‫با او بیعت می‌کنم.
‫به بلعندۀ نور، مسیح.
‫تا ابد به او خدمت می‌کنم.
‫« کسلوانیا: سمفونی شبانه » ‫" فصل اول - قسمت سوم "
‫خون‌آشام‌ها و شبگردها ‫از هرطرف بهمون حمله می‌کردن انت.
‫فقط می‌تونستیم عقب‌نشینی کنیم.
‫تو تقصیری نداری.
‫اگه ادوارد بود، ‫هیچوقت تنهام نمی‌ذاشت.
‫حالا هم مُرده.
‫وقتی تصمیم می‌گرفت بیاد اینجا ‫از خطراتش مطلع بود.
‫خانوادۀ من بود.
‫بعد این که مادرم مُرد ‫هیشکی رو نداشتم.
‫بعد از این که کشته شد.
‫ببخشید! ‫اشتباه کرد!
‫می‌‌بینین؟ ‫کیفش داره پر میشه.
‫کارش خوب بوده. ‫خیلی خوب بوده.
‫برداشت پربار و فراوانی میشه.
‫خیلی چیزها هست ‫که می‌تونه بهت آسیب بزنه کوچولو.
‫مارها، ‫جادوگرها، رازها.
‫تو رازی داری استر؟
‫هیچ طلسمی نمی‌تونه ‫رو مزرعه من اثر کنه.
‫و نه هیچ جادو و رقص و آوازی.
‫می‌دونم دیدن مرگ مادر چطوریه.
‫من فرار کردم... ‫اما گمون نکنم تو می‌تونستی.
‫لالایی‌های مادرم رو تو دلم نگه داشتم.
‫آهنگ‌ها از اجداد به ما رسیده بودند،
‫و من رو به خدایان آفریقایی ‫فراتر از مزارع
‫و فراتر از اقیانوس‌ها ‫و فانی‌ها پیوند می‌دادند.
‫من زیر بار بند نمی‌رفتم.
‫فرقی هم نمی‌کرد ‫که چقدر سعی کردن دستگیرم کنن.
‫همیشه درحال برنامه‌ریزی برای فرار بودم.
‫اما برده‌دارها همیشه زیرنظرم داشتن.
‫[ده سال بعد]
‫وقتی ۱۶ سالم بود ‫خواستن روم مهر داغ بزنن...
‫اما من زیر بارش نمی‌رفتم.
‫از نسل پدرم
‫قدرت خدای جنگ و آهن یعنی اوگون ‫رو به ارث برده بودم.
‫نمی‌دونستم چه اتفاقی داره می‌افته،
‫اما روح هدایتگرم درست زمانی که ‫بیشتر از هرلحظه بهش نیاز داشتم، به دادم رسید.
‫بهتره فرار کنی دختر کوچولو.
‫فرار کن. ‫با بیشترین سرعتی که می‌تونی.
‫نه.
‫ادوارد معتقد بود که آواز خواندن ‫روش حرف زدن روحه.
‫برای همینه که همه جذب موسیقی میشن، ‫از بی‌نوایان گرفته تا دولتمردها.
‫می‌گفت وقتی رو استیج بود
‫و به تماشاچی‌ها نگاه می‌کرد،
‫می‌تونست رنگ‌ روح‌های‌ همه رو ببینه.
‫روح من صورتی بود.
‫البته اشتباه می‌کرد.
‫رنگ موردعلاقۀ من سبز بود.
‫بس کن. ‫بس کن. بس کن!
‫تو دیگه کی هستی ‫و فکر کردی داری چی‌کار می‌کنی؟
‫بردۀ من از اینجا رد شده.
‫سگ‌هام بوش رو کشیدن.
‫۵۰۰ نفر تو این سالن تئاتر هستن،
‫و تنها بویی که به مشام‌مون می‌خوره ‫بوی سگ‌هاته.
‫من مالم رو می‌خوام.
‫اما صبر می‌کنم.
‫نه، نه، نه. ‫الان نه. نه.
‫پات رو گذاشتی رو ابریشم فرانسویم.
‫باید این لباس‌های خیست رو دربیاری.
‫هرچی می‌خوای بردار.
‫اوه! ‫چه قشنگ.
‫ از اپرای گدایانه.
‫خون‌آشامه، ‫مگه نه؟
‫اربابت رو میگم.
‫- رفته؟ ‫- بعید می‌دونم.
‫سرعتم زیاده. ‫می‌تونم بدوم.
‫اینجا یه جزیره‌اس کوچولو. ‫شنا بلدی؟
‫همم.
‫اسم من ادوارده.
‫انت.
‫برای کسایی که شبیه ما هستن ‫جاهای زیادی برای مخفی شدن وجود نداره.
‫با خودت میگی،
‫«وای، اما اون از اول عمرش آزاد بوده. ‫مثل من نیست.»
‫چیزی که تو دل‌مونه مهمه انت.
‫پس چرا واسه‌شون آواز می‌خونی؟
‫شادشون می‌کنم، ‫اونا هم دیگه جبهه نمی‌گیرن
‫و زبون‌شون شل میشه.
‫اینطوری به اطلاعات مفیدی می‌رسی.
‫برای وقتایی که مجبور میشم ‫فراری‌ها رو مخفی کنم، به درد می‌خوره
‫ادوارد من رو برد بالای کوه ‫تا پیش مارون‌ها باشم.
‫اون‌ها بردگان‌ فراری‌ای بودن که یه جنبش مقاومتی رو ‫سازماندهی می‌کردن و من تازه بهشون اضافه شده بودم.
‫«بابا لگبا، دروازه رو باز کن.»
‫سسیل کشیش اعظم بود.
‫چندتا طلسم بهم یاد داد.
‫که چطوری برای مناسک ‫دروازه‌های معنوی باز کنم.
‫که چطور به ترسم غلبه کنم ‫تا بتونم صدای اوگون رو واضح بشنوم.
‫چشمات رو ببند.
‫دم.
‫باز دم.
‫دم.
‫باز دم.
‫«بابا لگبا، دروازه رو باز کن.»
‫جنگویان مسلحن.
‫اما قلباً خانودۀ همدیگه‌ان.
‫انقلاب داره فرانسه رو در بر می‌گیره،
‫ارباب‌ها و بانوها و دوک‌ها ‫و شاید حتی هم پادشاه‌ها رو هم خوار می‌کنه.
‫میگن که شعارشون آزادی، ‫برابری و برادریه،
‫اما انقلاب‌شون زنجیر بردگی ما رو پاره نمی‌کنه.
‫برده‌ها همچنان کتک می‌خورن، ‫شکنجه میشن و ستم می‌بینن.
‫باید از شر خدای سفیدپوست‌ها خلاص شیم ‫و به نجوای رهایی گوش کنیم.
‫وقتش رسیده که سن دومان...
‫بسوزه!
‫به‌نظر نبرد حماسی‌ای می‌رسیده.
‫آزادی از نیشکری که برداشت می‌کردیم ‫شیرین‌تر بود
‫رفتم دنبال والبانک.
‫به‌نظرت این شورش چی رو عوض می‌کنه؟
‫ارباب‌ها و خدمتکارها تا ابد باقی می‌مونن.
‫برده‌داری یه نظام طبیعیه.
‫نمی‌تونین همه‌مون رو بکشین.
‫اما تو رو می‌تونم.
‫تو هنوز اون دختر کوچولوی وحشت‌زده‌ای
‫که موقع حمام آواز می‌خونه.
‫والبانک تبدیل به یه خفاش شد.
‫دیگه چه جادوهایی بلدن؟
‫سسیل، ‫چی شده؟
‫سسیل، من کنارتم. ‫کنارتم.
‫رنج، مرگ، ‫صدها هزار مرده.
‫اون از والبانک هم بدتره.
‫خو‌ن‌آشام منجی خودش رو فرا می‌خونه.
‫اینجا توی سن دومان؟
‫نه. ‫هنوز نه.
‫اون‌ سمت اقیانوس.
‫اول اروپا رو فتح می‌کنه،
‫مگه این که جلوش رو بگیریم.
‫مجبورم برم فرانسه.
‫پس من هم باهات میام.
‫وقتی برگردم ‫اینجا منتظر می‌مونه.
‫جنگجویان مسلحن انت.
‫اما قبلاً خانوادۀ همدیگه‌ان.
‫خیلی شجاع بود،
‫و به آزادی‌مون تعهد زیادی داشت.
‫انتقامش رو می‌گیریم.
‫قسم می‌خورم.
‫تو دیگه کدوم خری هستی ‫و چی می‌‌خوای؟
‫راهب اعظمت برای چی شبگردها رو ‫واسه خو‌ن‌آشام منجی می‌سازه؟
‫با ایمانت همخونی نداره.
‫تو چی از ایمان می‌دونی؟
‫ایمان یه اساسه.
‫ایمان نظامه.
‫«هنگامی که از میان آتش ظلم و ستم عبور کنی، ‫ شعله‌هایش تو را نخواهند سوزاند!»
‫اشعیا، فصل ۴۳، آیۀ ۲.
‫ایمان در سخت‌ترین شرایط همراهته.
‫وقتی که دنیا تنهات می‌ذاره.
‫دنیا تو رو تنها گذاشته میزراک؟
‫اسم من رو که می‌دونی، ‫اسم خودت چیه؟
‫انقلاب همه رو مجبور کرده ‫طرفی رو انتخاب کنن.
‫روحانیونی که وفاداری‌شون رو ‫به دولت اعلام نکنن، اعدام میشن.
‫و تو ترجیح میدی به ارزبت بتری وفادار باشی؟
‫هیچ می‌دونی اون کیه؟
‫چه تواناهایی داره؟
‫به محض این که دیگه لازم‌تون نداشته باشه ‫بهتون پشت می‌کنه و می‌کشتت‌تون، آروم آروم.
‫یکی یکی.
‫انتظار داری باور کنم که برات مهمه، ‫خون‌آشام؟
‫بذاریم واسه یه بار دیگه، ‫جایی که راحت‌‌تر باشه.
‫راستی، ‫اسم من اولروکسه.
‫همه‌چیز تو مشکول آماده‌اس؟
‫و فردا قراره با آهنگر ملاقات کنم.
‫همم.
‫دیشب خواب دنیایی که ‫داریم می‌سازیم رو دیدم.
‫امپراتور روسیه، ‫امپراتور مقدس روم،
‫امپراتور عثمانی، ‫پاپ، همه در برابرم زانو می‌زنن.
‫پام رو می‌بوسن.
‫چه خواب قشنگی بود.
‫خبر خیزش برده‌ها توی سن دومان ‫به گوش همه‌مون رسیده.
‫امشب کسی پیش ماست ‫که توی اون خیزش شرکت داشته.
‫یک رهبر انقلابی کبیر.
‫انت رو بهتون معرفی می‌کنم.
‫عاشقت میشن.
‫اگون موجوبا. ‫من به نیاکان احترام می‌ذارم.
‫من یه رهبر انقلابی نیستم.
‫من دختری‌ام که قبلاً یه برده بوده .اما دیگه نتونستم بردگی رو تحمل کنم
‫این انقلاب از چیزی به اصلاح منطق دم‌ می‌زنه،
‫اما فقط خداونده ‫که می‌تونه روح‌هاتون رو نجات بده.
‫ما جرقه قیام رو روشن کردیم، ‫در ابتدا تعدادی‌مون توی کوه‌ها پنهان شده بودن
‫اما مزارع شکر و تنباکو ‫زیر نور خورشید خشک شدن،
‫و اون جرقه به شعله تبدیل شد ‫و بعد اون شعله به جهنم،
‫تمام قدرت و ظلم‌شون ‫در برابرمون از بین رفت.
‫آزادی، برابری، برادری!
‫کلیساهای کاتولیک رو می‌سوزنن
‫و مجسمه‌های مریم مقدس ‫و قدیسان رو از بین می‌برن
‫و بهش میگن منطق.
‫من بهش میگم کار اهریمن.
‫چیزی نیست، ‫از صندلی‌هاتون بلند نشین.
‫جامون امنه.
‫خدا ازمون محافظت می‌کنه.
‫پراکنده شین. ‫مسیرها رو خالی کنین.
‫بتاز!
‫چیشد؟
‫اون ادوارد بود.
‫چشماش رو دیدم.
‫چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫اون مُرده.
‫دارن میرن صومعه.
‫اون یه شبگرده.
‫ادوارد عزیز و قشنگم ‫تبدیل به یه هیولا شیطانی شده