‫[کِنت]
‫[در مسیر لندن]
‫هی!
‫به نام عیسی مسیح، خدای احد و واحد ‫این‌جا رو فورا ترک کنید!
‫خیلی شُلی، کافر.
‫اجازه بدید بانوی کِنت رو معرفی کنم.
‫خانمِ این خونه.
‫بهشون بگو.
‫می‌گم بگو!
‫جنگ شما بیهوده‌ست.
‫پادشاه اتلرد دیگه مُرده.
‫- دروغ می‌گه. ‫- برادر چرا باید دروغ بگه؟
‫که گولمون بزنه. ‫که ازش محافظت کنه.
‫کِی افتاد مُرد؟
‫ده روز پیش.
‫الآن پسرش ادموند جانشینش شده.
‫شوهرت کجاست؟
‫فرار کرد لندن.
‫رفت پیش بقیه اشرافی‌ها.
‫تو رو ول کرد رفت؟
‫چه مرد شریفی.
‫خیلی خبر خوبیه.
‫ادموند بچه‌ست.
‫اشرافی‌ها هم برای دفاع ‫از لندن ازش حمایت نمی‌کنن.
‫باید وارد عمل بشیم.
‫من واسه لندن نیومدم این‌جا.
‫اومدم گردن اتلرد رو بزنم.
‫منم بهت قول می‌دم که...
‫گردن پسرش رو بزنی.
‫[لندن]
‫شمشیر پدرم.
‫شمشیر یه پادشاه.
‫الآن دیگه برای من...
‫و نوادگان من می‌شه.
‫ممنونم.
‫کارت خوب بود.
‫علیاحضرتا، من که کاری نکردم.
‫شاه ادموند به تنهایی ‫از پس استرونا بر اومد.
‫پدرت رو سربلند کردی.
‫همین که استرونا برسه ‫می‌فرستمش به جنوب...
‫به پشت کانوت، که توی ‫مرداب‌ها به دام بیفته.
‫پس من چی می‌شم؟
‫می‌خوای تا تموم شدن جنگ ‫پشت این دیوارها قایم بشم؟
‫اگه دوست داری قایم شو.
‫ولی جون تو برای انگلستان به قدری مهمه ‫که نباید توی جنگ به خطر بیفته.
‫بعد تضعیف نورس‌ها توسط استرونا، ‫تو پذیرای تسلیم اون‌ها می‌شی.
‫نه.
‫وقتی استرونا برسه، من می‌خوام ‫باهاشون به میدان نبرد برم.
‫اعلی‌حضرت شما هنوز پادشاه نشدید.
‫پس همین یه دلیلی می‌شه ‫که حتما من باید پادشاه بشم.
‫رسیدن به تاج و تخت موجب ‫تشدید شدن خطرات می‌شه.
‫چه خطری؟
‫بعد تاج‌گذاری، سرنوشت تو و انگلستان ‫برای همیشه در هم تنیده می‌شه.
‫اگه تو شکست بخوری، ‫کل انگلستان شکست می‌خوره.
‫بهتره خطراتش با استرونا باشه.
‫شکوه و جلالش چی؟
‫همین خودش خطر نیست؟
‫بعد از موفقیتش، اشرافی‌ها به چشم...
‫یک پادشاه ممتاز تر بهش نگاه نمی‌کنن؟
‫خودم درستش می‌کنم.
‫زیادی داره سرکش می‌شه.
‫منتظر این لحظه بوده.
‫حالا که یورش بردیم، ‫دیگه وایکینگ شدیم.
‫شانس آوردیم.
‫امروز اودین پشت ما بود.
‫اودین ما رو برای والهالا ارزیابی کرد،
‫و دید که مستحقش هستیم.
‫هوم.
‫- این چیه؟ ‫- مال توئه.
‫بیشتر به کار تو میاد تا زن من.
‫وای.
‫یه بار رفت نیال جنگید،
‫الآن شده ثروتمندترین مرد گرین‌لند.
‫توی اولین نبردت خوب جنگیدی.
‫خوب به‌درد جنگ می‌خوری.
‫برو اون طرف.
‫حالا می‌فهمم چرا بابام توی آدم کشتن...
‫...کارش خوب بود.
‫تمرین کرده بود.
‫مگه مسیحی‌ها نباید دل‌رحم باشن؟
‫هستیم دیگه.
‫زنده‌ای.
‫ولی من در درجه اول وایکینگم.
‫نکنه باهاش مشکلی داری؟
‫به‌نظر که فرق زیادی ندارن.
‫اشتباه می‌کنی.
‫به عنوان یه وایکینگ، ‫انتقام اولویت اول منه.
‫ولی به عنوان یه مسیحی...
‫از فضایل منجی خودم پیروی می‌کنم؛
‫رحمت...
‫...بخشش و عشق.
‫این ساکسون رو برای پیروی از پادشاهش ‫توی یک جنگ نامقدس می‌بخشم.
‫با خاتمه دادن به دردش...
‫...رحمتم رو نشونش می‌دم.
‫پس عشقی که گفتی کجاست؟
‫موقع انجامش عشق می‌کنم.
‫من نمی‌خواستم بجنگم ‫که بیشتر شبیه پدرم بشم.
‫تو جنگیدی تا دنیا تو رو ‫به جای اون به خاطر بسپاره.
‫فکر کردی کسی نمی‌دونه؟
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی مخفی‌اش کنی.
‫بازم آب بیار.
‫اگه این همون شکوهیه که قولش رو داده بودی...
‫تا این‌جاش که شبیه کارهای پدرم بوده.
‫وقتی بهش برسی خودت می‌فهمی ‫شکوه و افتخار چیه لیف اریکسون.
‫باور کن.
‫مسیر رسیدن بهش همین‌جاست.
‫بیشتر.
‫همینه، ارباب.
‫- عالی بود، ارباب. ‫- من آماده‌ام!
‫کجان این وایکینگ‌ها؟
‫اعلی‌حضرت، با کمال احترام باید بگم...
‫که هنوز آماده نیستین.
‫حتی پدر شما قبل رسیدن به موفقیت، ‫چندین بار شکست رو تجربه کرد.
‫من مشکلی با یادگیری ندارم گادوین.
‫ولی ترجیح می‌دم به جای شکست، ‫از پیروزی‌هام درس و عبرت بگیرم.
‫بزن.
‫می‌خوای با من مبارزه کنی؟
‫برید کنار!
‫تو که نمی‌خوای آبروت رو جلوی...
‫آخرین باری رو یادتون هست ‫که شکست خورده بودین؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫سربازهای شما با جدیت حمله نمی‌کنن، ‫ولی من مشکلی توش نمی‌بینم.
‫به‌نظرتون وایکینگ‌ها ‫به شما مهلت می‌دن؟
‫اعلی‌حضرت من دشمن شما نیستم.
‫تکبر شما دشمن‌تونه.
‫با چه جرأتی از تکبر می‌گی...
‫وقتی خودت غرقش شدی؟
‫اما اختیارش دست خودمه.
‫و اگه می‌خوایین جانشین برحق ‫تاج و تخت پدرتون باشین...
‫شما هم باید اختیارش رو دست بگیرید.
‫تو راه مرسیا...
‫بهم گوشزد کردی که ‫به غرایزم گوش بدم.
‫همون نصیحتت بود که ‫سر قضیه استرونا کمکم کرد.
‫همون غرایزم الآن بهم می‌گن ‫که نباید برای تاج‌وتخت معطل کنم.
‫وایکینگ‌ها اومده بودن ‫پدر شما رو مجازات کنن.
‫سرِ ایشون دیگه غنیمت قابل دستیابی‌ای نیست. ‫اما سرِ شما هست.
‫به تعویق انداختن تاج‌گذاری شما...
‫برای جلوگیری از همین خطراته.
‫[سوئد]
‫[در مسیر آپسلا]
‫چه‌قدر این‌جا قشنگه.
‫نه!
‫توکی تحمل کن!
‫تحمل کن توکی!
‫توکی تحمل کن!
‫بیا دیگه!
‫توکی.
‫توکی مُرده.
‫چیزی نیست.
‫توی کمتر از یک ساعت ‫ارتش من رو سرنگون کردن.
‫صدها قایق بودن.
‫اگه علیه‌شون فرصتی داشته باشیم، ‫باید مرسیا کنارمون باشه.
‫ممکنه استرونا با جنگ ‫علیه لندن موافقت نکنه.
‫پس باید چند تا مأمور سرّی ‫بفرستیم کنار نورسمن‌ها،
‫که از دین‌گلد بخواییم ‫این یورش‌ها رو تموم کنه.
‫یورشی در کار نیست. ‫عملا جنگ شده.
‫جنگی که شما با کشتن اون‌ها ‫به سر خودتون آوردین.
‫آره، طلاهای شما رو به غنیمت می‌برن،
‫ولی دلیلی نداره که ‫همه‌تون رو سلاخی نکنن.
‫انتقام وایکینگ‌ها همین شکلیه.
‫استراتژی تو... همین بود؟
‫چطوری می‌خوای یه ارتش ‫بفرستی اون طرفش؟
‫به اون سمت چند تا راه هست.
‫اون‌طرف هم یه پل به ‫ورودی جنوب لندن هست.
‫امشب چند تا دیده‌بان می‌فرستیم ‫که آمارش رو در بیارن.
‫کی رهبری‌شون می‌کنه؟ خودت؟
‫نه. یه نفر دیگه مد نظرم بود.
‫من؟
‫باید متوجه بشیم دشمن ‫اطرف پل چقدر نیرو داره.
‫رهبریِ همچین مأموریتی خودش افتخاره.
‫اگه انقدر مایه افتخاره، ‫چرا خودت تصاحبش نمی‌کنی؟
‫لابد فکر کرده گرین‌لند باتلاقه.
‫شاید می‌خواد سرت به باد بره.
‫خودم هم قراره باشم.
‫من اومدم یه حسابی رو صاف کنم.
‫هرکاری لازم باشه می‌کنم.
‫پس ما...
‫ما هم باهات میاییم.
‫قایق و ستاره‌ها رو به این ‫پیاده‌روی ترجیح می‌دم.
‫منم همین‌طور.
‫این کیه؟
‫راهنمامون. از خودمونه.
‫نگران نباش.
‫مادرش دانمارکی بود. ‫روز برایس مقدس کشته شد.
‫شاهزاده هارالد.
‫مشعل واسه چیه؟
‫مه و جزر و مد نزدیکه.
‫فقط با مشعل می‌شه ‫جلو پا رو دید.
‫فریا...
‫خیلی تو شرایط سخت کمکم کردی.
‫می‌دونم الآن هم صدام رو می‌شنوی.
‫نمی‌دونم واسه چی این‌جام.
‫نمی‌دونم این سرزمین غریب ‫چه ربطی به سرنوشت من داره.
‫ولی بهم جرأت بده.
‫دوستانم رو تا والهالا همراهی کن.
‫و اگه صلاح دیدی...
‫خودم رو هم همراهی کن.
‫توجه‌ها رو جلب نکنین.
‫چقدر دیگه مونده؟
‫وقتی صدای زنگ‌های لندن بیاد، ‫یعنی نزدیک پل شدیم.
‫نباید معطل کنیم.
‫بخوابید رو زمین. ‫کمین کردن!
‫- از کجا می‌زنن؟ ‫- روی آب.
‫مشعل‌هاتون رو بندازین. ‫این‌طوری می‌بینن کجایین.
‫- نور! ‫- تکون بخور!
‫شلیک!
‫بلند نشین!
‫- تکون بخور! ‫- اولف!
‫عقب نشینی!
‫- نه! نه! ‫- لیو کمکم کن.
‫عقب نشینی!
‫- ولش کن بریم. ‫- نه!
‫عقب نشینی!
‫- ولش نکن! ‫- باید همین الآن بریم!
‫- نه! ‫- دیگه مُرده لیو.
‫نه! نه!
‫- لیف! ‫- نه! زودباش برو!
‫معطل نکنین.
‫بدو لیو!
‫چی شد؟
‫کمین کرده بودن.
‫انگار به پست نگهبان‌ها خوردی.
‫نگهبان نبودن. ‫کمین کرده بودن.
‫دیگه داری بزرگش می‌کنی.
‫جدی می‌گی برادر؟
‫بیا بریم بالا سر جنازه‌ها، ‫ببین اونا بهت چی می‌گن.
‫بسه.
‫تونستین به پل برسین؟
‫نه. نتونستیم هیچی بفهمیم.
‫به جز این که اونا چند قدم ‫از ما جلوتر بودن.
‫برو!
‫این دیگه چیه؟
‫پرچم پادشاهه.
‫فقط پرچم نیست.
‫خط و نشون کشیدنه.
‫وایکینگ‌ها قرار نیست جایی برن.
‫ببخشید چی گفتین؟
‫می‌خوام همون‌جایی که هستن بمونن.
‫ولی چرا؟
‫چون نقشه من همینه.
‫وقتشه منم یه حرفی بزنم.
‫توی راه مرسیا که بودم،
‫استرونا رو متقاعد کردم ‫که سمت لندن نیاد...
‫که توی باتلاق گیر بیفتن.
‫استرونا هم وعده‌اش رو بهتون داد.
‫بله.
‫ولی می‌دونید که توی جنگ ما، ‫حضور مرسیا خطراتی هم داره.
‫بعد این‌که وایکینگ‌ها رو شکست دادیم،
‫برای جلوگیری از این خطرات ‫کمک شما رو می‌خوام.
‫زنده‌باد شاه ادموند.
‫موجد وحدت انگلستان.
‫- همینه. ‫- موافقم.
‫با اذن علیاحضرت خواهشمندم ‫تاج‌گذاری شما رو پیش ببرم.
‫با تاج‌گذاری ادموند زندگی ‫همه‌مون رو به خطر می‌ندازی.
‫اجازه دادی یه بچه سرکش ‫اختیارت رو دست بگیره.
‫بنده مخالفم.
‫اجازه دادم پادشاه بعدی انگلستان ‫اختیارم رو دست بگیره.
‫موفقیتش به خودمون بستگی داره.
‫خودمون؟
‫انتظار داری کمکت کنم؟
‫متأسفانه چاره دیگه‌ای هم ‫ندارید علیاحضرت.
‫با موفقیت ادموند به چیزهای زیادی رسیدین،
‫ولی اگه شکست بخوره بیشتر هم از دست می‌دین.
‫عذرمی‌خوام، ولی باید برم ‫تدارکات تاج‌گذاری رو فراهم کنم.
‫پیداش نشد؟
‫باید بری پیش طبیب.
‫اگه وضعش بدتر بشه ‫دیگه نمی‌تونی بجنگی.
‫برمی‌گردیم دنبالش.
‫نه.
‫اگه زنده مونده بود ‫تا الآن پیداش می‌شد.
‫اگه زنده نباشه هم، خودمون رو برای ‫یه جنازه به خطر می‌ندازیم.
‫اگه خودش بود نمی‌خواست.
‫اگه مُرده باشه، دیگه دلیلی نداره ‫توی این کشور مسخره بمونیم.
‫هرموقع مایل بودین می‌تونین برین.
‫خودم حساب فریدیس رو صاف می‌کنم.
‫یالا. چیزی نمونده.
‫بیایید کمک.
‫تو پزشکی؟
‫- زخمی شدی؟ ‫- خودم نه. دوستم.
‫فکر کنم داره می‌میره.
‫مواظبش باش.
‫آروم.
‫آفرین.
‫فکر کردم مُردم.
‫ولی نمُردی.
‫حتما حکمت خدایان بوده.
‫چند نفر از افرادمون مُردن؟
‫شیش نفر.
‫با همون اولف، دوست خودت.
‫کانوت فکر می‌کنه ساکسون‌ها برای...
‫حمله از جنوب لندن ‫واسمون خط و نشون کشیدن.
‫نظر خودت چیه؟
‫من که نمی‌دونم.
‫ولی می‌خوام تهش رو در بیارم.
‫یرسا چی شد؟
‫احتمال خوب شدنش هست.
‫ممنونم.
‫- حالا نوبت خودته. ‫- چیزیم نیست.
‫اونش رو من تشخیص می‌دم.
‫برگرد.
‫پس مسیحی هستی.
‫نه.
‫یه مردی برخلاف میل خودم ‫این کار رو باهام کرد.
‫خیلی وقت پیش. ‫یه مرد مسیحی.
‫کی به تو و دوستت حمله کرد؟
‫یه مردی تو راه آپسلا.
‫یه جنگجویی که روی پیشونی‌اش ‫یه علامتی داشت؟
‫آره.
‫یهویی بهمون حمله کرد.
‫مگه کیه؟
‫به مسافرها حمله می‌کنه.
‫الآن کجاست؟ ‫اومد دنبالت؟
‫نه. خودم کشتمش.
‫همین الآن برو آپسلا.
‫کشیش اون‌جا بهت کمک می‌کنه.
‫می‌خوام منتظر دوستم بمونم.
‫بذار اسبت همین‌جا بمونه، ‫از مسیر شیب‌دار برو.
‫مسیر اصلی جای امنی نیست، ‫اسبت هم راحت شناسایی می‌شه.
‫نگران چی هستی؟
‫فقط گوش کن. برو.
‫تا وقتی برگردی خودم ‫مراقب دوستت هستم.
‫باشد که خداوند تاج جلال و عدالت را ‫بر سر شما نهاند.
‫و باشد که تاج یک پادشاهی جاودانی را...
‫با عطای کسی که ‫پادشاه ابدی‌ست به دست آورید.
‫قاطع بایستید و زین پس ‫قاطع هم بمانید.
‫آمین.
‫از این طرف!
‫غذا رو بیار، باید تقسیم بشه.
‫غذاها رو ببین.
‫دارن برای محاصره آماده می‌شن.
‫چیزیت شده؟
‫چرا خاکی شدی؟
‫دوستت چش شده؟
‫حرف نمی‌زنه؟
‫از وقتی وایکینگ‌ها ‫روستاشون رو آتیش زدن ساکته،
‫بچه‌هاش رو کشتن،
‫حیوون‌هاش رو بردن،
‫- زنش هم به غنیمت بردن. ‫- وای.
‫بهت چی گفت؟
‫گفت یه حموم برو.
‫پل این طرفه.
‫برید کنار!
‫راه بیفتید!
‫گاری رو تکون بده!
‫تو. همون‌جا وایستا.
‫بکشش بالا!
‫آزاد کن!
‫خیلی‌خب. ‫مستقیم.
‫هل ندین!
‫[آپسلا]
‫کافر بودن.
‫روی زمین دو تا رد خون هست. ‫از این طرف رفتن.
‫پیداشون کن.