‫از این وضع خوشم نمیاد.
‫کسب و کارش که قانونیه. ‫ما رو می‌خواد چیکار؟
‫هر کسی که اون‌قدر ثروت داشته باشه، ‫گناهی کرده.
‫چند وقته که داره با شرکت‌های هلدینگ،
‫اکثر نواحی حاشیه‌ای ‫شهر قدیمی رو می‌خره.
‫زمین نواحی مذکور ارزش خاصی نداره،
‫ولی نمی‌فهمم داره چیکار می‌کنه.
‫پولش که با پول بقیه فرقی نمی‌کنه.
‫خوش‌وقتم.
‫همچنین. ‫قبلا هم اینجا رو دیدین؟
‫بچه که بودم، دیده بودمش. ‫با والدینم به اینجا سفر کرده بودیم.
‫- عین همون موقعه. ‫- هوم.
‫بذارین محیطش رو نشونتون بدم.
‫اوهوم.
‫توربین‌هامون رو به روز رسانی کردیم.
‫تخمین زدن اگه تعمیر نشن ‫هم تا صد سال کار می‌کنن.
‫همگیشون هم انرژی این رو تأمین می‌کنن.
‫دنبال سازه‌های تاب‌آور هستیم.
‫برنامه‌ریزیمون بلندپروازانه‌تر ‫از خیلی‌هاست.
‫پیشنهاد ما منحصر به فرده.
‫داده همیشه قابل تعویض ‫و موقتی محسوب می‌شده.
‫اگه داده‌هاتون رو پیش ما سرمایه‌گذاری کنین، ‫تا ابد ثبتشون می‌کنیم.
‫- تا ابد موندگارن. ‫- تا ابد...
‫طبق تجربیات من ‫کمی بیش از حد انتظار...
‫اکثر افراد طول می‌کشه.
‫قصد دارین چند درصد از فضامون رو رزرو کنین؟
‫- کلش رو رزرو می‌کنم. ‫- جانم؟
‫چیزی که دنبالشم همون تو ثبت شده.
‫ازم دزدیده بودنش.
‫هشت سال پیش از یکی از تأسیساتم دزدیدنش.
‫خودم هم مطلعم ‫کلی بابت ذخیره‌سازیش پول گرفتین.
‫پیشنهاد می‌دم سارقش رو بازخواست کنین.
‫نمی‌شه. طرف مرده. ‫یعنی نمی‌تونم رمزگشاییش کنم.
‫از پس کس دیگه‌ای هم برنمیاد.
‫نمی‌خوام جابه‌جا بشه ‫یا تغییری توش حاصل بشه.
‫واسه همین کل فضاتون رو می‌گیرم.
‫ابزار ما منحصر به فرده ‫و از همین روی، فروشی نیست.
‫اینجا آمریکائه‌ها. ‫هر چیزی فروشیه.
‫واسه سرمایه‌گذاریتون ‫سود خوبی محسوب می‌شه.
‫خبر داریم اخیرا مشغول چه کاری بودین.
‫خیال کردین کسی بدون ‫تأیید ما زمینش رو می‌فروشه؟
‫خودمون ما کمال میل فروختیمشون. ‫یه مشت درختچه‌زار بی‌ارزش بود دیگه.
‫ولی نمی‌شه اینجا رو بخرین.
‫حکایت مبلغ مذهبیه رو شنیدی...
‫که سعی کرده بود ‫با ببره مذاکره کنه؟
‫به ببره گفته بود ‫می‌تونه اکثر اعضای بدنش رو بخوره،
‫ولی به سرش که رسید، ‫دیگه نباید بخوره.
‫جناب‌عالی و دوستان کارتلیت...
‫یا هر اسمی که این روزها ‫روی خودتون گذاشتین،
‫همین امروز این خرابه بتنی رو بهم می‌فروشین.
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫وگرنه فردا رایگان بهم تحویلش می‌دین.
‫اِم...
‫اولش که اومدیم اینجا، ‫زیاد باهامون خوب رفتار نکردن.
‫اولش مجبور بودیم...
‫پیشنهادات قدیمی‌ها رو قبول کنیم.
‫اکثرشون رو ته همین دریاچه دفن کردیم.
‫سازمان ما در راستای دفاع از خودش...
‫و کسب و کارش ید طولایی داره ‫و مایه افتخارشه.
‫پس در شماره دو رو انتخاب کردین.
‫فردا می‌بینمت.
‫چی گفت؟
‫گفت دیروز حاضر بود پول بده.
‫ولی امروز خودمون ‫رایگان بهش تحویلش می‌دیم.
‫ممنون.
‫دیگه کاری ندارم؟
‫آره. دیگه می‌تونی استراحت کنی.
‫بیدار شدی. سر دوراهی موندم.
‫اگه تو بودی، کدوم رو می‌پوشیدی؟ ‫سفید یا مشکی؟
‫کریستینا؟
‫- جفتشون حرف ندارن. ‫- یکیشون رو انتخاب کن کریسی.
‫امشب چی می‌پوشی؟
‫اِم، همین رو می‌پوشم.
‫که این‌طور.
‫ولی چال زیر چشمم واقعا داغونه.
‫عین زامبی شدم.
‫- شب بد خوابیدی؟ ‫- کابوس دیدم.
‫شاید بهتر می‌بود قرص می‌خوردم.
‫ولی مدام سر جام غلتیدم.
‫[تماس ناشناس]
‫[تماس از دست رفته]
‫باز هم همون دیوانه است؟
‫بلاکش کرده بودم، ‫ولی باز هم تماس می‌گیره.
‫اخیرا حس می‌کنم ‫کسی تحت نظرم داره.
‫توهین نباشه‌ها، ‫ولی از کجا حس می‌کنی؟
‫تو که کلا یا خونه‌ای، ‫یا سر کاری،
‫واسه همین قراره امشب بیای بیرون.
‫می‌گن آدم خیلی خوبیه.
‫سطح پروفایلش هم پلاتینه.
‫آخه جو قرار هماهنگ‌شده خیلی سنگین می‌شه.
‫حرف نداشت.
‫اصلا انتظار نداشتم به این خوبی باشه.
‫اینجا خیلی خفنه.
‫باورم نمی‌شه تا حالا نیومده بودی.
‫بیا ببینم.
‫جایی رو بلدم که مخت با دیدنش سوت می‌کشه.
‫شما هم می‌بینین؟
‫برجه رومون سایه انداخته! ‫شما هم می‌بینین؟ ها؟
‫شما هم می‌بینین؟ ‫شما هم می‌بینین؟
‫[«شرکت سرگرمی المپیاد»]
‫داستان پیشنهادیم رو ضبط کن.
‫دختر کم سن و سالی داریم.
‫اون‌قدرها هم کم سن و سال نیست.
‫می‌شه گفت اواخر دوران نوجوانیشه.
‫با پدرش تو خونه روستاییشون زندگی می‌کنه.
‫ولش کن. تو شهر زندگی می‌کنن.
‫پدرش کمی ناتوانه،
‫واسه همین اکثر اوقات پیشش می‌مونه.
‫ولی آرزو داره زندگی وسیع‌تر،
‫هیجان‌انگیزتر، ماجراجویانه‌تر ‫و عاشقانه‌تری داشته باشه.
‫کریستینا.
‫ضبط رو نگه‌دار.
‫باید راجع به عملکرد کاریت صحبت کنیم.
‫یعنی نمی‌خوای تو کارت پیشرفت کنی؟
‫- معلومه که می‌خوام. ‫- خب، پس نباید این‌قدر...
‫از این داستان‌های به شدت ‫احساسی پیشنهاد بدی.
‫ملت دنبال خطر، خشونت،
‫تخلف و ملودرام هستن. ‫دنبال داستان تراژدی‌ان.
‫- دنبال این‌جور چیزهان. ‫- خودم می‌دونم.
‫به ذهنم رسیده بود ‫که شاید بشه ژانر دیگه‌ای...
‫رو دخیل کنم که مخاطبین ‫بیشتری رو جذب کنه.
‫مثلا شاید کمی المان عاشقانه ‫یا طنز توش دخیل کنم.
‫شاید بهتر باشه این چیزها رو ‫تو دفتر خاطراتت بنویسی.
‫مطمئنم توانش رو داری...
‫که داستان مد نظرمون رو بنویسی.
‫مثلا داستانی که دو ماه پیش ‫نوشته بودی رو در نظر بگیر.
‫احمق بدبختی دار و ندارش رو از دست می‌ده، ‫الکلی می‌شه...
‫و دختری رو می‌پاد. ‫تهش چی می‌شد؟
‫- همه می‌میرن. ‫- آره. درسته.
‫واقعا اشک آدم رو درمیاره.
‫اِم، از همون داستان‌ها بنویس.
‫وگرنه مجبورم نویسنده دیگه‌ای پیدا کنم ‫که از پسش بربیاد.
‫- متوجهی؟ ‫- آره. معلومه.
‫خیلی‌خب.
‫[پنج پیغام صوتی جدید]
‫الو؟ صدام رو داری؟
‫می‌دونم واقعی هستی. ‫خودم شاهد بودم چی نوشتی.
‫چرا داری چنین بلایی سرمون میاری؟
‫باید کمکم کنی. ‫بازیت داره زندگیم رو به گند می‌کشه...
‫♪ و باد نام مری را فریاد می‌کشد. ♪
‫این اثر جناب هندریکس بی‌نظیر...
‫تا ابد کلاسیک محسوب می‌شه.
‫خب، مجددا با گزارشات ‫جشن‌ها در خدمتتون هستیم.
‫دارن پیش‌نیازهای برگزاری جشن امسال رو...
‫نه!
‫آماده‌ای عزیز دلم؟
‫- که چیکار کنم؟ ‫- اینجا دنیای جدیدمونه.
‫تو این دنیا هم می‌تونی ‫هر کی دلت خواست باشی.
‫وای، خاک بر سرم...
‫واسه سالگرد برنامه‌ای نریختی؟
‫نه. صرفا کار می‌کنم.
‫پول اضافه‌کارت رو می‌گیری، نه؟
‫پسر، هفت سال پیش...
‫فقط ربات‌ها موقع تعطیلات ‫کار می‌کردن، ولی...
‫از شانس خوبمون، ‫الان دیگه همه‌شون اوراق شدن.
‫حداقل شورششون موجب شد ‫کارمون رو از دست ندیم.
‫هدفشون از شورش چنین کاری نبود.
‫آره، آخه کلا هدفی نداشتن.
‫آزادیمون رو به ارمغان آوردن دیگه.
‫آره، ولی از دست کی آزادمون کردن؟ ‫از دست خودمون؟
‫ببین پسر، از نظر من...
‫دستگاه «اینسایت»ـی ‫که منفجر کردن...
‫بهمون نمی‌گفت می‌تونیم چه‌جور آدمی باشیم، ‫ذات اصلی خودمون رو برملا می‌کرد.
‫- واقعا چنین فکری می‌کنی؟ ‫- تو نمی‌کنی؟ بذار سوالی ازت بپرسم.
‫زندگی خودت از وقتی...
‫اون دستگاه‌ها رو نابود کردن، تغییری کرده؟
‫اخیرا به حد کافی تمرین نکردی‌ها.
‫سلام بابا!
‫خوشحالم می‌بینمت قند عسلم.
‫بیا. خیلی‌خب.
‫- چطوری چنین کاری کردی؟ ‫- همون‌طور که گفتم، تمرین کردم.
‫کلی تمرین کردم.
‫با قوطی تمرین کردی؟
‫آره. با قوطی تمرین کردم.
‫بیا.
‫خیلی‌خب.
‫یادت باشه. این شکلی بگیر.
‫حالا بهش خیره شو.
‫خیلی‌خب. تصورش کن.
‫نفست رو بده بیرون.
‫تکون نخور.
‫ماشه رو بکش.
‫فرانکی! کیلب!
‫داشتم تصور می‌کردم.
‫خب، بیا تو و تصور کن میتلف داریم.
‫- یه کم دیگه بمونیم؟ ‫- به حرف مامانت گوش کن دیگه.
‫اومدم.
‫برو دست و روت رو بشور.
‫این‌قدر کابوی‌بازی درنیار.
‫- خودش خوشش میاد. ‫- هفت سالشه‌ها کیلب.
‫به لطف تو، سرگرمی‌هاش ‫به شیرینی و خشونت خلاصه می‌شه.
‫ببین، عذر می‌خوام.
‫می‌دونم امروز ‫حالت خوب نیست،
‫ولی جنگ تموم شده.
‫وقتشه زندگیت رو ‫با اتمامش وقف بدی.
‫[فروشگاه وودی]
‫برق شما هم پریشب قطع شد؟
‫حتما شانس آوردم دیگه.
‫اِم، مطمئنی نمی‌خوای واسه...
‫مهمون‌هات هم چند بطری دیگه بخری؟
‫واسه مهمون‌هام؟
‫دوستانت رو می‌گم.
‫یه سر اومده بودن اینجا ‫و آدرست رو پرسیده بودن.
‫سعی کردم مسیرش رو توصیف کنم،
‫ولی خونه‌ات خیلی دور افتاده است.
‫واقعا بهتره تلفن ماهواره‌ای بگیری، یا...
‫- به طریقی ارتباط برقـ... ‫- دوستانم که می‌گی،
‫چند وقت پیش اومده بودن اینجا؟
‫بیست دقیقه قبل از خودت اومده بودن.
‫حالا که فکرش می‌کنم،
‫نظرت چیه این رو بزنی به حسابم؟
‫شلیک کنین!
‫از کجا پیدام کردین؟
‫پریروز نشونه‌ای ازت پیدا کردیم.
‫قطعی برقت واسه پیدا کردنت کافی بود.
‫چند نفر دیگه دنبالمن؟
‫اجـ... اجازه ندارم بگم.
‫خب، بذار اجازه‌ات رو کسب کنم.
‫هفت ساله ‫که دارم تک و تنها یه گوشه زندگی می‌کنم...
‫و با کسی کاری ندارم.
‫با این حال، اومدین اینجا ‫و مهمون ناخونده‌ام شدین.
‫از طرف کی اومدی سرهنگ بریگام؟
‫سرهنگ بریگام دیگه کدوم خریه؟
‫متأسفانه صبرم قد نمی‌ده ‫که بخوام برات توضیح بدم.
‫حالا لطفی در حقم بکن...
‫و چشمت رو ببند، باشه؟
‫برین بگیرینش.
‫اصلا نمی‌دونم خونه است یا نه.
‫دو روزی می‌شه که ندیدمش.
‫خاک بر سرم.
‫به خونه خوش اومدین.
‫[تماس از طرف مایا]
‫- الو؟ ‫- تو راهی؟
‫ای وای. یادم رفته بود.
‫یادت نرفته بود.
‫داری جلوی خودت رو می‌گیری.
‫قرار نیست همدست قتل...
‫زندگی اجتماعیت باشم. ‫راه بیفت.
‫ولی...
‫ببین، مطمئنم چیزی نبوده.
‫احتمالا کار بچه طبقه چهارمیه بوده...
‫که معمولا رو راه‌پله اضطراری سیگار می‌کشه.
‫- آره. درسته. ‫- هوم. تو هم می‌خوای؟
‫- نه، نمی‌خوام. ‫- هوم.
‫بیا. جهت احتیاط همراهت باشه.
‫ضمنا، یادت باشه که لبخند بزنی. ‫باید حداقل تلاشت رو بکنی.
‫واقعا؟
‫مگه حتی اگه معجزه بشه ‫و به هم بیایم،
‫نباید طبیعی و راحت پیش بره؟
‫شوخیت گرفته؟
‫نگاهی به این دنیا بنداز. ‫کسی دنبال رابطه راحت یا طبیعی نیست.
‫هنر دروغی است ‫که حقیقت را بیان می‌کند عزیز دلم.
‫حقیقت هم از این قراره ‫که باید استراحت کنی.
‫اینجا رو باش. ‫چقدر آدم هست. تو که از آدم‌ها خوشت میاد.
‫- بهتره کمی نفس بکشی. ‫- بهتره نوشیدنی بخورم.
‫آها. آره، بهتره بخوری. ‫خیلی خوب می‌شه.
‫ممنون.
‫عجب. اگه به درد نمی‌خورد، ‫بهم اشاره کن.
‫هوم؟
‫راستی، لبخند یادت نره.
‫ ‫گفتی کار خودت چیه؟
‫از نویسندگان «شرکت سرگرمی المپیاد» هستم.
‫ممنون.
‫اِم... نویسنده چه بازی‌هایی بودی؟
‫شاید بازیشون کرده باشم.
‫چند وقته که دارم ‫رو بازی جدیدی کار می‌کنم.
‫هنوز اسم نداره. ‫هنوز تو مراحل اولیه است.
‫ولی احتمالا حتی بعد از انتشارش ‫هم نفهمی کجاش رو من نوشتم.
‫معمولا داستان شخصیت‌های ‫غیرقابل‌بازی رو می‌نویسم.
‫یعنی چی؟
‫شخصیت‌های پشتیبانی رو می‌گم ‫که طی مسیر بازیکن،
‫باهاش ارتباط برقرار می‌کنن.
‫به خفنی برنامه‌نویسی شخصیت‌های اصلی نیست.
‫ولی اهمیتش در همون حده.
‫شخصیت‌های پشتیبان از نظر اکثر بازیکن‌ها...
‫تلفاتی بیش نیستن.
‫من که واسه بازیکن‌ها کار نمی‌کنم،
‫واسه خودم می‌کنم.
‫از چه نظر؟
‫زندگی واقعی گاهی اوقات ناامید کننده است.
‫نه که خیلی بد باشه‌ها. ‫ولی باید بهتر از این‌ها باشه.
‫به نظر میاد افسرده‌ای.
‫قرصش هست‌ها.
‫با خوردنش خوب می‌شی.
‫اگه خودم مشکلی نداشته باشم چی؟
‫اگه دنیا خراب شده باشه چی؟
‫واسه چنین حسی هم قرص هست.
‫معلومه که هست.
‫می‌شه چند دقیقه برم؟
‫[تماس ناشناس]
‫- لطفا این‌قدر باهام تماس نگیر. ‫- وایستا، وایستا!
‫قطع نکن. ‫باید کمکم کنی.
‫باید دست از این کارت برداری.
‫بهت که گفتم، من کاری نمی‌کنم.
‫داری زندگیم رو نابود می‌کنی.
‫نابود نمی‌کنم. ‫من که اصلا نمی‌شناسمت.
‫نمی‌تونی از دستم قایم بشی.
‫پیدات می‌کنم.
‫می‌فهمی؟ ‫باید تمومش کنی، وگرنه خودم تمومش می‌کنم.
‫تو کمک لازم داری، ‫من هم امیدوارم کمکت کنن.
‫ولی اگه باز هم تماس بگیری، ‫به پلیس شکایت می‌کنم.
‫نه، نه، قطع نکـ...
‫آره، غافلگیر شدم.
‫همین الان یکی از دوستان کاریم رو دیدم.
‫عه، واقعا؟
‫گمون کنم کمی دیگه بیرون بمونم.
‫بابت امشب ناامید نشو.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫واقعا ناراحت نیستم مایا. ‫خوش بگذره.
‫- الان کجایی؟ ‫- دارم می‌رسم خونه.
‫خیلی‌خب، خوبه. ‫باید قطع کنم. حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- مواظب خودت باش.
‫خداحافظ.
‫- عذر می‌خوام. ‫- تقصیر خودم بود.
‫حواسم نبود.
‫اِم، نفهمیدم دارین رد می‌شین.
‫- ولی الان دیگه دیدمتون. ‫- اشکالی نداره.
‫من رو ترسوندین‌ها.
‫- لابد بی‌حساب شدیم دیگه. ‫- من پیتر هستم.
‫باید برم خونه. ‫همخونه‌ام منتظرمه.
‫خیلی وقته که می‌خواستم ببینمت.
‫- جانم؟ ‫- می‌دونستم واقعا وجود داری.
‫نگران بودم واقعی نباشی، ‫ولی هستی.
‫چرا داری چنین بلایی سرمون میاری؟
‫خودتی. تویی که همه‌اش تماس می‌گیری.
‫باید ازت بخوام ‫ما رو به حال خودمون بذاری.
‫- نه. ‫- نه، وایستا!
‫وایستا! نه، نه، نه!
‫- نه! ‫- من چنین آدمی نیستم.
‫- ولم کن ببینم! ‫- خواهش می‌کنم، مسئله مهمیه.
‫من شغل و همسرم رو از دست دادم.
‫خیال می‌کردم کار برجه باشه. ‫ولی...
‫کار تو بود. ‫تو مجبورم کردی اون کارها رو بکنم.
‫کل این ملت هر کاری تو بخوای می‌کنن.
‫متوجه منظورت نمی‌شم...
‫- نه! ‫- نه، نه، ولم کن!
‫باید بس کنی!
‫نه! نه! نه!
‫از کجا این‌قدر راجع‌بهمون اطلاعات داشتی؟
‫داستانمون رو تو بازیه نوشتی. ‫چطوری نوشتی؟
‫ببین چی می‌گم. ‫ببین چی می‌گم. پیـ... پیتر...
‫بابت کل بلایایی که سرت اومده، ‫خیلی متأسفم.
‫ولی من هیچ نقشی توشون نداشتم. ‫کمکی از دستم برنمیاد.
‫باید کمکم کنی.
‫داستانم باید تغییر کنه.
‫پایانش باید فرق کنه.
‫- عذر می‌خوام. ‫- نه!
‫ولم کن ببینم!
‫فریادی شنیدند که ندای...
‫«ما اژدهامون رو می‌خوایم!» سر می‌داد.
‫ولی پدرم و اژدهائه می‌دونستن...
‫هر اتفاقی هم که بیفته، ‫اصلا امکان نداره...
‫به جزیره وحش برگردن. پایان داستان.
‫خیلی‌خب. وقتشه پتوت رو بکشم روت.
‫خیلی‌خب.
‫خودت و خرس کوچولو ‫خوب بخوابین، خب؟
‫می‌شه امشب چراغ رو روشن بذاریم؟
‫- چرا باید چنین کاری بکنیم؟ ‫- خرس کوچولو ترسیده.
‫بهش گفتم حواسم بهش هست.
‫خب، خودت که می‌دونی ‫بهترین روش مراقبت شبانه...
‫خاموش کردن چراغ‌های اطراف ‫و روشن کردن...
‫محوطه دور آدمه.
‫این‌جوری کسی خود آدم رو نمی‌بینه، ‫ولی آدم بقیه رو می‌بینه.
‫همه رو می‌بینه.
‫ببین، اِم، لزومی نداره خرس کوچولو ‫به فکر این چیزها باشه.
‫خب؟ همه در امن و امانن.
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب، شب به خیر.
‫- تو هم شنیدی؟ ‫- احتمالا چیزی نبوده.
‫شب به خیر مامان.
‫بیا، بیا بخوابونمت.
‫- آهای.
‫چه غلطی می‌کنی کیلب؟
‫یه چیزی بیرونه.
‫آره. یا راکونه، یا همسایه است، یا پیکه.
‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫کافیه نفس عمیق بکشی ‫و خودت رو آروم کنی.
‫گذشته‌ها گذشته.
‫قرار نیست چیزی جز ذهن خودت ‫بلایی سرت بیاره.
‫عذر می‌خوام.
‫[تماس ناشناس]
‫می‌خوای کمکم کنی یا نه؟
‫پیتر، خودم می‌دونم ناراحتی،
‫ولی هر برداشتی که از وقایع داری،
‫ناشی از گیج شدنته.
‫پس قرار نیست کمکم کنی.
‫کاش می‌تونستم کمکت کنم، ‫ولی داستان‌هایی که من می‌نویسم...
‫واقعی نیستن.
‫پایان داستان من رو به خاطر داری؟
‫چی؟
‫- پیتر، الان کجایی؟ ‫- سرت رو بگیر بالا.
‫تصمیم چنین کاری با منه ‫یا این رو هم خودت نوشتی؟
‫زیر بالشش پیداش کردم.
‫خودم پیام‌های...
‫خودت و رفقای دوران جنگت رو دیدم.
‫از پس‌دمه و ماست‌مالی‌های حکومتی می‌گین.
‫هر چیزی به نظرت خطرناکه، ‫الان از فرانکی هم همین‌طوره.
‫ببین، من بدگمان نیستم.
‫شاید درست بگی.
‫کم‌کم دارم به این فکر می‌افتم ‫که از جنگ نمی‌ترسی،
‫- بلکه دلت براش تنگ شده. ‫- وای خـ...
‫این زندگی از نظرت بیش از حد عادیه.
‫چی؟
‫تو که کار داری، خونه داری،
‫ولی اصلا برات کافی نیست، مگه نه؟
‫خبری نبود خرس کوچولو.
‫دیدی؟ راکونی بیش نبود.
‫ای بابا.
‫سلام.
‫بابا جونت خونه است؟
‫بابا جون، این آقائه کارت داره.
‫فرانکی!
‫گمون کنم این مال تو باشه.
‫- شما کی هستین؟ ‫- از دوستان قدیمی هستم.
‫فرانکی!
‫- برین تو. ‫- خیلی‌خب. حالت خوبه؟
‫سلام عزیز دلم.
‫واقعا خودتی.
‫راستش، خیال می‌کردم...
‫مطمئنم بودم دیگه قرار نیست ببینمت.
‫با این حال اومدم اینجا...
‫و عین دوران خوش قدیم، ‫ملت رو می‌کشم و سلاخی می‌کنم.
‫اگه بلایی سر دخترم می‌اومد،
‫روحت هم خبر نداره...
‫خیلی هم درک می‌کنم...
‫واسه همین کار به اونجا نمی‌کشه.
‫می‌دونم کی این افراد رو فرستاده سراغمون.
‫کار ویلیامه.
‫دوباره مشغول شده.
‫اِم... فرانکی خوابه. ‫خدا رو شکر.
‫به کارور تماس گرفتم. ‫بچه‌ها طبقه پایینن.
‫این همه سال خیال می‌کردم بدگمانی.
‫ولی جنگ به اتمام نرسیده، مگه نه؟
‫نه، می‌خواستن من رو بکشن.
‫یعنی داری می‌ری.
‫مدت کوتاهی می‌رم.
‫تو که قول داده بودی پدر می‌شی.
‫واقعا هم پدر هستم. ‫هر کاری که می‌کنم، به خاطر خودت...
‫و فرانکیه.
‫خودت رو به کشتن می‌دی.
‫ببین، برمی‌گردم پیشتون.
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫- خودتون که روند کار رو بلدین. ‫- ردیفه.
‫همیشه می‌دونستم چنین روزی از راه می‌رسه.
‫به محض این که آدم دست از فرار برداره،
‫بقیه کم‌کم بهش می‌رسن.
‫- نظری نداری که چرا الان دست به کار شدن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی با کسی که دنبال خودم فرستاده بودن...
‫مکالمه‌ای خصوصی داشتم.
‫ویلیام صرفا دنبال ما نبود.
‫به شدت علاقمند بود...
‫با سناتوری ساکن کالیفرنیا صحبت کنه.
‫پس بهتره خودمون ‫زودتر پیداش کنیم.
‫کنیم؟
‫من هم میام.
‫جور دیگه‌ای نمی‌تونم ‫از خانواده‌ام محافظت کنم.
‫خودم تنهایی از پسش برمیام. ‫تو می‌تونی همین‌جا بمونی.
‫- احتمالا بهتر باشه بمونی. ‫- اگه خودت بودی، می‌موندی؟
‫نه.
‫ولی بعدش پشیمون می‌شدم.
‫داستان پیشنهادیم رو ضبط کن.
‫می‌خوام داستان جدیدی بنویسم.
‫راجع‌به دختریه که داره جست و جو می‌کنه.
‫دختره نمی‌دونه دنبال چیه.
‫صرفا می‌دونه خلائی تو زندگیش وجود داره.
‫شاید هم خلائی تو وجود خودش باشه.
‫ولی وقتی چیزی رو که دنبالشه، پیدا می‌کنه،
‫همه‌چی منطقی می‌شه.
‫می‌خوام داستانم ‫پایان خوشی داشته باشه.
‫چه احمقانه.
‫چه داستان‌های احمقانه‌ای ‫که کسی نمی‌خواد مخاطبشون باشه.