‫اونجا رو
‫اون چیـه؟
‫دیدمش!
‫آماده‌ی پریدن باشید!
‫اونیانکاپون، تو هم پاشو بیا اینجا!
‫هنوز نه! باید هواپیما رو ببرم ‫درست بالای بنیان‌گذار!
‫بعدش یه فرود اضطراری انجام میدم!
‫پس حواس‌تون باشه روی ‫بنیان‌گذار فرود بیاید! مفهومـه؟
‫اونیانکاپون!
‫اون آشغال اوناهاش
‫اون غول هیولای آشغال!
‫دیگه واسه پیدا کردنش دردسر نداریم!
‫هدف غول هیولاست!
‫از همه‌ی توان‌تون برای ‫کُشتنش استفاده ‌کنید!
‫بیاید جلوی رژه‌ی ویرانگر رو بگیریم!
‫حالا!
‫ارن!
‫لعنتی! نمی‌تونم فرود بیام!
‫راینر!
‫غول زرهی...
‫با غول بارکش؟!
‫اونا تجهیزات مانور سه‌بعدی‌ان؟
‫نیروهای پارادایس اومدن ‫جلوی رژه‌ی ویرانگر رو بگیرن؟
‫راینر!
‫ارن
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم
،‫بعد اینکه از اون تو کشیدیمت بیرون
‫«تو دقیقاً چطوری آزادی؟»
بخش سوم ‫نبرد آسمان و زمین
‫گمونم کُشتن چند تا پوسته‌ی توخالی
‫فایده‌ای نداشته باشه
از همین می‌ترسیدم
‫زیک داره از روش غول چکش جنگی ‫واسه مخفی کردن خودش استفاده می‌کنه
‫یعنی میگی باید توی این توده‌ی بزرگ استخونی !‫دنبال یه بدن کوچیک بگردیم؟
‫غیرممکنـه!
‫باید واقعیت رو قبول کنیم!
‫آرمین!
‫می‌دونم!
‫یه دقیقه‌ی دیگه این محدوده رو منفجر می‌کنم
‫از غول بارکش کمک بگیرید تا ‫توی شعاع انفجار نباشید!
‫آرمین
‫ارن احتمال این حمله رو پیش‌بینی کرده. ‫بعید می‌دونم این کار اونو بُکشه!
‫ولی اگه این استخون‌ها رو بترکونیم، ‫شاید بفهمیم ارن و زیک کجان!
‫مراقب باش، آرمین!
‫اگه توی دردسر افتادی، ما رو نادیده بگیر و ‫با انفجارِ تبدیلت، گردوخاک به‌پا کن!
‫اونایی که حاضر به فداکاری نیستن، ‫نمی‌تونن چیزی رو تغییر بدن
‫این رو خوب می‌دونم
‫اگه دل نکنم، هیچی عوض نمیشه
‫نمی‌تونم همش دست به دامن ‫خوش‌خیالی‌های واهیم باشم
‫باید با ارن روبرو بشم
‫آرمین!
‫با سه شماره! یک، دو، سه!
‫تکون نمی‌خوره
‫نفس می‌کشه
‫انگار سرش ضربه خورده
‫به‌نظرتون اون هم از جزیره‌ی پارادایس اومده؟
‫آهای! صدامو می‌شنوی؟
‫آنی لئونهارت رو می‌شناسی؟
‫اون دخترمـه!
‫آهای! آقا! صدامو می‌شنوی؟
‫دارن میان! راینر!
‫این موجودات چه کوفتی‌ان؟
‫قطعاً که شبیه غول‌های اصیل نیستن
‫چیکار کنیم؟ ‫نیزه‌های تندری‌مون تموم میشه!
‫از اون مهم‌تر، آرمین زنده‌ست؟
‫کوچکترین آسیبی ببینه تبدیل میشه
‫که یعنی صحیح و سالم گرفتنش
‫ولی سریع بردنش به سمت پشت ارن و
‫هزارتا غول سر راهمونن
‫حتی اگه یه خراش هم نداشتم، اون‌قدر احمق نبودم که ‫بی‌هوا برم تو دلِ این بی‌ریخت‌ها
‫پس آروم باشید
‫میکاسا، حمله نکن
‫اول من طعمه میشم و ‫توجه اکثرشون رو جلب می‌کنم
‫این کار جواب نمیده، کاپیتان
‫فهمیدم با چی طرفیم
‫اونا...
‫نسل‌های گذشته‌ی نُه غول اصلی هستن
‫ولی بعید می‌دونم کنترل و اختيار ‫اعمال‌شون دست خودشون باشه
‫شرط می‌بندم با قدرت غول بنیان‌گذارمی‌تونه ‫شکل فیزیکی‌شون رو هزاران بار بازسازی کنه
‫این غول‌های ادوار گذشته، ‫فقط برای جنگیدن بازسازی شدن
‫ما حریف همچین چیزی نمی‌شیم
‫دقیقاً
‫پس به هیچ‌وجه نباید موقعیتی که ‫توش هستیم رو دست‌کم بگیریم
‫من حتی با ارن دوست هم نیستم، پس...
‫چی؟!
‫آهای! تو نمی‌تونی...
‫لعنتی
‫هرجور به قضیه نگاه کنید، ‫هدف اصلی همینجاست!
‫من از اول هدفم فقط همین بود!
‫وایسا!
‫برو به درک، هیولا!
‫پیک!
‫گالیارد؟!
‫اینجا، راینر!
‫نذار تکون بخوره!
‫کاپیتان!
‫عجله کن. باید آرمین رو پس بگیریم
‫اون تنها راه چاره‌مونـه
‫وگرنه همگی اینجا واسه هیچ و پوچ می‌میریم!
‫نیروهای پارادیس با غول حمله درگیر شدن
‫ولی مسیر و سرعتش تغییری نکرده. ‫داره همین طرفی میاد!
‫نمی‌تونیم دست روی دست بذاریم و ‫هیچ کاری نکنیم
‫تمام واحدها، به سمت دشمن توپ شلیک کنید!
‫بله، قربان!
‫ولی قربان! اکثر نیروهامون رو با ‫کشتی‌های هوایی فرستاده بودیم
‫در بهترین حالت فقط واسه کار انداختن ‫سه تا توپ نیرو داریم
‫واسه همین دست روی دست بذاریم و ‫هیچ کاری نکنیم؟
‫حتی الان، اون افراد شجاع دارن ‫با چنگ و دندون روی پشتِ اون هیولا می‌جنگن!
‫به‌نظرتون دارن سرِ چی می‌جنگن؟
‫زود باش، راینر!
‫عجله کن!
‫میکاسا!
‫من ساده‌لوح بودم
‫الانـه که از هوش برم
‫قراره خفه‌ام کنی؟
‫آره، ارن؟
‫نه، این کار ارن نیست
‫کار اونـه. یمیر بنیان‌گذار
‫اگه ارن همونطور که گفت، ‫فقط قصد داره رژه رو ادامه بده
‫پس این مقاومت خواسته‌ی یمیر بنیان‌گذاره
‫که یعنی یمیر هم می‌خواد بشریت رو سلاخی کنه
‫یمیر بنیان‌گذار شکست‌ناپذیره
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد
یعنی...این...آخر خطـه؟
‫برتولت
‫راینر!
‫شوخیت گرفته؟
‫به خودت بیا، کُنی! کاپیتان!
‫شرمنده. انگار ابزار مانور ‫سه‌بعدیم خراب شده
‫مال من هم همینطور
‫ماشه‌ی راستم خراب شده. ‫نمی‌تونم خودمون رو بالا بکشم.
‫جان، ولم کن! می‌تونم ‫یه بار دیگه هم تبدیل بشم!
‫بعدش چی؟ تا وسط رژه لگدمال بشی؟
،با اینکه اسمت غول زرهیـه زیادی تیکه‌پاره میشی
‫به نظرت هنوز می‌تونیم پیروز بشیم؟
‫نه
‫ولی اقلاً بیا تا آخرش مبارزه کنیم
‫ما گروه شناسایی هستیم. ‫تسلیم شدن توی خون‌مون نیست.
‫جان
‫کُنی!
‫کاپیتان!
‫بیاید جلو!
‫من قوی‌ام!
‫پس...
‫مهم نیست چند بار حمله کنی
‫میکاسا، سر راهی!
‫چی؟
‫محکم بگیر!
‫گوش کنید، من هم اصلاً فکرش رو ‫نمی‌کردم بتونه پرواز کنه
‫ولی جدی جدی تونست، ‫پس چاره‌ای جز اومدن داشتم؟
‫با این حال، خوشحالم اومدم
‫یه پرنده
‫چند نفر سوارشن!
‫گابی، تو دیگه چرا اومدی؟
‫چون ما رو جا گذاشتی، راینر!
‫من هم می‌تونم بجنگم ها!
‫آنی!
‫کشتی آزومابیتو غرق شد
‫نتونست جلوی تبدیل شدن فالکو دووم بیاره
‫با وجود اینکه اصلاً معلوم نبود ،‫بتونه پرواز کنه
‫کیومی قبول کرد امتحانش کنیم
‫پس باید اعتمادش رو با ‫متوقف کردن رژه جبران کنیم!
‫گابی
‫خب، آرمـ... یعنی، پیک کجاست؟
‫آرمین رو گرفتن و جونش در خطره
‫غولی که اون رو گرفته باید نزدیک عقب باشه
‫آنی، ما به کمکت نیاز داریم
‫مثل اینکه این قضیه‌ی دزدیده شدن ‫دوست‌های بچگیت تمومی نداره، مگه نه؟
‫پسش می‌گیریم. شک نکن
‫پیک چی؟
‫نزدیک جمجمه‌ی ارنـه
‫سعی کرد پشت گردنش رو منفجر کنه
‫ولی غول چکش جنگی جلوش رو گرفت
‫منفجر کنه؟!
‫همزمان حمله می‌کنیم
‫کاپیتان!
‫یه گروه آرمین رو نجات میده
‫به انفجار غول عظیم‌الجثه نیاز داریم
‫اون یکی گروه میره سراغ ارن و ‫به پشت گردنش حمله می‌کنه
‫به دو تیم تقسیم می‌شیم و ‫همزمان حمله می‌کنیم
‫خوشبختانه کار از کار گذشته. دیگه اگه بخوایم هم ‫نمی‌تونیم برای ارن دل‌سوزی کنیم
‫نه، از اولش هم نباید می‌کردیم
‫کاپیتان
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫پرواز کردن فالکو معجزه بود. ‫بدون اون الان مُرده بودیم!
‫آره، و به هیچی نمی‌رسیدیم
‫جان
‫با اون احمق یه خروار حرف دارم
‫لعنتی!
‫من هم نمی‌خوام از ارن قطع امید کنم!
‫ولی کاپیتان به خاطر من ‫دیگه نمی‌تونه بجنگه و
‫حتی اگه می‌تونست، ‫حریفمون غول بنیان‌گذاره!
‫اگه با دل و جون نجنگیم ‫چطور می‌تونیم پیروز بشیم؟
‫میکاسا
‫بیا...
‫ارن رو بکُشیم
‫میکاسا
‫میکاسا!
‫فقط روی نجات آرمین تمرکز کن
‫لازم نیست به هیچ چیز دیگه‌ای فکر کنی
‫باشه
‫دوباره دارن میرن سمتِ غول حمله کنن!
‫ما هم نباید کم بذاریم!
‫حتی اگه یکی دو تا توپ بیشتر نباشه، ‫بهتر از هیچیـه!
‫پناهنده‌ها؟
‫وایسا. شاید دیگه نه
‫نگاه کنید روی آستین چپشون ‫جای بازوبند هست
‫شما الدیایی هستید، مگه نه؟!
‫آهای!
‫دست نگه دارید!
‫ما فقط واسه مداوای زخمی‌هامون اومدیم!
‫ما واسه این کار وقت نداریم!
‫هدف واقعی‌تون چیه؟
‫دیدی آقای لئونهارت؟ دیدی گفتم؟ ‫از مارلیایی‌ها نمیشه توقع کمک داشت!
‫تعداد ما بیشتره و احتمالاً ‫تجربه‌ی نبردمون هم بیشتر باشه!
‫ناسلامتی مارلیایی‌ها همیشه ما رو ‫می‌فرستادن خط مقدم
‫اسلحه‌هاتون رو بذارید زمین، الدیایی‌ها!
‫بس کنید!
‫گفتن اسلحه‌هاتون رو بذارید زمین!
‫مأمور قطار؟
‫تو کِی...؟
‫وزیر مولر!
‫اون چی بود؟
‫مردم هنوز می‌خوان همدیگه رو بکشن؟!
‫فالکو! مراقب چیزهایی که پرت می‌کنن باش!
!انداختن
‫جان! راینر!
‫کُشته نشید!
‫شما هم نمیرید
‫پیک، هر طور هست دووم بیار
‫حالا، جان!
‫طاقت بیار، راینر!
‫تا بتونم اون چاشنی رو فعال کنم!
‫معلومـه که غول‌های بیشتری میان سراغمون
‫کاش من هم می‌تونستم عمودی راه برم!
‫لعنتی! نمی‌تونم نزدیک بشم!
‫پیک!
‫بس کن! از اینجا برو!
‫جان، اگه خیال کردی من غول حمالم و ‫به درد جنگیدن نمی‌خورم،
‫سخت در اشتباهی!
‫با استقامتِ غول بارکش، ‫تا وقتی که از پا نیفتم،
‫می‌تونم تا وقتی پیروز بشم ادامه بدم!
‫حتی اگه لازم باشه صد بار تبدیل بشم!
‫پس نگران من نباش، جان. ‫برو سراغ چاشنی!
‫هر چند، صد تا پیروزی جلوی ‫یه میلیون دشمن چندان فایده‌ای نداره
‫چطور جرأت کردن برتولت رو بازیچه کنن؟
‫اوناهاشش!
‫اون یکی! همونی که...خوکـه، ‫یا هر کوفتی که هست!
‫کدوم؟
‫اون یکی! چیزه. اونجا!
‫کجا؟
‫کدوم نوع از نُه غولـه؟
‫شاید بارکش باشه...یا هیولا...یا آرواره
‫کمک چندانی نمی‌کنه!
‫میکاسا، درست توصیفش کن!
‫گفتم که!
‫اوناهاش! همون غولی که الان دوید!
‫اون؟
‫اون یه گور زرافه نیست؟
‫گور زرافه دیگه چه کوفتیـه؟
‫برو، فالکو!
‫اون گور زرافه یا هر چی که هست رو سمتِ ‫عقب گیر میندازیم و آرمین رو پس می‌گیریم!
‫من می‌تونم با این تفنگ ‫ازشون پشتیبانی کنم
‫واسه این غول‌ها بیشتر از اینا لازمـه
‫زیک کجاست؟
‫اون کجاست؟
‫حتی اگه پیداش کنم، با این اوضاعی که دارم، ‫فقط توی دست و پا هستم
‫لعنتی!
‫تابحال هیچ‌وقت توی اجرای دستوراتش ‫کوتاهی نکردم. حتی یه بار هم
‫چرا دستور آخرش انقدر ‫برام مشکل درست کرده؟
‫شاید اون موقع مأموریت‌مون تموم شده بود
‫اگه تنها کاری که باید می‌کردیم این بود که ‫اون بچه‌های لوس رو ببریم دریا پس...
،‫بگو ببینم، زندگی‌هایی که شما فدا کردید
‫برای این بود تا بقیه لگدمال بشن؟
‫نه
‫دنیای بدون غولی که آرزوش رو داشتیم
‫قرار بود جای فوق‌العاده شادی باشه. ‫یه دنیای ایده‌آل.
‫وگرنه، ارزش قلب‌هایی که ‫اونا فدا کردن رو نداره
‫اروین، بابت تصمیمم که تو رو ‫انتخاب نکردم، اصلاً پشیمون نیستم
‫از اینکه آینده رو به کسی سپردم که همون نگاه شما توی چشم‌هاش بود
‫کُنی! اومد طرف تو!
‫برگرد اینجا!
‫نه!
‫حالا می‌تونه برگرده سمتِ جمجمه!
‫آنی!
‫وایسا، گور زرافه!
‫آنی!
‫باید کنار همدیگه بمونیم ‫وگرنه خیلی راحت کُشته می‌شیم!
‫خدا رحم کنه
‫پشت سرمون!
‫زود باش، تکون بخور!
‫تو بدن منی! چرا تکون نمی‌خوری؟
‫بهت التماس می‌کنم! ‫تکون بخور!
‫همه می‌میرن!
‫راینر
‫پیک
‫جان
‫کُنی
‫میکاسا
‫همه‌شون می‌میرن!
‫بلند شو، تن لش!
‫آشغال!
‫حیف نون!
‫ازت متنفرم!
‫همیشه و همه جا بهم خیانت کردی!
‫زندگی دوباره‌ای که بهمون داده شد! ‫امیدی که بهمون بستن! باری که روی دوش‌مونـه!
‫ولی تو حتی ذره‌ای جبرانش نکردی!
‫پس چه غلطی می‌کنی؟ ‫عین جنازه افتادی اینجا؟
‫تکون بخور!
‫تنِ لشت رو تکون بده!
‫شن
‫فکر کن
‫اگه واقعاً مُرده بودم،
‫چطور می‌تونستم توی شرایطی فکر کنم که اکسیژن به مغزم نمی‌رسه؟
‫این خواب یا توهم نیست، ‫زندگی پس از مرگ هم نیست
‫اینا همون مسیرهان
‫این...
‫واقعیتـه!
‫الان باید توی دهن یه غول باشم. پس ‫چطور می‌دونم چه اتفاقی داره براشون میفته؟
‫دلیلش اینـه که الدیایی‌ها به وسیله‌ی ‫مسیرها به هم متصلن؟
‫اگه این درست باشه، شاید ‫بتونم اینجا یه کاری بکنم
‫خودشـه. فکر کن
‫فکر کن!
‫سلام، زیک
‫سلام، دوست ارن
یمیر تو رو هم گرفته؟
بخش چهارم ‫یک رویای طولانی ‫خیلی وقت پیش،
‫قبل از اینکه چیزی غیر از ماده‌ی بی‌اثر ‫توی این دنیا وجود داشته باشه،
‫انواع گوناگونی از موجودات ناچیز ‫به وجود اومدن و از بین رفتن
‫بالاخره، یه چیزی جون سالم به در برد
‫به اون می‌گیم «حیات»
‫در نهایت، دلیل دووم آوردن حیات، ‫قابلیت تکثیر شدنش بود
‫واسه تکثیر، حیات مدام ‫شکلش رو تغییر می‌داد و
‫با هر محیطی سازگار می‌شد و
همین ما رو رسونده به اینی که هستیم
‫تعدادمون بیشتر شد، همه جا پخش شدیم، ‫زیاد شدیم
‫به عبارتی، هدف از حیات کردن تکثیر شدنـه
‫این شن، سنگریزه‌ها، آب،
‫هیچ کدوم تلاشی برای تکثیر شدن نمی‌کنن
‫ولی حیات تمام تلاشش رو ‫می‌کنه که تکثیر بشه
‫با توجه به اینکه مرگ و انقراض ‫در تضاد با هدفِ تکثیره،
،ما به‌واسطه‌ی یک ویژگی آدمی، یعنی ترس قصد پیشگیری از این تقدیر بشری رو داریم
‫مثل هر کدوممون، اون به هر دری زد ‫تا این درد رو تجربه نکنه
‫اون یه بدن قوی‌تر، بزرگتر و نامیرا ساخت و
‫بعدش به دنیایی فرار کرد که ‫توش مرگ اصلاً معنا نداره
‫این حقیقتِ یمیر بنیان‌گذاره و ‫توی این دنیا مرگ وجود نداره
‫اگه اینطوریـه، پس برام سؤالـه، ‫هدف یمیر دقیقاً چیـه؟
‫من هم همین برام سؤال شد
‫اینجا زمان دیوانه‌کننده‌ای رو ‫برای درکش سپری کردم
‫حتی با این همه قدرت، ‫نمی‌تونست از شاه فریتز سرپیچی کنه
‫چی باعث شده دو هزار سال اینجا بمونه و ‫در عین حال گوش به فرمان شاه فریتز باشه؟
‫یه چیزی بوده که نمی‌تونسته از خیرش بگذره. ‫روی این شکی نیست.
‫ارن تونست بفهمـه چیه، ولی من نتونستم
‫واسه همین، یمیر طرف ارن رو گرفت
‫ازت می‌خوام یه چیز رو بهم بگی. ‫چطوری میشه از اینجا به دنیای بیرون برگشت؟
خدا می‌دونه
‫شخصاً فکر نمی‌کنم ممکن باشه
‫من از هیچی قطع امید نکردم
‫چرا؟
‫چون...
‫تا تکثیر ادامه پیدا کنه؟
‫بقای گونه‌مون انقدر برات مهمـه؟
‫می‌تونی اسم اتفاقی که داره میفته رو بذاری ‫تراژدی کنترل زندگی توسط ترس
‫ترسی که ناشی از فعالیت‌های بی‌معنی زندگیـه
‫هم‌رزم‌های من دارن می‌جنگن!
‫هنوز هم میشه کلی آدم رو از ترس نجات داد!
‫اونا دارن با ترس‌شون می‌جنگن!
‫چرا شکست خوردن توی این نبرد چیز بدیـه؟
نهایت زندگی مرگـه
‫اون لحظه‌ی قبل از مرگ ‫شاید باعث آرامش باشه
اینکه دیگه تنها مقصودمون تکثیر نباشه و ...‫در بند نامعلومیِ هدفِ زندگی نباشیم
شاید احساس رهایی‌بخشی داشته باشی
‫خورشید داشت غروب می‌کرد
‫داشتم با ارن و میکاسا سرِ رسیدن ‫به درخت روی تپه مسابقه می‌دادم
‫ارن همون لحظه که پیشنهاد داد ‫مسابقه بدیم، شروع به دویدن کرد و
‫میکاسا عمداً ازش جلو نمی‌زد
‫صد البته که من آخر بودم
‫ولی اون روز باد ملایمی می‌وزید و
‫دویدن خیلی حس خوبی داشت
‫باد برگ‌های مُرده رو تکون می‌داد
‫اون لحظه، این فکر به سرم خطور کرد که
‫شاید واسه مسابقه دادن با میکاسا و ارن ‫تا اون تپه، به دنیا اومدم
‫وقتی روزهای بارونی توی خونه کتاب می‌خوندم
‫وقتی به یه سنجاب بلوط می‌دادم و
‫موقعی که با هم توی بازار قدم می‌زدیم
‫همین حس رو داشتم
‫حس می‌کردم این لحظات ناچیز ‫به شدت با ارزشـن
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫لای شن‌ها پیداش کردم
‫چرا اون باید اینجا باشه؟
خدا می‌دونه
‫ولی با اینکه واسه تکثیر ،همچین چیزی نیاز نیست
‫برای من به شدت باارزشـه
‫درستـه
‫توپ رو مینداختیم و می‌گرفتیمش، ‫بعد دوباره مینداختیمش
‫بارها و بارها
‫هیچ هدف خاصی هم نداشت
‫ولی مثل همینی بود که گفتی
‫اگه تا ابد هم توپ‌بازی ‫می‌کردم، خوشحال بودم
‫پیک!
‫وقتی بازوم خوب شد هنوز می‌تونم بجنگم!
‫دیگه آخرین زورمون رو هم زدیم! ‫به سمت راینر عقب‌نشینی می‌کنیم!
‫راینر!
‫جان! پیک!
!آنی
چه خبره؟
!پورکو! مارسل
!یمیر
الان...برتولت ما رو نجات داد؟
متوجه نمیشم
...ولی
!این فرصت رو از دست نمیدم
!زدمش
...آرمین رو
!پس بده
!آرمین
!آنی
آنی؟
...آرمین
از همتون معذرت می‌خوام
ولی الان حالم خوبـه
!آنی، پشت سرت
چه خبر شده؟ !غول‌ها دارن نجاتشون میدن؟
مثل اینکه
!هی
!آهای
!اینجا
...امکان نداره
فقط اومدی منو ببینی دیگه، لیوای؟
!ولی من نمی‌خواستم ببینمت
...زیک
اینجا چه خبره؟
همش به لطف زیکـه
زیک؟
.هم‌رزم‌هامون رو از داخل مسیرها بیدار کرد .اونجا زندگی و مرگ معنی نداره
تمام الدیایی‌ها از طریق مسیرها به هم وصلن
به احتمال زیاد به این خاطر که
یمیر بنیان‌گذار دنبال ارتباطـه
از ما یه چیزی می‌خواد
...برتولت
آقای کساور، رویای ما محقق نشد
هنوزم فکر می‌کنم نقشه‌ی خلاص‌سازی درست بود
...ولی
،برای اینکه دوباره باهاتون توپ بازی کنم
بدم نمیاد دوباره زنده شم
پس حداقل از این بابت ازت ممنونم، پدر
من همه چی رو ازت گرفتم
زندگیت، قدرتت، حتی خاطرات ارزشمندت
...واسه همین
همینطوریش می‌دونم که دلت نمی‌خواد همینجوری اینجا وایسی
...همتون
!لطفاً بهمون کمک کنید
...اگه قبلاً هم همچین حسی بهم دست می‌داد
...خب
بعد اون همه آدمی که کُشتم خواسته‌ی زیادیـه، نه؟
رژه‌ی ویرانگر...متوقف شد؟
!پیک! جان
!جان
...پسره‌ی
!احمقِ عشقِ‌خودکُشی
!اون جونور دوباره میره سمت سر ارن
!راینر
!جان! پیک
!باید از اینجا بریم !آرمین اینجا رو کلاً منفجر می‌کنه
!وایسید! راینر اون پایینـه
غول زرهی می‌تونه در برابر انفجار غول عظیم‌الجثه دووم بیاره
،جدای از این، اگه این فرصت رو هدر بدیم عزم راسخ راینر رو دور ریختیم
ممنونم
بدون کمک همتون نمی‌تونستیم جلوی رژه‌ی ویرانگر رو بگیریم
خداحافظ، ارن
کارینا! حالت خوبـه؟
چی شد؟
!چه انفجار بزرگی بود
همه زنده موندن؟
!نگاه کنید
...نگاه! استخون‌ها
...این یعنی
ارن مُرده؟
انگار آکرمن‌هایی که قدرت‌هاشون فعال میشه دچار سردردهای ناگهانی میشن
نمی‌خوام ریخت برده‌ای رو ببینم که بی‌چون و چرا از دستورات پیروی می‌کنه
اون...آخرین باری بود که با هم حرف زدیم
...از وقتی بچه بودم
میکاسا، همیشه ازت بدم میومد
...امکان نداره
نمی‌تونم بگم هیچ پشیمونی‌ای ندارم
بازم ما کار درست رو کردیم، مگه نه؟
جلوی رژه‌ی ویرانگر رو گرفتیم
شما از منطقه‌ی نگهداری اومدید؟ چطوری؟
کار آقای لئونهارت بود
اون ما رو تا اینجا آورد
برو ببینش، عزیزم
!آرمین
راینر رو می‌بینید؟
!راینر !حالش خوبـه
!هی! اونجا رو ببینید
!بعد اون انفجار هنوز زنده‌ست؟
اون چیـه دیگه؟
من هم نمی‌دونم
ولی می‌دونم که نباید بذاریم زنده بمونه
خب، فکرشو می‌کردم
بعید می‌دونستم با اون انفجار بمیری
آره...ولی الان چیکار کنیم؟
ارن
!خیلی بده
،اگه اون موجود درخشان و ارن به هم برسن !ممکنـه رژه‌ی ویرانگر دوباره شروع شه
آره. باید بکُشیمش
چطوری چیزی رو بکُشیم که از اون انفجار جون سالم به در بُرده؟
...هدفمون باید
ارن باشه
شما هم فهمیدید، درستـه؟
،تا اون رو نکُشیم این کابوس تموم نمیشه
بابا، هنوز یه کار دیگه هم دارم
.تمومش می‌کنم .به خاطر کُلت هم که شده
چرا؟
چرا اینطوری شد؟
پات صدمه دیده؟
نه، قبلاً هم اینطوری بود. مرسی
،اگه تیر هوایی شلیک نمی‌کردی هنوز داشتیم با هم می‌جنگیدیم
من به قدر کافی اشتباه کردم
بیاید با همکاری هم موفق شیم
موافقم
!بابا
آ...آنی؟
!این بخار از اون موجود درخشان تولید میشه
مُردش؟
نه. این بوی مرگ غول‌ها نیست
ممکنـه...همون چیزی باشه که توی روستای راگاکو استفاده کردن؟
چی؟
!میکاسا! پیک
!سوار فالکو بشید! باید از اینجا بریم
ها؟ چی داری میگی؟
آکرمن‌ها و کسایی که قدرت غولی دارن تحت‌تأثیر قرار نمی‌گیرن، یادتـه؟
تو بهتر از هر کسی می‌دونی که !باید چیکار کنیم
...ولی این
...نه
...خیلی سختـه
!همین الان! برو
!نه
!بابا
پس رسیدیم آخر خط
گمونم
بقیه‌اش رو می‌سپریم به هم‌رزم‌هامون
سربازهای تیم شناسایی اینطوری می‌میرن
یادت میاد، جان؟ شبی که جسدها رو سوزوندیم؟
آره
می‌دونی، اینا همش تقصیر توئـه
همین که مسئولیت نجات بشریت افتاد گردن‌مون
غیرممکنـه
چرا باید اینطوری بشه؟
!هی! هی! آنی
حالت خوبـه؟
اینجا چه خبره؟
!جناب وزیر
!لعنتی! بسه دیگه
!نمی‌ذارم رد شی
خیلی دوست داری جهنم به پا کنی. نه، ارن؟
باشه. همون کاری که می‌خوای رو می‌کنیم
!من تا ته خط ادامه میدم
کُنی؟ جان؟ گابی؟
....امکان نداره
چطوری؟
مامان؟
!پیک
!آنی
این عذاب‌مون کِی تموم میشه؟
میکاسا؟
!خودتو جمع و جور کن
!الان فقط ما می‌تونیم ارن رو بکُشیم
...سختـه
دیگه تحملشو ندارم
می‌خوام برگردم
می‌خوام برگردم خونه‌مون
میکاسا. بیدار شو
سرما می‌خوری
ارن؟
ها؟
کِی خوابم بُرد؟
حتماً خیلی خسته بودی
فقط...حس می‌کنم یه خواب خیلی طولانی دیدم
بیا استراحت کنیم و بقیه‌ی روز کاری نکنیم
...چندتا ماهیِ گنده گرفتم پس
میکاسا؟
چرا گریه می‌کنی؟
ها؟
نمی‌دونم
یهو حس کردم نباید اینجا باشم
دیگه نمی‌تونیم کاری کنیم
ها؟
اون روز همه چی رو انداختیم دور تا فرار کنیم و بیایم اینجا
دو ماه از پایان جنگ با مارلی می‌گذره
حمله‌ی جزیره‌ی پارادایس خیلی زود شروع میشه
اگه فرار نمی‌کردیم، ما رو می‌کُشتن
مطمئنم آرمین به هر دری زده تا پیدامون کنه
نتونستم خودمو راضی کنم زندگی هیستوریا رو جهنم کنم و وارد یه چرخه‌ی بی‌پایان کُشتار بشم
نتونستم هم تمام نسل بشر رو خارج از جزیره از بین ببرم
...پس بیا فقط بریم
چهار سال باقیمونده‌ی عمرم رو توی صلح و صفا زندگی کنیم
.فقط خودمون دوتا .جایی که کس دیگه‌ای نباشه
همه‌ی اینا رو تو گفتی، میکاسا
فکر خودت بود
آره
ببخشید
می‌دونم قول داده بودیم درباره‌ی این مسائل حرف نزنیم
میشه یه قول دیگه هم بدی؟
وقتی مُردم، این شال رو بنداز دور
بعد از این قراره عمر درازی داشته باشی
منو به کل فراموش کن
فراموش کن و آزاد باش
خواهش می‌کنم، میکاسا
من رو فراموش کن
ببخشید
نمی‌تونم
!ارن توی دهنـه
!همه کمکم کنید برسم اونجا
!باشه، میکاسا
!ارن
بعداً می‌بینمت، ارن
بخش آخر به سوی درختِ روی تپه
فهمیدم به خاطر آینده‌ای بود که ،با قدرت غول حمله دیدی
ولی مجبور بودی انقدر وحشیانه کتکم بزنی؟
لازم بود با زانو بزنی توی شکمم؟
داشتم تمام تلاشم رو می‌کردم تا شما رو دور کنم
به نظر خودم هم زیاده‌روی بود
یه لحظه جوگیر شدم
واقعاً شرمنده
از میکاسا عذرخواهی کن، نه از من
با مزخرفاتت اون رو اذیت کردی
آره، راست میگی
همش واسه این بود که ما رو از خودت برونی و
تبدیل‌مون کنی به قهرمان‌هایی که تو رو کُشتن و بشریت رو از نابودی نجات دادن؟
،درستـه. تمام انسان‌هایی که زنده موندن مدیون شما میشن
شیاطین جزیره‌ای که به پارادایس پشت کردن و به بشریت وفادار موندن
اینطوری تبدیل میشید به مورداحترام‌ترین افراد دنیا
پس میگی عین خانواده‌ی تایبر بعد از جنگ غولی بزرگ، از پارادایس
در برابر انتقام بقیه‌ی دنیا حفاظت کنیم؟
امکان نداره ما قهرمان بشیم، ارن
،ببخشید که می‌زنم تو ذوقت
ولی نه من می‌خوام اینطوری که تو می‌خوای قهرمان‌بازی کنم، نه بقیه
کجا میری؟
جاهایی که می‌خواستیم بریم
...توی راه بهت درباره‌ی
یمیر بنیان‌گذار میگم
پس اون «آب‌های آتشین» همینـه؟
واقعاً عین رودخونه جاریـه
چی داشتم می‌گفتم؟
ها؟
،گفتی قدرت‌های غولی هنوز وجود دارن
چون یمیر بنیان‌گذار بعد دو هزار سال هنوز از پادشاه فریتز اطاعت می‌کنه
درستـه
فریتز خونه‌اش رو سوزوند، والدینش رو کُشت و زبونش رو بُرید
با این حال حتی بعد اینکه ،قدرت‌های خدایی نصیبش شد
همچنان مطیعش باقی موند
واسه چی همچین کاری کرد؟
،توی مسیرها که بهش دست زدم یه چیزی حس کردم
باورم نمی‌شد
...یمیر بنیان‌گذار
پادشاه فریتز رو دوست داشت
چی؟
به خاطر همین حتی بعد از دو هزار سال بهش وفادار موند
من نمی‌تونم از اعماق قلب یمیر بنیان‌گذار سر در بیارم
ولی معلوم بود که تمام این دو هزار سال
زجر کشیده
همش دنبال کسی بود که آزادش کنه و بالاخره پیداش شد
اون میکاسا رو پیدا کرد
!چی؟! گفتی میکاسا؟
آره. معلوم شد گوش نمی‌دادی
!گوش می‌دادم
چرا میکاسا؟
...خب
فقط یمیر بنیان‌گذار این رو می‌دونه
هنوز نمی‌دونم میکاسا چیکار کرده
ولی مطمئن بودم هدفی که ،می‌خواستم بهش برسم
نتیجه‌ایـه که میکاسا رقم می‌زنه
،من بشریت رو قتل‌عام کردم باعث شدم الدیایی‌ها توی پارادایس همدیگه رو بکُشن و
دوست‌های عزیزم رو وارد جنگ کردم
بدون اینکه بدونم زنده می‌مونن یا نه
...توی مراسم اهدای مدال همین آینده رو دیدی
،آرمین
تمام افکارم به هم ریخته
یکی از تأثیرات قدرت غول بنیان‌گذار اینـه که گذشته و آینده برات بی‌معنی میشه
همه چی در آنِ واحد وجود داره
واسه همین...چاره‌ای نداشتم
...اون روز...اون لحظه برتولت باید زنده می‌موند
ها؟
...پس...من فرستادمش
سمت مادرم تا نره سمت اون
بیا بریم، ارن
باشه
خب، چطور پیش رفت؟
منظورت چیـه؟
!با میکاسا دیگه
به نظرت می‌تونه فراموشت کنه و با یکی دیگه زندگی خوشی داشته باشه؟
همونطوری که می‌خواستی
همم. نمی‌دونم
...آخ
!این دیگه چه جوابیـه؟
!من هنوز نبخشیدمت
از اینکه به احساسات میکاسا توجه نکردی، چه حسی داری؟
میکاسا جونشو به خطر انداخت و !همیشه فقط تو رو می‌خواست
«خیال کردی همینطوری میگی «فراموشم کن !اون هم فراموش می‌کنه میره؟
حداقلش اینـه که میکاسا بتونه فراموش کنه !قلبش رو شکستی و خوشحال باشه
،خب، اصلاً ممکنـه خیلی زودتر از اونی که فکرشو می‌کنی یه مرد خوب پیدا کنه و باهاش صمیمی شه
...نه
!اونطوری بشه می‌میرم
!نمی‌خوام کس دیگه‌ای رو پیدا کنه !می‌خوام بقیه‌ی عمرم صد دل عاشقم باشه
،حتی بعد از مرگم هم !می‌خوام حداقل ده سال تو فکرم باشه
...آها...باشه
انتظار نداشتم همچین چیز رقت‌انگیزی بگی
اینا رو به میکاسا نگو
من می‌خوام خوشحال باشه. واقعاً می‌خوام
!ولی من...لعنتی
نمی‌خوام بمیرم
نمی‌خوام میکاسا یا هیچکدوم‌تون رو ول کنم
!ارن! بیا بازم سعی کنیم !بیا یه راه دیگه پیدا کنیم
!نمی‌تونیم
مطمئنم اونا هم هیچکدوم نمی‌خواستن بمیرن
...ولی بازم
...من
هشتاد درصد
چی؟
هشتاد درصد بشریت رو با رژه‌ی ویرانگر می‌کُشم
!چطور تونستی؟
ارن! چرا؟
من تلاش می‌کنم بشریت خارج از دیوارها رو ،کاملاً ریشه‌کن کنم
شما هم جلومو می‌گیرید
آخر سر هشتاد درصد می‌میرن
تمدن دنیای خارج از دیوارها هم در حد پارادایس میشه
که یعنی دیگه جنگ تلافی‌جویانه‌ی ،یک‌طرفه‌ای اتفاق نمیفته
ولی این درگیری‌ها تموم نمیشه
منظورت چیـه؟
میگی تمام کارهامون الکی بوده؟
!قتل‌عام هنوز انجام نشده !فقط جلوشو بگیر
نمی‌تونم
فقط می‌تونید بیست درصد بشریت رو نجات بدید
دیگه تعیین شده
تعیین شده؟
مگه تو تعیینش نکردی؟ مگه تو نکُشتی‌شون؟
چندین بار امتحان کردم ولی فایده‌ای نداشت
همه چی دقیقاً همون طوری شد که توی خاطرات آینده‌ام دیدم
آرمین، همون طوریـه که گفتی
...من
برده‌ی آزادی‌ام
!این...دیوونگیِ محضـه
میگی...نمیشه جلوشو گرفت؟
!نباید اینطوری باشه
!این که نشد راه‌حل
،پس چی؟ اگه آدمی نباشه جنگ هم نمیشه؟
!خیلی شوخیِ زشتیـه !هیچکس این رو جدی نمی‌گیره
،ارن، درستـه که این درگیری‌ها تمومی ندارن
،مطمئن هم هستم جهنمی که تجربه کردیم بارها تکرار شده
،ولی باید فکر کنیم با وجود همه چی، یه روزی
...همه بالاخره همدیگه رو درک می‌کنیم ولی
،الان دیگه همه تمام باورهاشون رو از دست میدن !حتی چنین باور کوچیکی رو
...تنها درس عبرتی که می‌گیرن
!اینـه که یا باید بکُشن، یا کُشته شن
همین
بعد میگی تمام این کارها رو به خاطر ما کردی؟
ارن
اسمت همینـه
نه. نکردم
ارن، تو آزادی
من می‌خواستم همه چی رو با خاک یکسان کنم
می‌خواستم این صحنه رو ببینم
چرا؟
نمی‌دونم چرا. فقط دلم می‌خواست
خیلی هم می‌خواست
خیال می‌کردم تمام این کارهام برای حفاظت از شماست
ولی ساشا و هانجی به خاطر من مُردن
تو رو هم توی رویارویی مرگباری با فلوک قرار دارم
...چرا
چرا اینطوری شد؟
بالاخره فهمیدم
چون من احمقم
یه احمقِ پیش‌پاافتاده که صاحب قدرت شده
واسه همین این تنها نتیجه‌ی ممکن بود
موضوع فقط همینـه، نه؟
درک می‌کنم
اینکه بخوای بقیه رو از بین ببری
من هم همچین حسی داشتم
...دروغگو. محالـه تو
،هیچکس فکرشم نمی‌کرد
از اونجایی که من قهرمانیم که بیست درصد بشریت رو نجات میده
ولی بازم، من بودم که اون کتاب درباره‌ی دنیای بیرون رو نشونت دادم
کسی که ایده‌ی یه دنیای ،خالی و آزاد رو وارد ذهنت کرد
من بودم
اون چیـه؟
پس بالاخره متوجه شدی
،تمام مدت بیخ گوش‌مون بود
ولی تو همیشه توی دوردست‌ها دنبالش می‌گشتی
ممنونم، ارن
.که نشونم دادی پشت دیوارها چیـه .که این صحنه رو نشونم دادی
این کار ما بود
پس بعد از این تا ابد کنار هم می‌مونیم، مگه نه؟
بعد از این؟ کجا؟
توی جهنم، بر فرض اینکه وجود داشته باشه
بابت گناه کُشتن هشتاد درصد بشریت با هم عذاب می‌کشیم
کنار هم
آرمین، دیگه وقتشـه
خاطراتت از دورانی که ،اینجا بودیم رو پاک می‌کنم
،ولی همه چی که تموم شد دوباره یادت میاد
می‌دونم
ملاقات بعدی‌مون یه نبرد تا سر حدِ مرگـه
...ملاقات بعد از اون هم
آره
منتظرتم
توی جهنم
آره. تا ابد کنار هم می‌مونیم
زخم‌هات خوب شدن؟
ها؟ آنی؟
آره. یکم وقت داشتیم
...الان یادم میاد. من
آرمین
خاطرات تو هم برگشتن، نه؟
از وقت‌هایی که ارن اومد دیدن‌مون
آره
،بهم گفت عاقبتی که تو با تصمیماتت رقم می‌زنی
قدرت‌های غولی رو توی دنیا از بین می‌بره
الان یادم میاد، احمق لعنتیِ باوجدان
...ارن، باورم نمیشه که تو
گوش کنید. ارن گفتش مادرم دوباره انسان میشه
اون...بهمون گفت عمر درازی داشته باشیم
ولی تو چی؟
نگران خودت باش، روانیِ عشق‌خودکُشی
که اینطور
کاش من هم می‌تونستم باهاش صحبت کنم
به خونه خوش اومدی
اومدم خونه، بابا
!گابی
ببین کیا اینجان
داشتید تماشا می‌کردید؟
...گمونم شما برای همین
قلب‌تون رو فدا کردید
ساشا؟
...اوه، گابی
!گابی
!فالکو
...مامان
انگار دیگه غول زرهی نیستم
واقعاً؟
خوشحالم
چی؟
تمام این مدت...واقعاً ببخشید، راینر
همیشه فقط خودت رو می‌خواستم
الان دیگه میرم
ها؟ کجا؟
اگه اینجا بمونم، مطمئنم نمی‌ذارن ارن رو درست‌حسابی دفن کنم
درست میگی
یه جای قشنگ و ساکت خاکش کن
اونجا بود که ارن همیشه چرت می‌زد؟
آره. به نظرم جای خوبیـه
وزیر مولر، لطفاً گوش کنید
ارن ییگر مُرده
قدرت‌های غولی هم از بین رفتن
!ما الان فقط مردم عادی‌ایم
می‌تونی ثابتش کنی؟ همینجا؟ همین الان؟
...با یه آزمایش خون میشه
!گفتم همینجا، همین الان
لطفاً ثابتش کن
که شما انسانید یا غول
،اگه هنوز قدرت‌های غولی داشتیم باهاشون جلوتون مقاومت می‌کردیم
،ولی با اینکه اون تفنگ‌ها رو سمتمون نشونه رفتید هنوز قدرتی نشون نمیدیم
این کاملاً ثابت می‌کنه که انسانیم
تو کی هستی؟
آرمین آرلرت، یه الدیایی از جزیره‌ی پارادایس
من غول بنیان‌گذار، ارن ییگر، رو کُشتم
کار تو بود، مگه نه؟
تو تمام این مدت توی سرم سرک می‌کشیدی
به نظرم عشقت کابوس طولانی‌ای بیش نبود
زندگی‌هایی که از دست رفتن هیچوقت برنمی‌گردن
به هر حال من وجودم رو مدیون زندگی‌هایی هستم که به وجود آوردی
آسوده بخواب، یمیر
سه سال از روزی که الان بهش نبرد آسمان و زمین» میگن گذشته»
،بعد از تلفات بسیاری که به وجود اومد
مسلماً هنوز زخم‌های کسایی که جون سالم به در بُردن، خوب نشده
با اینکه دنیا هنوز در سوگواری و ،ترس به سر می‌بره
الدیا ارتشی به رهبری ییگریست‌ها تشکیل داده که
قدرتش روز به روز بیشتر میشه
از ترس تلافی‌جویی بازمانده‌های ،بشریتِ سمت دیگه‌ی دریا
:مردم جزیره یک‌صدا این فریاد رو سر میدن
«اگر پیروز شیم، زنده می‌مونیم»
«اگر شکست بخوریم، می‌میریم»
«برای پیروزی باید بجنگیم»
«جنگ. جنگ»
،با اینکه دیگه غولی وجود نداره درگیری‌ها تموم نمیشن
ارن هر چی از آینده می‌دونست رو بهم گفت
،با اینکه چیزی از آینده‌ی بعد از این نمی‌دونم
تونستم به وضوح این آینده رو ببینم
مطمئنم این فقط حاصل تصمیمات ارن نبوده
این دنیا حاصل تصمیماتیـه که هممون گرفتیم
،ما باید بجنگیم
تا دیگه مجبور نباشیم بجنگیم
حتی اگه زندگی‌های عاری از صلح برامون به ارمغان بیاد
این زندگی‌ای نبود که اون برامون می‌خواست
،ولی چه این رو می‌خواست، چه نه این زندگی‌ایـه که بهمون داده
چطور قراره توی این فرصتی که برامون باقی مونده زندگی کنیم؟
...توی این
دنیای بدون غول؟
باورم نمیشه دستخط هیستوریا انقدر قشنگـه
حتی بوی خوبی هم میده
:قبلاً گفتم، باز هم میگم انقد درمورد اون حرف نزن
عجیب و چندشـه
می‌بینم خیلی با موهات درگیری
واسه کی داری شیک و پیک می‌کنی؟
دخترهایی که قراره توی مدرسه‌شون کتاب‌های تاریخ بخونن
منظورت کتابچه‌ی راهنمای اسب‌هاست؟
واقعاً حیف که عمرت بیشتر شده، راینر
جزیره‌ی پارادایس توی دیده
آرمین، جدی فکر می‌کنی این جواب میده؟
،ما دیوارها رو خراب کردیم ،به جزیره خیانت کردیم
ارنی که الدیایی‌ها تحسین می‌کنن هم کُشتیم
واقعاً می‌تونیم سفیران مذاکرات صلحِ نیروهای متحده باشیم؟
بعید نیست همین الان بزنن کشتی‌مون رو غرق کنن
آره. تعجب می‌کنم هنوز روی آبیم
کار «قهرمانان بین‌المللی‌»ای که اون احمق مدالشو انداخت گردن‌مون همینـه
می‌خوام عمر طولانی داشته باشید» کیلویی چنده»
آنی، نگو که وقتی سوار این کشتی شدی انتظار داشتی زنده برگردی خونه
معلومـه که نه. ولی هیچکدوم‌مون هم به قصد خودکُشی نیومدیم، درستـه؟
راه‌حل‌مون اینـه که دوباره اینطوری برگردیم جهنم
تیم شناسایی از رویاپردازانی تشکیل شده که نمی‌دونن کِی بیخیال شن
ولی من عضو ژاندارمری‌ام
ولی فعلاً ما رو نمی‌کُشن
هر چی نباشه، همه توی پارادایس می‌خوان بدونن
می‌خوان داستان‌مون رو بشنون
بفهمن چرا یه عده که بارها ،سعی کردن همدیگه رو بکُشن
باید بیان و درخواست صلح کنن
داستان چیزهایی که دیدیم
ارن، بقیه خیلی زود میان
از این بابت خوشحالی؟
می‌خوام دوباره ببینمت
ارن، ممنونم که این شال رو پیچیدی دور گردنم. ممنونم
پــایــان