‫مسافران پرواز 542
‫از ایبیزا، اسپانیا ‫به مقصد شیکاگو، فرودگاه "اوهر"
‫گیت خروجی تغییر کرده است
‫پرواز اکنون از گیت سی3 حرکت خواهد کرد
‫آخرین باری که دیدمت خیلی کوچولوتر نبودی؟
‫با این نوشته‌ی مسخره اینجا وایساده بودم ‫پس خفه‌خون بگیر
‫منم دلم برات تنگ شده بود
‫« هانیبال - چسترفیلد » ‫« سه کیلومتر »
‫با قبلاً فرق کردی
‫- معلومه ‫- لباس‌های بهتر می‌پوشی
‫قدیما مثل احمقا لباس می‌پوشیدی
‫خب... تمام روز دقیقاً چیکار می‌کنی؟
‫- برام سوال شده بود ‫- دنبال‌ داستان‌ها می‌گردم
‫میفتم توی خیابونا
‫پس خودت زمان‌بندی خودتو تعیین می‌کنی
‫کمابیش آره
‫ولی بازم وقت نمی‌کنی زنگ بزنی خونه
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫تمام گندکاری‌های من به کنار...
‫تو حالت خوبه؟
‫حالم فراز و نشیب داره
‫نشیب زیاد داره
‫بابا مجبور شد عقیده‌ی ‫"به افسردگی اعتقاد ندارم"‌ـش رو بذاره کنار
‫- کی گفته به افسردگی اعتقاد نداره ‫- تو از کجا می‌دونی
‫قبل از اینکه اوضاع ناجور بشه رفتی
‫بگذریم، رفتم سراغ فعالیت‌های مختلف
‫وقتی فعالم مامان بابا کمتر نگران میشن
‫آها راستی، میشه ازت بخوام ‫یه لطفی در حقم بکنی؟
‫- بابت مقاله‌ی مدرسه ‫- آخ آخ
‫بیا با انجمن خبرنگاری صحبت کن ‫و من همچین سوالاتی ازت می‌پرسم...
‫"خب، توی ژاپن دوست‌ داری؟"
‫آره، می‌دونستم! زن و بچه‌ داری ‫ولی بهمون نگفتی
‫هنوز خیلی تا این چیزا فاصله دارم...
‫خوش اومدین
‫ایشیدو محتاط بود ‫شرایط رو باثبات نگه می‌داشت
‫ولی اون یکی...
‫موقتیه. تا اینکه "تاناکا" ‫رئیس جدیدی انتخاب کنه
‫امیدوارم سالم و سرحال بمونه
‫به‌خصوص با توجه به اینکه توزاوا برگشته
‫افراد توزاوا دارن بیشتر میشن
‫حس می‌کنم ممکنه همه‌مون ‫مجبور بشیم سر تعظیم فرود بیاریم
‫وگرنه آخر عاقبت‌مون مثل ایشیدا میشه
‫بابت فوت رئیس‌تون متاسفم
‫بایدم باشی
‫بذار حالا که عزاداری ‫یک نصیحتی بهت بکنم
‫غم ممکنه باعث بشه شتاب‌زده عمل کنیم
‫باید جلوی این وسوسه‌ها مقاومت کنی
‫دستتو بکش
‫وگرنه گلوت رو جر میدم
‫به‌زودی می‌بینمت
‫ بی‌شرف!
‫توی مراسم ختم خودش لطفش رو جبران می‌کنم
‫ساتو، به افراد بگو ‫اسلحه‌هاشون رو آماده کنن
‫با کمال احترام عرض می‌کنم ‫توزاوا تکذیب کرده که پشت قتل رئیس بوده
‫داری طرف اون رو می‌گیری؟
‫اگر بدون مدرک حمله کنیم ‫ممکنه بقیه‌ی گروه‌ها باهامون دشمن بشن
‫توصیه می‌کنم صبر کنیم
‫صبر کردن کار بزدل‌هاست
‫کدوم‌تون فکر می‌کنین ساتو درست میگه؟
‫کایتو، تو چطور؟
‫جواب منو بده!
‫هرچی شما بگین درسته، جناب معاون
‫رئیس جوری بزرگ‌مون کرده ‫که از سایه‌ی خودمون بترسیم؟
‫یا وقتی کسی بهمون حمله می‌کنه ‫انتقام می‌گیریم؟
‫درسته قربان!
‫حس می‌کنی نمی‌تونی ‫از دستوراتم پیروی کنی؟
‫نه، قربان
‫چند تا سوال دیگه ازت داشتیم ‫چندان وقتت رو نمی‌گیریم
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫اینا خالکوبی‌هایی بودن که دیدی؟
‫آره
‫سوال دیگه‌ای ندارین؟
‫دفعه‌ی قبل ازت خواستیم ‫تیرانداز‌ها رو توصیف کنی
‫به فکرت نرسید بگی ‫خالکوبی‌های مشابه داشتن؟
‫تازه یک تیراندازی رو تجربه کرده بودم
‫همچنین گفتی چندان معماره رو نمی‌شناختی
‫ولی طبق گفته‌ی روزنامه‌ها ‫با هم دوست بودید
‫اگر سوالی ازم دارین ‫بهم بگین بیام اداره‌ی پلیس
‫خانم پورتر، داریم سعی می‌کنیم ‫ اطلاعات‌مون رو کامل کنیم
‫- من تحت بازجوییم؟ ‫- نه
‫ولی باید ازت بخوایم ‫بدون اطلاع ما از شهر خارج نشی
‫روزت خوش، خانم پورتر
‫به محض اینکه از در وارد شدم ‫شروع میشه، مگه نه؟
‫- پسر، آروم باش ‫- اوه
‫نمی‌دونستم قراره بیای یا نه ‫چون هی برنامه‌ت عوض می‌شد
‫- اوه، می‌دونم، شرمنده ‫- این کت‌و‌شلوار رو ببین
‫به تنت زار می‌زنه
‫اونجا چی می‌خوری؟ ‫تکه‌های کوچیک ماهی خام؟
‫این که غذا نیست
‫طعمه‌ی ماهیگیریه
‫غذا می‌خورم. غذا می‌خورم ‫جدی میگم
‫خیلی‌خب. بابات توی حیاط پشتیه
‫- نوشیدنی‌ها رسیدن؟ ‫- بله قربان
‫ممنون. آره، باید بذاریمشون زیر سایه‌بون
‫لامپ 60 واتی باید کافی باشه
‫مراقب باش، پیرمرد ‫نمی‌خوای که توی همچین روز مهمی بیفتی
‫سلام. سلام
‫به‌نظر سالم و سرحال میای
‫- عه، واقعاً؟ مامان که چیز دیگه‌ای گفت ‫- خب...
‫- کمکی ازم برمیاد؟ ‫- اوه، خودمون... انجامش می‌دیم
‫حتماً خسته‌ای ‫پروازت چند ساعت بود؟
‫خیلی زیاد بود، ولی خب ‫از خط روزگردان گذشتم
‫پس یجورایی در زمان به عقب سفر کردم
‫ای‌کاش همچین چیزی ممکن بود
‫- بهتره بری یه دوشی بگیری ‫- آره
‫میرم همین‌کارو بکنم
‫بابات خوشحاله
‫منم همینطور
‫میرم طبقه‌ی بالا ‫دوش بگیرم و لباسمو عوض کنم
‫- جاش؟ ‫- مامان، بگو جیک
‫آها. خوشحالم می‌بینم ‫خانواده‌ت رو در اولویت قرار دادی
‫می‌تونست از اینم بدتر باشه
‫قربان
‫هیچ خبری نبود، رئیس
‫ببخشید
‫چیزی که بین من و جیک دیدی ‫چیزی نیست که فکر می‌کنی
‫داشتم باهاش خداحافظی می‌کردم
‫و باید بابت این‌کارت تحسینت کنیم؟
‫درهرحال توزاوا از دستم خسته شده
‫با دختر بعدی آشنا شده ‫دختره جوون‌تره و آماده‌ست جای منو بگیره
‫حرفات تمام شد؟
‫رئیس گفته اینجا رو امضا کنی
‫اگر نکنی، به رئیس میگم امضا نکردی
‫می‌تونم خیلی چیزا رو بهش بگم
‫کی بهت گفت خونه‌م کجاست؟
‫هیچکس. پیدا کردن محل زندگی یک پلیس ‫چندان سخت نیست
‫در طی یورش پلیس به گروه‌تون
‫چرا وقتی فرصتش رو داشتی ‫بهم شلیک نکردی؟
‫می‌تونستی قسر در بری
‫من قاتل نیستم
‫بی‌رحمانه ایشیدا رو کشتی
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواست اون‌کارو بکنم؟
‫اون یکی تقصیر شماست
‫وقتی تو و اون زنه گروهم رو ‫دستگیر کردین، جایی برای رفتن نداشتم
‫پولی نداشتم
‫هیچی نداشتم
‫فکر کردی کسی مثل من ‫می‌تونه شغل دیگه‌ای گیر بیاره؟
‫این چه ربطی به ایشیدا داره؟
‫توزاوا اومد یه پیشنهاد بهم داد
‫"ایشیدا رو بکش"
‫"منم اونقدر بهت پول میدم ‫که تا همیشه این زندگی رو کنار بذاری"
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم
‫اسلحه‌ای که توی کافه ‫ازش استفاده کردی رو کجا گذاشتی؟
‫منو ببر توی طرح محافظت از شاهدین
‫تا هرچی می‌خوای بهت بگم
‫زیادی فیلمای آمریکایی تماشا می‌کنی
‫توی ژاپن طرح محافظت از شاهدین نداریم
‫و هیچ "معامله‌ی اتهامی"‌ هم نداریم ‫(اقرار در ازای تخفیف مجازات)
‫کشتن دو نفر برای اعدام شدن کافیه
‫چهار نفر کشته شدن
‫ولی اگر همکاری کنی...
‫ممکنه بشه اتهامت رو به قتل غیرعمد تقلیل داد
‫توی زندان از دست توزاوا در امانی ‫تا 20 سال آینده
‫بیست سال؟
‫بیست سال حبس یا مرگ
‫انتخابش با خودته
‫بیا با این شروع کنیم ‫که اسلحه رو کجا گذاشتی...
‫سلام. بیاین یه نوشیدنی بردارین
‫حوادث فصلیه. این وقت سال ‫مدام باهامون تماس می‌گیرن
‫- این‌دفعه دلیل مرگش چی بوده؟ ‫- اصابت تیر اسلحه‌ی شکاری. پشت جمجمه
‫جیک. پسرم، پاول لوتهولد رو یادته؟ ‫از همکارهام بود
‫شرمنده. دکتر لوتهولد، خوشحالم می‌بینمتون
‫وقتی جاش بودی من دکتر لوتهولد بودم ‫پاول صدام کن. به خونه خوش اومدی
‫دلشون برات تنگ شده بود
‫تا ببینیم فردا چه حسی نسبت بهم دارن
‫اینم "فیل هدلی"ـه ‫توی کلانتری شهرستان "بون" کار می‌کنه
‫خوشبختم، جیک. توی ژاپن ‫کباب‌پزون مدل کانزاسی ندارن، درست میگم؟
‫آره، ولی بیماری قلبی مزمن هم ندارن
‫شنیدم توکیو خیلی با اینجا فرق می‌کنه
‫مردمش مودب‌تر و یجورایی خجالتی هستن، درسته؟
‫خب، اینو به رئیس گروه خلافکاری ژاپنی بگو
‫که هفته‌ی قبل ‫از پنجره‌ی پنت‌هاوسش پرتش کردن بیرون
‫خب بگو ببینم، زندگی توی خاور دور چطوره؟
‫خب، موزهاشون پلاستیک دورشه ‫و بابت هندونه 100 دلار پول میدی
‫- اوه، داری اغراق می‌کنی ‫- به‌خدا راست میگم
‫و خبری از اسلحه نیست
‫با کارآگاهی کار می‌کنم ‫که یکی رو به‌خاطر داشتن یک گلوله دستگیر کرد
‫شوخی می‌کنی؟
‫- از بابات شنیدم توی بخش جنایی کار می‌کنی ‫- آره، درسته
‫حتماً بعد از غروب آفتاب ‫چیزهای عجیب‌غریبی می‌بینین
‫آره
‫شاید نه چیزی که تو فکرته
‫قتل چندانی نیست، بیشتر... دنیای گذراست
‫دنیای گذرا؟
‫شاعرانه به‌نظر میاد. ولی کافه هایی رو تصور ‫کنین که مخصوص ادم ها هستش ...
‫ ببخشید مامان ولی دوست دارن با مترو برن
‫برای همین کافه رو جوری می‌سازن ‫که شبیه واگن مترو باشن، و همینطوری می‌ایستی
‫- دقیقاً ‫- عجب
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- خبر خوب
‫اسلحه رو پیدا کردم
‫خبرای خوب دیگه‌ای هم هست
‫دادستان بخش قتل غیرعمد رو قبول کرد
‫می‌خوان تیرانداز‌مون دو ساعت دیگه بره دادگاه ‫تا ازش شهادت بگیرن
‫بیا خودمون با نیروی کمکی ‫تا دادگاه ببریمش
‫و به هیچکس نگو
‫از طرز فکرت خوشم میاد، کارآگاه
‫سلام. اشکالی نداره کنارت بشینم؟
‫رسماً با هم آشنا نشدیم ‫دین کودیچ هستم
‫صبر کن ببینم، سردبیر "سنت‌لوئیس دیسپچ"؟
‫نه بابا! من با "دیسپچ" بزرگ شدم
‫لطف داری
‫به‌خاطر شما عاشق خبرنگاری شدم
‫وقتی توی "سربرنیتسا" بودین ‫تمام مقاله‌هاتون رو خوندم
‫خب، منم مقاله‌های تو رو خوندم
‫مقاله‌ی تحقیقیت در مورد سرقت موتورسیکلت‌ها ‫واقعاً قوی بود
‫وایسا ببینم، از کجا...؟
‫اوه، "میچو" یک نسخه‌ی انگلیسی ‫توی آمریکا منتشر می‌کنه
‫می‌دونستم بچه‌ی "ادی" هستی ‫برای همین خوندمش
‫- تحت‌تاثیر قرار گرفتم ‫- عجب. ممنون. ممنونم
‫می‌دونی، وقتی توی "سربرنیتسا" بودم ‫دو نوع خبرنگار اونجا بودن...
‫اونایی که بی‌صبرانه منتظر بودن برگردن خونه ‫و اونایی که هرگز نمی‌تونستن برگردن خونه
‫و بعد از یه مدت، می‌تونستم فوراً تشخیص بدم ‫هرکس جزو کدوم دسته‌ست
‫می‌دونی از کجا می‌فهمیدم؟
‫اونایی که موندنی بودن، بامزه بودن
‫بی‌پروا بودن، نترس بودن ‫سرزنده بودن
‫شخصیت‌هایی رو خلق می‌کردن ‫که می‌خواستن باشن
‫و بعد به عنوان اون اشخاص زندگی می‌کردن
‫و مشکل اینجاست که...
‫وقتی حسابش از دستت در میره ‫که قبلاً کی بودی...
‫برگشتن به خونه سخت‌تر میشه
‫- شاید اونجا شادتر بودن ‫- شاید
‫یا شاید فقط گم شده بودن
‫می‌دونی، هرموقع برگشتی که بمونی... ‫من دنبال خبرنگار می‌گردم
‫- خوشحال شدم، جیک ‫- از دیدنت خوشحال شدم، دین
‫سلام، مارویاما هستم
‫سلام، زنگ زدم خبر خیلی مهمی بهتون بدم
‫چه خبری دقیقاً؟
‫شنیدم شینگو موراتا
‫توانایی قابل‌توجهی برای پیدا کردن
‫ بهترین بیرون‌بر "کاری" توی توکیو رو داره
‫به‌نظرم نیازه در موردش تحقیق کنین
‫به یکی میگم در موردش پرس‌و‌جو کنه
‫از دیدن برادرت خیلی خوشحال شدم
‫اونم از دیدنت خیلی خوشحال شد
‫عالیه. خوشحالم
‫بیا به‌زودی بازم دور هم جمع بشیم
‫آره. باید ببینیم
‫نگاه دقیق‌تری به فعالیت‌های
‫خارج از کار رئیست انداختی؟
‫آره، ولی جاهای زیادی برای گشتن هست ‫دارم سعی می‌کنم ببینم تمرکزم رو کجا بذارم
‫کمک خواستن خجالت نداره‌ها
‫از خودت بپرس "به کی می‌تونم اعتماد کنم ‫که اندازه‌ی من علاقه داشته باشه به میچو باشه؟"
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم
‫میای اینجا؟
‫کوریهیرا، از نظرم آدم ‫رازدار و قابل اعتمادی هستی
‫ممنونم
‫ازت می‌خوام تحقیقی برام انجام بدی ‫توی خود روزنامه
‫به‌نظرم یکی از همکارهامون کارهایی کرده ‫که به ضرر روزنامه‌مونه
‫ازت می‌خوام تمام مقالاتش رو ‫از آرشیو دربیاری
‫ازشون کپی بگیر و به هیچکس نگو
‫می‌دونم می‌تونم بهت اعتماد کنم
‫روت حساب می‌کنم
‫چشم
‫« به سلامتی مردی که ‫در تولد 60 سالگیش همه‌چی داره »
‫« دوستت داریم، ادی » ‫« دوستان و خانواده‌ت»
‫سخنرانی کن!
‫فقط...
‫از پسش برمیای، ادی
‫- توام باید یه چیزی بگی ‫- می‌خوام تشکر کنم...
‫من؟
‫به کمکت احتیاج داره
‫برو، برو، برو، برو، برو
‫تو می‌تونی، ادی!
‫ما کنارتیم، رفیق
‫سلام. من...
‫پسرشم، معلومه
‫می‌خواستم یکم صحبت کنم
‫خب، از همگی ممنونم که تشریف آوردین
‫حضورتون خیلی برای خانواده‌م باارزشه
‫و... برای من هم باارزشه
‫ولی معلومه که اومدین ‫ناسلامتی "ادی ادلستین"ـه
‫استاد بزرگ یوکللی ‫(نوعی گیتار کوچک)
‫من... خیلی چیزا از پدرم یاد گرفتم
‫اینکه دوران بچگیم منو به‌زور می‌برد ‫سر صحنه‌های جرم، اصلاً داغونم نکرد
‫به‌جاش... باعث شد کنجکاو بار بیام
‫پدرم... پدرم بهم یاد داد...
‫که نه تنها سوال پرسیدن مهمه ‫بلکه پرسیدن سوالات درست هم مهمه
‫و اینم بهم یاد داد
‫که اشکالی نداره اگر ‫از صمیم قلب به کارت اهمیت بدی...
‫به‌خصوص اگر موضوع کارت مردم باشن ‫چه مرده چه زنده
‫چون می‌دونین، هرچی بیشتر آدما
‫به بقیه‌ی آدما اهمیت بدن، بهتره
‫و...
‫ادی ادلستین...
‫قلب خیلی بزرگی داره
‫که توش برای همه جا هست
‫باعث افتخارمه که پسرتم
‫پس، از طرف همه‌مون...
‫دوستت داریم
‫دوستت داریم، ادی
‫به‌نظرت چقدر طول می‌کشه ‫که پولمو از بیمه بگیرم؟
‫حداقل 3 ماه
‫خیلی سریع‌تر لازمش دارم
‫من وظیفه‌م ارزیابی خسارات ‫و ثبت مطالبه‌ی خسارته
‫پس باید با یکی دیگه صحبت کنم
‫باید توی چندین بخش بررسی بشه ‫این چیزها زمان می‌بره
‫باهات تماس می‌گیریم
‫ظاهراً حالش بهتر شده
‫یکم پیشرفت می‌کنه، یکم پسرفت
‫چقدر پسرفت؟
‫نیاز شد بستری بشه
‫فقط برای چند هفته ‫دوباره حالش بهتر شد
‫بستری شده بود و هیچکس به من نگفت؟
‫اگر می‌فهمیدی برمی‌گشتی؟
‫جس در مورد کنفرانس مدرسه‌ش بهت گفته؟
‫آره، یک جلسه‌ی سوال و جواب ‫جلوی اعضای روزنامه‌ی مدرسه‌ست، آره؟
‫براش خیلی مهمه، جیک
‫اولین چیزیه که این مدت ‫بابتش هیجان‌زده شده
‫- حتماً میرم، بابا
‫مشکل کاری داری ‫یا مشکل دیگه ای داری؟
‫اگر جفتش با هم باشه چی؟
‫- دختره کیه؟ ‫- دختره...
‫توی یک‌جور شرایط پیچیده‌ست ‫ و می‌خواد ازش دربیاد
‫خشونت خانگیه؟
‫طرف، آدم خیلی خشنیه
‫مطمئن نیستم رفتارش با دختره هم ‫خشنه یا نه، ولی... ممکنه باشه
‫و تو داری بهش کمک می‌کنی؟
‫دارم سعیمو می‌کنم
‫ولی بهش حس پیدا کردی
‫بهش حس پیدا کردم
‫پسر خوبی هستی، جیک
‫واقعاً میگم
‫در دنیای پر از شک و تردید مداوم
‫این چیزیه که بهم آرامش میده
‫می‌دونم پسر خوبی بزرگ کردم
‫امیدوارم یه روزی برگردی اینجا
‫ازدواج کنی، بچه‌دار بشی
‫می‌دونم به‌ اندازه‌ی کارهایی که ‫داری اونجا می‌کنی جذاب به‌نظر نمیاد
‫ولی به‌نظرم می‌تونی خوشبخت بشی
‫اونجا خوشبختم
‫قضیه همین‌جاست، پسرم
‫اینکه اونجایی
‫و ما نمی‌دونیم ‫چون بخشی از زندگیت نیستیم
‫می‌خوام از این به بعد باشین
‫یکی از این چاقوها رفته بود توی شکمم
‫پونزده سانت تمام
‫می‌دونم
‫می‌دونم می‌خوای ‫توی چیز بااهمیتی نقش داشته باشی
‫تو هایاما رو درک نمی‌کنی
‫طرف شرف نداره
‫بیا
‫رئیس ما رو برای کاری فرستاد ناگانو
‫هایاما حالش بد شد و طرف کشت
‫یکی از برادرهای سابق‌مون به اسم "اوتا" بود
‫بعد از اون، به تو هم دروغ گفت
‫من هرگز هدف بعدی توزاوا نبودم
‫هایاما اینو گفت که راضی بشی بهش حمله کنی
‫برای جونت هیچ ارزشی قائل نیست
‫کایتو
‫اگر راهی پیدا کردم که از گروه درت بیارم
‫بگو که میری
‫می‌تونی بری
‫وقتی رسیدیم دادگاه ‫برو دم در پشتی
‫منتظرمون هستن؟
‫فقط افراد خودمون. نه کس دیگه‌ای
‫یه سیگار بهم میدی؟
‫خودت سیگار نیاوردی؟
‫پس بی‌نصیب می‌مونی
‫درخواست کمک داریم
‫- سلام ‫- سلام
‫لونا. از زمان آنیکس تا الان ندیدمت
‫اوضاع کلوپ فاجعه‌ست ‫پلیس‌ها مدام میان سراغم
‫فکر می‌کنن درگیر دعوا بودم ‫که منجر به قتل شده
‫شرکت بیمه داره لفتش میده
‫راستشو بخوای، بابت همدردی بهت زنگ نزدم ‫البته ممنون که همدردی می‌کنی
‫امیدوار بودم بتونی بهم کمک کنی
‫اگر بتونی توی آنیکس ‫جایی برای دخترهام جور کنی، موقتاً...
‫نه، شرمنده. نمی‌تونم
‫میزبان‌های فوق العاده‌ای هستن ‫هرجا باشن سنگ تموم می‌ذارن
‫فقط با دوک صحبت کن ‫برای خودم نمیگم، برای اونا میگم
‫- متاسفم، خب؟ ‫- چرا نمیشه؟
‫چون چند نفر توی کافه ات کشته شدن
‫داستانت همه‌جا پیچیده ‫و هرکس که الان با تو در ارتباط باشه
‫پای اونا هم به داستان باز میشه
‫بهت گفتم شراکت با یاکوزا ‫آخر عاقبت خوشی نداره
‫- و ای‌کاش توی آنیکس می‌موندی ‫- من خوشحالم رفتم
‫خودم یه چیزی ساختم. توی این‌کار مهارت دارم ‫نمی‌خوام ازش دست بکشم
‫اگر میشه بذارین یه عکس بگیرم...
‫- ایشونم یکی از میزبان‌های کافه شماست؟ ‫- از کشور خارج میشین؟
‫عکس نگیرین! برید پی کارشون!
‫کاری به اون نداشته باشین! ‫اون ارتباطی با این قضایا نداره!
‫گفتم عکس نگیرین!
‫گفتم بس کنین!
‫گفتم عکس نگیرین!
‫سامانتا-سان!
‫جفت تیراندازها مردن ‫شاهد دیگه‌ای وجود نداره
‫حتماً توزاوا دستور قتلش رو داده
‫حتماً یکی از بچه‌های اداره ما رو فروخته
‫هنوز اسلحه‌ش رو تحویل ندادی؟
‫خوبه. تحویل نده
‫با این اوضاع، ممکنه ناپدید بشه
‫با شنود تلفن‌های توزاوا به کجا رسیدیم؟
‫تنها سرنخیه که برامون مونده
‫تماس‌های چند روز مونده ‫که باید بررسی‌شون کنیم
‫ولی فعلاً چیز غیرعادی توشون نبوده
‫بیا هرچی داریم رو بررسی کنیم ‫تا اینکه یه چیزی پیدا کنیم
‫عزیزم، صدای سرازیر شدن آب دهنت رو می‌شنوم
‫مدت‌ها خواب این غذا رو می‌دیدم
‫هندونه‌های 100 دلاری ‫و کافه های مختلف داشتی
‫مامان
‫ولی نمی‌تونی برای صبحونه ‫یک بشقاب تخم‌مرغ و بیکن گیر بیاری؟
‫نه جوری که مامانم درستشون می‌کنه
‫دیشب دیدم داشتی با دین صحبت می‌کردی
‫- آره، دین کودیچ هم بود ‫- آره
‫بهت پیشنهاد کار داد؟
‫نه. خب، یجورایی آره...
‫برای آینده ‫ولی شغلش اینجاست، طبیعتاً
‫- بذار حدس بزنم. می‌خوای قبولش کنم ‫- ولی عمراً قبول نمی‌کنی
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫خیلی تلاش کردی که از اینجا دور بشی
‫- مامان ‫- آره خب
‫می‌دونم به‌خاطر... به‌خاطر ما نیست ‫یا کمابیش می‌دونم
‫کاری که لازم داشتی انجام دادی
‫تخم‌مرغ آماده‌ست ‫بشقابت رو بیار، جیک
‫بهم گفتی جیک؟
‫آره، اونقدر اینجا نبودی که ‫گمونم... بزرگ شدی و تبدیل به جیک شدی
‫ترسوندیم
‫مال خط تلفن سوئیت هتل توزاواست
‫سلام
‫سلام. مارج هستم ‫از مرکز پزشکی جنوب مینه‌سوتا
‫بابت بدهی پرداخت نشده‌ی ‫جراحی آقای تاناکا تماس گرفتم
‫- الو؟ ‫- اشتباه گرفتین
‫مارج از کجا؟
‫مرکز پزشکی جنوب مینه‌سوتا
‫فکر می‌کردم توزاوا نتونسته ‫اسمشو از لیست پرواز ممنوع دربیاره
‫نتونسته بره آمریکا
‫بر اساس گفته‌های شیگه‌ماتسو
‫ظاهراً تونسته وارد آمریکا بشه
‫بر اساس حرف‌های مارج آره
‫ساتو!
‫من شرف ندارم؟
‫بهت که گفتم
‫همه‌جا چشم و گوش دارم
‫راهتو بکش و برو
‫برای همیشه
‫وگرنه...
‫همین‌جا گلوی برادرت رو ‫ گوش ‌تا گوش می‌برم
‫رئیس ایشیدا بهم هشدار داده بود
‫که دروغگو و بزدلی
‫از این به بعد تبعیدی
‫دیگه این‌طرفا آفتابی نشو...
‫وگرنه می‌کشمت
‫حالا گمشو برو پی کارت
‫و بعد می‌خوام ازت در مورد...
‫دستگاه‌های فروش خودکار سوال بپرسم
‫خب، از نظر یک سوال خبری ‫بن‌بست حساب میشه، می‌دونی که
‫جوابش اینه که، آره، وجود دارن
‫- حالم بهم خورد. خیلی‌خب... ‫- در مورد اونا سوال نپرس
‫الان داری روی چی کار می‌کنی؟
عمیقاً وارد فعالیت‌های غیرقانونی گروه‌های موتورسوار شدم
‫پس می‌تونی در مورد این ازم بپرسی
‫و...
‫در مورد نزدیک شدن بیش از حد ‫ به یک منبع خبری
‫- جاشوا جیک ادلستین، پسر قانون‌شکن ‫- چه انتظاری داشتی؟
‫- بیشتر از همه عاشق چه چیز شغلت هستی؟ ‫- خیلی‌خب
‫گمونم... غیرقابل پیش‌بینی بودنش ‫هرگز نمی‌دونی قراره چه اتفاقی بیفته
‫وقتی اینجا زندگی می‌کردم ‫همه‌چی به‌نظر از پیش طراحی شده میومد
‫یکسان بودن همه‌چیز... یجورایی اذیتم می‌کرد
‫- تو چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خب... اینجا خوشحالی؟
‫می‌خوای بعد از دبیرستان بمونی؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫دبیرستان رو تموم کنم
‫نمی‌تونم به بعدش فکر کنم
‫خودم جواب میدم
‫- منزل ادلستین بفرمایید ‫- جیک
‫- کاتاگیری-سان؟ ‫- می‌تونی صحبت کنی؟
‫آره
‫مدرکی پیدا کردیم که توزاوا ‫برای عمل کبد رفته مینیاپولیس
‫چطور ممکنه؟ ‫لیست متقاضی‌های پیوند کیلومتریه
‫مردم سال‌ها منتظر می‌مونن
‫و حتی بازم تضمینی نیست ‫که عضو مناسبی پیدا کنن
‫حتماً به کسی رشوه داده
‫یا تهدیدش کرده ‫درهرحال می‌تونیم ازش استفاده کنیم
‫آره
‫باشه. هرچیزی پیدا کردین بهم خبر بده
‫جیک، مینیاپولیس با پرواز ‫نود دقیقه با سنت‌لوئیس فاصله داره
‫تازه دیشب رسیدم اینجا
‫خدا می‌دونه اگر توزاوا فکر کرد ‫همچین اطلاعاتی داریم چیکار می‌کنه
‫تو اونجایی
‫جز تو راه دیگه‌ای ندارم
‫جیک، نمی‌تونم به کس دیگه‌ای اعتماد کنم
‫برای مصاحبه برمی‌گردی، مگه نه؟
‫معلومه. نهایتاً یک روز توی مینیاپولیس باشم
‫عزیزم، عزیزم، نمی‌فهمم... ‫نمی‌فهمم چرا نتونستن کس دیگه‌ای رو پیدا کنن
‫چون من اینجام، مامان
‫اونا اونجان، خیلی فاصله دارن
‫- چه کمکی از من برمیاد؟ ‫- کمک؟ از چه نظر؟
‫چند نفری رو ‫توی بیمارستان "سنت‌مری" می‌شناسم
‫رئیس بخش عصب‌شناسی‌شون از دوستان قدیمیمه ‫و حتماً می‌شناسه...
‫- گفتی با کی کار داری؟ رئیس بخش کبدشناسی؟ ‫- آره، بخش کبدشناسی
‫- خب، می‌تونم بهش زنگ بزنم ‫- واقعاً ممنون میشم، بابا
‫دیدی؟ بابات اونقدرها هم ‫بی‌مصرف نیست، مگه نه؟
‫اگر جوون‌تر بودم، باهات میومدم
‫خب، امیدوارم توی این مورد ‫نیازی به پزشک قانونی نداشته باشم، بابا
‫- به‌زودی می‌بینمتون ‫- خداحافظ
‫- فردا می‌بینمت ‫- مراقب خودت باش
‫زنان این کشور لطف و سخاوت بی‌اندازه‌ای ‫نسبت به من نشون دادن
‫آکرا-سان، شما قبلاً ‫بهترین میزبان توکیو بودی
‫و حالا شخصیت معروف تلوزیونی هستی؟
‫آره درسته
‫امروز خیلی خوشتیپ شدی
‫قیمت لباس‌ها و زیورآلاتت چقدره؟
‫نمی‌تونم قیمتشون رو بگم ‫ولی برای خرید یک ماشین لوکس کافیه
‫ولی شوخی به‌کنار، شکایتی ندارم
‫جت‌های شخصی، کالاهای لوکس
‫صبحانه‌های همراه با نوشیدنی
‫زندگی خوبیه، و من خوش‌شانسم
‫خوش‌شانس... و پولدار
‫« مرکز پزشکی جنوب مینه‌سوتا »
‫خب، پس بابات بیل رو می‌شناسه، ها؟
‫آره، عالیه ‫عجب دنیای کوچیکیه
‫آره. ممنون که به این سرعت ‫ وقت گذاشتین باهام صحبت کنین
‫خب، چند دقیقه بیشتر وقت ندارم
‫- ولی گفتی داری یک مقاله می‌نویسی؟ ‫- آره، چند دقیقه بیشتر لازم ندارم
‫برای روزنامه‌ی "میچو" توی "توکیو"ـه
‫داریم داستانی در این مورد می‌نویسیم ‫که چطور نوآوری‌های پزشکی آمریکا
‫به ژاپن می‌رسن
‫خب، هر کمکی از دستم بربیاد ‫با کمال میل انجام میدم
‫خب، برای شروع، در مورد لیست ‫متقاضیان پیوند چی می‌تونی بهم بگی؟
‫خب، لیستش طولانیه ‫الان حدوداً 400 نفر توش هستن
‫و فقط آمریکایی‌ها هستن ‫یا شهروندهای کشورهای دیگه هم هستن؟
‫اینجا خارجی‌ها رو درمان نمی‌کنیم ‫این لیست مختص آمریکایی‌هاست
‫و متوسط زمان انتظار ‫برای یک کبد چقدره؟
‫خب، اینجا، می‌تونه تا 5 سال باشه
‫خب، امیدوارم کمکت کرده باشم ‫شرمنده عجله می‌کنم، ولی باید برگردم
‫- نه، خیلی ممنون که وقت گذاشتی ‫- خواهش می‌کنم
‫- چه ساعت قشنگی داری ‫- اوه. آره، ممنون
‫دکتر واکر، چه درصدی از مریض‌های توی لیست ‫در انتظار کبدی
‫که هرگز نمیاد می‌میرن؟
‫خب، حدوداً 10 درصدی میشه
‫و این ساعت واشرون کنستانتین ‫رو از کجا آوردی؟
‫جانم؟
‫ساعتت. مارک واشرون کنستانتینه، درسته؟
‫- تعداد زیادی ازشون تولید نمی‌کنن ‫- متوجه منظورت نمیشم
‫قضیه اینجاست
‫خوشحال میشم مقاله‌ای بنویسم
‫که چقدر تو و بیمارستان ‫سنت‌مری بی‌نظیر هستین
‫ترجیح میدم در مورد این ساعت
‫و اینکه هدیه‌ی ‫ یک خلافکار رده‌بالای ژاپنی بوده
‫که اومده اینجا، توی لیست انتظار جلو زده ‫و تو عملش کردی، مقاله ننویسم
‫- ببین، من چاره‌ای نداشتم ‫- ولی اگر بهم کمک نکنی، می‌‌نویسم
‫و بعد می‌تونی حرفه‌ت رو ببوسی بذاری کنار
‫« ادوارد واکر، رئیس بخش پیوند »
‫کاتاگیری-سان
‫- جیک ‫- آماده‌ای بهت بگم؟
‫نه تنها توزاوا توی بیمارستان سنت‌مری ‫پیوند کبد انجام داده
‫به محض اینکه کبدی پیدا شده
‫فرداش برای عمل آماده بوده
‫- کی اینو بهت گفته؟ ‫- دکتر جراحش...
‫دکتر واکر. میگه مریضش ‫سرتاپا پر از خالکوبی بوده
‫به‌زحمت انگلیسی بلد بوده
‫بیرون اتاق جراحی و بیرون بخش ریکاوری ‫نگهبان گذاشته بوده
‫و مریض به اسم، اینجا رو داشته باش ‫"اسپنسر تاناکا" ثبت شده بوده
‫اس.ت
‫و بعد از عمل، چند تا ژاپنی کت‌و‌شلوار پوش
‫به واکر یک ساعت 250 هزار دلاری دادن
‫و بهش گفتن ممنون میشن ‫اگر صداش رو درنیاره
‫پس قضیه از این جریان بوده
‫سوال اصلی اینجاست
‫توزاوا چطوری تونسته ‫لیست پرواز ممنوع رو دور بزنه؟
‫به کی رشوه داده ‫که بتونه همچین کاری بکنه؟
‫- یک داستان توی این قضیه هست ‫- و سوالات بی‌شمار
‫- کی برمی‌گردی ژاپن؟ ‫- چهار روز دیگه اینجا هستم
‫جیک، ما 4 روز وقت نداریم
‫من 4 روز وقت ندارم!
‫نمی‌تونم ول کنم و برم ‫خانواده‌م منو می‌کشن
‫جیک، توزاوا داره قدرتش رو تثبیت می‌کنه
‫الان مدرک مهمی ‫بر علیهش پیدا کردی!
‫متاسفم که اینو ازت می‌خوام...
‫ولی اگر این قضیه رو تمام نکنیم
‫ممکنه افراد خیلی بیشتری اینجا بمیرن
‫ازت می‌خوام بیای توکیو. همین الان
‫منزل ادلستین بفرمایید
‫سلام. اوضاع چطور پیش میره؟ ‫چیزی که می‌خواستی پیدا کردی؟
‫خوشحالم
‫بی‌صبرانه منتظرم کل جریان رو بشنوم ‫داری برمی‌گردی؟
‫کجا؟ توی دالاس چیکار می‌کنی؟
‫جیک، پس... به جس قول دادی
‫اگر تو نباشی اون چیکار...؟ ‫منتظرت بوده که...
‫آدم اینطوری کار انجام نمیده ‫به مامانت چی بگم؟
‫می‌فهمم که بهت نیاز دارن ‫ولی همیشه مسائل مهم‌تر
‫و ضروری‌تر از خانواده‌ت پیدا میشه
‫به‌شرطی که خودت این اجازه رو بدی
‫مراقب خودت باش
‫بهش شلیک کن!
‫لعنتی! بیا بریم!