‫تابحال روح دیدی؟
‫گاهی روح آدمایی که کُشتم رو می‌‌بینم
‫چون اونا معتقدن با بی‌انصافی مُردن
‫این دنیا پر از اوناست
‫« تایلند، بانکوک ‫1127 کیلومتری ویتنام »
‫- تاکسی می‌خواید، آقا؟ ‫- واو!
‫- به خونه خوش برگشتی، پسرم ‫- استراتژی شبیخونت
‫- اوه ‫- هنوزم رودست نداری
‫شما رو نگاه! ‫خوش برگشتید، آقایون
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫ویتنام نیست.
‫سرزمین مادری‌تون فرود اومدید
‫ولی هیچی جز یه لائوس جدید کمونیست ‫سر راهتون نیست
‫ولی بنازم، همین الانش توی ‫منطقه‌ی زمانی درستی هستید
‫بریم تو کارش، ‫بریم تو کارش
‫بریم عشق و حال کنیم، یالا!
‫« فرودگاه بانکوک »
‫«بریم عشق و حال کنیم»
‫همه‌مون مثل احمق‌ها تکرار کردیم و ‫ترس و نگرانی‌مون رو فراموش کردیم
‫ولی هیچ‌کدوم‌‌مون، حتی ارواح، تصورش رو هم ‫نمی‌کردیم اوضاع قراره چقدر ناجور بشه
‫پایان
‫نوشتن پایان داستان سختـه، نه؟
‫چرا یه حس شومی بهم میگه که چندان از این پایان خوشتون نیومده؟
‫چقدر حیف...
‫اگه قابل‌قبول بود، شاید...
‫شاید می‌دادیمش به کمیسر که بخونه
‫فرمانده، الان 12 ماهـه که ‫دارم روی اعترافم کار می‌کنم
‫چرا اعترافاتت رو با این تصویر نحس ‫از اون به اصطلاح ارواح تموم می‌کنی؟
‫اونا اونجا بودن
‫اون ارواح مثل نماد ادبی بودن یا موجودات خرافی واقعی می‌دیدی؟
‫هیچ‌وقت ازشون نپرسیدم
‫راستش رو بخواید، تا جایی که امکان داشت ‫از حرف زدن باهاشون طفره می‌رفتم
‫نباید اعترافاتت رو با رسیدن به بانکوک ‫یا ارواح تموم کنی
‫برگرد به اتاقت. ‫داستان رو به زمان حال برسون.
‫با جزئیاتِ کامل
‫« پایان »
‫فردا صبحش،
‫ما رو با کامیون بردن به مرز شمالی
‫ولی نبرد برای من،
‫اون شب از کلوب «هِل‌هول» شروع شد
‫«کلوب هِل‌هول»
‫از همون اولش،
‫شستم خبردار شده بود که قراره چی بشه
‫یا خدا
‫امشب رو حال کنید، پسرها
‫دولت آمریکا حساب می‌کنه
‫خب، این مأموریت...
‫احتمال موفقیتش...
‫صفر نیست که، مگه نه؟
‫هیچی توی دنیا احتمالش صفر نیست
‫- البته. درسته ‫- آره
‫آهای! خودت رو جمع و جور کن!
‫درگیر نشو و
‫جنگیدن رو بذار به عهده‌ی این شل‌مغزها
‫شنیدی؟
‫برات سؤالـه این عملیات به موفقیت ختم میشه یا نه
‫طبق تجربه‌ام، موفقیت هر عملیاتِ مخفی‌ای
‫به این بستگی داره که چقدر محرمانه بمونه
‫من کمونیستم
‫سال‌هاست که مأمور انقلابم
‫تمام تلاشم رو می‌کنم تا ‫چوب لای چرخ‌شون بذارم
‫در واقع، اینکه الان این اسناد رو ‫دو دستی تقدیمت کردم
‫بخشی از راهبرد ضدِ ضدِ انقلابیمـه
‫می‌خوای بگم من هم کمونیستم؟
‫برای یه بارم که شده روراستم
‫- چیه؟ ‫- توی این مناطق باکتری خیلی شایع‌ـه
‫واسه 48 ساعت، باعث میشه شدیداً دچار اسهال و استفراغ بشی
‫میندازیم گردنِ نودل و ‫گوشت خوکی که فقط خودت خوردی
‫بخورش
‫- چرا؟ ‫- چون دارم راه خلاصی جلوی پات می‌ذارم
‫از زیر بار مسئولیت در میری
‫بهمون فرصت میده که راحت صحبت کنیم و
‫وقتی به تمام اشتباهاتت اعتراف کردی،
‫می‌فهمی که خطاهای جزئی رو ‫راحت زیر سبیلی رد می‌کنم
‫بخورش
‫چه اینجا بمیریم، چه موقع فرار، ‫هیچ فرقی نداره
‫لین، عشقم، به من اعتماد کن!
‫شما محاصره‌ شدید! تسلیم شید!
‫الکی نمیرید!
‫نه، این کار رو نکن! نکن!
‫ولم کن! فقط ولم کن!
‫نه رفیق، بس کن! ‫بیا زنده بمونیم، بان... بیا زنده بمونیم!
‫ای احمق
‫اگه همراهمون نمیومدی، ‫می‌تونستم همینجا بمیرم
‫شما محاصره‌اید! تسلیم شید!
‫الکی نمیرید!
‫توضیحاتت وضعیت رو ناامیدکننده نشون میده،
‫در حالی که واقعاً این شروع رستگاریت بود
‫سخته که از زاویه‌ی دید منِ زندانی ‫ناامیدکننده به نظر نیاد
‫زندانی نیستی، چند بار بهت بگم؟ ‫بازآموز هستی
‫« مکان نامعلوم، ویتنام »
‫میشه با مافوقت صحبت کنم؟
‫هیچکس بالاتر از دیگری نیست
‫این یکی از درس‌هاییـه که اینجا یاد می‌گیرید
‫من تموم کردم. ازم پرسیده درجه‌ام ‫توی «ارتش دست‌نشانده» چی بود،
‫ولی من افسر ارتش جمهوری ویتنام بودم
‫بان، نکن
‫ازم خواسته افرادی که کُشتم رو لیست کنم،
‫ولی من هیچ‌وقت کسی رو نکُشتم...
‫مگه اینکه یه کمونیستِ بوده باشه
‫پس... من دیگه اینجا کاری ندارم
‫چرا این صحنه رو توی اعترافاتت آوردی؟
‫یجوری نوشتی انگار یه سری حیوون خشن هستیم
‫این قسمت رو کامل حذف کن
‫باید اعترافت با رسیدنت ‫به این اردوگاه و قولِ رستگاریت
‫تموم بشه
‫یا از این هم بهتر، ‫توی لحظه‌ای که تسلیم شدی تمومش کن
‫کمیسر می‌خواد همین رو ببینه
‫لحظه‌ی پیروزی واقعیـه
‫به هدفت رسیدی
‫هر دو زنده اسیر شدید
‫به نظرم کمیسر دوست داره ادامه‌اش رو هم بخونه
‫شاید تو مافوقی نداشته باشی،
‫ولی حتماً یکی رئیسـه
‫چرا مزاحم خوابم شدی؟
‫اتلافِ این مقدار برق هم ‫بار اضافی روی شبکه‌ی برق‌رسانیـه
‫کشش نده ‫آها!
‫فهمیدم می‌خوای چی بگی
‫می‌خوای اعترافت رو با اولین لحظه‌ی ‫ملاقات‌مون به پایان برسونی، مگه نه؟
‫قصد داشتم یکم جلوتر از این ببرمش
‫من کمونیستم
‫سال‌هاست که مأمور انقلابم
‫به پلیس مخفی نفوذ کردم...
‫مثلاً این قراره خشونتت رو
‫علیه هم‌رزم‌مون توی نگهبانی زندان توجیه کنه؟
‫مجازات میشی
‫بعلاوه من بودم که راپورتِ جوخه‌ی شناسایی دشمن ‫که دیروز به وطن‌مون نفوذ کرد رو دادم
‫اگه این درست باشه،
‫چرا سرِ خود اومدی اینجا؟
‫احتمالش خیلی زیاد بود ‫توی درگیری کُشته بشی
‫بلند شو
‫ایشون کمیسر هستن
چرا این وقتِ شب اومدید بیرون؟
‫باید مراقب سلامتی‌تون باشید، کمیسر
‫چرا اومدم اینجا؟
‫اومدم که از دوستم محافظت کنم
‫چطوره بهش دستور بدیم ‫یه اعتراف برامون بنویسه؟
‫موافقم. هیچکس نمی‌تونه ‫از زیر دستِ شما در بره، کمیسر
‫بندازیدش توی انفرادی، محض احتیاط ‫اگه ادعاش درست در اومد و طرفِ ما بود
‫اگه خبرش درز کنه، بقیه‌ی بازآموزها ‫قصدِ جونش رو می‌کنن
‫صادقانه بنویس،
‫چون چیزی که در واقع می‌تونه ،به نفع یا به ضررت باشه
‫ممکنه با چیزی که ‫فکر می‌کنی فرق داشته باشه
‫با دقت بنویس، چون ما اصلاً عجله نداریم
‫«‫من یه جاسوسم، یه نفوذی، ‫یه مأمور مخفی و یه مرد دوچهره...»
‫چرا هنوزم بعد از این همه مدت با من سر جنگ داری؟
‫از اون روز یه سال گذشته
‫هنوز آماده نیست که کمیسر ببینه؟
‫چرا نمی‌خوری؟
‫داری سبک‌سنگین می‌کنی که توی دراز مدت
‫به نفعت هست عذاب وجدانت رو ‫نسبت به مرگِ یه هم‌رزم نشون بدی یا نه؟
‫بذارید بازنویسیش کنم
‫ولش کن
‫یعنی... دیگه تمومـه؟
‫دیگه با گذشته کاری نداری
‫از این به بعد، بازپروریت واسه زمانِ حالـه
‫به چی نگاه می‌کنن؟
‫اگه اجازه داشتن، تشویقت می‌کردن
‫چیکار کردم؟
‫جون سالم به در بردی
‫یه سال توی انفرادی بودی
‫دوست من، تو هم جون سالم به در بردی
‫آهای...
‫انگار نتونستن روحیه‌ی ‫جنگنده‌ی تو رو هم خرد کنن
‫خیلی موندم به تو برسم
‫از کجا می‌دونی من چی کشیدم؟
‫نسبت به بقیه، دو برابر بیشتر پیر شدی
‫آقای کامل‌تر از کامل
‫صبح بخیر، بازآموزها. امروز،
‫ادامه‌ی بحث دیروز رو از سر می‌گیریم و
‫راجع به پیوند بین انقلاب و فرد صحبت می‌کنیم
‫همونطور که «هوشی‌مین» یادمون آورد،
‫بدترین و خطرناک‌ترین بقایای ‫جامعه‌ی قدیمی، فردگراییـه
‫خلاف اخلاق انقلابیـه
‫چرا اونو کشیده سرش؟
‫می‌ترسن اگه چهره‌اش رو نشون بده، ‫جذبه‌اش بینِ ما کمرنگ بشه
‫بعضیا هم میگن اونقدر بی‌نقص نیست که ‫رهبر فکری و پیشروی ما باشه
‫در مقابل، فردگرایی خیانتـه
‫چون آدم رو به قهقرا می‌کِشونه
‫- همه‌مون می‌دونیم راحت‌تره که... ‫- ما که همگی جدا جدا غذا می‌خوریم!
‫پس جمع‌گرایی توی تشکیلاتی که ‫سرِ جیره‌ی غذایی ناخن‌خشکی می‌کنه و
‫باعث میشه افراد برای بقای ‫خودشون بجنگن، چطور جواب میده؟
‫خوشحالم می‌بینمت، رفیق
‫بازآموز بان رو ببرید توالت
‫تا کودهای مزارع رو جدا کنه
‫حرف «هوشی‌مین» رو یادتون باشه،
‫که نقد و انتقاد از خود یه نیاز دائمیـه،
‫مثل نیاز انسان به اکسیژن
‫لطفاً برگردید سر غذاتون
‫فرمانده
‫شما مرتکب یه اشتباهی شدید
‫نقل قولی که اشاره کردید از ‫«هوشی‌مین» نبود، بلکه از استالین بود
‫ممنون بابت اطلاعات عمومیت
‫خیلی مشتاقم بیشتر حرفای کمیسر رو ‫راجع به موضوع امروز بشنوم،
‫ولی اگه اجازه بدید،
‫می‌خوام زیباترین جمله‌ای رو که بلدم
‫که رابطه‌ بین افراد و جامعه رو ‫تعریف می‌کنه باهاشون در میون بذارم
‫اجازه هست؟
‫- بگو ‫- ممنون
‫♪ با همدیگه سوسیالیسم رو برای آینده می‌سازیم ♪
‫‏♪ مصمم برای نبرد و پیروزی ‫راهِ هوشی‌مین رو دنبال می‌کنیم ♪‏‎
‫♪ برای مردم خودمون رو فدا کردیم ♪ ‫♪ تا بدون ترس از خطر بجنگیم ♪
‫‏♪ کوه‌ها و رودخونه‌ها آواز ‫لشکرکشی ما رو می‌خونن‏ ♪‏
‫♪ حزب، بهاری تازه و گرمایی‏ ‫محو نشدنی برای ما به ارمغان آورده ♪‏
‫♪ مصمم هستیم که زیر پرچم ‫صلح زندگی کنیم یا بمیریم ♪
‫♪ زود باشید، برادرانی که هر جا ♪ ‫♪ هستید و می‌خواید بیاید اینجا ♪
‫♪ دوشادوش، دست در دست،‏‏ ♪ ‫♪ در کنار هم،‏ ذهن متحد ♪
‫♪ همه برای یکی، ♪ ‫♪ یکی برای همه! ♪
‫تنبیه اون یکی بازآموز زیادی آسون بود
‫اونو بندازید توی سلول انفرادی و ‫این بازآموز رو بفرستید بالا پیش من
‫به فنا رفتی، پسر!
‫همه‌ی چرک‌نویس‌های اعترافاتم اینجا هستن
همه اینجان
‫همه رو خوندم
‫فرمانده بهم گفت واسه ‫خوندنِ شما اصلاً آماده نیستن
‫گفت چرک‌نویس‌هام رو دادن به بازآموزها برای دستمال
‫فکرشو می‌کردی بعد این همه وقت نذارم هیچ خط و خشی روشون بیفته؟
‫- چطور...؟ ‫- توی «روز اتحاد» اینطور شد،
‫روز جشن
‫باید یکی از دندون‌های ‫ژنرال فو رو می‌کِشیدم و
‫داشتم می‌رفتم خونه، که دیدم تانک‌های ‫ارتش آزادی‌بخش دارن از روی پل پیشروی می‌کنن
‫نمی‌تونستم جلوی خوشحالیم رو بگیرم
‫ولی بعدش، دیدم یه جنگنده‌ی فانتوم ‫داره نزدیک میشه،
‫توی ارتفاع پرواز می‌کرد ‫تا بهش شلیک نشه
‫اونقدر ارتفاعش زیاد بود که ‫فکر نمی‌کردم بتونه تانک‌ها رو بزنه
واقعاً هم نتونست
‫یه بمب ناپالم انداخت روی من
‫پایین اومدنش رو مثل صحنه آهسته دیدم
‫خیلی... می‌دونی،
‫ناخوشایند بود
واسه همین گاهی طول می‌کشید جواب نامه‌هات رو بدم
‫چرا همین رو توی نامه نگفتی؟
‫اون‌وقت چیکار می‌کردی؟ ‫برام داروی آمریکایی می‌فرستادی؟
‫توی ظاهر،
‫خونه‌مون زمین تا آسمون با تصوراتم فرق داره
‫بهت گفتم برنگرد
.تو ادعا می‌کنی که مأموری .یه مرد دو چهره
...آره، راست میگی ولی من میگم که یه مأمور دوجانبه‌ای
تو اطلاعات ما رو هم به آمریکایی‌ها دادی، مگه نه؟
یالا. وقتشـه حقیقت رو بگی
...من اعتراف می‌کنم که
کاملاً باهاتون صادق نبودم
من یه سالِ تموم این رو ...ازتون مخفی کردم که
تو احمقی هستی که بویی از عقل نبردی
شرمنده
ما فکر نمی‌کنیم توی اعترافت دروغ گفتی
مسئله چیزیـه که بهش اعتراف نکردی
نمیگیم عمداً داری چیزی رو پنهان می‌کنی
بلکه باید چیزی که فراموش کردی رو یادت بیاد
چیزی که فراموش شده رو که دیگه نمی‌تونی یادت بیاری، کودن
فراموش کردن» یعنی از یاد بردن»
واسه همین می‌خوایم بهت کمک کنیم
جناب دکتر؟
...هی، برادر، گوش کن
خوش اومدی. لطف کردی اومدی پیش ما
هنوز نیومده
ولی شرط می‌بندم خیلی زود خدا خدا می‌کنه بیاد پیش ما
همین الان هم می‌خوام
سه روزه که اینجاست. سه روز
می‌دونید چقدر برق داریم اینجا هدر می‌دیم؟
یادت رفته دو روز دیگه باید برم پولیتبورو؟
،می‌خوام قبل اینکه برم این قضیه حل و فصل بشه
ذهنش مثل یه نارنگیِ پوست‌کلفتـه
باید ناخن‌هامون رو تیز کنیم تا به چیزی که می‌خوایم برسیم
.خواهش می‌کنم .حداقل...چراغ‌ها رو خاموش کنید
شدنی نیست
باید بتونی ببینی
،اگه تمام چراغ‌های دنیا رو هم بیاریم
بازم نمی‌تونه ببینه
انقدر زیرِ زمین مونده که عملاً کور شده
خدای من، این همه جریان برق
خواهش می‌کنم. کمکم کن
تو که اعترافم رو خوندی
تو نوشته بودی چطوری بین خطوط پیغام‌های مخفی می‌فرستادی
...من الان
اون خاطرات مخفیِ بین خطوط رو می‌خوام
یادت میاد کجای داستان رو اشتباه نوشتی؟
ببین...الان وقت شوخی نیست
مارماهی برقی
♪ مهمان‌های بندر زیر لب ♪ ♪ با هم احوالپرسی می‌کنن ♪
♪ خیابون با آغوش باز از من می‌خواد که ♪ ♪ برم و خوش بگذرونم ♪
!سلام، دوست من
،هر بار من رو می‌فرستی اینجا خودت میای بهم سر می‌زنی
خب، حیف که نمی‌تونم نیازهای سادیستیت رو برآورده کنم
هی، رفیق...انرژیت رو هدر نده
♪ زندگی چقدر قشنگـه و ♪ ♪ !پر از موضوعات شاعرانه‌ست ♪
چطور تونستی همچین کاری باهام بکنی؟
چیکار کردم؟
اینکه زنده نگهت داشتم؟
هیچکس داوطلب نمیشه که بیاد به این جهنم
،ولی وقتی شنیدم شما دوتا رو آوردن اینجا خودم درخواست این مقام رو کردم
...هر کاری هم که تونستم کردم
تا بی‌خود و بی‌جهت اذیت نشی
ولی قدرت من محدودیت‌هایی داره
حزب حواسش بهمون هست
تو هم کمک چندانی نکردی
من ثابت کردم یه انقلابی واقعی‌ام
اونی که باید قانعش کنی من نیستم
فرمانده‌ست
ولی تو که مافوقشی
انقلابی‌ها یه ترس ذاتی از همدیگه دارن
مرسی
اون می‌تونه گزارش بده که وظایفم رو درست انجام نمیدم
ولی من به همه چی اعتراف کردم
همیشه یه چیز دیگه برای اعتراف کردن هست
ماهیت اعتراف همینـه
بهتره خوب نقشت رو بازی کنی
چون من هم همین کار رو می‌کنم
به خاطر بیار
مامان...پدر من کیـه؟
چرا من دورگه‌ام؟
می‌خوای یه رازی رو بهت بگم؟
من و تو چشم‌هامون عین همـه
...نگاه کن یکی می‌خوای؟
می‌تونم هر چقدر می‌خوای برات بیارم
هر ماه می‌تونی هر چقدر می‌خوای بخوری
هر ماه - هر ماه -
اگه به هیچکس نگی - اگه به هیچکس نگی -
می‌تونی اینکارو بکنی؟ - می‌تونی اینکارو بکنی؟ -
می‌تونی مرد باشی؟ - می‌تونی مرد باشی؟ -
و یه راز رو نگه داری؟ - و یه راز رو نگه داری؟ -
منو یادت نره، پسرم
دیدی؟ نگفتم؟
مشکلت اینـه که استخون داری
چون ما نداریم
پس بیا شر استخون‌هات رو کم کنیم
برو بالا. دختره منتظرتـه
دختره؟
عه، سلام
یه نوشیدنی می‌خوای؟
فکر کنم یه چیزی برای رفع تشنگیت دارم
این فقط نسخه شونزده میلی‌متریشـه که ،برای تماشا توی هواپیماهاست
ولی انقدری خوب هست که بشه نگاش کرد
یاد اون دوران نمیفتی؟
بیا
این رو مخصوص این صحنه آماده کردم
مجبور شدم چند بار تماشاش کنم تا تمام مرگ‌های مختلف بان رو بشمرم
دیالوگ‌های ویتنامی‌ها زیاده؟
انگار دامیانوس سعی کرده به قولی که بهت داده عمل کنه
راستش...از دمیانوس خوشم اومده
،این فیلم آشغالیـه
ولی فقط از دید ما اینطوریـه
اون آمریکاییـه
...از دید یه آمریکایی هم
خیلی از زمان خودش جلوتره
...ولی بازم
تماشای چنین صحنه‌ای برای ما تقریباً غیرقابل‌تحملـه
!زانو بزن
تو رو یاد چیزی نمیندازه؟
به خاطر بیار. تجربه‌اش کن
قبولش کن
...خیلی زود سایگون سقوط می‌کنه و
همه‌ی شما خائن‌ها که این مارصفت‌ها رو ،توی خونه‌ی خودتون راه دادید
به دست و پاشون میفتید تا عین ترسوها فراری‌تون بدن
ولی حتی اونموقع هم ول‌کنِ شما نیستیم
موشک‌های کاتیوشامون تا آخر آسمون دنبال شما میان و
هواپیماهاتون رو تیکه‌تیکه می‌کنن و عین دل و روده‌ی خوک سوخاری‌تون می‌کنن
باشه، خودت خواستی
اینجا خیلی گرمـه
فکر نمی‌کنم این کار لازم باشه
لازم نیست، ولی باید انجام بشه
!این کار لازم نیست
یه ساعت من رو باهاش تنها بذارید
!می‌خواد خودش اولین نفر باشه
گروهبان! چی گفتی؟
!دوباره بگو ببینم
شوخی کردم بابا
ای آشغال
دختر بیچاره انگار باید یه نوشیدنی بخوره
نظرت چیـه، سروان؟
چیزی که می‌خواد رو بهش بدیم؟
دوباره می‌پرسم. اون نوار فیلم رو کی بهت داد؟
چی دیدی؟
همه چی رو
تعریف کن
،همینطوری داشت بطری رو فرو می‌برد
...تا اینکه فکّش باز شد و
از کنار لبش خون ریخت بیرون
...نمی‌تونستم تحمل کنم. خیلی ترسیده بودم
که با لب‌های پاره‌شده‌اش اسمم رو به زبون بیاره
...یا...چیزی که تحمل دیدنش رو نداشتم
بهتره الان نوشته‌های همدیگه رو بخونید
،اون مثل تو نویسنده‌ی خوبی نیست ولی جاسوس بهتریـه
،اون همه چی رو تحمل کرد ولی جاسوس بودنت رو افشا نکرد
حالا چی؟ اعترافت چندان دقیق نبود، مگه نه؟
نه
توی دهنش نبود، مگه نه؟
...ولی من...ولی من
گروهبان! چی گفتی؟
دوباره بگو ببینم
شوخی کردم بابا
خواهش می‌کنم، وانمود نکن از اونا بهتری
حالا شد
ولی من...دوباره نشستم سر جام
یه کلمه هم علیه من ننوشتی
می‌خواستم باور کنم رازی که نگه داشتم باارزشـه
حتماً خیلی ناامید شدی که فهمیدی به خاطر من بوده، نه؟
دیگه هیچی نمی‌تونه ناامیدم کنه
تنها جایی که افراد فرمانده نمی‌گشتن همین بود
باید از یه آدم درست‌حسابی بخوای ازتون عکس بگیره، احمق
می‌بینی فوکوسِ دوربین روی پس‌زمینه‌ست؟
شاید سرگرد می‌خواسته با این روش، کشمکشِ
...بین فرد و محیطش رو به تصویر
!باز زیر سؤال بردن رو شروع کردی
با اون رفتار پرافاده‌ات
واسه همینـه فرمانده بهت اعتماد نداره
زبون خودمون رو جوری حرف می‌زنی که انگار از انگلیسی ترجمه شده
شرط می‌بندم مادرت هم توی خواب‌هات انگیسی حرف می‌زنه
!همین الان داری به انگلیسی فکر می‌کنی
بگو ببینم، به نظرت چیزی ارزشمندتر هست؟
«هیچی از استقلال و آزادی ارزشمندتر نیست»
منظورت چیـه؟ هیچی نیست
جدی؟ هیچی ارزشمندتر نیست؟
مثلاً...خوشحالی؟ - مگه همچین چیزی هم داریم؟ -
عشق؟ - خدایی؟ -
حتی پول؟ - محالـه -
جدی به نظرت هیچی از استقلال و آزادی ارزشمندتر نیست؟
خدایی؟ خوب فکر کن، دوست من
یه چیزی هست که خیلی ارزشمندتره
!معلومـه که نه
من همه چی رو برای استقلال و آزادیِ کشورم فدا کردم
حالا میگی یه چیزی هست که از اینا ارزشمندتره؟
چطور می‌تونی همچین چیزی بگی؟
،فقط وقتی توی این امتحان قبول شی می‌تونی از اینجا بری
سه‌تا حدس داری
ایمان؟
شوخی می‌کنی؟ دوتا حدس برات مونده
خانواده؟ - ارزشمندترش هم هست -
آخرین فرصتتـه
جمله رو با دقت بخون
جواب توی صورت‌مسئله‌ست
هیچی از استقلال و آزادی ارزشمندتر نیست
ارزشمندتر نیست استقلال و آزادی
از هیچی
ارزشمندتر نیست استقلال و آزادی
از هیچی
هیچی
جواب همینـه
جواب هیچی و پوچیـه
هیچی
،چیزی که از استقلال و آزادی ارزشمندتره
هیچیـه
آره...معلومـه. دیگه چی می‌تونه باشه؟
...متأسفم که
مجبورت کردم واسه یاد گرفتنِ این درس، انقدر سختی بکشی
من خودم فهمیدم که
،اگه می‌خوای واقعاً این رو درک کنی باید از راه سختش یاد بگیری
دیگه دیده نمیشه، مگه نه؟
لابد عهدی هم که باهاش بستیم هم دیگه از بین رفته
هنوز زیر پوستم، توی اعماق وجودم هست
ما نمی‌تونیم انقدر احساساتی باشیم، کمیسر
بیاید به جاش یه کار مثبت بکنیم
تو رو خدا گورتون رو گم کنید
اینکه زن و بچه‌ام رو بردید پیش خودتون کافی نبود؟
لعنتیا، برید پی کارتون
نمی‌بینید اینجا چقدر تنگـه؟
!با بی‌انصافی مُردید که مُردید
!توی جنگ که کسی منصفانه نمی‌میره
!برادر - بازش کن -
می‌تونی بری
یه بدبختیـه که روز پایان جنگ بمبارون شده
هنوزم انقدر درد می‌کشه که هر روز باید به خودش مورفین تزریق کنه
انگار این هم مثل ما آدم بدبختیـه
یه چیزایی رو باید بهت بگم
یه چیزایی رو ازت پنهان کردم
...حقت این نیست که - نگو -
نمی‌خوام بدونم
دیگه اعتراف بسـه
اونجا...مجبورم کردن چیزایی بگم که بهشون اعتقاد نداشتم
فکرهایی بکنم که باور نداشتم
برام مهم نیست اونجا مجبورت کردن چی بگی
تو دوست منی
...و - ...می‌خواستم بهت بگم که -
...می‌دونم الان کاریش نمی‌تونی بکنی ولی
خیلی بوی گندی میدی، می‌دونستی؟ !جدی میگم
.توی سایگون هم همین بود .حتی وقتی بچه بودیم
من و مان اون زمان همش جلوی بقیه ...سر این شوخی می‌کردیم. مثلاً
وقتی یه ژاپنی، یه چینی و بان با هم برن توی طویله چی میشه؟
!بچه رو ساکت کن
♪ هر شب صدای توپ‌ها ♪ ♪ توی شهر طنین‌انداز میشه ♪
♪ رفتگر از جارو زدن دست می‌کشه ♪ ♪ تا به صداشون گوش بده ♪
♪ توپ‌ها رد میشن و ♪ ♪ مامان بیدار میشه ♪
♪ توپ‌ها رد میشن و ♪ ♪ بچه‌ها گریه می‌کنن ♪
♪ موشک‌های نیمه‌شب ♪ ♪ کوهستان رو روشن می‌کنن ♪
♪ هر شب صدای توپ‌ها ♪ ♪ توی شهر طنین‌انداز میشه ♪
♪ رفتگر از جارو زدن دست می‌کشه ♪ ♪ تا به صداشون گوش بده ♪
♪ با صدای هر هواپیما ♪ ♪ یه بچه‌ست که می‌ترسه ♪
♪ ،پناهگاه‌های عاری از حیات ♪ ♪ ای پوستِ زرد رنگ ♪
♪ چشم‌های میهن‌مون به تمام ♪ ♪ این شب‌های روشن دوخته شده ♪
♪ هزاران موشک روستاهامون رو ♪ ♪ با خاک یکسان می‌کنن ♪
♪ هزاران بمب روی مزارع‌مون فرود میان ♪
♪ درهای خونه‌های دهکده‌مون ♪ ♪ توی آتیش می‌سوزن ♪
♪ هزاران کامیون در حال حمل مین هستن ♪
♪ ،هزاران کامیون دارن به شهر برمی‌گردونن ♪
♪ گوشت و استخون مادرها و بچه‌ها رو ♪
خدا می‌دونه مقصدمون کجاست
فقط می‌دونم که میریم جایی دور از خونه
به مقصدمون می‌رسیم؟
قایقران میگه که شانس‌مون پنجاه‌پنجاهـه
بان میگه احتمال خیلی خوبیـه
با وجود تمام اتفاقات گذشته و ،آینده‌ای سرشار از پوچی
من همچنان یه انقلابی‌ام
،بازپروریم تموم شده
ولی هر روز می‌نویسم
این بار برای خودم، برای ما
بازنویسی
تجربه‌ی دوباره
شروعی تازه