قسمت پانزدهم طوفان
چه غلطی کردی؟
.تا فردا می‌شه صبر کرد
.م-من که تصمیم نمی‌گیرم
.راستی، بانو داخل هستن
.اون پیری خرفت رو می‌گی
.در حالت عادی، باید حفاظت رو به ما می‌سپردن
.شاید برای این بوده که شنیدن قراره سه تا اسب به عنوان جایزه بدن
می‌خوای بگی ازمون می‌خواد که باهاشون قسمت کنیم؟
...خودخواه
.وای، پسر
اسنیک سان، می‌شه اجازه بدین شوهرم... گاردار رو ببینم؟
.نمی‌شه
...اون صدمه دیده، مگه نه؟ چه‌جوری
زخم‌هاش بهتره؟
.برام مهم نیست
چرا باید کسی که یکی از افردام رو کشته برام مهم باشه؟
.داداش، اینم اسب
.ممنون. خودم الان میرم بانو رو می‌بینم
.شما هم بهتره آرنهید رو به خونه‌ی اون پیری ببرین
.خب، چیزه. ما که اسب دیگه‌ای نداریم بخوایم این کار رو کنیم
واقعاً ازم می‌خواد که تا خونه تو رو همراهی کنم؟
.خواهش می‌کنم... بذارین شوهرم رو ببینم
.قسم می‌خورم قصد ندارم اون رو آزاد کنم
.فقط می‌خوام زخم‌هاش رو خوب کنم
...چی؟ ولی آخه
...آخه آنیکی گفت که باید
.هوی، هوی
شما اینجا دارین چه غلطی می‌کنین؟
.اون که دختر خانوم کِتیل هست
.چیزه، آنیکی اجازه داده... آنیکی گفته می‌تونه که زخم‌های گاردار رو درمان کنه
.راست می‌گم
...گاردار
.آرنهید
.تو رو کتک زدن
.طنابا رو باز کن، آرنهید
.بیا با هم بریم خونه
.هوی
.اشکالی نداره
.چیزی همراهش نیست که باهاش طناب رو باز کنه
.خب خوبه
.چیزه، آرنهید. شوهرت تا اینجا اومده تا تو رو ببینه
چرا به جای اینکه زخم‌هاش رو درمان کنی، از اون غذاهای خوب درست نمیکنی؟
.وقتی این‌جوری زخمی شده نمی‌تونم درست درمان کنم
می‌شه یه خورده طناب رو شل کنین؟
.معلومه که نمی‌شه. اون باید بسته بمونه
.ولی به جاش می‌تونی براش غذا درست کنی
.راست می‌گه
.آرنهید
.ببخشید
.من دیگه تو و هیجالتی رو ترک نمی‌کنم
.قسم می‌خورم ترک‌ـِتون نکنم
.من اشتباه می‌کردم
.من رو ببخش، آرنهید
.من باعث شدم سختی‌های زیاد بکشی
.بیا از اول شروع کنیم. من همون آدم قبل می‌شم
.لطفاً دستام رو باز کن
.من رو ببخش، گاردار. من رو ببخش
.چی داری می‌گی؟ اون کسی که باید طلب بخشش کنه منم
.زودباش، آرنهید. خودت رو جمع کن
.هه، حالمونو خراب کردن
.بارون شدت گرفته
.میرم داخل یه خورده استراحت کنم
.هوی، بهتون دستور داده شده که مراقبش باشین
.یک نفر کفایت می‌کنه
.تو کسی هستی که اون دختر رو اینجا آورده
.و وظیفه‌ی توئه که مراقبش باشی
داری شوخی می‌کنی؟
.هوی
هوی، آرنهید. نمی‌خوای این کارات رو تموم کنی؟
اون کاری که به خاطرش اومدی تموم شد، مگه نه؟
.وای، پسر. تنها نقطه ضعف من اینه که نمی‌تونم به یه خانوم جواب رد بدم
.وقتت تموم شد
.زودباش، بلند شو
.آرنهید، یک چاقو دور کمرش هست
.اون رو بردار و طنابم رو پاره کن
!زودباش، آرنهید
!هوی، گندش بزنن! اون مرده-
چی؟ مرده؟ اون داشت مگه اونجا چه غلطی می‌کرده؟- !خودت رو جمع و جور کن-
!زودباش، طناب رو باز کن- !عجله کن-
.اگه بیان هر دوتامون رو می‌کشن
.آماده شو؟ بریم
!آرنهید
.آنیکی، خبر بدی دارم
.همه‌شون مردن
...یک مشت احمق هستن
.هزاربار بهشون گفتم که دفاع خودشون رو پایین نیارن
.رئیس، بیا اینجا
.این شمشیرش هست
.نوکش رو نگاه کنین
.باران خون رو پاک کرده، ولی هنوز روی تیغه چربی مونده
.اون به دشمن ضربه زده
.باید عمیق بوده باشه
.بله
.علاوه بر اون زخم قدیمی یک زخم جدید هم برداشته
.و هیچ اسبی اینجا نبوده
!دنبالش می‌گردیم
!نباید زیاد دور شده باشه
!باید تا وقتی توی مزرعه باشه، این مشکل رو حل و فصل کنیم
...همین که پیداش کردیم
.باید بکشیمش...
نمی‌تونی بخوابی، اِینار؟
.خودتم نمی‌تونی بخوابی
.توی خواب ناله نکردی، و اومدی که من رو بیدار کنی
.آره، این‌جوری فکر کنم
چرا مراقبم هستی؟
فکر می‌کردی ممکنه شب کار خطرناکی ازم سَر بزنه؟
.همچین کاری نمی‌کنم
.نمی‌خوام برای آرنهید دردسر بیش‌تری درست کنم
.اصلاً منطقی نیست
.فقط می‌خواستم توی آرامش به زندگی‌م ادامه بدم
.اشتباه فکر می‌کردم که آزادی با خشونت از بین میره
.اشتباه می‌کردم
.من بیش‌تر زندگی‌م رو توی جنگ سپری کردم، برای همین حق ندارم چیزی بگم
.ولی اشتباه می‌کردم. اشتباه می‌کردم
.فکر می‌کنم آرنهید سان نمی‌دونست که تو جنگجویی
.من بی‌خاصیتم
.از این می‌ترسم که افرادی مثل اون از گذشته‌م باخبر بشن
باورم نمی‌شه که از آسیب رسوندن به این همه آدم اذیت نمی‌شدم؟
.حتی فکرش رو نمی‌کردم یک روز همچین کاری کنی
...می‌گم تورفین، اون روز چی بهم گفتی
واقعاً جدّی هستی؟
چی؟
یکبار ازم پرسیدی می‌شه جنگ و برده‌داری توی این دنیا رو تموم کرد؟
...از نظر من این چیزی جز رویا نیست
.اما کسی که هر دوتاش رو تجربه کرده، ممکنه به یه سری ایده‌ها دست پیدا کنه...
باید چی کار کنیم؟
چه‌جوری می‌تونیم جنگ و برده‌داری رو تموم کنیم؟
...من فقط می‌تونم طبق تجربیاتی که کردم همچین حرفی بزنم
.اما جنگ همیشه برده‌های زیادی رو با خودش ایجاد می‌کنه...
.کسایی که توی جنگ شکست بخورن تبدیل به برده می‌شن
.مثل تو... و آرنهید سان
.اما خط بین جنگ و برده‌داری هنوز مبهم‌ـه
.ممکنه برده‌ها هم از جای دیگه بیان، ولی منبع اصلی برده‌داری جنگ هست
.اگه تعداد جنگ‌ها کم‌تر بشه، در نتیجه تعداد برده‌ها هم کم می‌شه
.ولی مردم اسکاندیناوی فکر نمی‌کنن جنگ چیز بدیه
.ارزش یک مرد اسکاندیناویایی با شجاعت و ثروتش سنجیده می‌شه
هرچی دشمن بیش‌تری بکشی و ثروت بیش‌تری کسب کنی .بیش‌تر مورد احترام قرار می‌گیری
برای همین پدران به پسرهاشون روش جنگیدن نشون میدن، اون‌ها رو .مسلح می‌کنن و با کشتی‌های جنگی به جنگ می‌فرستن
.بدون اینکه زیرسوال ببرن، اسکاندیناوی‌ها از زمان قدیم این کار رو می‌کردن
.همیشه بخوای جلوی کاری که فکر می‌کنی طبیعی هست رو بگیری سخته
.اما... آدم‌هایی مثل تو هم هست
یعنی این‌قدر عجیبه که کسی قسم بخوره به کسی دیگه آسیب نمی‌رسونه؟
.توی جامعه‌ی اسکاندیناوی، ترسوها نمی‌تونن زندگی کنن
.اما اشکالی نداره
.ترجیح میدم یه طرد شده باقی بمونم تا اینکه باز این چیزها رو به دوش بکشم
به دوش بکشی؟
.مرگ رو می‌گم
.کسایی رو که کشتم
.ارواح‌ـشون هر شب ظاهر می‌شن و من رو اذیت می‌کنن
«چرا ما رو کشتی؟»
...وقتی پدرت رو کشتن خشم و نفرت زیادی احساس کردی»
«.و تو به جاش پدران، برادران و پسران زیاد رو کشتی...
.من باید کفاره‌ی مرگ‌ـِشون رو بپردازم
.باید اون‌ها رو جایی ببرم که بتونن به آرامش برسن
.دیگه نمی‌تونم بیش‌تر از این تحمل کنم
.من نمی‌تونم کفاره یک نفر دیگه رو تحمل کنم
.همیشه به این فکر می‌کنم... چه‌جوری می‌تونم جبران کنم
.دیگه نمی‌شه قتل و نابود کردن رو کفاره‌ی گناهان دونست
.به جای اینکه زیرپا له کنم باید گندم‌های بیش‌تر بکارم
.باید خونه‌های بیش‌تری رو به جای اونایی که سوزاندم بازسازی کنم
.هنوز نمی‌دونم باید چه جوری جنگ رو از این دنیا حذف کنم
.ولی حداقل می‌تونم این روستا رو سر و سامون بدم
.باید مکانی درست کنم که نیاز نباشه کسی اونجا شمشیر به دست بگیره
ولی چه‌جوری می‌خوای از اون زمین محافظت کنی؟
.منم از جنگ متنفرم
.ولی آخرش سر و کله‌ی وایکینگ‌ها پیدا می‌شه
.بعضی وقت‌ها برای محافظت کردن از آزادی‌ت مجبوری که بجنگی
.ولی این‌جوری خوب نیست
.اگه برای صلح بجنگی هیچ فایده‌ای نداره
.این‌جوری هیچ وقت از اون جهنم خونین نمی‌تونی فرار کنی
.همون‌جور که می‌دونستم... همه این‌ها مثل رویا می‌مونه
.مجبوری که به آخر این دنیا سفر کنی
.جایی که سر و کله‌ی وایکینگ‌ها پیدا نشه
.سرزمینی که سرپناه همه‌ی طرد شده‌ها باشه
اگه به اون طرف دریاها برم، چه چیزی انتظارم رو می‌کشه؟
احتمالاً، چیزی اونجا نیست؟
.مهم نیست کجا برم، مثل اینجاست
.فقط مملو از جنگ، و برده‌داری هست
...سمت غرب، اون طرف دریاها
...فراتر از جایی که دست تاجرهای برده دست‌ـِشون به اونجا نرسه...
.سرزمینی که فراتر از این افق قرار گرفته...
مگه همچین دنیایی هست؟
.هست. فراموش کرده بودم
.وقتی بچه بودم، ملوانی به اسم لیف این رو بهم گفت
.اون طرف دریاها به سمت غرب، یک سرزمین دست‌نخورده و حاصلخیزی وجود داره
.فوق‌العاده‌ـست
...پس... پس اگه اونجا بریم
.نه
.اون گفت که مکان دوری هست، و اینکه حتی مسیرش رو هم نمی‌دونه
.و قراره یک ملت رو تشکیل بدیم
.باید با خودمون طرد شده‌های زیادی اونجا ببریم
.این مسئولیت بزرگی داره
.که این‌طور
...ولی
.این بهترین خبری بود که بعد از مدت‌ها شنیدم
.مراقب باش، اون قوی هست
.فهمیدم
.چ-چی شده؟ چرا اول صبحی اینجا اومدین
.به نظر می‌رسه اینجا نیست
.این‌قدر خرت و پرت اینجا ریخته، که مطمئن نیستم
.همه چیز رو بیرون بندازین
اون‌ها دارن چی کار می‌کنن؟
.فرار کرده
چی؟
.گاردار فرار کرده
آخه دلیل دیگه‌ای هم می‌بینی که اول صبحی اینجا بیان؟
!آرنهید سان