‫به‌نظرم ساکورا-کن انتخاب خوبیه.
‫هــــــا؟
‫وایسا بینم!
‫عه، پس همچین قصدی داشتی.
‫اگه این‌جوریه، به‌نظر منم ساکورا-کن انتخاب خوبیه.
‫ساکورا-کن چه روز اول و چه دیروز عالی بود!
‫من که موافقم.
‫دا ــ داری چی می‌گی؟
‫بـــلــــه، منم موافقم.
‫من...
‫منم موافقم!
‫وایسین، وایسین بچه‌ها.
‫ا ــ اون واسه این چیزا بهتره.
‫سوگیشیتا-کن اهل این کارا نیست.
‫منم نیستم!
‫تازه، اصلاً‌ نمی‌دونم باید چی‌کار کنم که.
‫به‌علاوه، من بین شماها غریبه‌ام و از بیرون اومدم.
‫این چیزا مگه مهمه؟
‫تو الان اینجایی،‌ و اون بچه‌ی راهنمایی ‫رو تو و سوگیشیتا نجات دادین.
‫شنیدم دومین کله‌گنده‌ی شیشیتورن رو هم بردی.
‫تازه، سه نفرِ خیلی قویِ کلاس دارن پیشنهادت می‌کنن.
‫ما دیگه حرفی نداریم.
‫ساکورا-کن، اگه می‌خوای قبولش کنی؛ ‫من دستِ راستت می‌شم.
‫یکی دیگه هم لازمه...
‫نیری-کن، پایه‌ای؟
‫عــــه؟ مـ ــ من؟!
‫مهم‌تر از همه اینه که، همه‌ی ‫بچه‌ها دلشون می‌خواد بسپارنش به تو.
‫همین کافی نیست؟
‫کاپیتان پایه،‌ حکم بالادستی کلاس رو داره دیگه؟
‫کارهایی بود که می‌خواستم با رئیس بودن انجام بدم.
‫من صرفاً واسه اینکه بتونم خودمو قبول ‫کنم، به بالادستی شدن فکر می‌کردم.
‫کار دیگه‌ای نمی‌خوام بکنم.
‫از اون‌موقع تا الان دارم به این فکر می‌کنم... ‫که شاید من...
‫درست عین اونم.
‫و با این وجود... من؟
‫دارین چی زر زر می‌کنین؟
‫مگه بهتون گفتیم بالادستی کل مدرسه شین؟
‫لازم نکرده این‌همه لِفتِش بدین! ‫یه کاپیتان پایه‌ی مسخره!
‫همچین فرقی نداره کی کارو بگیره دست!‌ همه‌ش یه چیزه!
‫صـ ــ صداش زیادی بلند نیست؟
‫خیلیم یهویی بود،‌ ترسیدم.
‫واسه همین...
‫زود تصمیم بگیرین.
‫صدای آهنگش اون‌قدر بلند بود؟
‫اوی، تو.
‫ها؟
‫تو بشو.
‫حله، انجام شد.
‫ها؟
‫هــــا؟ واسه چی تو...
‫انگاری اینا می‌خواستن تو بشی کاپیتان؛ ‫ولی جناب‌عالی داشتی تاقچه بالا می‌ذاشتی.
‫پس جدی‌جدی هیچی رو نشنیده بود.
‫هیچ‌کس از اول کار ازت توقع نداره همه‌چی‌تموم باشی.
‫اگه هم به‌دردنخور باشی، یکی دیگه جاتو می‌گیره.
‫بریم! تمومه!
‫هوی! تو مگه کاپیتان پایه نیستی؟
‫چرا می‌ذاری واسه خودش تصمیم بگیره؟
‫صبر کن،‌ ساکورا-سان.
‫هـــــا؟
‫داری چی میگی؟
‫کاپیتان پایه‌ی سال‌دومی‌های تیم تامون...
‫کاجی ررررررنه.
‫کاپیتان پایه... اینه؟
‫ایـ ــ این...
‫کاپیتان پایه‌ی سال‌دومی‌هاست؟
‫به‌سلامتی و میمنت، کاپیتان پایه‌ی سال‌اولی‌های تیمِ تامون شد ساکوررررا.
‫ها؟ صبر کن. ‫من هنوز قبول نکردما...
‫تازه، از کجا اسممو می‌دونی؟
‫خودت گفتی کاپیتان پایه باید تصمیم بگیرّه.
‫کاپیتان پایه خودش گفت. ‫دیگه حرّفی نی.
‫مشکلی نیست.
‫قراره نیست چیزیو تنهایی انجام بدی که.
‫ما باهاتیم.
‫درسته،‌ ساکورا-کن.
‫ویژگی خوب من اینه که بذارم رقیبم بدرخشه.
‫اگه دست راستت هم نباشم،‌ حتماً کمکت می‌کنم!
‫هوم، هوم. همه‌ی زحمتا رو انداختیم گردن تو.
‫لعنتی. خودتونو لو دادی!
‫لازم نکرده این‌همه بهش فکر کنی.
‫اسمش کاپیتان پایه‌س، ولی تو هنوزم یکی از بچه‌های این کلاسی.
‫سخت نگیر داش.
‫سوگیشیتا-کن، قضیه از این قراره ها. دمت گرم.
‫خوابیده که.
‫چـ ــ چیزه، ببخشید!
‫می‌شه یه گروه واسه سال‌اولی‌های تیم تامون بزنم؟
‫بزن!
‫آیدی‌هاتون چیه؟
‫واسه همه‌تون لینک دعوت می‌فرستم!
‫ساکورّا، سو، نیرّی.
‫شما هم شماره‌هاتونو رد کنین بیاد.
‫وااای، وااای. شماره‌ی سال‌دومی‌ها!
‫خوش‌به‌حالت.
‫این کلّاس...
‫پر از بچه‌های خوبه.
‫درّست بالا سرّشون باش و رهبرّی‌شون کن.
‫می‌گی رهبری‌شون کنم، ولی من باید چی‌کار کنم آخه؟
‫خب،‌ فعلاً هرّ کارّی دلت می‌خواد بکن.
‫گفتم که... ‫دلم نمی‌خواد کاری بکنم.
‫تیم تامون امروز بعد از مدرّسه می‌رّن گشت‌زنی.
‫شما مسئول‌های جدید با کاجی برین.
‫قشنگ از نزدیک نگاه کنّــیــــن که کاپیتان پایه‌مون چه‌جورّ آدمیه.
‫سـ ــ سـ ــ ساکورا-سان، حالا نمی‌خواد در این حد زل بزنی.
‫ها؟ زل نزدم که.
‫ولی خب...
‫کاجی-سان از وقتی راهنمایی بوده سریع با همه ‫دعوا می‌کرده. اصلاً نمی‌شده جلوشو بگیرن.
‫عین وقتی که سر کلاس بودیم، ممکنه هرچیزی آتیشیش کنه،
‫واسه همین بهتره تحریکش نکنیم.
‫کاجی-کن!
‫چی شده؟
‫دخترم... ریسا-چان دوباره گم شده.
‫یه بچه گم شده؟
‫ها؟ بازم؟
‫بهت گفتم درست مراقبش باش.
‫ببخشید، حواسم پرت شد.
‫ای بابا، چاره‌ای نی. ‫گریه نکن.
‫ما یه‌کاریش می‌کنیم.
‫می‌تونی جزئیاتی چیزی بدی بهم؟
‫امروز یه ربان صورتی پوشیده.
‫حله. شاید برگرده خونه، واسه همین تو هم برگرد خونه ننه‌جون.
‫حله؟
‫دستت طلا، دستت طلا.
‫خب، کوزومی.
‫بقیه‌ش با شما.
‫همه‌شو سپرد به اون؟
‫خودش هیچ‌کاری نمی‌کنه؟
‫یه کاپیتان پایه... ‫یه لیدر... این‌مدلیه؟
‫فکر می‌کردم لیدرها بیشتر...
‫انگاری دارن باهم صحبت می‌کنن. ‫چه سریع کار می‌کنن.
‫ولی دلم شور می‌زنه، باید زود پیداش کنیم.
‫شکی توش نیس.
‫حتماً خودمون پیداش می‌کنیم.
‫اوهو!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چه عیبی داره؟ مطمئنم همه خیلی حال می‌کنن باهاش.
‫و ــ ولی اگه کسی چیزی نگه که... ‫خاک بر سرِ من می‌شه و خجالت می‌کشم.
‫دیدی؟ همه آتیشی شدن.
‫ساکورا-سان چیزی شده؟ ‫صورتت سرخ سرخه.
‫لپاش گل انداخته.
‫اصلاًـنم مهم نیست واسه چی گل انداخته! بریم!
‫ساکورا-سان؟
‫دردم گرفت... چی بود؟
‫خوبی؟
‫پیداش کرّدم! اینجاست!
‫تویی ساکورّا؟ اونو بگــــیــــرّش!
‫ها؟ چرا؟
‫اونه! اون «ررررریسا-چان»‍ه!
‫هــــا؟
‫بگیـــــرّش!
‫بـ ــ به این زودی رفته اون بالا.
‫اگه این‌قدرّ رفته بالا که دیگه کارّی از دست ما ساخته نی.
‫لعنتی.
‫برگرد اینجا!
‫مثـــــــــّل میمـــــــــونه.
‫آه، از ساکورا-کن جز این انتظار نمی‌ره.
‫وایسا، ما جلوتررر وامّـــیستیم که وقتّــــی پررررید پایین بگّیریمــــــــش.
‫حله!
‫اوه! اوی.
‫احمق! اوی...
‫کاجی!
‫کازومی شماها برررین کمّـــــک کنین، کاجّـــی برگرده.
‫تو زنگ بــــّزن ننه‌جّـــــون!
‫مـــــن می‌ررررم یه‌کّــــــم حوله بیارم! یالّا برررررین.
‫بله.
‫ممنونم. واقعاً، خیلی ازتون ممنونم.
‫نه بابا، ما نگّرفتیمش که.
‫کاجی-کن.
‫ممنونم. ریسا-چان به لطف تو برگشت.
‫نذار دوباره فرار کنه.
‫ممکنه اگه اتفاقی بیفته کار از کار بگذره.
‫درسته. بیشتر حواسمو جمع می‌کنم.
‫اگه اشکالی نداره. لطفاً اینا رو ‫بگیرین، ممنون که به مامان کمک کردین.
‫هـ ــ ها؟ ساکورا-سان؟
‫منم فقط به‌خاطر این تونستم برسم ‫این بالا چون بقیه بلندم کردن.
‫چون بقیه تونستن کاری که می‌خوام ‫بکنم رو درک کنن و کمکم کردن.
‫تو دوست داری چی‌کار کنی؟
‫ها؟
‫کاپیتان پایه شدی چون یه هدفی داشتی، نه؟
‫چی بود هدفت؟
‫من هیچ هدفی ندارم. چی داری می‌گی؟
‫خودم دلم نخواسته کاپیتان پایه شم که.
‫ها؟ پس چرا...
‫اونا بهم گفتن.
‫مثل من؟
‫امـ ــ اما بازم...
‫بقیه‌ش با شما.
‫اگه این‌طوره، پس اینکه تو انجامش بدی هیچ معنایی نداره.
‫اگه آب‌نباتم تموم شه خودم نمی‌تونم آب‌نبات درست کنم.
‫ها؟
‫من نمی‌تونم مثل انوموتو بچه‌ها رو دور هم جمع کنم.
‫مثل کازومی نمی‌تونم با بقیه ارتباط بگیرم.
‫پس...
‫همیشه به بقیه‌ی آدما تکیه می‌کنم.
‫ولی بازم، اونا همین‌طوری که هستم بهم تکیه می‌کنن.
‫برای همین، برای اینکه انتظاراتشونو برآورده کنم، ‫هرکاری ازم بربیاد انجام می‌دم.
‫همین.
‫ها؟ هی کاجی.
‫تو که نمی‌خوای با ایـــــــــــــن رّیخت بیای گشّــــــــت‌زنی؟
‫یــــــــّه چیزی تنت کن!
‫پس اشکالی نداره چیزی نباشه که خودم دوست نداشته باشم انجامش بدم.
‫چی؟ اما...
‫تا انتظاراتشونو برآورده کنم...
‫شاید این کاریه که می‌خواد انجام بده.
‫«انتظاراتشونو برآورده کنم» ها؟
‫نه وایسا، از اولشم من...
‫ساکورا-کن.
‫از کیکوچی-یا دانگو مونده.
‫دانگوهای خیلی خوشمزه‌ای دارن.
‫پسر، مثل نینجاها بودی ساکورا-سان.
‫طرفمون یه گربه بود، گفتم فوری گمش می‌کنیم.
‫مطمئنم اگه آدم بود فوری می‌گرفتیش.
‫می‌دونستم می‌تونیم روت حساب ‫کنیم ساکورا-سان، خیلی قابل‌اتکایی.
‫چـ ــ چیزه،
‫پـ ــ پس شما برای این منو برای...
‫برای... کاپیتان پایه پیشنهاد دادین...
‫چـ ــ چون که... روم حساب می‌کردین؟
‫معلومه، ساکورا-کن.
‫تو هم می‌تونی روی ما حساب کنی.
‫تـ ــ تو اول باید یاد بگیری چطوری دعوا کنی.
‫ای بابا، چت شد تو؟
‫ساکورا؟ چی شده؟
‫وایسا، مریض شدی؟
‫چاق شدم؟
‫چیزی نیست.
‫همین‌طوری افتادم.
‫قیافه‌ت داغونه.
‫نخوابیدی؟
‫نـ ــ نه راستش.
‫نـ ــ نمی‌تونم بهش بگم.
‫عـ ــ عمراً نمی‌تونم بهش بگم تا صبح ‫داشتم به این فکر می‌کردم که چه کارایی ازم بر میاد.
‫راستی، برای کاپیتان پایه‌ی کلاستون تصمیم گرفتین؟
‫وای، جدی انگار حالت خوب نیست؟
‫اوه، نکنه تویی؟
‫ببخشید دور از انتظاره.
‫ها؟ چرا؟
‫چیز خوبیه که.
‫به‌نظرم اگه کاپیتان پایه ندونه باید چی‌کار کنه...
‫هیچ چیز خوبی از توش در نمیاد.
‫اگه نمی‌دونی می‌خوای چی‌کار کنی، ‫از کارایی که می‌تونی بکنی شروع کن.
‫خب، اون....
‫به تو ربطی نداره.
‫«تو»؟
‫می‌گم.
‫تو اسم و قیافه‌ی همه‌ی بچه‌های کلاستونو بلدی؟
‫چی؟ نکنه نمی‌دونی؟
‫وای نه، می‌دونستم...
‫پس، یادگرفتن اسم آدما چیزیه که می‌تونی انجامش بدی.
‫پس درست با اسم صداشون کن.
‫صدا کردن آدما به اسم...
‫نشونه‌ی عزمته که بهشون خوب نگاه می‌کنی.
‫راستی...
‫تا حالا کسی رو به اسم صدا کردم؟
‫منم.
‫اسم منم تا حالا نگفتی.
‫هـ ــ ها؟
‫خب حالا، چطوره یکم تمرین کنیم؟
‫یالا بگو «کوتوها-چان».
‫اسم من چیوکوـه.
‫کـ ــ کی پرسید؟
‫یالا دیگه.
‫ممنون بابت غذا.
‫اوه، فرار کرد.
‫خیلی خجالتیه.
‫به‌نظرم فقط این نیست.
‫شایدم...
‫می‌ترسه با آدما ارتباط بگیره.
‫موفق باشی، ساکورا.
‫بذار ببینم.
‫اونی که بازکات زده کوریتا-سانه.
‫مانبان وسطی تاکاناشی-سانه.
‫اون قارچی کله‌سیاه هم کاکیوچی-سانه.
‫قارچی کله‌سیاه؟
‫ببین؟ اونی که هودی تنشه.
‫لعنتی، این‌قدر زیادن یادم نمی‌مونه.
‫ولی خوشحالم که ازم خواستی اسم همه رو یادت بدم، ساکورا-سان.
‫شاید یه‌طور آگاهی به‌عنوان کاپیتان پایه‌ست؟
‫ایـ ـ این‌طور نیست. دونستنش که ضرر نداره.
‫لازم نیست این‌قدر خجالتی باشی.
‫اوه؟ خب اسم من چیه؟
‫و من؟
‫خفه شین بابا! می‌زنم شل و پلتون می‌کنم.
‫خب، بعدی.
‫نامــــــرد.
‫بذار ببینم، بعدی...
‫آنزای-سان آسیب دیده.
‫یعنی چیزی شده؟
‫هیچ اطلاعاتی بهم نرسیده.
‫اوییی کاپیتان پایه و دست راست سال‌اولی‌ها ‫و دومی‌ها همه رو پشت‌بوم جمع شن.
‫اومه‌میای ابله.
‫همین‌طوری یهویی داد می‌زنی اون‌تو ملت می‌گرخن.
‫ای بابا، باید بینگ‌ بونگ بانگ بونگ می‌گفتم؟ خب چطوری؟
‫الان دیگه دیره.
‫پرتش کنین از اون اتاق بیرون.
‫به این زودی احضارمون کردن؟
‫صبح اول صبحی؟
‫یـ ــ یعنی چی شده؟
‫بـ ــ بیاین زودی بریم، ساکورا-سان، سو-سان.
‫باشه! ناله نکن.
‫به سلامت.
‫همگی به این زودی جمع شدن.
‫وایسا، اون سوگیشیتا-سان نیست؟
‫واسه‌م سؤال بود چرا تو کلاسمون نیست؟
‫اوه! ساکــــورّا، نیرّی، ســــّو، ما اینجاییم.
‫صبح اول صبحی برای چی صدامون کردن بیام اینجا؟
‫وقــــت سررر زدن همه‌ی کاپیـــــتان‌هاست.
‫هرررچند، بیشـــــــــتررر سال‌دومّــــی‌ها از همون ســـال اول رو کارررن.
‫ســـال‌اولّی‌ها هم عمومـاً همونــایی ‫هستـــن که از رّاهنمایی فعـال بودن.
‫همّـــــه همـــــو می‌شناســــــیم.
‫سو-سان، تو هم همه‌ی آدمای اینجا رو می‌شناسی؟
‫آره. همه رو که نه، ولی با بیشترشون حرف زدم.
‫پس باید اسم و قیافه‌ی همه‌ی بچه‌های ‫کلاس و این جماعت رو حفظ شم؟
‫لازم نیست نگرانش باشی، ساکورا-سان.
‫اگه کسی رو نمی‌شناختی خودم بهت می‌کنم.
‫می‌خوای همین الان بهت معرفیشون کنم؟
‫اونی که اون پشته تیشرت قرمز تنشه...
‫و ــ وایسا یه لحظه.
‫تو کاپیتانای پایه‌ی همه‌ی کلاسا رو می‌شناسی؟
‫اوه، خب...
‫من فقط اسم و قیافه‌ی همه‌ی کسایی که میان این مدرسه رو می‌شناسم.
‫حفظشون کردی؟
‫بله. دیروز لیست رو قرض گرفتم.
‫توی مبارزه و دعوا که به دردتون نمی‌خورم،
‫ولی توی حفظ کردن اسما و قیافه‌ها کارم خوبه.
‫با خودم گفتم اگه حفظشون کنم، ‫این‌طوری زندگی ساکورا-سان راحت‌تر می‌شه.
‫هـ ــ هر چی نباشه، تصمیمو گرفتم تا ‫توی رسیدن به بالا مالاها کمکت کنم.
‫نیری-کن ایولا.
‫من بودم نمی‌تونستم توی همچین مدت کوتاهی این کارو بکنم.
‫وای نه، چیزی هم نبود.
‫درمورد من... فهمیدم.
‫چطوره من مذاکره‌کننده باشم؟
‫من خیلی خوب بلدم یه‌کاری کنم آدما درخواست‌هام رو قبول کنن.
‫همین‌طوری هم می‌تونم ازشون اطلاعات بگیرم.
‫یـ ــ یه‌طورایی ترسناکه.
‫خب...
‫بیا هرکدوممون کاری رو بکنیم که توش خوبیم.
‫این دوتا حسابی آماده‌ن.
‫می‌دونن از پس چه کاری بر میان، ‫و خیلی خوبم می‌تونن در موردش اقدام کنن.
‫خب، اون تیکه‌ش رو می‌سپرم به خودتون.
‫نیری. سو.
‫ها؟ یه لحظه، چی؟
‫خوشحالم که اسممون رو یادته.
‫مـ ــ معلومه که یادمه.
‫ببخشید دیر کردم.
‫اوه، بازم هست؟
‫هی، سرجمع چندتا کاپیتان پایه داریم؟
‫او ــ‌ اونا کاپیتان پایه نیستن.
‫اونا چهار شوالیه‌ی دبیرستان و دست راست‌هاشونن.
قسمت دوازدهم فــــردِ قــابــل‌اتــکــا
‫آنزای. کوریتا. تاکاناشی.
‫با خودت چی داری می‌گی؟
‫هیچی.
‫هرچند واضح صداتو می‌شنیدم.