‫تا مدت‌ها بعد از این رو ‫به وضوح یادم نمیاد
‫بقیه‌ش رو تعریف می‌کنم
‫ولی از الان گفته باشم
‫بعضی جاهاش رو درست یادم نمیاد
‫کات. لامصب حرف نداشت!
‫گرفتیمش، دوستان. گرفتیمش
‫هی! این دیگه کیه؟
‫یکی برای همه و همه برای یکی
‫« کوئه‌لین »
‫یکی برای هردو و هردو برای یکی
‫هردو؟
‫مان کجاست؟
‫مان؟
‫مان توی ویتنامه، یادته؟
‫- ویتنام؟ ‫- آره
‫منظورم اینه که توی زندانه
‫مطمئناً کمونیست‌ها زندانیش کردن
‫ولی خب، آشغال همیشه مکار بود
‫حتماً یه راهی برای قسر در رفتن پیدا کرده
‫توی... یه قبرستون بودیم
‫آره، یادته
‫قبرستون رو منفجر کردن
‫و خون... دیدم...
‫سرت شکاف برداشت
‫بعدش ما رو با پرواز برگردوندن لس‌آنجلس
‫اون عوضی واقعاً داغونت کرد
‫کدوم عوضی؟
‫خودت فکر می‌کنی کدوم عوضیو میگم؟
‫آها، اون عوضی
‫اون عوضی
‫مردک بی‌شعور مردم‌آزار
‫دستیار کارگردان داشت داد می‌زد
‫"جلوی انفجار رو بگیر!" ‫ولی میگه صداشو نشنیده
غلط کردن
‫بسه دیگه! ساکت شین
‫ای بابا! بگذریم ‫خوشحالیم حالت بهتره، رئیس
‫- بهتری، مگه نه؟ ‫- بهتره
‫راستی... گاومیش رو بهش بده
‫این هدیه رو برات آوردیم
‫- قشنگه، مگه نه؟ خودمون درستش کردیم ‫- خیلی قشنگه
‫ازش خوشت میاد؟
‫برای تشکر بابت اینه که ‫همیشه مراقبمون بودی
‫از سنگ قبره درستش کردیم ‫می‌دونی، همون که مال مادرت بود
‫خب، مطمئن که نیستیم ‫دقیقاً همون سنگ‌قبر بوده باشه
‫- بس کن بابا! ‫- آخه تا برسیم قبرستون تخریب شده بود
‫هی، بسه دیگه
‫این همه راه اومدین اینجا ‫که اینو بهم بدین...
‫کار خاصی نکردیم بابا
‫فیلم‌برداری تموم شده بود ‫جز خونه کجا می‌خواستیم بریم؟
‫توی راه رفتنمون به دیزنی‌لند بود
‫بیخیال بابا، گریه نکن
‫دورگه آشغال عوضی
‫چته؟!
‫قطعاً ویت‌کنگه
‫ممکنه همونی باشه که بابامو کشت
‫میگما
‫اون یکی از ماهاست. هم‌وطن ماست
‫به اونم مثل تو ظلم شده بوده
‫به من که ظلم نشده
‫"نیمه‌اصیل (دورگه)!"
‫من نیمه‌ی چیزی نیستم
‫توی همه‌چی دوبرابرم
‫می‌خوای باهام دعوا کنی؟
‫نه، می‌خوایم کنارت دعوا کنیم
‫اگر کنار هم بمونیم ‫آخر عاقبتمون مثل اون نمیشه
‫بون! نظرت چیه؟
‫من که رای میدم ‫بهش عضویت دائم بدیم
‫بطور تمام و کمال
‫هی
‫داستان سه تفنگدار رو می‌دونی، مگه نه؟
‫یکی برای همه و همه برای یکی
‫داری گریه می‌کنی؟
‫چیزی نیست
‫جناب، اینجا سیگار کشیدن ممنوعه
‫چشم، چشم
‫« ند گادوین، نماینده‌ی حوزه‌ی 25 » ‫« زود خوب شو »
‫« خوب شو »
‫« خوشحال شدم شنیدم هنوز زنده‌ای » ‫« سوفیا »
‫این حرفش یعنی چی؟
‫سرت به‌فنا رفته
‫مطمئنم درک می‌کنه
‫چطوری؟
‫خوبم
‫خیلی حیف شد
‫ببخشید، شما؟
‫من نماینده‌ی استودیو هستم
‫همونطور که وایولت الان برات توضیح داد
‫- آها ‫- اولاً...
‫می‌خوایم بدونی که استودیو ‫هزینه‌ی بستری شدنت رو پرداخت می‌کنه
‫نیکوس منو جای خودش فرستاد
‫خودش نتونست بیاد
‫ولی برات آرزوی سلامتی می‌کنه
‫بر اساس گزارش پزشکیت
‫دود استنشاق کردی
‫و دچار کبودی و سوختگی درجه دو شدی
‫ولی برش‌نگاری رایانه‌ای (‌سی‌تی‌اسکن) ‫آسیبی رو نشون نداد
‫پس مسئولیتی به گردن ما نیست
‫ولی استودیو مبلغ ثابتی رو برای جبران
‫جراحات نامشهود و غیرپزشکی
‫مثل پریشانی ذهنی‌تون ‫که هنوز تشخیص داده نشده ارائه میده
‫این مثلاً عذرخواهیه؟
‫نه، نه
‫این سه هزار دلاره
‫مبلغ خیلی سخاوتمندانه‌ایه
‫البته خیلی دلمون می‌خواد ‫مبلغ بیشتری رو بهتون پیشنهاد بدیم
‫ولی حقیقتش، نمیشه استدلالی ‫برای دریافت غرامت آورد
‫مگر اینکه صدمه‌ی وارده مشهود باشه
‫مشهود باشه؟
‫خب، مثل یه چشم یا یه انگشت پا
‫ولی من چیز مشهودی رو از دست دادم
‫- چی؟ ‫- نمی‌دونم...
‫راهم رو از دست دادم...
‫دیگه نمی‌دونم کی هستم...
‫فکر نکنم بتونم اینجوری ادامه بدم
‫مثل همسر سابقم حرف می‌زنی
‫خودم رو از دست دادم ‫همین خودش مشهوده
‫- من همچین کسی نیستم ‫- متاسفانه
‫حس هویت
‫- از نظر قانون یک مسئله‌ی مادی نیست ‫- قانون؟
‫ببخشید
‫شما دقیقاً کی هستی؟
‫ایشون وکیل استودیوئه
‫گفته بودن ممکنه گیج بشه
‫نگفت وکیله
‫چک‌تون رو نمی‌خوام
‫یه عذرخواهی از طرف نیکوس می‌خوام
‫قطعاً می‌تونم سعی خودمو بکنم
‫و سی هزار دلار
‫- پنج هزار ‫- اگر فقط به فکر خودم بودم
‫پنج هزار دلار کافی بود ‫ولی به عنوان یه آسیایی...
‫- تعهدات خانوادگی دارین ‫- دقیقاً
‫برای شماها، خانواده مهم‌ترین چیزه
‫اینو درک می‌کنم. خودمم ایتالیایی هستم
‫- هفت هزار دلار ‫- و وقتی خبرش پیچید
‫که غرامت گرفتم
‫همه‌شون مثل مور و ملخ می‌ریزن
‫یه خاله پنجاه دلار می‌خواد ‫یه عموم صد دلار می‌خواد
‫پس، برای اونام که شده
‫نمی‌تونم مبلغی کمتر از...
‫بیست هزار دلار قبول کنم
‫اگر یک انگشت از دست بدی ‫غرامتش 15 هزار دلاره
‫در ازای 20 هزار دلار ‫باید یک دست کامل رو از دست بدی
‫یا یک پای کامل
‫یا یک عضو داخلی که معادل اون‌ها باشه
‫مثلاً یه اندام حیاتی
‫یا یکی دو تا از حواس پنج‌گانه‌ت
‫نه، نه، نه، نه...
‫ده هزار دلار نهایت چیزیه که از دستم برمیاد
‫ببخشید. چی گفتی؟
‫فکر کنم حس شنواییم رو از دست دادم
‫پونزده هزار دلار. پیشنهاد آخرمه
‫نقد
‫و یه عذرخواهی از طرف نیکوس
‫پونزده هزار دلار
‫به‌علاوه‌ی اولین عذرخواهی تاریخ ‫از نیکوس دامیانوس
‫در ازای گم کردن راهت ‫ چندان هم بدک نیست
‫زود باشین بچه‌ها. بیاین بریم
‫هی
‫همراهمون بمون ‫آقای "توی همه‌چی دوبرابر"
‫دیگه واسه خودت تنهایی نچرخیا
‫گم میشی
‫سلام
‫قیافه‌ت افتضاحه، بچه‌جون
‫مثل گل شکوه‌صبح ‫که شته افتاده به جونش
‫چند وقته اینجا نشستی؟
‫به‌قدر کافی
‫همینطوری بهم خیره شده بودی؟
‫خب، دیگه چه غلطی می‌تونستم بکنم؟
‫همون‌کاری که 11 سال اخیر می‌کردی
‫منو از روستام درآوردی ‫و فرستادی جنوب درس بخونم
‫و منو زیر نظر داشتی ‫بهم شکل دادی، بهم فشار آوردی
‫گاهی اوقات نیاز داری ‫یکی بهت فشار بیاره
‫شرمنده، آخه...
‫یه‌خرده موجی شدم
‫به‌معنای واقعی کلمه
‫بیخیال بابا
‫دکتر میگه سوختگی‌هات تقریباً درمان شدن
‫یعنی می‌خوای پاشم و برگردم توی معرکه؟
‫ژنرال این چند مدت مشغول بوده
‫در این حد بهت بگم
‫نیومده ملاقاتم
‫- حالش چطوره؟ ‫- ژنرال؟
‫ژنرال درکل خوبه
‫ولی درکل بخوام بگم ‫داره رفتارهای غیرمعقولی از خودش نشون میده
‫و می‌خوای بهش سر بزنم؟
‫نه، ازت می‌خوام از اینجا مرخص بشی
‫این نقش علیل‌ها رو بازی کردن ‫اصلاً بهت نمیاد
‫صبر کن
‫و شنیدم دلتنگ وطنت شدی، آره؟
‫بیا
‫یه بطری شامپاین هم همراهش گیرت میاد
‫و شایعاتی شنیدم که میگه ‫ممکنه سورپرایزهایی توی برنامه‌شون باشه
‫پس، بابت مرخص شدن زودهنگامت ‫بهت تبریک میگم
‫رویای... بازگشت به وطن رو دارم...
‫به سرزمینی که در آن متولد شدم...
‫جایی که دیگر صدای اسلحه ‫ در آن شنیده نمی‌شود...
‫چرا که در پس فریادهای ‫شور و شادی گم می‌شوند
‫می‌دونم که شما هم رویای من را دارید
‫برای همین امشب اینجا جمع شدیم ‫« فانتازیا »
‫گرچه نمی‌دونیم واقعاً ‫به وطن از دست رفته‌مون برگردیم...
‫می‌تونیم در...
‫فانتازیا برگردیم!
‫سایگون... شهر غرق در ظلمت ما...
‫می‌تونه دوباره...
‫تبدیل به شهر ستارگان بشه
‫خانم‌ها و آقایون...
‫این شما و این هم ‫فرشته‌ی راهنمای ما...
‫کوئه‌لین!
‫وطن از دست رفته و زهرمار
‫جای آه و ناله کردن ‫باید کمک کنن پسش بگیریم
‫ساکت... می‌خوام آهنگشو گوش بدم
‫یه بخش کامل رو جا انداختم
‫شاید مغزم آسیب دیده بود
‫ولی بهتون اطمینان میدم
‫که وقتی از بیمارستان مرخص شدم
‫مسائل مهم‌تری روی وجدانم سنگینی می‌کرد
‫بابت انجام وظیفه‌م در قبال آرمان‌مون ‫احساس گناه نمی‌کردم
‫ولی حس کردم ‫می‌تونم با بازتوزیع ثروت
‫عواقبش رو کمتر کنم
‫مطمئنی می‌خوای این‌کارو بکنی؟
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫پول خیلی زیادیه
‫یک‌بار، شوهرت منو بغل کرد
‫و بهم گفت که دورگه بودن ‫یه مزیته نه یه مانع
‫بهش مدیونم
‫همیشه بهم می‌گفت
‫"سروان مرد خیلی بااستعدادیه..."
‫"توی خوندن ذهن دشمن رودست نداره"
‫هدیه‌ی سخاوتمدانه‌ت رو قبول می‌کنم
‫ولی نمی‌تونم پولی که بابت مرگ شوهرم ‫ بهم رسیده رو برای خودم خرج کنم
‫هرجور می‌خوای خرجش کن
‫شنیدم ژنرال یه نقشه‌ای داره
‫یه نقشه‌ی بزرگ
‫برای پس گرفتن وطن‌مون
‫می‌خوام این پول رو برای این‌کار...
‫اهدا کنم
‫- برای پس گرفتن وطن‌مون؟ ‫- شایعاتی پخش شده، در مورد رستوران بانو
‫مگه بانو رستوران داره؟
‫روح شوهرم شاد میشه
‫اگر این پول ‫برای همچین هدف شرافتمندانه‌ای خرج بشه
‫راستشو بخوای...
‫گزارش پلیس در مورد ‫نحوه‌ی مرگ شوهرم رو باور نمی‌کنم
‫جزو نخبه‌های پلیس مخفی بود
‫امکان نداره آدم تعلیم دیده‌ای مثل اون ‫توی یه حمله‌ی نژادی اتفاقی کشته بشه
‫سروان...
‫مطمئنم بخاطر دخیل بودن ‫توی نقشه‌ی ژنرال کشته شده
‫شیاطین "هانوی" اونو کشتن ‫(پایتخت ویتنام)
‫حتماً توام به این قضیه شک بردی...
‫چون دشمن رو خیلی خوب می‌شناسی
‫و برای همینه که می‌خوام ‫این رو اهدا کنم به ژنرال
‫برای عملیاتش. که به دشمن نشون بدیم ‫پروژه‌ی عظیم‌مون شکست نمی‌خوره
‫حتی بعد از کشته شدن ‫فوق العاده‌ترین افسرش
‫بیا، ببر بده به ژنرال!
‫می‌بینی مجبور بودم ‫با چجور آدمی سر کنم؟
‫محض رضای خدا! ‫احمق پول تو دستش نمی‌مونه
‫بیسکوئیت "پایل دئور" می‌خوری؟
‫ممنون خانم
‫همونطور که بهتون گفتم
‫...اون بیسکوئیت‌های فرانسوی منو یاد
چیز خوبی نمی‌انداخت
‫« رستوران ویتنامی بانو »
‫خب؟ خوشمزه‌ست؟
‫میگی مادرت از نودل‌های ‫پهن‌تری استفاده می‌کرده
‫دوست داری پهن باشن یا باریک؟
‫بانو، پهنی نودل هیچ معیار خاص ‫یا درست و غلطی نداره
‫فقط کافیه خوشمزه باشه
‫تازه یکم "چا گیو" سرخ کردم. امتحانشون کن
‫- باید در مورد یه سری مسائل صحبت کنیم ‫- بذار غذاشو بخوره. نمی‌بینی داره می‌خوره؟
‫و هنوز نظرشو در مورد "چا گیو" نگفته
‫نظرشو می‌خوای چیکار؟ ‫همه‌مون که می‌دونیم خوشمزه‌ن
‫هم‌وطن‌هامون تشنه‌ی وطن هستن
‫چقدر پول درمیارین؟
‫کافیه. برای هدفمون کافیه
‫برای چه هدفی کافیه؟
‫کی از این قضیه خبر داره؟
‫گمونم هرکسی که توی رستورانه
‫مردممون معشوق‌هاشون رو ‫بهتر از راز مخفی نگه می‌دارن
‫به‌نظرت... این‌کار عاقلانه‌ست؟
‫آخه...
‫که اجازه بدی همه بفهمن؟
‫مردم بخاطر هیجان این میان اینجا
‫که سوپ‌شون با چاشنی کمک به انقلاب همراهه
‫دارم بهشون امید میدم
‫و همه از این قضیه خبر دارن
‫که این انقلاب برای بازپس‌گیری وطن‌مون
‫درواقع، یک عملیات نظامیه؟
‫نه، فعلاً از نظر اونا
‫عملیاتی برای ایجاد آگاهی ‫و تحریک مردمه
‫کلاد از این قضیه خبر داره؟
‫کلاد؟
‫آخه یه سر اومد بیمارستان
‫گفت باید بیام ببینم در چه حالی
‫که جاسوسیمو بکنی؟
‫خب، این شکلی که نگفت
‫بگو مجانی جاسوسی نمی‌کنی
‫و اگر پولی داد
‫پول رو بیار بده به من
‫که بتونیم خرج عملیاتم کنیم
‫مطمئنم دلخور شدی ‫که نیومدم بیمارستان دیدنت
‫بخصوص وقتی کلاد اومد
‫راستشو بخوای...
‫بخاطر این نیومدم...
‫قربان، من به لانا گفتم برگرده خونه
‫به‌خدا. حتی فکرشم نمی‌کردم...
‫واقعاً متاسفم، قربان
‫غرامتی که از استودیو دریافت کردم رو
‫به همسر سرگرد دادم، ولی...
‫ازم خواست پول رو ‫به جنبش بزرگ‌تون اهدا کنم
‫چی؟
‫چرا باید پولی که نزدیک بود ‫بابتش بمیری رو به اون مرد بدی؟
‫چرا باید پولی که نزدیک بود
‫بابتش بمیری رو به اون زن بدی؟
‫غیر از این چیکار می‌تونستم بکنم؟
‫از کجا می‌دونستم اون احمق خود رای ‫از ژنرال در مورد مبلغ اهداییش نمی‌پرسه؟
‫عجب!
‫یعنی میگی دلت براش می‌سوزه؟
‫تاسف می‌خورم که دلم می‌سوزه
‫ولی سعی کن درک کنی چه حسی داشت
‫که قرار بود خون‌بهام ‫خرج اون ماموریت مزخرف بشه!
‫عجب حرکت بزدلانه‌ای زدی!
‫همیشه می‌دونستم همچین ضعفی توی وجودت داری
‫دقیقاً! اصلاً چرا باید ‫اون پول رو به اون زنه می‌دادی؟
‫فکرشو بکن در راه بازسازی وطن‌مون ‫می‌تونستیم چطور ازش استفاده کنیم!
‫ولی مهم نیست
‫ازش نهایت استفاده رو می‌کنم
‫خون‌بهات به دست آدم درستی رسیده
‫فکر کنم ساعتت اشتباه تنظیم شده
‫خب دیگه برو
‫یه سر رفتم بیمارستان
‫ولی بهم گفتن مرخص شدی
‫خوشبختانه، حالا دیگه میشه ‫ تمام پناهجوهای ویتنامی رو اینجا پیدا کرد
‫اومدی بیمارستان؟
‫چرا؟
‫که بهم سر بزنی؟
‫چرا نباید بیام بیمارستان دیدنت؟
‫چون سه هفته توی بیمارستان بودم
‫و نیومدی دیدنم
‫شایعاتی بین مردم‌مون پخش شده
‫ویتنامی‌ها؟ شایعه؟
‫آره
‫شایعه شده ژنرال داره یه‌جور
‫نقشه‌ی مخفی مسخره می‌ریزه
‫که ویتنام رو پس بگیره
‫خب، من که اولین باره اینو می‌شنوم
‫خودتو به خریت نزن
‫تو دست راست ژنرالی
‫خب، دست راست ژنرال ‫سه هفته توی بیمارستان بوده
‫به‌علاوه، حتی اگر چیزیم می‌دونستم
‫چرا باید به یه کمونیست بگم؟
‫کی گفته کمونیستم؟
‫کمونیست نیستی؟
‫فقط چون دارم یه مقاله می‌نویسم اینو پرسیدم
‫ژنرال داره نقشه‌ای می‌ریزه؟
‫خب، اگر نقشه‌ای داشت
‫مطمئنم صد سال سیاه به تو نمیگه
‫داره به این مردم امید واهی میده
‫ساعت رو به وقت سایگون تنظیم کرده
‫آخه این چه کار رقت‌انگیزیه
‫جنگ تمام شد
‫تموم شد رفت ‫چیزی نمونده که بخواد پس بگیره
‫حتی آمریکایی‌ها هم نتونستن ‫کمونیست‌ها رو شکست بدن
‫جنگ‌ها هرگز تموم نمیشن
‫فقط کمی مکث می‌کنن
‫عجب
‫من دشمنت نیستم
‫ای‌کاش می‌تونستی اینو ببینی
‫شرمنده، هیچوقت به عنوان دشمن ‫بهت نگاه نکردم
‫چرا باید همچین...
‫خانم‌ها و آقایون
‫با خوشحالی اعلام می‌کنم
‫که امروز مهمان ویژه‌ای تشریف آورده اینجا
‫اولین بارته، مگه نه؟
‫این شخص برام خیلی خاصه
‫ولی حس می‌کنم ‫بقیه‌تون هم همچین حسی نسبت بهش دارین
‫یک مرد مهربون و سخاوتمند
‫که مثل همه‌ی ما ‫طعم تبعیض رو چشیده
‫ولی با وقار و متانت تحملش کرده
‫خانم‌ها و آقایون...
‫جیمی جانسون!
‫آره، بیا. بیا بالا، جیمی
‫شبتون بخیر، خانم‌‌ها و آقایون ‫ممنونم
‫ببخشید، این مدت کوئه‌لین بهم زبان یاد داده
‫- ولی می‌دونم ویتنامیم هنوزم افتضاحه ‫- کوئه‌لین دیگه کدوم خریه؟
‫احتمالاً چون
‫زیبایی معلمم همه‌ش حواسمو پرت می‌کنه
‫امیدوارم روزی بتونم ‫به زبون ویتنامی آهنگی براتون بخونم
‫ولی تا اون ‌زمان، امیدوارم این کافی باشه
‫هر شب با همیم
‫حالا، تک و تنهام
‫شهر ستارگان رو ببین
‫چقدر خاطره با هم ساختیم
‫ولی عشق نهفته‌ در قلب شهر
‫شهر ستارگان رو ببین - ‫- عجب، چقدر باهمدیگه خوبن!
‫چقدر خاطره با هم ساختیم
‫ولی عشق نهفته‌ در قلب شهر
‫می‌دونم درست نیست که یه ماده‌باور دیالکتیکی ‫(طرفدار فلسفه‌ی جهان‌بینی مارکسیسم-لنینیسم)
‫برای اموات محراب بچینه
‫می‌دونم
‫ولی دارم حقیقت همه‌چی رو بهتون میگم
‫که بفهمین تا اون زمان
‫چقدر آسیب‌پذیر شده بودم
‫بون...
‫اون "عملیات سری" اونقدر سریه ‫که هیچوقت عملی نمیشه!
‫واقعاً مضحکه!
‫جناب آقای هالیوود!
‫اینم برادرهاش هستن، جورج و ایب ‫اوایلی که اومدن اینجا
‫بیچاره ایب
‫گفتی توی جنگ مرد؟
‫نه
‫نه، با بقیه‌مون توی اردوگاه زندانی بود
‫خب، 30 سال گذشته
‫و برادرم هنوزم از فکر جنگ عذاب می‌کشه
‫با اینکه هیچوقت توش نجنگید
‫نه... جنگید خوبم جنگید
‫نه، آخه چقدر خشم و نفرت تجربه کردیم
‫فقط بخاطر اینکه ژاپنی بودیم
‫و جالب اینجاست که...
‫- مطمئن که نیستیم ‫- نه... تو که اون جاهای خالی رو
‫توی شجره‌‌نامه‌ی خانوادگیم پیدا کردی
‫جاهایی که عمداً خالی گذاشته بودن
‫آره، آره. انگار مادرش ‫داشته یه چیزی رو مخفی می‌کرده
‫یه‌جور بی‌عدالتی یا‌ ظلم
‫من که همچین حسی دارم
‫می‌خوایم... می‌خوایم بریم ژاپن ‫و ته و توش رو دربیاریم
‫اوه، وقتی با یه روزنامه‌نگار تحقیقاتی
‫- قرار می‌ذاری همین میشه دیگه، آره؟ ‫- آره گمونم
‫اینطوریاست؟
‫خب، چرا هنوزم اینجایی، سانی؟
‫خونه‌ش اینجاست
‫مردمش هم اینجان
‫- پناهجوهایی مثل تو ‫- پناهجوهایی مثل من؟
‫من مردمشم؟
‫می‌دونی چی باعث شد پناهجو بشم؟
‫کمونیست‌هایی مثل اون
‫حالا واسه من کار مهم پیدا کرده؟
‫خیلی‌خب. این کار مهم دقیقاً چیه، سانی؟
‫سوفیا، حق... حق با اونه
‫منم مثل تو برای تحصیل اومدم اینجا
‫به والدینم قول دادم ‫که یه روزی برمی‌گردم
‫و با مدرک آمریکاییم ‫به کشورمون کمک می‌کنم
‫از... از اون دانشم استفاده می‌کنم
‫تا مردممون رو از دست آمریکایی‌ها خلاص کنم
‫من یه آدم بزدل و دورو هستم
‫و تو از من بهتری
‫با... با نظرات سیاسیت موافق نیستم
‫ازشون متنفرم، ولی...
‫تو برگشتی وطنت ‫و برای آرمان‌هات جنگیدی
‫برای مردمت
‫و بابت این، برات احترام قائلم
‫حرفی که بهت زدم رو پس می‌گیرم
‫تو از من ویتنامی‌تری
‫من چیم؟
‫منشی یه سفیدپوستم
‫که فکر می‌کنه یجور تعریفه
‫شده بهش بگم ‫گورشو گم کنه و بره به جهنم؟
‫لبخند می‌زنم، هیچی نمیگم ‫و همینطوری واسه خودم تایپ می‌کنم
‫من خیلی بدتر از توام، سانی
‫برات احترام قائلم
‫یه‌خرده خسته شدم، هم‌رزم فرمانده...
‫فکر نکنم بتونم ادامه بدم
‫جز اونجا نشستن و خط خطی کردن ‫و یکم یاوه‌گویی کار دیگه‌ای نداری
‫اونوقت میگی خسته شدی؟
‫دارم روزی 60 صفحه می‌نویسم ‫روزی 7 ساعت حرف می‌زنم
‫تابه‌حال اینا رو ‫ با زجرهای مردم ویتنام مقایسه کردی؟
‫به اون مردی فکر کردی ‫که روزی 18 ساعت
‫از پله‌های زهوار در رفته‌ی ‫یک ساختمون بلند بالا پایین میره
‫و یه گونی پر از 60 آجر رو ‫با خودش می‌بره و میاره؟
‫قبل از آزادی کشور ‫من همچین زندگی داشتم
‫مان! لطفاً بگید مان بیاد!
‫مدام دارم بهت میگم، هم‌رزم
‫حتماً تا الان توی دفتر مرکزی ‫اطلاعات هانوی به درجه‌ی بالایی رسیده
‫می‌تونه ضمانتم کنه
‫حتماً یه‌ جایی یه سابقه‌ای ازم هست
‫مان می‌تونه همه‌چیزو بهتون بگه
‫می‌تونه بگه مبارز نترسی ‫در راه آرمان‌هامون بودم
‫که بخاطر انقلاب... از هویتم دست کشیدم
‫این "واسط" کذاییت
‫وقتی اومدی اینجا ‫سعی کردیم پیداش کنیم
‫این آدم اصلاً وجود خارجی داره؟
‫بشین
‫ظاهراً داره از آزادی نویافته‌ش لذت می‌بره
‫- سعی کردی منو بکشی؟ ‫- تو سعی کردی منو بکشی؟
‫حتی اگر حقیقت رو بهت بگم
‫حرفمو باور نمی‌کنی
‫به فیلمم گند نزنیا
‫برای همین اومدی؟ ‫که مثل روانیا انتقام بگیری؟
‫هزاران روش برای کشتنت تصور کردم
‫واقعاً؟ مثلاً چیا؟
‫مین
‫پات بره روشون، سرت می‌پره هوا
‫منم مثل توپ فوتبال شوتش می‌کنم
‫و قل می‌خوره میره روی یه مین دیگه
‫می‌دونی، از اینجور چیزا
‫خب، امیدوارم الان حالت بهتر شده باشه
‫شنیدم غرامت سخاوتمندانه‌ای گرفتی
‫نه کاملاً
‫هنوز یه چیزی بهم بدهکاری
‫خدایا، پس برای همین اومدی
‫آقا پسر عذرخواهی می‌خواد. خیلی‌خب
‫من عمیقاً و حقیقتاً ازت معذرت می‌خوام
‫نه، نه، نه، نه، نه...
‫یه چیز دیگه می‌خوام
‫عذرخواهی تو مفت نمی‌ارزه
‫تمام دیالوگ‌های ویتنامی‌ها رو ‫توی فیلم نگه دار
‫داداش، حتی استودیو هم در مورد ‫نسخه‌ی نهایی فیلمم برام تعیین تکلیف نمی‌کنه
‫می‌خوای خونم بیفته گردنت؟
‫بیخیال، حتی شوخیشم خوب نیست
‫فقط می‌خوام بدونم ‫اون ماه‌هایی که از لس‌آنجلس دور بودم
‫- واسه هیچ و پوچ نبوده ‫- گمشو بیا اینجا!
‫نمی‌دونی وقتی دوروتی اراده می‌کنه
‫می‌تونه با چه سرعتی حرکت کنه
‫ببین، درکت می‌کنم
‫ولی فرایند مقدس و مرموز تدوین ‫راه خودشو میره
‫جدی میگم، یه روز عاشق یه صحنه‌ای ‫می‌ذاریش توی نسخه نهایی، خب؟
‫و فرداش می‌بینی به فیلم نمی‌خوره ‫و درش میاری
‫هیچکس نمی‌دونه ‫چی توی نسخه‌ی نهایی می‌مونه
‫حتی منم نمی‌دونم
‫خدا رو چه دیدی، حتی ممکنه اون انفجار ‫چندین میلیون دلاری رو هم
‫از دست بدیم
‫خب، نظرت در این مورد چیه
‫سعیمو می‌کنم
‫جدی میگم، سعیمو می‌کنم ‫که ویتنامی‌ها رو توی فیلم نگه دارم
‫بخاطر تو
‫ولی آخه نمی‌تونم روندی که
‫ذهنم طی می‌کنه رو پیش‌بینی کنم ‫چه برسه به روند فیلم
‫آخه می‌دونی، تدوین
‫هدفش فهموندن داستان ‫یا پررنگ کردن مضمون فیلم نیست
‫هدفش نمایش روال داستان، هوس
‫و از اونم بهتر، مثل موسیقی جازه
‫مثل اون تمساح و غریزه‌ی بدوی که داره
‫حرف زدن راجع به اینا هم باعث میشه ‫دلم بخواد بداهه‌نوازی کنم
‫مثل "دیزی" می‌مونم ‫(نوازنده‌ی ترومپت)
‫مثل "مایلز" ‫(نوازنده‌ی ترومپت)
‫خاله عزیزم معذرت می‌خوام که زودتر برات نامه ننوشتم
‫خوشحالم به اطلاعت برسونم ‫که برای اولین بار از زمان اون حادثه
‫ حس می‌کنم حواسم اومده سرجاش
‫ژنرال داره برای یک عملیات نظامی ‫پایه‌ریزی می‌کنه
‫امیدوارم این پایه‌ریزی‌ها
‫...تبدیل به یک پیروزی واقعی بشه، چون
‫بگذریم، این چیزی بود ‫که به عنوان یه ضدکمونیست
‫در نامه‌م‌ برای خاله‌ی پاریسیم نوشتم
‫ولی به عنوان یه کمونیست
‫حرف‌هام رو برای "مان" رمزنگاری کردم
‫این چیزیه که نوشتم
‫"این پناهجوهای رقت‌انگیز"
‫"نمی‌تونن ببینن این عملیات ژنرال"
‫"واقعاً چیه"
‫"گشتن دنبال نخود سیاهه"
‫نمی‌شد عکس‌ها رو مخفی کرد
‫برای همین فیلم عکس‌های ‫نقشه‌های ژنرال رو فرستادم هانوی
‫عکس‌ها رفتن یه جای دیگه
‫و برای همین نامه‌ی رمزنگاری شده‌م رو ‫به این شکل نوشتم
‫"نگران نباش"
‫"دارم حلش می‌کنم"
‫امیدوارم حال خاله‌ی پاریسیت خوب باشه
‫- آها، آره ‫- داری جایی میری؟
‫ژنرال. باید برسونمش جایی
‫خدایا، واقعاً میونه‌ی خوبی ‫با حیوانات نداری، مگه نه؟
‫آقای نماینده زنگ زد
‫و قبلش با دوست کارگردان سرکش‌مون ‫صحبت کرده بود
‫از قضا گفت رفتی پیشش
‫با اینکه مستقیماً بهت گفته بودم ‫این‌کارو نکنی
‫- صحیح ‫- هرچی به اون مردک نمک‌نشناس گفتی
‫جواب داده
‫حس و حالش کاملاً برگشته
‫تا ماه آینده یه نسخه از فیلم بهمون میده
‫متوجه نمیشم
‫- چیو؟ ‫- چرا تو و آقای نماینده
‫اینقدر به یه فیلم سخیف ‫ و احمقانه اهمیت میدین؟
‫چون فیلم‌ها مهم هستن، درسته؟
‫بخصوص اگر توسط ‫یک کارگردان سرشناس درست بشن
‫ضروریه که حواسمون به این هنرمندها باشه
‫باید اطمینان‌خاطر پیدا کنن ‫که هنجارشکن هستن
‫ولی نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫کاملاً با دشمن همدل بشن
‫تا وقتی توی محدوده‌ی نامشخص ‫انسان‌گرایی نگهشون داریم
‫ولی هیچ تفکر سیاسی ‫قابل اجرایی نداشته باشن
‫کاملاً بی‌آزارن
‫مثلاً همین "دهکده"
‫سربازهامون، هرازگاهی خطا می‌کنن
‫ولی در نهایت، یک سرباز
‫با اخلاق و جسور آمریکایی کافیه
‫که همه رو به راه راست هدایت کنه
‫این قدرت حقیقی این کشوره
‫کشوری که کاملاً به وجدانش متکیه
‫اون ‌دختره، موری؟
‫- اسمش چی بود؟ موری... ‫- دوست‌ من نیست
‫باشه، باشه، حالا هرچی
‫لازمه بهت یادآوری کنم که وقتی کنارشی ‫حواست باشه چی میگی؟
‫لازمه؟
‫اون دو تا بهم نزدیک شدن
‫و منظورم به خطرناک‌ترین شکل ممکنه
‫واقعاً با هم صحبت می‌کنن
‫یهویی دیدی یه چیزی از دهنش پرید
‫« جنگ تمام شد، فراموشش کنید »
‫سانی چجوری این چیزا رو می‌دونه؟
‫مایوس‌کننده‌ترین نکته‌ی این گروه ‫امید واهیه که در دل هم‌وطن‌هامون می‌کاره
‫امید اینکه می‌تونیم روزی ‫کشورمون رو به زور پس بگیریم
‫چند نفر از مردممون بخاطر عطش قدرت ‫ خودخواهانه‌ی ژنرال زجر می‌کشن؟
‫و چرا ژنرال حاضر نیست ‫مبالغ اهدایی رو علناً اعلام کنه؟
‫یکی داره به این آشغال اطلاعات می‌رسونه
‫خب، لازمه کارها رو عقب بندازیم، قربان؟
‫نه، نه. حالا که این پست‌فطرت خائن
‫این مقاله‌ی شرم‌آور رو چاپ کرده
باید روند کارهامون رو تسریع کنیم
‫به‌قدر کافی داوطلب داریم؟
‫آموزش‌ها به کجا رسیده؟
‫قربان، با توجه به اون ‫بخش‌های کوچیکی که از نقشه دیدم
‫فکر نکنم آماده باشیم
‫وایسا ببینم، قربان ‫فکر کنم یکی داره تعقیب‌مون می‌کنه
‫از کجا بدونیم واقعاً خبرنگاره؟
‫نصف خبرنگارهای سایگون ‫ هواخواه کمونیست‌ها بودن
‫از کجا بدونیم کمونیست‌ها ‫اونو نفرستادن اینجا
‫که نقشه‌های ما رو خراب کنه؟
‫خب، توی دانشگاه بعضیا بهش می‌گفتن
‫چپ‌گرای افراطی
‫همیشه مشکلت همین بوده
‫زیادی دلسوزی
‫مهربون‌تر از اونی ‫که یه مامور مخفی کمونیست رو
‫دقیقاً کنارمون تشخیص بدی
‫اینجا بزن کنار
‫باید یه اقدامی بکنیم، سروان
‫قبول نداری؟
‫بله، باید یه اقدامی بکنیم
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫هی
‫داستان سه تفنگدار رو می‌دونی، مگه نه؟
‫نه. چی هست؟
‫داستانی در مورد چند تا دوسته
‫دوستانی که تو رو ‫توی همه‌چی سه‌ برابر می‌کنن