‫اِی دخترِ خورشید.
‫با زیبایی و امید فراوان.
‫عهد می‌بندم که التیام و عدالت رو ‫به مردمت برسانم.
‫بهم قدرت بده تا به نام تو،
‫سِخمِتِ محبوب
‫بهشون خدمت کنم.
‫ولی اگه خیلی ضعیف باشم چی؟
‫به قدر کافی شجاع نباشم؟
‫تعداد ما خیلی کمه و خیلی خسته‌ایم.
‫در عوض هر زجر و عذابی، ‫یک حکمت به دست میاد.
‫[مصر جنوبی، ۱۱۹۹ عصر حاضر]
‫همه‌اش رو بخور و خیلی بخواب.
‫نشونم بده چطوری قوی‌تر باشم،
‫دخترِ خورشید.
‫بهم بگو باید چی کار کنم، تا انجامش بدم.
‫بهتر بود فرار می‌کردی.
‫دعا کردم که قوی‌تر بشم،
‫و اون تو رو فرستاد.
‫فکر کردی می‌تونی خودت رو خون‌آشام کنی؟
‫به قدر کافی قوی نیستی.
‫یه زنِ ضعیفی ‫که به یک الهه‌ی ضعیف خدمت می‌کنه.
‫الهه‌ای صرفاً برای التیام.
‫سخمت فقط الهه‌ی التیام نیست.
‫الهه‌ی جنگ هم هست.
‫در عوض هر زجر و عذابی،
‫یک حکمت به دست میاد.
‫« کسلوانیا: سمفونی شبانه » ‫" فصل دوم - قسمت دوم "
‫پس دزدان، قبر دزدها، راهزنان،
‫مومیایی رو دزدیدن،
‫و توی بیابون ناپدید شدن.
‫چرا کسی باید یه جسد رو بدزده؟
‫فکر کردم شاید انداختنش توی رودخونه
‫چون به دردشون نمی‌خورده.
‫درولتا هم همین فکر رو می‌کرد، ‫که شاید برای همیشه از بین رفته.
‫ولی تونستی ردش رو پیدا کنی.
‫معلوم شد همه‌جور آدمی ‫برای یه جسد باستانی پول میده،
‫می‌خره و می‌فروشتش،
‫بدون اینکه بدونه واقعاً چیه
‫و چه قدرت خارق‌العاده‌ای داره.
‫لعنتی.
‫جوست!
‫آلوکارد.
‫این نشونه‌ی خوبی نیست.
‫خورشیدگرفتگی رخ داد.
‫می‌دونیم.
‫خون‌آشام‌های لامصب همه‌جا بودن.
‫تا حالا خورشیدگرفتگی ندیده بودم.
‫ولی این یکی در هر صورت جادو بود، نه؟
‫اِرزبت باتری، منجی خون‌آشام‌ها.
‫می‌تونه روز رو به شب تبدیل کنه.
‫اوه.
‫خب برای کشتنش باید چی کار کرد؟
‫لذت‌بخش بود.
‫هیچ حسی از خورشید نداری.
‫مطبوعه.
‫این خورشیدگرفتگی بیشتر از قبلی‌ها خسته‌ات کرد.
‫و انتقامم رو از پسرِ دراکولا خواهم گرفت.
‫هوم.
‫که الان داره ما رو به روحِ گمشده‌ی سخمت هدایت می‌کنه.
‫چرا با شما به پاریس نیام؟
‫ارزبت هنوز در ماچکوله،
‫تو هم باید ماریا رو قانع کنی ‫که یه کار احمقانه انجام نده.
‫خب، اگه به حرف تو گوش نمیده، ‫من چه شانسی دارم؟
‫راستش خیلی میونه‌ی خوبی ‫با دخترهای نوجوان ندارم.
‫پس الان فرصت داری که بهتر عمل کنی.
‫ماریا بهت نیاز داره جوست، تو هم به تِرا مدیونی.
‫و خب، تو...
‫می‌دونم. من یه بِلمانت‌ام.
‫همه‌ی بِلمانت‌ها اینجوری هستن؟
‫اعصاب‌خُردکُن؟ چه جورم.
‫حقیقتش، از وقتی ارتباطی باهاشون داشتم ‫سال‌ها می‌گذره.
‫ریکتر، باید بریم.
‫ولی اگه نتونم جلوی ارزبت رو بگیرم، ‫یه بِلمانت نیاز دارم تا کار رو تموم کنه.
‫یا یه جادوگر انقلابی.
‫اگه بریم پاریس و مومیایی قدرتی نداشته باشه چی؟
‫و فقط یه جسد قدیمی باشه ‫که صدها سال پیش ربوده شده؟
‫اونجوری حداقل فایده‌ای برای ارزبت هم نداره.
‫هوم.
‫باورم نمی‌شه.
‫کل زندگیم این مردم رو می‌شناختم.
‫خدا بهت برکت بده، برادر.
‫تو که هنوز به خدات اعتقاد نداری؟
‫معلومه که دارم.
‫سعی کردم بهشون هشدار بدم،
‫ولی سروانِ گارد ملی ‫یه خوکِ تحمل‌ناپذیرِ نادانه.
‫اگه تجهیزاتِ توی خونه‌ات رو نیاز داری، ‫باید سریع حرکت کنیم.
‫نترس.
‫ریکتر میگه تو دیگه مادرم نیستی.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫وقتی تو رو خون‌آشام کرد،
‫درد داشت؟
‫داشتم از تو محافظت می‌کردم.
‫از این سرنوشت نجاتت می‌دادم.
‫فقط همین برام مهم بود.
‫و الان چه شکلیه؟
‫از جهاتی، دنیا انگار روشن‌تره.
‫از جهاتی دیگه، به طرز غیرممکنی تاریک.
‫عجیبه که فکر کنم جاودانه‌ام.
‫مگر اینکه یکی بکشتم.
‫یادته وقتی کوچیک بودی؟
‫همیشه می‌خواستی به صدای قلبم گوش کنی ‫و سرت رو بذاری روی سینه‌ام.
‫حالا می‌تونم از اینجا ضربان قلبت رو بشنوم.
‫فرار کن!
‫نه!
‫بس کن!
‫اون یه خون‌آشامه ماریا. همین و بس.
‫بهش اعتماد نکن.
‫پنج دقیقه پیش، داشتی موجودات شب می‌ساختی.
‫چرا باید بهت اعتماد کنم؟
‫[لیدی اِرلنگر بلمانت]
‫من رو ببخش، لیدی.
‫برات گل نیاوردم.
‫ولی برای این نیومدم.
‫باید دوباره به جنگ برگردم.
‫دیگه نمی‌تونم مخفی بشم.
‫شاید این بار،
‫لازم نباشه که شرّ برنده بشه.
‫از اینجا با رودخونه می‌تونیم بیشترِ مسیر رو بریم.
‫توقف نمی‌کنیم، ‫پس اگه آذوقه می‌خواید، الان جورش کنید.
‫توی چشم نباشید. ‫حتماً دارن تعقیبمون می‌کنن.
‫لعنتی‌ها همیشه تعقیبم می‌کنن.
‫قراره ورق رو براشون برگردونی،
‫غافلگیرشون کنی و با اون بیلبیلک شمشیری پرنده‌ات ‫کارشون رو بسازی؟
‫می‌خوام یه قایق پیدا کنم.
‫من شکار می‌کنم، تو جمع کن.
‫یعنی، تو هم می‌تونی شکار کنی.
‫من یکم قارچ پیدا می‌کنم.
‫- تو می‌خوای چی شکار کنی؟ ‫- خرگوش.
‫راستش برای قارچ باید مراقب باشی‌ها.
‫قول میدم مسمومت نکنم.
‫اژدهای من.
‫ببین، برگشته.
‫هوم.
‫معجزه است.
‫شکوهمنده.
‫کجا بودی؟
‫شناسایی می‌کردم.
‫با توجه به دشمنان جدیدمون،
‫گفتم بهتره که حومه رو بگردم.
‫چی پیدا کردی؟
‫آلوکارد رو پیدا کردی؟
‫هنوز نه.
‫- یا بلمانت رو؟ ‫- ناپدید شده.
‫جادوگرها؟
‫حتی راهب جنگجوی کوچولو ‫که برعلیه ما شد؟
‫حتی زحمت نکشیدم که دنبال اون بگردم.
‫فکر کردم برات جالب باشه که بدونی
‫ارتش انقلابی به ماچکول رسیده.
‫سربازان مسلح و تعلیم‌دیده، ‫ولی تعدادشون زیاد نیست.
‫خوبه.
‫برای ماشین به اجساد بیشتری نیاز داریم.
‫بهش رسیدگی می‌کنم.
‫چرا تا شب صبر کنی؟
‫شکار در نور خورشید خیلی باحال‌تره.
‫هنوز خرگوش نگرفتی؟
‫کار آسونه رو تو داشتی.
‫قارچ نمی‌تونه فرار کنه.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫به فکر ادواردی؟
‫دست‌کم گرفتیمشون.
‫البته که از خورشیدگرفتگی نمی‌دونستیم.
‫و الان مقیاسشون دستمه.
‫دفعه‌ی بعد، فرار نمی‌کنیم.
‫جنگیدن با شرّ.
‫هیچوقت قرار نبود کار آسونی باشه.
‫گرچه، گمونم اینجا خیلی قشنگه.
‫پس من میرم سراغ اون خرگوش‌ها، باشه؟
‫باشه.
‫کاش وقت برای دفن کردنتون بود،
‫ولی وقتی نیست.
‫متأسفم.
‫یک لحظه هم برای از دست دادن نداریم.
‫اه.
‫بهتره پسش بدی.
‫پس کارمون به آتیش می‌کشه.
‫اه.
‫- می‌تونستم جاخالی بدم. ‫- تشکر کردن اینقدر برات سخته؟
‫کوچیکه مال تو.
‫ممنون.
‫امیدوارم خون‌آشام‌های پاریس ‫بهتر از این قماشِ خون‌خورها باشن.
‫ریکتر!
‫ولی کوچیکه فرار کرد.
‫امیدوارم خون‌آشام‌های پاریس ‫بهتر از این‌ها باشن.
‫عالیه. حالا می‌دونن مقصدمون کجاست.
‫بله، می‌دونم. ببخشید.
‫گمونم باید به آلوکارد بگیم.
‫بیا نگیم. احتمالاً اهمیتی نداره.
‫و نمی‌خوام یه بهونه‌ی دیگه بهش بدم
‫که اون نگاهِ «شما بچه‌اید» رو بهمون بندازه.
‫ولی شاید بخوای توضیح بدی ‫که چرا خرگوش نگرفتی.
‫مرگ بر انقلاب!
‫خائنان!
‫مرگ بر انقلابیون!
‫نفرین بر قیام!
‫اومدیم ازتون محافظت کنیم.
‫ده قدم برید عقب. بهتون هشدار میدم.
‫آرایش جنگی رو حفظ کنید!
‫مرگ بر انقلاب!
‫اینجاست!
‫این پلیدی کارِ راهب شماست.
‫نمی‌تونی جلوش رو بگیری، میزراک.
‫می‌کشتت و تمام.
‫در عوض هر زجر و عذابی،
‫یک حکمت به دست میاد.
‫بهتر بود فرار می‌کردی.
‫اعدامشون کنید!