‫تکون بخورین!
‫[جاده وینگولمارک] ‫[قرارگاه اولاف]
‫کجاست؟
‫آهای، آهای، آهای!
‫اولاف کجاست؟
‫بردنش!
‫ریش‌چنگالی بردش!
‫تیر خودم اول بهش خورد.
‫تو باید آشپزی کنی.
‫این‌قدر تند نرو.
‫تیر من به قلبش خورد.
‫نه تنها خودت آشپزی می‌کنی، ‫بلکه خودت حملش می‌کنی.
‫[نروژ، هالوگالند] ‫[سیصد و بیست کیلومتر شمال کتگات]
‫بذار مرهمت رو عوض کنم.
‫حس می‌کنم خوب شده.
‫بذار ببینمش.
‫زخمت بسته شده.
‫- اوهوم. ‫- عفونتش هم رفع شده.
‫بهت که گفتم.
‫ولی کاملا خوب نشده.
‫ولی در حدی هست که برم کتگات.
‫خودت ببندش.
‫فریدیس.
‫نمی‌شه که تا ابد اینجا بمونم.
‫باید ریش‌چنگالی رو ببینم ‫و خواهان حقم باشم.
‫اون‌وقت انتظار داری نروژ رو ‫همین‌جوری بهت تحویل بده؟
‫کنوت جلوم سوگند خورده بود.
‫درسته، ولی پدرش نخورده بود.
‫ریش‌چنگالی که با ارتش نرفته کتگات ‫تا از توافقتون محافظت کنه.
‫وقتی براش توضیح بدم، درک می‌کنه.
‫افتاده دنبال اولاف!
‫واسه چی خیال می‌کنی ‫دنبال خودت نیست؟
‫به علاوه، ما که اصلا از وضعیت کنونی ‫کتگات خبر نداریم...
‫و نمی‌دونیم کی هنوز زنده است.
‫واسه همین باید برگردم دیگه.
‫من از ریش‌چنگالی وحشت ندارم.
‫شاید بهتر باشه داشته باشی.
‫خب، تو ترجیح می‌دی چیکار کنی؟
‫همین‌جا تو حیات وحش بمونیم؟
‫آره.
‫یا بریم یه جای جدید.
‫چه اشکالی داره که آدم بچه‌هاش رو تو محلی...
‫صلح‌آمیز بزرگ کنه ‫و شاهد جنگ نباشن؟
‫آخه بچه‌های من قراره ‫حکمرانان نروژ باشن،
‫نباید تو حیات وحش قایم بشن!
‫بچه‌های تو؟
‫بچه‌های ما.
‫البته اگه نعمتش از آنمون بشه.
‫فریدیس...
‫من باید برگردم.
‫خودت هم می‌دونی.
‫می‌خوام تو هم باهام بیای.
‫خودم می‌دونم برگشتن خطرناکه، ‫ولی باید برگردم.
‫اولاف باید تقاص کارش رو پس بده.
‫بیا. خواهش می‌کنم.
‫باید ادامه بدیم.
‫مادر!
‫به کتگات خوش اومدی! حرف نداره، مگه نه؟
‫خارق‌العاده است.
‫- لیاقت مرگ رو هم نداری. ‫- یالا دیگه اعلی‌حضرت. برو!
‫لیاقتت همینه!
‫[لندن]
‫صبح به خیر علیاحضرت.
‫امروز صبح کشتی‌ای از دانمارک رسید ‫و اخباری به دستمون رسوند.
‫پادشاه کنوت خبر داده تو دو نبرد عظیم ‫با مردم وند پیروز شدیم.
‫خب، خبری از بازگشتشون به انگلستان نشده؟
‫فعلا نشده علیاحضرت.
‫باز هم گفتن نگران امنیتتون هستن.
‫خودم براشون نامه‌ای می‌نویسم ‫و می‌گم در امانم...
‫که موقع رفتن به دستشون برسونین.
‫اگه خودت دلایلی واسه عدم امنیتم ‫به شوهرم ارائه نمی‌دادی،
‫نگران امنیتم نمی‌شد.
‫چون محافظت از شما و لندن ‫در غیاب ایشون وظیفه منه،
‫دلایل مربوطه رو بیان می‌کنم.
‫ حرف‌هایی به گوشم رسیده.
‫من نگران حرف‌هایی که ‫به گوشت رسیده نیستم.
‫محافظان ما حرف ندارن.
‫هاسکارل‌ها نمی‌ذارن فرد خطرناکی ‫وارد کاخ بشه،
‫من هم تو نامه‌ام در همین راستا ‫به کنوت اطمینان خاطر می‌دم.
‫من هر تهدیدی رو معتبر می‌شمارم.
‫وقتی آدم عین من همه‌چیزش رو از دست بده،
‫عادت می‌کنه واسه بدترین شرایط آماده بشه...
‫که دیگه چنین اتفاقی رخ نده.
‫باید به این خصوصیتم عادت کنی.
‫آره. امیدهات رو می‌گم.
‫بچه‌های زیادی داریم.
‫تو هم از صمیم قلب دوستشون داری.
‫خودشون بدون تجربه ترسی ‫که خودم داشتم بزرگ می‌شن.
‫وقتی بزرگ شدن، سراسر کشور پخششون می‌کنم...
‫که هر کدوم قلمرو خودشون رو داشته باشن ‫و پیشرفت کنن.
‫فقط بزرگ‌ترینشون رو نمی‌فرستم.
‫قراره آدم خاصی باشه.
‫جنگجوی بزرگ، باسواد و عاقلی می‌شه.
‫یه روزی هم...
‫پادشاه می‌شه.
‫- پادشاه انگلستان می‌شه؟ ‫- آره.
‫خانواده هیچ‌کدوممون ‫از خاندان سلطنتی نیستن.
‫تازه، اگه بودن هم...
‫دو پسر ملکه و اتلرد...
‫و بچه‌های خود کنوت...
‫نمی‌ذارن آرزوت محقق بشه.
‫خودت پرسیدی چه آرزویی دارم.
‫مگه می‌شه آرزو غیرممکن باشه؟
‫چی دیدی؟
‫اِم...
‫گمون کنم گرگی رو دیدم،
‫ولی اشتباه کرده بودم.
‫واقعا؟
‫صرفا چون اینجا نیست، ‫دلیل نمی‌شه ندیده باشیش.
‫احساس خطر می‌کردی؟
‫نه، صرفا...
‫غافلگیر و مبهوت شده بودم.
‫خوبه.
‫این رو یادت بمونه.
‫واسه چی؟ یعنی چی؟
‫نشانه‌هایی که دربه‌در دنبالشونی ‫همه‌جا هستن فریدیس،
‫کافیه به مشاهدات و احساساتت اعتماد کنی.
‫از این معماها راجع به آینده خسته شدم.
‫اصلا جوابم رو نمی‌دی.
‫اینجا جای آرامش‌بخشیه،
‫ولی فریادهایی که ازشون فرار می‌کنی، ‫صرفا چون به گوشت نمی‌رسن،
‫قطع نشدن.
‫حالت خوبه؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫باهات میام کتگات.
‫جایگاه خوبی جور کردیم.
‫می‌گن اسون ریش‌چنگالی می‌خواد ‫اولاف رو اعدام کنه.
‫اعدام سنت انگلیسی‌هاست.
‫باید عقاب خونین رو اجرا کنن. هوم.
‫اعدام درست و حسابی ‫وایکینگ‌ها اون شکلیه.
‫ولی خیلی از سنت‌هامون رو به زواله.
‫برو رد کارت.
‫تو لیف اریکسونی، مگه نه؟
‫برادر فریدیسی.
‫من یورندرم.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه.
‫خواهرت هم میاد اعدام رو تماشا کنه.
‫به تو چه؟
‫هنوز هم خیلی‌ها ‫آخرین دختر اوپسالا محسوبش می‌کنن.
‫به نظرم دلش می‌خواد اطمینان حاصل کنه ‫که اولاف هارالدسون، ظالم مسیحی،
‫به سزای اعمالش می‌رسه.
‫بیش از هر چیزی، ‫از خائن جماعت متنفرم.
‫تو هم خائنی...
‫اولاف هارالدسون.
‫نیستم.
‫کنوت بدون اطلاع من...
‫حق خودم رو به برادرم وعده داد!
‫کاملا حق داشتم.
‫اصلا حق نداشتی.
‫اصلا حق نداشتی نروژ رو ‫تصاحب کنی، با این حال...
‫در خفا ارتش تشکیل دادی.
‫با بقیه توطئه کردی ‫که از قلمرو پسرم جداش کنی.
‫بهتره بکشمت.
‫من رو بکش! من رو بکش!
‫فقط برام سخنرانی نکن.
‫وای، ولی قصد ندارم بکشمت.
‫نقشه دیگه‌ای ریختم.
‫نه! نه!
‫کنوت درگیر مبارزه سر دانمارک شده، ‫من هم باید بهش ملحق بشم.
‫نوه‌ام اسوین رو...
‫پادشاه نروژ اعلام می‌کنم.
‫اسوین؟
‫به یه ماه نمی‌کشه ‫که یارل‌ها می‌کشنش.
‫نه بابا، نه، نه، نه، نه. ‫نه‌خیر، نمی‌کشنش.
‫آخه خودت ازش محافظت می‌کنی.
‫اگه خیال کردی واسه نجات جون خودم...
‫محافظ اون پسرک می‌شم، ‫خیلی احمقی.
‫ترجیح می‌دم بمیرم.
‫آره، خودم می‌دونم ‫ترجیح می‌دی بمیری.
‫واسه همین هم قرار نیست ‫جون خودت رو نجات بدی.
‫پدر.
‫وایستین!
‫مگنوس!
‫پیشنهادم از این قراره:
‫از نوه‌ام محافظت کن، ‫راهنماییش کن که پادشاه،
‫وایکینگ و مرد خوبی باشه،
‫جوری مقابل کل دشمنان ازش محافظت کن ‫که انگار بچه خودته،
‫من هم همین کار رو ‫در قبال پسرت می‌کنم.
‫اگه چنین کاری بکنی،
‫قول می‌دم تاج و تخت نروژ...
‫با این که اصلا به خودت نمی‌رسه،
‫به وقتش...
‫به خودش می‌رسه.
‫ولی...
‫اگه بلایی سر اسوین بیاد...
‫بهم قول می‌دی؟
‫اعلی‌حضرت.
‫- دلیل کارم... ‫- طمع سیری‌ناپذیر خودت بود!
‫حق همسریم حکم می‌کرد ‫چنین کاری کنم.
‫تو قلمرو پسرم رو به خطر انداختی!
‫ولی بدتر از اون، به من نارو زدی!
‫بهتره بدم بکشنت.
‫به جاش...
‫خونه جدیدت همین‌جاست.
‫اینجا؟ تو کتگات؟
‫آره، همین‌جا تو کتگات! ‫خیال کردی واسه چی آوردمت اینجا؟
‫که پسرهام رو برداریم و برگردیم یلینگ.
‫نقشه دیگه‌ای ریختم.
‫من رو آوردین اون سر دنیا!
‫آلفیگو!
‫سپاس‌گزار باش که هنوز در قید حیاتی!
‫مردم کتگات!
‫جمعتون کردم که اعلام کنم...
‫نوه‌ام، اسوین کنوتسون...
‫پادشاه جدید نروژ می‌شه!
‫مادرش،
‫ملکه آلفیگوی دانمارک هم...
‫تو کتگات می‌مونه و نایب‌السلطنه‌اش می‌شه.
‫ضمنا، جهت اطمینان حاصل کردن ‫از امنیت و محافظت کتگات،
‫یارل اولاف هارالدسون رو که قبلا...
‫دشمنم بود، اما الان...
‫دوستم شده، محافظ پادشاه کنم.
‫امروز کسی رو اعدام نمی‌کنیم.
‫ممنون پادشاه ریش‌چنگالی.
‫ناامید شدین؟
‫پس باید حالتون رو عوض کنیم.
‫دوستان!
‫متحدی قدیمی کتگات رو تهدید می‌کنه.
‫برادرم، هارالد سیگردسون...
‫معتقده پادشاه بر حق نروژه...
‫و فریدیس اریکسداتر رو که جادوگری بی‌دینه...
‫قانع کرده از اعمالش حمایت کنه.
‫همین الان دارن...
‫ارتش عظیمی از بت‌پرستان ‫تشکیل می‌دن که مسیحیان رو بکشن...
‫و به کتگات حمله کنن!
‫ولی من نمی‌ذارم چنین کاری بکنن.
‫چیکار می‌کنین؟
‫این صندوق علاوه بر ‫دو صندوق دیگه در همین حد...
‫جایزه فرد یا خانواده‌ایه ‫که سرشون رو برام بیارن!
‫بجنبین.
‫مادر، خودشه.
‫خودشه.
‫دیدی؟
‫باید بریم. بیا دیگه. بیا.
‫- اول پول بدین، بعدش می‌تونین برین. ‫- ببینین! من که گفته بودم خودشه!
‫تو خودشی، مگه نه؟
‫- کی رو می‌گی؟ ‫- تو فریدیسی!
‫محافظ دینی، مگه نه؟
‫متوجه منظورت نمی‌شم.
‫ولی من آزمون سپرت رو تو کتگات دیده بودم.
‫شمشیرت همونه!
‫اومدی کمکمون کنی، مگه نه؟
‫نه.
‫شرمنده‌ام، ولی اشتباه گرفتی.
‫بیا، باید سریع سوار قایق بشیم.
‫کجا می‌رین؟
‫کورا قبل از سرنگونی کتگات ‫روستامون رو نابود کرده بود.
‫الان هم یارل‌های مسیحی نمی‌ذارن ‫بازسازیش کنیم.
‫می‌ریم خونه جدیدی پیدا کنیم.
‫ولی اون قایق‌ها در حد دریا نیستن.
‫اگه طوفان بشه، تو آب غرق می‌شین.
‫بهمون گفتن سوار کشتی می‌شین.
‫که کجا برین؟
‫به اوپسالای جدیدی اون‌طرف دریا می‌ریم.
‫اسمش یومسبورگه.
‫- سه سکه بده بی‌دین. ‫- باید بریم.
‫بجنبین! باید سریع حرکت کنیم، ‫وگرنه از جزر و مد جا می‌مونین.
‫ممنون.
‫دو نفر دیگه هم هستن!
‫سوار اون قایق شو. سوار شو.
‫آمین.
‫به نونه دست نزنین علیاحضرت. ‫مسمومه. نگهبان‌ها، بگیرینش.
‫بگیرینش! وایستا!
‫طرف رو بگیرین!
‫بگیرینش! نذارین فرار کنه!
‫بگیرینش!
‫از اون طرف برین!
‫- بگیرینش! ‫- بگیرینش!
‫بگیرینش!
‫از این طرف!
‫از کدوم طرف؟
‫اون پایینه! بجنبین!
‫ببرینش زندان.
‫مطمئنی خودشونن؟
‫من تو لندن با شاهزاده هارالد جنگیده بودم.
‫قیافه‌اش رو می‌شناسم،
‫اطرافیان زنه هم «محافظ دین» خطابش می‌کردن.
‫کجان؟
‫نه‌خیر. ولی اگه بهاش رو بپردازی، ‫خودم می‌برمت اونجا.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونستی کمکشون کنی.
‫حتی نتونستم اعتراف کنم کی هستم.
‫می‌خوان راهنماییشون کنم، ‫اما به جاش...
‫شک به دلشون می‌اندازم.
‫خیر سرم «محافظ دین»ـم.
‫موفق باشی پسر.
‫یکی دیگه مونده.
‫وقتشه برم.
‫بچه خوبی باش.
‫سر جاتون بشینین.
‫مایه افتخار پدرت شو.
‫مایه افتخارم شو.
‫می‌شم پدربزرگ.
‫به یارل اولاف اعتماد کن.
‫تا بازگشت پدرت یا خودم ‫ازت محافظت می‌کنه.
‫اعتماد می‌کنم.
‫آفرین پسر.
‫به قولم وفا می‌کنم.
‫من هم می‌کنم.
‫به اولاف اعتماد داری؟
‫لزومی نداره بهش اعتماد کنم.
‫خودش باید به من اعتماد کنه.
‫اصلا نباید به حرفت گوش می‌دادم.
‫به حرف طمعت گوش دادی، ‫نه به حرف من.
‫اگه بازم پیشنهادی واسه کسب قدرت داشتی، ‫به کسی نگو.
‫اینجا زن قدرتمندی هستی آلفیگو.
‫ملکه و نایب‌السلطنه مملکت بزرگی هستی.
‫ولی یارل‌هاش خودم و پسرم رو ‫به قاتل می‌رسونن.
‫چنین اتفاقی رخ نمی‌ده. ‫نمی‌ذارم رخ بده. بهم اعتماد کن.
‫به تو اعتماد کنم؟
‫نه‌خیر، دیگه اصلا بهت اعتماد نمی‌کنم.
‫خواهیم دید.
‫اولاف!
‫چی شده؟
‫فهمیدیم شاهزاده هارالد کجاست.
‫جایزه‌بگیران دنبالشن.
‫خیلی‌خب. آماده شین که دنبالشون برین. ‫افرادت رو جمع کن.
‫خب، اعلی‌حضرت.
‫آماده‌این اولین درستون رو یاد بگیری؟
‫هوم.
‫خوبه. قول می‌دم اصلا این درس رو ‫فراموش نکنین.
‫برین!
‫لیف!
‫- جریان چیه؟ ‫- دنبال شما بودن.
‫باید جابه‌جا بشیم.
‫اولاف هم به زودی میاد.
‫بیاین. باید از اینجا دور بشیم.
‫بریم.
‫واسه چی داشتین برمی‌گشتین کتگات؟
‫که ریش‌چنگالی رو ببینم ‫و قول کنوت رو به اطلاعش برسونم.
‫دیگه کار از کار گذشته. ‫ریش‌چنگالی از کتگات رفته...
‫و نوه‌اش رو پادشاه جدید نروژ اعلام کرده.
‫اسوین؟ پسر کنوت رو می‌گی؟
‫آره، اولاف رو هم محافظش کرده.
‫پس واسه چی داریم این‌طرفی می‌ریم؟ ‫باید برگردم و برادرم رو بازخواست کنم!
‫هارالد، اون افراد جایزه‌بگیر بودن.
‫اولاف واسه سر خودت و فریدیس جایزه گذاشته.
‫دیگه هیچ‌جا امن نیست. ‫باید در حرکت باشیم.
‫هنوز گرمه! همین اطرافن.
‫دو جفت ردپا به اینجا ختم شدن.
‫ردپای دیگه‌ای بهشون ملحق شده ‫و بعدش اون‌طرفی رفتن.
‫دارن می‌رن سمت ساحل.
‫بریم!
‫بیا تو.
‫عذر می‌خوام علیاحضرت.
‫صرفا خواستم ببینم ‫چیزی لازم دارین یا نه.
‫فعلا چه اطلاعاتی از آدمکشه ‫دستگیرمون شده؟
‫اطلاعات اندکی دستگیرمون شده، ‫ولی ته و توش رو درمیاریم.
‫فعلا تعداد هاسکارل‌ها رو دم کل درها...
‫افزایش دادم که از امنیتتون ‫اطمینان حاصل کنم.
‫ممنون یارل گودوین.
‫آره، ممنون.
‫عذر می‌خوام که بهت اعتماد نداشتم.
‫شوهرم وقتی برگرده مدیونت می‌شه.
‫خودم هنوز مدیونشونم علیاحضرت.
‫شب همگیتون به خیر.
‫عوض شدی.
‫- هیچی عوض نشده. ‫- چرا، شده.
‫نگاهت فرق کرده.
‫بی‌رحم شده.
‫قبلا هم چنین نگاهی رو...
‫تو چشم پدر دیده بودم، ‫ولی اصلا تو چشم تو ندیده بودم.
‫می‌ریم نوگورود.
‫- بریم نوگورود؟ پیش مردم روس؟ ‫- آره.
‫عمو یارسلاوم حکمرانشونه.
‫براش توضیح می‌دم ریش‌چنگالی ‫زیر سوگندش زده.
‫ازم حمایت می‌کنه.
‫تا نوگورود کلی راهه.
‫چه چاره دیگه‌ای داریم؟ ‫تا آخر عمرمون فراری باشیم؟
‫اگه احتمال تصاحب حق خودم وجود داشته باشه،
‫باید برم نوگورود و واسه جنگ با اولاف ‫ارتش تشکیل بدم.
‫لیف اریکسون!
‫وایستا! از دوستانتم!
‫این آدم رو تو کتگات دیده بودم. ‫از تو سوال کرده بود.
‫- چیکارش داری؟ ‫- من یورندر هستم.
‫- جواب سوالش رو ندادی! ‫- از یومس‌وایکینگ‌هام.
‫- یعنی چی؟ ‫- دزدان دریایی‌ان.
‫سارقین اقیانوسی‌ان.
‫ما به دین قدیمی اعتقاد داریم. ‫خواهش می‌کنم، اومدم کمکتون کنم،
‫ولی اگه می‌خواین زنده بمونین، ‫باید همین الان باهام بیاین.
‫ما باهات جایی نمیایم.
‫نشان چیه؟
‫تار اسکولده. تار دینه.
‫قبلا هم این نشان رو دیدم.
‫گمون کنم بی‌جهت نیومده اینجا.
‫ما اصلا طرف رو نمی‌شناسیم.
‫بگو کجا بریم.
‫کل این افراد به دین قدیمی اعتقاد دارن؟
‫آره، پناهجویان بازمانده پاکسازی مسیحیانن.
‫اگه اولاف اینجا پیدامون کنه، ‫گیر می‌افتیم!
‫نه، قایق‌هامون ‫زودتر بهتون می‌رسن.
‫با این مه نمی‌شه. ‫کسی تو این هوا دریانوردی نمی‌کنه.
‫ما می‌کنیم! با مه و جزر و مد اینجا آشناییم.
‫منتظرمون بمونین.
‫نباید اینجا بمونیم.
‫خیلی خطرناکه.
‫این افراد رو ول نمی‌کنم.
‫اگه قراره آخرین مبارزه‌ام ‫اینجا شکل بگیره،
‫بذار بگیره.
‫من هم کنارت مبارزه می‌کنم.
‫امان از دست گرینلندی‌ها.
‫همیشه آدم رو اذیت می‌کنین.
‫- بیاین. بیاین تو دید نباشیم. ‫- باید اینجا قایم بشیم!
‫- بجنبین! ‫- بیاین، بجنبین!
‫- بفرمایین! ‫- قایم بشین.
‫درست می‌شه. ‫درست می‌شه.
‫دیدم داشتی با کسی صحبت می‌کردی.
‫لیوه؟
‫آره.
‫گمون می‌کردم لیو باشه.
‫بهت چی می‌گه؟
‫می‌گه خشمم رو کنار بذارم.
‫آره، بهش میاد چنین حرفی بزنه.
‫چرا پیش خودته ‫و نرفته والهالا؟
‫چون...
‫دم مرگش ازم خواست بهش قول بدم ‫اونجا می‌بینمش.
‫ولی نتونستم.
‫چرا نتونستی؟
‫آخه دیگه اعتقاد ندارم فریدیس.
‫و خودت ولش نمی‌کنی.
‫هوم؟
‫خب...
‫باید مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫من باردارم.
‫هارالد خبر داره؟
‫نه.
‫تو هم باید بهم قول بدی...
‫- باید بهم قول بدی بهش نگی. ‫- واسه چی نگم؟
‫آخه نمی‌تونم بچه‌ای به دنیا بیارم...
‫که روزی حکمران کشوری مسیحی بشه.
‫خب، به نظرت هارالد می‌گه ‫حتما باید بشه؟
‫نه.
‫آخه نمی‌ذارم چنین اتفاقی رخ بده.
‫به فکر برادرتی.
‫برادر ناتنیمه.
‫نمی‌دونم واسه چی حس می‌کنم بهم خیانت کرده.
‫خودم بهش خیانت کرده بودم.
‫ولی ترک نروژ به این شکل...
‫خیلی دشواره.
‫کل عمرم به فکر چنین سرنوشتی بودم.
‫داری می‌ری، ولی تسلیم نمی‌شی.
‫خودم می‌دونم روزی پادشاه این کشور می‌شی.
‫پیداشون کردیم.
‫برو! برو!
‫دارن میان! دارن میان!
‫برین سمت ساحل! فرار کنین! ‫بدوین، بدوین، بدوین!
‫- بدوین، بدوین! ‫- مستقیم برین!
‫برین سمت ساحل! مستقیم برین! ‫بجنبین! بدوین!
‫بجنبین! بجنبین!
‫فرار کنین! فرار کنین! بدوین! بدوین! ‫مستقیم برین! مستقیم برین!
‫تکون بخورین! بدوین!
‫جای فراری نداریم!
‫جایی فرار نمی‌کنن!
‫رحم نکنین!
‫ایول!
‫همه‌شون رو بکشین!
‫- برین سمت قایق‌ها! ‫- برین سمت قایق‌ها!
‫سوار بشین! سوار بشین! ‫بجنبین! هل بدین!
‫هل بدین!
‫نه!
‫چه آتشی گرفته!
‫اومدیم دنبال خودت فریدیس.
‫تو یومسبورگ بهمون ملحق شو.
‫خداحافظ برادر عزیزم.
‫همیشه تو قلبمی.
‫تو هم همین‌طور.
‫نوگورود سمت شرقه.
‫من هم اصلا قصد ندارم ‫تا اونجا تنهایی پارو بزنم.
‫چرا که نه؟
‫مگه گرینلندی‌ها نمی‌تونستن ‫از این سر تا اون سر اقیانوس‌ها پارو بزنن؟
‫می‌تونیم، ولی ترجیح می‌دیم ‫همراهیمون کنن.
‫اذیت نکن دیگه. محکم پارو بزن.