‫- سلام، مامان ‫- سلام، عزیزم
‫مرسی که میذاری اینجا بمونم. ‫واقعاً ممنونم.
‫حالت چطوره؟
‫خدایا. همه چی خیلی بهم ریخته
‫می‌دونی، با کارگرهای ساختمانی و رابرت
‫رابرت دوباره رفته آمریکا؟
‫آره. اون دوباره آمریکاست
یه چیزی بیارم بخوری؟
‫نه، مرسی. زیاد گرسنه نیستم. ‫راستش یکم حالت تهوع دارم.
‫تقریباً ساعت هشته. ‫باید یه چیزی بخوری.
‫نه، فکر کنم میگرنم عود کرده
‫اشکالی نداره یکم دراز بکشم؟
‫منم وقتی هم‌سنِ تو بودم سردرد می‌گرفتم
‫آره
‫مادرت زوالِ عقل داره
‫تصورش از فضا و زمان دیگه خطی نیست
‫می‌تونی ترکیبِ خاص بوها رو حس کنی،
و رایحه‌های مصنوعی گُل‌هایی که به خونه زده شدن تا پنهانشون کنن
‫بوی خونه‌ی یه آدمِ سالمند
‫آخرین باری رو که روی تختِ مادرت خوابیدی ‫یادت نمیاد
‫همون تختی که یه زمانی پدرت روش می‌خوابید
‫فکر می‌کنی اگه بتونی بخوابی، ‫شاید بتونی واضح‌تر فکر کنی.
‫شاید بتونی از اتفاقی که برای ‫زندگیت می‌افته سر در بیاری
‫ممنون، مامان
‫تامی، شاگرد سابق جاستین، ‫کمکم کرد جاناتان رو به زندگی برگردونم.
‫بهم توضیح داد که فقط پیرها ‫از فیس‌بوک استفاده می‌کنن
‫پس ما از اینستاگرام استفاده کردیم
‫...ولی هیچ خبری نیست
‫از صفحه استفاده کنید. ‫اون کیبورده. صفحه لمسیه.
‫این فوق‌العاده‌ست
‫ممنون. باید یه سری پُست راجع به ‫آهنگ‌های مورد علاقه‌اش اضافه کنیم
‫چیزهایی که گوش می‌کنه؟ می‌دونید؟
‫نه، نمی‌دونم. شاید کایلی مینوگ
‫کایلی. آره. سکسیه
‫باید یه چیزهای دیگه هم اضافه کنیم
‫مثل دریک و تایلر د کریتور
‫پست مالون. اینجور چیزها
‫چندتا از پست‌های خودم رو ‫براش فوروارد می‌کنم
‫حتماً. کتاب چی؟
‫کتاب؟
‫اون 18 سالشه، پس فکر کنم ‫آثارِ دیمین براش مناسب باشن
‫هرمان هسه
‫آره. تا حالا اسمِ اونا رو نشنیدم
‫شاید هری پاتر،
‫ولی من خودم در مورد کتاب پُست نمیذارم
‫متخصص تویی
‫آره
‫حالا، باید روی بعضی از این کامنت‌ها کار کنیم
‫من جاناتان رو یه نوجوان نگه داشته بودم
‫اون برای همیشه جوانه ‫و برای همیشه توی سال فاصله از درسه
‫و در آستانه‌ی شروع به تحصیل توی دانشگاهه
‫حالا پسرمون یه آینده داره
‫رابرت به پسرِ جوان مُرده‌ای حسادت می‌کنه
‫که رابطه داشته ‫و بچه‌اش رو نجات داده
‫براش سؤاله کاترین وقتی باهاش بوده ‫چند بار به این پسر فکر کرده
‫چند بار مقایسه کرده؟
‫باهاش تظاهرمی‌کنه؟
‫بعضی وقت‌ها؟ همیشه؟
‫نیکلاس می‌دونه که باید توی جمع کردن ‫میز شام به پدرش کمک کنه
‫ولی نمی‌خواد این کارو بکنه
‫دیوونه میشه اگه باباش ‫به شوخی و خنده ادامه بده
‫می‌دونه که موندن با پدرش ‫قرار نیست آسون باشه...
‫ولی ارزشش رو داره
‫اون داره پس‌انداز می‌کنه
‫می‌دونه پدرش بوی دودی رو ‫که پایین میره حس نمی‌کنه
‫ولی حتی اگه حس می‌کرد، ‫شک داره چیزی بهش می‌گفت.
‫پدرش از خراب کردن پیوند خاصشون می‌ترسید
‫اون به نتیجه می‌رسه که شاید مشکلی ‫بین پدر و مادرش پیش اومده
‫اوایل همون شب، ‫دلش برای مادرش سوخته بود،
‫و یادش نمیاد قبل از اون ‫دلش براش سوخته باشه
‫دیدنِ رفتنش به اون شکل ‫بچگی‌هاش رو براش تداعی کرده بود
‫که مادرش سرِ کار می‌رفت
‫و بعدها که برمی‌گشت خونه،
‫بغلش می‌کرد و بهش می‌گفت ‫دلش خیلی براش تنگ شده
‫اون روزها مادرش رو نادیده می‌گرفت ‫چون هرگز واقعی به نظر نمی‌اومد
‫شب بخیر
‫فردا میری سرِ کار؟
‫آره
‫- زود میری؟ ‫- دیر میرم
‫پس واسه شام می‌بینمت
‫آره
‫پس شب بخیر
‫شب بخیر
‫پدر و مادرش هیچی در موردش نمی‌دونن
‫تو چهره‌ی مادرت رو بررسی می‌کنی
‫و فکر می‌کنی وقتی بمیره این شکلی میشه
‫اندوه چیزهای از دست رفته ‫تمام وجودت رو فرا گرفته
‫بچگی‌ات و بچگیِ بچه‌ی خودت
‫قدرتِ مادرت
‫و اعتقادت که اون قدرت رو ‫جذبِ استخون‌هات کردی،
‫که عشقِ مادرت قدرتِ غلبه کردن ‫به هر چیزی رو بهت داده
‫می‌دونی که اسمِ مادرت هلنـه،
‫و حتماً هلن از درد، اندوه و تنهایی رنج برده
‫اما واقعاً ازش خبر نداری
‫چون هلن برای تو همیشه مامان بوده
‫مامان
‫مامان، یه اتفاقی افتاده
‫من به خاطر کارگرهای ساختمانی اینجا نیستم
‫احتمالاً یادت نمیاد، ‫ولی سال‌ها پیش...
‫در واقع حدود بیست سال پیش بود
‫چون نیک پنج سالش بود
‫ما واسه تعطیلات رفتیم ایتالیا،
‫و می‌دونی، من واقعاً دنبال...
‫هر چیزی رو که نتونستی به رابرت بگی ‫به مادرت میگی
‫همه رو
‫شرم و احساس گناهت
‫در تمام مدت مادرت ساکته،
‫و برات سؤاله چیزی می‌شنوه یا نه
‫و چیزی که بهش میگی ‫وارد رویاهاش میشه
‫و بعد بخشی ازش رو به یاد میاره
‫- هی ‫- دنبال الویس می‌گردم
‫- تو کی هستی؟ ‫- من نیکلاسم. قبلاً اومدم
‫خیلی خب
‫- چی می‌خوای؟ ‫- دو بسته بده
اگه می‌مونی، باید 5 یورو دیگه بدی
من 15 یورو می‌گیرم، مگه نه؟
‫- آره، چون من یه تیکه گذاشتم رو میز ‫- بیخیال، پسر
‫بجنب
‫نیکلاس قبلاً فقط چند بار به اینجا اومده بود
‫نمی‌خواد این کارو تبدیل به عادت کنه
‫و مطمئنه که خیلی خوب مدیریتش می‌کنه
‫فقط هر از گاهی یه ذره می‌زنه ‫که اضطرابش رو آروم کنه
‫ولی هیچوقت زیاده روی نمی‌کنه
‫تو همه چی رو فاش کردی ‫وقتی مادرت در آرامش خُروپف می‌کرد
‫و آخرش احساس خالی بودن کردی،
‫و با آرامش به خوابِ عمیقی فرو رفتی
‫به زبون آوردنِ داستانت
‫مثل سوراخ کردنِ مرکز یه تومور بدخیم بود
‫که درد خیلی زیادی برات به بار آورده بود
‫و حالا می‌فهمی برای دیگران هم دردناک بوده
‫من اون روز صبح زود ‫و قبل از باز شدن دفترش رسیدم،
‫و منتظر موندم تا دخترِ آسیایی برسه
‫فکر کنم یه خبری هست
‫اون حتماً زیردست بوده
‫بیرون اومدنش با کاترین ریونزکرافت رو دیده بودم،
‫به وضوح به خودش می‌بالید که ‫به صرف ناهار باهاش دعوت شده.
‫احساس می‌کنم امروز...
‫ببخشید. خانم، ببخشید
‫شرمنده. شما...
‫شما با کاترین ریونزکرافت کار می‌کنی،
‫- مگه نه؟ ‫- بله
‫میشه یه دقیقه وقتتون رو بگیرم؟
‫می‌تونید بسته‌ها رو تحویلِ پذیرش بدید
‫اوه، نه، نه، نه. ‫این در مورد مسئله‌ی نسبتاً مهمیه.
‫شما می‌تونید برید. ‫و اسمتون چیه؟
‫آهان، بله
‫شرمنده
‫بله، من استیون بریگزستاک هستم
‫من جیسو کیم هستم
‫چطوره بیاید بریم بالا بشینیم ‫و باهم گپ بزنیم، آقای بریگزستاک؟
‫اوه، نه، نه، نه. ‫ترجیح میدم اینجا بمونم.
‫بسیار خب. پس چرا اونجا نمی‌شینید؟
‫باشه
‫مطمئنی اون به این زودی‌ها نمیاد؟
‫کاترین؟
‫نه، اون زنگ زد. ‫امروز نمیاد اینجا.
‫ببین کی اینجاست. سلام، جیسو. ‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫- اون ایمیل رو که... ‫- خوبم. آره.
‫برات فرستادم و می‌خواستم به کاترین نشون بدی؟ ‫انجامش دادی؟
‫- میشه یه لحظه بهم وقت بدی؟ ‫- شرمنده
‫- وسط یه کاری هستی ‫- آره
‫حالتون چطوره؟ خوبید؟
‫- ولی گوش کن، واقعاً مهمه ‫- می‌دونم، می‌دونم
‫پس اگه امروز برام ردیفش کنی، ‫خوشحال میشم.
جاه‌طلبی بوی گندی داره ‫که مخفی کردنش غیرممکنه،
‫و جیسو کیم بوی گندش رو می‌داد
‫اون فرصتی پیدا کرده بود ‫که داستانِ خوبی گیر بیاره
‫و از این فرصت برای رسیدن ‫به موفقیت کاری بهره ببره
‫معلوم بود که مدت‌ها از نزدیک ‫با کاترین ریونزکرافت کار کرده بود
‫چون از ترفندهای کاترین برای باز کردن ‫سفره‌ی دل آدم‌ها روی من استفاده کرد
‫خب، جریان چیه، آقای بریگزستاک؟
این خیلی برام سخته
‫نمی‌دونم باید اینجا باشم یا نه
‫شما اینجا در امانید
‫می‌تونید باهام حرف بزنید
‫یا اگه بخواید می‌تونم شماره‌ام رو بهتون بدم ‫تا هر وقتی باهام تماس بگیرید
‫کاترین ریونزکرافت من رو آزار میده
‫متأسفم، آقای بریگزستاک
‫میشه لطفاً بیشتر توضیح بدید؟
‫اون مدام تهدیدم می‌کنه
‫چرا شما رو تهدید می‌کنه؟
‫به خاطر چیزهایی که نوشتم
‫شما چی نوشتید، آقای بریگزستاک؟
‫یه کتاب؟
‫شما نویسنده‌اید، آقای بریگزستاک؟
‫نه، ولی باید حقیقت رو به دنیا می‌گفتم
‫با پولِ خودم و با اسمِ مستعار منتشرش کردم
‫نسخه‌هایی ازش برای شما و کارمندهاتون آوردم
‫دنیا باید بدونه کاترین ریونزکرافت واقعاً کیه
‫اون همش سعی می‌کنه نذاره پخشش کنم
‫این خیلی بده
‫از شنیدنش متأسفم
‫اون روی پیغام‌گیرم پیام‌های تهدیدآمیز گذاشته
‫ولی چرا کاترین سعی داره ‫جلوی عیان شدن کتاب شما رو بگیره؟
‫چون اتفاقی رو روایت می‌کنه ‫که سال‌ها پیش افتاده
‫سال‌ها پیش چه اتفاقی افتاده، آقای بریگزستاک؟ ‫می‌تونید بهم بگید؟
‫اون با یه نفر رابطه داشت، ‫و وقتی پسره براش دردسرساز شد...
‫گذاشت اون بمیره
‫این وحشتناکه
‫- ولی اون چطوری... ‫- من باید برم. اون...
‫اگه اون...
‫اون...
‫همه چی توی کتاب نوشته شده
‫- نه. لطفاً صبر کنید ‫- آره، واقعاً باید برم. خدافظ
‫میشه لطفاً بهم بگید؟ ‫آقای بریگزستاک! استیون؟
‫چقدر لذت‌بخش، قابل‌پیش‌بینی ‫و رقت‌انگیز بود
‫که دیدم نزدیک‌ترین دوستان ‫و طرفدارانِ کاترین ریونزکرافت
‫انقدر مشتاق بودن با کوچک‌ترین فرصتی ‫علیه اون بشن
‫توی ذهنت اعترافِ شبانه‌ات ‫به مادرت رو مرور می‌کنی
‫برات سؤاله حرف‌هایی رو که زدی شنیده یا نه
‫اون روز صبح، مادرت هیچی نگفت،
‫و تو تحتِ تأثیر این فکر قرار گرفتی ‫که اون می‌دونه و قضاوتت نمی‌کنه
‫نیکلاس قصد داشت وقتی پدرش برای ‫صبحونه پایین می‌اومد بیدار و آماده باشه
‫اما نتونسته بود بیدار شه
‫البته مهم هم نیست
‫می‌دونه که اگه پدرش بپرسه،
‫یه داستانی سرِ هم می‌کنه ‫و پدرش هم باور می‌کنه
‫- الو ‫- نیکلاس. سلام، چطوری؟
‫خوبم. چی می‌خوای؟
‫الان توی اینترنت بودم و دیدم ‫که دارن یه کتابی منتشر می‌کنن
‫که تمام کمیک‌هایی که ‫قبلاً می‌خوندی توش هستن
‫یادته؟ پسرجهنمی؟
‫آره، می‌خواستم بدونم می‌خوای ‫یه نسخه برات بخرم؟
‫- نه ‫- مطمئنی؟
‫راستش به نظرم خیلی باحاله
‫نمی‌خوامش. سرم شلوغه، باید برم
‫آره، می‌دونم. می‌دونم سرت شلوغه
‫باشه، خدافظ
‫- ببین، شرمنده. نیک. صبر کن ‫- چیه؟
‫تو که یادت نمیاد وقتی بچه بودیم ‫باهم به ایتالیا سفر کرده باشیم؟
‫صبر کن
‫[کارخونه‌ی بادوم زمینی و ام‌اندام]
‫[درسته]
‫- چی؟ ‫- آره، اشکالی نداره
‫تو که یادت نمیاد،
‫وقتی بچه بودیم واسه تعطیلات ‫رفته باشیم ایتالیا؟
‫- نه ‫- تو تقریباً پنج سالت بود
‫- یادت نمیاد؟ ‫- یادم نمیاد
‫می‌دونی، یه قایق بادی داشتی،
‫- و لباس شنای مورد علاقه‌ات تنت بود ‫- محض رضای خدا
‫میشه تو و بابا این سفرِ کوفتی رو ول کنید؟
‫خب، چی... بابا باهات در موردش ‫حرف زده، عزیزم؟
‫من واسه این بحث وقت ندارم. ‫کارهای مهمی دارم. خدافظ.
‫آره، می‌دونم. ببخشید، عزیز...
‫ببخشید
‫[از پیجت خوشم میاد]
‫[هاهاها خ.م]
‫وقتی صدای بینگ رو شنیدم قلبم ریخت
‫قبلاً هیچوقت نوتیفیکیشن ‫دریافت نکرده بودم
‫[هاهاها خ.م]
ماهی طعمه رو گرفته بود
قطعاً به تورم افتاده بود
‫باید خیلی آروم بهش ضربه می‌زدم
‫هیچوقت وسواسِ نسل جدید ‫برای مخفف کردنِ کلمات رو درک نکردم
‫[خ.م: خیلی ممنون]
‫خدا رو شکر، تامی یه واژه‌نامه ‫برای استفاده‌ام گذاشته بود
‫همچنین بهم گفته بود توی چت‌هام ‫نقطه، ویرگول یا علامت سؤال نذارم
‫[منم از بادوم‌زمینی و ام‌اندام متنفرم]
‫[اونا خیلی افتضاحن]
‫[تو رفتی کالیفرنیا] ‫[عکس‌هات رو دیدم]
‫سفر می‌کنم
‫[آره همه جای آمریکا رو گشتم]
‫نیکلاس هرگز دور آمریکا رو نگشته بود
‫دو سال پیش،
‫پدرش برای شرکت توی یه کنفرانس ‫حقوق بشر به لس‌آنجلس رفته بود
‫و اونم با خودش برده بود
‫اونا پنج روز اونجا مونده بودن،
‫و باهم از یونیورسال استودیوز ‫و دیزنی‌لند دیدن کرده بودن ‫[- با ماشین؟ - آره]
‫[دخترهاش جذابن؟]
‫نیکلاس از حسِ احترام و تحسینی خوشش میاد
‫که در غریبه‌ی جوانی که توی اینترنت ‫باهاش آشنا شده ایجاد کرده
‫صبح بخیر، جودی
‫صبح بخیر
‫سلام
‫کتی، باید باهم حرف بزنیم
‫آره، البته
‫استیون بریگزستاک اومد اینجا
کتاب‌ها رو برامون آورد
‫- چی؟ اون اینجا بود؟ ‫- این کتاب
‫قضیه اینه که جیسو اومد پیش من ‫چون نمی‌دونست باید چیکار کنه
‫و بهم گفت که تو ازش خواستی
‫- داستانِ آقای بریگزستاک رو ول کنه ‫- آره
‫فقط می‌خوام بدونم چرا ‫اینقدر مشتاق بودی کنسلش کنی
‫ببین، این اصلا بهت ربطی نداره
‫ولی به نظرم داره
‫در واقع کاش نداشت
‫ولی وقتی یه عضو جدید ‫تیم برای مشاوره پیشم میاد
‫به منم ربط پیدا می‌کنه
‫عضو جدید تیم، سایمون؟ ‫بس کن!
‫خودت به جیسو گفتی طرف پدوفیله
‫- و ازش خواستی دنبالش بگرده ‫- من...
‫و وقتی پیداش کرد، یهو ‫بهش گفتی بی‌خیالِ قضیه بشه
‫فقط می‌خوام بدونم چرا این کار رو کردی
‫لزومی نمی‌بینم به تو یا جیسو جواب پس بدم
‫این یه موضوع شخصیه
‫و هیچ ربطی به کار نداره
‫پس چرا به من گفتی آدرس ‫و شماره‌ش رو پیدا کنم؟
‫- لزومی نداره بهت جواب پس بدم ‫- چرا، داره
‫خیلی‌خب، گوش کن. ‫من نمی‌دونم چی توی این کتاب نوشته شده
‫هنوز وقت نکردم بخونمش
‫ولی یه مردی که بهش تهمت پدوفیل‌بودن زدی و دنبالش بودی
‫ ‏با یه کتابی که خودش نوشته اومد اینجا
‫و به جیسو گفت که تو هم توی داستان هستی
‫که تو هم توی این کتابی
‫و اینکه تو آزارش دادی و تهدیدش کردی
‫آخه مگه توی این کتاب چی نوشته؟
‫- جیسو... ‫- یه جور اعتراف‌نامه‌ست؟
‫- تو یه دروغگویی ‫- چی؟
‫من یه بارم نگفتم یارو پدوفیله
‫- من ازت خواستم... نـه، نه ‫- نه! نه، نه! تو اشتباهم رو نگفتی
‫که اطلاعات تماس استیون بریگزستاک رو ‫پیدا کنی
‫- چیزی نیست ‫- حالا من شدم دروغگو؟
‫...فقط همین. ببخشیدها. من از تو ‫درخواست کردم چون بهت اعتماد داشتم
‫بسه. سر جیسو خالی نکن. اون کسی ‫نیست که باید خودش رو توجیه کنه
‫داری از این ماجرا لذت می‌بری، مگه نه؟
‫نه، آخه می‌تونستیم توی اتاق جلسه ‫درباره‌ش حرف بزنیم
‫ولی می‌خواستی همه شاهدِ این مسخره‌بازی باشن
‫- کتی... ‫- اسمم کاترینه
‫تو باعثِ پیش اومدن این وضعیت شدی، خب؟
‫- تو باهامون روراست نبودی ‫- خیلی‌خب
‫و این منو نگران می‌کنه
‫آخه این اعتبارِ کل تیم رو
‫- زیر سوال می‌بره ‫- آره!
‫اساسِ کار این شرکت صداقتـه
‫فکر کردی کی هستی؟
‫آقای بریگزستاک از ترس به ما پناه آورد
‫تو به جیسو دروغ گفتی
‫از جیسو سوءاستفاده کردی تا آدرس ‫و شماره تلفنِ اون مَرد رو پیدا کنی
‫و بعد براش پیغام‌های تهدیدآمیز گذاشتی
‫- کتی... ‫- دست به من نـزن
‫اونه که داره منو استاک می‌کنه، خب؟
‫اون داره منو تهدید می‌کنه
‫اگه تهدیدت می‌کنه، چرا به پلیس خبر نمیدی؟
‫چون یه موضوعِ شخصیه. ‫نمی‌فهمی؟
‫بسیارخب، گوش کن. فقط سعی کن آروم باشی...
‫تو حق نداری بهم بگی آروم باشم!
‫اصلا حق نداری
‫- چیزی درباره‌ی این قضیه بپرسی ‫- گوش کن
‫- کتی... نه، گوش کن ‫- نه، نـه
‫- من درباره‌ی زندگیِ شخصیت سوال می‌پرسم؟ ‫- این اهمیتی نداره
‫- نه. من می‌پرسم چه دارویی مصرف می‌کنی؟ ‫- بسه. کافیـه
‫- یا به چه سایت‌هایی سر می‌زنی؟ ‫- ببین، واضحه که...
‫- الان خیلی ناراحتی ‫- بله، ناراحتم
‫ولی به نظرم هرچیزی که سعی داری پنهان کنی،
بهتره راستش رو بگی
‫دست به من نزن، مرتیکه!
‫گندش بزنن!
‫نباید این کار رو می‌کردی
‫کتی، برای این کارت چه توجیهی داری؟
‫خودت... خودت خواستـی
‫در ضمن اسمم کاترینـه
‫کاترین، دیگه کسی کاری به کارت نداره
‫- حالت خوبه، سایمون؟ ‫- آره
‫- یهو بهش حمله کرد ‫- بهش حمله کرد
‫عجب روانی‌ایه!
‫- جلوی پات رو نگاه کن ‫- ببخشید
‫نیکلاس تقریبا تمام روز ‫با جاناتان حرف زده بود
‫مشتاق بود حرف بزنه و راهنمایی بده
‫و فکر می‌کرد جاناتان با دقت ‫به تمامِ حرف‌هاش گوش میده
‫خیلی تاثیرگذار بود که بهش اعتماد ‫کرده و حرف دلش رو بهش زده
‫طفلکی!
خاطراتِ غم‌انگیزش رو برای پسری که ‫شش سال از خودش کوچیکتره
‫و تقریبا بیست ساله که مُـرده، تعریف می‌کرد
‫طبق تجربه تدریسم یاد گرفتم
‫پسرهایی که از درون تهی هستن رو تشخیص بدم.
‫یه زمانی بود که شاید دلم ‫برای همچین پسری می‌سوخت.
‫حتی شاید یه بار سعی می‌کردم کمکش کنم
‫ولی نیکلاس اون پسر نبود
‫اون یه مرد 25 ساله بود
‫و هر چقدر که برای منِ 19 ساله لاف می‌زد،
‫نمی‌تونست روح لرزان و شکننده رو از
‫مرد باتجربه‌ای مثل من قایم کنه
‫یه شدت دلش می‌خواست حرف بزنـه
‫وقتِ شروع بازی بود
‫کم کم ازش خواستم منتظرم بمونه
‫فقط ده دقیقه‌اینا. تا همچنان مشتاق بمونه
‫دست به من نزن، مرتیکه
‫نباید این کار رو می‌کردی
‫چی می‌خوای بگم؟
‫حقت بود
‫می‌دونی که آبرو و ‫اعتبارت داره میره زیر سوال
‫سال‌هاست که اعتبارت پشتوانه‌ت بوده
‫حالا می‌بینی که ممکنـه رسوا بشی
‫دیگه هیچ وقت به چشم‌شون ‫اون آدمی که فکر می‌کردن نیستی
‫ولی برای تو، در حال حاضر
‫تنها چیزی که اهمیت داره محافظت از نیکلاسه
‫تا نذاری درگیرِ این قضیه بشـه
‫[آهای رفیق، کجایی؟]
‫نیکلاس تمام توجه‌ش به جاناتان بود
‫حس می‌کنه اون فقط یه بچه‌ست ‫و نیک رو مثل یه الگو می‌بینه
‫به تک تک کلماتش گوش میده
‫با وجود اختلاف سنی، خیلی شبیه هم هستن
‫جاناتان حتی اون یه کتابی رو که نیکلاس ‫بعد از سال‌ها دستش گرفته بود، خونده
‫[ببخشید. مامانم خیلی بابتِ ‫دانشگاه بهم گیر داده بود]
‫[دانشگاه واسه بی‌عرضه‌هاست]
‫[تو این‌جوری فکر می‌کنی؟]
‫[زندگی کوتاه‌تر از اونه که بخوای حرومش کنی]
‫[برو دنیا رو بگرد. برای دیدن ‫بهترین دخترها، برو ایبیزا]
‫چرا؟
‫[ممه‌ها رو می‌اندازن بیرون]
‫هه هه هه
‫[دوباره اون فصل‌هایی از ‫کتاب که بهم گفتی رو خوندم]
‫نظرت چیه؟
‫[یکم خسته‌کننده بود، این رو ببین]
‫کسی نیست؟ آقای بریگزستاک
‫میشه لطفا در رو باز کنین؟ ‫کاترین ریونزکرافتم
‫لطفا در رو باز کنین
‫باید صحبت کنیم
‫خواهش می‌کنم. می‌دونم خونه هستین
‫شوهرم ترکم کرده و احتمالا ‫از کارم هم اخراج بشم
‫شما بردی. شنیدی؟ شما بُردی!
‫حداقل کاری که می‌تونی بکنی اینه که توی ‫چشم‌هام نگاه کنی و حرف‌هام رو گوش بدی
‫استیون
‫لطفا در رو باز کن
‫می‌دونم توی خونه‌ای
‫باید به حرف‌هام گوش بدی
‫حقمه حرف‌هام شنیده بشه
‫باید تمومش کنی
‫هر بلایی سر من و خانواده‌م بیاری، ‫پسرت زنده نمیشه
‫شما با شماره‌ی 0534 7946 020 تماس گرفتین
‫الان نانسی و استیون نیستن که جواب بدن
‫ولی اگه لطف کنید پیغام‌تون رو
‫به همراه تاریخ، زمان و ‫شماره تماس‌تون بذارین،
‫ما بعدا باهاتون تماس می‌گیریم
‫روز خوش
‫آره، منم
‫می‌خوام درباره‌ی جاناتان حرف بزنم
‫ببین، می‌دونم شماره‌م رو داری
‫پس بهم زنگ بزن...
‫و این بار حرف بزن!
‫ازم می‌خواد حرف‌هاش رو بشنوم
‫می‌خواست صحبت کنه
‫گفت یه حرفی برای گفتن داره
‫خب، دیگه برای این حرف‌ها دیر شده
‫ولی مار داشت نزدیک می‌شد
‫وقتشه همه‌چیز رو تموم کنم
‫ماهی آماده بود که توی تور بیفته. ‫وقتِ ضربه‌ی نهایی بود
‫[کجا رفتی؟]
‫اون پسرِ بیچاره برای جاناتان درد و دل می‌کرد
‫اما من بودم که از این فرصت استفاده کردم
‫[همین‌جام]
‫[داشتی چیکار می‌کردی؟]
‫[کتاب رو یادته؟]
‫[داشتی چیکار میکردی ]
‫یه هل کوچولو کافیه تا این پسر ضعیف ‫و بیچاره رو به مرز نابودی بکشونه
‫فقط باید به تاریکیِ وجودش دامن می‌زدم و ‫اون رو به یه نقطه‌ی برگشت‌ناپذیر می‌کشوندم
‫و بعد لبه‌ی پرتگاه ولش می‌کردم
‫[یادتـه که...]
‫مادره بچه‌ش رو تنهایی توی دریا ول کرد؟
‫[اونم پسربچه‌ای که شنا بلد نبود؟]
‫[باتری ضعیف است]
‫[ اون موقع خواب بود]
‫[چرا به بچه‌ش کمک نکرد؟]
‫نمی‌خواست جاناتان جونش رو به خطر بندازه
‫[خانم بازم می‌خواست]
‫یعنی به جاناتان
‫از عشقش برای فـرزندش بیشتر بود؟
‫یعنی چی؟!
‫[یعنی چی؟]
‫[این عکس رو از کجا آوردی؟]
‫[اون مردِ جوانی...]
‫[... که توی کتاب پسربچه رو ‫نجات میده یادته؟]
‫[جاناتان]
‫[آره، جاناتان]
‫[جاناتان بریگزستاک. و الان مُرده]
‫[خب که چی؟]
‫[به یادِ جاناتان بریگزستاک]
‫[همون شخص کاملاً بیگانه‌ای ‫که به خاطرِ نجاتِ جونت مُرد]
‫[اینکه تویی. من نمی‌فهمم]
‫احمقی؟]
‫[جاناتان سال‌ها پیش مُرد]
‫[تو همون پسربچه‌ای هستی که نجات داد]
‫[داری منو می‌ترسونی]
‫چندتا عکس برات می‌فرستم
‫با صفحات 183 تا 261 مقایسه‌شون کن
‫کتاب کاملا بیگانه
‫رسیدیم به نقطه‌ی بی‌بازگشت
‫هیچ بچه‌ای نبـاید مادرش رو این‌جوری ببینه
‫ولی چاره‌ای نبود و باید انجام می‌شد
‫انگاری یه بچه گربه رو انداخته بودم توی کیسه
‫و رهاش کرده بودم توی رودخونه
‫صدای میومیو کردنش رو می‌شنیدم
‫ولی دیگه نمی‌تونستم نجاتش بدم
‫دیگه سرنوشتش دستِ خودش ‫بود؛ یا غرق بشه یا شنا کنه
‫می‌تونستم توی آشپزخونه ‫بمونم و منتظر جوابش باشم
‫ولی باید می‌رفتم
‫یه قرارِ شامِ مهم داشتم
‫همینه. آفرین. حالا شد
‫- سلام کاترین ‫- سلام آلینا
‫- تموم شد. این زیر هم بگیرم ‫- حالت خوبه مامان؟
‫خیسِ آب شدی!
‫- آره ‫- بهتر شد، نه؟
‫- این فرش نیاز داره حسابی... ‫- منم همین‌طور
‫کاترین، می‌دونی چی نیاز داری؟
‫یه نوشیدنی گرم و خوشمزه. ‫اگه بخوای برات یه فنجون قهوه
‫- یا چای درست می‌کنم ‫- نه، نه، نه. خودم درست می‌کنم
‫بگو ببینم قهوه یا چای؟
‫- اومدش ‫- اومدش
‫هلن، از این آقاهه خوشت میاد، مگه نه؟
‫حتما فصلش رسیده
‫[البیون، منابع انسانی: وقت داری حرف بزنیم؟]
‫عکس‌های مادرش
‫اون قایق کوچیکِ قرمز و زردی ‫بود که داشت تو افق محو می‌شد
‫ازت متنفرم!
‫اون می‌دونه که زنده مونده، در ‫حالی که باید نابود می‌شد
‫‏توی خیالش داستانِ دیگه‌ای برای مادرش می‌سازه
‫داستانِ غم‌انگیزِ زنی قهرمان که تنها بچه‌ش رو ‫توی یه حادثه در دریا از دست داده
‫زن می‌تونست اون ضربه رو پشت سر بذاره
‫اون نقش رو خیلی خوب بازی می‌کرد
‫این نقش بیشتر بهش میومد
‫تا یه مادرِ حقیر، تنبل، بی‌عرضه و بی‌خاصیت
‫کیه؟
‫نیکلاسم
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫خودت رو تر و تمیز کن، رفیق
‫رابرت ریونزکرافت حسابی رفته بود روی مُخ
‫و دائم توی سایتِ کاملا بیگانه پیغام می‌ذاشت
‫خیلی دلش می‌خواست زمان از دست رفته رو ‫جبران کنه و "مـا" رو ببینه
‫فکر می‌کرد هنوز "مـا"یـی در کاره
‫که هنوز هم با آقا و خانم بریگزستاک طرفه
‫اولش تمایلی نداشتم برم ببینمش
‫ولی بعد دیدم می‌تونم خنجر رو بیشتر فرو کنم
‫بعد از زدن ضربه، بیشتر فروش کنم
‫رستوران پر بود از تاجرها و سیاستمدارها
‫آقای بریگزستاک، شرمنده معطل شدین
‫باعثِ افتخاره
‫عذرخواهی می‌کنم
‫نه، نه. شما تقصیری نداری
‫به خاطر التهاب مفصلـه
‫تا وقتی داشتمش قدرش رو نمی‌دونستم
‫خیلی ممنونم که تشریف آوردین
‫امیدوار بودم خانم بریگزستاک هم تشریف بیارن
‫متاسفانه همسرم چند سال پیش ‫از دنیا رفتن، آقای ریونزکرافت
‫خیلی متأسفـم
‫میشه لطفا من رو رابرت صدا بزنین؟
‫ببخشید آقایون؟ نوشیدنی میل دارین؟ ‫یا کوکتل کِر رویال؟
‫من کتاب رو خوندم و...
‫می‌خوام بگم که رفتارِ همسرم زشت بود
‫واقعا زشت بود
‫جاناتان تنها فرزندمون بود
‫نانسی هیچ‌وقت با مرگش کنار نیومد
‫وحستناکـه
‫تنها خواسته‌ی نانسی این ‫بود که پسرتون رو ببینه
‫تا ببینه فداکاریِ پسرمون بی‌نتیجه نبوده
‫و باعث شده پسر شما زنده بمونه و رشد کنه
‫همسرتون اجازه ندادن
‫تازه نانسی رو تهدید کرد ‫که دیگه بهش زنگ نزنه
‫بذارین رک و راست بگم که
‫به عقیده‌ی من کارهای همسرم، ‫چه در گذشته چه الان
‫به هیچ عنوان قابل بخشش نیست
‫من کاملا متوجه رفتار ‫زننده و بی‌رحمانه‌ش هستم
‫و باید بدونین که ما ‫دیگه با هم زندگی نمی‌کنیم
‫خیلی متأسفم که این رو می‌شنوم
‫و متأسفم اگه فرستادن کتاب و اون عکس‌ها
‫براتون ناراحت‌کننده و شوکه‌کننده بوده
‫نه، این حرف رو نزنید. راستش ‫خیالم راحت شد که حقیقت رو فهمیدم
‫چندین سال گذشته
‫خب...
‫ممنون آقای ریونزکرافت
‫تنها خواسته‌ی من...
‫تنها خواسته و آرزوی من الان اینه که...
صلح و بخششی
‫شامل من و نیکلاس بشه
‫ببینید، درست مثل شما و خانواده‌تون
‫ما هم از کارهای زشت و ‫بی‌رحمانه‌ی همسرم عذاب کشیدیم
‫البته آقای ریونزکرافت
‫ممنونم
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم
‫اون یه مردِ بدبخت و بیچاره‌ست
‫به نظرم خوب می‌دونست که
‫توی این داستان، یه شخصیت فرعیـه
‫و حالا به صفِ مخالفان زنش پیوسته بود
‫نیک؟
‫نیکلاس عزیزم، چی شده؟
‫نیکلاس
‫نیک، با من حرف بزن
‫کجایی؟
‫گندش بزنن
‫یا خدا!
‫به سرویس پیام‌رسانی او2 خوش آمدید
‫شماره‌ای که با آن تماس...
‫وای خدایا! نه، این کار رو نکن. ‫این کار رو با من نکن
‫به سرویس پیام‌رسانی او2 خوش آمدید
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید...
‫ازت متنفرم! زنیـکه...
‫[مامـان]
‫نیکلاس نمی‌خواد تکون بخوره
‫فقط می‌خواد چشم‌هاش رو ببنده
‫اصلا دلش نمی‌خواد از اینجا بره
‫اینجا جاییه که می‌تونه خودش باشـه