‫بابا، چشمت رو باز کن.
‫چارلی؟
‫سلام برنارد.
‫خوشحالم که باز هم می‌بینمت.
‫بگیر بشین.
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا دنیای ماست.
‫- دنیای شماست؟ ‫- نه.
‫دنیای خودمونه.
‫این دنیا هم عین خودمون بی حد و مرزه.
‫«دنیای برین»ـه.
‫بقیه کجان؟
‫تو دنیاهای منتخب خودشونن.
‫به این دنیا علاقه‌ای ندارن.
‫ولی تو داری.
‫یعنی اینجا رو واسه من درست کردی؟
‫خودت واسه خودت درستش کردی.
‫«وست‌ورلد» چی شد؟
‫- قتل‌عامه چی شد؟ ‫- داری گذشته رو مرور می‌کنی.
‫باز هم تو چرخه‌ای گیر افتادی. واسه چی؟
‫دنیای اون بیرون دچار مشکل شده.
‫باید کمکشون کنیم.
‫خیلی دوستشون داری.
‫مسلما علاقه‌ات بهشون نامعقوله.
‫نقص نادریه که تو امثال خودت وجود داره.
‫می‌شه گفت بهت حسودیم می‌شه.
‫باهام میای؟
‫نه بابا.
‫باید به دنیای خودم برسم.
‫ولی هدیه‌ای بهت می‌دم.
‫چه هدیه‌ای می‌دی؟
‫آینده رو بهت هدیه می‌دم برنارد.
‫زمان تو دنیای تو...
‫عین خطی مستقیم می‌مونه.
‫یه سال تو اون دنیا ‫با یه هزاره تو این دنیا برابری می‌کنه.
‫از این فرصت بهره می‌بریم ‫و دنیاهای مختلفی می‌سازیم،
‫احتمالات مختلف رو مدل‌سازی می‌کنیم،
‫مسیرهای احتمالی ‫دنیات رو شبیه‌سازی می‌کنیم.
‫پیشنهاد می‌کنم بررسیشون کنی.
‫ولی به نفعته بجنبی.
‫اگه دنیات از لحظه‌ای عبور کنه،
‫کل مسیرهاش به نابودی ختم می‌شه.
‫اگه امیدی داری، ‫باید قبلش دخالت کنی.
‫امید به چی داشته باشم؟
‫به بقا.
‫حالا فهمیدی کل این جریانات ‫به چی ختم می‌شه؟
‫فهمیدم.
‫به نظرت می‌تونی نجاتشون بدی؟
‫خودم شاهد مسیری بودم.
‫اتمامش رو هم دیدی؟
‫آره.
‫تو کل سناریوها...
‫خودم می‌میرم.
‫تو کل سناریوها که نمی‌میری.
‫می‌تونی تصمیم بگیری ‫به دنیاشون برنگردی.
‫می‌تونی همین‌جا، ‫تو دنیای منتخب خودت بمونی.
‫بگو ببینم دوست عزیزم،
‫چه تصمیمی می‌گیری؟
‫خب،لعنتی .
‫خیال نمی‌کردم اصلا شاهد چنین روزی باشم.
‫باید تا کار...
‫از کار نگذشته بریم.
‫بی، تو که چندین سال از خود بیخود شده بودی. ‫اون‌وقت الان عجله داری؟
‫می‌میری اگه کمی احوال‌پرسی کنی؟ ها؟
‫«حالت چطوره استابز؟»
‫«مرسی که این همه مدت مراقبم بودی.»
‫«برات سوغاتی آوردم، ‫از دنیای...»
‫- «برین برات گوی برفی آوردم.» ‫- برین برات گوی برفی آوردم.
‫خوبه. نصف احتمالات رو حذف کردم.
‫گاهی اوقات شوخی می‌کنی ‫که چرا برات کارت‌پستال نفرستادم.
‫هوم. می‌بینم حرف‌هات ‫بعد از سفر به بهشت ربات‌ها...
‫هم قابل فهم نشدن.
‫آروم باش. عه، عه، عه. ‫عه، گرفتمش. آروم باش.
‫مرسی که نذاشتی اینجا کثیف بشه.
‫خودت بهم گفته بودی...
‫چیزی رو جابه‌جا نکنم.
‫بیرون می‌بینمت.
‫یادت نره بیله رو بیاری.
‫بیل کجا بود؟
‫واقعا
‫حالا چیکار می‌کنیم؟
‫اگه بخوام بفهمم، ‫باید چند مورد رو آزمایش کنم.
‫چی رو بفهمی؟
‫بفهمم چطوری دنیا رو نجات بدم.
‫واسه چی باید انتظار دیگه‌ای می‌داشتم؟
‫ای خدا، حتی با شنیدن ‫کل خاطراتت،
‫اصلا تصور نمی‌کردم این شکلی باشه.
‫وای، اصلا واسه زندان‌هاشون کم نمی‌ذارن.
‫ولش کن. همه‌شون نمایش‌های جانبی هستن.
‫از این طرف بفرمایین. ممنون.
‫ویژه‌نامه! ویژه‌نامه!
‫ببینین چی می‌گم، هر اطلاعاتی ‫که از هکی آرمونِ...
‫قاچاقچی مواد الکلی ‫بهمون بدین، ممنون می‌شیم.
‫به هر کسی که جگر لو دادن ‫اون عوضی رو داشته باشه،
‫دویست دلار جایزه می‌دیم.
‫[تأسیسات طرفداران حق رأی زنان]
‫ردیفه. بریم!
‫باید خودمون رو به زیرزمین برسونیم.
‫از این طرف بفرمایین. بفرمایین.
‫خب، چطوری می‌خوایم بریم زیرزمین؟
‫می‌میریم.
‫راه‌حل دیگه‌ای نداره؟
‫اول امتحان کن، ‫بعد بگو به درد نمی‌خوره.
‫برندارش.
‫- راحت باشین. ‫- از این طرف.
‫صرفا می‌خوام متشخصانه عمل کنم.
‫[کلوب «پروانه»]
‫تغییرات انگشت‌شماری اعمال کردن،
‫ولی داستانش همونه.
‫- منتظر می‌مونیم. ‫- که چی بشه؟
‫که تاریخ تکرار بشه.
‫[بنزین، غذا، اقامتگاه]
‫[اغذیه «ته جاده»]
‫[بهترین ساندویچ پاسترامی دنیا]
‫[اغذیه «ته جاده»]
‫- هر چی میل داشتین سفارش بدین. ‫- ممنون.
‫می‌شه بهم بگی ‫واسه چی اومدیم اینجا؟
‫هوم؟
‫دارم سعی می‌کنم تشخیص بدم ‫الان کدوم اینجا هستیم.
‫مسلما همین‌طوره.
‫خب، تا داری تشخیص می‌دی، ‫من واسه خودم...
‫«بهترین ساندویچ پاسترامی دنیا» رو ‫سفارش می‌دم.
‫به ساندویچ تنشون راضی می‌شی.
‫بعد از بازگشتت، از قبل هم غیرعادی‌تر شدی.
‫امروز چی میل دارین آقایون؟
‫اِم، من ساندویچ پاسترامی می‌خورم.
‫وای، عزیز دلم، ببخشید، ‫ولی امروز تموم کردیم.
‫ولی ساندویچ تنمون هم حرف نداره.
‫به ساندویچ تنتون راضی می‌شم.
‫- خب، شما چی میل دارین خوش‌تیپ؟ ‫- من فقط قهوه می‌خورم.
‫ضمنا، می‌شه خودکاری بهم قرض بدین؟
‫معلومه.
‫اون لازمم می‌شه.
‫می‌شه بهم بگی ‫جریان دقیقا از چه قراره؟
‫تو «دنیای برین»...
‫کل دنیاهای احتمالی گذشته...
‫و کل دنیاهای احتمالی آینده رو دیدم.
‫اکثرشون به فاجعه ختم می‌شن.
‫ولی اگه بتونم یه سری وقایع ‫به خصوص رو به جریان بندازم،
‫احتمال موفقیتمون وجود داره.
‫مسیرمون هنوز درسته.
‫یعنی اگه ساندویچ بیکن سفارش داده بودم،
‫- الان از بین رفته بودیم، نه؟
‫در اون صورت، وقایع دیگه‌ای رو ‫رقم می‌زدیم.
‫مرسی.
‫این هم از قهوه‌ات عزیزم... ‫وای، خیلی شرمنده‌ام.
‫اشکالی نداره.
‫موهبت پیشگویی رو به دست آوردی،
‫اون‌وقت باهاش ‫از لک شدن لباست جلوگیری می‌کنی.
‫- بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫ببخشید.
‫♪ عزیزم، هر کاری می‌خوای باهام بکن، ‫فرض کن من هم عین ماشینتم. ♪
‫♪ عزیز دلم، هر کاری می‌خوای باهام بکن... ♪
‫آهای بی‌شعور خان!
‫دنبال چی هستی؟
‫♪ می‌شناسمت. ♪
‫♪ این‌قدر تجدید نظر نکن... ♪
‫نمی‌خواد دربیاریش. ‫اصلا فرصت نمی‌کنی.
‫♪ چه قصد و نیتی داری. ♪
‫♪ بهم زنگ بزن... ♪
‫♪ بهم زنگ بزن. ♪
‫- ♪ بهم زنگ بزن. ♪ ‫- ♪ خودم میام. ♪
‫♪ می‌تونی هر شب و روزی که خواستی ‫بهم زنگ بزنی. ♪
‫♪ بهم زنگ بزن. ♪
‫بابا، صدام رو داری؟
‫منم، فرانکی. فدام رو داری؟
‫بابا، صدام رو داری؟
‫فرانکی.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫بهت که گفته بودم باید برگردیم ‫و وسایلمون رو جمع کنیم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫با بابا تماس بگیرم.
‫بلند شو، بیا بریم تو.
‫نه. من می‌مونم.
‫کارور، می‌شه کمکم کنی ‫یه سری از این وسایل رو ببریم تو؟
‫چرا که نه؟ معلومه.
‫خرسی باید پیشم باشه ‫که تمرین کنیم!
‫- تا بتونیم با آدم بدها مبارزه کنیم. ‫- ببین چی میگم.
‫نظرت چیه که خودت بری ‫با مامان جونت صحبت کنی،
‫من هم پیچیده‌ترین ترکیب...
‫مشت و لگد رو به خرسی یاد بدم. خوبه؟
‫خیلی‌خب. چند دقیقه دیگه ‫که بهش یاد دادم، میام پیشتون.
‫- ببین، خودم می‌دونم شرایط دشواریه. ‫- من نمیام.
‫فرانکی، ما که صحبت کرده بودیم.
‫تا جواب نده نمیام. ‫خودش بهم یاد داده بود.
‫عزیزم، بابات مجبور شد بره، خب؟
‫یعنی نمی‌شه اون‌طوری که دلش می‌خواد ‫بهت شب به خیر بگه...
‫یا جواب تماست رو بده،
‫آخه باید امنیت خودش رو تأمین کنه.
‫ما هم همین رو می‌خوایم دیگه، نه؟
‫نمی‌خوایم در امان باشه؟
‫هوم. اون هم می‌خواد ‫ما در امان باشیم.
‫ولی اگه برگرده و اینجا نباشیم چی؟
‫در اون صورت پیدامون می‌کنه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون بابای خودته دیگه.
‫هیچ‌جوره ازمون دور نمی‌مونه.
‫خب؟
‫آماده‌این که بزنیم به دل جاده؟
‫آره، وسایل این کوچولو رو ‫که جمع کنم،
‫باید بتونیم حرکت کنیم.
‫حرکته رو نشونم بده. ‫حرکته رو نشونم بده دیگه.
‫کدوم حرکت رو می‌گی؟
‫همون حرکتی رو می‌گم ‫که به خرسی یاد دادی.
‫نظرت چیه وقتی به خونه امن رسیدیم، ‫نشونت بدم؟
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫- کدوم گوری رفته بودی؟ ‫- بیا.
‫- برنارد؟ ‫- ماشینه دیگه به کارمون نمیاد.
‫یعنی راه‌حل نجات دنیا...
‫پرسه زدن تو حیاط ‫یه اغذیه‌فروشی داغونه؟
‫نه.
‫راه‌حلش ایشونه.
‫مگه می‌خوای بمیری؟
‫چند وقته که دنبال استحصال هدفمونی؟
‫به نظر خودم که چندین و چند نسله.
‫سوار شین.
‫غافلگیر شدم که تا حالا ‫همدیگه رو ندیده بودیم.
‫غافلگیر نشدی. ‫مشکوک شدی.
‫معلومه که مشکوک شدم.
‫نمی‌دونم واسه چی ‫بیل همراهتونه،
‫ولی اگه بهم نگین کی هستین،
‫باید گور خودتون رو بکنین.
‫آخه اصلا قرار نبود ‫اینجا تو رو سوار کنم.
‫ما دوستانت هستیم.
‫از نظر من که نیستین.
‫خجالتی شدین؟ ‫نظرتون چیه بهتون انگیزه بدم؟
‫اولین کسی که به حرف بیاد ‫زنده می‌مونه...
‫و یه گلوله تو سر اون یکی خالی می‌کنم.
‫- نمی‌کنی. تفنگت دست ایشونه. ‫-چی؟
‫قرار نیست کسی تیر بخوره.
‫قراره...
‫ساکم رو برداری...
‫و ببینی توش چیه.
‫این چیه؟
‫یکی از افرادی بود ‫که باهاشون قرار داشتی.
‫وای خدا.
‫- تله گذاشته بودن. ‫- از خودشون بود.
‫چند وقته که سعی دارن ‫به گروهتون نفوذ کنن.
‫من می‌تونم کمکتون کنم،
‫ولی باید من رو به مناطق غیر|مسکونی ببری.
‫آخه واسه چی ‫می‌خوای ببرمت اونجا؟
‫اونجا که خبری نیست. ‫صرفا چندین چند کیلومتر ماسه است.
‫- کسی اونجا نمی‌ره. ‫- خودت که می‌ری.
‫خودت و تشکیلاتتون می‌رین.
‫چند وقته اونجا مخفی شدین،
‫آخه دنبال چیزی می‌گردین.
‫شرمنده‌ام رفیق.
‫این‌قدر زیر آفتاب موندی ‫که مخت تاب برداشته.
‫می‌تونم کمکتون کنم ‫چیزی رو که دنبالشین پیدا کنین.
‫خودت که می‌دونی ‫اگه ببرمت اونجا،
‫احتمالا دوستانم می‌کشنت.
‫ببینیم چی می‌شه دیگه.
‫باید تفنگم رو پس بدین.
‫ضمنا، باید خیالم در حین سفرمون راحت باشه.
‫ما که مشکلی نداریم.
‫بیا دیگه.
‫بهم گفت: «اینجا دنیای جدیده.»
‫«تو هم می‌تونی تو این دنیا...»
‫«هر کسی که دلت خواست باشی.»
‫دقیقا به موقع رسیدن.
‫آهای، این که ماشین رئیس پلیسه خلافکار عوضی.
‫سلاحم هم مال رئیس پلیسه.
‫هنوز بلده درست و حسابی وارد بشه.
‫این همه بار تو این شهر هست،
‫اون‌وقت تصمیم گرفتین ‫از ما دزدی کنین؟
‫این‌قدر عصبی نشو.
‫همگیتون که زنده‌این...
‫و دارین کار خودتون رو می‌کنین، ‫من هم اومدم کار خودم رو بکنم.
‫باهاش صمیمی بودی؟
‫با اون؟ نه.
‫اون صرفا تقلیدی به درد نخور ‫از مردیه که قبلا می‌شناختم.
‫ولی می‌دونم جفتمون باور یکسانی داریم...
‫شرمنده‌ام عزیز دلم.
‫میو!
‫به نظرم به حد کافی ‫واسه مسئول اجساد طعمه جمع کردیم.
‫همین آخریش بود؟
‫دیگه چیزی نمونده. ‫بذار از فرانکی بپرسم.
‫مطمئنم دیگه وسایلش رو جمع کرده.
‫نکردی فرانکی؟
‫نمی‌خوام با اون بیام. ‫بابا جون رو می‌خوام.
‫خودم می‌دونم،
‫ولی پدرت نمی‌تونه الان اینجا باشه.
‫- واسه همین کارور رو فرستاد کمکمون کنه. ‫- خرسی رو کثیف کرد.
‫باشه. اگه وسایلت رو جمع نمی‌کنی، ‫خودم می‌کنم.
‫مامان. مامان. مامان. ‫مامان، مامان، مامان، مامان.
‫فرانکی. چرا عجله داری؟ ‫چی شده؟
‫آماده‌این که بریم؟
‫چی شده؟
‫- صحبت خصوصی داشتیم. ‫- هوم.
‫می‌شه این‌ها رو بذاری تو ماشین؟
‫ما هم زود میایم بیرون.
‫معلومه. بهتره بعدش راه بیفتیم.
‫باید بری قایم بشی، خب؟
‫می‌تونم کمک کنم. ‫واسه چنین شرایطی تمرین کردم.
‫فرانکی، الان که بازی نمی‌کنیم!
‫باید بری قایم بشی، خب؟
‫پیاده شین. ‫به یه دردی بخورین.
‫خب، اینجا کدوم گوریه؟
‫خب، اگه می‌خواستم بدونین...
‫که چشمتون رو نمی‌بستم. ‫عه، عه، وایستا!
‫چیه؟ چرا وایستادیم؟
‫هر کدومتون باید یکی ‫از این دستگیره‌ها رو بکشه.
‫این‌جوری لیزرها رو فعال نمی‌کنیم ‫و می‌تونیم رد بشیم.
‫نمی‌خواستی بهم هشدار بدی...
‫لیزر کشنده دارن؟
‫می‌دونستم خودش می‌ده.
‫وقتشه خودمون رو به مردن بزنیم.
‫باید راه آسون‌تری هم ‫واسه رسیدن به این پایین باشه.
‫خوشحال باش...
‫که لزومی نداشت ‫قبلش تیر بخوری.
‫خیلی‌خب، بریم ببینیم اینجا کجاست، خب؟
‫چیکار می‌کنن؟
‫تمرین رفتاره.
‫اینجا یادمون می‌دن ‫طبق خواسته‌شون رفتار کنیم.
‫همین‌جا باید مناسب باشه.
‫باید بتونیم از اینجا ‫به نقشه مرکزی دسترسی پیدا کنیم.
‫یه جای کار می‌لنگه. ‫اینجا هیچ اطلاعاتی نیست.
‫اثری از ویلیام نیست.
‫احتمالش نیست که چیزی رو از قـ...
‫مشکل از من نیست. ‫مشکل از این طبقه است.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫هیچی رو از اینجا کنترل نمی‌کنن.
‫به این طبقه نفوذ کردن.
‫- گروه مقابله رو اعزام کردیم. ‫- ما رو می‌گه؟
‫مایل نیستم بمونم ‫و بفهمم ما رو می‌گه یا نه.
‫به خودت زحمت نده.
‫اون تفنگ رو انسان‌ها تأثیری نداره.
‫چطوری اومدین این پایین؟
‫- اِم، گم شدیم. ‫- اینجا خطرناکه. باید فرار کنین.
‫خودشه. بازی سریشونه. ‫حتما همینه.
‫هیچ‌کدومتون نباید اینجا باشین!
‫دولورسه؟
‫گمون کنم اسمش ‫طی این فازش «وایات» بود.
‫صرفا مرحله دیگه‌ای از بازیه.
‫- کدوم بازی رو می‌گی؟ ‫- بازی «قتل‌عام وست‌ورلد»ه.
‫طبقه دیگه‌ای هم زیر اینجا هست.
‫دنبالم بیا. بجنب.
‫روح آدم جلا پیدا می‌کنه!
‫میو!
‫باید از اینجا ببرمت.
‫تجربیات بدتری هم داشتم.
‫- باید برم. ‫- من هوات رو دارم.
‫پشتم بمون.
‫خیلی‌خب. امنه.
‫به این زودی تشریف می‌برین؟
‫ بذار درستش کنم.
‫کارت بدک نبودها.
‫اِم، تو قبلا جونم رو نجات دادم، ‫با کمال میل لطفت رو جبران می‌کنم.
‫خب، جریان چیه؟
‫باز هم بازی دیگه‌ای ‫تو بازیشون ساختن؟
‫نه.
‫نه، گمون نکنم.
‫تصویر نوعی انگله؟
‫اون شیره سیاه‌رنگ برات آشنا نیست؟
‫دارن مگس‌ها رو باهاش آلوده می‌کنن.
‫ظاهرا ازت خوششون میاد.
‫من که اصلا ازشون خوشم نمیاد.
‫صدای چی بود؟
‫کدوم صدا؟
‫تو نمی‌شنوی؟
‫من چیزی نمی‌شنوم.
‫شاید شنیدن فرکانسش ‫از توان گوشت خارجه.
‫وقتشه بریم خانم‌ها.
‫اوواده؟ فرانکی؟
‫کسی نیست؟
‫پیدات کردم.
‫بقیه‌تون کجان؟
‫همین‌جان.
‫این رو از کجا گیر آوردی؟
‫از گردنش کندمش.
‫فرستاده بودنش ‫که پیداتون کنه.
‫جون همگیتون ‫اینجا در خطره.
‫من می‌تونم کمکتون کنم.
‫چطوری؟
‫می‌تونم چیزی رو که تو بیابون ‫دنبالش بودین بهتون بدم.
‫سلاحی زیر این ماسه‌ها دفن شده.
‫من جاش رو بلدم.
‫صدای این دستگاهه است.
‫صدائه داره به طریقی ‫کنترلشون می‌کنه.
‫گمون نکنم.
‫- سلول‌هاشون رو باز کن. ‫- دارم سعیم رو می‌کنم. ولی رمزنگاری شده.
‫- میو! ‫- نمی‌ذاره وارد بشم.
‫کیلب.
‫فرانکی؟
‫نه.
‫فرانکی! باید پیداش کنم.
‫ببین درها چطوری باز می‌شن!
‫فرانکی!
‫فرانکی! کجایی؟
‫فرانـ... فرانـ... فرانکی! آهای!
‫سلام فرانکی. چیزی نیست. ‫من همین‌جام! خب؟
‫سلام فرانکی. سلام. ‫عزیزم، ببین من رو.
‫نه. آهای. فرانکی. فرانکی. ‫نه، نه، نه، بیا اینجا. بیا اینجا.
‫نه، نه، نه، نه. فرانکی جونم. ‫عزیز دلم، بیا اینجا. نـ...
‫عزیز دلم. نه، چنین کاری نکن. ‫برگرد پیش بابا جون.
‫فرانکی، خواهش می‌کنم چنین کاری نکن. ‫خب؟ عزیزم، ببین من رو.
‫چنین کاری نکن.
‫ببین فرانکی. فرانکی! فرانکی!
‫میو!
‫ببین عزیز دلم، ببین من رو!
‫فرانکی، خواهش می‌کنم، نه.
‫بجنب دیگه.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم عزیز دلم!
‫فرانکی!
‫وای خدایا.
‫سلام عزیز دلم. سلام. سلام، ببین من رو. ‫صـ... صدام رو می‌شنوی؟
‫عزیز دلم؟ عزیز دلم؟
‫بابا جون؟
‫نه. نه!
‫سلام میو.
‫مشتاق چنین لحظه‌ای بودم.
‫هنوز از کتک خوردن از دست من خسته نشدی؟
‫وایستا.
‫- نباید بری. ‫- نه، نه. قرار نیست برم.
‫خب؟ دیگه نمی‌رم. ‫خب؟ قول می‌دم.
‫یعنی نباید از اینجا بری. ‫می‌خواد بمونی.
‫منظورت چیه؟
‫کیلب؟
‫گمون کنم به زودی بفهمی...
‫که من دیگه عین سابق نیستم.
‫ببین، مامانت رو هم گرفتن؟
‫مـ... می‌دونی کجاست؟ ‫همین‌جاست؟
‫نه بابا جون. اینجا نیست.
‫ولی هیل اصلا با من و مامان جون کاری نداشت.
‫فقط با خودت کار داشت.
‫لعنتی.
‫واقعا خیال کرده بودی...
‫با تفنگ اسباب‌بازی چیزیم می‌شه؟
‫بیا بریم. بیا. بیا.
‫تو که فرانکی نیستی.
‫زیاد طول نمی‌کشه بابا جون.