‫بعداً می‌بینمت، ارن.
‫ها؟ میکاسا...
‫بیا برگردیم.
‫من اینجا چیکار می‌کنم؟
‫خیلی گیجی. کاملاً خوابت برده بود؟
‫نه...
‫چیزه فقط، حس می‌کنم یه رویای طولانی دیدم.
‫در مورد چی بود؟
‫یادم نمیاد...
‫ارن،
‫برای چی گریه می‌کنی؟
‫[بخش 1] ‫[رژه ویرانگر]
‫گوش‌کن، هلیل.
‫من می‌خوام تا وقتی این کیسه ‫پُر می‌شه اینجا پول پس‌انداز کنم.
‫بعدش به اندازه کافی برای همه ‫پول داریم که بریم یه جای خوب زندگی کنیم.
‫ولی، رمزی، اگه به این کارت ادامه بدی...
‫یه روزی دست چپـت رو هم از دست می‌دی.
‫نباید بابابزرگ رو بیشتر ازین ناراحت کنی.
‫ولی یه نفر باید اینکارو بکنه.
‫وقتی همه‌مون تو اون چادر های کُهنه ‫گیر کردیم،
‫زنده‌مون تو زمستون خیلی سخت می‌شه...
‫مردم هر سال دارن جونـشون رو از دست می‌دن.
‫پس، هلیل، اگه من مُردم، لطفاً ‫این پول رو بین همه تقسیم کن.
‫رمزی...
‫قایمـش کن!
‫چه خبر شده؟
‫مردم شهر... دارن فرار می‌کنن؟
‫چرا؟
‫بعداً، اگرچه مطمئن نیستم ‫چقدر بعد در آینده،
‫این مردم رو قتل عام می‌کنم.
‫خیلی زود همه‌شون خواهند مُرد.
‫نه، من می‌کُشمشـون.
‫از قبل مشخص شده که انجامش می‌دم.
‫فکر می‌کنم هیچوقت راهی برای ‫نجات جزیره پارادایس پیدا نکردیم.
‫هر چیزی که اینجاست ‫قراره نابود بشه.
‫خانه‌ها،
‫مردم،
‫حیوانات،
‫زندگی‌ها،
‫رویاهاشون...
‫مامان چی فکر می‌کنه؟
‫اونی که می‌میره نباید ‫ما الدیایی‌ها باشیم؟
‫همونطور که پادشاه دیوارها ‫راهی که به مرگ منتهی شد رو انتخاب کرد؟
‫حداقل، تعداد کشته‌شدگان ‫داخل این جزیره
‫بخش کوچکی از بقیه دنیا خواهد بود.
‫اینم درسته که اگه الدیایی‌ها ‫از بین برن، مشکلات غول‌ها هم به کل حل می‌شه.
‫فقط نمی‌تونم قبول کنم که ‫همه‌چی به این شکل تموم بشه...
‫این صحنه...
‫تو خاطرات آینده‌ام دیده بودمـش.
‫به احتمال زیاد،
‫این پسر رو نجات می‌دم.
‫این بچه یه پناهنده خارجیه ‫که کارش هم جیب‌بریه.
‫اینجا محل کسب و کار ماست.
‫به عبارت دیگه، برای ما، ‫این یعنی کنترل آفت.
‫اینجا هیچی به تو ربط نداره. ‫برو گمشو.
‫آره... درسته.
‫چی فکر می‌کنم؟
‫بالاخره این بچه رو هم می‌کُشم.
‫فکر می‌کنم کی هستم؟
‫اینو بگیر!
‫من کارای به‌شدت وحشتناکی ‫رو انجام دادم.
‫حق ندارم مثل یه ‫انسان عادل رفتار کنم.
‫به نظر میاد آینده تغییری نمی‌کنه.
‫ممنون!
‫منم مثل تو هستم، راینر.
‫یه آشغال بی‌کفایتـم.
‫نه، درست نیست.
‫تازه من بدتر ازین حرفا هستم.
‫متاسفم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫رمزی! هلیل!
‫عجله کنید! با ما بیاید!
‫رمزی!
‫فرار کنید! فرار کنید!
‫برای چی غول‌ها اونجا هستن؟
‫کوه‌ها!
‫برید به سمت ارتفاعات!
‫فایده نداره! ببینید!
‫غول‌ها روی کوه‌ها هم هستن!
‫خدایا خودت کمک کن!
‫کارمون تمومه!
‫راه فراری نداریم!
‫یعنی مارلیایی‌ها بدون اینکه ‫به ما بگن فرار کردن؟
‫خیلی سریعـن!
‫بیاید حداقل جون بچه‌هارو نجات بدیم! ‫رمزی، قراره که زیر دست و پای ‫اونها له بشیم؟
‫این اتفاق نمیفته! تسلیم نشو!
‫برای نجات جزیره... برای نجات الدیا...
‫ولی... فقط این نیست...
‫پول‌!
‫هلیل!
‫واقعیت دنیای بیرون از دیوارها
‫با دنیایی که رویاشو داشتم ‫زمین تا آسمون فرق داشت...
‫هلیل!
‫با دنیایی که تو کتاب آرمین ‫بود فرق داشت.
‫وقتی فهمیدم که بیرون از دیوارها ‫بشریت از بین نرفته،
‫من...
‫نا امید شدم.
‫من... می‌خواستم...
‫می‌خواستم که... همه‌چیو نابود کنم...
‫ببخشید. ببخشید.
‫متاسفم.
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫زودباشید! دروازه رو باز کنید! ‫خواهش می‍کنم بذارید وارد بشیم!
‫آهای؟ کسی اونجا نیست؟
‫کسی نیست!
‫عزیزم.
‫همینجاست، مگه نه؟ ‫روز قیامت فرا رسیده.
‫ازون لحظه که متولد شدم،
‫همیشه یه دیوار خفه‌کننده ‫در مقابل من خودنمایی می‌کرد.
‫آب‌های جوشان،
‫سرزمین‌های یخی،
‫زمین‌های برفی...
‫آدمایی که شاهد این ‫چیزا بودن
‫کسایی بودن که بزرگترین آزادی ‫رو تو زندگی‌شون به دست آوردن.
‫این...
‫آزادیـه!
‫بالاخره به این صحنه رسیدیم.
‫مگه نه، آرمین؟
‫ارن...
‫دیگه زخم‌هات خوب شدن؟
‫ها؟ آنی؟
‫آره، ازونجایی که کلی وقت داشتیم...
‫هرگز تصور نمی‌کردم که انقدر راحت ‫کنار هم باشیم.
‫می‌خوای کنارم بشینی؟
‫می‌خواستم... ازت تشکر کنم.
‫ها؟
‫برای اینکه سال‌های سال ‫میومدی پیشـم و باهام حرف می‌زدی.
‫ممنون.
‫اوه. آره.
‫انقدر تنها بودم که گمون می‌کردم ‫قراره دیوانه بشم.
‫گوش‌کردن به صحبت‌های تو ‫و هیچ تنها خوشی من بود.
‫آنی...
‫ولی چرا این‌همه وقتـت رو برای حرف زدن ‫با تیکه سنگی که هرگز جواب نمی‌ده گذاشتی؟
‫دخترای شادتر و خوشگل‌تر هم بودن، درسته؟
‫این...
‫موضوع این نیست.
‫بخاطر این بود که ‫دلم می‌خواست ببینمت، آنی.
‫چرا؟
‫چی؟ واقعاً نمی‌دونی؟
‫اونم بعد اینکه هیچ منو کلی دست انداخت؟
‫نمی‌دونم.
‫اصلاً دارم چیکار می‌کنم؟
‫الآن، هزاران نفر، ‫اگه به صدها میلیون نفر نرسیده باشه،
‫دارن تو سرتاسر دنیا زیر ‫پا له می‌شن، و ما...
‫می‌دونم.
‫تو با دشمنی مثل من حرف می‌زدی ‫چون تو آدم خوبی هستی، درسته؟
‫به همون دلیل که بیخیال صحبت ‫کردن با ارن نمی‌شی.
‫ممکن بود هر لحظه بیدار بشم.
‫صحبت با هیولا راه دیگه‌ای ‫برای جلوگیری از درگیری بود.
‫درسته؟
‫نرو.
‫ضمناً، قبلاً هم این حرفارو زدم، ولی...
‫واقعاً از عبارت "آدم خوبه" متنفرم.
‫خیلی از آدم‌هارو کُشتم.
‫مردم عادی رو... حتی بچه‌ها رو...
‫و حالا تصمیمی گرفتم که ‫خیانت به مردم جزیره‌ام محسوب می‌شه،
‫و دوستانم رو به قتل رسوندم.
‫منم مدت‌هاست که به هیولا تبدیل شده‌ام.
‫بخشی از من گمون می‌کرد که، یه روزی،
‫قولی که من و ارن به همدیگه ‫برای اکتشاف دنیای ناشناخته دادیم
‫به واقعیت تبدیل می‌شه.
‫دنیای ناشناخته چیزی نبود که ‫توصیفـش می‌کردن، درسته؟
‫آره. با دنیایی که رویاشو داشتم ‫خیلی فرق داشت.
‫ولی...
‫می‌خوام باور داشته باشم که ‫هنوز هم چیزی فرای دیوارها وجود داره
‫که ما ازش بی‌خبر هستیم.
‫ساکته، مگه نه؟
‫مردم اودیها حتماً قبلاً ‫به سمت جنوب قرار کردن.
‫با توجه به اینکه هیچکدوم ‫از کشتی‌ها نیستن.
‫خب، پس، ما روی قبیله آزومابیتو ‫حساب باز می‌کنیم.
‫بله، و ما باید هر کاری که می‌تونیم رو ‫برای آماده پرواز شدن کشتی هوایی انجام بدیم.
‫روپوشـش رو بردارید!
‫عجله کنید!
‫لعنتی! مواد منفجره جلوی دست و پا هستن.
‫بیاید ببریمـشون و بندازیمـشون دور.
‫صبر کنید.
‫ممکنه بتونیم ازشون استفاده کنیم. ‫بیاید اونارو تو کشتی هوایی بار بزنیم.
‫آخه چطور ممکنه؟!
‫همه‌شون مُرده‌ان؟
‫فرامانده ماگات... خانواده‌ام تو لیبریو... ‫همه‌شون؟!
‫رژه ویرانگر همین الآنش هم بخش بزرگی از ‫قاره مارلی رو نابود کرده.
‫پس ما الآن باید چیکار کنیم؟
‫قراره چیکار کنیم؟ ‫دیگه کسی باقی نمونده!
‫متاسفم. نمی‌دونم.
‫آنی، تجهیزاتـت رو بررسی کن.
‫هنوز با تجهیزات مانور سه بعدی جدید ‫کار نکردی، مگه نه؟
‫برو با راینر این اطراف چرخ بزن ‫تا بهش عادت کنی.
‫چرا؟
‫باید... کاری که از دستمون برمیاد رو انجام بدیم... ‫پس...
‫فکر می‌کنم بهتون گفتم که ‫من دیگه نیستم.
‫حتی قصد نداری که همراه ‫ما سوار کشتی هوایی بشی؟
‫ببخشید، ولی من کنار می‌کشم.
‫اینکه می‌خواید بشریت رو نجات بدید... ‫واقعاً درکـش نمی‌کنم.
‫این بشریتی که می‌خواید نجاتـش بدید ‫از بدو تولد تو مارلی مارو مورد
‫آزار و اذیت قرار می‌دادن.
‫حتی اگه فرضاً ‫رژه ویرانگر همین الآن متوقف بشه،
‫با از بین رفتن مارلی،
‫دیگه هیچکس نمونده که ‫از الدیایی‌ها محافظت کنه.
‫واقعاً از این بابت متاسفم،
‫وقتی اونا دارن همه چیزـشون رو
‫برای اون امید کوچیکی که ‫واسه نجات وطنـشون دارن می‌ذارن.
‫ولی... من دیگه توان جنگیدن ندارم.
‫می‌خوام مابقی عمری که ‫برام باقی مونده رو
‫در آرامش سر کنم.
‫از کی اتفاق افتاد؟
‫چی؟
‫باشه. فهمیدم.
‫چی رو فهمیدی؟
‫دیگه لازم نیست عذاب بکشی.
‫ولی... آرمین قراره سوار کشتی هوایی بشه ‫و همراه ما به سمت ارن حرکت کنه.
‫می‌دونم.
‫تو چی؟ تو چی می‌خوای؟
‫می‌خوای برای نجات بشریت ارن رو بکشی؟
‫نمی‌کشمـش.
‫ارن خیلی زیاده‌روی کرده، ‫ولی من برش می‌گردونم.
‫تمام کاری که می‌کنم اینه.
‫راستی،
‫شال گردنت رو گُم کردی؟
‫دارمش.
‫دیوانه شدید! هنوز باید استراحت کنید!
‫استراحت کنم؟
‫اگه یه ثانیه دیگه بیشتر دراز بکشم، شما عوضی‌ها ‫کلاً منو فراموش می‌کنید.
‫و اون عوضی ریشو که بخاطر شکستن بازوش ‫از حال رفته بود الآن به هوش اومده.
‫لعنت به من اگه نتونیم مجبورش کنیم ‫بهمون بگه ارن به کدوم سمت می‌ره.
‫با فرض بر اینکه یک ناوگان ترکیبی جهانی ‫برای حمله به پارادایس وارد عمل بشه،
‫اونا در بندر نظامی کاریفا اجتماع خواهند داشت.
‫بعد از حمله به لیبریو،
‫ما بهشون یک ماه فرصت می‌دیم ‫تا متحدین خودشون رو جمع کنن،
‫بعدش تو با لمس زیک قدرت ‫غول بنیان‌گذار رو به دست میاری
‫و یک رژه ویرانگر محدود راه می‌اندازی.
‫مثل آب خوردن با چندصدتا غول ‫در بخش خارجی دیوارهای شیگانشینا
‫می‌تونی اونا رو از سر راه برداری.
‫تنها هدف همینه؟
‫این می‌تونه برای دور نگه داشتن اونا ‫از جزیره پارادایس برای دهه‌ها کافی باشه؟
‫کشوری که ناوگان نظامی خودش رو از دست می‌ده ‫به سمت سقوط اقتصادی کشیده می‌شه.
‫اگه این اتفاق برای تمامی کشورهای بزرگ بیفته، ‫بیشتر از یک ضربه بزرگ به اونها خواهد بود.
‫اگه بخوام هدف دیگه‌ای رو انتخاب بکنم، این ‫قلعه‌ها تو کوه‌های جنوب مارلیـه.
‫پایگاه تحقیقاتی کشتی هوایی ‫که اینجا واقع شده تا حدودی نگران کننده‌ست.
‫به احتمال زیاد، هدف دوم ارن اونجاست.
‫فورت سالتا... ‫[پایگاه تحقیقاتی استحکامات و کشتی هوایی مارلی]
‫درسته. اگه بدونه سلاحی وجود داره
‫که کوچک‌ترین شانسی برای ‫نابودی غول بنیان‌گذار داره...
‫انتظار می‌ره که بعد از بندر نظامی کاریفا ‫به اونجا بره.
‫اون برای نابود کردن کشتی‌های هوایی می‌ره.
‫مثل یه بچه خوب و حرف گوش‌کن ‫جواب دادی.
‫الآن یه خواهشی از همه‌تون دارم.
‫خواهش می‌کنم اعتراف کنید.
‫زیک شکست خورده بود. ‫ولی حق با اون بود.
‫تنها راه حل مشکل دو هزار ساله الدیایی‌ها
‫همون راه حل خلاص‌سازیش بود.
‫مطمئنم می‌تونید ازین وضع ‫فاجعه‌ای که توش قرار داریم متوجه بشید.
‫باشه. من اعتراف می‌کنم.
‫نتونستم هیچ راه حلی، امید، یا آینده‌ای،
‫به ارن نشون بدم.
‫به ناتوانی خودم اعتراف می‌کنم.
‫همه سوخت کشتی رو آوردیم.
‫بذاریدشون همونجا.
‫لطفاً اون دوتا رو با خودتون ببرید.
‫اینکه روی کشتی باشن ‫امنیت‌شون رو تضمین نمی‌کنه.
‫ولی بهتر ازینه که سوار کشتی هوایی بشن.
‫البته، حتماً اینکارو می‌کنم، ‫ولی خودشون هم قبول می‌کنن؟
‫تو اتاقـشون حبسـشون می‌کنم.
‫تا زمانی که کشتی هوایی ‫بلند نشده اجازه ندید بیرون بیان.
‫شما چطور؟
‫باید دینم رو به هم‌رزم‌های ‫کُشته شده‌ام ادا کنم.
‫وظیفه‌ام رو به عنوان یک مبارز و جنگجو ‫انجام خواهم داد.
‫هانجی!
‫تا یه ساعت دیگه، می‌تونیم ‫برای پرواز آماده بشیم!
‫فهمیدم!
‫شنیدید که چی گفت. ‫همه‌تون، تجهیزاتتون رو بررسی کنید.
‫چشم، فرمانده!
‫دوتا انگشت هم برام کفایت می‌کنه. ‫من آماده‌ام.
‫پس تنها کسی که فرار می‌کنه منم...
‫بهش فکر نکن.
‫از اولش هم، تو هرگز ‫مطیع خواسته‌های مارلی نبودی.
‫دیگه مجبور نیستی ‫چیزی رو به دوش بکشی.
‫تو تمام این مدت، دلم می‌خواست
‫از تو و برتولت عذرخواهی کنم.
‫همه‌اش برمیگرده به اون روز،
‫روزی که من به ماموریتی که ‫آغاز این اتفاقات بود ادامه دادم.
‫اون روز، اگه من برمی‌گشتم،
‫تو و برتولت می‌تونستید برید خونه ‫و خانواده‌هاتون رو ببینید.
‫حتی معذرت‌خواهی کردن هم ‫بهم احساس گستاخ بودن رو می‌ده.
‫آره. نمی‌دونم چندبار تصمیم گرفتم ‫که بکُشمت، فقط جلوی خودم رو گرفتم.
‫خوشحالم که منو نکُشتی.
‫مواظب گبی و فالکو باش.
‫بله، قربان.
‫آنی!
‫آنی، مراقب خودت باش!
‫بعدا می‌بینیمت!
‫آرمین، مشکلی با این قضیه نداری؟
‫با کدوم قضیه؟
‫راستش رو بخوای، روش حساب کرده بودم.
‫ولی آنی به اندازه کافی جنگیده.
‫من...
‫می‌خوام آنی همیشه خود واقعیش باشه.
‫شما دوتا از اومدن با ما مطمئن هستید؟
‫حتی اگه رژه ویرانگر متوقف بشه، الدیایی‌ها ‫خودشون رو تو موقعیت چندان خوبی نمی‌بینن...
‫ازینکه بهش اعتراف کنم متنفرم، ‫ولی حق با تو بود، هانجی.
‫ژنرال ماگات یک دستور نهایی بهمون داد:
‫که باهمدیگه کار کنیم ‫و هر کاری که لازمه رو انجام بدیم.
‫پیک.
‫خیلی دوست دارم که بعضی وقت‌ها ‫پشت غول بارکش بشینم و گرمای وجودش رو حس...
‫نه.
‫چقدر یهویی و عجیب ‫رفتارت تغییر کرد.
‫می‌بینم که عشقت به غول‌ها ‫هنوز بی‌نتیجه مونده، چهار چشمی.
‫خیلی زود با هم رفیق می‌شیم.
‫بگو ببینم، لیوای. ‫به نظرت همه‌شون دارن تماشا می‌کنن؟
‫به نظرت الآن می‌تونیم با افتخار در ‫مقابل هم‌رزم‌های کُشته‌شدمون بایستیم؟
‫خواهش می‌کنم عین اون حرف نزن.
‫خوبه. شروع به سوخت‌گیری کنید!
‫چشم، قربان.
‫خداروشکر.
‫قبل ازینکه رژه ویرانگر به ‫اینجا برسه تمومش می‌کنیم.
‫فلوک...
‫نگو که کل این مسیر رو ‫تا اینجا به کشتی چسبیده بودی...
‫هانجی!
‫تو باک سوخت چند تا سوراخ ایجاد شده!
‫با این وضعیت نمی‌تونیم پرواز کنیم!
‫امیدت رو از دست نده.
‫اگه این سوراخ‌هارو بپوشونیم، ‫می‌تونیش راهش بندازیم!
‫ابزار جوشکاری رو بیارید!
‫چقدر زمان می‌بره؟
‫با صفحات حلبی، تو یه ساعت ‫به سختی میشه تمومش کرد.
‫این صدا...
‫نگو که...
‫اینجاست.
‫رژه ویرانگر... اینجاست.
‫اینکارو نکنید.
‫خواهش می‌کنم... نرید...
‫موتور رو بررسی کن! عجله کن! ‫فلوک... ‫هر لحظه برای سوخت‌گیری مجدد آماده باشید!
‫هر... کسی... که... ‫در جزیره... هست... کُشته می‌شه...
‫شیاطین ما...
‫تنها و تنها...
‫امید... ما هستن...
‫زودباش! فلوک!
‫اون مُرده.
‫همونطوریه که تو گفتی، فلوک.
‫ولی نمی‌تونم تسلیم بشم.
‫حتی اگه امروز بی‌فایده باشه،
‫شاید یه روزی...
‫آخه چرا؟ بذار بیایم بیرون!
‫غول‌ها بیخ گوشمون هستن، مگه نه؟
‫بذار بیایم بیرون! ‫درو باز کن!
‫زودباش! ‫ساکت شید!
‫آرمین، نقشه‌ای داری؟
‫فقط یکی.
‫من اینجا می‌مونم و سرعتشون رو کم می‌کنم.
‫این کار تو نیست.
‫تو تنها برگ برنده ما ‫برای متوقف کردن ارن هستی.
‫من انجامش می‌دم.
‫البته که این کار درستی نیست.
‫نمی‌تونیم بیشتر از این ‫قدرت‌های غولی خودمون رو از دست بدیم.
‫کسی که شما رو به اینجا کشونده من هستم.
‫و ما دوستان و هم‌رزم‌های زیادی ‫رو برای رسیدن به اینجا به قتل رسوندیم.
‫مسئولیت تمام اینها با منه.
‫هانجی...
‫آرمین آرللت.
‫بدین وسیله شما رو به عنوان پانزدهمین ‫فرمانده گروهان شناسایی منصوب می‌کنم.
‫این موقعیت و جایگاه نیاز ‫به کیفیت خاص و مشخصی داره...
‫نیازمند یک ذهن برتره که ‫همیشه به دنبال درک مسائل بیشتر باشه.
‫هیچکسی اینجا مناسب‌تر از تو نیست.
‫همه‌رو به تو می‌سپارم.
‫خب، همین بود.
‫می‌بینمـتون.
‫آه، بله.
‫الآن لیوای زیر دست توئه، ‫پس حسابی ازش کار بکش.
‫هی. چهار چشمی.
‫تو درک می‌کنی لیوای، درسته؟
‫بالاخره نوبت من رسیده.
‫از این میلی که برای داشتن ‫یه خداحافظی باحال دارم گیج شدم.
‫جلوی کاری که ‫می‌خوام بکنم رو نگیر.
‫قلبت رو فدا کن.
‫اولین باریه که ‫این حرف رو از دهن تو می‌شنوم.
‫هانجی!
‫آه، غول‌ها واقعاً شگفت‌انگیز هستن!
‫سوراخ‌ها بسته شد! ‫سوخت‌گیری کنید!
‫عجله کنید! یالا!
‫درست بالا سرمون هستن!
‫دیگه وقتی برای سوخت‌گیری نداریم! ‫موتور رو روشن کنید!
‫رو به حلو هُلش بدید!
‫به زمان بیشتری احتیاج دارن؟!
‫داغه!
‫راهش بندازید!
‫دستمو بگیر!
‫هانجی...
‫خداحافظ، هانجی.
‫ما رو تماشا کن.
‫کشتی پرنده!
‫پرواز کرد.
‫هانجی، تو وظیفه‌ات رو انجام دادی.
‫اروین؟
‫شما بچه‌ها...
‫فهمیدم.
‫بهت بگم، بعد ازینکه فرمانده شدم ‫حتی وقت سر خاروندن هم نداشتم.
‫یعنی، با حماقت‌های ارن.
‫آره، حتماً کلی سختی کشیدی.
‫می‌تونی برامون تعریف کنی.
‫باشه.
‫[بخش 2] ‫[گناه‌کاران]
‫سوخت کشتی...
‫آره. فقط تونستن که نصف باک ‫رو پُر کنن.
‫ما رو به فورت سالتا می‌رسونه؟
‫مطمئن می‌شم که به قلعه برسیم.
‫این پرواز آخرین امیدمونه، ‫و هانجی برای این پرواز جونش رو داد.
‫شما رو به اون منطقه می‌رسونم. قسم می‌خورم.
‫پس شما مطمئن بشید که ‫جلوی رژه ویرانگر رو می‌گیرید،
‫به هر قیمتی که شده.
‫جلوشو می‌گیریم.
‫روی تو حساب باز کردیم، اونیان‌کاپون.
‫و حالا...
‫بیاید درباره نقشه‌مون حرف بزنیم.
‫پیک، فرمانده لیوای، شکل و شمایل ‫غول بنیان‌گذار تقریباً این شکلیه؟
‫آره، هرچند من نتونستم به خوبی نگاهش کنم.
‫اساساً، یه بقچه انبوهی از استخوان‌هاست ‫که مثل یه حشره در حرکت هستن.
‫اگه شبیه یه غول عادی باشه، ارن باید ‫تو گردن و نزدیک به سر حضور داشته باشه.
‫با توجه به قابلیت‌های غول چکش جنگ، ‫تضمینی براش نیست.
‫به عبارت دیگه، ما نمی‌دونیم که ‫ارن تو کدوم قسمت قرار داره.
‫حتی اگه ندونیم اون کجاست، ‫می‌تونیم کُلش رو نابود کنیم.
‫درست همونطوری که بندر لیبریو رو
‫با غول عظیم‌الجثه نابود کردید.
‫این قطعاً موثر ترین روش خواهد بود.
‫ولی اینو می‌ذاریم برای بعد ازینکه ‫فرصتمون رو برای صحبت با ارن استفاده کردیم.
‫اگه بازم راهی برای متوقف کردن ارن باقی نموند،
‫این آخرین راه حل ما میشه.
‫خیلی عالیه که آخرین راه حل رو داریم،
‫ولی مگه ارن از طریق زیک ‫غول بنیان‌گذار رو کنترل نمی‌کنه؟
‫اگه اول زیک رو بکُشیم ‫رژه ویرانگر متوقف نمی‌شه؟
‫درسته. احتمالش هست!
‫هیچ مدرک قطعی‌ای وجود نداره، ‫ولی هانجی فکر می‌کرد که این عملی می‌شه.
‫ولی اگه از موقعیت زیک هم ‫خبردار نباشیم...
‫فقط باید اون آشغال بی‌مصرف رو پیداش کنیم، ‫اون هیولا، لای اون استخوان‌هاست.
‫من کار زیک رو تموم می‌کنم.
‫کمکم کنید.
‫فرمانده...
‫به روی چشم. دوستان و هم‌رزم‌های زیادی ‫رو کُشتیم تا این شی به پرواز دربیاد.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم که این کُشت و کُشتار ‫بیهوده صورت گرفته باشه.
‫همه‌چیز باید در جهت متوقف کردن ‫رژه ویرانگر باشه.
‫من جونم رو هم برای اینکار می‌دم.
‫جان...
‫من به ساموئل و دز شلیک کردم ‫و بقیه آدمایی که می‌شناختم رو تیکه‌پاره کردم.
‫بخاطر انجام این کارها خائن خطابم کردن،
‫منم تو این مدت به خودم می‌گفتم ‫که همه این کارها برای نجات دنیاست.
‫هی، راینر.
‫برای تو، برتولت و آنی هم ‫عذاب‌آور بوده، مگه نه؟
‫دیگه حتی برای گناهانی که ‫مرتکب شدم نمی‌تونم طلب بخشش کنم.
‫حتی اگه بشریت رو نجات بدیم، ‫شک دارم که بتونم خودم رو ببخشم.
‫پس...
‫بیاید حداقل باقی‌مونده ‫بشریت رو نجات بدیم.
‫حق با توئه، راینر.
‫حتی اگه نتونیم جبرانش کنیم،
‫هنوز می‌تونیم کارایی ‫که ازمون برمیاد رو انجام بدیم.
‫درسته. ما درست عین هم هستیم، راینر.
‫من هیچوقت حق قضاوت کردن تورو نداشتم.
‫برای نجات بقیه تبدیل به یه قاتل شدم.
‫می‌دونی...
‫شبی که به لیبریو حمله شد، ‫ارن هم همچین حرفی رو بهم زد.
‫حس می‌کنم از برخی تفکراتی که ‫تو مغز ارن می‌گذره سردر بیارم.
‫ممکنه ارن ازمون بخواد که متوقفش کنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، فقط این فکر به ‫ذهنم خطور کرد.
‫یه چیزی تمام این مدت منو اذیتم کرده.
‫ارن قدرت تغییر تمام الدیایی‌ها ‫و غول‌هارو داره.
‫و با این وجود قابلیت‌های ما ‫به عنوان یه غول سر جای خودش باقی مونده.
‫منظورت اینه ارن از قصد ‫این اختیار رو بهمون می‌ده؟
‫دقیقاً. بهمون اجازه می‌ده ‫که آزادانه تصمیم بگیریم.
‫انگار داره ما رو امتحان می‌کنه ‫ببینه واکنش ما به کارهایی که انجام می‌ده چیه.
‫چرا؟ ممکنه تو متوقف کردن ‫رژه ویرانگر موفق بشیم.
‫حتماً برای اون هم عذاب آور بوده.
‫مرتکب شدن قتل عام... ‫باری نیست که به راحتی بتونی تحمل بکنی.
‫اگه من جاش بودم، ازینکه قدرت غول بنیان‌گذار ‫رو به شخص دیگه‌ای بسپارم مستاصل می‌شدم.
‫و اگه امکان این کار نبود، ‫می‌خواستم یکی باشه که...
‫کارم رو تموم کنه و جلوم رو بگیره.
‫چی؟
‫دوباره؟!
‫اینجا...
‫چی شد، حرفامون رو می‌شنوه؟
‫ارن! خواهش می‌کنم به حرفام گوش بده!
‫دیگه کافیه!
‫مطمئنم که هیچکس نمی‌تونه تا ‫صدها سال به جزیره حمله کنه!
‫ویرانی و ترسی که ایجاد کردی ‫در همین حد زیاد بوده!
‫اگه الآن دست نگه داری، می‌تونیم به همه اینا ‫با موافقت با معاهده عدم تجواز پایان بدیم!
‫دیگه مجبور نیستی آدمای ‫بیشتر رو بکُشی!
‫جزیره دیگه الآن مشکلی نداره!
‫متاسفم، ارن!
‫ما بودیم که تورو به اینجا رسوندیم!
‫ارن...
‫ارن!
‫ازینجا به بعدش رو بسپار به ما!
‫مجبور نیستی بخاطر ما ‫دست به نسل‌کشی بزنی!
‫درسته.
‫ارن!
‫بعد از بلایی که سر ساشا اومد ‫ازت متنفر بودم،
‫ولی در حقیقت، توهم داشتی ‫عذاب می‌کشیدی، مگه نه؟!
‫با این وجود، من حتی سعی نکردم که ‫از دیدگاه تو به همه چیز نگاه کنم!
‫ارن...
‫من... می‌خوام که بار گناهانت ‫رو باهات شریک بشم.
‫گناهانی که مرتکب شدی... ‫تقصیر ما هم هست.
‫پس خواهش می‌کنم، دیگه دست رد ‫به سینه ما نزن.
‫خواهش می‌کنم، ارن، برگرد پیش ما!
‫حرفاشون رو شنیدی، ارن.
‫اگه الآن تمومش کنی، فقط ‫یه لگد بهت می‌زنم.
‫خب؟ وقتش نشده که ‫حرفی بزنی؟
‫ارن؟!
‫رژه ویرانگر متوقف نمیشه.
‫همچنین آینده جزیره پارادایس رو ‫به دست تقدیر نمی‌سپارم.
‫من به راهم ادامه می‌دم.
‫اونجا.
‫ارن!
‫ها؟! اون یه... بچه نیست؟!
‫آره، ولی خود ارنـه!
‫ارن!
‫برای چی ردمون می‌کنی، ارن؟
‫چرا فکر می‌کنی نمی‌تونی ‫روی ما حساب کنی؟
‫برای چی اجازه می‌دی قدرت‌های ‫غولی ما برامون باقی بمونه؟
‫اینجا می‌تونیم هر قدر بخوایم ‫حرف بزنیم، درسته؟
‫باهامون حرف بزن!
‫ما همیشه باهم بودیم!
‫خواهش می‌کنم بیشتر ازین ‫ازمون دور نشو!
‫ارن!
‫برای به دست آوردن آزادی، ‫آزادی دنیا رو ازشون می‌گیرم.
‫ولی هیچ چیزی رو ‫از هیچ‌یک از شما ها نخواهم گرفت.
‫شما همه‌تون آزاد هستید.
‫شما آزادید تا از آزادی دنیا دفاع کنید.
‫و منم آزادم تا به حرکت ادامه بدم.
‫تا موقعی که به اعتقادات خودمون ‫پایبند باشیم، درگیری و جنگ اجتناب ناپذیره.
‫فقط یه کاری هست که می‌تونیم ‫انجامش بدیم.
‫جنگیدن.
‫ولی...
‫پس چرا...
‫مارو به اینجا آوردی؟
‫تا بهتون بگم که نیازی به بحث ‫و صحبت کردن نیست.
‫اگه دلتون می‌خواد جلوی من رو بگیرید،
‫کاری کنید نفس آخرم رو بکشم.
‫همه‌تون آزادید.
‫چی شد؟
‫حال همگی خوبه؟
‫به نظر حق با من بود.
‫پس واقعاً هیچ راهی ‫برای درست کردنش نیست؟
‫به نظر می‌رسه قرار نیست ‫با راه‌های مسالمت‌آمیز حلش کنیم.
‫حالا چی...
‫فرمانده؟
‫حالا کجا می‌ریم؟
‫چند روز آینده رو برای سفر ‫به هیزورو سپری می‌کنیم.
‫اعتقاد دارم که گروه بانو میکاسا ‫رژه ویرانگر رو متوقف می‌کنه.
‫هر چند، انتظار دارم که هیزورو همین الآن هم ‫به عنوان یک ملت در حال فروپاشی باشه.
‫به نظر میاد یه مدتی به جز ماهی ‫چیزی برای خوردن گیرمون نمیاد.
‫غذاهای دریایی هیزورو فوق‌العاده هستن.
‫خوبه.
‫اوه، گمون کنم پرنده هم برای خوردن باشه.
‫من کسی هستم که ارن و زیک ‫رو به همدیگه رسوندم.
‫تصور می‌کنم هیچ راهی برای جبران گناه
‫این کشتار دسته جمعی ‫که به بار آوردم وجود داشته باشه.
‫پس، اگه بتونی به عقب برگردی ‫و همه چیز رو دوباره انجام بدی،
‫دیگه با الدیایی‌ها همکاری نمی‌کنی ‫و نابودی جزیره پارادایس رو تماشا می‌کنی؟
‫زمان به عقب برنمی‌گرده.
‫ولی پشیمانی من ‫تا ابد گریبان‌گیرم خواهد بود.
‫نمی‌تونم بگم هر کاری در توانم بود به منظور ‫پیدا کردن
راهی برای نجات الدیایی‌ها انجام دادم.
‫سود و افتخار طایفه و خانواده‌ام رو ‫وظیفه اصلی خودم قرار دادم.
‫چرا حتماً باید از دست دادن رو ‫تجربه کنیم تا بفهمیم که...
‫چگونه باید به دیگران احترام بذاریم و ارزش بدیم ‫بدون اینکه خودمون رو تو اولویت قرار بدیم؟
‫ولی حالا... خیلی دیر شده.
‫آنی، من... یه خوابی دیدم.
‫یه خواب؟ از گالیارد بود؟
‫یه خواب از زیک بود... ‫نه، در اصل خاطرات زیک بود.
‫اگه اشتباه نکنم، غول زن می‌تونه قدرت ‫غول‌های دیگه رو جذب اعضای بدنشون
‫تقلید کنه و جذب کنه، درسته؟
‫آره. ازونجایی که غول زن قدرت ‫تقلید منحصر به فردی رو داره،
‫مجبور بودم که هر خرت و پرتی ‫رو بخورم.
‫ولی این چه اهمیتی داره؟
‫درست همونطور که حدس می‌زدیم! ‫پس، بنابراین...
‫شاید کاری باشه که بتونیم انجام بدیم!
‫ولی نه... صبر کن، در مورد...
‫اوه، دهنتون رو ببندید!
‫برید یکم زغالی چیزی بیارید با خودتون!
‫گفتی خاطرات زیک رو دیدی؟
‫بله. من با خوردن مایع نخاعی ‫زیک تبدیل به غول شدم.
‫به نظر میاد بخاطر همینه که برخی از ‫ویژگی‌های غول هیولا رو بروز میده.
‫فهمیدم. ادامه بده.
‫خاطره‌ای که اغلب می‌بینم...
‫خاطره‌ایه که دارم روی ‫ابرها پرواز می‌کنم.
‫و فقط این نیست. ‫بهم این حس رو میده که...
می‌تونم واقعاً انجامش بدم.
‫اونجا فورت سالتاـست.
‫واقعاً اونجا کشتی هوایی هست؟
‫چه‌میدونم. تا وقتی به ‫اونجا نرسیم هیچی مشخص نیست.
‫واقعاً فکر می‌کنی با دزدین یه کشتی هوایی ‫می‌تونید فرار کنی؟
‫شما الدیایی‌ها؟
‫حرف دهنت رو بفهم، مارلیایی.
‫اگه زیر پای یه غول له و لورده نشدی ‫همه‌ش به لطف ماست.
‫اگه حدسمون درباره کشتی هوایی غلط باشه، ‫خانواده‌ات تو رژه ویرانگر از بین می‌رن.
‫اگه بهمون خیانت کنی، یه گلوله حرومت می‌کنم.
‫این تنها راه نجات همگی ماـست.
‫مهم نیست که چقدر احتمالش کم باشه. ‫همه‌مون جون سالم بدر می‌بریم.
‫مشکلی نیست، خانم بران.
‫اون دوتا خیلی قوی هستند.
‫مطمئنم که پیش رانیر و کلت هستند...
‫دخترمون تو سرزمین شیاطینه!
‫چطوری اونجا زنده می‌مونه؟
‫اگه بیخیال جنگجو شدن می‌شد،
‫تو لحظه‌های آخر می‌تونستیم ‫در کنار هم باشیم...
‫راینر...
‫آقای فینگر، اون بازوبند رو ‫از پنجره پرت کنید بیرون.
‫این بازوبند چیزیه که دخترم با فداکردن ‫همه چیزش برای کمک به من به دست آورده.
‫اوف...
‫هی! اونجارو ببینید!
‫اوه، نه! کشتی‌های هوایی!
‫عجله کن! حتی اگه یه دونه ‫باقی مونده باشه می‌تونیم موفق بشیم!
‫می‌دونم!
‫هی، اون مه چیه؟
‫رژه ویرانگره.
‫بالاخره بهمون رسید...
‫دیگه کارمون تمومه! ‫حتی یه دونه هم باقی نمونده!
‫نه... بعد ازینکه این همه راه رو اومدیم...
‫چرا...
‫دیگه تموم شد.
‫صبر کن...
‫اون کشتی‌های هوایی... ‫دارن به سمت غول‌ها می‌رن!
‫یعنی چی؟
‫این یه بمبارونه!
‫قراره غول‌هارو از تو آسمون بترکونن ‫از جایی که دست غول‌ها بهشون نمی‌رسه!
‫سرنوشت تمام بشریت ‫به اونا و حمله‌شون بستگی داره!
‫یه بمبارون؟!
‫قراره نجات پیدا کنیم؟
‫تمامی گروهان کشتی‌های هوایی ‫و سربازانی که در دژ حضور دارند.
‫این دژ آخرین سنگر باقی‌مانده ‫برای تمام بشریته.
‫فشار و باری که روی شانه‌های شما ‫قرار داره قابل اندازه‌گیری نیست.
‫ولی نتیجه هرچی باشه،
‫بدونید که مسئولیتش فقط ‫بر عهده شما نیست.
‫مسئولیت امروز
‫بین تمامی افراد بالغ اینجا تقسیم شده.
‫ما نفرت و کینه رو...
‫به همدیگه القا کردیم ‫و اونو پرورشش دادیم...
‫و باور داشتیم که نجاتمون می‌ده.
‫همه مشکلاتی که ناشی ‫از اعمال خودمون بود رو
‫تو "جزیره‌ای از شیاطین" روی هم تلنبار کردیم.
‫و در نتیجه،
‫اون هیولا متولد شد،
‫و حالا نفرتی که ساختیم رو ‫داره مستقیم به خودمون برمی‌گردونه.
‫اگه، معجزه‌ای رخ بده،
‫موفق بشیم آینده‌ای داشته باشیم،
‫عهد می‌بندم که هرگز یک اشتباه ‫رو دوباره تکرار نکنم.
‫خانم بران؟
‫کارینا؟!
‫تمام این مدت... پسرم رو... ‫به عنوان ابزاری برای انتقام تربیت کردم...
‫تا به این‌لحظه حتی... ‫یک ذره هم براش مادری نکردم...
‫منم همینکارو کردم...
‫امیدوارم که همه شما همین عهد رو ببندید.
‫تا این دوران نفرت متقابل رو از بین ببریم...
‫کشتی‌های هوایی در موقعیت هستن!
‫به محض اینکه در ارتفاع مد نظر ‫از هدف قرار بگیرن بمباران رو شروع می‌کنن!
‫برای ساختن دنیایی که ‫مردمش از همدیگر مراقب می‌کنند...
‫حالا و در همین لحظه، با هیولامون ‫خداحافظی می‌کنیم!
‫غول حمله داره وارد عمل می‌شه!
‫بمباران رو شروع کنید!
‫بمب‌هارو رها کنید!
‫اونا هنوز خیلی ارتفاع دارن ‫و بمب‌ها پشت سر هم دارن از دست می‌رن!
‫باید ادامه بدن!
‫همه چیزشون رو پای این حمله فدا کنن!
‫گروهان کشتی‌های هوایی...
‫کاملاً نابود شدن.
‫متاسفم.
‫از تمام شما بچه‌های بی‌گناه... معذرت می‌خوام.
‫هی... مامانی...
‫غول‌ها دارن به اینطرف میان.
‫می‌ترسم...
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫مطمئنم که آنی و راینر ‫صحیح و سالم تو جزیره پارادایس هستند.
‫بله...
‫نگاه کنید.
‫اون چیه؟
‫لعنتی! داریم وارد دود و مه می‌شیم!
‫دیدمش!
‫آماده پریدن بشید!
‫اونیان‌کاپون، توهم بیا!
‫هنوز نه! تا وقتی که بالای سر ‫غول بنیان‌گذار برسیم ادامه می‌دم!
‫بعدش، فرود اضطراری انجام می‌دم!
‫پس قول بدید که روی غول بنیان‌گذار ‫فرود میاید! فهمیدید؟
‫اونیان‌کاپون!
‫لعنتی اون پایینه.
‫اون غول لعنتی!
‫حالا دیگه دردسری برای پیدا کردنش نداریم!
‫غول هیولا رو هدف قرار بدید!
‫تمام قدرتتون رو برای ‫نابودیش به کار بگیرید!
‫بیاید رژه ویرانگر رو متوقف کنیم!
‫حالا!
‫ارن!
‫لعنتی! نمی‌تونم فرود بیام!
‫راینر!
‫غول زرهی...
‫و حتی غول بارکش؟!
‫اون تجهیزات مانور سه بعدیه...
‫نگو که؟! افراد جزیره پارادایس ‫برای متوقف کردن رژه ویرانگر اومدن؟!
‫راینر!
‫ارن.
‫به محض اینکه ازونجا بیرون بکشیمت،
‫یه سوال دیگه ازت دارم.
‫"دقیقاً تو چه مسیری، آزادی"؟