‫« برگرفته از رویدادهای واقعی »
‫« جزایر هاوایی »
‫« اواخر قرن هجدهم »
‫مردم ما در دل زیبایی جزایر خود شکوفا می‌شوند
‫اما افسوس که یک‌دل و یک‌صدا نیستیم
‫چهار پادشاهی هستیم که به‌واسطه‌ی پهنه‌ی آب به هم پیوند خوردیم
‫« پادشاهی اوآهو »
‫« پادشاهی مائوئی »
‫« پادشاهی کوآئی »
‫« پادشاهی هاوایی »
‫...اما نیرنگ سران و اراده‌ی خدایان، ‫میان ما تفرقه افکنده‌ و
‫سخن می‌گوید با شنلی از پَر که ‫نوید ظهور پادشاهی کبیر را می‌دهد
‫پادشاهی که قلمروها را یکپارچه و ‫طومارِ دورانِ جنگ را در هم خواهد پیچید
‫نسل اندر نسل، ‫چشم به آسمان دوختیم،
‫تا سرانجام آن نشانه آشکار شد
‫اما هنوز خبری از پادشاهِ موعود نیست
‫وایسید!
‫یکی پیدا کردیم!
‫خیلی بزرگـه، کایانا
‫خوش‌یُمنـه
‫ریشه‌ی گیاه کاوا رو آماده کنید
‫طناب رو بدید
‫یه ماهی هم آماده کنید
‫خوش‌یمنـه دیگه، نه؟
‫کاوا بیشتر از این نمی‌تونه ‫توی آب کوسه رو آروم نگه داره
‫طناب! طناب!
‫بکشید! بکشید!
‫کاوا! کاوا!
‫پارو بزنید!
‫باشد که مرگ تو ‫حافظ جان دگران باشد
‫ایست!
‫گم شید ببینم!
‫اهالی روستا، ‫شما رو توی کائوآئی
‫مطرود و غریبه می‌خونن
‫اما شنل پَردارت، ‫رنگ‌های سلطنتی مائوئی رو داره
‫تو سپه‌سالاری
‫چرا وضع زندگیت اینـه؟
‫اهالی روستا حق دارن، پسرک
‫ولی نه من سپه‌سالارم و ‫نه مائوئی دیگه خونه‌ی منـه
‫خوب دلش رو بُردی ها
‫خواهرت رو سرِ عقل بیار، ‫آفتاب مغزش رو به فنا داده
‫به نظرم فکر بدی نیست بچه‌دار بشید
‫ناهی از بچه‌مچه بدش میاد
‫برادرهات عادت می‌کنن
‫خودت هم پدر خوبی میشی
‫اومدن سراغ ما؟
‫اگه اینطور باشه، ‫راهِ فراری نداریم
‫کایانا، سه فصل پیش که ‫به اینجا پناه آوردی،
‫به ملکه‌ی کائوآئی قول دادی که ‫برای مائوئی دردسر درست نکنی
‫سرِ قولت بمون
‫کایانا
‫پسر سپه‌سالار بزرگِ مائوئی و
‫فراری از ارتش پادشاه
‫پس این چیزیـه که به خاطرش ‫به سرزمین و مقامت پشتِ پا زدی؟
‫پادشاهت توی شورای خودش ‫به تو احتیاج داره
‫چه احتیاجی؟
‫نمی‌دونم بین رؤسای کائوآئی ‫چه چیزهایی قابل قبولـه،
‫اما نادیده‌گرفتنِ ‫پیام‌رسون سلطنتیِ مائوئی
‫به قیمتِ بُریدن زبون فردی که ‫همچین جسارتی کرده، تموم میشه
‫به خواستِ پادشاه کاهکیلی،
‫باید فردا توی سواحل مائوئی ‫باهامون دیدار کنی
‫روزی که به ارتش مائوئی پشت کردی،
‫قسم خوردم قلبت رو ‫خوراک خوک‌ها کنم
‫نفس‌کشیدنِ امروزت رو مدیون پادشاهتی
‫من بودم که پیدات کردم، کایانا
‫اگه فرار کنی، باز هم پیدات می‌کنم
‫« سپـه‌سالار » ‫« قسمت اول »
‫« جزیره‌ی مائوئی »
‫منتظر ما هستن
‫باشن
‫دیگه تأخیر جایز نیست
‫پیشکشیت برای پادشاه آماده‌ست
‫بعضی‌ها مطمئن نبودن میای یا نه
‫چیکارم داری، کوپوله؟
‫تو ما رو منتظر میذاری، ‫بعد دو قورت و نیمت هم باقیـه؟
‫همه چیز مشخص میشه، کایانا
‫پدرم توی میدان جنگجوها منتظره، ‫من اومدم تا اونجا همراهیت کنم
‫بچه که بودم، ‫تمریناتت با پدرت رو تماشا می‌کردم
‫خیالم جمع بود تا ‫تو رهبر ما هستی،
‫مائوئی هیچوقت سقوط نمی‌کنه
‫خوشحالم که برگشتی
‫من برنگشتم
نمیشه از سگ‌سالاری که پُست‌ومقامش رو رها کرده و رفته جور دیگه‌ای استقبال کرد
‫نیزه‌های کُند؟
‫به سبک‌وسیاقِ قدیم ‫تمرین‌شون نمیدی؟
‫اگه اینطور بود که تا حالا ‫نوئی سربازهای ما رو به خاک‌وخون کشیده بود
‫کسی با نیزه هم حریفش نیست،
‫چه برسه به مبارزه توی میدون جنگ
‫گوش کنید!
‫کایانا به سبک‌وسیاق قدیم ‫با نوئی مبارزه می‌کنه،
‫توی میدون نبرد
‫نیزه‌های جنگ رو بیارید!
‫این تندره که آسمان‌ها رو می‌لرزونه
‫پس مقابل صدای خداوندگاری که
‫آسمان‌ها رو به لرزه در میاره، ‫سرِ تعظیم فرود میاریم
‫تشریفات بسـه
‫کایانا، بایست
مهرومحبتت رو نثار عموت کن
‫نیزه‌ها به‌سانِ باد از کنارت رد میشن
‫درست مثل پدرتی
‫پدرت سپه‌سالارِ من بود و ‫به کرّات قلمروم رو حفظ کرد
‫هر روز خدا دلتنگشم
‫ناماکه!
‫ناهی!
‫دلم براتون تنگ شده بود
‫شاید کایانا مثل پدرتون بجنگه،
‫اما اخم‌وتَخم‌هاش رو شما به ارث بردید و
آخ که چقدر دلم برای همین کارهاش تنگ شده
‫دوباره با من متحد شو و ‫یاد و خاطره‌اش رو گرامی بدار
‫ما به درخواست شما اینجاییم،
‫اما در پایان به ‫سکوت‌وآرامش کائوآئی برمی‌گردیم
‫زیباست
‫نگران چیزی نباش، کایانا
‫بی‌دلیل نبوده که از ارتشم کناره‌گیری کردی
‫ازت کینه به دل نگرفتم
‫بیا
‫چرا ما رو احضار کردی؟
‫خطرِ بزرگی قلمرو ما رو تهدید می‌کنه
‫پیشگوهای ما،
‫به بردگی کشیده‌شدنِ مردممون
‫تحت حکومت اوآهو رو ‫پیش‌بینی کردن
‫به گفته‌ی جاسوس‌هامون، ‫ارتش‌شون دو برابر سپاه ماست
‫چرا باید اوآهو علیه شما اقدامی بکنه؟
‫پادشاه هاهانا سنی نداره
‫همیشه وفاداری خودش رو ‫به پادشاه کاهکیلی اعلام کرده و
‫مائوئی هم کاری به قلمروش نداشته
‫کاهن اعظم اوآهو آدم خطرناکیـه و
‫ذهن پادشاهِ جوان رو مسموم کرده
‫حالا برای تصرف قلمرو ما ‫دست به کار شده
‫جنگ برای پادشاهان افتخارآفرینـه و
‫برای بی‌گناهان، مرگبار
‫بسـه هر چی خون‌وخونریزی راه انداختیم
‫صبر کن، کایانا
‫پای پیشگویی کهن وسطـه
‫زمان پیشگویی فرا رسیده
‫پیشگوی سلطنتی ما ‫توی یکی از الهاماتش،
‫اسم تو رو به زبون آورد
‫همه چیز گویاست، کایانا
‫فقط با حضور تو در کنارمون
‫می‌تونیم جلوی اوآهو سینه سپر کنیم
‫کاهکیلی ما رو به جنگ فرا خونده
‫قبول کردی؟
‫یک بار ارتشش رو ول کردیم و محکش زدیم
‫دیگه کوتاه نمیاد
‫پس باید آماده بشیم برگردیم کائوآئی
‫یعنی دوباره فرار کنیم؟
‫مائوئی خونه‌ی ماست، کایانا
‫الان می‌تونیم برگردیم
‫نمیذارم یه جنگِ بیهوده‌ی دیگه ‫سرِ این خانواده نازل بشه
‫اگه کوپوله راست بگه و ‫زمانِ پیشگویی فرا رسیده باشه چی؟
‫مگه منتظر همچین روزی نبودیم؟
‫فرصتی برای صلح؟
‫پادشاه کاهکیلی هیچوقت دنبال صلح نبوده
‫اگه کاهکیلی بتونه ‫قلمروها رو با هم متحد کنه،
‫شاید خودش پادشاه موعوده
‫محالـه کاهکیلی باشه
‫کایانا
‫تنها اومدی؟
‫اینجا محافظ به چه کارم میاد؟
‫پدرت بهترین دوست من بود
‫علی‌رغم اختلافات‌مون،
‫من همیشه تو رو ‫عضوی از خانواده‌ام می‌دونستم
‫می‌خوام یه چیزی رو نشونت بدم
‫می‌دونم چرا از ارتشم ‫کناره‌گیری کردی، کایانا
‫من جلال و جبروت رو به مردمم ترجیح دادم و
‫طمعِ من به قیمت جون خیلی‌ها تموم شد
‫مِن‌جمله پدر خودت
‫اما جنگِ با اوآهو فرق می‌کنه
‫همون جنگیـه که همیشه بوده
‫حکمرانی یک پادشاهی بر دیگری
‫نه، این پیشگوییـه
‫میگن پادشاه موعود ‫زیر سایه‌ی ستاره‌ای سوزان،
‫با شنل مقدس پَردار به تن، ‫ظهور می‌کنه
‫درستـه بچه‌ای بیش نبودم، ‫اما همه‌مون اون نشونه‌ها رو دیدیم
‫ولی پادشاهی در کار نبود
‫من هم همین فکر رو می‌کردم، کایانا
‫اما خداوند چشمم رو ‫به روی یک حقیقت باز کرد
‫جریان چیـه؟
‫دلم نمی‌خواست ‫پای تو رو به این جریان باز کنم،
اما حقتـه یه چیزی رو ببینی
‫طبق رسوم باستانی،
‫کاهن اعظم اوآهو دنبالِ
‫استخوان‌های یک فرمانده‌ی دشمن بود تا
‫اون رو توی محراب جنگ خودش قربانی کنه
‫پدرت
‫ما جلوشون رو گرفتیم،
‫اما قبلش به استخون‌هاش ‫هتک‌حرمت کرده بودن
‫میدمشون به تو، ‫بلکه بتونی بهش ادای احترام کنی
‫همه چیز واضح و مبرهنـه، کایانا
‫پیشگویی نویدِ ظهور یک پادشاه رو نمیده،
‫بلکه تولد یک لحظه رو پیش‌بینی می‌کنه
‫اون لحظه هم، همین حالاست
‫تو شنل‌پوشِ پردارِ منی و ‫من هم تجسم اون ستاره‌ی سوزانم
‫دست‌به‌دستِ هم ‫می‌تونیم به این جنگ‌های بیهوده و
‫آشوب حاصل ازشون، ‫پایان بدیم
با مائوئی همراه شو و
‫در کنار من بجنگ
‫تائولا
‫مردی که شک‌وشبهه به دلش راه بده، ‫هم برای خودش و
‫هم برای پیروانش خطرناکـه
‫از طرف پادشاه اومدی؟
‫من فقط از طرف خدایان صحبت می‌کنم
‫من نیومدم اینجا که ‫طالعم رو بگی یا که برام پیشگویی کنی
‫با این حال، خدایان ‫مسیرت رو نشونم دادن
‫تو به این پیشگویی ‫جامه‌ی عمل می‌پوشونی، کایانا و
‫با پادشاه موعود متحد میشی
‫مسیر تاریک و نامعلومـه،
‫اما تنها راهیِ این مسیر نمیشی
‫مبهم حرف میزنی
‫صرفاً چیزی رو می‌بینم که خدایان نشونم میدن
‫نه کمتر، نه بیشتر
‫پیداکردنِ مسیر با خودتـه
‫دست پدرت رو بگیر، کایانا و
‫دنبالش برو
‫برادرهات دنبالتن
‫یه اتفاقی افتاده
‫قیافه‌ات داد می‌زنه
‫همیشه همینطور بوده
‫نمی‌تونی مخفی‌کاری کنی، ‫چشم‌هات حرف میزنه
‫تائولا رو دیدم
‫بهم گفت
‫دستِ پدرم رو بگیرم،
‫ولی اصلاً نمی‌دونم منظورش چی بوده
‫شاهزاده کوپوله چندتا جنگجو فرستاد ‫وسایل پدرت رو تحویل بدن
‫دست پدرت...
‫شاید حق با پیشگوهای پادشاه کاهکیلیـه،
‫شاید برای تحقق پیشگویی‌ای که مردم ما
‫منتظرش بودن، به تو نیاز باشه
‫ما به خاطر گمراه‌شدنِ یه پادشاه، ‫جون چندین فرمانده،
‫جنگجو و مردم بیچاره رو گرفتیم
‫اگه قبول کنیم،
‫دوباره باید به کاهکیلی خدمت کنم
‫به پادشاه موعود و مردمت
‫خدمت می‌کنی
‫درست مثل همیشه
هم دستِ پدرت با توئـه و
هم قدرتِ انتخاب
‫پس اومدی
‫هیچکدوم از خادم‌هام آجیل‌شمع رو ‫جوری که دوست دارم، درست نمی‌کنن
‫خودم باید آجیل‌هاش رو جمع کنم
‫می‌تونیم اوآهو رو ‫با کمترین خونریزی فتح کنیم و
‫از جونِ پاشاه جوان بگذریم
‫به اوآهو حمله کنیم؟
‫جنگجوهات رو ببر وایکیکی، اما حمله نکن
‫ارتش اوآهو برای محافظت از سواحل‌شون ‫گرد هم میان
‫تو چی؟
‫من به سنگر شرقی‌شون حمله می‌کنم و
‫کاهن اعظم رو توی معبد پناهگاه ‫به اسارت می‌گیرم
‫معبد که سقوط کنه، ‫پادشاه جوان هم تسلیم میشه
‫اگه واقعاً پیشگوییـه، ‫پس بذار با سقوط اوآهو شروع بشه
‫گیاه مایله از کجا پیدا کردی؟
‫دیشب تا خودِ درّه پیاده رفتم
‫به درگاه خدایان دعا کردم که ‫تو رو در امان نگه دارن
‫اینو برات درست کردم تا دعام روی شونه‌هات همراهت باشه
‫اینجا در امانی، خواهر
‫اوآهو رو که تصرف کنیم، برمی‌گردیم
‫« پادشاهی اوآهو »
‫بتازید!
‫به‌پیش
‫نیزه‌بارونشون کنید!
‫ساحل رو گرفتیم!
‫به زخمی‌ها رسیدگی کنید
‫هوشیار باشید
‫هنوز برای اومدن پادشاه به ساحل امن نیست
‫باید خودمون رو به معبد برسونیم و ‫کاهن اعظم رو پیدا کنیم
‫چوب حفاریـه
‫این جماعت جنگجو نیستن، ‫بلکه کشاورزن
‫شیپور جنگ رو به صدا در بیارید!
‫پادشاه داره میاد
‫قرار نبود بیاد
‫اینجا معبد پناهگاهـه، سرورم
خاک ‫پناهگاه و آرامگاه مقدسـه
پس لازم نمیشه اجسادشون رو راه دوری ببریم
‫برید!
شیپور پیروزی رو به صدا در بیارید
‫کاهن اعظم رو پیدا کردید؟
‫پادشاه جوان رو گیر آوردیم
‫چرا به پادشاهی من حمله کردی؟ ‫تو برام حکم پدر رو داشتی
‫می‌خواستم مثل تو پادشاه بزرگی بشم
‫یه تندرزاده
‫فقط منم که
‫می‌تونم صدای تندر رو بشنوم
‫ممنونم، کایانا
‫گفته‌ی پیشگوهام درست از آب در اومد،
‫تو اوآهو رو بهم تقدیم کردی
‫اینجا مال منـه
‫کاهن اعظم اوآهو کجاست؟
‫اصلاً موضوع اون نبود، ‫بلکه تو بودی
تهِ همه‌ی نشونه‌های الهی
تو بودی و بس
اینطوری نه
‫این کار بی‌حرمتی به پادشاهی بقیه‌ و
‫استخوان‌هاشونـه، ‫درست مثل استخوان‌های پدرم
‫پیشگویی همینـه
‫با همدیگه، ستاره‌ای با شنل پَردار،
‫فرای همه‌ی پادشاهی‌ها اوج می‌گیره و
‫همه‌شون رو در قالب قلمروی واحد ‫متحد می‌کنه
‫کایانا
‫پدرم به جفت‌مون دروغ گفت
‫بعد از اینکه معبد رو گرفتیم،
تازه ‫فهمیدم قضیه از چه قراره
‫خونِ اوآهو به گردنِ پدر توئـه
‫و ما!
‫حواستون بهش باشه
‫اما بدون دستور من، ‫هیچ کاری نکنید
‫به اونها نگاه نکن، کایانا
‫به من نگاه کن
‫ما خانوادگی اومدیم و
‫با همدیگه با اتفاقی که پیش رومونـه، ‫روبه‌رو میشیم