‫«نوجوانی» ‫«فصل یک، قسمت اول»
‫[روز اول]
‫صبح بخیر بابا. امم...
‫دوباره بدجوری معده‌درد گرفتم.
‫- می‌شه لطفاً امروز مدرسه نرم؟ ‫- روانیم کردی.
‫خدای من.
‫ای خدا.
‫چت شد؟
‫فکر کنم سیب واسه اسید معده‌م خوب نیست.
‫پس چرا می‌خوری؟
‫خب فکر تریسیه دیگه. به جای سیگار.
‫روزی شیش تا دارم می‌خورم.
‫اوه، اندازه یه بوشل می‌شه که!
‫- بوشل چیه؟ ‫- چیزه...
‫- چیزیه که سیب‌ها رو توش جمع می‌کنن... ‫- بیخیال. ولش کن.
‫باشه پس ازم نپرس.
‫امم...
‫- می‌خوای اینو گوش بدی؟ ‫- بذار.
‫صبح بخیر بابا. امم...
‫دوباره بدجوری معده‌درد گرفتم.
‫- از دست این پسر. ‫- ساعن چنده؟ ۶ صبح؟
‫مسئولیت‌پذیریش منو کشته. ‫دلش نمی‌خواد بره هان؟
‫آره می‌دونه تریسی قبول نمی‌کنه ‫و من راحت نرم می‌شم.
‫- می‌خوای چه جوابی بدی؟ ‫- خب خود تریسی اوکیش می‌کنه. میره.
‫«خودت رو بشناس»
‫اوهوم.
‫- چندش. حالمو به هم زدی. لجن. ‫- واقعاً شرمنده.
‫- وای واقعاً بوشو حس می‌کنم. ‫- ببخشید.
‫از براوو دلتا ۴-۰ به براوو دلتا ۵-۰، ‫ صدامو داری؟
‫آره بگو، جو.
‫آره. کد ۱۰-۵۱ تایید شد. ‫آماده‌ست. تمام.
‫از براوو دلتا ۵-۰ به براوو دلتا ۶-۰. ‫آماده‌اید حرکت کنید؟
‫- آره. آماده‌ایم. ‫- دریافت شد.
‫- بریم جو. بریم. ‫- باشه.
‫آره.
‫[پلیس]
‫برید، برید.
‫- پلیس! بخوابید زمین! ‫- چه خبره؟
‫- دستا بالا! ‫- ادی! من دو تا بچه بالا دارم.
‫رو به دیوار!
‫من هیچ کاری نکردم.
‫باور کنید خونه رو اشتباهی اومدین.
‫دارین اشتباه بزرگی می‌کنین. کجا میرین؟
‫چه خبر شده؟ چرا اسلحه دارین؟
‫پلیس! مظنون پیدا شد! ‫دستا بالا! دستا بالا!
‫- دستات رو ببر بالا لعنتی! ‫- آروم باش آقای میلر.
‫- بابا! ‫- زانو بزن!
‫- بابا! ‫- من بازرس باسکومبم.
‫حکم تفتیش ملکتون رو دارم. ‫پسرت کجاست؟
‫- پسرت کجاست؟ ‫- توی اتاق خوابشه!
‫- پسرمو می‌خواین چی کار؟ ‫- کجاست؟
‫- مامان! ‫- اون فقط یه بچه‌ست داداش!
‫- خونه رو اشتباهی اومدین! ‫- خیلی خب. جیمی میلر.
‫ساعت ۶:۱۵ صبحه،
‫و من تو رو به اتهام قتل بازداشت می‌کنم.
‫- مجبور به گفتن چیزی نیستی... ‫- آهای! اون کاری نکرده!
‫- آقای میلر! ‫- دارین اشتباه می‌کنین!
‫به جرم اخلال در کار مامور ‫بازداشتتون می‌کنما. لطفاً بس کنید. لطفاً.
‫من تو رو به اتهام قتل بازداشت می‌کنم.
‫مجبرو به گفتن چیزی نیستی،
‫اما اگه به چیزی که بتونی بهش اتکا کنی ‫اشاره‌ای نکنی،
‫بابا من کاری نکردم!
‫می‌تونه در دفاع به ضررت باشه.
‫هر حرفی که بزنی می‌تونه ‫به عنوان مدرک استفاده بشه.
‫- بابا! ‫- متوجه شدی؟
‫- بابا!
‫- بهش بگو فهمیدی جی! ‫- متوجه شدی؟
‫- باشه، متوجه شدم. ‫- باشه خوبه.
‫آقای میلر، باید بیاید بالا. ‫یه مشکلی براش پیش اومده.
‫- آهای؟ ‫- باید کمکمش کنید لطفاً.
‫- چیزی نیست عشقم. جی؟ ‫- دارم میام.
‫بچه‌هام می‌ترسن. ‫باید بچه‌هام و شوهرم رو ببینم.
‫- اینجا اتاق پدر و مادره؟ ‫- آره.
‫اوضاع چطوره آقای میلر؟
‫باید سریع باشید لطفاً. مرسی.
‫اوضاع چطوره؟ ردیفه؟ بریم. بریم.
‫نیازی به کتونیات نداری. ‫دمپایی دارم.
‫- می‌بریمت توی ون. ‫- می‌شه منم باهاتون بیام؟
‫باید صبر کنید تا ما بریم. ‫بعدش می‌تونین دنبالمون بیاین.
‫برو پیش مامانت. ‫آروم باش. برو پیش مامانت.
‫ببخشید عزیز. چی کار می‌کنید؟
‫دنبال مدرک می‌گردم.
‫چی؟ اونا رخت چرکامونه.
‫اونجا هیچی نیست عزیز! ‫باور کن اونجا هیچی نیست!
‫آهای!
‫- اون تنهایی نمیره! ‫- چی کار می‌کنید؟
‫چی کار می‌کنید؟ ‫ دارید خونه‌مو به هم می‌ریزید!
‫دنبال چی می‌گردین؟
‫فقط بگین دنبال چی می‌گردین!
‫آهای! لعنتی!
‫- ادی! ‫- لطفاً. چه خبره؟
‫- بس کنید. ‫- گوش کنید. دارم برای همسرتون توضیح میدم.
‫پسرتون به اتهام قتل دستگیر شده.
‫- امکان نداره! ‫- ما بردیمش کلانتری.
‫می‌‌تونید شما هم بیاید. ‫خیابون هی‌وود.
‫- می‌شناسید؟ ‫- معلومه. همین نزدیکیه.
‫می‌تونید به هم ریختن خونه‌تون خسارت بگیرید.
‫- این فرم رو پر کنید. ‫- در کوفتی رو از جا کندین!
‫- فرم رو پر کنید. ‫- برای یه بچه‌ی ۱۳ ساله چرا مسلح اومدین؟
‫- اون ۱۳ سالشه! ‫- متوجه شدین چی گفتم؟
‫البته. شما متوجه شدین چی گفتیم؟ ‫امکان نداره اون این کارو کرده باشه.
‫- اونجا مشخص می‌شه. ‫- با اسلحه اومدین تو صورتش!
‫- امیدوارم وجدانتون آسوده باشه! ‫- بابا!
‫- اون بچه‌ست! پسر منه! ‫- نه!
‫- چیزی نیست. نگران نباش پسرم. ‫- بابا!
‫جی! جی! جی، من و مامانت ‫پشت سرتون میایم خب؟
‫جی، هیچی نگو. خب؟
‫جی!
‫- بریم. ‫- چیزی نمی‌شه پسرم. خب؟
‫مسخره‌ست! ‫- یالا.
‫بابا!
‫- سیزده سال! ‫- بابا!
‫براوو دلتا ۵-۰ صحبت می‌کنه.
‫آره. بگو، براوو دلتا ۵-۰.
‫آره، کد ۱۰-۹۵. همه چی مرتبه ‫و همکاری کردن، باشه؟
‫مفهومه.
‫من بابامو می‌خوام.
‫جیمی.
‫جیمی می‌دونم سخته ‫ولی باید آروم باشی خب؟
‫- فقط آروم شو رفیق. ‫- بابامو می‌خوام.
‫من هیچ کاری نکردم. من...
‫- ببین. ‫- من کاری نکردم.
‫توی کلانتری درموردش حرف می‌زنیم خب؟
‫الان جاش نیست که...
‫درمورد همچین چیزی حرف بزنیم خب؟
‫همه‌ی حرفات رو نگه دار واسه اونجا. ‫یه کلمه دیگه هم نگو.
‫یه نصیحتی بهت می‌کنم.
‫وقتی ازت سوال پرسیدن، ‫درخواست وکیل کن خب؟
‫وقتی رسیدی کلانتری...
‫می‌تونی درموردش با والدینت حرف بزنی.
‫- اوهوم. ‫- باعث نمی‌شه بیشتر از این گناهکار به نظر برسی.
‫فقط به نفعته خب؟
‫جیمی، این درکه.
‫درک مددکار اجتماعی تو...
‫توی این بازداشته باشه؟
‫سلام جیمی.
‫من از «موسسه‌ی خدمات اجتماعی دانکستر» ‫ اومدم خب؟
‫مامور بازداشت ازت سوال می‌کنه...
‫که می‌خوای درک باهات بمونه،
‫یا یه نفر دیگه بیاد.
‫حتی یکی از والدینت هم می‌تونه به جاش بیاد.
‫به خاطر بازرسی و آزمایش خون و ایناست...
‫واسه زمانی که با وکیلت حرف می‌زنی،
‫از اینجور چیزها، باشه؟
‫من توی پرونده‌ت تبعیض قائل نمی‌شم،
‫هر چی خودت تصمیم بگیری همونه خب؟
‫من...
‫خب جیمی.
‫- من حتی نمی‌دونم... ‫- آهای. کافیه.
‫- کافیه. ‫- فقط صبر کن.
‫به نفع خودته باشه؟
‫بریم.
‫نگهبانی.
‫- بازرس باسکومبم. یه بازداشتی دارم. ‫- باشه.
‫برو داخل لطفاً.
‫خیلی خب. همونجا وایستا.
‫- ممنون. ‫- خوبی؟
‫برو اونجا روی علامت ایست، جیمی. ‫بیا بریم لطفاً.
‫گروهبان، این جیمی میلره.
‫۱۳ سالشه. ‫بخ اتهام قتل بازداشت شده.
‫باشه جیمی. ‫اسم کاملت رو بهم میگی پسرم؟
‫- من این کارو نکردم. ‫- این به من ارتباطی نداره.
‫فقط لطفاً سعی کن به سوالای من ‫جواب بدی پسرم.
‫جیمی ادوارد میلر.
‫حقوقت رو برات توضیح دادن جیمی؟
‫چی؟
‫مامورت برات توضیح داد که ‫مجبور نیستی حرفی بزنی،
‫و هر حرفی بزنی می‌تونه علیهت ‫استفاده بشه، آره؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫وکیل هم می‌خوای؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫وکیل داری؟
‫یا می‌خوای کلانتری برات بیاره؟
‫نمی‌دونم. فکر نکنم. ‫می‌شه لطفاً از پدرم بپرسید؟
‫آره. چون تو نوجوونی،
‫باید یه بزرگسال قابل‌اعتماد حمایتت کنه.
‫حالا می‌خوای اون فرد ‫یکی از والدینت باشه؟
‫- یا درک باشه؟ ‫- بابام باشه لطفاً.
‫مطمئنی؟ می‌تونی بهش فکر کنی.
‫می‌خوام بابام باشه لطفاً.
‫باشه. سوال بعدی پسرم. ‫سالم و سلامتی؟
‫چی؟
‫در حال حاضر برای بیماری خاصی ‫دارو می‌خوری جیمی؟
‫نه.
‫باشه. مشکل پزشکی درازمدتی داشتی...
‫مثل آسم یا حساسیت جدی؟
‫نه.
‫باشه. تا حالا سعی کردی...
‫که جون خودت رو بگیری یا به خودت آسیب بزنی؟
‫نه.
‫- صبحانه خوردی پسرم؟ ‫- نه.
‫باشه. من ساعت ۶:۳۱ بازداشتت رو تایید می‌کنم
‫تا مامورها بتونن با بازجویی ازت ‫درمورد جرمی که بهش متهم شدی
‫شواهد جمع‌آوری کنن.
‫می‌تونی ۲۴ ساعت توی این کلانتری بمونی.
‫نگهداری شما در اینجا دائماً....
‫توسط یه بازرس مستقل بررسی می‌شه،
‫تا خودت، وکیلت یا بزرگسال مورداعتمادت...
‫بتونید درخواست‌هاتون رو بهش بگید.
‫همه‌ش رو متوجه شدی پسرم؟
‫- آره. ‫- باشه. آفرین پسر.
‫خب، بیا ببریمت توی یه سلول.
‫اونجا فقط تویی. بعدش برات صبحونه میاریم.
‫فکر کنم کورن‌فلکس داشته باشیم. ‫خوبه جیمی؟
‫حالت خوبه؟ ما اینجاییم.
‫- ما اینجاییم. ‫- ما اینجاییم.
‫می‌شه... می‌شه برم پیششون؟
‫جیمی، باید اینجا کارهات رو ‫انجام بدیم خب؟
‫هر چی زودتر انجامش بدیم ‫زودتر می‌تونیم بابات رو بیاریم اینجا.
‫باشه پسر؟ ‫با کورنفلکس اوکی بودی جیمی؟
‫فقط توجه کن جیمی. ‫داری خوب پیش میری پسرم.
‫این قسمتش دیگه داره تموم می‌شه. ‫خیلی خوب داری پیش میری.
‫کورنفلکس خوبه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫وقتی صبحونه‌ت رو خوردی جیمی، ‫یه پرستار میاد،
‫بعدش اگه تایید کرد که حالت خوبه،
‫می‌برنت ازت عکس و آزمایش بگیرن خب؟
‫بعدش وکیلت رو میارن پیشت، باشه پسرم؟
‫- باشه. ‫- خوبه. آفرین.
‫خب، سرکار گروگن. ‫ببرش سلول شماره‌ی ۶ لطفاً.
‫خیلی خب. دنبالم بیا.
‫آهای!
‫این در کوفتی رو باز کنید ببینم!
‫دنزل! لامصب.. یا من یا تو!
‫منو مسخره کردی؟!
‫خیلی خب جیمی.
‫به اینجا میگیم سلول خشک.
‫اگه نیاز داشتی بری دستشویی، ‫باید درخواست کنی خب؟
‫باشه.
‫معلومه که همینی!
‫منو نگاه نکن! خفه شو! یالا!
‫حله؟
‫یه کم طول می‌کشه تا قبل این که ‫کاری کنیم، همه چی رو مرور کنیم.
‫آره، اما فقط ۴ ساعت وقت دارید...
‫مسئله اینه که، فرض کن مثلاً...
‫- می‌دونم عزیزم. ‫- آقای میلر، خانم میلر، اوضاع چطوره؟
‫حرف نداره!
‫ببینید، می‌فهمم حتماً خیلی براتون سخته.
‫اگه اشکال نداره چند تا سوال باید بپرسم.
‫خب، جیمی درخواست وکیل داده.
‫توی خانواده کسی رو دارید؟
‫- نه نداریم. نه. ‫- نه.
‫باشه، پس ما می‌تونیم یه وکیل بیاریم.
‫یه وکیل تسخیری داریم ‫که می‌تونیم بگیم بیاد.
‫یعنی وکیل شماست؟
‫برای ما کار نمی‌کنه.
‫وظیفه‌ش محافظت از نفع پسر شماست اما...
‫این خدماتیه که ‫اگه بخواید رایگان براتون داریم.
‫آره اما رایگان معمولاً یعنی به‌دردنخور، آره؟
‫ببینید آقای میلر، ‫من نگرانی شما رو کاملاً درک می‌کنم،
‫اما طبق تجربه‌ی من، ‫وکیل‌های خیلی ماهری هستن،
‫پس... خودتون می‌دونید.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫- حالتون خوبه خانم میلر؟ ‫- نه.
‫چطور می‌تونید اون رفتار رو بکنید ‫و بعد الان اینجوری باشید؟
‫این چه مدلشه؟
‫افراد شما من رو پرت کردن روی زمین ‫دخترمو پرت کردن روی زمین.
‫- بعد می‌پرسید من خوبم؟ ‫- ای کاش این کارو نمی‌کردن.
‫ای کاش بهتون می‌گفتن که ‫برای امنیت خودتون و اونا...
‫بخوابید روی زمین.
‫و اگه این کارو نکردن،
‫شما حق شکایت دارید خب؟
‫- می‌خواید کسی رو بیارم؟ ‫- آره همین کارو کردن مامان.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫آخرین مورد، اگر شما نمی‌تونید...
‫ما یه نفر مناسب داریم، ‫اما جیمی خواسته که شما...
‫بزرگسال مورداعتمادش باشید.
‫چی هست؟
‫توی بازجویی‌هاش و زمان‌هایی که
‫پرستارش آزمایش خون می‌گیره، حضور دارید.
‫اینجور چیزها.
‫- نظرتون درموردش چیه؟ ‫- باشه. مشکلی نیست.
‫چرا تو رو انتخاب کرد؟
‫- اون از سوزن می‌‌ترسه. اون... ‫- باشه. چیزی نمی‌شه.
‫- چیزی نیست. ‫- چیزش نمی‌شه.
‫آقای میلر، باید این رو بگم.
‫اگه پسرتون درمورد این مسئله ‫پیش شما اعترافی کرده...
‫یا هر چیزی که به این مسئله مربوطه،
‫نمی‌تونید این کارو بکنید.
‫- اون هیچی نگفته. ‫- این می‌تونه ب ضررش باشه خب؟
‫بهتون گفتم، اشتباه گرفتید داداش.
‫اون هیچ کاری نکرده.
‫به ما هیچی نگفته. کاری نکرده.
‫باشه.
‫خیلی خب ببینید. ‫اونجا قهوه‌ساز هست.
‫یه کم طول می‌کشه تا پرستا بیاد خب؟
‫به زودی یه نفر میاد پیشتون.
‫قابل خوردنه. از خودتون پذیرایی کنید.
‫- به زودی می‌بینمتون. ‫- ممنون.
‫- قهوه می‌خوای عشقم؟ ‫- نه مرسی.
‫نذارید همه بفهمن چه اتفاقی داره میفته.
‫هنوز خودمون هم هیچی نمی‌دونیم عشقم.
‫دارم به سوزی پیام میدم ‫تا حواسش به خونه باشه.
‫اگه یادت باشه دیگه در نداریم.
‫ببین، شاید... ‫شاید بهتره تو بری خونه هان؟
‫آره باید بری.
‫برم چی کار کنم؟
‫من نمیرم. نمیرم. نه...
‫خب، بهش بگو همه چیزو تمیزن کنه خب؟
‫بهش بگو کلی عکس بگیره...
‫تا بتونیم اون فرم رو پر کنیم.
‫باشه، فکر خوبیه.
‫مامان، حالا چی می‌شه؟
‫چیزی نمی‌شه عزیزم. ‫اشتباه شده.
‫همیشه توی تلویزیون می‌بینی که. ‫اشتباه شده.
‫گفت اتهام قتل بهش زدن.
‫- خب اون که کاری نکرده. ‫- معلومه که نکرده.
‫- امکان نداره. معلومه کاری نکرده. ‫- اشتباه کردن.
‫البته که اشتباه کردن. ‫آره آره. ما می‌دونیم.
‫اوه ببخشید عزیز. ببخشید.
‫شما تو خونه‌ی ما بودی مگه نه؟
‫- بله. ‫- می‌شه بگی کی می‌تونیم پسرمونو ببینیم؟
‫به زودی آقای میلر، باشه؟
‫- صبح بخیر گروهبان. ‫- خوبی؟
‫- آره. تو چی؟ ‫- خوبم.
‫- صبح بخیر کرول. ‫- صبح بخیر.
‫- خوبی؟ ‫- آره. تو خوبی؟
‫سلام بچه‌ها.
‫- صبح همگی بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫اوه ببین چقدر دلش سیگار می‌خواد!
‫- تو سرم ننداز رفیق. ‫- لعنتی.
‫خبری از بالا نشده؟
‫فقط بی‌سیم زدن تا بدونن ‫چی رو کی آزاد کنن.
‫- از بخش تحقیقات جنایی خبری نشده. ‫- اوهوم.
‫نگران بابائه‌یی؟
‫- بابائه؟ ‫- اوهوم.
‫نه نگران بابائه نیتسم. ‫چطوری؟ منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫قدیما یه همچین پرونده‌ای داشتم خب؟
‫یه پر جوون.
‫بذار اینجوری بگم.
‫چند ما طول کشید تا فهمیدیم...
‫که باباش باهاش چی کار می‌کرده...
‫- من که اینطور فکر نمی‌کنم. ‫- حق با توئه.
‫حق با توئه.
‫خدا.
‫پزشکی قانونی. چی شد؟ نتیجه چیه؟
‫به نظرت به این زودی به جواب می‌رسن؟
‫تا الان باید بیشتر جاهای خونه ‫بررسی شده باشه.
‫کفش‌ها؟ سلاح احتمالی؟
‫خبرشو ازشون می‌گیرم.
‫برنت‌وود چی شد؟ ‫فایل‌ها رو فرستادن؟
‫فکر نکنم هنوز کسی مدرسه رفته باشه. ‫زود نیست؟
‫- نمی‌شه گوشیش رو بگردیم؟ ‫- نه، قفله.
‫- می‌تونیم رمزشو ازش بگیریم؟ ‫- بعد ارزیابی.
‫- دیر کرده. آره. ‫- آره دیر کرده.
‫- می‌خوای دوباره برنامه رو مرور کنیم؟ ‫- می‌شه.
‫- ولی راستش به نطرم کافیه رفیق. ‫۰ باشه فهمیدم.
‫- برو یه چرت بزن. ‫- میرم یه قدمی بزنم. فعلاً.
‫- قربان، دارم فرم گزارش پلیس رو پر می‌کنم. ‫- خب.
‫ثبت رسمی اتهامات، اون زیر سن قانونیه،
‫وکیل باید تصمیم بگیره...
‫که کدوم بخش انتقالش بدن.
‫اوه سلام. مرسی که اومدی پیشمون.
‫مسخره کردی منو؟ ‫می‌دونی ساعت چنده؟ احمق
‫اوان، نمی‌دونم چی ازم می‌خوای.
‫ارزیابی ریسک.
‫اون متهم به قتل یه نفر ‫با چاقوی آشپزخونه شده.
‫پس کجا ببریمش؟
‫به موقعش فکرشو می‌کنیم هان؟
‫- باشه. خیلی خب. ‫- حله.
‫وای خدا.
‫بد موقع زنگ زدم یا اوکیه؟
‫اوه ببخشید. ‫ببخشید می‌دونم زوده.
‫دوش می‌گرفتی آره؟ باشه.
‫بگذریم، آدام رفت؟
‫یعنی میره؟
‫اوهوم. همه‌ش بهم پیام میده.
‫به میشا می‌گفتم ‫فقط واسه این به من پیام میده
‫که می‌دونه زود نرم می‌شم.
‫آره حتماً.
‫بگذریم، فقط... ‫گفتم یه زنگ بزنم حالتو بپرسم.
‫آره خوبم.
‫گوش کن، بهتره دیگه برم خب؟
‫تو هم همینطور. بعداً می‌بینمت. خداحافظ.
‫- قربان. داریم میریم. ‫- خوبه، خوبه.
‫آره.
‫به پنی‌سیلین حساسیت داره...
‫- ببخشید. ‫- مشکلی نیست. مرسی.
‫ببخشید. خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب جیمی، اگه اشکال نداره ‫یه چند تا سوال دیگه بپرسیم.
‫می‌تونی برام توضیح بدی ‫بازداشت شدن یعنی چی؟
‫یعنی اینجا باشی.
‫می‌تونی توضیح دیگه‌ای بدی؟
‫جواب سوال رو بده پسر.
‫یعنی پلیس فکر می‌کنه من کاری کردم.
‫منو حبس می‌کنن تا وقتی که ‫بدونن این کارو کردم یا نه.
‫جواب خوبیه.
‫می‌تونی توضیح بدی به وکیل ‫چه نیازی داری؟
‫تا... تا با اشتباه حرف زدن ‫تو دردسر نیفتم.
‫اینم جواب خوبیه.
‫خب جیمی، به نظرم پسر سالمی هستی.
‫ضعفی نمی‌بینم که نیاز باشه پلیس بدونه.
‫سوالی ازم داری؟
‫امم...
‫نه... گمون نکنم.
‫این بده؟
‫نه مشکلی نیست. ‫یه دقیقه تنهات می‌ذارم.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫کورنفلکست رو بخور پسرم.
‫نمی‌خوام.
‫یالا بخور دیگه. ‫باید یه چیزی بخوری.
‫من... من هیچ کاری نکردم. من فقط...
‫فقط می‌خوام... برم خونه. ‫من کاری نکردم.
‫باور می‌کنی که کاری نکردم؟
‫معلومه که باور می‌کنم.
‫مگه تو پسرم نیستی؟
‫ببینم؟
‫ببخشید آقای میلر.
‫اگه اشکال نداره تشریف ببرید.
‫ببخشید.
‫- کورنفلکستو بخور. ‫- باشه.
‫کورنفلکستو بخور پسرم. ‫باید قوت داشته باشی خب؟
‫آقای میلر من می‌برمتون اتاق خانواده.
‫بابا!
‫چقدر قراره اینجا باشیم داداش؟
‫متاسفانه الان نمی‌تونم بگم.
‫نظری نداری؟
‫رفیق...
‫اون پسر باهوشیه.
‫خب. داروی خاصی نمی‌خوره. ‫سوابق پزشکی خاصی نداره.
‫- از پرونده‌ی نوجوون‌ها متنفرم. ‫- هیچکس خوشش نمیاد.
‫صبح بخیر گروهبان.
‫- صبح بخیرو ‫- جیمی میلر.
‫درسته، باشه.
‫والدینش توی اتاق خانواده‌ن ‫و پسره توی سلوله،
‫پس گمونم اول باید بری پیش خانواده آره؟
‫- آره. ‫- می‌شناسی کجاست؟
‫- آره می‌شناسم. ‫- باشه.
‫- صبح بخیر. می‌شه درو برام باز کنی؟ ‫- بله حتماً.
‫- بفرمایید. ‫- مرسی.
‫- تلفنی می‌بینمت. ‫- ببخشید مزاحم می‌‌شم. خانم و آقای میلر؟
‫من پال بارلو هستم. ‫از شرکت «استوری و فرنچ».
‫- پرونده‌ی جیمی رو به من دادن. ‫- بله.
‫- امم... ‫- می‌تونید بهم بگید قضیه چیه؟
‫بفرمایید بشینید،
‫تا درمورد یه سری چیزها حرف بزنیم.
‫امم...
‫روال کار اینه که...
‫جزئیات پرونده رو بطور خلاصه
‫مامورها در اختیارم می‌ذارن،
‫و در جریان اتفاقاتی که بعد بازداشت...
‫برای جیمی میفته قرار می‌گیرم، خب؟
‫تا اینجا شکایتی بابت نحوه‌ی برخوردشون ‫با شما دارید؟
‫بله. اونا خونه رو کن فیکون کردن!
‫اسلحه و اینا داشتن. ‫درو شکستن اومدن تو.
‫- خب. ‫- خونه رو ترکوندن.
‫وقتی مرگ خشونت‌آمزی اتفاق میفته ‫روال کار اینه.
‫مسئله اینه که متناسب بوده یا نه.
‫بعداً بهش می‌پردازیم.
‫باشه ولی از اون مهم‌تر، حال جیمی چطوره؟
‫اوه... ازم خواسته چیزش باشم. ‫چی بهش می‌گن؟
‫بزرگسال قابل‌اعتماد.
‫- بزرگسال قابل‌اعتماد. ‫- آره خوبه.
‫عموماً بهتره که یکی از والدین ‫همراهش باشه.
‫می‌تونید در حین کار ما آرومش کنید.
‫اون...
‫من الان دیدمش.
‫راستش اوضاعش اصلاً خوب نیست.
‫درسته. حق داره.
‫راستش الان چیز زیادی نمی‌تونم بگم...
‫که این وضعیت رو بهتر کنه.
‫می‌بینم چه شوکی اینجا اتفاق افتاده،
‫و کاملاً قابل درکه.
‫اما تمام تلاشمونو براتون می‌‌کنیم خب؟
‫من می‌رم جزئیات رو بپرسم ‫منتظر من باشید.
‫به زودی یه نفر میاد پیشتون خب؟ خیلی خب.
‫- مرسی. ‫- نه.
‫ممنون رفیق.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- متشکرم.
‫خواهش می‌کنم.
‫- ببخشید. ‫- حله. اوکیه.
‫بازم مرسی.
‫- من... ‫- باید برید پایین.
‫- همون اتاق همیشگیه؟ آره. ‫- آره.
‫- اول شما بفرمایید. ‫- مرسی.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- پال.
‫- برای شما. ‫- مرسی.
‫خب، چی داریم؟
‫حادثه‌ای که دیشب ساعت ۱۰:۱۳ شب ‫اتفاق افتاده.
‫بازداشت... حدود ۲۵ دقیقه پیش انجام شده.
‫خب، پس رکورد خودم رو زدم.
‫- شنیدم خونه رو به هم ریختین. ‫- آره، شرمنده.
‫خیلی خب. قتل. پس گمونم شما...
‫تصرف و تهدید هم بوده؟
‫بله.
‫- چیزی درمورد مقتول می‌تونم بدونم؟ ‫- بله.
‫خیلی خب.
‫رسانه‌ای نمی‌شه درسته؟ ‫چون نمی‌بینم که...
‫هنوز دنبال بستگانش می‌گردیم. پدرش.
‫باشه. باشه.
‫- بهش گفتین حق داره سکوت اختیار کنه؟ ‫- بله.
‫- معنیش رو می‌دونه؟ ‫- بله.
‫- غذا بهش دادین؟ ‫- در اختیارش گذاشته شده.
‫- ارزیابی شده؟ ‫- آره، گفت سالمه.
‫- بازرسی شده؟ ‫- منتظر شما بودیم.
‫خوشحالم می‌شنوم. ‫می‌بینم که آزمایش خون هم می‌گیرید.
‫آره، دستش خراش داره.
‫توی صحنه‌ی جرم هم خون ریخته. ‫بی‌دلیل نیست.
‫- منم دلیل نخواستم. ‫- باشه.
‫به جز این چه تحقیقاتی انجام شده؟
‫- درمورد مظنون هیچی. ‫- چیز دیگه‌ای هست که بدونم؟
‫چیزی نیست که الان بهتون بگیم.
‫- مقتول کجا دیده شده؟ ‫- صحنه‌ی جرم.
‫جراحت‌های متعدد داشته. اونجا هست.
‫پدرش هم بزرگسال قابل‌اعتمادشه؟
‫درسته.
‫- حالش خوبه؟ ‫- گمونم.
‫- جیمی باهاش چطوره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خوبه.
‫برای نمونه‌گیری آماده‌ایم. ‫- گروهبان.
‫- فقط همینا بود؟ ‫- بله. فقط همینا بود.
‫باشه. اول نمونه‌گیری می‌کنیم ‫و بعدش یه گپی می‌زنیم.
‫می‌خوام اول این بچه رو ببینم.
‫پال، زیاد هیجان‌زده نشو.
‫- هیجان‌زده نیستم. ‫- اینجوری شبیه عوضیا به نظر می‌رسی.
‫- بازرس باسکومب، یه چیز دیگه. ‫- بله؟
‫- فقط دو دقیقه. ‫- بگو.
‫قربان، یه معلم از آکادمی برنت‌وود اومده.
‫- باشه. میام بالا. ‫- سریع می‌گم.
‫- خب، دنبالم بیا. ‫- باشه.
‫می‌شه لطفاً آقای میلر بیاد اینجا؟
‫سلام آقا. توی بخش پزشکی بهتون نیاز داریم.
‫موقع نمونه‌گیری از پسرتون. لطفاً.
‫باشه. سریع میام.
‫باشه. سوزن زدنی حواست بهش باشه ادی.
‫- لطفاً. ‫- دنبالم بیاید آقا.
‫فقط لطفاً همینجا منتظر بمونید آقای میلر.
‫پسرتون به زودی میاد پیشتون.
‫- تنهاتون می‌ذارم. ‫- باشه.
‫- گرمه نه؟ ‫- خیلی گرمه.
‫- می‌خواین کتتون رو آویزون کنم؟ ‫- نمی‌خواد، مرسی.
‫سرکار گروگن و بابات میان اینجا خب؟
‫سلام جیمی.
‫خب حالا می‌خوایم چند تا عکس بگیریم،
‫و بعد نمونه‌گیری انجام بدیم،
‫بعدش بازرسیت می‌کنیم خب؟
‫- باشه. باشه. ‫- باشه.
‫بیا روی این صندلی،
‫و رو به دوربین روی دیوار باش ‫تا چند تا عکس بگیریم.
‫فقط فلاش می‌زنه خب؟
‫عالیه. به بغل.
‫و اون طرف.
‫عالیه. و تمام.
‫جیمی یه کار فوری. ‫من پال بارلو هستم.
‫از موسسه‌ی حقوقی استوری و فرنچ اومدم.
‫- امروز بهت مشاوره میدم خب؟ ‫- باشه.
‫یه کم دیگه حرف می‌زنیم ‫اما می‌خواستم برات سوال نباشه
‫که این مرد عجیب و غریب کیه خب؟
‫جیمی می‌شه لطفاً اینجا وایستی؟
‫اگه اشکال نداره می‌خوام خیلی سریع ‫این رو داخل دهنت بچرخونم.
‫- باشه. ‫- ببخشید. بذارید درو ببندم.
‫دهنتو کامل باز کن.
‫اون طرف.
‫خیلی خب عزیزم.
‫خیلی خب. بیا اینجا،
‫تا اثرانگشت برداریم.
‫انگشت شست راستت رو بذار.
‫اینجا فشار بده. ‫یه نور قرمز میاد.
‫مرسی. حالا انگشت اشاره.
‫عالیه. انگشت وسط.
‫عالیه. انگشت حلقه.
‫درسته. اونه،‌ آره.
‫مرسی. و انگشت کوچیکه.
‫مرسی. خیلی خب. ‫اونیکی دستت. شست چپ.
‫خوبه. مرسی.
‫انگشت اشاره.
‫آره.
‫و انگشت وسط.
‫مرسی. و انگشت حلقه.
‫خوبه. مرسی.
‫بعدش هم انگشت کوچیکه‌ت. ‫آخریه.
‫عالیه. مرسی.
‫خیلی خب.
‫خب جیمی، پسوردت رو می‌خوایم...
‫تا بتونیم به موبایلت دسترسی ‫داشته باشیم خب؟
‫نیازی نیست اون رو بهشون بدی جیمی.
‫نه.
‫باشه. اریکا.
‫جیمی، میای روی تخت؟
‫اگه اشکال نداره می‌خوام ‫یه کم خون بگیرم.
‫من... واقعاً از سوزن خوشم نمیاد.
‫از سوزن خوشش نمیاد عزیز.
‫جیمی، باید بهت هشدار بدم...
‫که اگه انجام ندی ‫ممکنه توی دفاع به ضررت باشه.
‫آره راست می‌گه.
‫رضایت میدین که پسرتون ‫نمونه خون بده آقای میلر؟
‫مشکلی نداری؟
‫نمی‌دونم.
‫چیزی نمی‌شه. زیاد طول نمی‌کشه.
‫قول میدم. خیلی سریع انجامش میدم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫آره فقط منو نگاه کن پسر باشه؟
‫بابات رو نگاه کن. بپر بالا.
‫آره نگاهت به من باشه.
‫- اینو می‌بندم دور بازوت. ‫- باشه.
‫یه کم فشار احساس می‌کنی.
‫این...
‫نگاهت به بابات باشه. ‫تکون نخور.
‫یه حس خراشیدگی داره خب؟
‫- منو ببین. ‫- بابات رو نگاه کن.
‫یالا. چیزی نیست.
‫- داره تموم می‌شه. ‫- چیزی نیست.
‫داره تموم می‌شه. ‫همینجوری به بابات نگاه کن.
‫تموم شد؟ آخ.
‫- آره. ‫- تمومه.
‫- خیلی خب. ‫- آفرین پسر. دیدی؟
‫- باریکلا. ‫- خیلی خب.
‫چند دقیقه انگشتت رو بذار روش.
‫- خوبه. ‫- آفرین.
‫آفرین. تموم شد. حله.
‫خب حالا.
‫ازت می‌خوام لباسات رو دربیاری.
‫- کلش رو؟ ‫- باید بازرسی بدنی بکنم.
‫- ضروریه؟ ‫- متاسفانه.
‫من زیاد درموردش مطمئن نیستم رفیق.
‫احتمال داره که اون...
‫یه چیزهایی رو کنار بدنش مخفی کرده باشه.
‫ببینید، اون یه کم پیش خیلی مضطرب بود
‫لباس و شلوارشو عوض کرد و...
‫متوجهم آقای میلر.
‫نه اون شلوار جین و همه‌چیزشو عوض کرد.
‫آقای میلر متوجهم.
‫اما این جرم جدیه.
‫روی دست چپش رد خراشیدگی هست.
‫باید مطمئن بشیم که...
‫خراش یا کبودی دیگه‌ای نباشه ‫که نیاز باشه بدونیم.
‫من فکر می‌کنم این کار هم یه کم جدیه، ‫اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫اگه خودن ۱۳ سالتون بود...
‫و دو تا مرد ‫نگاهت می‌کردن چه حسی داشتید؟
‫- من متهم به جرم نشدم. ‫- درسته داداش. متهم.
‫اون گناهکار نیست. ‫بهش اتهام زدن.
‫- نمی‌شه این مورد رو انجام ندین؟ ‫- متاسفم.
‫طبق قانون نظام حقوقی ‫موظفن این کارو بکنن.
‫آقای میلر، قول میدم خیلی احتیاط کنم.
‫من تو رو نمی‌شناسم رفیق.
‫ما باید همکاری کنیم.
‫می‌دونی؟ اون پسر منه و ۱۳ سالشه.
‫- گفتم که، ۱۳ سالشه. ‫- آقای میلر.
‫- پسورد می‌تونیم بدیم اما... ‫- روال کاره آقای میلر.
‫- اون ۱۳ سالشه. ‫- این برای دفاع از جیمیه.
‫بابا، اشکال نداره.
‫- مشکلی نداری؟ ‫- نه ندارم.
‫خب جیمی، لباسات رو درمیاری؟
‫من باید بررسی کنم،
‫و بعد سرکار گروگن باید منو نگاه کنه خب؟
‫می‌خوای لباسات رو بذاری اون گوشه؟
‫می‌خوای رو به من باشی؟ خب؟
‫دستات رو ببر بالا.
‫خوبه.
‫می‌تونی به بغل برگردی.
‫حالا رو به دیوارِ پشت سرت.
‫خیلی خب.
‫حالا می‌تونی دستاتو بیاری پایین.
‫می‌تونی یه بار دیگه برگردی رو به من.
‫خیلی خب، اگه می‌شه دستات رو بلند کن.
‫باید مطمئن بشم که...
‫جراحت حاصل دفاع از خود ‫روی بدنت نباشه.
‫نه. خیلی خب.
‫خیلی خب. تموم شد.
‫حالا لباسات رو بپوش.
‫و لباسای خودت رو ‫می‌ذاریم توی این کیسه.
‫- مرسی. ‫- اونا برای چیه؟ چی کار می‌خوای بکنید؟
‫اونا به عنوان مدرک استفاده می‌شن، ‫آقای میلر.
‫- حالت خوبه؟ خوبی؟ ‫- آره.
‫آره؟ مطمئنی؟ باشه آفرین پسر.
‫تموم شد؟
‫می‌شه توی یه اتاق با موکلم ‫حرف بزنم لطفاً؟
‫- بله حتماً. اتاق بغلی. دنبالم بیاید. ‫- مرسی.
‫- خواهش می‌کنم. مشکلی نیست.
‫- صندلی اونجا هست. ‫- مرسی.
‫جیمی، می‌خوای بری اون‌طرف میز؟
‫بابات می‌تونه کنارت بشینه.
‫خب این...
‫بدترین قسمتش بود و خوشبختانه تموم شد.
‫به نظرم خیلی خوب انجامش دادی جیمی.
‫امم...
‫درس موردعلاقه‌ت توی مدرسه چیه جیمی؟
‫- چه اهمیتی داره؟ ‫- فقط همراهی کن.
‫- تاریخ. ‫- چرا؟
‫من از داستان خوشم میاد.
‫و کدوم بخش تاریخ رو دوست داری؟
‫داریم درمورد انقلاب صنعتی می‌خونیم.
‫جدی؟ باشه خب...
‫توی انقلاب صنعتی نقش کی رو ‫دوست داری؟
‫خب می‌دونید... برونل.
‫آره. می‌دونم.
‫- ازش خوشم میاد. ‫- چرا؟
‫چون اون... یه کارهایی کرده ‫که بقیه نکردن.
‫قایق، قطار، همه چی. ‫فقط انجامش داده.
‫آره همینطوره.
‫بچه‌ی باهوشیه.
‫خیلی خب، من اینجا نیومد تا...
‫از بپرسم این کارو کردی یا نه جیمی.
‫- من نکردم. ‫- نکرده. امکان نداره.
‫وظیفه‌ی من و پدرت،
‫اینه که هر اتفاقی هم که دیشب افتاده ‫ازت حمایت کنیم خب؟
‫و پلیس سعی داره بفهمه چه اتفاقی افتاده،
‫اما وظیفه‌ش محافظت از تو نیست.
‫اونا فکر می‌کنن تو مجرمی،
‫و برای همین اینجاییم خب؟
‫پس تنها کاری که می‌خوام بکنی ‫اینه بگی: نظری ندارم.
‫باشه؟ همین. فقط بگو: نظری ندارم.
‫در جواب همه چی؟
‫نه، نه در جواب همه چی. ‫اینجوری خوب نمی‌شه.
‫فقط به سوالاتی که درمورد اتفاقات دیشبن.
‫باشه؟ به نظرت می‌تونی فرق بین...
‫سوالاتی که باید جواب بدی...
‫و اونایی که نباید جواب بدی رو تشخیص بدی؟
‫امم، نمی... نمی‌دونم.
‫اسمت جیمیه؟
‫بله.
‫و... دیشب کجا بودی جیمی؟
‫- نظری ندارم. ‫- همینه. همینه.
‫هروقت شک داشتی،
‫و ۵۰-۵۰ بودی فقط بگو: نظری ندارم.
‫و اگه من فکر کردم که باید ‫جواب سوال رو بدی، بهت می‌گم.
‫اما تو پسر خیلی باهوشی هستی و...
‫فکر می‌کنم عالی پیش میری.
‫من میام اونجا. بابات هم میاد.
‫من هر وقت خواستم از طرف تو ‫صحبت می‌کنم.
‫بابات هم می‌تونه هروقت خواست ‫صحبت کنه.
‫- باشه؟ ‫- می‌تونم؟
‫بله. البته که می‌تونید. آره.
‫من... من هیچ اشتباهی نکردم.
‫خب پس اینجوری کار راحت می‌شه نه؟
‫درسته، من... ‫زود برمی‌گردم.
‫فقط می‌خوام ببینم که اونا...
‫برای بازجویی چطور پیش میرن.
‫اگه ممکنه همینجا بمونید و منتظرم باشید.
‫برمی‌گردم پیشتون باشه؟
‫یه دقیقه اینجا بمون پسرم. ‫یه لحظه من برم.
‫- ببخشید داداش. ‫- بله؟
‫ببین، من نمی‌دونم اینجا دارم چی کار می‌کنم.
‫نمی‌دونم... چی باید بگم؟
‫فقط... به جای اون جواب نده خب؟
‫فقط... خودت باش.
‫اونا می‌دونن باباشی. ‫ما هم می‌دونیم باباشی.
‫اشکال نداره که داری هضمش می‌کنی.
‫اشکال نداره که شوکه بشی. ‫انسان بودن اشکال نداره.
‫- باشه؟ ‫- آره آخه این عادی نیست.
‫- می‌دونی چی می‌گم؟ ‫- نه.
‫- من تا حالا پام به کلانتری باز نشده. ‫- چیزی نمی‌شه.
‫فقط نمی‌خوام اشتباهی بکنم.
‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫چیزی نمی‌شه.
دارم سکته میکنم
‫- درک می‌کنم. ‫- اون بچه‌ی خوبیه آره؟
‫منم پدر خوبیم. می‌دونید چی می‌گم؟
‫واقعاً پسر خوبیه. ببینید،
‫خودتون هم گفتید. اون باهوشه.
‫- آره گفتم. ‫- متوجهین؟
‫متوجهم اما...
‫الان دیگه اینجاییم و باید ‫باهاش روبرو بشیم خب؟
‫و من فکر می‌کنم پلیس حتماً ‫مدرک توجیه‌کننده‌ای داره.
‫وگرنه نمی‌تونست...
‫درخواست نمونه‌‌گیری بده ‫یا اون مدلی وارد خونه‌تون بشه.
‫حالا نمی‌دونم اون مدرک چیه،
‫اما مطمئنم به زودی مشخص می‌شه خب؟
‫پس الان بهترین کار اینه که ‫سرتو بالا بگیری،
‫پدر خوبی باشی،
‫و تحمل کنی، خب؟
‫باشه.
‫دارن برای بازجویی آماده می‌شن.
‫یه دقیقه باید برم یه نگاهی بندازم.
‫می‌تونی پیشش بشینی؟ ‫مشکلی نداری؟
‫من زود برمی‌گردم پیشت.
‫باشه.
‫- خیلی خب. ‫- چیزی نیست.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫مرسی.
‫اگه کاری باهام داشتی بیرونم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫منو ببین.
‫منو نگاه کن.
‫یه بار ازت می‌پرسم باشه؟
‫و مهم نیست چه اتفاقی افتاده،
‫مهم نیست چی کار کردی و چی کار نکردی،
‫می‌خوام راستش رو بهم بگی.
‫تو اون کارو کردی؟
‫نه.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫خوبه. باشه.
‫خیلی خب.
‫پس همه چی درست می‌شه مگه نه؟
‫آره.
‫- خیلی خب، آماده‌ن. ‫- آره. ما هم آماده‌ایم.
‫- درست می‌شه جیمی. ‫- آماده‌ای؟
‫بیا. یالا. حله. بریم.
‫حالت خوبه؟
‫فقط قبل این که بریم داخل جیمی، ‫دوباره همون چیزهایی که گفتیم رو می‌گم.
‫اگه مطمئن نبودی منو نگاه کن ‫و «نظری ندارم» رو یادت بیار،
‫و بابات توی این مسیر...
‫کنارته خب؟
‫باشه؟ خیلی خب.
‫- سلام. بفرمایید. ‫- سلام مجدد.
‫سلام جیمی. تو اینجا می‌شینی.
‫بابات هم می‌تونه کنارت بشینه.
‫پال، می‌تونی روی اون صندلی بشینی.
‫باشه.
‫محض اطلاع همه، این مصاحبه...
‫صوتی و تصویری ضبط می‌شه.
‫- مشکلی نداره جیمی؟ ‫- نه.
‫خیلی خب. ضبط رو شروع می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫اول می‌خوام با یادآوریِ...
‫حق و حقوقت شروع کنم جیمی.
‫می‌خوام بادقت گوش کنی.
‫مجبور نیستی چیزی بگی، ‫اما اگه جواب سوالی که...
‫بعداً توی دادگاه بشه بهش اتکا کنی رو ندی،
‫ممکنه به ضرر دفاعت باشه.
‫هر حرفی که بزنی می‌تونه یه مدرک باشه. خب؟
‫باشه.
‫من بازرس باسکومبم. ‫و گروهبان فرانک اینجا حضور دارن.
‫ما داریم با جیمی میلر،
‫بزرگسال مورداعتمادش ادی میلر،
‫و وکیلش پارل بارلو صحبت می‌کنیم.
‫ساعت...
‫۶:۵۸ صبحه.
‫صاف بشین.
‫می‌خوام از این سوال شروع کنم...
‫که دیشب چی کار کردی جیمی.
‫- دیشب؟ ‫- آره.
‫- جیمی. ‫- زمان زیادی نگذشته.
‫نظری ندارم.
‫باشه. چی کار کردی؟
‫نظری ندارم.
‫این زیاد کمکی نمی‌کنه جیمی، هان؟
‫- ببخشید. ‫- باشه. مشکلی نیست.
‫بریم سراغ موضوعی که ‫بتونیم درموردش حرف بزنیم.
‫من گزارشات مدرسه‌ت رو خوندم.
‫چرا؟
‫به معلمات گفتم بفرستن.
‫اوهوم.
‫خوبه. کارت خیلی خوبه. ‫دانش‌آموز خوبی هستی.
‫می‌خوای به «سطح پیشرفته» برسی؟
‫امم...
‫می‌تونی جواب بدی جیمی.
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خب. اونا یه چیزهایی هم...
‫از مشکلات رفتاری اخیرت گفتن.
‫حدوداً یه سال اخیر.
‫- آره. ‫- خب.
‫چه مشکلاتی هست؟ چی هستن؟
‫نمی‌دونم.
‫- دوستای خوب داری جیمی؟ ‫- آره.
‫باشه. دوستای خوبت کیا هستن؟
‫- نظری ندارم. ‫- اونا تو دردسر نمیفتن.
‫امروز صبح در خونه‌مونو شکوندین،
‫پس مطمئن نیستم از حرفتون.
‫منطقیه.
‫خیلی خب ببین.
‫می‌خوام درمورد روابط دوستانه ‫ازت سوال کنم.
‫ این زن.
‫و زیر این پست همونیه که تازگی گذاشتی،
‫می‌بینی که نظرات و کنایاتی زیرش هست...
‫که خیلی پرخاشگرانه به نظر می‌رسن.
‫تو اونا رو نوشتی. ‫چه احساسی نسبت به زنه داری جیمی؟
‫- این دیگه چه جور سوالیه؟ ‫- ازش خوشت میاد؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫و تو جذب این مدل خانم‌ها می‌شی؟
‫- بله. ‫- خب.
‫- دوستی داری؟ ‫- نه.
‫اگه داشتی دوست داشتی که ‫شبیه این زن‌ها باشه؟
‫نه، اونا...
‫سنشون خیلی زیاده.
‫درسته.
‫همینطور می‌بینم که از خودت...
‫عکس‌هایی گذاشتی با کسایی که ‫فکر کنم دوستاتن؟
‫هوم؟ این عکسا رو کجا انداختی؟
‫امم...
‫گمونم ایستگاه قطار.
‫باشه. این پسرها کین؟
‫می‌فهمم که نمی‌خوای اونا رو ‫تو دردسر بندازی. درک می‌کنم.
‫اما اونا تو دردسر نمیفتن پسر. ‫چیزی نمی‌شه.
‫فقط سعی دارم که تصوری داشته باشم.
‫جیمی، پیدا کردنشون واسه ما کاری نداره.
‫تو پسر باهوشی هستی مگه نه؟ ‫خودت می‌بینی.
‫بگو. بهشون بگو.
‫اون تامیه. اون رایانه.
‫خب.
‫- دوستای خوبین آره؟ ‫- آره.
‫خیلی عکس باهاشون داری.
‫چون تامی منو برد پیششون.
‫باشه. همیشه شما سه تا باهم میرید بیرون؟
‫- آره گمونم. آره. ‫- چند وقته می‌شناسیشون؟
‫امم...
‫سال اول تامی بود ‫بعدش سال چهارم رایان اضافه شد.
‫باشه. شماها دوست دارین باهمدیگه ‫چی کارها بکنین؟
‫تفریحتون چیه؟
‫من... نمی‌دونم.
‫ورزش، فیلم، موسیقی، رقص؟ چی؟
‫فقط... چرخیدن توی شهر.
‫- گشتن؟ ‫- آره.
‫باشه. دیشب هم باهاشون بودی؟
‫- نظری ندارن. ‫- کی رسیدی خونه؟
‫نظری ندارم.
‫باشه. باشه. متوجه شدم. ‫همه می‌خوان اینجا کارشونو بکنن.
‫اگه درست یادت باشه جیمی،
‫من بودم که پیشنهاد دادم وکیل بگیری، مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی خب. می‌شه بپرسم دیشب چی پوشیده بودی؟
‫من... یادم نمیاد.
‫باشه. مامورهای صحنه‌ی جرم ما...
‫لباسای دیشبت رو پیدا نکردن،
‫اما فکر می‌کنن که تونستن کتونیات رو ‫ پیدا کنن.
‫می‌تونی تشخیص بدی که اینا ‫کتونیای توئن یا نه؟
‫خب... از توی عکس خیلی سخته.
‫نایک ایرمکس سفیدآبی داری؟
‫- آره. ‫- مرسی.
‫دیشب پوشیده بودی؟
‫نمی‌دونم. شاید.
‫نمی‌دونم.
‫خب.
‫جیمی، دختری به اسم کیتی لئونارد می‌شناسی؟ ‫اینه.
‫- آره. ‫- آره؟
‫اون توی گروه محلتون نیست؟
‫اما توی بعضی از کلاس‌ها باهمید. ‫درسته؟
‫-انگلیسی. ‫- انگلیسی.
‫گروه برتر انگیسی. آفرین.
‫توی ریاضی و فرانسه گروه رده دومی.
‫اونم خوبه.
‫شما دو تا باهم خوبین؟
‫- آره. ‫ جدی؟
‫پس همدیگه رو دوست خطاب می‌کنید؟
‫من... نمی‌دونم.
‫خب، اون هر از گاهی زیر پستای اینستاگرامت ‫پست می‌ذاره،
‫پس احتمالاً نشون میده که دوست بودین درسته؟
‫نمی‌دونم. شاید.
‫فکر می‌کنی بقیه هم شما رو ‫دوست بدونن؟
‫پس اون مرده؟
‫چرا این سوال رو می‌پرسی؟
‫مرده؟
‫خب آره. مرده.
‫و فکر می‌کنیم تو بدونی.
‫پس اگه اینطوره خیلی باهوشی...
‫که این سوالرو می‌پرسی.
‫- مراقب باش بازرس باسکومب. ‫- باشه.
‫دوستیتون رو برام تعریف کن.
‫نظری ندارم.
‫درسته. ظاهراً حاضری درمورد...
‫دوستی‌های دیگه‌ت حرف بزنی، ‫ولی درمورد این نه.
‫- می‌تونی بهم بگی چرا؟ ‫- به نظرم خیلی واضحه که چرا.
‫آره من از جیمی پرسیدم.
‫ما... تو مدرسه همدیگه رو می‌شناختیم ‫ولی بیرون از مدرسه نه.
‫درسته. دوستی‌تون تاحالا فراتر رفته؟
‫من حتی توی دسته‌ی دوستی نمی‌ذارمش.
‫- جذبش شده بودی؟ ‫- نه.
‫ارتباطی بینتون بوده که ‫توی دسته‌ی عاطفی قرار بگیره؟
‫نه، اون ۱۳ سالشه. یه کم زیاده‌رویه.
‫می‌دونم. به هر حال من باید سوال رو بپرسم.
‫- می‌تونی جوابمو بدی بچه جون؟ ‫- نه.
‫دیشب می‌خواستی بری اونو ببینی؟
‫- رفتی دیدیش؟ ‫- نه.
‫والدینش بهمون گفتن که اون ‫ساعت ۸:۳۰ شب از خونه رفته.
‫داشت میومد دیدن تو؟
‫من... گفتم که. ما حتی دوست هم نبودیم.
‫- اما دیدیش نه؟ ‫- نه ندیدم.
‫باشه. جنازه‌ی اون...
‫ساعت ۱۰:۳۰ شب ‫توی پارکینگ کرودرز پیدا شده.
‫اورژانس به صحنه‌ی جرم رسیده ‫و نتونستن جلوی خونریزی رو بگیرن.
‫تایید شد که اون توی کمتر از ‫یه ساعت قبل کشته شده.
‫که یعنی بین ساعت ۹:۳۰ و ۱۰:۳۰.
‫اون ساعت کجا بودی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- ولی بیرون بودی؟
‫نظری ندارم.
‫باشه. اگه از پدرت می‌پرسیدم...
‫که ساعت چند خونه بودی ‫چی می‌گفت؟
‫من سر کار بودم. ‫تازه ده دقیقه بود رسیده بودم...
‫که درو هل دادین اومدین تو.
‫- و شما از آقای میلر بازجویی نمی‌کنید. ‫- نه.
‫تو تعقیبش می‌کردی جیمی؟
‫یا... می‌خواستی اونجا ببینیش؟
‫- نه، هیچکدوم. ‫- تو کشتیش جیمی؟
‫- نه. ‫- نکشتیش؟
‫نه نکشتم.
‫شما... منو با یه نفر دیگه اشتباه گرفتین.
‫باشه.
‫می‌دونی چند بار چاقو خورده جیمی؟
‫- نه. ‫- هفت بار.
‫هفت بار، سر تا پاش.
‫توی قفسه‌ی سینه‌ش.
‫گردن. رون. بازو.
‫یه عالمه چاقو خورده.
‫این ناراحتت می‌کنه؟
‫معلومه که ناراحتش می‌کنه. ‫ببینیدش.
‫اون دختر بچه‌ست.
‫می‌دونی دوربین مداربسته چیه، ‫مگه نه جیمی؟
‫صبر کنید. صبر کنید.
‫من فکر می‌کنم فرصت خوبیه...
‫که یه استراحتی بکنیم،
‫و خصوصی مشورت کنیم.
‫جی؟
‫- خوبی جی؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- واقعاً فکر کنم نیازه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- می‌دونم. فکر نکنم ایده‌ی خوبی باشه.
‫چون اون بهشون گفت که حتی دوستش هم نیست.
‫واقعاً نمی‌شناستش.
‫و چیزی برای مخفی کردن نداره. ‫پس بگو. بهتون می‌گه.
‫- باشه. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی خب جیمی،
‫ما تصاویر دوربین مداربسته‌ی دیشب ‫از تو و کیتی رو...
‫نگاه کردیم خب؟
‫ما فیلم‌های شورای شهر ‫ و مشاغل محلی رو دیدیم.
‫ما تونستیم یه خط زمانی...
‫از حرکات اون...
‫و تو دربیاریم خب؟
‫این تویی مگه نه؟ وسطی.
‫میدان مدوز، ساعت ۷:۴۳ شب.
‫اون تویی.
‫مشخصه که تویی. ‫بلوز و شلوار جینت رو می‌بینیم.
‫و همون کتونی نایک ایرمکسی که گفتیم.
‫اینا هم دو تا دوستات، تامی...
‫و فکر می‌کنیم رایان باشن. ‫زیاد مطمئن نیستیم.
‫حدود یه ساعت باهاشون بودی ‫و بعد از پیششون رفتی.
‫بعدش مدت زیادی واسه خودت پرسه زدی مگه نه؟
‫ساعت ۹:۰۲ شب اینجا ‫توی «بترد پلِیس» هستی.
‫اینجا ساعت ۹:۱۷ شب از کتابخونه رد می‌شی.
‫اینجا ساعت ۹:۴۳ شب ‫از نبش شتنی رد می‌شی.
‫اینا تویی درسته؟
‫- همه‌شون آره؟ ‫- آره.
‫خوبه.
‫بعدش کیتی پیداش می‌شه.
‫معلوم نیست کی دیدیش،
‫ولی می‌بینیم که داری تعقیبش می‌کنی.
‫چرا تعقیبش می‌کردی جیمی؟
‫بابا.
‫جواب سوالو بده پسرم.
‫تعقیبش نمی‌کردم...
‫اون ساعت ۴:۴۶ شب داره ‫از عابر پیاده‌ی خیابون بریج ۴ رد می‌شه.
‫مسلماً می‌تونی ببینیش درسته؟
‫و ساعت ۹:۴۷ شب، همون مکان.
‫تویی که داری توی همون جهت راه میری.
‫پس داشتی تعقیبش می‌کردی. ‫دوباره ازت می‌پرسم.
‫- چرا تعقیبش می‌کردی؟ ‫- نمی‌کردم.
‫- می‌دونست تعقیبش می‌کنی؟ ‫- نمی‌کردم.
‫بین شما دو نفر مشکلی هست؟
‫- نه. ‫- جیمی!
‫رفیق...
‫قرار نیست همه چی تموم شه بره.
‫مطمئنی نمی‌خوای بهمون بگی ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫دیر یا زود باید بگی.
‫من اشتباهی نکردم.
‫باشه.
‫الان می‌خوام برات یه فیلم بذارم.
‫این فیلم دیشب تو و کیتی توی پارکینگه...
‫که باهم رو در رو شدین خب؟
‫ج...
‫جی...
‫فکر کنم دیگه کافیه خب؟
‫قضیه اینه.
‫چه جوری بدون این که کسی ببینتت ‫ رفت خونه جیمی؟
‫هوم؟
‫لباسات رو انداختی دور؟
‫وقتی اون اتفاق افتاد ندیدیم ‫اما می‌دونیم که اتفاق افتاده.
‫تو کتونیات رو نگه داشتی.
‫خیلی گرونن، درست می‌گم؟
‫حتماً روی اون کتونیا خون هست جیمی.
‫و با داشتن این فیلم به عنوان مدرک،
‫اوضاع خوب به نظر نمی‌رسه.
‫می‌خوای بهمون دلیلش رو بگی؟
‫هوم؟
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫جیمی، می‌خوای توضیح بدی؟
‫می‌خوای از مادر کیتی عذرخواهی کنی؟
‫که دیشب بعد از نیمه‌شب مجبور شدم ‫باهاش حرف بزنم،
‫در حالی که داشت روی زمین خون گریه می‌کرد ‫چون دخترش مرده.
‫می‌خوای ازش عذرخواهی کنی؟
‫من این بازجویی زو ساعت ۷:۱۲ صبح ‫به اتمام می‌رسونم. بریم.
‫یه دقیقه تنهاتون می‌ذارم.
‫بابا؟
‫چی کار کردی؟
‫چرا؟
‫بابا، کار من نبود.
‫من کاری نکردم.