‫اومه‌میا.
‫گاومون زاییده.
‫هـــا، خبر دارم.
‫خودش خبر داره؟
‫این یارو دقیقاً کیه...
‫تعداد شاخه‌ها و جالیزا با هم جور درنمیاد!
‫منم دیگه جالیز ندارم.
چیزی بیارم بخوری؟
‫من از جالیزا حرف نمی‌زنم. شیشیتو...
‫شیشیتو؟ یه نوع فلفل
‫تو دل‌وروده‌ت ضعیفه! چیزیت نمی‌شه؟
‫ایـ ـ این چی می‌گه، اون چی می‌گه؟
‫آها پس بگو. اون علت معده‌درد هیراگی-سانه.
‫اون... اومه‌میاست؟!
‫اوشون... اومه‌میا-سان هستن.
‫ببند باو.
عه؟ چی شده؟ همه اومدین؟
‫اوی!
‫اینا گوجه‌‌ان.
‫اینا فلفل دلمه‌ای، ‫ بعدش بادمجون، خیار و بامیه.
‫همه‌شون خاص و نازن، نه؟
‫چیزیت نمی‌شه.
‫مرتیکه، هیچ گوشش به حرف بقیه بدهکار نیست، بعدم وقتی ‫موتورش روشن بشه، تا دلش رضایت نده ول‌کُن ماجرا نمی‌شه.
‫واقعاً...
‫همه‌شون مثل هم علفن دیگه.
‫عـــه؟ خوب نگاه کن. اصلاً شبیه نیستن.
‫ولی...
‫موقع خوش‌آمدگویی هم همین‌طوری بود. ‫یه‌طورایی منگل می‌زد.
‫اما...
‫فقط با صداش جو رو از این رو به اون رو کرد.
‫ای کاش محصولای خوبی بشن.
‫چی باعث می‌شه آدما جذب این بشر بشن؟
‫ببخشید!
‫درمورد اتفاقی که افتاده، لطفاً بذارین توضیح بدم.
‫وضعیت فعلی خارج از ظرفیتشه.
‫توی بازار یه دله‌دزد دیدم.
‫‫دنبالش کردم، و قبل از اینکه بفهمم توی اراضی شیشیتورن بودم.
‫اونا هم از همه‌طرف دوره‌م کردن و وقتی دیگه فکر کردم فاتحه‌م خونده‌ست،
‫این دو نفر نجاتم دادن.
‫من بچه‌های بوفورین رو تحسین می‌کنم، ولی جوگیر شدم.
‫آخرش جرقه‌ی دعوا با شیشیتورن رو زدم.
‫واقعاً متأسفم.
‫ساساکی.
‫از کجا اسم منو می‌دونین؟
‫دمت گرم پسر.
‫گفتی جرقه‌ی دعوا رو زدی،
‫ولی این نتیجه‌ی این بوده که می‌خواستی ‫از این شهر و مردمش محافظت کنی، آره؟
‫پس، دلیلی برای عذرخواهی کردن نیست.
‫دیگه باقیشو...
‫بسپر به داش بزرگترات.
‫خب؟
‫اینا چطوری نجاتت دادن؟
‫اوه، خب... اون یارو رو با لگد زدن کنار.
‫با لگد زدن کنار؟
پس حسابی گرد و خاک کردن؟
‫می‌دونم حرف‌زدن باهاشون دردی دوا نمی‌کنه.
‫پس بگو، زدین لگدمالشون کردین.
‫من باهاشون بودم، ولی بازم، خاک تو سرم.
‫هیراگی، تو همیشه همین‌طوری ‫تقصیرا رو گردن می‌گیری.
‫من کسی بودم که گفتم حواست به این دوتا باشه.
‫نگــــاه! بازم معده‌دردت بالا زد.
‫ولی اونی که آب تو سوراخ مورچه ریخت بی‌بروبرگرد ساکورا-سانه.
‫خـ ــ خفه شو! کی از تو نظر تکمیلی خواست؟
‫چی شده؟ کله‌ گرفتی باشون؟
‫ا ـ اون دوزاری‌ها هی ادعاشون می‌شد فدایی‌های قدرتن،
‫ولی داشتن ضعیفا رو می‌زدن و خزبازی در میاوردن پس منم گفتم خزن.
‫همین.
‫سیر تا پیازش همین بود.
‫عجب عجب.
‫هوم... گل‌ گفتی!
‫هوم؟
‫منم داشتم به این فکر می‌کردم این اواخر خیلی خز و خیل شدن.
‫ساکورا. شنیدم که دیروز توی خیابون اصلی چه اتفاقی افتاده.
‫و امروزم که ساساکی رو نجات دادی.
‫ممنون که از خانواده محافظت کردی.
‫خوشحالم که یه داداش کوچیکه‌ی قابل اعتماد گیرم اومده.
‫این چه حسیه که تا سر گوشامو گُر گرفته؟
‫این‌قدر آروم شدم که داره می‌ره روی مخم.
‫گمونم یه‌طورایی می‌فهمم چرا جذبش می‌شن.
‫بودن با اون حتماً بهشون حس امنیت می‌ده.
‫وایسا ببینم از کی تو شدی داداش بزرگ‌تر من؟
‫من همه‌ی آدمای این شهرو خانواده‌م می‌دونم.
‫کاجی تویی؟ چی شده؟
‫اوی کاجی! کاجی؟ چی شده؟
‫چیه؟ چیزی شده؟
‫الــــــــــــــــــــــــو!
‫الو، الو، الو!
‫الـــــــــــــــــــو!
‫من لیدر شیشیتورنم!
‫تومیاما چوجی!
‫اومه-چـــــــــــــان! انصاف داشته باش، بیا بیرون تا بریم تو کار...
‫دعوا! دعوا! دعـــوا!
‫لـ ــ لیدر؟ لیدرشون اینجا چه غلطی می‌کنه؟ تلافیه؟ جنگه؟
‫دومین فرد مسئول توی شیشیتورن، توگامه جو.
‫پس یعنی...
‫از اون یارو هم قوی‌تره؟
‫این دیگه چی بود؟
‫عـه؟ ساکورا-سان؟
‫سو-سان! سوگیشیتا-سان!
ساساکی-کن تو هم؟
‫و ـ وایسین تو رو خدا!
‫شماها همین‌جا بمونین.
‫مزخرف تحویلم نده! اگه دعواست، منم هستم.
‫دو بار یه حرفو نمی‌گم.
‫فایده نداره...
‫پاهام تکون نمی‌خورن.
‫اون آدم چند دقیقه پیش...
‫واقعاً همین یاروـه؟
‫یو، تومیاما، چیز خوبی دستته.
‫اون مال ماست.
‫اوهوم، می‌دونم.
‫عصبانی شدی؟ عصبانی شدی؟
‫به‌نظر کیفت کوکه.
‫توی این وضعیت جلوی اومه‌میا وایساده و نیشش بازه؟
‫این دیگه چه هیولاییه؟
‫خب، اومه-چان.
‫تک‌به‌تک! تک‌به‌تک!
‫خب شما بودین که اول ما رو زدین، نـــــه؟
‫همین خودش دلیل کافی‌ایه، نه؟
‫تک‌به‌تک! تک‌به‌تک!
‫چه بی‌قراره این یارو.
‫درسته اونی که اول شروع کرد ما بودیم.
‫ولی می‌دونی، خودتم کم گرد و خاک نکردی.
‫دیگه تلافیتو کردی، ها؟ این به اون در شده.
‫ها؟ او. آره. درسته.
‫ ر ــ راضی شد؟
‫یالا از همون راهی که اومـ...
‫امان. مثل همیشه قرار نداری.
‫خب اومه-چان. حالا من زدمت.
‫یالا نوبت توـه!
‫یالا یالا، تلافی کن!
‫واسه چی این‌قدر دنده‌ت می‌خاره؟
‫ها؟ اوممم.
‫این‌طور نیست که دنده‌م واسه دعوا بخاره.
‫اومه‌-چان، تو رو می‌خوام.
‫از وقتی من همه‌کاره شدم، خیلی حوصله‌سربر شده.
‫ولی اومه-چان،
‫تو هم همه‌کاره‌ای ولی همیشه یه‌طوری هستی ‫انگار خیلی بهت خوش می‌گذره، کِر کِر خنده‌ت به‌راهه.
‫این خیلی زور داره.
‫برای همین فورین، اومه-چان و همه رو برای خودم می‌گیرم.
‫ایـ ــ این دیگه زیادیه.
‫عجب...
‫تومیاما، خیلی سختت بوده، نه؟
‫ها؟
‫اوی اوی.
‫ چی داری واسه رئیس ما بلغور می‌کنی؟
‫ها؟ چرا شماها اومدین؟
‫ببین منو... رئیس تنهایی حمله کرده...
‫این دیگه اصلاً تو کت نمی‌ره.
‫ای وای... به محض اینکه توضیح دادم، دِ برو که رفتیم.
‫همیشه که می‌گم باید تا تهش گوش بدی...
‫اوی، اتللو-کن. مشتاق به‌دیدار.
‫یو، گیسوکمند.
‫اوی، گفتم جلو نیایـ...
‫خفه باو!
‫کاری به تک‌به‌تک ندارم.
‫تو مرامم نیست بذارم یه نفرو تنها دوره کنن!
‫ایــــش!
‫من الان می‌خوام تک‌به‌تک دعوا کنم، همه عقب وایسین.
‫الان بخوای تن‌به‌تن گلاویز شی یه‌کم داستان‌دار می‌شه.
‫دور و برتو ببین.
‫وای، الان بدبخت نشدیم؟
‫شماهـــا... از جاتون تکون نمی‌خورین!
‫تومیاما، من تک‌به‌تکتو قبول می‌کنم.
‫به آدمات بگو بکشن کنار.
‫باشه. من تا بتونم با اومه-چان دعوا کنم راضیم.
‫فازش چیه؟
‫رئیسشون چه دلرحمیه.
‫یا نکنه گرخیده؟
‫اوی. لهت می‌کنم.
‫واسه اینکه زدم تو هدف اخمات نره تو هم.
‫می‌گم، یکی از همون بچه‌‌های اون‌موقع نیست؟
‫وای، دیدی گفتم!
‫اینا خیلی حوصله‌سربرن، ولی تونستم تشخیصش بدم، خفنم نــــــه؟
‫صورت خشنی داری، ولی عین پسر کوچولوها حرف می‌زنی. آخی نازی.
‫بر خرمگس معرکه.
‫خب خب... بچه‌ها آروم بگیرین.
‫می‌گم، چوجی.
‫اگه می‌خوای تک‌به‌تک دعوا کنی، ‫باید یه روز دیگه انجامش بدی.
‫عـــه؟
‫آخه، کم‌کم هوا داره تاریک می‌شه.
‫اگه توی تاریکی دعوا کنی،
‫نمی‌تونی قیافه‌ای که له‌ولورده کردی رو ببینی.
‫مگه نه، اوتللو-کن؟
‫قراره چه‌جوری قیافه‌ی شخصِ خودتو ببینی؟
‫یعنی همه الان قاطی ماجرا شدن؟
‫پس اومه-چان، چرا همه‌مون دعوا نکنیم؟
‫هــا؟
‫اوه، منظورم کتک‌کاری نیست.
‫هر دعوایی، تک‌به‌تکه.
‫عین یه مراسمه. باحال نیست؟
‫عین رقابتِ تیم کِندو می‌مونه. ‫خـــوبه.
‫مگه نه، مگه نه؟
‫تا بحثش هست... ‫خوبه، خوبه!
‫بگیم بیان سمت خودمـ...
‫هورا، ‌هورا!
‫تا آخر بهم گوش کن.
‫خب پس، بازیکن‌ها...
‫چوجی و...
‫اومه‌میا.
‫من و...
‫اوتللو-کن.
‫ساکوراست!
‫منو بندازین با اون مو بُلنده.
‫پس اون چشم‌بندیه هم با من.
‫اون بانمکه منو انتخاب کرد!
‫اوی، اگه تک‌به‌تکه که خودمون کافی‌ایم.
‫عه؟ اگه همه باشن، بیشتر خوش نمی‌گذره مگه؟
‫واسه ما هم.
‫ما هم این‌جوری خوش‌حال‌تریم.
‫شنیدی دیگه!
‫ای خدا، سال‌اولی‌های امسالمون...
‫می‌شه منم شرکت کنم؟
‫هیراگی-سان با من.
‫ساکو. تو...
‫شرمنده، اومه‌میا.
‫منم هستم.
‫خیلی‌خب، همه‌ی اعضا مشخصن!
‫تیم‌هامون رو میاریم وسط...
‫دعوا می‌کنیم و کلی خوش می‌گذرونیم!
‫حتی منم باید اونجا باشم؟
‫معلومه.
‫افتضاحم، افتضاحم، افتضاحم، خیلی‌خیلی افتضاحم.
‫این وضعیت زیادی افتضاحه.
‫از یه‌کم پیش هی داری ور ور می‌کنی.
‫و به‌نظر جنابعالی اینا احیاناً تقصیر کیه؟
‫کولی‌بازی درآوردن که فایده‌ای نداره، نیری.
‫یه‌چیزی بریز تو معده‌ت. ‫آرومت می‌کنه.
‫کوتوها-سان، اصلاً متوجه نیستی.
‫اگه... دارم می‌گم اگه...
‫اگه فردا اومه‌میا-سان به اون تومیاما چوجی ببازه،
‫و شیشیتورن، بوفورین رو تصاحب کنه چی؟
‫اون‌جوری دیگه بوفورین وجود خارجی نداره هــا!
‫واسه همین گفتم کولی‌بازی هیچ فایده‌ای نداره.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫اونا اون‌قدرها هم ضعیف نیستن.
‫خودتم می‌دونی دیگه.
‫می‌گما، من غذام تموم شد. ‫می‌شه برم خونه؟
‫سریع بود!
‫اوه، سبزیجات رو نخوردی.
‫ولی اومه‌میا-سان اینا هنوز نیومدن.
‫دیر کردن.
‫گفت صبر کنیم ولی خبری ازشون نیست.
‫خب...
‫توضیح‌دادنِ همه‌چیز به اون ‫جماعت تشنه به خون، کار راحتی نیست.
‫ولی بازم...
‫اینجا همیشه معروف بوده به‌عنوان یکی از پاتوق‌های بوفورین..
‫شنیدم همه قبل از دعوا، اینجا جمع می‌شن.
‫و بیشتر از همه...
‫امروزم موهات عین همیشه خوشگله! ‫خیلی بهت مــــیــــاد!
‫آره.
‫راستی، اون شاخه‌هایی که اون‌روز ‫بهت گفتم، الان ایــــــن‌قدر گنده شدن!
‫بعضی‌هاشون تا تابستون کامل رشد می‌کنن!
‫منتظرشم.
‫اونجا چه خبره؟
‫داری می‌بینی که؛ اون، فرد «موردعلاقه» اومه‌میا-سانه.
‫چـ ــ چی؟ دو ــ دوست اجتماعی شه؟
‫آه، اون‌جوری برداشت کردی.
‫بشین تا باشم!
‫ای خدا، احمق‌بازی در نیار.
‫درسته، احمق نباش!
‫چیز بی‌ارزشی عین دوست اجتماعی چیه دیگه؟
‫اون خواهر کوچیه‌کمه!
‫اینم نیستم.
‫اینجا چه خبره؟
‫ما توی یه پرورشگاه بزرگ شدیم.
‫واسه همین اومه اینو از خودش درآورده.
‫ای بابا. قضیه اینه؟
‫ها؟ وایسا ببینم.
‫خواهر کوچیک‌تر؟ بزرگ‌تر نیست؟
‫آره.
‫تو مگه چند سالته؟
‫16. عین خودت.
‫دروغگو! خیلی بزرگ‌تر از 16 می‌زنی!
‫هرجوری نگاه می‌کنم از 20 بیشـ...
‫مراقب باش!‌ یهویی چه مرگت شد؟
‫درسته.
‫کوتوها خیلی بالغه.
‫واااا.
‫سوگیشیتا، نباید یهویی چیزا رو پرت کنی.
‫اومه‌میا حسابی کوتوها-چان رو عزیز دردونه‌ی خودش می‌دونه.
‫واسه همین اگه بفهمه کوتوها-چان توی خطر بوده...
‫فهمیدی دیگه؟
‫آ ــ آره.
‫خوش‌مزه‌ســــت!
‫املت برنجی کوتوها توی کل ژاپن تــــکـــــه!
‫خفه بمیر و کوفت کن.
‫ها؟ هیراگی، نمی‌خوری؟
‫چرا.
‫فقط داشتم به شیشیتورن قدیمی فکر می‌کردم.
‫منم داشتم به این فکر می‌کردم این اواخر خیلی خز و خیل شدن.
‫اونا... قبلاً فرق می‌کردن؟
‫فدایی‌های قدرت.
‫شیشیتورن صرفاً‌ یه تیم بودن ‫که توی دعواها، دنبال قدرت می‌گشتن.
‫درسته که خیلی‌هاشون کله‌شون داغ بود،
‫ولی از اون آدمایی نبودن که بیفتن دنبال بچه‌های راهنمایی.
‫یه بار یه درگیری خیلی بزرگ باهاشون داشتیم.
‫یه کتک‌کاری وحشتناک بود، ولی یادمه که اون ‫دعوا از نظر قدرت، بهم حس خوبی داد.
‫ولی، از وقتی که تومیاما رهبرشون ‫شده، شایعه‌های ترسناکی پخش شدن.
‫اتفاق امروز، چیز جدیدی نیست.
‫شنیدم جاهای دیگه هم رفتن و به‌زور با بقیه دعوا کردن.
‫تومیاما و توگامه جفت‌شون بیشتر ‫از هرکسی به تیمشون اهمیت می‌دادن.
‫اونا نمادِ همین وفاداری‌شون به قدرت بودن.
‫پس چرا اوضاع این‌جوری شد؟
‫خب، دلیلش هرچی که هست؛ به تومیاما ربط داره.
‫دلیل؟ مثلاً چی؟
‫منم جزئیات رو نمی‌دونم.
‫بعد از صحبت فردامون می‌فهمیم.
‫صحبت؟ فردا که می‌خوایم بریم کتک‌کاری.
‫نه، نه.
‫کتک‌کاری یه نوع «مکالمه‌»ست، ساکورا-کن.
‫بعضی‌وقت‌ها، مشت‌زدن یه نوع زبانه که ‫باهاش درمورد رقیبت بیشتر یاد می‌گیری.
‫ولی زبانیه که فقط خودمون متوجه‌ش می‌شیم.
‫کوتوها، بازم بیار!
‫وقت سفارش‌گیری خیلی وقته که تموم شده.
‫خیلی‌خب، فردا دیر نکنین!
‫کوتوها، بازم میام پیشت!
‫چـ ــ چیزه،‌ دوستان!
‫نتونستم درست‌وحسابی ازتون تشکر کنم...
‫ممنون که منو نجات دادین.
‫واسه فردا، حسابی موفق باشین!
‫هوم!
‫شور نزن. چیزی نمی‌شه.
‫تلاشمونو می‌کنیم.
‫اصـ ــ اصلاً هم این‌جوری نیست که بخوایم واسه تو دعوا کنیم...
‫احمق.
‫فقط باید بهش بگی «بسپارش به ما.»
‫بسپر به داش بزرگترات.
‫بـ ــ بسپارش به ما.
‫آفرین!
‫ساکورا-سان، صورتت قرمز قرمزه!
‫بـ ــ ببند دهنت رو!
‫دعوا،‌ مکالمه‌ست.
‫مشت، زبانه.
‫هیچ‌وقت این‌جوری بهش فکر نکرده بودم.
‫خــــب!
‫دیگه بزنین بریم!
‫هیچ‌وقت...
‫واسه هیچ‌کس دیگه‌ای جز خودم، مبارزه نکرده بودم.
‫و نمی‌دونم چرا، ولی...
‫بیشتر از همیشه خاطرم از نباختن جَمعه
‫اومه-چــــان!
‫خوش اومدی! بیا تو!
‫آره.
‫یه تُک‌پا میام تو.
‫ساکورا-سان، یه حدسایی می‌زدم، ولی از سبزیجات بدت میاد؟
‫چـ ــ چته؟ باهاش مشکلی داری؟
‫با نخوردنشون هیچ مشکلی برام پیش نیومده.
‫ولی چون رهبرمون اومه‌میا-سان، ‌سبزیجات می‌کاره؛
‫شاید گیاه‌خوارها منبع قدرتشن.
‫پس داری می‌گه چون من سبزی نمی‌خورم، ضعیفم؟
‫نه،‌ منظورم این نبود!
‫گورتو گم کن ببینم!