‫دنیا در هم شکسته
سالیان سال قبل
‫مردانی که با نیروهایی عظیم ‫زاده شده بودند
‫باور داشتند که می‌توانند ‫تاریکی را به بند اسارت بکشند
‫چه غروری!
‫وقتی شکست خوردند، ‫دریاها به جوش و خروش آمدند
‫کوه‌ها بلعیده شده
‫شهرها سوختند
‫و زنانِ «آی سدای» تک و تنها ماندند که ‫تکه‌های باقی مانده از دنیاشان را جمع کنند
‫این زنان یک چیز را بیشتر از همه ‫خوب به‌خاطر داشتند
‫مردی که نابودی دنیا رو به ارمغان آورد
‫و اسمش رو گذاشتند «اژدها»
‫حالا این مرد دوباره متولد شده
‫نمی‌دونیم کجاست، یا فرزند کیست
‫نمی‌دونیم آیا به شکل دختر ‫دوباره متولد شده، یا به شکل پسر
‫تنها چیزی که قطعاً می‌دونیم
‫اینه که این بچه الان دیگه ‫یه فرد بالغه
‫و باید پیداش کنیم
‫قبل از این‌که اربابِ تاریکی پیداش کنه
‫عجله کن!
‫وایسا!
‫گفتم وایسا!
‫نباید این‌طوری بمیریم
‫می‌تونی باهاشون مبارزه کنید. ‫ازش استفاده کن
‫بهش صدمه نزنید
‫تقصیر اون نیست
‫در مورد کی داری صحبت می‌کنی؟
‫کس دیگه‌ای اینجا نیست
‫دیوونگی از قبل دچارش کرده
‫می‌دونی، کاری که اومدیم اینجا بکنیم
‫یه نعمته
‫واقعاً باید ازم تشکر کنی
‫این قدرت...
‫واسه زن‌ها ساخته شده...
‫و فقط زن‌ها
‫و وقتی لمس‌ش کنی
‫آلوده‌ش می‌کنی
‫لطفاً. نه
‫- لطفاً ‫- خواهران
‫لطفا، نه. نه!
‫تو رو خدا!
‫اون نیست
‫۲۰ سال پیش متولد شده
‫تقریباً روزی که پیش‌گوییِ ‫تولد دوبارهٔ اژدها اعلام شد
‫می‌تونه «منبع» رو لمس کنه
‫اون نیست
‫مقصد بعد کجاست؟
‫«دو رود»
‫شایعاتی هست که ۴ «تاویران» اونجا هستن
‫همه‌شون سن کافی رو دارن
‫«خون کهن» عمیقا توی ‫اون کوهستان‌ها جریان داره
‫بیا امیدوار باشیم واسه اتفاقی که قراره بیفته ‫آماده‌شون کرده باشه
‫این موی بافته‌شده بهت یادآوری می‌کنه ‫که تو بخشی از مایی
‫و ما هم بخشی از تو
‫تا زنی باشی که همیشه تنهاست، ‫و هرگز تنها نیست
‫پس وقتی که تاریکی تو رو فرا بگیره ‫و هیچ روشنی و امیدی رو نبینی
‫این موی بافته‌شده رو حس کن، ‫و بدون که همگی همراه‌ـت هستیم
‫همه‌مون کنارت هستیم
‫به‌عنوان «فرزانهٔ» دو رود
‫باعث افتخارمه که ورودت رو به
‫ «محفل زنان» خوش‌آمد بگم
‫قوی باش «ایگوین»
‫به رود اعتماد کن
‫یادمه یه زمانی این جاده ‫فقط یه مسیر باریک از عبور گوزن‌ها بود
‫که تا پایین کوه میومد
‫پس چطور پشم رو به شهر می‌بردین؟
‫کول‌ش می‌گرفتیم
‫و نوشیدنی چی؟
‫اون جاش تو خونه بود
‫مادرت هر از گاهی می‌خورد
‫گرگ‌های بیشتری اومدن
‫یه‌چیزی اونا رو از کوه رونده پایین
‫وقتی کوچولو بودی
‫می‌ذاشتیم تنهایی بیای توی این جنگل‌ها
‫که دنبال توت بگردی
‫همیشه یه سبد ازشون رو
‫توی اسطبل نگه می‌داشتی ‫که ببری‌ش واسه ایگوین
‫انگار که قبلاً خیلی ساده‌لوح بودم
‫«کاپلین‌ها» و «کانگر‌ها» نگران بودن
‫نکنه امسال واسه جشن «بل تاین» ‫ویسکی نداشته باشیم
‫نمی‌خواستم که یه دقیقه‌شم یادشون بمونه
‫- نشنیدی هنوز؟ ‫- چی رو؟
‫چند نفر هفتهٔ پیش با پشم ‫رفته بودن به «تارن فری»
‫شهر پر از سرباز و مزدورهایی بوده ‫که به سمت جنوب می‌رفتن
‫- چرا؟ ‫- می‌گن که توی «گیلدن» جنگ شده
‫خب، یالا دیگه
‫بیاید بازی کنیم
‫- نه؟ ‫- نه
‫نه؟
‫خیلی‌خب، باشه
‫دانیا
‫امروز چقدر پول باخته؟
‫دیگه حساب‌ش از دست‌ـم در رفت ‫ولی زیاد از حد بود
‫دخترم
‫برگشتی
‫نگران بودم نکنه...
‫- هر کسی که نوشیدنی دستش نیست، یه سکه بهمون ضرر می‌زنه ‫- نه
‫تو امشب با مایی
‫مراسم‌ش چطور پیش رفته؟
‫نمی‌دونم راستش، ما...
‫- حتماً فقط سرش شلوغه ‫- آره، آره
‫حتماً همین‌طوره
‫خودت رو معرفی‌ کن غریبه
‫«لن ماندراگورن»
‫و این «مورین»ـه
‫بانوی من، می‌تونم کمک‌ـتون کنم؟
‫اسب‌هامون رو ببرید به اسطبل
‫و خودمون هم یه اتاق می‌خوایم
‫دو تخت و روتختی‌های تمیز. ‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوایم
‫البته، «مورین سدای»
‫اگه ممکنه از این‌طرف بیاید
‫شبیه یه آدم معمولی‌ـه
‫- نمی‌دونم، من... ‫- ساکت
‫کی می‌دونه چی می‌تونه بشنوه؟
‫شاید داشته می‌رفته سمت جنگِ جنوب؟
‫توی داستان‌ها
‫می‌گن که یه «آی سدای» به تنهایی ‫می‌تونه موازنهٔ جنگ رو به هم بزنه
‫واسه‌م مهم نیست کجا می‌ره
‫ولی وقتی اینجا باشه، ‫همه‌مون خوش‌حال‌تر و امن‌تر هستیم
‫لیلا کجاست؟
‫احتمالاً توی آهنگری
‫تنهایی آهنگری کردن سخته
‫سلام من رو به ایگوین برسون
‫مامان؟ ‫مامان، اینجا چکار می‌کنی؟
‫- بابا کجاست؟ ‫- هاه
‫حالت چطوره؟
‫متی، مامان بازم مریضه؟
‫- من حالم خوبه، ‫- حالش خوبه
‫نگران نباشید
‫تو هم تهش مثل بابات می‌شی
‫می‌دونم
‫یه لاشی عوضی مثل اون
‫هزاران جنگ توی
‫زمین‌های پایین‌کوه رخ داده
‫و اهالی «دو رود» دیگه لازم نیست
‫بیشتر از قبل توجهی بهش داشته باشن
‫جنگ صرفاً یعنی یه مشت احمق، یه سری ‫احمق دیگه رو به‌ دلایل احمقانه می‌کشن
‫آی سدای‌ها که نمی‌جنگن
‫اونا دنیا رو از «برج سفید»ـشون کنترل می‌کنن
‫و اگه یکی‌شون اینجا باشه...
‫پس اونم مثل بقیه‌مون، ‫فردا از بل تاین لذت می‌بره
‫رند، ایگوین ‫چرا شما دوتا ظرفا رو جمع نمی‌کنین؟
‫البته
‫کل شب ازم دوری می‌کردی
‫یا منتظر بودم که تنها گیرت بیارم؟
‫امروز چطور پیش رفت؟
‫- می‌دونی که نمی‌تونم در مورد... ‫- منم خب
‫حداقل می‌تونی بگی خوب بود یا بد
‫خب...
‫خوب بود
‫امروز چی شده اونجا؟
‫به‌خاطر امروز نیست
‫قبلاً یه اتفاقی افتاد
‫ناینیو
‫ازم خواست که شاگردش بشم
‫که یه روزی فرزانه بشم
‫چی؟
‫نه، تو...
‫ازم پرسید
‫ولی جوابی بهش ندادم
‫واقعاً؟
‫فکر می‌کنه اگه باهاش کار کنم
‫می‌تونم رازهای باد رو بشنوم
‫فرزانه بودن برات ‫خیلی تنهایی به‌بار میاره
‫نه شوهری داری
‫نه بچه‌ای
‫باید برم بخوابم
‫آب‌نبات! ‫آب‌نبات!
‫بل تاین مبارک! ‫بل تاین مبارک!
‫نه. خبری از آب‌نبات نیست
‫قبل این‌که بیدار بشم رفته بود
‫مت کاثن
‫بهترین و فقیرترین مشتری‌ـم
‫انگار که من تنها مشتری‌ـت هستم
‫خب، امسال چی واسه‌م آوردی؟
عه. ای وای
متأسفانه طلای اصل نیست
چرا اصلـه
حداقل سه «مارک» می‌ارزه
خب ممکنه
ولی من می‌تونم اینجا تو همین شهر بفروشمش؟
یه مارک ازت می‌خرمش
دو مارک - نیم مارک -
،با این پول می‌تونی سه تا فانوس بخری که باید از خداتـم باشه
بد آشغالی هستی، پادان فین
چاکرم
دیشب نخوابیدی
فکر می‌کنی یکی از «بی‌چشم»ها الان رسیده اینجا؟
پس جفت‌مون امروز کار زیاد داریم
حدس می‌زدم اینجا باشی
...من وقتایی که میام اینجا
می‌دونی به چی فکر می‌کنم؟
به زندگیم تو این شهر فکر می‌کنم
«تو «دو رود
به خونه‌ای که قراره بسازم
زنی که قراره بگیرم
به بچه‌هام فکر می‌کنم که قراره تو این جنگل‌ها بازیگوشی کنن، مثل بچگی‌های خودم
...من می‌خوام - می‌دونم -
خودم می‌دونم
مردم این شهر تو رو رهبر ،خطاب می‌کنن، فرزانه
بعد تو اینجا داری نظافت‌کاری می‌کنی
این استخر مقدسـه تمیز کردنش افتخاریـه
تو واسه چی اومدی اینجا؟
می‌خواستم یه قدمی بزنم
تو دو رود
منم باید همین سؤال رو از تو بپرسم
تو که اهل این‌طرفـا نیستی، نه؟
فرزانۀ قبلی وقتی بچه بودی ...تو رو آورد اینجا
نوزادی که پدر و مادرش فوت کرده بودن
ولی کسی تاریخ دقیق‌شـو یادش نیست
،نکتۀ این شهرهای کوچیک هم همینه
کسی اتفاقات رو ثبت نمی‌کنه
...تولدها، مرگ‌ومیر
ولی این دلیل نمی‌شه که یادمون نباشه
...اون فرزانۀ قبلی
و بلند شد رفت برج سفید
پیاده رفت
از اینجا
چند ماه طول کشید تا برسه
،و وقتی که رسید خواهرهای تو یه نگاه
به لباس‌های کهنه‌ش انداختن
،و به لهجۀ دهاتیش و پسش زدن
،اون بچه بود و اهل یه شهر کوچیک
اما یادش موند
تا روز مرگش
منم یادم می‌مونه
می‌دونی، ملت میگن تو ،هنوز برای فرزانه‌شدن بچه‌ای
ولی من موافق نیستم
،به‌نظر تو دختر توانمندی هستی
،حتی اگه فقط... چند ساله یکی دو ساله که موهات رو بافتی؟
پنج سالی می‌شه
پس یعنی حدوداً 25.. 26 سالتـه
این دلیل نمی‌شه نتونم وظیفه‌مـو درست انجام بدم
،و تو هر فکری هم پیش خودت بکنی وظیفۀ من محافظت از این شهره
حتی در برابر تو، اگه مجبور بشم
از پیاده‌رویت لذت ببر
خیله‌خب، بنال ببینم
چی رو بنالم؟
هیچی - زر مفت -
بین تو و ایگوین یه اتفاقی افتاد
چی شد؟
یعنی انقدر بد بود؟
این صدا رو می‌شنوی؟
...صدای
درستی نیست
معنیش چیه؟
نمی‌دونم
تا حالا همچین چیزی نشنیده بودم
مت، ما متوجه شدیم
که دیشب شانس خیلی باهات یار نبوده
واسه همین من و رند پول‌هامونـو روی هم گذاشتیم
که برای دخترا چندتا فانوس کاغذی بخریم
نیازی نیست حالا
ممنونم
خیله‌خب. من دیگه برم خونه
زیاد بالاکوه نمون
چشم
«شاید بهتر بود می‌رفتیم «بل تاین
که یه شمع براش روشن کنیم
مهم اینه که روح‌شـو هدایت کنیم برگرده پیش‌مون
این‌که کجا یا کِی این‌کارو انجام می‌دیم دیگه زیاد مهم نیست
چقدر طول می‌کشه تا چرخ زمان
روح یه نفر رو به دنیا برگردونه؟
کاش می‌دونستم
ولی مطمئنم یه دلیلی داره که هیچکس زندگی‌های سابقش رو به یاد نمیاره
تنها کاری که ازمون بر میاد اینه که
از زندگی‌ای که در اختیارمون گذاشته می‌شه بهترین استفاده رو بکنیم
و نگرانی به دل‌مون راه ندیم
،که هر اتفاقی هم افتاد ...هر
...و هر دل‌شکستگی‌ای
...و حتی مرگ
چرخ به چرخیدن ادامه می‌ده
همیشه
و شاید از دفعۀ قبل بهتر عمل کردیم
یالا بچه‌ها
اگر می‌خوایم روح عزیزان‌مون ،به اینجا برگردن
بهتره یه‌چیزی نشون‌شون بدیم که ارزش برگشتن داشته باشه
ترالاک‌ها هم حتماً همراه «فِید» میان
ده‌ها ترالاک
باید راه بیفتیم. همین‌الان
می‌دونی کدوم یکی‌شونـه؟
نه
تام؟
...تام، چی شده
ناینیو، جریان چیه؟
اینا چی‌ان؟
!بدو، بدو
اینا کی‌ان؟
مامان، بابا
دخترا کجان؟ - الان.. همین‌جا بودن -
دخترا کوشن!؟
!کمک کنید! کمک
فشارش بده
هی. دیگه حله
متوقف شد. متوقف شد
بابا، این چیه؟
!رند! فرار کن
!بابا
!هی! من اینجام
بابا؟
بابا - تو حالت خوبه؟ -
من خوبم
این یه ترالاک بود باید زودتر از اینجا بری
از اینجا برو
برو - نه -
می‌برمت پیش ناینیو
یا پروردگار نور
یه غذای درست‌وحسابی می‌خوای؟
بیا اینو بخور
!برو، برو
دست منو بگیر. برو
لیلا، فرار کن
!فرار کن
!حرکت کنید
هی - یکی به داد ما برسه -
هی، هی
طوری نیست. من اومدم
من اومدم. من اینجام
نگران نباشید. خب؟
یادتونـه با هم قایم‌باشک بازی می‌کردیم؟
اوهوم - آره؟ -
درخت بزرگ، تو جنگل
بدوئین بریم
!نه
!ناینیو
!نه
نه لیلا. نه. لیلا
شرمنده‌م
منو ببین. منو ببین به من نگاه کن
!ناینیو
تعدادشون خیلی زیاده
پروردگار نور، بهم قدرت بده
ناینیو کجاست؟
اونو از دست دادیم
تو می‌تونی کمکش کنی؟
زود باشید
!پرین
پرین؟
زهر ترالاک‌ـه
،تو بلند میشی میای اینجا
و روز بعدشم این جونورها
اونا به همون خاطری که من اومدم، اومدن
به‌خاطر تو
به‌خاطر شما چهار نفر
،بیست سال پیش
،یه زنی تو برج سفید بود
یک آی سدای، که با چنان چشمان سفیدی به دنیا اومده بود
که نمی‌تونست ببینه
اما بااینحال دید
لحظاتی از چرخشِ «چرخ» رو
ارباب تاریکی داره بیدار می‌شه
هنوز هیچی نشده
داره تو سرمون زمزمه می‌کنه
اما یک نفر هست که می‌تونه جلوی اون بایسته
اژدها دوباره متولد شده
و یکی از شما چهار نفره
تو قشنگ دیوونه شدی
مورین
اونا چی‌ان؟
ارتش ارباب تاریکی‌ـه
ترالاک‌های بیشتر - دست کم سیصد نفر -
چطوری به این سرعت رسیدن اینجا؟
اسب‌ها رو بیار - چی؟ نمی‌شه که برید -
شما هم با من میاید
هر چهارتاتون
زندگی‌تون قرار نیست اون‌طور که خیال می‌کردید پیش بره
،بیش از حد تو این کوهستان زندگی کردین
و وانمود کردین اتفاقاتی که تو بقیۀ نقاط جهان میفته
تأثیری روی شما نداره - نمی‌شه که همین‌جوری بذاریم بریم -
اونا دنبال شمان
هر جا باشین میان سراغ‌تون
و اگه اینجا بمونید، میان همین‌جا
،اونا هیچ‌چیز و هیچکس رو زنده نمی‌ذارن
و منم نمی‌تونم جلوشون رو بگیرم
تنها شانس‌مون
اینه که خودمون رو به برج سفید و خواهران دیگه‌ی
آی سدای برسونیم
وقت نداریم
باید همین‌الان راه بیفتیم
،چرخ زمان می‌چرخه
،و «عصر»ها میان و میرن
و خاطراتی رو به‌جا می‌ذارن که تبدیل به افسانه‌ها میشن
،از افسانه‌ها حکایات به‌جا می‌مونه
و حتی حکایات به فراموشی سپرده می‌شن
وقتی عصری که درش زاده شدن مجدداً برمی‌گرده
،در یک عصر که به «عصر سوم» معروفـه
بادی در «کوهستان مِه» به پا خاست
اون باد ابتدای ماجرا نبود
در چرخش چرخ زمان ابتدا و انتهایی وجود نداره
...اما بهرحال شروعی بود