‫ هر سفری از یه جایی شروع میشه
‫ ولی سفر تو، پایانی نداره
‫ تا ابد ادامه داره
‫من اینجام تا بالأخره مهر ختامی بر سفرت بزنم
‫امکان نداره
‫تو مُردی
‫من سپُردم بکُشنت
‫هنوزم قاعده‌ی این بازی رو یاد نگرفتی
‫تو می‌خوای گِره رو از بین ببری،
‫ولی با تمام کارهات داری ازش محافظت می‌کنی
‫محاله
من نابودش کردم
‫من مارتا رو کُشتم و ‫سرآغاز رو از بین بُردم
‫دنیای تو و دنیای حوا
‫هیچ‌کدوم نباید وجود می‌داشت
‫تو خیال می‌کردی سرآغاز
‫در اتصال بین دو دنیا قرار داره
‫ولی در واقع، خارج از هر دو دنیاست
‫دوگانگی‌های ما تفکرات‌مون رو شکل میده
‫سیاه، سفید
‫روشنایی و سایه
‫دنیای تو و دنیای حوا
‫ولی این اشتباهه
‫بدون بُعدِ سوم، همه چیز ناقصه
‫سه‌گوش
‫دنیای...
‫سومی وجود داره؟
‫ دنیایی هست که گره رو به وجود میاره
‫ محل خلق کائنات
‫ در اونجا فقط یک اشتباه رُخ داد
‫ تن‌هاوس... در دنیای اصلی...
‫ مثل تو، یک نفر رو از دست داد
‫ و مثل خودت، سعی کرد ‫ یکی رو از مرگ برگردونه
‫ ولی به‌جاش، شکاف ایجاد کرد ‫ و دنیای خودش رو از بین بُرد
‫ و به این ترتیب دو دنیای ما ایجاد شدن
‫ولی راهی برای نابود کردن گره وجود داره
‫اونم اینکه همون اول ‫توی دنیای اصلی، جلوی
‫اختراع روش سفر در زمان و فضا رو بگیریم
‫« بهشت »
‫می‌خواستم همه‌شو بدم بهت
‫ولی مسیرت نباید تغییر می‌کرد
‫باید مو به مو عین قبل عمل می‌کردی
‫تا این موقع
‫این...
‫این اتفاق قبلاً هم افتاده؟
‫تو بی‌نهایت بار تلاش کردی که ‫دنیای اصلی رو از بین ببری
‫ولی اولین باره
‫که من و تو اینجاییم
‫وقتشه از ارتباط واقعی بینِ ‫همه چیز سر در بیاری
‫ تمام کارهایی که کردی،
‫ اون هم خودش رو
‫اونها باید بمیرن
‫همه‌شون باید بمیرن
‫تا بتونن از اول به دنیا بیان
‫هر دو دنیا در شکم توئه
‫چی؟
‫پسرت
‫اون سرآغازه
‫و پشت سر هم همه رو ‫در هر دو دنیا به وجود میاره
‫اون مدت‌ها منتظرت بوده
‫و باز هم بارها و بارها انتظارت رو می‌کِشه
‫ تو می‌خوای پسرت، و ‫ به همراهش گره رو نابود کنی
‫ حوا می‌خواد اون زنده بمونه،
‫ و به همین خاطر باید ‫ از گره محافظت کنه
‫ دستِ خودش نیست
‫ بازم بارها تمام تلاشش رو می‌کنه ‫ تا مطمئن بشه اون زنده می‌مونه
‫ هر کاری که تو و حوا ‫ توی این گره کردید،
‫ و هزاران بارِ دیگه تکرارشون می‌کنید،
‫ با این همه تنها ثمره‌‌ی کارهاتون درد و رنج بوده
‫اگه مي‌خواین جوناس زنده بمونه،
‫اگه می‌خواین همه‌شون زنده بمونه،
‫باید به روال سابق عمل کنیم
‫تو هم همینطور
‫ هر دوی شما توی سفرتون ‫ کارهای غيرقابل‌تصوری انجام دادید
‫ چون نمي‌تونین از شدیدترین امیال‌تون دل بکَنین
‫سفر شما اینجا و الان تموم میشه
‫منظورت چیه؟
‫شما رو برای یه هدف به این دنیا فرستادن، ‫و به این هدف رسیدین
‫ما به هیچی نرسیدیم
‫اون گفت که باید جلوی آخرالزمان رو بگیریم
‫- بشکه‌های توی نیروگاه... ‫- همه چیز رو به وقتش می‌فهمی
‫ شما در تلاش بودین از آینده‌تون فرار کنید
‫ ولی این امکان نداره
‫ دست آخر، همیشه با خودتون روبرو میشید
‫تو کی هستی؟
‫من متأسفم
‫دو دنیای شما هرگز نباید وجود می‌داشت
‫تو و حوا،
‫شما دو نفر هیچ‌وقت نباید وجود می‌داشتید
‫از کجا تمام اینها رو مي‌دونی؟
‫از کجا راجع‌به دنیای اصلی خبر داری؟
‫من ۳۳ سال آزگار توی دنیای تو و اون، ‫دنبال جواب می‌گشتم
‫ سعی کردم تکه‌های پازل رو کنار هم بذارم
‫تا بفهمم چطور امکان داره همه چیز بارها و ‫بارها از یک درخت خانوادگی به وجود بیاد
‫ تا اینکه فهمیدم همه‌ی ما ‫ بخشی از اون گره نیستیم
‫ هر دو دنیا حکم سرطان رو دارن
‫ برای رشد نیازمند بسترن
‫ با از بین بردنشون، تمام چیزهایی که ‫ داخلشون به وجود اومده رو هم نابود می‌کنی
‫ولی تمام چیزهایی که از قبل توی ‫دنیای اصلی بودن، از بین نمیرن
‫این همه سال فکر می‌کردم
‫اون دختر منه
‫سال‌های سال آرزو داشتم پدرش تو بودی
‫ولی اینطوری بهتره
‫« رجینا »
‫اون جزئی از گره نیست
‫زنده می‌مونه
‫ اما درست مثل تو و حوا،
‫ باید همه چیز رو حفظ می‌کردم تا
‫ امروز توی جایگاه فعلیم باشم
‫خودت می‌دونی باید چیکار کنی
‫سریع انجامش بده
‫نذار عذاب بکِشه
‫زندگیِ اون که زندگی نیست
‫باید این اتفاق بیفته،
‫تا بتونم با هزار زحمت جلوشو بگیرم
‫ من هر کاری کردم
‫ به‌خاطر رجینا بود
‫ این همه سال، توی هر دو دنیا، ‫ دنبال راهی بودم که اون زنده بمونه
‫ دنبال راهی برای قطع کردن ‫ زنجیره‌ی علت و معلول
‫ هم توی دنیای تو
‫ و هم در دنیای حوا،
‫ در تلاش بودم که از ‫ ارتباط بین همه چیز سر در بیارم
‫ ارتباط واقعی بین‌شون
‫ تا بالأخره فهمیدم که این دو دنیا، ‫ از یک دنیای دیگه به وجود اومدن
‫ که رجینا همیشه توی ‫ هر دو دنیا می‌میره
‫ فهمیدم که اون فقط می‌تونه توی دنیایی که ‫ همه چیز از اون به وجود اومده، زنده بمونه،
‫ دنیای اصلی
‫ من به تو و حوا...
‫ دروغ گفتم
‫ ولی گره باید صحیح و سالم باقی می‌موند
‫ باید مطمئن میشدم که ‫ چیزی دستگیر شما دو نفر نمیشه
‫ مطمئن میشدم که تمام آدم‌های ‫ توی این گره، خبردار نمیشن
‫ اولش، همه چیز توی ‫ دنیای تو و اون باید...
‫ به روال سابق پیش می‌رفت
‫ هر قدم توی این هزارتو باید ‫ مثل سابق برداشته میشد
‫ یه زنجیره‌ی بی‌نهایت از علت و معلول
‫ که باعث میشد ‫ سرنوشت همه‌ی ما، در هر دو دنیا،
‫به یک شکل رقم بخوره
‫عذر مي‌خوام
‫همین الان یه نفر از اینجا رد نشد؟
‫یه پیرمرد؟
‫ ما توی هیچ‌کدوم از این دو دنیا، ‫ از خودمون اختیاری نداریم
‫ هر بار کارهای گذشته‌مون رو تکرار می‌کنیم
‫سلام
‫تو هلگ داپلری، مگه نه؟
‫هلگ
‫در یک دنیا، سرنوشت‌ها
‫ یکی از یکی بدتره
‫امروز چندمه؟
‫۸ نوامبر
‫سال چند؟
‫۱۹۸۶
‫ من می‌تونم تغییرش بدم، می‌دونی؟
‫می‌تونم گذشته رو عوض کنم
‫و ایضاً آینده رو
‫کمک!
‫اگه تو نبودی، هیچ‌کدوم از این اتفاق‌ها نمی‌افتاد
‫نه!
‫چی اون داخله؟ ‫همون پسره؟
‫- چه بلایی سرش آوردی؟ ‫- ولم کن!
‫ تا وقتی اون گره وجود داشته باشه،
‫ همه‌مون محکومیم که ‫ در هر دو دنیا باز هم
‫ ذره ذره عذاب بکِشیم ‫ و رنج به بار بیاریم
‫ این دو دنیا با هم هیچ فرقی ندارن
‫ شاید روند یا زمان وقوع اتفاقات مثل هم نباشه،
‫ اما همون اتفاقات رخ میدن
‫توی این گره، هیچکس نمی‌تونه ‫از تقدیرش فرار کنه
‫کار تو بود
‫ هر تکه‌ی پازل مکرراً
‫ جای خودش رو پیدا می‌کنه
‫ درست مثل خودت، من مهره‌ها رو ‫ روی تخته‌ی شطرنج حرکت دادم،
‫ و به ناچار بارها و بارها ‫ شاهد اتفاقات بودم
‫ ولی بالأخره فهمیدم ‫ چطور گره رو باز کنم
‫می‌دونم اون روزنه‌ای که این همه وقت ‫دنبالش می‌گشتی، کجاست
‫زمان
‫در آخرالزمان، چند صَدُم ثانیه متوقف شد
‫و اون قضیه همه چیز رو ‫از تعادل خارج کرد
‫ولی هر موقع که زمان از حرکت بایسته،
‫زنجیره‌ی علت و معلول هم در یک آن قطع میشه
‫یه روزنه می‌تونه...
‫شرایط رو تغییر بده
‫حوا این رو می‌دونه
‫حوا توی دنیای با استفاده از اون روزنه
‫خودِ کم سن و سال‌ترش رو به ‫سمت و سوهای مختلفی می‌فرسته،
‫تا چرخه متوقف نشه
‫منم با اون روزنه خودم رو ‫به جهات مختلفی فرستادم
‫تا امروز اینجا باشم
‫باید باهاش جوناس رو ‫به یه مسیر دیگه بفرستی...
‫تا یک بار برای همیشه ‫اون چرخه به هم بریزه
‫تقصیر جوناس و مارتا هست که ‫این اتفاقات بارها و بارها می‌افته
‫باید بفرستی‌‌شون به دنیای اصلی، تا بتونن ‫بالأخره تمام این قضایا رو تموم کنن
‫بهت قول میدم
‫درستش می‌کنم
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫اون مُرده!
‫دیگه چی از جونم می‌خوای؟
‫می‌تونم توضیح بدم. همه چی رو!
‫ولی فعلاً باید از اینجا بریم
‫چه خبره؟
‫این چیه؟
‫این آخرین امیدمونه
‫چطور اون کارو کردی؟
‫الان توی چه سالی هستیم؟
‫«توی چه سالی؟» سؤال اشتباهیه
‫باید بپرسی: «تو کدوم دنیا؟»
‫یعنی چی؟
‫یه راه هست که
‫نذاریم تو در آینده تبدیل بشی به من،
‫یه راه برای اینکه لازم نباشه ‫تمام این اتفاقات بیفتن
‫ولی اگه می‌خوای جواب بده، ‫باید به من اعتماد کنی
‫وقت زیادی برات نمونده
‫اون مارتای دیگه،
‫باید نجاتش بدی
‫مارتای دیگه؟
‫تمام این سال‌ها فکر می‌کردم
‫که تنهایی باید تغییرش بدم
‫ولی اون هم همینقدر تقصیرکاره
‫شما دو نفر بخشی از یه چیزِ کامل هستین
‫فقط با همدیگه می‌تونین به ‫دنیای اصلی برگردین
‫دانسته‌های ما مثل یه قطره می‌مونه
‫و ندانسته‌هامون عینِ...
‫یک اقیانوس
‫یعنی چی؟
‫تیک، تاک
‫امروز توی دنیای اون...
‫آخرالزمانه...
‫روزنه...
‫اینجا هم وجود داره
‫در یک لحظه، زمان متوقف میشه
‫باید قبل از اینکه مگنوس و...
‫فرانسیسکا دستشون به مارتا برسه، اونو نجات بدی
‫و قبل از اینکه همه چیز ‫دوباره اتفاق بیفته
‫شما دو نفر آخرین امید مایید
‫آدم به جوناس میگه که باید چیکار کنه
‫اون و مارتا، جلوی این اتفاق ‫رو برای همیشه می‌گیرن
‫بابا
‫بهش بگو من متأسفم
‫اگه همه چیز درست پیش بره...
‫رجینا زنده می‌مونه
‫مارتا؟
‫چه خبره؟
‫مارتا؟
‫باید همراهمون بیای
‫کجا؟
‫امکان نداره
‫تو زنده‌ای
‫تو شبیه اونی
‫نمی‌دونم کی هستم
‫ما توی چه زمانی هستیم؟
‫توی چه زمانی هستیم؟
‫چرا اینجاییم؟
‫امروز 21 ژوئنِ 1986‌ـه
‫روزی که دنیاهای هر دوی ما به وجود اومدن
‫اینجا نه، بلکه تو دنیای اون
‫تن‌هاوس، ساعت‌ساز، امروز برای ‫اولین بار گذرگاه رو باز می‌کنه
‫چی؟
‫وقتِ زیادی نداریم
‫باید جلوی اتفاق افتادنش رو بگیریم
‫صبر کن!
‫این یعنی چی؟
‫کجا داریم میریم؟
‫یه نفرو از مرگ برمی‌گردونیم
‫اینی که میگی یعنی چی
‫یه ذره پیچیده‌تر از اونه که بشه توضیح داد
‫باید قبل از این که بمیرن گیرشون بیاریم
‫سعی داری چیکار کنی؟
‫من و تو
‫دلیلِ تمام این اتفاقاتی که میوفته ما هستیم
‫علتِ این که دوباره و دوباره اتفاق میوفته
‫چون تو نمی‌تونی چیزی رو که می‌خوای رها کنی
‫و من نمی‌تونم چیزی رو که می‌خوام رها کنم
‫ولی اشتباه ماییم
ایرادِ توی ماتریس
‫تو می‌خوای اونا هرگز وجود نداشته باشن
‫دنیای تو و من
‫می‌خوای ما هرگز وجود نداشته باشیم
‫منتظرت بودم
‫می‌دونم برای چی اومدی اینجا
‫ولی در نهایت...
‫هر مرگی
‫فقط یه شروع تازه‌ست
‫تو نمی‌تونی برنده شی
‫مرگِ من
‫یه مرحله‌ی دیگه تو چرخه‌ست
‫تو امروز من رو می‌کشی
‫مارتا پیدام می‌کنه
‫همونطور که خودم زمانی خودم رو پیدا کردم
‫این اتفاق اون رو برای همیشه ‫باهات دشمن می‌کنه
‫منتظرِ چی هستی؟
‫این درست نیست
‫اینجوری اتفاق نیوفتاد
‫هرگز...
‫هرگز اینجوری اتفاق نیوفتاد
‫تو من رو کشتی
‫هر دفعه
‫تو می‌میری
‫منم می‌میرم
‫و هر چیزی که ازمون به عمل اومده
‫تو چیکار کردی؟
‫زندگی یه هزارتوئه
‫بعضی‌ها تا زمانِ مرگشون در جستجوی ‫راهی برای خروج
‫داخلش سرگردون میشن،
،ولی فقط یه مسیر وجود داره
و به بخش‌های عمیق‌ترِش ختم میشه
آدم فقط وقتی درک می‌کنه
که به مرکزش برسه
‫مرگ غیر قابل ادراکه
‫ولی آدم فقط می‌تونه خودش رو باهاش وفق بده
‫هر کاری که ما کردیم
‫در نهایت به فراموشی سپرده میشه
ما مسئولِ ایجاد این آشناپنداریِ ابدی هستیم
و ما کسایی هستیم
که باید تمومش کنیم
‫من و تو
سرنوشتِ هردوی ما محکوم به عذابی ابدی به هم گره خورده
در سر تا سرِ هر دو دنیا
همه چی جزو زنجیره‌ی علت و معلوله
،هر دردی ما رو به سوی عمل کردن سوق میده
اراده‌مون رو شکل میده
تن‌هاوس هرچیزی رو که براش ارزشمند بود تو دنیای اصلی از دست داد
پسرش، عروسش و نوه‌اش توی یه تصادفِ رانندگی کشته شدن
،اونا از یه پل به پایین پرت شدن و تو رود غرق شدن
اون هرگز این درد رو فراموش نکرد
،جوناس و مارتا
،اونا باید دردش رو ازش بگیرن
تا هرگز دنبالِ راهی برای برگردوندنِ همه چی به حالت اول نگرده
اونا باید برن به دنیای اصلی
و جلوی خلق شدنِ دو دنیای ما رو
از همون لحظه‌ی اول بگیرن
‫این همون لحظه‌ست که گذرگاه ‫برای اولین بار باز میشه
‫تن‌هاوس سعی کرد به دنیایی برگرده ‫که خانوادش هنوز توش زنده بودن
‫ولی به جاش، دنیای خودش رو جدا کرد
‫اون یه گره ایجاد کرد
‫ما رو ایجاد کرد
‫برای یه لحظه‌ی کوتاه،
‫پُلی...
‫بین سه دنیا ایجاد میشه
‫می‌خوای بری به دنیای اون؟
‫باید به لحظه‌ای برگردیم که دردش ‫برای اولین بار شروع شد
‫جوناس...
‫اونی که تو دنیای تو بود...
‫فرق می‌کرد؟
‫داره شروع میشه
‫مارتا؟
‫جوناس؟
‫جوناس!
‫مارتا؟
‫جوناس!
‫مارتا؟
‫پس اینجایی
‫اون غمگین به نظر میاد
‫کی غمگین به نظر میاد؟
‫پسری که اونجا وایساده
‫ولی هیچکس اونجا نیست
‫فقط پشتِ کُمدته
‫جوناس؟
‫همه چی روبراهه؟
‫تو زیرزمین چیکار می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫یه دختر اونجا وایساده
‫هیچ دختری اونجا نیست
‫زود باش. بیا برگردیم پیشِ بقیه، باشه؟
‫بجنب
‫همیشه باید حرفش رو وسط بکشی؟ ‫نمی‌تونی یه بار بیخیالش شی؟
‫فکر می‌کردم تو مغازه رو می‌خوای
‫- شاید الان نخوای، ولی یه وقتِ دیگه ‫- تو هیچوقت به حرفم گوش نمیدی!
‫تعجبی نداره مامان دیگه نمی‌تونست تحمل کنه
‫سخنرانی‌های طولانیت در مورد ‫بیگ بنگ و بیگ کرانچ... ‫(دو تئوری در مورد آغاز و پایان جهان)
‫اصلاً از سونیا پرسیدی به ‫این چیزها علاقه داره یا نه؟
‫تمام این سال‌ها، ازم پرسیدی ‫که بهشون علاقه دارم یا نه؟
‫یا این که واقعاً چی می‌خوام؟
‫بیرون داره بارون میاد
‫این تنها حرفیه که برای گفتن داری؟
‫مارک، بیا
‫تو بهم گفتی دنیای بیرون پر از رمز و رازه،
‫و چیزی که می‌دونیم مثل ‫قطره‌ای در برابر اقیانوسه
‫حداقل در این مورد حق داشتی
‫تو شاید همه چی رو راجع به پُل‌های ‫اینیشتین-روزن و سیاهچاله‌ها بدونی،
‫ولی در مورد من... اصلاً هیچی ‫در مورد من نمی‌دونی
‫فکر می‌کردم چند روز دیگه می‌مونید
‫بالأخره آروم میشه
‫اون کار واقعاً لازم بود؟
‫می‌تونستیم به راحتی فردا راه بیوفتیم
‫از این که پسرشی خجالت می‌کشی
‫اصلاً نمی‌دونی اون چجور آدمیه
‫بزرگ شدن تو اون فضا چجوریه. اون تو سرش ‫زندگی می‌کنه، تو ایده‌های بزرگش غرق شده
‫اصلاً دیدی چیکار می‌کنه؟
‫اصلاً تو کتم نمیره چرا یه نفر ‫اون چیزها رو تماشا می‌کنه
‫اون همیشه آسمون رو نگاه می‌کرد
‫ستاره‌ها، کهکشان‌ها، جهان‌های احمقانه، ‫ولی من...
‫هرگز من رو ندید
‫تو نمی‌تونی خانوادت رو انتخاب کنی
‫آره
‫من تو رو انتخاب کردم
‫آره
‫من رو انتخاب کردی
‫مواظب باش!
‫حالت خوبه؟
‫آره؟
‫- اونا اینجا چیکار می‌کنن؟ ‫- میرم ببینم جریان چیه
‫شما دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫نمی‌تونید اینجوری وسطِ خیابون وایسید! ‫نزدیک بود زیرتون کنم!
‫همه چی روبراهه؟
‫کمک لازم دارید؟
‫پُل بسته‌ست
‫چی؟
‫تصادف شده
‫فکر می‌کنی این خنده‌داره؟
‫زود باشید برید خونه
‫چیزی که می‌دونیم یه قطره‌ست
‫چیزی که نمی‌دونیم یه اقیانوسه
‫پدرت دوستت داره
‫حاضره هر کاری به خاطرت بکنه
‫الان چی گفتی؟
‫مارک
‫همه چی روبراهه؟
‫پُل بسته‌ست
‫یالا. بیا بریم
‫مارک!
‫اون دیگه چی بود؟
‫حق داشتی
‫باید فردا بریم
‫برگشتید؟
‫پُل بسته‌ست
‫- پسرت فکر می‌کنه یه جُفت فرشته دیده ‫- مسخره‌ام نکن
‫نمی‌دونم چرا...
‫ولی ناگهان یه احساسی...
‫بهم دست داد
‫خوشحالم که برگشتید
‫هنوز حتی ملافه‌ها رو هم ‫از روی تخت‌ها جمع نکردم
‫کیف‌ها رو می‌برم طبقه‌ی بالا
‫مرسی
‫می‌خوای بغلش کنی؟
‫شارلوت به این زودی دلش برات تنگ شده
‫فکر می‌کنی جواب داد؟
‫داخلِ نور...
‫تو رو دیدم
‫بچه بودی
‫به من نگاه می‌کردی...
‫انگار تو هم می‌تونستی من رو ببینی
‫داخلِ کُمد؟
‫اون تو بودی؟
‫یعنی رویا نبود؟
‫فکر می‌کنی چیزی ازمون باقی می‌مونه؟
‫یا این چیزیه که ما هستیم؟
‫یه رویا؟
‫و ما هرگز واقعاً وجود نداشتیم؟
‫نمی‌دونم
‫ما یه زوجِ عالی هستیم
‫هرگز چیزی غیر از این رو باور نکن