزه چیز درست و درمونی نخوردی.
‫حتماً بدجوری گشنشه، نه؟ ‫بیا بریم.
‫همم.
‫می‌بینم که با مرد خونه‌ام آشنا شدی.
‫سلام بابا.
‫بفرمایید.
‫چرا مامان رو انتخاب کرده؟
‫فکر می‌کنم می‌تونی خودت بپرسی.
‫می‌خواد بدونـه چرا زن من رو انتخاب کردی.
‫همم.
‫اگه بخوای دنیا رو تغییر بدی...
‫باید باهوش‌ترین آدم رو انتخاب کنی.
‫و وای پسر... ‫اون خیلی باهوش بود.
‫و اونقدی دیوونه بود که بخواد ‫دنیا رو تغییر بده.
‫می‌دونی، من فرزندی ندارم.
‫اون بچه نداره.
‫مادرت برای من... ‫خیلی...
‫خاص بود، درسته؟
‫- خیلی خاص. ‫- بله
‫مامانم بهم قول داد که ممکنـه ‫دوباره بتونم بشنوم.
‫گفت که مرگ رو شکست میده.
‫می‌دونی، به نوعی...
‫این کار رو هم کرده.
‫چیزی داره برای ملاقات با ما میاد، چارلی.
‫یه نعمتـه.
‫این یک شانس برای ماست که ‫چوب لای چرخ تاریخ بندازیم.
‫نمی‌تونم شانسمون رو از دست بدیم.
‫بگو ببینم...
‫مامانت می‌خواست چیکار کنـه؟
‫- حفظش کنـه. ‫- درسته.
‫من چطوری می‌تونم کمک کنم؟
‫تصمیمـش با خودتـه.
‫اوه.
‫اوه بچۀ قشنگ.
‫تو باهوشی، خیلی باهوش.
‫الحق که بچۀ مادرتی.
‫حالا...
‫ما چند ساعت خوابیدیم؟
‫- جان؟ ‫- ساعت چنده؟
‫ساعت سه هست.
‫- چه روزی؟ ‫- جمعه، هشت سپتامبر.
‫چطور؟
‫چهارده ساعت دیگه ست.
‫- تیم فیلمبرداری حاضره. ‫- درست نیست.
‫سلام من متیو هستم از سی‌اس‌اس.
‫کلی سوال ازتون داریم. ‫به زمین خوش برگشتید.
‫ما همه می‌خوایم بدونیم موقعی ‫که از اتمسفر رد می‌شید
‫دمای داخل کابیل چقد هست؟
‫معاصر شما...
‫و قرار هست که قدم بعدیتون چی باشه؟
‫آره، حتماً بخاطر بازگشتتون خیلی احساسی هستید.
‫ما دقیقاً کجا هستیم؟
‫داریم می‌ریم سمت جنوب.
‫وسط ناکجا آباد. ‫اگه با ماشین می‌اومدیم هیچ وقت نمی‌رسیدیم.
‫چقد دور؟
‫گوگلـش کن.
‫خاموشـه.
‫چقد فراموشکارم.
‫چی شده عزیزم؟
.یه چیزی ذهنـم رو درگیر کرده
‫شاید شما بتونید کمک کنید.
‫البته.
‫اگه هادی بازیچۀ این داستان هست،
‫پس اون آدم اصلی، کیـه؟
‫گفتی سی دقیقه؟
‫پنج تماس از دست رفته.
‫از طرف کی؟
‫نمی‌شناسمـش.
‫[یک پیام دریافتی]
‫[مودهی دست قرمز]
‫ارتفاع کمـه. ‫یک، دوو..
‫نه، کمـه.
‫باید بپیچی به چپ و روی ‫W1 و W2 پرواز کنی.
‫[از طرف افسر گرگور] ‫[مودهی دست قرمز]
‫اون می‌دونه ما توی هواپیما ‫بمب گذاشتیم.
‫چارلی...
‫کولی بازی در نیار عزیزم. .تو که نمی‌خوای این بچه رو نگران کنی
‫فکر کنم دارم دریا رو می‌بینم.
‫جدی؟
‫متاسفم.
‫- لطفاً عذر خواهی نکن ‫- اگه لازم باشه بازم انجامـش میدم.
‫اما معنیـش این نیست که ‫دلم رو نشکوند.
‫یک چیز رو به زنت قول دادم.
‫قول دادم که این رویارویی رو ترتیب بدم.
‫و دارم همین کار رو می‌کنم.
.حتی اگه مجبور باشم خودش رو ازش حذف کنم
‫178 نفر...
‫مُردن.
‫مردم همیشه می‌میرن.
‫کار همه‌مون همینـه.
‫ما چیزی به جز چندتا گل ‫توی یک روز داغ تابستون نیستیم.
‫فقط همینطوری می‌آییم و می‌ریم.
‫همم..
‫توام قراره بمیری.
‫منم به زودیِ زود می‌میرم.
‫اهمیتی نداره.
‫تو نمُردی.
‫بقیه مُردن.
‫خارق العاده ست.
‫اگه زندگی رو یه چرخۀ معیوب در نظر بگیریم، ‫این براش مثل یک ترمزه.
‫این تنها شانس رستگاری ماست.
‫نمیتونیم از دستـش بدیم.
‫اگه اینطوری انجامـش می‌دیم...
‫پس شاید ارزش نجات پیدا کردن رو نداشته باشیم.
‫آدم‌های منفی باف چیزی بجز دلشکسته‌های ‫عاشق نیستن.
‫- تاحالا شنیدی؟ ‫- من منفی باف هستم.
‫تو چی هستی؟
‫واقع بین.
‫مگه همه قاتل‌های معمولی در نهایت ‫واقع بین نیستن؟
‫تفاوت یک قاتل و یک قهرمان ملی
‫در عمل نیست.
‫در هدفـه.
‫پس... واقع بین بودن.
‫معنیش چیـه؟
‫برای ما؟
‫چارلی.
‫کولی بازی در نیار عزیزم.
‫بیا پیش من بشین.
‫نورا؟
‫چه خبره؟
‫کلی حرف زدیم، تقریباً باطریم تموم شده.
‫بلاخره یه جدیدش رو برات می‌گیریم، ‫سعی نکن مخالفت کنی.
‫- من اهل تکنولوژی نیستم. ‫- جداً؟
‫نمی‌خوام اسیر داده‌ها بشم. ‫من قدیمی بازم.
‫یا شکاک.
‫نه، نه، نه! نه، نه، نه، ‫جدی نیست! من...
‫بیا، بیا، بیا اینجا. ‫بیا پیش من.
‫گاش هیچوقت نمی‌فهمیدی.
‫اون موقع همه‌چی برامون متفاوت میشد.
‫خب...
‫بیایید حال و هوای جشن رو خراب نکنیم.
‫نورا، ساعت چنده عزیزم؟
‫27 دقیقه مونده.
‫خوبه، پس وقت داریم که خودمون رو ‫جمع و جور کنیم.
‫برید عقب لطفاً. ‫دیگه وقت اسلحه‌ها نیست.
‫عقب نشینی.
‫به من ملحق شو آقا.
‫اگه می‌خوای.
‫سعی کن اندوهت رو از بین ببری.
‫گور بابات.
‫چی گفت؟
‫گفت گور بابات.
‫اسون، اتفاق عجیبی افتاده.
‫چی شده؟
‫پاولا؟
‫هیچی، فقط می‌خواستم بهت بگم که ‫بهت گوش کردم.
‫- درموردش چی؟ ‫- روباه و خرگوش.
‫- دفعه بعد من می‌برم. ‫- هان؟
‫از بهترین یاد گرفتم. ‫از تو یاد گرفتم.
‫بیست ثانیه.
‫ده
‫نورا، زمان رو چک می‌کنی عزیزم؟
‫20 ثانیه گذشته.
‫حتماً گوش کرده...
‫چی؟
‫فک کن... ‫خرگوش چطوری می‌تونه ببره؟
‫توی بازیمون چی یادت دادم؟ ‫تنها شانس خرگوش چیـه؟
‫همیشه باید دو قدم جلوتر از روباه باشه.
‫درسته.
‫اگه سوال یا درخواستی دارید، بهمون...
‫[پرواز 7606 بر روی آتلانتیک شمالی]
‫قرار بود ساعت هفت این رو بدم بهت.
[مرگ چیزی جز یک آغاز نیست]
‫لعنتی! ‫اوه!
‫پاولا! پاولا! ‫هی!
‫نورا، لطفاً بچه رو بیار.
‫آه...
‫نه، نه، نه، نه. ‫ولش کنید.
‫تکون نخور.
‫دستت رو نشونـم بده عزیزم.
‫درستـه.
‫مثل این که فرستادنمون ‫دنبال نخود سیاه.
‫همیشه می‌دونستم تو بچۀ باهوش هستی. ‫آفرین.
‫اما دیگه بازی و خوش گذرونی کافیـه.
‫ کجاست؟
‫- چی کجاست؟ ‫- مختصات درست کجا هستند؟
‫ولـش کن.
‫نمی‌دونم.
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌دونـه.
‫خیلی خب.
‫کجاست؟
‫نمی‌دونم! ‫واقعاً نمی‌دونم!
‫بابا!
‫باید برم به اتاقک خلبان.
‫هی! وایسا! ‫وایسا!
‫پاولا!
‫- بذارید رد بشم! ‫- نمی‌تونید برید داخل!
‫- گفتم بزارید رد بشم!
‫7606. فشار کابین رو از دست دادیم. ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- یه انفجار اتفاق افتاد. ‫- برو بیرون!
‫- چیزی نیست. کاری نمی‌کنیم.
‫- فقط پیامگیر درونی رو می‌خوایم. ‫- برو بالا.
‫- نیازش داریم. ‫- نه!
‫دوباره می‌پرسم.
‫کجاست؟
‫نمی‌دونم کجاست!
‫خیلی خب.
‫من چه احمقی هستم.
‫تمام مدت واضح بود.
‫چی؟
‫مختصات دیگه‌ای وجود نداره.
‫و می‌دونی چرا وجود نداره؟
‫هیچ چیزی درحال اومدن نیست.
‫بلندش کنید.
‫بهش فکر کن. ‫کی سیگنال رو دریافت کرد؟
‫زن من.
‫کی ریاضیاتـش رو انجام داد؟ محاسباتش؟ ‫زن من.
‫زنی که اگه بخواد ثابت کنـه خورشید ‫دور زمین می‌چرخه
‫حتماً می‌تونـه.
‫زنی که از توهمات خودش ترسیده بود.
‫فقط یکی دیگه می‌تونست ثابتـش کنـه، ‫اما تو اون رو هم کشتیش.
‫همراه با 176 تا آدم بیگناه دیگه.
‫بخاطر هیچی. نه بخاطر جایزه نوبل. ‫بخاطر هیچی.
‫قاتل... معمولی.
‫نورا عزیزم؟ همه رو سوار ‫هلیکوپتر کن لطفاً.
‫فکر می‌کنی مامان دیوونه بوده؟
‫همیشه دو قدم جلوتر از روباه.
‫- خیلی خب، کار ما تمومـه. ‫- نگران نباش.
‫تو قطعاً اولین آدم در تاریخ نیستی که
‫توی دام توهم خودبزرگ بینی افتاده.
‫بیارشون اینجا.
‫ممنون بخاطر اعتمادت به من عزیزم.
‫ارزش تلاش رو داشت.
‫اول کار دختره رو یکسره کن.
‫که نترسه.
‫جدی که نیستی.
‫چی گفتی عزیزم؟
‫همه جوره در مسیر این هدف خارق العاده کنارتم. ‫من با توام. هرچی که باشه.
‫اما این...
‫اینجا نیست. ‫هیچی اینجا نیست.
‫کارمون تمومـه.
.دستمون انداختن
‫انجام دادنـش فایده‌ای نداره.
‫به این میگن کینه جویی.
‫ممنون که خودت رو برای این ‫کار ناگوار پیشنهاد کردی.
‫انجامش بده عزیزم.
‫حواست باشه تمومـش کنـه.
‫نورا.
‫خواهش می‌کنم...
‫نورا، نورا، نورا... ‫خواهش می‌کنم! نورا.
‫نورا، نه!
‫خواهش می‌کنم...
‫- زمین. ‫- براوو چارلی، 7606.
‫فشار کابین رو از دست دادیم. ‫تا 5 هزار پایی پایین اومدیم.
‫- اسون. ‫- بکش بالا. زمین.
‫- گوش بده. ‫- چیزی نیست. دستـم رو بگیر.
‫- باید به دقت به حرفام گوش کنی. ‫- دستم رو بگیر.
‫- مهمترین چیز اینه که حتماً به کارلوتا گوش کنی. ‫- بکش بالا.
‫- ول نکن. ‫- نمی‌تونی تنها انجامش بدی.
‫- زمین. ‫- دستم رو بگیر.
‫- شما به هم نیاز دارید. من به جفتتون. ‫- صبر کن.
‫- دستم رو بگیر. ‫- یادت میاد وقتی گفتم.
‫که چیزایی بزرگتر از ما هستند.
‫متاسفم.
‫دوستت دارم.
‫پایین بمونید.
‫تا موقعی که دیگه صدامون رو نشنوید.
‫تو خوبی؟
‫نزدیک بودا.
‫روباه رو شکست دادیم؟
‫مامان روانی نبود.
‫شایدم به اندازه کافی دیوونه بود.
‫هیچی درحال اومدن نیست، مگه نه؟
‫چرا هست!
‫اولـش نفهمیدم. ‫به اندازه کافی خوب گوش نکردم.
‫همه‌اش اونجا بود.
‫بهمون گفت که تیکه‌هامون رو بزاریم کنار هم.
‫اما ما فقط یک تیکه داریم.
‫تو جای درست رو داری.
‫اما من...
‫زمان درست رو دارم.
‫و یک چیز دیگه.
‫روز سن نیکلاس، دهمین سالگرد آشناییمون هست
‫و این دفعه دیگه نمی‌تونی زیر قولـت بزنی.
‫باشه؟ می‌خوام یه کار بزرگ بکنیم.
‫با فیتزی برو یا همچین چیزی.
‫ما توی روز ست نیکلاس با هم آشنا نشدیم.
‫سالگرد ما توی تابستونـه.
‫خب پس روز ست نیکلاس...
‫اوه.
‫آنتن اومد.
‫پس از یک بررسی طولانی جهانی، ‫او در مخفیگاهی در
‫روستای آندرا پرادش دستگیر شد.
‫گرفتنـش.
‫میلیاردر نیکوکا متهم به بمب گذاری ‫پرواز 7606 شده است
‫که در آن 178 نفر جان خود را از دست دادن، ‫دو فضانورد آلمانی نیز در بین آنها بودند.
‫دانشمندان کمک هزینه زیادی را از ‫مودهی برای کار در آی‌اس‌اس دریافت کرده بودند.
‫دستگیری او با کمک یکی از
‫کارکنان سابق ممکن شد،
‫شخصی که خودش هم در همدستی ‫در بمب گذاری اعتراف کرد.
‫او موکداً توافق پیش از محاکمه را
‫در برابر شرکتش را رد کرد...
‫کافیه، نه؟
‫بیا بریم صبحانه بخوریم. ‫یه سفر طولانی در پیش داریم.
‫اون طرف.
‫چرا؟
‫همم؟
‫بین این همه آدم، چرا مامان من؟
‫فکر می‌کنم...
‫یکی باید گوش می‌کرد.
‫و مامانـت می‌خواست که بشنوه.
‫- چایی می‌خوای؟ ‫- آره.
‫هی.
‫بابا.
!وویجر
‫یه وویجر واقعیـه، بابا!
سلام؟
‫سلام از طرف تمام بچه‌های زمین.
‫صبح بخیر به همه!
‫سلام به همه.
‫صلح.
‫سلام از طرف ساکنین زمین.
‫در همین حال تیم‌های متخصصین بین المللی ‫تایید کردند که
‫کشف باورنکردی در صحرای وایدو
‫درواقع کاوشگر وویجر ۱ است.
‫این کاوشگر در دهه 1970 همراه با نشان ویژه‌اش
‫یعنی صفحه طلایی توسط بشر ‫به فضا پرتاب شد.
‫آژانس‌های فضایی بر این باوردند که
‫شخصی از خارج زمین، این کاوشگر را ‫به ما برگردانده است.
‫سلام.
‫امروز برای لحظه ای کوتاه، ‫دنیا ثابت ایستاد.
‫حالا می‌دانیم که شخصی دیگر ‫خارج از زمین است.
‫اما نیازی به ترسیدن نیست. ‫این شخص خیر ما را می‌خواهد.
‫این واقعه ما را به یاد سالها پیش انداخت، ‫که می‌خواستیم چیزی باشیم.
‫زمانی که پیغامی ساده داشتیم.
‫در این لحظه، اندوه عمیقی را حس می‌کنیم،
‫چون به آن پیغام جامۀ عمل نپوشاندیم.
‫هیچ گاه با هم یکی نشدیم، ‫هیچ گاه یکی نشدیم.
‫بگذارید همه‌جا در صلح باشید.
‫سلام.
‫حالتون چطوره؟ برای آرزوی صلح، ‫سلامتی و خوشبختی می‌کنیم.
‫من... ‫دوستت...
‫دارم.
‫پیغامی که امروز دریافت کردیم
‫از طرف سیاره‌ای خارجی یا تمدنی دیگر ‫نیامده است.
‫از طرف خود ما آمده است.
‫می‌دانیم که چه باید بکنیم.
‫سلام به شما.
‫چیزی باید تغییر کند.
‫ما با نیتی خیر به سمت شما آمده‌ایم، ‫و صلح را از میان ستاره ها آورده‌ایم.