‫شب بخیر، خانم‌ها و آقایون
‫در زندگیِ هر فردی لحظاتی وجود دارد که
‫باید جور دیگری احساس مسئولیت کند
‫بنده بر این باورم در طول پنج سالی که
‫به عنوان رئیس‌جمهور به این دولت خدمت کردم، ‫با افتخار این حس مسئولیت رو همواره با خود داشتم
‫احساس مسئولیت می‌کنم که...
‫« سرزمین باسک » ‫« ۲۹‏ ژانویه، سال ۱۹۸۱ »
‫دلایل استعفای قطعی خودم رو ‫خدمت شما توضیح بدم
‫ما در مقطع حساسی قرار داریم، ‫هم در زندگی شخصی خود و
‫هم در تاریخِ...
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫وقتش رسیده که با آسایش‌خاطر و ‫مستقیماً از خودمون بپرسیم که
‫چه خبر شده، بابا؟
‫آیا با ماندن در این موقعیت می‌توانیم بهتر ‫به جامعه‌مون خدمت کنیم یا خیر؟
‫ایشالا چیزی نیست
‫از بقیه شنیدم ممکنه شورش بشه
‫با توجه به شرایط کنونی...
‫نه بابا، مردم هزارجور حرف می‌زنن
‫بنده به این نتیجه رسیدم که ماندنِ من ‫در سِمت ریاست جمهوری به صلاح اسپانیا نیست
‫کلاس‌هات چطور پیش میره؟
‫دیگه نمی‌خوام حقوق بخونم
‫چی؟
‫می‌خوام روزنامه‌نگار بشم
‫اگه دخترم می‌خواست راه من رو ادامه بده، ‫از صمیم قلب بهش افتخار می‌کردم
‫سال آخرتـه
‫مدرکت رو بگیر
‫بعدش باهم صحبت می‌کنیم
‫خودت خوب می‌دونی که مرغم یه پا داره
‫می‌دونم، بیا بریم خونه
‫...بخاطر آرای اعتماد شما به من
‫صمیمانه بابت همه‌چیز از شما سپاسگزارم
کیفم
‫توی دفترت جا موند
‫عجب روزنامه‌نگار زرنگی که ‫همه‌چیش رو این‌وَر و اون‌وَر جا می‌ذاره
‫الان برمی‌گردم
‫نه!
‫برنی رو ندیدی؟
‫برنی؟ همیشه این‌موقع‌ها میره نوشیدنی فروشی
‫می‌دونیم مصرف مواد داره همه‌گیر میشه
اما امروز چیزی جز خبر بانک مهم نیست
‫بجنب، مانوئل. لطفاً آماده‌اش کن
‫خیلی‌خب، قبولـه
‫ممنونم. خداحافظ
‫آماده‌ست؟
بذار ببینم
‫«هویت مهاجمانِ سرقت بزرگ ‫بانک مرکزی همچنان
‫در هاله‌ای از ابهام باقی مانده»
‫«اگرچه مقامات بر این باورند که
‫افراطیون راست‌گرا و اعضای گارد مدنی ‫در این حادثه دخیل هستند،
‫این روزنامه به منبعی نزدیک ‫به تحقیقات دست یافته است که
اظهار دارد ممکن است ‫این افراد سارقین حرفه‌ای بانک باشند»
‫«در زمان انتشار این خبر، ‫اعضای دایره‌ی مبارزه با سرقت
‫در حال انجام جستجوها و ‫بازجویی‌ها برای تأیید این فرضیه هستند»
‫منبعم این‌ها رو بهم گفته
‫اگه حقیقت داشته باشه، به نفع ما پیش میره
‫اگر هم نباشه، ‫می‌گیم صرفاً یه فرضیه بوده
بدم نمیاد
‫«نکته کلیدی اینجاست»
‫«دموکراسی‌ای که نتواند با عزت ‫پاسخ کسانی که بی‌امان به آن حمله می‌کنند را بدهد،
‫باید فاتحه‌اش را خواند»
‫عالیـه. اصلاحات رو اعمال کن و ‫بفرست برای چاپ
‫باریکلا، مایدر
‫- ممنونم ‫- مرسی از تو
‫« بانک مرکزی »
‫« ۱۴‏ ساعت بعد از شروع محاصره »
‫مراقب باش، یکمی داغـه
‫خیلی ممنونم، آقای رویان
‫نگران نباشید، خانم
‫- همه‌چی درست میشه ‫- حماقت کردیم
‫اون اسناد ما رو به قهقهرا می‌برن
‫اون اسناد از اینجا خارج شدن
‫بهت قول میدم، ‫ما هم زنده از اینجا بریم بیرون، خب؟
‫قول میدم
‫چه خبره؟
‫- صدای چیه؟ ‫- بالأخره، لعنتی
‫هیس
‫در حال حاضر، آرامشی اطراف بانک مرکزی حاکم است که حکم آرامش قبل از طوفان را دارد
به نظر می‌رسد که ‫شبِ سختی رو در پیش داشته باشیم
‫شک نکن،
‫اما لحظه به لحظه شما رو در جریان قرار می‌دیم. ‫خیلی از شما متشکرم.
‫لعنتی، پسر
‫- درست شو! کار کن! ‫- هی! هی، هی! بس کن!
‫- آروم باش ‫- آرومم، آرومم
‫بچه‌ها، باید خونسردی‌مون رو حفظ کنیم. ‫خب؟ زمان داره به نفع ما پیش میره.
‫نه بابا؟ چطوری؟
‫این آشفته‌بازار اصلاً به نفع دولت نیست. ‫بهم اعتماد کن.
‫خونسردیت رو هم حفظ کن
‫این همه‌مون رو لو میده
‫خب، همه‌مون می‌دونستیم ‫داریم پا روی دُم شیر می‌ذاریم
‫باید با همه صحبت کنیم و قدم بعدی‌مون رو مشخص کنیم
‫هرچی نباشه، جامعه‌مون دموکراسیـه، درسته؟
‫همینجاست
فرمانده، این دیواری که مستقیم ‫به زیرزمین بانک منتهی میشه سنگ خالصـه
‫نه اون‌ها می‌تونن از فاضلاب فرار کنن و ‫نه ما می‌تونیم بریم داخل
‫ممنونم، ستوان
‫تنها راه ورود از طریق سقفـه که ‫اینجوری نمی‌تونیم غافلگیرشون کنیم
‫صرفاً یه چند دقیقه‌ای لازمه تا ‫بتونیم طبقات بالا رو ایمن کنیم
‫بعد طبقه‌ی هم‌کف رو بگیریم
‫اما اگه مواد منفجره داشته باشن، ‫فرصت کافی برای استفاده ازشون رو دارن
‫فکر نکنم مواد منفجره داشته باشن
‫اگر هم داشته باشن، شک دارم اونقدری ‫دل‌وجرأت داشته باشن که ازشون استفاده کنن
‫ممکنه کل ساختمون رو منفجر نکنن،
‫ولی درگیری مسلحانه باعث میشه ‫خیلی از افراد بی‌گناه کشته بشن
‫اگه از پشت‌بوم وارد بشیم، ‫میزان تلفات‌مون تا چه حده؟
‫مشخص نیست، ژنرال
‫اما اگه مقابله به مثل کنن، ‫ممکنه ده‌ها نفر بمیرن یا که زخمی بشن
‫ابداً، این گزینه رو فراموش کنید
‫رئیس‌ قبول نمی‌کنه ‫همچین ریسکی بکنیم
‫صاحب اینجا شمایی؟
‫- شما؟ ‫- بجنبید، بگیریدش
‫- هی، پسر! داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خفه‌خون بگیر!
‫- یالا! ‫- چه خبر شده؟
‫- راه بیفت ‫- بیا
‫بلوند کیه؟
‫- چی؟ ‫- بلوند، کیـه؟
‫یکی از سارقین بانک مرکزیـه، درسته؟
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی
‫ببین، الدنگ
‫توی میدون کاتالونیا، ‫چنان آشفته‌بازاری به‌پا شده که
‫اگه زبون وا نکنی و همه‌چی رو بهم نگی، ‫می‌اندازمت گوشه‌ی هلفدونی بخوابی
‫حالیت شد؟
‫خیلی‌خب، از اول شروع می‌کنیم
‫بلوند کیه؟
‫نمی‌دونم کیه
‫اینجوری صداش می‌زنم ‫چون توتون بلوند می‌کِشه
‫اما موهای خودش قهوه‌ای تیره‌ست
‫هرازگاهی میاد اینجا
‫شب‌ها با یه دختر مو خرمایی خوش بر و رو میاد
‫یکی دو لیوان نوشیدنی می‌زنن و ‫بعدش میرن
‫واقعیتش همین هفته‌ی پیش، ‫به قدری بد بودن که
‫هی تکرار می‌کردن بانی و کلاید ‫یا یه همچین چیزی‌ان
‫گفتن قراره دست به بزرگترین سرقت قرن بزنن
‫- من همچین چیزی شنیدم ‫- اسمش چیه؟
‫- بخدا قسم، نمی‌دونم ‫- دختره چی؟
‫دختره به نظر آدم حسابی می‌اومد
‫خداوکیلی اسمش رو نمی‌دونم. باور کنید
‫همراه‌مون میای. بریم
‫- پاشو، بریم ‫- خیلی‌خب، حرکت کن
‫خفه‌ شید
‫بسیارخب، آقایون
‫اگه کسی حرفی برای گفتن داره، بفرما
‫مو لا درز نقشه‌تون نمی‌رفت، ‫اما نتیجه نداد
‫به نظرم بهتره تسلیم بشیم
‫چون اگه نیروهای ویژه بریزن اینجا و ‫شروع به تیراندازی کنن، همه‌مون با خاک یکسانیم
‫- نظر من اینـه ‫- من هم با برادرم موافقم
‫تسلیم شدن تنها راهیـه که ‫باعث میشه ۳۰ سال برامون نبُرن
‫چی داری میگی؟ زده به سرت؟
‫با این بلبشویی که به‌پا کردیم، ‫بیخیال پول بشیم؟
‫خیلی‌خب، ۸۰۰ میلیون توی خزانه‌ست
‫می‌خواید همینجوری به امون خدا ول‌شون کنیم؟ ‫یا که کاری که بخاطرش اومدیم رو به پایان برسونیم؟
‫کواس؟
‫به نظرم برای فرار از اینجا با پول، ‫شانس‌مون خیلی کمـه
‫اما خب، یه روزنه‌ی امیدی هست
‫گوش کنید بهم
‫تا وقتی‌که گروگان‌ها پیش‌مون‌ان، ‫برگ برنده دست ماست
‫اگه مشکلی پیش بیاد، ‫دولت بیشترین آسیب رو می‌بینه
‫یه راه خروج برامون فراهم می‌کنن. ‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارن.
‫باید طاقت بیاریم، آقایون
‫بیاید شجاع باشیم
‫خب؟
‫بیاید رأی‌گیری کنیم
‫هرکی موافق تسلیمـه، ‫دستش رو بلند کنه
‫کی مخالفـه؟
‫بریم سرکارمون
‫جناب رئیس‌، ‫نمی‌تونیم تن به خواسته‌شون بدیم
‫نشونه‌ی ضعفـه و عواقب بدی به دنبال داره
‫خیلی زود، سرتاسر کشور آدم‌ربایی و ‫گروگانگیری باب میشه
‫چطوری پیش بریم پس؟
‫نباید به خشونت متوسل شد
‫اصلاً جزو گزینه‌ها نیست
‫ممکنه به قیمت جون افراد بی‌گناه تموم بشه
‫می‌تونیم براشون تله بذاریم
‫شما؟
‫سرهنگ دوم مانگلانو، ‫مدیر جدید اطلاعات اسپانیا
‫جاسوس‌هاتون کجا بودن ‫وقتی‌ نقشه‌ی همچین چیزی رو می‌ریختن؟
‫شاید هم بعضی‌هاشون توش دست داشتن، ‫مثلاً ۲۳اُم فوریه؟
‫دست بردار، ژنرال
‫من به‌تازگی به سِمت مدیریت منصوب شدم
‫بهتون قول میدم از حالا به بعد، ‫همه‌چی دستخوش تغییر بشه
‫میشه برگردیم سراغ مسئله‌ی فعلی، آقایون؟
‫پیشنهادتون چیه، سرهنگ؟
‫می‌تونیم اجازه بدیم با ‫دوتا اتوبوس، همراه با گروگان‌ها
‫تا فرودگاه برن
‫به محض اینکه وارد هواپیما بشن و ‫گروگان‌ها رو آزاد کنن،
‫نیروهای ویژه رو می‌فرستیم ‫توی هواپیما بهشون رحم نکنن
‫تر و تمیز و ساده
‫نظری نداری، ژنرال؟
‫قراره فردا اول وقت، ‫یه سری اطلاعات از پایگاه‌ها به دستم برسه و
‫اونوقت می‌تونیم تأیید کنیم ‫گارد مدنی دخیل بوده یا نه
‫اگه باشن که نمی‌تونیم ‫باهاشون وارد درگیری مسلحانه بشیم
‫توی پادگان‌ها همچین چیزی رو نمی‌پذیرن
‫اما اگه اینطوری نباشه، ‫مانعی برای اقدام کردن نمی‌بینم
‫- بهشون رحم نکنید ‫- دیدی؟
‫بسیارخب. فردا اول وقت، ‫دوباره صحبت می‌کنیم
‫از جفت‌تون ممنونم
‫خب؟
‫هیچی؟
‫- اگه حافظه‌ات برگشت، بهم زنگ بزن ‫- به روی چشم
‫حالا برو
‫واسه این بپا بذار. ‫بیشتر از اون چیزی که زبون وا کرده می‌دونه.
‫« دیلی بارسلونا »
‫مایدر!
‫چیکاره‌ای الان؟
‫نمی‌دونم. ‫می‌خواستم برم میدون کاتالونا.
‫ببینم اوضاع چه خبره
‫فراموشش کن. حل و فصلش کردم. ‫اگه اتفاقی بیفته، خبردار می‌شیم.
‫نمی‌دونم پس
‫- گمونم میرم بخوابم ‫- بخوابی؟
‫اوهوم
‫عمراً. میای بریم نوشیدنی بزنیم
‫می‌خوام ببرمت یه جای معروف توی بارسلونا
‫هی، کجا؟
‫شرمنده، شماره‌ی ۱. ‫میشه چند کلمه‌ای باهات صحبت کنم؟
‫البته. چی شده؟
‫همه‌مون حسابی نگران خونواده‌هامون هستیم
‫حتماً الان دل‌شون هزار راه رفته. ‫هیچ خبری ازمون ندارن.
‫حتماً اون شک و تردید ‫امون‌شون رو بُریده. درسته؟
‫متأهلی
‫آره، متأهلم و دوتا بچه دارم
‫دوتا پسر
‫من هم دوتا بچه دارم. ‫چند ماه دیگه، میشن سه‌تا.
‫مبارکه
‫خیلی‌خب، می‌تونی به خانمت زنگ بزنی
‫ممنونم
‫بقیه چی؟
‫بهشون بگید که اصلاً ‫قصد آسیب زدن بهتون رو نداریم
‫بلکه صرفاً منتظر مقامات هستیم تا ‫موافقت کنن برای راه خروج‌مون مذاکره کنیم
‫شماره‌ی ۷ و ۸، ‫همه رو به صف کنید. یالا
‫خیلی‌خب. شنیدید که چی گفت. ‫همه پا شن. برید پشتم.
‫- مچکرم ‫- برو بعد ایشون
‫یک. جریان چیه؟
‫اگه خونواده‌هاشون بشن کاسه‌ی داغ‌تر از آش، ‫دولت بیشتر تحت فشار قرار می‌گیره و
‫مجبور میشن قبول کنن
‫خیلی‌خب
‫هی، خوزه. ما هم خونواده داریم ها
‫بهتره به کریستینا زنگ بزنی و ‫خیالش رو راحت کنی
‫تلفن‌هامون شنود میشن
‫پیداش کنن، همدست تلقی میشه
‫می‌دونی توی شرایط سختیـه دیگه؟
‫خواهرت زنِ قوی‌ایـه. خب؟ ‫خودش می‌دونه جریان از چه قراره.
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟ ‫ناسلامتی زنتـه، پسر
‫اونوقت فکر کردی بخاطر کی ‫دارم خودم رو به آب و آتیش می‌زنم؟ ها؟
‫این سرقت تنها راهیـه که ‫آینده‌ی خونواده‌ام رو تضمین می‌کنه
‫تا بتونه یه خونه‌ی خوب و ‫ماشین درست و حسابی داشته باشه
‫تا بچه‌هام بتونن برن یه مدرسه‌ی درست درمون. ‫پس اعصابم رو داغون نکنید، خب؟
‫سلام، عشق من. آره، من خوبم
‫گریه نکن، عزیزدلم. ‫همه‌چی درست میشه.
‫حقیقتاً بهمون گفتن که ‫قصد آسیب زدن به ما رو ندارن،
‫پس نگرانی به دلت راه نده، خب؟
‫کافیه
‫بعدی
‫آره. من خوبم. چیزی نیست.
‫نه، کسی کاری به کاری‌مون نداره.
‫سلام، مامان
‫آره. آره، حال‌مون خوبه. نگران نباش
‫« مهاجمان نقابدار با اعداد ‫همدیگر را صدا می‌زنند »
‫« سیگار توتون بلوند »
‫« چکمه‌های پاشنه کوبایی، ‫ماسک اسکی، سیگار بلوند »
‫خودشون‌ان
‫گروهی که توی بانک مرکزی‌ان همون‌هایی‌ان که ‫به بانک هیسپانو-آمریکن دستبرد زدن
‫مردی که بازداشت کردی ‫مالک نوشیدنی فروشی اورتز نبود
‫اون نوشیدنی فروشی مال مانوئل ویلاگرانـه
‫خب؟
‫خب، این یارو چندین سال ‫توی سرویس مخفی کار کرده
‫برای کاررو بلانکو
‫جاسوسـه؟
‫« مانوئل ویلاگران سی ساله، ‫برای همکاری با این واحد موافقت می‌کند »
« مادرید »
‫این از مدارک، ستوان
‫خوبه. خوبه
‫« بارسلونا »
‫- چه خبر؟ ‫- حالت چطوره؟
‫خوبم
‫بیا تو
‫« کاخ مونکلوآ »
‫- جناب رئیس‌ ‫- صبح بخیر، ژنرال
‫همین الان گزارشات از همه‌ی پایگاه‌ها ‫به دست‌مون رسید
‫هیچکدوم‌شون گزارشی مبنی بر ‫مفقودی نیروها یا تسلیحات اعلام نکردن
‫واقعاً گارد مدنی نیستن
‫خداروشکر نیستن، آقای رئیس‌
‫حتماً یه گروه افراطی راست‌گرا یا ‫سارقین بانک‌ان
‫به نظرم احتمال دومی بیشتره
‫پیشنهادت چیه، ژنرال؟
‫باید باز هم تحت فشار بذاریم‌شون تا ‫تسلیم بشن
‫حمله رو می‌ذاریم مرحله‌ی آخر
‫متأسفانه زیاد وقت نداریم
‫حتی رئیس‌جمهور ریگان هم بهم زنگ زده ‫ببینه جریان چیـه
‫حتی اگه به قیمت شغلم هم تموم بشه، ‫باید این مسئله رو رفع و رجوعش کنیم
‫تا بعدازظهر بهم وقت بده
‫اگه تا اون‌موقع تسلیم نشدن، ‫ما وارد می‌شیم
‫بسیارخب، ژنرال. ‫تا بعدازظهر فرصت داری.
‫« ۲۴‏ ساعت بعد از شروع محاصره »
‫می‌خوام از اینجا برم بیرون!
‫می‌خوام برم بیرون!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌خوام از اینجا برم!
‫- می‌خوام از اینجا برم بیرون! ‫- خفه‌شو!
‫آروم بگیر وگرنه یه بهت شلیک می‌کنم! ‫خفه شو!
‫- هی، هی! داری چیکار می‌کنی؟ ‫- میشه خفه‌خون بگیری؟
‫- نه؟ می‌خوای خودم خفه‌ات کنم؟ ‫- هی! هی!
‫برو اون‌وَر!
‫از اینجا بریم بیرون، ‫به حسابت می‌رسم
‫- معتاد ! ‫- نگران نباش. نفس بکش
‫آروم باش
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم. حمله‌ی عصبی بهش دست داده
‫آروم باش، آروم باش. ‫لطفاً خونسردیت رو حفظ کن.
‫آفرین
‫ببین، اینجا آدم زیاده
‫اگه طولانی‌تر بشه، ‫ممکنه هرکدوم‌شون یه حرکتی بزنن
‫می‌خوام از اینجا برم
‫ممنونم
‫حالت چطوره؟
‫« دیلی بارسلونا » « حمله به بارسلونا »
‫« گزارش آخرین تحولات » ‫« نوشته‌شده توسط مایدر گارمندیا »
‫چه خبر شده؟
‫تا ۱۵ دقیقه‌ی دیگه وارد عمل شید
‫یالا! همه در جایگاه خود. پیاده شید!
‫شماره ۱!
‫خودروی ضدگلوله!
‫الان می‌خوان وارد بانک بشن؟
‫قراره چیکار کنیم؟
‫شماره ۴، یه استقبال گرم ازشون بکن
‫توجه توجه! افرادی که ‫از توی بانک صدای ما رو می‌شنوید
‫حمله‌ی شما با شکست مواجه شده
برخورد ما با شما، به خودتون بستگی داره
‫یا تسلیم از اونجا میاید بیرون، ‫یا جنازه‌تون رو میاریم بیرون
‫میگه جنازه،
‫بخوابید! نه، بخوابید رو زمین! ‫بخوابید! گفتم بخوابید روی زمین!
‫چیکار دارید می‌کنید؟ ‫زده به سرتون؟
‫زده به سر جانی‌هایی که از داخل بانک ‫دارن تیراندازی می‌کنن
‫رو چه حسابی یه ماشین ضدگلوله فرستادید اونجا؟
‫- باید تحت‌فشار بذاریم‌شون تا تسلیم بشه ‫- کارتون تحریک‌کننده بود
‫باید بدونن اگه با پای خودشون بیرون نیان،
‫به زور میاریم‌شون بیرون
‫فکر حمله به بانک که به سرتون نزده؟
‫همه‌ی گزینه‌ها رو در نظر می‌گیریم
‫کشت و کشتار به‌پا میشه. ‫همینو می‌خوای؟
‫اگه رئیس‌ دستور ورود بده، ‫ما هم اطاعت می‌کنیم
‫بخوابید روی زمین! ‫اگه نشینید سرجاتون تیراندازی می‌کنم!
‫دارید چه غلطی می‌کنید؟ ‫برید سمت پنجره‌ها!
‫همه خفه‌خون بگیرید!
‫چیه، نشنیدید چی گفتم؟ ‫برید دم پنجره!
‫بچه‌ها، باید حواس‌مون به ‫پشت‌بوم باشه. خب؟
‫تنها راهیـه که می‌تونن ‫از طریقش وارد بشن
‫برید!
‫آقای رویان، همرام بیا. ‫می‌خوایم باهاشون اتمام حجت کنیم.
‫- الان می‌خواد چی میخوتد اون دیگه؟ ‫- یه شیرین‌کاری دیگه
‫به من گوش کنید. ‫تنها راه فرارمون اینـه که
‫قاتی گروگان‌ها بشیم و با جمعیت بریم بیرون
‫اونوقت تکلیف اون ۷۰۰ تا پلیس چی میشه؟
‫کسی تا حالا ندیدتمون
‫اگه کسی نتونه لومون بده، ‫مشکلی پیش نمیاد. متوجه‌اید؟
‫باید به بقیه بگیم
‫- آره. خوزه چی؟ ‫- بسپریدش به من
‫بله؟
‫صبح بخیر. رویان هستم
‫مهاجمان ازم خواستن ‫شرایط جدید رو براتون بخونم تا
‫این قائله ختم بشه
‫خودروهای ضدگلوله در اختیارمون قرار بدید ‫تا بتونیم با گروهی از گروگان‌ها
‫تا فرودگاه بارسلونا بریم
‫اونجا باید یه هواپیمای آماده به حرکت باشه ‫تا ما رو تا اسپانیا برسونه
‫اگه به هواپیما حمله کنید، درسته ما می‌میریم ‫اما تموم گروگان‌ها هم می‌میرن
‫لطفاً به من گوش بدید. ‫این مردم هم مثل ما آدم‌ان.
‫چندین ساعتـه که اینجا محبوس شدیم و ‫فضا متشنجـه...
‫ممکنه هر اتفاقی بیفته. ‫متوجه منظورم هستید؟
‫خواهش می‌کنم عجولانه تصمیم نگیرید
‫احسنت
‫آقای رئیس‌
‫این مجرمین حاضر به تسلیم شدن نیستن
‫تصمیم با شماست
‫شروع کنید، ژنرال
‫عملیات رو با نیروهای ویژه هماهنگ کنید. ‫خداوند یار و یاورمون.
‫« اعلیحضرت، ‫بعد از وقایع تلخ بارسلونا،
‫بالاجبار از سمت خود استعفا می‌دهم.
‫ارادتمند شما، ‫لئوپولد کالو سوتلو »
‫اون دوتا رو ببین
‫مسلح‌ان
‫نمی‌فهمم این بالا داریم چه غلطی می‌کنیم
‫همین که آروم بگیری کافیـه
‫انتظار داری وقتی قراره ‫بهمون شلیک کنن آروم باشم؟
‫خیال کردی چرا خوزه اینجا نیست؟ ‫واسه چی ما رو فرستاده؟ ها؟
‫ژنرال، ما در محل موردنظریم
‫منتظر دستورات شماییم
‫- بهشون خبر بده نیروهای ویژه اینجان ‫- باشه
‫مراقب باش، خب؟ ‫کار احمقانه‌ای نکن
‫« برگه‌ی استعفا »
‫نیروهای ویژه از پشت‌بوم دارن میان
‫شماره ۴، برو دم در ورودی. ‫هوام رو داشته باش.
‫آقای رویان، وقتـشه آماده بشی. ‫قراره بریم بیرون.
‫- چه خبر شده؟ ‫- بجنب
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم
‫هرکاری از این برمیاد
‫« برگرفته از داستان واقعی »