‫من، مورین سدای، ‫قسم می‌خورم که از سوان سانچی
‫اطاعت کنم ‫و او را محترم بشمارم.
‫وقتی زنی از قدرت واحد منع میشه، ‫انگار دیگه بدنش
‫مال خودش نیست.
‫دلیلی بهت نداده بودم ‫که بخوای بهم اعتماد کنی.
‫بذار موهبت یه دنیا رو ‫ بهت هدیه کنم.
‫- اگوین؟ کجاس؟ ‫- پیش ایشامیله.
‫بیرون این زندان، ‫هیچی برای تو وجود نداره، اگوین.
‫اگه می‌خواین دوست‌تون رو نجات بدین،
‫باید راهی برای باز کردن این پیدا کنیم.
‫نابود نشدنیه.
‫من «آوی‌یندا» هستم.
‫الان باید بریم.
‫پرین آیبرا، ‫دوست داری برقصی؟
‫جیه‌توه یه شیوۀ آییلیـه.
‫تو جونم رو نجات دادی، ‫حالا کجا میریم؟
‫- فالم. ‫- مت؟
‫اگوین پیش ایشامیله
‫- توی فالم. ‫- خب با هم میریم.
‫مت، تو رند رو می‌کشی. ‫خودم دیدم.
‫معذرت می‌خوام. ‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫آمیرلین سیت اومده اینجا، ‫کایریان.
‫و خواستار یه ملاقات رسمی باهاته.
‫[۲۰ سال پیش]
‫گیتارا سدای، ‫از آمیرلین خبری رسیده.
‫جنگ تموم شده.
‫آییل داره عقب‌نشینی می‌کنه.
‫- وای! ‫- چیه؟ چی‌شده؟
‫چیزی می‌بینین؟
‫اژدها.
‫اژدها دوباره متولد شده.
‫حسش می‌کنم.
‫پیشگوییه؟
‫همین الان داره اتفاق می‌افته.
‫بچه روی برف دراز کشیده.
‫و مثل صاعقه گریه می‌کنه.
‫مثل خورشید می‌سوزه.
‫به هیچکس چیزی نگین خواهران.
‫باید اژدهای دوباره‌متولدشده رو پیدا کنین.
‫و دنیا رو برای پیروی از اون آماده کنین...
‫گیتارا؟
‫«چـــرخ زمـــان» ‫" فصل دوم - قسمت هفتم "
‫مادر.
‫تنهامون بذار دخترم.
‫خطری برام نداره.
‫بیرون وایمیسم مادر.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫چرا بهم نگفتی قدرتت رو ازت گرفتن؟
‫شش ماه نامه رد و بدل کردیم مورین.
‫و یه کلمه درموردش حرف نزدی...
‫...درمورد این قانون‌شکنی.
‫خب، ‫لن دیگه چه چیزایی بهت گفته؟
‫که تهدیدش کردی به آلانا اجازه می‌دی
‫بدون اجازه‌اش پیوندتون رو برداره.
‫می‌دونی که بهش گفته.
‫که اژدها رو پیدا کردی.
‫واسه چی اومدی اینجا سوان؟
‫گذاشتم ۲۰ سال این بار رو ‫ به دوش بکشی عزیزم.
‫همه‌چیزت رو پاش گذاشتی.
‫از حالا به بعد،
‫من همراهتم.
‫وقتش رسیده با رند آل‌ثور ملاقات کنم.
‫- پیرهنت رو بپوش. ‫- آمیرلین سیت چی از جونم می‌خواد؟
‫محاکمه‌اس؟
‫می‌دونم با آخرین مردی که ‫خودش رو اژدها می‌دونست، چی‌کار کرده.
‫برای همین از چشم دنیا فرار کردی؟
‫و اینجا قایم شدی؟
‫رفتم تا از عزیزانم محافظت کنم.
‫اینقدر خودخواه نباش.
‫به دنیا اومدی ‫تا از این دنیا محافظت کنی.
‫از تموم افراد داخلش.
‫نه فقط عزیزانت.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫آمیرلین زن باهوشیه.
‫زن خوبیه.
‫و اصل و نسبش از تو هم پایین‌تره.
‫مورین می‌دونه داری این کار رو می‌کنی؟
‫برای مرد بودن یه قانونی هست ‫که از بقیه قوانین مهم‌تره.
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫ایستاده باهاش رو در رو میشی.
‫این رو بپوش. ‫شمشیرت رو هم بده به من.
«.ماهی‌خوار بال را فرو می‌برد»
‫تکنیک‌های شمشیرزنی یاد گرفتی.
‫یه چندتا چیز یاد گرفتم.
‫شمشیرت رو نگه دار.
‫اگه آمیرلین ازت بترسه،
‫به‌خاطر شمشیر نیست.
‫اگه می‌خوای از یکی از این تکنیک‌ها استفاده کنی،
‫از «گربه از حیاط عبور می‌کند» استفاده کن، ‫کمرت رو صاف نگه می‌داره،
‫عضلاتت هم شل میشن.
‫مثل این می‌مونه که از یه طناب ‫ که به بالای سرت وصل شده، آویزون بشی.
‫برو.
‫آمیرلین منتظره.
‫من رو احضار کردین مادر، ‫من هم اومدم.
‫حاضر و آماده‌ام.
‫واقعاً؟
‫مشخصه که لن آماده‌ات کرده.
‫دیگه چه چیزایی بهت گفته؟
‫که دقیقاً اون کسی نیستین ‫که به‌نظر می‌رسین.
‫اکثراً همین‌طورین.
‫تو این دنیا، ‫عقل حکم می‌کنه از حقایقت محافظت کنی،
‫اما ما نه از ما.
‫امروز نه.
‫سوالاتی ازت دارم.
‫صادقانه جواب بده.
‫بعدش چی؟
‫به فالم خوش اومدی.
‫تو کی هستی؟ ‫چی...
‫من چطوری اومدم اینجا؟
‫راز کوچولومه دیگه.
‫ببخشید، ‫محض رضای نور، تو دیگه کی هستی؟
‫دروغ نگم، ‫انتظار داشتم یکم...
‫بیشتر تحت‌تاثیر قرارم بدی.
‫با این‌حال دوست دارم لطفی در حقم بشه.
‫این یه رویاس؟
‫نه اتفاقاً خیلی هم بیداری.
‫این فالمی‌ها یه جوری رفتار می‌کنن
‫که فکر می‌کنی کل عمرشون شانچن بودن،
‫و انگار نه انگار که همین چند ماه پیش ‫ شهرشون تصرف شده بود.
‫چرا دفاع نکردن؟
‫چطوری بکنن؟
‫- تکون بخورین! ‫- یالا!
‫جلوی اونا؟ ‫بجنب.
‫سربازها دارن میرن سمت قصر.
‫- ما مستقیم میریم اونجا و اگوین رو پیدا می‌کنیم. ‫- نه.
‫یه بار به حرفت گوش دادیم.
‫گفتی یه اوگیر
‫همراه دوست پرین سفر می‌کرده، ‫درسته؟
‫این دفعه به من گوش می‌کنی ‫و کارایی که میگم رو مو به مو انجام میدی.
‫مفتخر شدن به عنوان «دامنه»
‫هم قدردانی از مشارکت‌تون
‫و هم سرمایه‌گذاری در آینده‌تون ‫برای امپراتوری‌مونه.
‫باید به خودتون افتخار کنین.
‫زن‌های کمی قادر به دست‌ کردن دست‌بند هستن.
‫و زنان کمتری قادر به ایجاد پیوند واقعی ‫با دامنه‌هاشون هستن.
‫تاحالا با نافرمانی از جانب دامنه‌تون مواجه شدین؟
‫طبیعیه.
‫امروز استحکام دامنه‌هاتون رو می‌سنجین.
‫متوجه قدرت خالصی که دارن باشین
‫تا بتونین یاد بگیرین .چطوری ازش استفاده کنین
‫شروع کنیم.
‫همکاری می‌کنیم.
‫اما اگه آبروم رو ببری،
‫پشیمون میشی.
‫وای ورین.
‫کتابخونۀ سلطنتی کایریان واقعاً زیباس.
‫باورت نمیشه که چقدر تنوع زیادی دارن.
‫رو کن ببینم. ‫اون راز بزرگی که می‌گفتی چیه؟
‫واسه چی یه نقشۀ از شهر می‌خوای ‫که یه اوگیر اون رو طراحی کرده باشه؟
‫به ورین سدای اعتماد ندارم، ‫حتی اگه لن داشته باشه.
‫من میرم دنبال توماس.
‫نه. ‫ماموریت‌مون تعیین‌ شده.
‫سه‌ نفریم.
‫تا وقتی یه طردشده توی شهره ‫نباید جدا بشیم.
‫دو به یک.
‫بیشتر نگران لیاندرینم.
‫کجا رفته؟
‫بیا اینجا.
‫آی‌سدای، ‫باعث افتخاره
‫که ورودتون به خانۀ دامودرد رو خوشامد بگم.
‫نمی‌دونم فکر کردی این چه سودی برات داره.
‫تا چیزهایی که از دست‌ دادیم رو برگردونم.
‫از اینجا برو. ‫حرفی ندارم باهات بزنم.
‫یه سوال دارم.
‫و امیدوارم یه روز ‫من رو بابت پرسیدنش ببخشی.
‫بعد از این که ایشامیل قدرتت رو گرفت،
‫توی این سه ماه...
‫...به این فکر کردی
‫که تمومش کنی؟
‫خودم رو بکشم؟
‫سوابق برج رو خوندم.
‫فقط دوتا زن توی تاریخ بودن
‫که این اتفاق براشون افتاده ‫و خودکشی نکردن.
‫- بیشترشون زیر یه سال انجامش دادن. ‫- نه، نکردم.
‫حتی برای یه ثانیه.
‫چون می‌دونم محافظت از رند، ‫هدایت کردنش،
‫تنها چیزیه که اهمیت داره.
‫بیشتر از خودم، ‫بیشتر از تو، بیشتر از هرچیز دیگه‌ای.
‫من هم همین فکر رو می‌کردم.
‫و تموم این کارهایی که با سوان می‌کنی،
‫«آخرین نبرد»
‫و سرنوشت دنیا رو ‫به خطر میندازه.
‫چی رو ازم مخفی نگه داشته؟
‫بالاخره یه روز مجبور میشی .به یکی اعتماد کنی مورین
‫تنهایی از پسش برنمیای.
‫برنمیای.
‫اگه اون شخص من نیستم...
‫...گفتم شاید حداقل اون باشه.
‫میگی مراقب بودی.
‫تاحالا چندبار احضار کردی؟
‫زیاد نبوده.
‫از عمد نبوده.
‫تا زمانی که نفس می‌کشی ‫به احضار کردن ادامه میدی.
‫دست خودت نیست.
‫اگه یاد نگیری کنترلش کنی،
‫اونقدری زنده نمی‌مونی ‫که دیوونه بشی.
‫این دیگه چه جور حق انتخابیه؟
‫این که بمیرم ‫یا دیوونه بشم و تمام عزیزانم رو بکشم؟
‫اگه از پرۀ‌ چرخ بودن خسته بشم چی؟
‫تو پرۀ چرخ نیستی.
‫تو آبی هستی
‫که خودش به چرخ تبدیل میشه
‫یا تیکه تیکه و نابود میشه.
‫می‌دونی اگه آمیرلین ‫اژدهای دوباره‌متولدشده رو پیدا کنه
‫قانون برج میگه باید چی‌کار کنه؟
‫قدرت واحد رو ازش بگیره؟
‫قدرت رو ازش بگیره؟ ‫نه.
‫بدون قدرت واحد ‫چطوری می‌خوای با ارباب تاریکی بجنگی؟
‫شاید بعضی از دختران سرخم ‫ همچین چیزی بخوان اما...
‫باید حبست کنیم.
‫ازت محافظت کنیم ‫و فقط وقتی اراده کردیم،
‫چیزی که می‌خوایم رو احضار کنی.
‫و وقتی که به «آخرین نبرد» رفتیم،
‫بزرگ‌ترین سلاح‌ تو انبار اسلحه‌مونی.
‫نه فرمانده‌مون.
‫به این نمیگن گفت و گو.
‫قبلاً تصمیم‌تون رو گرفتین.
‫قبل این که باهام ملاقات کنین ‫تصمیم‌تون رو گرفتین.
‫من به زندان‌تون نمیرم.
‫شش ماهه فهمیدی چه موجودی هستی...
‫و هیچی یاد نگرفتی.
‫شش ماه!
‫هان؟ ‫هیچی یادت نداده.
‫یه آی‌سدای به تنهایی می‌تونه شکستت بده.
‫اگه دختر بودی اوضاع خیلی بهتر بود.
‫خوبه. ‫قدرتش بد نیست.
‫موجش تقریباً تا نزدیکی اینجا اومد.
‫رنا، ‫تو اسم دامنه‌ات رو چی گذاشتی؟
‫گذاشتم اسمش رو نگه داره، ‫اگوین.
‫ببینیم این اگوینی که میگی ‫چه چیزایی بلده.
‫نورش رو دیدی دیگه؟
‫باید از اون روشن‌تر باشه.
‫باید به قدری روشن باشی ‫که تک تک سولدام‌های توی فالم
‫درخششت رو ببینن...
‫...و بدونن که مال منی.
‫بافت ساده‌ایه.
‫انفجاری از هواس.
‫اما حد قدرتت رو نشون‌مون میده.
‫نگران نباش.
‫واسه این کار ‫هیچ نیازی به تو ندارم.
‫خوبه اگوین.
‫خیلی خوبه.
‫اگوین؟
‫دماغش رو نگاه.
‫موهاش رو.
‫ال‌میرای فرزانه؟
‫ناینیو.
‫فرار کرد، ‫نور رو شکر.
‫ایلین ترکـند؟
‫- وارث دختر اندور. ‫- بلند شو.
‫تشویقش نکن.
‫اسم من لویاله، ‫پسر آرنت،‌ پسر هالن.
‫اسمت به گوشش آشناس.
‫حالا هم بلند شو. ‫خیلی وقت نداریم.
‫اگوین رو ندیدی سازنده؟
‫وحشتناکه.
‫مثل یه حیوون نگهش داشتن
‫تو یه جایی به اسم لگام.
‫- کجاس؟ ‫- زندان قدیمی،
‫بیرون قصر.
‫باید همین حالا بریم اونجا.
‫هیچ راهی برای ورود نداره.
‫فقط سولدام‌ها اجازه دارن ‫تا ۳۰ متریش وارد شن.
‫نگهبان مرگ جلوی هرکسی که ‫ سولدام نباشه رو می‌گیره.
‫اونجا رو بررسی کنین!
‫ممنون سازنده.
‫حالا هم برو تا کسی ندید‌تمون
‫تو رو هم می‌بریم بیرون.
‫قسم می‌خورم.
‫خب، ‫هرچی که لازمه رو داریم.
‫پس فقط می‌خوای راه بری
‫هیچی نگی ‫و فقط بتراشی؟
‫باشه، ‫خیلی‌خب.
‫تاحالا مشکل خوابیدن داشتی؟
‫جانم؟
‫من داشتم.
‫دراز که می‌کشم ‫تموم آدمای دنیا میان به فکرم،
‫همه‌شون آسیب می‌بینن.
‫تمام جهان‌ها با داد زدن یه کلمه ‫نابود میشن.
‫ضربۀ یه خنجر.
‫خیلی دردناکه.
‫راستش هیچکدوم.
‫یه هدیه برات دارم.
‫بشریت از زمان دوران من ‫خیلی چیزها رو فراموش کرده،
‫اما فقط تکنولوژی نبوده.
‫این چایی یه چیزهایی نشونت میده.
‫یه نگاه کوتاه از زندگی‌های گذشته‌ات رو ‫ بهت نشون میده.
‫تموم کسانی که بودی.
‫هزاران نسخه از خودت.
‫و بین اون همه،
‫خود واقعیت.
‫روحت.
‫۱۵ دقیقه دیگه، ‫یه فنجون برای خودت بریز.
‫فقط یکی.
‫چی باعث شده فکر کنی ‫هرچیزی بهم بدی رو قبول می‌کنم؟
‫فکر کنم همیشه دلت می‌خواست ‫که بدونی واقعاً کی هستی مت.
‫این نشونت میده.
‫اولین باری که این رو خوردم، ‫اولین باری بود
‫که تونستم کل شب رو بخوابم.
‫۱۵ دقیقه، ‫بیشتر نشه.
‫یکی توی ماسه‌هاس.
‫یه زن.
‫به‌عنوان یه شهروند اهل تالاب خوب می‌بینی.
‫بیشترتون حتی زیر پای خودتون هم نمی‌بینین.
‫من رو ببر پیش جولین.
‫زخم‌هاش خیلی عمیق بودن.
‫عفونت شدید داشت.
‫اینجا بیشتر مثل یه خونه بود.
‫زندگی خوابیه ‫که همه‌مون قبل این که بتونیم
‫دوباره خواب ببینیم، ‫باید ازش بیدار شیم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- هی. ‫- این کار رو نکنید.
‫عجب آشغالی.
‫اوهوم.
‫عوضیِ کوفتی.
‫مامان؟
تو هم ‫مثل اون عوضی هستی.
‫- مثل اون! ‫- مامان!
‫- نه! ‫- همیشه خبیث بودی.
‫مثل خودش.
‫درست مثل خودش. خیلی شبیه‌ـشی.
‫بسه. بس کن!
‫مثل خودشی.
‫- بس کن! بسه. بسه. بسه. ‫- مثل خودشی.
‫بسه. بسه. بسه. بسه. بسه. بسه!
‫بسه. بسه!
‫بسه. بسه. بسه.
‫بسه. بسه.
‫بسه.
‫درست مثل خودشی.
‫بذارید وارد بشن.
‫آزادش کن سوان.
‫فوراً.
‫نه.
راه‌وروشـمون رو امتحان کردیم مورین.
‫و تقریباً همه‌چیزمون رو از دست دادیم.
‫قوانین برج به مدتِ ‫سه هزار سالـه که پابرجاست.
‫وقتـشه که ازشون پیروی کنیم.
‫- قرارمون این نبود. ‫- آژاهای قرمز قدرتـش رو ازش می‌گیرن.
‫- نه تا وقتی‌که من روی تخت پادشاهی‌ام. ‫- برج پُر شده از...
‫دشمنانِ تو.
‫انقدر از قدرتت اطمینان داری؟
‫همۀ ما وظیفه‌ای به گردنـمون بود سوان.
‫وظیفۀ من پیدا کردنِ ‫اژدهای دوباره‌متولدشده بود.
‫وظیفۀ تو هم این بود که ‫برج رو برای حمایت ازش آماده کنی.
‫یا اینکه اون روز ‫رو فراموش کردی؟
‫معلومه که فراموش نکردم.
‫ولی قرار بود که ‫تو در کنارش باشی،
‫که اگه به سمت جنون پیش رفت ‫جلوش رو بگیری.
‫با اینحال بدون قدرت، ‫اینجا وایسادی.
‫تو نمی‌تونی کنترلـش کنی.
‫نمی‌تونی راهنماییـش کنی.
‫مورین می‌تونی تصور کنی ‫اگه یکی از طردشدگان
‫پیداش می‌کرد، چی می‌شد؟
‫الان دیگه حتی مثل روزهای ‫اولی که پیداش کردی هم آمادگی نداره.
‫سرنوشت جهان رو ‫به دستِ شانس و اقبال سپردی...
‫...بخاطر غروری که داری.
‫فردا به محض اینکه ‫ملکه گالدریان برگرده،
‫ما به عنوان اژدها توی کایریان...
‫معرفیـش می‌کنیم...
‫...به همراه 14 خواهر ‫در کنارمون برای اینکه نشون بدیم
‫اژدها تحت کنترل ماست.
‫برای برنامۀ پیشِ‌رو آماده‌اش کنید.
‫داره چه بلایی به سرم میاد؟
‫قدرت واحد رو ‫ازت دریغ کردن.
‫آم...
‫- انگار که... ‫- انگار هرچیزی که در گذشته بودی
‫و در آینده قراره باشی رو از دست دادی.
‫نگران نباش، موقتیـه.
‫باید برای دور نگه داشتن قدرتت ‫از قدرت واحد استفاده کنه،
‫ولی وقتی که محافظش رو برداره، ‫دوباره خود واقعیت رو احساس می‌کنی.
‫سوان گفت که داشتی می‌رفتی.
کجا ‫داشتی می‌رفتی؟
‫فالم.
‫اگوین اونجاست، ‫پیش ایشامیلـه.
‫لنفیر توی دنیای خواب و ‫رویاها نشونت داده؟
‫می‌دونم که می‌خوان به اونجا برم.
‫ولی از بین همۀ مکان‌ها، ‫چرا فالم رو انتخاب کردن؟
‫قراره اونجا اژدها ‫خودش رو نشون بده.
‫«چنانچه پرچمدار در میان آتش ‫از آسمان می‌گذرد.»
‫می‌خوان همه خبر داشته باشن ‫که من کی هستم
‫قبل از اینکه سعی کنن من رو بکشن.
‫اگه توی فالم بهم نیاز دارن،
‫پس قطعاً دلـشون نمی‌خواد که ‫آمریل سیت من رو
‫زندونی کنه.
‫اگه منتظر مورینی، ‫متاسفانه...
‫بخاطر مورین سدای به اینجا نیومدم.
‫دیگه از منتظر موندن خسته شدم.
‫تنهامون بذارید مادر.
‫لطفا.
‫مهمون داریم.
‫این مسئله مربوط به سلطنتـه.
‫فوراً برو طبقۀ بالا.
‫توی اون سن، مورین رو یادمه.
‫می‌دونی، ‫بهش شباهت داری.
‫چرا به اینجا اومدی آی‌سدای؟
‫تا دستوری رو منتقل کنم.
‫اربابـمون چه خواسته‌ای از من داره؟
بکشش.
‫ناسلامتی خالمــه‌ها.
‫دقیقاً. حتی مورین هم ‫انتظار چنین اتفاقی رو نخواهد داشت.
‫امروز انجامـش بده.
‫توی قصر زندونی شده.
‫اوه، و اگه مادرت بویی از چیزی بُرد...
‫...کارِ اونم بساز.
‫هیس.
‫آروم.
‫آروم باش.
‫من نمی...
‫درست مثل خودش.
‫حالا متوجه شدی، درسته؟
‫به زندگی‌هامون ادامه می‌دیم.
‫همیشه در تلاشیـم.
‫ولی برای چی؟
‫چرخ می‌چرخه و ‫مردم آسیب می‌بینن.
‫واقعیتِ ساده‌ایـه.
‫و حتی با آزادی و رهایی خودِ مرگ،
‫دوباره برمی‌گردیم،
‫دوباره و دوباره.
‫و تموم خواستۀ من...
‫...اینه که یه روز ‫چشم روی هم بذارم
‫و دیگه مجبور نباشم بازشون کنم.
‫چطوری؟
‫به کمکت نیاز دارم.
‫توی زندونِ قصر خورشیدم. ‫آمیرلین زندونیـم کرده.
‫می‌دونم.
‫می‌تونی آزادم کنی؟
‫همم.
‫مورین پیشت نیست؟
‫حتماً یه کاری از دستش برمیاد.
‫شاید بتونه.
‫شاید اصلاً نیازی به تو نداشته باشم.
‫وای که چقدر از وقت‌هایی ‫که سعی می‌کنی فریبـم بدی خوشم میاد.
‫می‌تونی آزادم کنی یا نه لنفیر؟
‫از اون طرف.
‫چی گفت؟
‫دخترِ شب به دنیای ما پا می‌ذاره؟
‫طردشدگان.
‫اژدهای دوباره‌متولدشده.
‫دلم برای مزرعه تنگ شده آلانا.
‫دلم حتی برای دخترعموهاتم تنگ شده.
‫می‌خواستم پیشنهاد مبارزه بدم ولی...
‫سنگ‌بازی واسه نجیب‌زاده‌هاست.
‫به اربابت بگو همچنان منتظرم
‫تا به قولـش عمل کنه.
‫یا خیلی راحت می‌تونی ‫شمشیرت رو روی من بکشی
‫و زحمتـش رو از گردنـش بگیری.
‫کارهای بهتر از این ازم برمیاد.
‫می‌تونی بافت‌های نرینه رو ببینی.
‫وقتی به مورین نگاه می‌کنی ‫چی می‌بینی؟
‫زنی تنها و درمونده
‫که تموم عمرش رو وقفِ هدفـی کرده...
‫...که اصلاً توانایی درکـش رو نداره.
‫نیم سالـه که توی تیمارستانی ‫و همچنان مخت تاب داره.
‫دیوانگیِ من منتظر ‫یه جواب رک و راستـه
‫از طرف مردی که ‫کمک کرده تا غل و زنجیر بشه.
‫امواجی رو دورش می‌بینم.
‫از طرفِ یک مرد.
‫هزاران رشته
‫به هم گره خوردن و بی‌حرکت حضور دارن
‫ولی هیچ قدرتـی درش وجود نداره.
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم، انگار که...
‫آتش‌سوزی شده.
‫توی فورگیت.
‫کلیدش.
‫فکر کردی فراموش کردم ‫چه بلایی سر کرین و استپین آوردی؟
‫این کلید رو بهت می‌دیم
‫وقتی که به برج سفید برگردی.
‫دو خواهر قهوه‌ای ‫هستن که مشتاقانه منتظرِ
‫مطالعۀ شخصی هستن ‫که قدرت احضار داره.
‫بریم.
‫سه هزار سال گذشته ‫و باز به این وضعیت برگشتم.
‫همم.
‫پس همه‌تون الان حالتـون خوبه؟
‫دوباره دوست شدید؟
‫من «تو»ـی که به جولین مدیون بودم رو ‫ادا کردم و «جی»ام رو پس گرفتم.
‫«تو» یعنی «تعهد»؟
‫مثل وقتی که گفتی مدیونِ منی؟
‫یادآوریـش بهم ناجوانمردانه‌ست.
‫ولی بله.
‫وقتی که جولین شمشیر خورد و کشته شد
‫من مشغول دفاع از خودم بودم.
‫مرگـش به گردنِ منـه.
‫اون تعهدِ من نسبت بهش بود.
‫این حلقه یعنی که یک زنِ غربی ‫صاحبِ توئه، درسته؟
‫یه جورایی.
‫و نمی‌تونی به کسی دروغ بگی؟
‫بین ناامید می‌شه.
‫چیاد واسش مهم نیست.
‫این همه... آب... چطور ممکنه؟
‫فالم.
‫به نظرت اگه امتحانـی بذاریمش ‫چه احساسی بهمون دست بده؟
‫نمی‌دونم ‫ولی امیدوارم درد داشته باشه.
‫داره میاد.
‫به دستـم میاد، مگه نه؟
‫آستین‌هات رو بده بالا.
‫من...
‫متوجه شدم که ‫چرا باهام مقابله می‌کنی.
‫بخاطر اینکه کسی بهت نگفته ‫اصلاً اینجا چیکار داریم.
‫ملکه شانچن فقط و فقط
‫یک هدف داره.
‫تا همۀ انسان‌های این کرۀ خاکی ‫رو زیر سایۀ نور و روشنایی متحد کنه.
‫آخرین نبرد در راهـه.
‫و تنها زمانی می‌تونیم در مقابلـش ایستادگی کنیم
‫که همگی باهم متحد باشیم.
‫از جمله من و تو.
‫رنا.
‫بله اگوین؟
‫من می‌کشمت.
‫مطمئنی خاله‌ام تنهاست؟
‫همونطور که خواسته بودید سرورم.
‫و توی چایـش هم آرامبخش ریختیم.
‫حتما تا حالا خوابـش بُرده.
‫خوبه.
‫مایلید که در رو باز کنم سرورم؟
‫فکر نمی‌کردم تن به این کار بدی.
‫مادر.
‫نه. نه!
‫نه! نه.
‫چرا؟ به نور قسمت می‌دم که بگی چرا؟
‫بخاطر خودمون انجامش دادم.
‫بخاطر تو انجامش دادم مادر.
‫بخاطر اسم خونوادگیـمون.
‫به نظرت چطوری انقدر سریع
‫پیشرفت کردیم مادر؟
‫من قراره پادشاه بشم.
‫و حاضری بخاطر چی ازش بگذری؟
‫بخاطر... بخاطر خواهرت؟
‫مورین اصلاً بهت اهمیتی نمی‌ده مادر.
‫نه به کسی اعتماد داره ‫و نه کسی براش اهمیتی داره.
‫اون...
‫از اینجا می‌ره،
‫و اصلاً حتی به یادمونـم نمیفته.
‫می‌دونم.
‫ولی دو چیز هست
‫که خواهرم بهتر از ‫هرکسی درکـشون می‌کنه.
‫فرقِ بین درست و غلط،
‫و اینکه گاهی‌اوقات چقدر سختـه ‫تا در مسیر درست قدم برداری.
‫مادر.
‫خواهش می‌کنم مادر.
‫نباید به ملکه چیزی بگی.
‫نباید به کسی چیزی بگی.
‫از قبل خبر دادم.
‫مادر.
‫مادر. مادر!
‫نه! مادر! مادر!
کل شهر آتش گرفته.
‫آمرلین برای محافظت از کایریان ‫به قدرتت نیازمنده.
‫از من خواستن که از این پسرک ‫مراقبت کنم.
‫این یه درستوره لیانا سدای.
‫محافظـش رو من حفظ می‌کنم.
‫نذار بهت نزدیک بشه.
‫خیلی زیرکانه جملاتت رو سرهم کردی خواهر.
‫اژدهای دوباره‌متولدشده.
‫باید بگم که به اندازۀ کافی ‫توی کایریان وقت گذروندی، درسته؟
‫یه دروازۀ رابط مخفی توی شهر هست.
‫اون که فقط شایعه‌ست.
‫- یکمیـش درستـه. ‫- زمانی
‫توی بخش داخلیِ مرکز شهر ‫یه اوگیر استدینگ ظاهر شد.
‫خونواده‌های کایریان ‫دقیقاً بالاش ساخت و ساز کردن.
‫اینجاست.
‫کجا می‌بریش؟
‫فالم، تومن‌هد.
‫«بر فرازِ تومن‌هد خود را نشان می‌دهد
‫چنانچه پرچمدار در میان آتش ‫از آسمان می‌گذرد.»
‫برنامه داری که کاری کنه ‫اعلام کنه که اژدهای دوباره‌متولدشده‌ست.
‫چرخ می‌بافه.
‫آفرین. از اینجا تا ‫دروازه می‌بریمـش.
‫فقط مطمئن بشید که ‫کسی دنبالـمون نیست.
‫دیگه توی این ماجرا تنها نیستی خواهر.
‫ولی باید عجله کنی.
‫این شهر امن نیست.
‫امیدوارم ارزشش رو داشته باشی پسرجان.
‫نور پشت و پناهتون.
‫بریم.
‫به من وصل بشید.
‫من اینجام مادر.
‫کی داره از اون پسره محافظت می‌کنه؟
‫ورین سدای. ‫شما... فرستادیـش دیگه.
‫خواهرانت رو همراهی کن ‫و زخمی‌ها رو درمان کن.
‫اون پسر نباید از شهر خارج بشه.
‫حتما یه جایی همینجاهاست.
‫اونجا.
‫باید برای باز کردنـش ‫قدرت احضار کنی.
‫اگه لازم بود ‫نیروی شدیدی بهش وارد کن.
‫نه، اون این کار رو نمی‌کنه.
‫تو بازش می‌کنی.
‫فقط انجامش بده.
‫به مورین نگاه کن.
‫با قدرتت.
‫- لن. ‫- نه فقط چشمانت.
‫چی می‌بینی؟
‫این کار رو نکن.
‫به نظر گرهی میاد که بسته شده.
‫غیر... غیرممکنـه.
‫داستانی از عصرِ افسانه‌ها
‫درمورد قدرت‌های طردشدگان هست...
‫مهارتی که هزاران سالـه ‫از دست رفته...
‫گره زدن بافت‌ها ‫و ثابت نگه داشتنـشون.
‫هیچوقت درکـش نکردم مورین.
‫چه احساسی داری؟
‫ایشامیل قدرتت رو نگرفته.
‫حتی یکی از طردشدگانـم ‫نمی‌تونه به تنهایی انجامش بده.
‫محافظیـه که دورت گره خورده،
‫که یعنی...
‫- می‌شه برداشتش. ‫- آره.
‫باید چیکار بکنم؟
‫مهارتِ باز کردنِ ‫این گره رو نداری.
‫باید پاره‌اش کنی.
‫من بهت اعتماد دارم.
‫شروع کن.
‫پاره‌اش کن.
‫احساسش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫شرمنده که مدت زمان زیادی ‫طول کشید تا به وظیفه‌ام عمل کنم.
‫بسه! نه!
دروازه رو ببند مورین.
‫فوراً.
‫درمورد بی‌قدرت شدنت ‫بهم دروغ گفتی.
‫نه.
‫نمی‌تونم.
‫من بیشتر از هرکسِ دیگه‌ای ‫باهات صادق بودم.
‫ما شکست خوردیم مورین.
‫در مقابل چشم دنیا، ‫تو شکست خوردی.
‫خطراتِ دوباره شکست خوردنت ‫خیلی بالاست.
دروازه رو ببند.
‫نه.
‫نمی‌خوام مجبورت کنم.
‫توی اوث‌رود سوگند خوردی ‫که ازم اطاعت کنی.
‫سوگندی غیرقابل‌شکستن،
‫که با قدرت واحد بسته شده.
‫سوان...
‫ببندش.
‫سوان.
‫مورین دامودرد...
‫نه، اگه تابحال دوستـم داشتی، ‫این کار رو نکن.
‫...بهت دستور می‌دم...
‫...که دروازه رو ببندی.
‫لنفیر.
‫خیلی قدرتمنده سوان. ‫این کار رو نکن.
‫- نه. ‫- بهت گفتم
‫دفعۀ بعدی که شما دو تا رو ‫با همدیگه ببینم، می‌کشمش.
‫قرار نیست دستت بهش بخوره.
‫اگه به کمکم نیاز داری، ‫نباید این کار رو بکنی.
‫هر روز
‫بیشتر از دیروز به لو شبیه می‌شی.
‫خوش بحالت، آمیرلین آسیب‌دیده
‫بیشتر از مُرده‌اش به دردم می‌خوره.