‫اسمش «گذرگاه»ـه. ‫یه‌سری مسیرهای باستانی.
‫یه قدم اشتباه بردارید، سر از ‫خلأ بی نهایت در میارید
‫اون دوتا رو برام بیارید.
‫- قربان اینکارو نکنید. ‫- من رو «فرزندْ والدا» صدا کنید.
‫نـه!
‫اون‌ها کی‌ان؟ چی می‌خوان؟
‫کسانی که سوگند یاد نمی‌کنند،
‫برایشان سوگند یاد می‌شود.
‫ پرین و لویال دستگیر شدن.
‫- لیاندرین سـدای! ‫- بابت این کار معذرت‌ می‌خوام
‫- ما دقیقاً چی هستیم؟ ‫- گرگ‌برادر
‫با این اسم صدامون می‌کنن.
‫- یالا بریم. ‫- از تو خوشش میاد.
‫«هاپـر»
‫اسمش هـاپـرـه.
‫باید سوگندِ اتحاد بخوری.
‫فعلاً تو باید بهم اعتماد کنی.
‫- کسایی رو می‌کشن که عاشق‌شونن. ‫- یعنی میگی که عاشقمی؟
‫کُشتیش!
‫نتونستم.
‫چون اون «لنفیر»ـه.
‫خطرناک‌ترینِ عضو طردشده‌ها.
‫عجله کن!
‫عالی‌جناب توراک، فرمانده سلطنتی «هایلین»...
‫بـانو «سوروث» در حضور عالی‌جناب ‫باید خودشون حرف بزنن.
‫هـرچه عالی‌جناب امر بفرمایند.
‫تـو از دستورات سرپیچی کردی.
‫بدون اجازه مـا به یک روستا حمله‌ور شدید.
‫اما با یک برده‌ «اوگر»
‫و یک‌ جنگجوی شایناری بازگشتم.
‫به چه حقی به خودت اجازه دادی
‫بدون اجازه سرورـت تصمیم‌گیری کنی؟
‫شاید سرورم این دفعه اشتباه کرده باشن.
‫من هرگز اشتباه نمی‌کنم.
‫«نـور» راهنمای من بوده.
‫ما ماموریتی داریم.
‫متحد کردن تمام مردم جـهان ‫ زیر سایه ملکه‌مون...
‫تا همه با هم به جنگ با سایه‌ها بپردازیم.
‫ماموریتی که با تسخیر کردن ‫یک روستای دورافتاده...
‫با کمال بی‌احتیاطی به خطر انداختی‌ش.
‫روستایی که از عهده رهبری‌ش بر نمیایم.
‫از سرورم تقاضای بخشش می‌کنم.
‫بانو سوروث، شما تا زمانی که دوباره
‫شرایط خدمت‌گذاری رو دارا نباشید،
‫از حضور در این شـورا منع خواهید شد، زانو بزن.
‫زانو بزن.
‫ببریدش به اتاق‌ش.
‫سرورم،
‫یه چیز دیگه.
‫برای شما از روستایی که تسخیر کردیم ‫هدیه‌ای آوردیم.
‫بنده می‌دونم که شما به جمع‌آوری ‫اشیای باستانی علاقه دارید.
‫عالی‌جناب توراک؛ این شما و این...
‫شاخ والری.
‫به وسیله این...
‫تمام جهان از آن ما خواهد شد.
‫«چـــرخ زمـــان» ‫" فصل دوم - قسمت پنجم "
‫چرا داریم فرار می‌کنیم؟ مگه نکشتیش؟
‫ضربه‌ای که زدم فقط برای مدتی ‫سرعت‌ش رو کم می‌کنه.
‫عجله کن.
احمق
‫نمی‌فهمم.
‫اونم یه طردشده‌ست؟ چطوری آخه...
‫اگه امشب جون سالم به در ببریم، ‫همه‌چی رو برات توضیح میدم.
‫اونجا.
‫آهای!
‫اول باید پول بدید.
‫از طـرف شخص «آمریل سیت» و «برج سفید»
‫قصد دارم سریع‌ترین اسب شما رو ‫در اختیار بگیرم.
‫عمراً بذارم حتی دست به اسب‌هـام بزنی.
‫خودتم باهامون بیا، و قسم می‌خورم اگه تا
‫دو دقیقه دیگه این اسب‌ها زین نشده باشن، ‫از عدم همکاری‌ات پشیمون می‌شی.
‫تا آخر عمـرت.
‫برج سفید؟
‫می‌خوایم برگردیم اونجا...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- چهار تا اسب اینجاست.
‫نمی‌خوام بذارم با اسب چهارم بیفته دنبال‌مون.
‫هوشمندانه بود.
‫شب خوش بانوی من.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫راستش رو بخواید بله.
‫ممنون که پرسیدید.
‫می‌دونید این مسیر به کجا ختم می‌شه؟
‫به «تار والون»، چـرا؟
‫قطعاً همینطوره.
‫اسب‌تون چی...
‫آخه اسب؟
‫مگه از اسب کُندتـر هم داریم؟
‫چشم‌های من منم مثل تو ‫کاملاً رنگی می‌شه؟
‫به مرور زمان.
‫اگه خوش‌شانس باشی بزودی.
‫چشم آدم نمی‌تونه گوزن‌های ‫مخفی شده توی علف‌زار رو ببینه،
‫توی شب نمی‌تونه ببینه چی جلوی پاشه، ‫کلاً به‌دردنخوره.
‫مثل بقیه ویژگی‌های بی‌خاصیتی ‫که باهاشون متولد می‌شیم.
‫شرط می‌بندم بعضی‌وقت‌ها دلت برای ‫تعامل با آدم‌ها تنگ می‌شه.
‫دلم برای نوشیدنی تنگ می‎شه.
‫اون چیه؟
‫اینجا «آسیاب آتوان»ـه.
‫وقتی اون سربازها بهمون حمله کردن ‫همینجا بودیم.
‫ما دنبالِ کاروان نیستیم.
‫داریم راه رو برمی‌گردیم. ‫تو بهم دروغ گفتی!
‫بهترین از این بود که بمیری یا به ‫بردگی گرفته بشی.
‫- یعنی مثل بقیه دوست‌هام؟ ‫- تو به اون آدم‌ها تعلق نداری.
‫همینطور به آدم‌هایی که توی ‫«دو رود» زندگی می‌کنن.
‫اون دخترـه هم معشوق‌ـت نبود.
‫نه، نه، نه. تو هیچی از زندگی و آدم‌هایی ‫که باهاشون سر و کار دارم نمی‌دونی.
‫من می‌رم دوست‌هام رو پیدا کنم.
‫برام هم مهم نیست کی گرفته‌تشون.
‫نمی‌تونی از چیزی که هستی ‫فرار کنی پسر جون.
‫یک یا دو روز طول می‌کشه تا بفهمه ‫ما اونجا نیستیم.
‫اگه شانس باهامون یار باشه.
‫یه‌جورایی می‌دونستم؛ ‫می‌دونستم که میای دنبالم.
‫راستشو بهم بگو.
‫همه‌چی رو تعریف کن.
‫توی «چشم جهان» که بودیم، ‫ارباب تاریکی رو شکست ندادی.
‫بلکه قوی‌ترین معاونش رو آزاد کردی
‫اشامیل! رهبر طردشدگان.
‫اما مگه طردشدگان در بـند نبودن؟
‫خودت گرفته بودی‌شون، توی زندگی قبلی‌ات. ‫اما الان اشامیل آزاد شده...
‫و «لنفیر» رو هم آزاد کرده.
‫بقیه‌شون چی؟
‫اگه همه‌شون رو آزاد کنه،
‫راستش دیگه هیچ امیدی به پیروزی‌مون ‫در «نبرد نهایی» نیست.
‫چی شده؟
‫بهت که گفتم!
‫قرار نیست برگردیم اونجا.
‫باید بفهمیم لویال و...
‫اینگار رو کجا بردن، همینطور...
‫اونو؟
‫حتی خاک‌ش هم نکردن.
‫همین‌جا منتظرم بمون.
‫صدای بلندی می‌ده‌ها، پسرک غربی.
‫تو که نمی‌خوای از حضورت با خبر بشن.
‫جـات بودم زیاد به این زن نزدیک نمی‌شدم.
‫آخرین مردی که به قفس‌ش نزدیک شد، ‫دست‌ش شکست
‫و تقریباً از جا در اومد.
‫به آییلی‌ها نمی‌شه اعتماد کرد.
‫یکم آب برات آوردم.
‫چیکار کرده؟
‫شانچن‌ها اینکارو باهاش کردن؟
‫پس باهاشون ملاقات کردی.
‫فعلاً ساعت خاموشیه.
‫باید امشب رو اینجا بمونی.
‫بیا. من تـا...
‫نزدیک‌ترین مسافرخونه شهر می‌برمت.
‫کسی زیاد به «آسیاب آتوان» نمیاد.
‫فقط از اینجا رد می‌شن و ‫به سفرشون ادامه می‌دن.
‫به‌خاطر انگشترت حدس می‌زنم ‫اهل «دو رود» باشی.
‫اما سر از سمت اشتباهی «کوهستان مه» در آوردی.
‫یکم پیش یه حرفی درمورد اون غریبه‌ها زدی...
‫آهای متصدی، بازم نوشیدنی بیار.
‫چیکار کرده؟
‫اون زن آییلی رو می‌گیم.
‫توی زمان اشتباه، وارد شهر اشتباهی شد.
‫سعی نکن بهش کمک کنی «دو رود»ـی.
‫کارش از این حرف‌ها گذشته.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫لیدی برگرد اینجا.
‫لیدی برگرد اینجا! ‫ببخشید جناب اون...
‫هیچوقت اینطوری نمی‌کنه.
‫الان که فکرشو می‌کنم، ‫شب رو می‌مونم.
‫متصدی، اتاق دوست جدیدمون رو حاضر کرد.
‫به‌روی چشم، فرزند بورن‌هلد.
‫ممنونم.
‫لیدی بیا بریم.
‫امیدوارم بتونی برگردی خونه‌ات، دو رود.
‫صاحب قبلی اینجا خانم ایمودی کجاست؟
‫رفت دنبال کاروانی که نوه‌ـش رو بردن.
‫سفیدپوشان چی؟
‫چند روز پیش شانچن‌ها رو فرستادن رد کارشون.
‫راستشو بخوام بگم، اوضاع‌ وقتی ‫شانچن‌ها بودن بهتر بود.
‫وقتی که سوگند یاد می‌کنی،
‫یه‌جورایی دیگه باهات کاری ندارن.
‫اما «پرسش‌گران»...
‫قرار شد حتی آب هم بهش ندی، ‫فرزند بورن‌هلد!
‫یازده‌ها نفر از پرسش‌گرهاتون ‫باهاش مقابله می‌کردن
‫و پنج نفر دیگه به‌زور انداختنش ‫توی قفس.
‫برای اینکه راضی‌ش کنی
‫به سوال‌هات جواب بده، باید دو برابر اون ‫تعداد رو بندازی به جونش.
‫به‌نظرت این اتفاقیه
‫درست زمانی که اون غریبه‌ها ‫سر و کله‌شون پیدا شده،
‫در این قسمت از «اسپاین» به یک ‫آییلی برخوردیم؟
‫هرچه بیشتر به این قضیه فکر می‌کنم ‫بیشتر بـودار تـر می‌شه.
‫غریبه‌ها فعلاً توی «فالم» اقامت دارن.
‫دقیقاً از همونجا...
‫دوباره برشون می‌گردیم به دریا.
‫کی اونجاست؟
‫نگران نباش والدا.
‫اینجا گُرگ‌مُرگ نداریم.
‫پسری که زندگی‌ش به عزت پدرـش بستگی داره؛ ‫همیشه می‌ترسه.
‫اون روز رو هم می‌بینیم که اسم پدرـت ‫دیگه سپر بلاـت نیست.
‫دین بورن‌هلد.
‫کجـان؟
‫کی؟
‫مرد و زنی که باهات همسفر بودن.
‫بهم گفتن اسب‌ها رو با نهایت سرعت
‫به برج سفید ببرم. حتی اگه ‫خسته شدن بودن و نایی نداشتن.
‫مدت طولانی‌ای بدون استراحت ‫مسیر رو طی می‌کردن،
‫- با این حال که من بهشون... ‫- کافیه.
‫این حقه کوچیک...
‫فکرِ کی بود؟
‫اون آی‌سدای‌ـیه.
‫مردی جوانی که باهاش بود ‫انگار نمی‌دونست چه‌خبرـه،
‫- فقط به حرف اون... ‫- البته که همینطوره.
‫هنوز جوانه و خـام.
‫باید این رو به یـاد داشته باشم.
‫مـورین از چیزی که فکر می‌کردم بی‌رحم ترـه، ‫از تو به عنوان یه طعمه استفاده کرده.
‫بیخیال. اون‌ها هرچی نباشه ‫به خواب نیاز دارن. نـه؟
‫وقتی خواب‌ـن می‌رم بالا سرشون.
‫چقدر عالی بانوی من. ‫من به هیچکس نمی‌گم
‫- شما دنبال‌شون می‌گشتید. ‫- می‌دونم که نمی‌گی.
‫ورین! برگشتی!
‫تا کی می‌مونی؟ چرا اومدی؟
‫یعنی بازنشسته‌ها نمی‌تونن
‫بدون هیچ دلیل خاصی به دیدنتون بیان؟
‫این چه حرفیه آخه!
‫نائومی...
‫دنبال چندتا چیز بودم تو «کتابخانه بزرگ»
‫دست و پاتون بسته‌ست.
‫بهت هشدار میدم دست از پا خطا نکنید، وگرنه...
‫چطور تونستی ‫ با «قدرت واحد» بهمون حمله کردی؟
‫تو از «سه سوگند» سرپیچی کردی.
‫من از خیلی بیشتر از اون سرپیچی کردم.
‫می‌دونی چرا آی‌سدای‌ها همون اول ‫قبل همه‌چی،
‫«سه سوگند» رو یاد می‌کنن؟
‫هزاران سال پیش،
‫یه پادشاهی تهدید می‌کنه که اگه باهاش
عهد و پیمان نکنیم و سوگند نخوریم ‫برج رو با خاک یکسان می‌کنه
‫اونقدری که ذات انسانی ما اون رو می‌ترسوند؛ ‫از قدرت واحد نمی‌ترسید.
‫برای همینه که برج سفید این همه قانون و...
‫دم و تشکیلات داره.
‫اگه غیرانسانی و قابل ‌پیش‌بینی باشیم
‫درست مثلِ جزر و مد،
‫ هرگز قدرت‌شون رو با ما ‫مقایسه نمی‌کنن،
‫چاره‌ای ندارن جز نابود کردن ما که نمی‌تونن.
‫تو نمی‌خواستی من رو به آژای قرمز ‫جذب کنی.
‫می‌خواستی به ارباب تاریکی جذب‌ام کنی.
‫همه این‌ها مقابله با اتفاقات آینده رو ‫برات آسون‌تر می‌کنه.
‫ترجیح می‌دم بمیرم اما تن به ‫عهد و پیمان با تاریکی ندم.
‫مهم نیست چیکار می‌کنی و چی می‌گی ‫یا ما رو کجا می‌بری،
‫هر زنی یه قیمتی داره.
‫بـاری که از به‌دوش کشیدنش خسته شده،
‫امیدی برای آینده
‫چیزی که توی این دنیا غیرممکنه.
‫پسرـت داره می‌میره.
‫تو به خواهرانت خیانت کنی،
‫و نشستی توی تاریکی داری
‫خودت رو برای زنی که دزدیدی ‫توجیه می‌کنی.
‫قیمت‌ـت از تمام این‌ها کمتر بود؟
‫آلوین، لطفاً تنهامون بذارید.
‫هنوز قهری؟
‫تو بودی که گفتی به اون روستای ‫مسخره به‌دردنخور حمله کنیم.
‫واسه چی؟
‫برای یه اوگر؟ یا برای داشتن ‫یه حیوان‌خانگی؟
‫خواسته‌های من به خودم مربوط ‌ان.
‫اما تقاص‌شون رو من دارم می‌دم.
‫بهتره توراک رو بکشیم و به همه ‫این‌ها پایان بدیم.
‫و آتش جنگ داخلی رو ‫توی امپراتوری روشن کنیم؟
‫به‌نظرت می‌رسه اون هم ‫مثل ناتوانی‌ات،
‫ توی کنترل کردن ‫خشم‌ت تاثیر زیادی داره.
‫تو به ارتش من برای جنگ نیاز داری.
‫به کشتی‌ها و دسـتور من.
‫شاید یک برگزیده باشی،
‫اما با شان‌چن‌ها هم‌خون نیستی.
‫به دعوت من اینجا حضور داری.
‫من هم خوب می‌دونم چـرا به ارباب تاریکی ‫سوگند خوردی.
‫حد و حدودم رو فراموش کردم سرورم.
‫«تارمون گایدون»
‫«آخرین نبرد» رو درست همینجا پیروز می‌شیم،
‫توی «فالم»، این رو روی آسمان‌ها نوشته.
‫اژدها با ما یـار خواهد شد.
‫راستش برای تو هم هدیه‌ای دارم.
‫الان‌هاست که برسن.
‫صبرکن.
‫حالت خوبه؟
‫می‌تونی راه بری؟
‫ببین، باید هرچه‌زودتر از اینجا بریم.
‫اگه بخوام کولت کنم نمی‌تونیم ‫زیاد دور شیم.
‫یه غربی من رو زندانی می‌کنه
‫و یه غربی دیگه آزادم می‌کنه.
‫چرا بهم کمک می‌کنی؟
‫چون مردم نباید توی قفس باشن.
‫من «آوی‌یندا» هستم.
‫یک آییل‌ تِرادی از دیـار ««نُــه دره»
‫از گروه زنان سرنیزـه دار.
‫منم پرین آیبرا هستم.
‫ببین، الان باید بریم.
‫بهت که گفتم ولش کن.
‫ما دنبال جنگ و دعوا نیستیم.
‫راه‌مون رو می‎‌کشیم و می‌ریم.
‫ببخشید.
‫با علامت مـن همه با هم حمله کنید.
‫اگه یکی یکی حمله کنید ‫دخل‌تون رو میاره.
‫نه!
‫پرین آیبرا...
‫دوست داری برقصی؟
‫صبرکن!
‫اون بهت آب داد!
‫بهمون کمک کرد، یادت نمیاد؟
‫تو دیگه چی هستی؟
‫ولش کن.
‫همین الان.
‫الان بقیه‌شون می‌ریزن سرـمون.
‫باید سریعاٌ از اینجا بریم.
‫می‌فهمه اینجاییم.
‫ما به غذا و لباس و دوتا اسب چابک نیاز داریم.
‫بعدش چند روز مستقیم به مسیر ادامه ‫می‌دیم و ازش فاصله می‌گیریم.
‫خـواب چی؟ نباید یکم بخوابیم؟
‫نه. خوابیدن خطرناک‌ترین کاریه که توی ‫این شرایط می‌تونیم انجام بدیم.
منظورت چیه؟
‫لین‌فیر بین طردشدگان به دو چیز معروف بود.
‫بی‌رحمی مطلق‌ش
‫و تسلطی که به «تلاران‌ریود» داشت.
‫تلاران چی؟
‫دنیای خواب و رویاها. ‫وقتی خوابی...
‫خیلی راحت مثل این دنیا، ‫می‌تونه نابودت کنه.
‫به محض اینکه بخوابی،
‫میاد سراغت.
‫مگه نمی‌تونی با «قدرت واحد» ‫کاری کنی هرگز به خواب نریم؟
‫درست نمی‌گم؟
‫نه.
‫بانوی من، شما آسیب دیدید!
‫خواهرم کجاست؟
‫ایشون توی آشپزخونه‎ان، اما...
‫اما خواهرزاده‌تون پیششونه.
‫خواهرزاده؟
‫وای، خداروشکر که برگشتی.
‫دوستت هم با خودت آوردی.
‫خاله مورین!
‫وقتی مامانم گفت اومدین
‫اصلاً باورم نمی‌شد،
‫بیست سال گذشته!
‫فکرکنم آخرین باری که دیدمت ‫هم‌قد این میز بودی.
‫شما... ‫شما...
‫حتی یه ذره هم تغییر نکردید.
‫البته یکم کثیف‌تر.
‫بعید می‌دونم برای...
‫- خوردن غذاهای عروسی سلطنتی اومده باشین. ‫- مامان بیخیال.
‫خاله قطعاً کارهای مهم‌تری تا تظاهر کردن به
‫تشخیص تفاوت مزه تمشک عادی ‫و تمشک انگشتی داره.
‫فکرکنم شما محافظ خاله‌ام باشید.
‫من محافظ نیستم.
‫ایشون...
‫رندـه.
‫از دیدنتون خوشحالم رند.
‫من «بارتانس دامودرد» هستم.
‫- و ایشون هم... ‫- ما هم رو می‌شناسیم.
‫به دوتا اسب نیاز داریم.
‫اگه امکان‌ش هست چابک و تندرو باشن.
‫می‌گم براتون بیارن.
‫بهترین اسب‌ها روی توی اصطبل‌مون داریم.
‫ملکه بهمون هدیه داده.
‫باید حتماً عروسی‌ام بیای.
‫چند هفته دیگه‌ست.
‫باورتون می‌شه دارم با ‫ملکه گالدرین ازدواج می‌کنم؟
‫با این ازدواج من پادشاه‌تون می‌‌شم.
‫برای همین ازتون انتظار دارم ‫یک‌سرـه در اختیار من باشید.
‫امیدوارم خوشبخت بشین.
‫نام دامودردها همچنان با عزتی ‫ثابت می‌درخشه.
‫همین خودش به تنهایی کافیه.
‫خب...
‫بهتره برم حموم کنم.
‫اگه امکان‌ش هست رند تا اون موقع یه غذایی ‫چیزی بخوره
‫یه دست هم لباس نـو بهش بدید ‫قبل از اینکه از اینجا بریم.
‫بله حتماً.
‫از کمد خودم یه لباس مناسب براش پیدا می‌کنم.
‫ممنون.
‫خونی شدی؟
‫واقعا از دیدنت خوشحال شدم خواهرزاده.
‫یا...
‫بهتره سرورم صداتون کنم.
‫اوه
‫باعث دلگرمیـه که می‌بینم ‫اونجا رو خاک گرفته خواهرجان.
‫در همین حد بذار بگم، ‫که با اینکه قرن‌ها
‫از این موضوع می‌گذره، ‫ولی هنوزم پُشتم مجازات‌های سریل سدای
‫رو بخاطر میاره.
‫به به ورین سدای.
‫نمی‌دونستم که ‫قراره به دیدنـمون بیای.
‫نیازی نیست بخاطرم از جات بلند شی.
‫من با این تشریفات بزرگ شدم.
‫داری باعث می‌شی ‫احساسِ پیری بکنم.
‫چطوری می‌تونم بهت کمک بکنم خواهر؟
‫امیدوار بودم بتونم با دو تا ‫از دخترهایی که زیر نظرت هستن
‫ملاقات بکنم، اگوین ال‌ویر
‫و ناینیو ال‌میرا.
‫می‌دونی ممکنه کجا پیداشون بکنم؟
‫احتمالاً سرگرم انجام ‫کارهای روزمره‌ـشون هستن.
‫راستش اینطور نیست.
‫نه سر کلاس‌هاشونن، ‫و نه توی اتاق‌خواب‌هاشون.
‫و... آم... همچنین ‫وارثِ تاج و تختِ آندور هم
‫خبری ازش نیست.
‫احتمالش هست که ‫برج رو ترک کرده باشن؟
‫- وارث تاج و تخت؟ ‫- ارزش بررسی کردن رو داره، درسته؟
‫اوه.
‫آم...
‫خدای من، بله. اینجاست.
‫یه سری به خونه‌اش توی الین رفته.
‫هر سه‌تاشون چند روز پیش ‫اینجا رو امضا زدن.
‫چیزی نیست که ‫بشه فراموشش کرد.
‫همینطوره.
‫من، آم...
‫راستش واقعاً نمی‌تونم ‫چطوری از خاطرم رفته.
‫خیلی غیرعادیـه.
‫درسته.
‫ولی ظاهراً هر سه‌تاشون ‫همراه با سربازهای ملگه مورگیس
‫راهی این مسیر شدن،
‫پس مطمئنم که حال همگیـشون خوبه،
‫و تا چند روز دیگه، ‫از کیملین خبرش می‌رسه.
‫بله، قطعاً همینطوره.
‫آها بله، یه سوالِ ‫دیگه هم دارم.
‫توی کتابخونه داشتم
‫دنبال کتابِ «تعمقی بر آتشِ سوزان» ‫می‌گشتم.
‫آها آره، می‌خواستم برگردونمـش.
‫درواقع توی اتاقمـه. ‫لازمش داری؟
‫فقط برای اینکه به بخش ‫آمیرلین تتسوان یه نگاهی بندازم...
‫اگه مشکلی نداره.
‫اوهوم.
‫حالا توی چنین مواقعی، ‫حافظۀ مُثُلیـم به درد می‌خوره.
توی ‫صفحۀ 72 یادداشت‌ها،
‫یادداشتی درموردِ خروج ‫این سه دختر نوشته
‫که ظاهراً بخاطر شرکت توی
‫مراسم نام‌گذاریِ ‫برادر الین یعنی گوین هست.
‫اما موضوع جالـبش اینجاست
‫که یه لرزش کوچولو ‫توی این بخش وجود داره.
‫نشونـم بده.
‫ببین این دست خطِ معمولِ شریامـه.
‫ولی اینجا...
‫انگار که دستـش داشته ‫آهسته‌تر می‌نوشته.
‫یا شایدم
‫کسی سعی داشته که ‫دست‌خطـش رو جعل کنه؟
‫نه، شریام یادش بود ‫که خودش نوشته.
‫آها.
‫به نظرت جوریه که انگار...
‫...از قدرتِ عدم‌اختیار درش استفاده شده؟
عدم‌اختیار؟
باید ‫«سه‌سوگند» رو زیر پا بذارن.
‫این یعنی که یکی از افرادی که توی برج مستقره ‫پیرو ارباب تاریکیـه.
‫که...
‫...آژاهای سیاه واقعیت دارن.
‫به اسامیِ تموم آی‌سدای‌هایی که
‫طی چند روز گذشته به هر دلیلی از ‫برج خارج شدن
‫نیاز داریم.
‫دو ساعت پیش منتظرت بودیم.
‫رابط‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی هستن.
‫انتظار داشتم اربابـمون ‫خودش به دیدنـم بیاد.
‫اربابـمون سرگرم کارهای مهمتـری هست
‫تا اینکه بخواد با سگش ور بره.
‫کاری که با این دخترها می‌کنی، نفرت‌انگیزه.
‫شاید بهتر باشه مردم شانچن ‫یاد بگیرن که به قدرت واحد
‫- احترام بذارن. ‫- دقیقاً برعکسشه،
‫انقدر به قدرت واحد احترام می‌ذاریم که
‫معتقدیم هیچکسی نباید حق احضارش ‫رو صرفاً بخاطر
‫ویژگی مادرزادیـش داشته باشه.
سولدام‌های ما سال‌ها آموزش می‌بینن
‫تا ارزش خودشون رو اثبات کنن.
‫خودشون حقـشون رو بدست میارن.
‫درست برعکس آی‌سدای.
‫می‌دونی، تمایلاتِ اربابـمون
‫به مرور زمان تغییر خواهد کرد.
‫و در پایان، ‫تموم «ماراث‌دامنه»ها
‫آزاد خواهند شد.
‫شاید من کسی باشم که ‫قلاده رو
‫به گردنِ خوشگلت ببندم.
‫تمایلاتِ اربابـمون تغییر خواهد کرد.
‫روزی که در مقابلـم زانو می‌زنی...
‫بهت یادآوری می‌کنم.
‫البته اگه تا اون موقع دووم بیاری.
‫یه کاری بکن.
‫نمی‌تونم.
‫فرار کنید!
‫صبر کن. اگوین کو؟
‫رقصت با نیره‌ها بدک نیست‌ها،
‫پرین آیبارا.
‫فکر می‌کردم مردمت ‫هرگز صحرا رو ترک نکردن.
‫آییل‌های غربی بهش می‌گن «صحرا».
‫اسمش سرزمین سه‌گانه‌ست.
‫که ما رو به سنگی منعطف تبدیل می‌سازه،
‫زمینی که ارزشـمون رو اثبات می‌کنه،
‫و مجازاتی برای گناهـه.
‫چه گناهی؟
‫هیچکسی بخاطر نمیاره، ‫برای مدت‌ها پیشـه.
‫تو چرا رهاش کردی؟
‫به دنبال «کاراکارن» هستم.
‫رهبرِ... رهبرانـمون.
‫یعنی مسیرت کدوم طرفیـه پس؟
‫هرجایی که تو بری غربی.
‫حالا... بگو ببینم الان عازم کجایی؟
‫«فالم».
‫این شهر...
‫«فالم» توی «تومن‌هد»ـه.
‫هزاران کیلومتر با برج سفید ‫فاصله داریم ناینیو.
‫فالم.
‫لیاندرین گفته بود که ‫پرین و لویال
‫رو دارن به اینجا میارن.
‫- بجنب، باید بفهمیم... ‫- صبر کن.
‫کاری نکن ‫توجهِ کسی بهمون جلب بشه.
‫به دنبالـمون میان.
‫باید خیلی مراقب باشیم.
‫این سربازها اهلِ فالم یا تومن‌هد
‫نیستن.
‫بیگانه هستن.
‫- اشغالگرن. ‫- واسم مهم نیست که اهل کجان.
‫تنها چیزی که واسم مهمه، پیدا کردنِ ‫اگوین و خارج شدن از اینجاست.
‫بس کن. هر دو تاییـمون ‫رو به کشتن می‌دی.
‫اول باید لباس‌هامون رو عوض کنیم.
‫لباس‌هامون؟ ‫به اندازۀ کافی برازندۀ شما نیستن؟
‫اون سربازهایی که دم دروازه بودن ‫داشتن دنبال ما می‌گشتن.
‫همچنان هم به دنبالـمون می‌گردن.
‫- دنبالـم بیا... ‫- من از تو دستور نمی‌گیرم
‫شاهدخت عزیز. ‫من اصلا حتی نمی‌شناسمت.
‫خواهر!
‫اوه، برگشتی که.
‫ظاهراً فقط من نیستم که برگشتم.
‫کتاب فوق‌العاده طولانی و خسته کنندۀ ‫تاریخت رو تموم کردی؟
‫فکر می‌کردم به جورین رفتی
‫تا مرد جوانی که مشکوک ‫به احضار شده رو بگیری.
‫خوشبختانه چیز خاصی نبود.
‫ولی... تونستم...
‫یکم مارچوبۀ سفید بیارم.
‫می‌خوای؟ ‫توی اون روستا خیلی پرطرفدار بود.
‫- می‌شه فقط... ‫- توی چنین وقت از سال
‫- اونجا پیداشون کرد. ‫- بله.
‫گفتی چی باعث شد به برج برگردی خواهر؟
‫مطمئناً بخاطر مارچوبۀ سفید نبوده.
‫هرچند می‌دونم که شکمویی.
‫نه، من، آم...
‫امیدوارم که بتونم ‫چند تا از نوآموز‌هامون رو ببینم.
‫که اگه درست شنیده باشم،
‫قدرتِ فوق‌العاده‌ای دارن.
‫اگوین ال‌ویر ‫و ناینیو ال‌میرا.
‫بله.
‫واقعاً خارق‌العاده‌ان.
‫مخصوصاً اونی که حکیمه.
‫به همین زودی قبول شده.
‫متاسفانه، اینجا نیستن.
‫عجیبه.
‫نوآموز‌ها اجازه ندارن که...
‫خب، ظاهراً به یه مراسم...
‫نام‌گذاری توی کیملین رفتن.
‫توی راه برگشت شنیدم که ‫یه فرستادۀ سلطنتی که عازم کیملین بود،
‫توی جنوب اینجا بهش حمله کردن.
‫کی حمله کرده؟
‫یه سربازی توی کاروانسرا گفت که...
‫یا دزد بودن یا سفیدپوشان.
‫ولی اگه دخترها همراهشون بوده باشن...
‫بیا، باید سریعاً با نگهبان صحبت کنیم.
‫ارزش اون دخترها بیشتر از ‫خود طلاست.
‫عجله کن.
آیا ‫حقیقت داره؟
‫مطمئنی، به دور از هر شک و شبهه‌ای،
‫که حقیقت داره؟
‫مطمئنی، به دور از هر شک و شبهه‌ای،
‫که رند به محافظتت نیاز داره؟
‫نصیحتِ محشری بوده نه؟
‫توی 40 سال اخیر، ‫خیلی به دردم خورده.
‫رند فهمید که نگهبان کاروانسرا ‫بودنت واقعی نیست.
‫چطوری بهش گفتی؟
‫من نگفتم.
‫کار مورین بود.
‫تعجب کردم که چرا گذاشتی ‫اصلا زنده بمونه.
‫آی‌سدایِ مُرده بی‌فایده‌ست.
‫و آی‌سدایِ بدون قدرت فایده‌ای داره؟
‫عجز و ناتوانی ذهن رو به سمتِ تصمیمات...
‫...جالبی می‌کشونه.
‫درست مثل خودت.
‫همم.
‫نگران نیستی که بهت خیانت کنم؟
‫می‌کنی؟
‫قطعاً.
‫می‌دونی چرا ارباب تاریکی ‫اول من رو بیدار کرد؟
‫که چرا فقط با من صحبت می‌کنه؟
‫چون...
‫موگدین دیوونه‌ست،
‫گریندال یه احمق تموم‌عیاره
‫و اون پسرها ‫حتی اگه زیر نظر قدرتِ عدم‌اختیار
‫هم بوده باشن، ‫از پس یه نقشه برنمی‌اومدن.
‫چون...
‫تنها در بین همۀ برگزیده‌ها...
‫...منم که واقعاً به تاریکی ایمان دارم.
‫باور دارم تنها راه برای ‫تموم کردن همۀ این رنج و عذاب‌ها...
‫...اینه که جلوی خودِ چرخ زمان رو بگیریم.
‫پس چرا آزادم کردی؟
‫چیزی که همیشه می‌خواستی چیه.
‫داری توی دنیای خواب
‫ماهرتر می‌شی.
‫چیزی که زیاد دارم زمانـه.
‫رند...
‫نرم و نازکتـره.
‫نسبت به حق مادرزادیـش غروری نداره ‫و قدرتش رو پس می‌زنه.
‫و دخترها چی؟
‫آی‌سدای جونت داره ‫دخترها رو توی مسیر قرار می‌ده؟
‫من فقط دورهم جمعـشون کردم.
‫ولی یکیـشون حرص قدرت داره
‫و اون یکی ازش هراس داره.
‫و پسرها چطور؟
‫خب مت که مادرزادی توی چنگـمه،
‫و پرین هم به زودی به ‫گرگ تبدیل می‌شه و دیگه انسان نیست.
‫به نظرت رند چیکار می‌کنه ‫وقتی ببینه
‫دوستانـش همگی خودشون رو گم کردن؟
‫متلاشی می‌شه.
‫سرورم.
‫وقتِ رفتنـته.
‫سرورم.
‫متاسفم سرورم.
‫ارباب اعظم توراک ‫تقاضای ملاقات با شما رو دارن.
‫اوهوم.
‫شما از خون سلطنتی نیستید.
‫همینطوره.
‫یا حتی اهل سرزمین ما هم نیستید.
‫اهل کجایید؟
‫تا حالا هیچ غربی‌ای ‫پاش رو به سرزمین‌های ما نذاشته.
‫سال‌ها پیش وطنـم رو ترک کردم،
‫که به سختی چیزی ازش ‫بخاطر میارم.
‫و با این حال، به سرعت ‫در جامعۀ ما رشد کردی.
‫یهویی از ناکجاآباد ‫پا توی سرزمین سوروث گذاشتی.
‫و خودت بودی، درست می‌گم؟
‫اولین نفری که شاهد پیشگویی‌ای بود
‫که ما رو به سمتِ بازگشتـمون ‫به سرزمین مادری باستانیـمون سوق داد؟
‫سرورم،
‫چشمان بندۀ حقیر ‫توان دیدن چنین چیزهایی رو نداره.
‫تنها ملکه‌ـمون،
‫در تالارِ نُه‌قمرش،
‫توانایی ناظر بودن و شناختن ‫پیشگویی‌هایی که وجود دارن رو داره.
‫با این...
‫...توجه‌ام رو به خودت جلب کردی.
‫می‌تونی یه درخواستی ازم بکنی.
‫بانوی اعظم سوروث ‫هدیه‌ای برای شما آورده.
‫ازتون تقاضا دارم ‫با حسن نیت بپذیریدش.
‫الین؟
‫تو کی هستی؟
‫رایما،
‫از آژاهای زرد.
‫و نگهبانـم درست به موقع پیداتون کرد.
‫بانوی اعظم سوروث مشخصاتتون ‫رو توی شهر پخش کرده
‫و همه دارن دنبال شما می‌گردن.
‫اصلا خبر دارید
‫این شانچن‌ها با زن‌هایی که می‌تونن ‫احضار کنن، چیکار می‌کنن؟
‫یه هدیه‌ای براتون آوردم سرورم.
‫نوآموز‌ی بود که
‫توی برج سفید تحت آموزش بوده.
‫سولدامم می‌گه ‫از هر زن دامنی که
‫مدت‌هاست دیدیم،
‫قدرتـش بیشتره.
‫قلاده بزنیدش. ‫باید رام بشه.
‫چی شده؟
‫مطمئنی که نمی‌خوای یکمی بخوابی؟
‫وقت رفتنه؟
‫راستش نه.
‫اینجا می‌مونیم.
‫گفتی نباید بخوابم ‫وگرنه پیدام می‌کنه.
‫بله.
‫همینطوره.
‫اگه قصدش صدمه زدن بهت بود، ‫واسه این کار کلی فرصت داشته.
‫ولی اقدامی نکرده.
‫چی می‌خواد؟
‫نمی‌دونم.
‫اگه چند روز پیش ازم می‌پرسیدی،
‫می‌گفتم که خودم رو می‌خواد.
‫می‌خواد باهام باشه.
‫حالا چی، می‌خوای کاری کنی ‫که فکر کنه موفق شده؟
‫می‌خوای وانمود کنم که عاشق ‫یکی از طردشدگانـم؟
‫لنفیر و ایشامیل دستـشون ‫توی یه کاسه‌ست.
‫این ممکنه تنها فرصتـمون باشه ‫برای اینکه بفهمیم خواسته‌اش چیه.
‫- از دروغـم سردرمیاره. ‫- شاید.
‫شاید بتونه بفهمه.
‫مطمئن نیستم.
‫هرچیزی که هست، فکر نکنم ‫تموم چیزهایی که بینـمون بوده، دروغ بوده باشه.
‫تصمیمش با توئه رند.
‫این دفعه جدی گفتمـش.
‫اینجا می‌مونم.
‫اگه به نظر رسید که داره ‫بهت آسیب می‌رسونه...
‫...بیدارت می‌کنم.
‫و اگه خوابت ببره چی؟
‫خیلی خسته‌ای.
‫نمی‌تونم چنین کاری کنم.
‫بالاخره اومدی.